TBP Balochi

شئر: ماں پیتی ءَ منی بندیں جون

شائر: ھسابجار

دی بلوچستان پوسٹ

هو !
من بلوچے آں
مَرگ ءَ ساری
منی چم پچ ات انت ،
من زندگ اتاں ،
گوں وتی زند ءِ واباں گر ءُ دار اتاں –
دوکس ءَ گپت پانچلاں کُرات ، بندیں گاڑی یے ءَ
بُرت ءُ بنداش کت ماں تهاریں کوٹی یے ءَ
مرگ ءَ ساری منی گوش پچ ات انت-
ءُ چیزے توار ات انت
اے بری چم منی بستگ ات انت
کوٹی تهار ات یا رُژناه —!
نزاناں
مرگ ءَ ساری
چیزے مارشت ، تُشے گیرت ، پِٹُّکے آپ ،
بلوچی نام ءُ بستار درست پُراں کپت انت – من چم ء وت دیست انت –
وزیر ءِ دپ ءِ شیرکیں تهلی
واجہ ءِ چادر ءِ چنڈگ
من ءَ دست ءَ دیگ ،
همساهگیں هما برات ءِ ،
کہ دائم تُپنگ ءُ بانگول ات مئے میتگ ءِ دمکاں مدام تر اِت
برے پرپٹ ئےِ دُز ات ، برے کُت ئےِ نهادی ءَ دُزی –
مرگ ءَ ساری
من ءَ سما نیست ات پیتیانی
پیتیان بیتگیں مردم میاربار ات انت منی چماں
همئے چوک ءَ مدام تر ات ،
روچے سد براں گوستاں ،
بلے روچے مان نہ ترات من ،
من ءَ کار نیست ات گوں اے چوک ءِ
کہ وت هم شهیدی ءِ یاتگیرے
برے اکسے برے دردے برے آهے برے یک پیتی یے ایر انت –
بلے من ءَ وَ هچ ءَ کار نیست ات –
گڑا من اے پیتی ءَ بنداں ! چیا زان ئے ؟
پمشکا کہ من بلوچے آں —-!
تو هم بلوچے ئے گندئے-

نبشتانک: منیگ ءُ سکی ساوڑ ءِ سنگتی

نبشتہ کار: کادر ھسرت

دی بلوچستان پوسٹ

سکی ءَ را من دیم پہ دیم بھ نہ دیستگ اَت من تھنا آئی ءِ نبشتانک، سرگوست ءُ آزمانک ماں پیسبک ءَ دیستگ اِت اَنت منیگ ءُ آئی ءِ ھال ءُ اھوال ھم نیست اَت بَلے برے برے کہ آئی ءَ وتی نبشتانکے آزمانکے یا کہ سرگوستے ماں رسانکدر ءَ شنگ کُتگ من آئی ءِ ھمے نبشتگیں چیز ونتگ اَنت من ءَ دوست بوتگ اَنت گڑا من کمنٹے کمنٹے داتگ ءُ پد ءَ من سک باز سنگت ءِ دپ ءَ اِشکتگ اَت کہ سکی بلوچی زبان ءِ جْوانیں اُستادے ءُ نبشتہ کارے، نبشتہ کاری ءَ ابید  شریں ءُ سکیں مھروانیں انسانے۔

سنگتانی کر ءَ سکی ءِ مھروانی ءُ شری ءِ گپانی اشکنگ ءَ پد منی ھم دل ءَ لوٹ ات کہ سکی ءِ وڑیں راجدوستیں سنگتے ءَ گوں منی ھال ءُ اھوال بہ بیت ھمے جیڑگانی تہ ءَ یک شپے من سوڑگ کُت کہ سکی ءِ کر ءَ کلوھے دیم دے آں دانکہ منی ءُ سکی ءِ سنگتی برجاہ بہ بیت، سال دو ھزار بیست ءُ دو اَت اگست ءِ ماہ اَت رمس دو اَت شپ ءِ کساس یازدہ ءِ ساھت اَت من سکی ءِ سر ءَ ماں میسنجر ءَ کلوھے روان دات کہ دْروت ھمبل-

