جنگلی، جھالت ءُ پدمنتگی
نبشتہ کار: شکّل بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
انچوش کہ بلوچ راج آ دگہ راجانی پَیم ءَ یک جتائیں راجدپترے، پجّارے، زبانے، دودمانے ءُ دود ءُ ربیدگے ءِ واھند اِنت۔ ما اے بابت ءَ الّم زانتے داریں کہ جتائیں دور ءُ باریگاں دری کبزہ گیراں بلوچستان ءِ سر زمین جتائیں دوراں لگتمال کُتگ ءُ آئی ءِ گواجن لُٹ ءُ پل تننگا روچ مروچی برجا داشتگ۔
اگاں ما ایردستیں راجانی گْوست ءَ بہ وان اِیں گڑا اود ءَ زورگریں اِستاناں نزوریں راجانی مُلک کبزہ کہ کُتگ اَنت گڑا ما اود ءَ چاریں کہ زورگیراں وتی یکشل ءَ زوریں کبزہ ءِ برجا دارگ ءِ ھاتر ءَ آیاں ایردستیں راجانی زندگی چون تباہ ءُ برباد کُتگ اَنت آیانی زمین ءِ ھر وڑیں گواجنانی سر ءَ لُٹ ءُ پُل کُتگ انت۔
آ یا الجزائر ءِ سر ءَ پرانس ءِ زورگریں کبزہ گیر بہ بنت، ویتنام ءِ امریکہ، پلپائن ءِ اسپین، کیوبا ءِ امریکہ ءُ دگہ باز انچیں نزوریں ملک بوتگ اَنت کہ زورگراں اود ءَ وتی زُلم ءُ ناروائی یکشل ءَ برجا داشتگ اَنت۔
ما دور نہ رویں ءُ وتی بُنگپ ءِ سر ءَ گپ جنیں کہ وھدے زورگیر مدام یک نزوریں ملکے ءِ سر ءَ کہ کبزہ کنت گڑا زورگیر وتی سامراج ءِ مھکم کنگ ءِ ھاتر ءَ اود ءِ ھکّیگیں جھمنندانی زندگیاں چوں مٹ ءُ بدل کنت۔ سامراج وتی مھکم ءُ کبزہ ءَ دارگ ءِ ھاتر ءَ مدام آئی ءَ وتی جتائیں رھبنداں نزوریں ءُ ایردستیں راجانی سر ءَ مُشتگ اَنت، آ یا وانگی رھبند بہ بنت شر یا کہ دگہ چاگردی پالیسی بہ بنت آ مدام ایردستیں راجانی وھدیگیں دود ءُ دودماناں جنگلی، جھالت یا کہ پدمنتگ لیک اِیت، آ یکشل ءَ ایشانی رھبندانی ولگوج کنگ ءِ ھاتر ءَ آ جتا جتائیں رپک ءُ ھُنراں ایردستیں راجانی سر ءَ ساز اَنت ءُ گیش گلامی ءِ سانکلاں بندیگ کن اَنت۔
زانگ بہ بیت کہ یک ایردست ءُ گلامیں راجے ءِ بستار زورگریں اِستانے ءِ گْور ءَ چے ارزشتے دار اِیت۔ جنگلی ءُ جھالت ءِ شکار ءُ یکشل ءَ زورگیر ایردستیں راج ءَ کلاگ بند اِیت کہ تو پدمنتگ ئے ءُ ترا دیمروی ءِ درکار اِنت، ساپیں آپ، لوگ ءُ دگہ باز انچیں بُنکی آسراتی کہ چو پنڈوکے ءَ دیم ءَ مان بُرّ اِیت۔ انچُش کہ کُچکے ءِ دیم ءَ ھڑّے مان بُرّ اَنت۔
گلامیں راجے ءِ زندگی ءَ مانا کنگ ھرچی کہ زورگر ءِ ھما وڑ دل بہ لوٹ اِیت۔ ھرچی کہ زورگر بہ جیڑ اِیت گڑا تو جیڑ اِت کُت کن ئے۔ زانگ لوٹ اِیت یک ایردستیں راجے ءَ ھچ چیز ءِ سر ءَ ھک نیست کہ بہ جیڑ اِیت ءُ ناں کہ وتی مرزی ءَ چیزے ساچ اِت کُت بکنت۔
گلامیں راجے ءِ بستار بس جنگلی، جھالت ءُ پدمنتگی ءَ ابید دگہ ھچ چیز نیست، اگاں لھتے گلاماں وتی گلامی کہ منّ اتگ گڑا آیاں سیر لاپ کنت، ءُ اے آیانی راستیں وپاداریں کُچک اَنت۔ کہ آ نزوریں گلاماں پد ءَ وتی گلام جوڑ کن اَنت، ءُ ھمے داب ءَ یکے گوں یکے ءِ گلامی ءِ کَڑی ءَ بندوک اَنت، اگاں کسے ءَ کہ سر چِست کُت یا کہ گھگیری کُت گڑا آئی ءَ را ناشرکاری ءِ نام ءَ کُش اِیت یا کہ گار ءُ بیگواہ کنت۔
اگاں ما راجدپتراں بوانیں زورگراں مدام چہ گھگیریاں پْروش وارتگ۔ نزور داں ھما وھد ءَ گلام بیت وھدے آ وتی زُلم ءِ ھلاپ ءَ پاد مئیت، ھر زُلم ءُ زوراکی یے کہ بیت آ ھچ مہ گُش اِیت، سر ءَ چِست مہ کنت۔ بلے وھدے نزوریں راجاں کہ سر چست کُتگ زورگریں اِستان ءِ چہ زُلم ءُ زواکی ءَ گڑا الم آ آجو بوتگ اَنت۔ چاگردے ءِ تہ ءَ جتا جتائیں رنگیں گلام ھست اَنت، اسپیتیں گلام، سیاھیں گلام۔
اَنچُش کہ انوں بلوچ پاکستان ءِ یک ایردستیں ءُ گلامیں راجے۔درستاں چہ پیش اے زانگ لوٹ اِیت کہ پاکستان ءَ چہ پیش بلوچ راج ءِ سر ءَ انگریزاں اوں ھکومتی کُتگ چمیشکا مارا اے الم زانگ لوٹ اِیت کہ آ کجام دور بوتگ کہ انگریزانی گون ءَ بلوچ نرمزاراں جنگ کُتگ ءُ انگریز چہ وتی ڈیھ ءَ کشّ اِتگ بلے مرچی کہ پاکستان بلوچ راج ءِ گون ءَ ھما زُلم ءُ زوراکیاں کنگ ءَ اِنت کہ پیسر ءَ چہ بندات ءَ بوتگ۔ 27 مارچ 1948 پہ بلوچاں ھما سیاھیں روچ اِنت کہ ھچبر بے ھیال کنگ نہ بیت، داں ھما روچ ءَ بگر روچِ مرچی بلوچ پاکستان ءِ بے بُنیں ءُ چہ راجدپتر ءَ زِبھریں پاکستان ءِ گون گھگیری کنان انت۔
پاکستان ءِ زورگریں اِستان مدام بلوچ راج ءَ را ھمے کساں سمائی ءِ تہ ءَ دور داتگ کہ تو بلوچ یک جنگلی، جھالت ءُ پدمنتگیں راجے ئے۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت-
