سبا
شائر: سدو بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
وھدے تو گوں اورتیں چماں
برز ءَ آزمان ءَ چارئے
بلکیں پتو سبز مہ بیت
انچش کہ ،
اکسانی تہ ءَ،
تو دیستگ دائم سبز بیتگ
بلکیں تھنا دنزے بیت
بلکیں زگریں وابے ءِ سیاہ ءُ سرومہ رنگیں پُر
وھدے تو من ءَ آواز دئے
آواز منی کوھے ءِ سر ءَ
سک دُور تئی گوشاں بہ کپ اِیت
کہ انچیں جاھے ءَ،
اود ءَ
َمن پہ وتی ڈیھ ءِ نام ءَ
انگت چندے ساہ زیراں
پیر بوگ من نیلاں ترا
نہ تئی بچنکداں کِلّاں
نہ تئی چمانی دْرپش ءَ
تو وَ منی ھڈانی تہ ءَ ھم لیب کن ئے
منی زانسراں بلکیں واب بہ کپ ئے
منی ھاک ترا را دست ءَ گیپت
او ماھیں پری، او لاڑیں سبا
وھدے تو کہ گام جن ئے
تا اے آتراپ ءَ گَرد ءُ برو
اے ھاک ءِ تہ ءَ بالاد منی یک وابے شِنگ ءُ شانگ اِنت بس
وھدے تو اناگہ بچکندئے
تہ یات بکن
تئی بچکند تیرے بیت ءُ کیت
تئی مات ءِ دلبند ءَ لگّ اِیت
وھدے تو کہ جُست کن ئے
بے ھیال مہ بو
تئی نام ءِ اولی نیکیں دوا
بارود ءِ باگ ءَ لوٹ اِت من
آزاد بہ بو، او لاڑیں سبا
آزادی بلے مپت ءَ نیتک
من کیمت دات، دل ٹکّر کُت
تو شَیر نبشتہ کُت ھردے
تہ گوشدار بیوانکی منی چے گون تو گش اِیت
تو میم میائے ھردے من ءَ
تہ واب منی ھر روچ تئی چمانی مچاچاں مان اَڑ اَنت
تو زان ئے پد ءَ
یک ماتے کدی اوں مرت نہ کنت
بس ماتیں زمین ءَ امباز ءَ
وتی لاڑیں جنک ءِ دیدار ءَ
سینگار اِیت ودار ءِ گیوار ءَ