من اے کلوہ یازدہ بج ءُ یک منٹ ءَ روان دات گڑا سکی ءَ منی کلوہ ء پسہ یازدہ بج ءُ ھشت منٹ ءَ دات ءُ نبشتہ کُتگ ئِے دْراھی پُل تو چون ئے باریں من پسو دات کہ دْراھی بات پہ تو من وش ءُ سلامت آں من گُشت بہ بکش کہ من انچو پہ دیم تئی سر ءَ کُلوہ روان داتگ گڑا سکی ءَ کندگ ءِ ایم ءُ جی یے روان دات ءُ گُشت-

نا اڑے پل اے وڑ مہ گوش ندر آں، شما منی ساہ ءُ جان اِت، من زاناں کے آں کہ شما موکل بگر اِت یا کلوہ مہ کن ات؟ من ءَ باز وشی بیت کہ منی ارواھے ءَ گوں ھمدیوانی بہ بیت, شما منی راستیں کوپگ اِت-

من سکی ءَ را گُشت کہ سکی پُل لبزانک یک انچیں مھرے کہ ھمک لبزانکی سنگت ءَ گوں دومی لبزانکی سنگت ءَ ھمگرنچ کنت تو ھم یک لبزانکی سنگتے ءِ پمیشکا دل ءَ لوٹ اِت کہ گون تو ھال بہ کن آں-

سکی ءِ پسو ،جی بلکل پل ،اگاں کَسے من ءَ جست بہ کنت” سکی لبزانک چی یے؟ ، منی پسہ ھمیش بیت ” لبزانک مھرے”-

منی پسو

لبزانک بلکل مھرے چی ءَ کہ اے لبزانک اِنت در ءُ دوریں مردماں کار ایت ءُ یکجاہ کنت ھمے لبزانک اِنت کہ مارا مھروانیں سنگتاں گوں دچار کنت ھمک لبزانکی مردم لوٹ ایت کہ من پلان لبزانکی سنگتاں گوں ھال بہ کن آں- راست پل، لبزانک مردم ءَ زندگ کنت، اگاں اے لبزانک ءِ مھر مہ بوتیں مارا کَسے ءَ نہ سوتکگ اَت،  گپ ءَ گپ ءَ سکی ءَ من ءَ جُست کُت کہ پُل تو مرچاں کجانگر ئے ءُ چے کنگ ءَ ئے ؟ من اے روچاں بے روزگار اِت آں ءُ ھب ءَ کپتگ اِت آں گڑا منی سکی ءَ را گُشت من اڑے بے روزگار آں ءُ ھب ءَ کپتگ آں۔

سکی ءَ پسو دات کہ جی جْوان پد ءَ من ءَ جُستے کُت کہ تئی بُنکی جاہ کجا اِنت آواران ءَ اِنت؟ من پسو دات جی انا پُل منی بُنکی جاگہ جاہ ءِ آھو کوھڑو اِنت بَلے منی کھول ءِ مردم چہ اود ءَ لڑ اتگ اَنت ءُ ھیرآباد ءَ شُتگ اَنت منی ودی بیگ ءِ جاہ ھیرآباد اِنت۔ منی اے کلوہ ءِ سر ءَ دل ءِ ایم او جی یے جت ئِے ءُ گشت ئِے تئی مھر سلامت بات اَنت باز وشی بوت  گون تو ھمدیوان بوت آں-

گڈسر ءَ وتی وٹس ایپ لمبر ئِے روان دات ءُ ھمے ھبر گُشت ئِے اے منی وٹس ایپ لمبر اِنت اد ءَ گیشیں ھبر نہ بیت اِنت وٹس ایپ ءَ ھال ءُ اھوال کنیں- یار سکی تئی بیگواھی ءَ پد من ھمے جیڑگ ءَ آں دریگتے تو زوت بیا ئے ءُ ما دوبر ھمے وڑ ءَ گپ ءُ تران ءُ مسکرا بہ کنیں- زوت آجو بات ئے ساہ ءِ کپ-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: زُبان ءِ بیگواھی

نبشتہ کار: آرپ کریم

دی بلوچستان پوسٹ

وھدے کہ ما وتی زُبان ءَ مہ وانین گُڑّا مئے زُبان گار ءُ بیگواہ بیت پرچاکہ مئے سر ءَ یک ھنچیں ھون واریں رسترے آتکگ آ دُرستاں چہ پیش مئے دود، ربیدگ ءُ زُبان ءَ گار ءُ بیگواھی بارت آ اے چیز ءَ ھم شَر زانت کہ دانکہ من بلوچ راج ءِ زُبان ءُ دود ءُ ربیدگ گار ءُ بیگواہ نہ کُت آں گُڑّا بلوچ راج گار ءُ بیگواھی آماچ نہ بیت۔

مارا یک زُبانے ھست مارا وتی زُبان وانگی اِنت وتی زُبان پجّا آرگی اِنت ءُ زُبان دوست بوگی اِنت اگاں ما وتی زُبان نہ وانت ءُ پجّا نہ آؤرت گُڑّا مئے زُبان گار ءُ بیگواھی ءِ آماچ بوانان کنت۔ دانکہ یک گُلامیں راجے زُبان دوست مہ بیت ءُ وتی دُژمن ءِ سر ءَ جنگ مہ کنت آ کدی وتی راج ءَ چہ گُلامی ءَ رکیں کُت نہ کنت۔

اگاں زُبان دوست نہ بوت گُڑّا آ راج دوست نہ بیت آ وتی راجی آجوئی ءَ جُھد نہ کنت ءُ نَیکہ آجو بیت پمیشکا پہ یک گُلامیں راجے ءِ آجوئی ءَ سوبمندی ءَ لوٹ اِیت گُڑّا آ دُرستاں چہ پیش وتی زُبان ءُ وتی دود ءُ ربیدگاں بہ رکیں اِیت گُڑّا آئی جُنز سوبمند بیت چہ اِیشان پد آئی ءَ را  زورگریں دُژمن ءِ ھلاپ ءَ جنگ کنگ لوٹ ایت۔

مارا مئے زُبان، دود، ربیدگ ءُ وتن چو ساہ ءَ دوست دارگی اَنت ءُ مارا مئے زُبان ءُ وتن ءِ واستا ھَرچ وڑیں کُربانی دیگ ءَ چَک ءُ پد بوگی نہ اِنت۔ دِگہ کَس پہ مئے ھاتِرا نہ جیڑ ایت ءُ نیکہ مئے زُبان ءُ دود ءُ ربیدگ رکیں اِیت ءُ اے کار مارا شُمارا کنگی اَنت۔ ھمنچو گَنج اِنت کہ مرچی ما ءُ شُما وتی زُبان ماں گوانکوانی تہ ءَ ونت کنیں بس مارا ءُ شُمارا جُھد کنگی اِنت ءُ زُبان وانگی اِنت ءُ وانینگی اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: ناتپاکی چے یے؟

نبشتہ کار: شاھد اھمد

دی بلوچستان پوسٹ

کسے کہ تپاک اِنت بزاں راج ئِے وت ماں وت تپاک اِنت گڑا اے جیڑھے نہ اِنت جیڑہ ایش اِنت کہ ناتپاکی اِنت۔

ناتپاک بزاں گستائی، جتائی کَسے گوں کسے ءَ دور بوگ، یک دومی ءَ وت ءَ بُرز لیکگ اِنت پرچا؟ بنی آدم، بزاں انسان راجمانی جَناورے ایشی ءَ بودناکی ھست، سِنچ ءُ سسّا اوں مان اِنت، اے سرپد بیت کہ من ءَ چے ورگی اِنت؟ چون وپسگی اِنت ءُ چے وڑ زندگی ءَ بہ گْوازین اِیت۔

بلے مستریں جیڑہ ایش اِنت کہ مرچیگیں زمانگ ءَ لھتیں راجاں وتی دود، زبان ءُ زمین رکینتگ، اے جَھان ءَ آ اِزتے دار اَنت پرچاکہ آ درستیں پِڑ ءَ آجو اَنت چیاکہ آیاں وت ءَ راستی ءَ رکینتگ۔

درور: ”مرچی بکّالیں مودی ماں امریکن گانگریس ءَ یک ترانے دنت ءُ چہ آئی ءِ تران ءَ دْراھیں انگریز پاد کاینت ءُ پہ مودی ءَ چاپ جَن اَنت ایشی ءِ متلب ایش اِنت کہ مودی پہ وتی راج ءَ یک آزات ءُ زندگیں راجے ءِ راجی سروک اِنت“-

ایشی ءِ متلب اِیش اِنت انڑیا یک زندگیں راجے زانگ بیت ،ھمے درگت ءَ لَھتے راجاں چہ وتی زانت ءُ سنچ ءَ وت ءَ زوراوریں راجے ءِ کر ءَ وت ءَ پَھک ءَ آجو اوں کُتگ۔

من نوں کایاں وتی سرنام ءِ سر ءَ ناتپاکی راجاں ھچ پَشت نہ گیج اِیت ناں آیاں اِزتے بیت ءُ نئیکہ پجّارے بزاں ناتپاکی تئی پجّار ءَ پَھک ءَ ولگْوج کنت ءُ ناں ترا اے جَھان ءَ شِھمیں نامے نام ءَ بیت ءُ نئیکہ زندگی۔

ناتپاکی راجے ءَ پَھک ءَ گار ءُ بے گْواہ کنت، زبان، دود ءُ زمین درستیں ساھِگ پَشت کپ اَنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: گریبی ائیبے نہ اِنت

نِبشتہ کار : ناسر واھگؔ

دی بلوچستان پوسٹ

منی دل ءَ اے گپ ءِ گشگ الم نہ انت کہ کس ئِے ھمچنو گریب بہ بیت کہ آئی ءِ گوُرا پہ چکانی  واستا یک وھدے چُنڈے نگن مہ بیت کہ ما ء آئی ءِ سر ءَ کلاگ بہ بندیں کہ ترا پہ لوگ ءِ  وپسگ ءَ ھچ دست نہ کپتگ وھدے کہ ما شریں ھیالے ءَ بچاراں مئے جند اے گپ ءَ توک ءَ رد انت پرچا کہ ما وتی دمگ ءُ میتگاں چم شانک بدیاں مارا ھر پیمیں مردم دپ کپ ایت یکے بچار اللّہ ، اللّہ کنگ ءَ انت کہ پنڈگے بہ دئے کسے بچار آئی ءِ دست ئِے نیست یا دگہ جسمے نادرائی ءِ وجہ چے آ کار کسب کت نہ کنت مارا ءُ اللّٰہ بازیں دادے بکشاتگ- 

منی جند ءِ سنگتے ءَ انچیں گپے گشت کہ مئے دل پدرد کُت ماں چار سنگت یک روچے نشت اَت اَنت بان ءِ ساھگ ءَ من ءُ منی سنگت نئیم اسد ءُ نواز بلوچ ءُ کبیرجان ۔گڑا نئیم اسد ءَ  بندات کُت وتی گْوستگ ایں وھدے وانگ ءِ کِسہ مں ھیال ترینت کبیرجان ءِ نیمگ ءَ چار اِت کہ کبیر چماں چہ ارس در آتک من جست کُت کہ کبیر جان ترا چونے تو اِڑیسکارگے زُرتگ تئی جان وش انت پسو ھمے دات کہ من گش آں کہ اللّٰہ پاک من ءَ منی مکئیں مات ءِ ھکاں ماپ بکنت من جُست کُت تو چی کُت ءَ زاناں-

پد ءَ من ءَ جُست کت کہ تئی واجہ کاریں پِت چے کار کنت من گشتے کہ منی پت ءَ راہ یک سوزکی گاڑی یے ھست مئے گزارہ بیت پد ءَ کبیر جان ءَ گْوَشت منی پت ءَ را یک لیڑئے ءُ یک کسانیں ہِرے(اُشترے چک) ھست کوہ ءَ رؤت دار چِنت مئے واستا دو وھدے  نگن بہ بیت ءُ منی پت چہ کہ من گپ ءُ گال گشگ زانت ءَ منی بے چاریں پِت ءَ ھمے لوٹ اِتگ کہ من بواناں تاکہ شرین منزلے ءِ رسگ ءَ سوبین باں مستریں گپ ایش اِنت منی پت نِزوریں مردمے دار چنت دو وھدے نگن کار اِیت یا من ءَ وانگ ءَ  دیم دنت من وت نزاناں کہ من وتی پت ءِ اے کہ واھگ پمنی ھاتر ءَ  داشت ءَ یا کسمت کہ من پہ وتی منزل بِہ رساں –

من وتی بِنداتی وانگ چہ وتی میتگ جھاؤ کوھڑو ونت ءُ پد ءَ پہ دھمی جماعت ءِ  واست ءَ مئے میتگ ءَ چُش ایں وانگجاہ نیست اَت کہ ماں بوان ایں منی پت ءَ ھمے سَلہ کت کہ تو برو آواران ءِ کالج ءَ بوان من 

تیاری کت دیم پہ کالِج ءَ منی مات ءَ  گُشت کہ منی چُک ترا تئی ابا جان ءَ  چنت کلدار داتگ من گشت اَمّا جان تنیوگی نداتگے دنت انشااللہ ھمے وھدے منی پت شت اَت ھمساھگ ءِ  لوگ ءَ منی مات ءَ پیتیگ ءِ کِلیت زُرت انت ءُ دپے پچ کت یک کاگزے  توک ءَ یک سد ءُ  پنج کلدار مان اَت منی مکھیں مات ءِ چم نمبین بوت انت گشتے منی چُک ایشاں زیر تئی پت شت ءَ ھمساھگ ءِ لوگ ءَ کیت اللّٰہ مالِک انت بلکیں یکے ءَ کمک کتگ منی پت آتک رس ات سَے ھزار کلدارے دات من ءَ گشتے کہ بےھیال مہ بہ ئے وتی پیریں پت ءُ وتی مکھیں مات ءَ چہ من وتی مات ءِ  پاداں چُک اِت وتی ابا گشت کہ دوا کن ات پمن گشتے اللّٰہ مدد منی چُک۔

درکپتاں شاہ جھاؤ کوھڑو ءَ شتاں گون سنگتاں لھتیں وھد گوْست دو سئے ماہ پت ءَ کُلوہ کت ءَ ابا تو بْیاکہ ماں تئی کالج ءِ پیس ءِ کلداراں دات کت نہ کناں من شتاں واتر ابا جست کت کہ چون بوت انت کالج ۔من گشت ابا وش بیتگ پد ءَ گشت ئے منی چُک ماں گریب ایں مردم ایں ماں لوٹان کہ تو شریں نودربرے جوڑ بہ اِت بلئے کسمت ءِ کاراں کس نزانت من بانداں چماں نَز کناں اے لوگ ءِ ھیالداری ءَ کئے کنت من پت ءِ ھبر اِشک کُت باز اپسوز بوت من یک سالے ءَ زمینداری ءِ اِرادئے کت کہ پت ءِ بڈ سُبک بہ بیت یک سالے من زمینداری کت اللّٰہ شُکر بوت مئے مھنت ءَ بُود آرت فَسل ءَ شریں کلدارے آؤرت من وتی ابا ءُ  مکھیں مات ءَ رُکست کت کہ من روان پد ءَ وانگ ءَ مات ءَ گشت اللّٰہ ءِ  باھوٹے-

من سُھب ءَ سوار بوتاں مِنی ءَ آتکاں تربت ءَ بی آر سی ءِ ٹیسٹ ءِ تیاری کت ءُ بی آر سی ءِ بوت من پاس بوتان اودا من گوں لھتیں سنگتاں مدام شتاں وانگ جاہ ءَ مئے پجّاروکی بوت من وتی مات ءِ یکے گپ گیر آرت کہ ابا منی کرا یک سد ءُ پنج ءَ کلدار ھست من شپ ءِ سئے بج ءِ وہد ءَ اے گپ دل ءَ آتک چمانی واب شُت۔

من ھمے دوا لوٹ اِت کہ من کدی وتی پت ءِ گرانیں بار ءَ  سُبکّ کناں اللّٰہ پمن ھما روچاں کدی کار ایت کہ منی اَبّا ئے گشتگ ایں واھگاں سرجم بکناں ءُ کد من وتی لاڈُکیں گوھار ءَ پہ یک شریں ھبرے سر بکناں کہ من ابا ئے کھول سرجم کتگ-

مئے چکاس ءِ وھد رَس ات من ھمے جُھد ءَ ات اَنت کہ من سوبین ببان من وتی چکاس ءِ تیاری ءَ اَتاں منی وتی گور ءَ نہ کہ موبائل ھست ات کہ وتی ابا جان ءِ ھال ءَ جُست بکناں من شتاں وتی سنگت عارف ءِ لوگ ءَ کہ ھمے ھمساھگے ھست آئی ءِ گور ءَ موبائل ھست ءُ نمبر من ءَ گون ات تو چو کن وتی موبائل ءَ بہ دے من فونے کناں سنگت ءَ نمبر جت چست کت من گشت کہ ابا لوگ ءَ ئے گشتے تئی مات لوگ ءَ انت من گشت تو فون ءَ بہ بر رسیں کم ءُ رند ءَ من چارت کہ منی مات ءَ گپ جت ءُ گشتے ابا تو سلامتے من انچو زھیر کتگ تئی پت ءَ  پہ چار ھزار کلدارے روان دات ءَ  ترا رس ات آں من گشت ھو منی مات من ءَ رست آں من گشت کہ اَمّا مئے چکاس نزیک ءَ دوا کن کہ اے چکاس ءَ من شریں نمبرے کٹگ ءَ سوبین بہ باں گشت ئِے اللّٰہ گوں تو گون بیت انشااللہ تو بےسیت نہ بہ ئے-

مئے چکاس بوت ماں گون سنگتاں شتاں کہ چکاس ءِ کئے اولی نمبر چکاس پاس بوت ءَ الحمدُاللہ من چکاس ءِ اولی نمبر آتکان ھو من سک گَل ءُ شادان بوتان کہ من سوبین بوتان ائید ءُ نزیک اَت من شتان وتی میتگ ءَ ائید ءِ روچ بوت درستاں نوکین پُچ نوکین چوٹ پاد ءَ کُت من شتان ابا جان نشت ءَ ھما پازواریں پاداھاں ھما کوھنیں پُچ کندگ ءَ اَت من ءَ پت ءِ ازگاری ءِ سر ءَ اپسوز بوت ابا تو چی ءَ پمن پُچ گپت ءَ تو پہ چی ءَ نزرتگ گشتے ابا من گَلاں کہ منی چک ءَ ائید ءَ پچ ھست شمارا کسے کلاگ مہ بند ایت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: آدینک ءِ سسا

نبشتہ کار: سیپ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

مردم گوں زند ءُ جند ءِ سسا ءَ مان گیشتگ جند ءِ سماه کنگ ءَ اوں وهد موه نہ دنت پرچا کہ مردم چاگردی ءِ بالاد ءِ بار ءَ ایر بُک اتگ داں وتی جند ءِ سساهانی سماه کنگ ءَ نمیران اِنت  باز بر ءَ جیڑاں زندگی هژدهی ئیں مارے دائم بالاد ءَ ڈنگ جنان اِنت ، هرچ هما واهشت کہ زند ءِ آژناگ کنگ ءَ بالاد ءِ سساه ءَ سمارگ ءِ نام بوتگ اَنت ، آ دْراهیں واهشت زند ءَ ایرموش کتگ انت-

برے برے دل ءَ همے سماه بیت کہ گلامیں زندے پمیشکا چاگردے بار ءَ زرت کُت نہ کنت ، داں اے جیڑگانی ارزشت وتی آٹیگ ءَ مهکم کنت ءُ ساهتانی ٹمبگ ءَ دل ءَ چہ بارت! بلے بالاد ءِ هژدهی ئیں مارے ڈنگانی سماه دل ءَ تورشت انت-

برے برے آدینک اوں مردم ءَ هال نہ دنت کہ من ترا لهتیں مدت ءَ ساری دگہ رنگے ءَ دیستگ ، کہ تئی چمانی زیبائی کجام رنگ ءَ بوتگ ، نوں تئی چم پرچیا لگْوشتگ انت؟، تو پہ دیدوکانی سینگارگ ءَ دائم سرمدان زرتگ ءُ اتکگ دیدوک سرمگ ءَ سیاه کتگ انت ، نوں چیا گلابی پٹوکی ءِ گون ءُ روک ءَ پهریزگ ءَ ئے-

پیسرا تو ملگورانی رندگ ءَ ساهتے ساهتے ءَ اتکگ ءُ ملگور مسک ءُ بوه درنزیتگ انت بلے مرچاں سر ءَ چادرے مان پوشتگ گمان همیش انت کہ زند ءِ هرچ هما همراه کہ وشی ءُ سکی ءَ دیم ءَ بوتگ آ اسل زیبائیانی همراه نہ انت دروگانی دراهی انت-

بلے آدینک میاریگ کنگی اوں نہ انت پرچا کہ ساد همود ءَ چارگی اِنت کہ بارگ اِنت ، وتی سسا ءُ سماه ، وتی زند ءِ ارزشت ءِ پولانک ما گلامی ءِ سانکلانی باریگ کتگ ءُ ناتوان کتگ ، بلے زند ءِ پولانک ءَ میاریگ وهد وهدے سر ءَ آدینک ءَ دے ایں کہ آدینک مئے اسل سورت ءَ پرچا پیش نہ دار ایت-

دریگتیں ما پہ وتی واستا هنچیں آدینکے جوڑ کتیں کہ آ آدینک ءَ مئے هچ بَر زیبائی ءِ گلہ مہ کتیں بس مئے ءُ مئے زند ءِ ژند ءُ ژولیں بالاد ءِ سسا، سمارت ایں-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بلوچستان ءِ پارلیمانی سیاست ءِ مولمی مُرگ

ٹی بی پی شونگال

نوزدہ سد ءُ ھپتاد ءَ عوامی نیشنل پارٹی ءِ سرکار ءَ پد بلوچستان ءِ پارلیمانی سیاست پاکستان ءِ بنجاھی پتر ءِ کَش ءُ گوراں گردگ ءَ اِنت ءُ پاکستان ءَ ھما پارٹی کہ تاکت ءَ کئیت، ھما پارٹی بلوچستان ءَ سرکار جوڑ کنت۔ بلوچستان ءِ پیسلہ سیاست ءِ پتراں گیشتر پاکستان ءِ تاکتوریں واکدار کن اَنت ءُ ھمایانی لُنککانی سُرینگ ءِ پد ءَ سیاست دان وتی پیسلھاں کن اَنت۔

گوستگیں روچاں پاکستان مسلم لیگ نون ءِ سروک میاں نواز شریف ءَ پاکستان ءِ پیسرگیں مزن وزیر شھباز شریف ءُ وتی پارٹی ءِ رھشونانی پجیگ ءَ بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال ءِ تر ءُ تاب کُتگ، کہ اے نیام ءَ پاکستان پیپلز پارٹی، بلوچستان عوامی پارٹی، بلوچستان نیشنل پارٹی مینگل ءُ نیشنل پارٹی ءِ جتا جتائیں رھشون پاکستان مسلم لیگ نون ءَ ھوار بیتگ اَنت۔

پاکستان ءَ گچین کاریانی روچ ءِ جار ءَ پد بلوچستان ءَ پارلیمانی سیاست ءَ گوں بندوکیں سیاست دانانی جتاجتائیں پارٹیانی تہ ءَ بال کنگ ءِ درچ بندات بیتگ انت۔ بلوچستان ءِ پارلیمانی سیاستدان واکداریں تاکتانی اشارگانی چم چار بنت ءُ آیانی پرمان ءِ پد ءَ ھمک پنچ سالاں پد پارٹیاں مٹ کن اَنت۔

ھما سیاستدان کہ دو ھدزار ءُ ھژدہ ءَ تاکتوریں واکدارانی  گُشگ ءِ پد ءَ بلوچستان ءِ تہ ءَ مسلم لیگ نون ءِ سرکار ءِ ھلاس کنگ ءِ سوب جوڑ بوت اَنت، مروچی ھمایانی گشگ ءِ پد ءَ نون لیگ ءِ دروازگ ءَ ٹُکگ ءَ اَنت ءُ  مسلم لیگ نون تاکت ءِ گرگ ءِ ھاتر ءَ اے مردماں پہ وشی زیرگ ءَ اِنت۔

بلوچستان ءِ تہ ءَ راجدوستیں پاٹیانی سیاست ءِ ھلاس کنگ ءِ ھاتر ءَ پاکستان ءِ بنجاھی پاٹیاں تاکتوریں واکدارنی آشیرباد ءَ گوں مھکم کنگ بیتگ بلے راجدوستیں پاٹیانی بنجاھی پاٹیاں گوں ھمسنتی ءُ سرکار ءِ تہ ءَ بھر گِرگ ءِ سیاست ءَ بلوچستان ءِ تہ ءَ بلوچ راجی سیاست نزور کُتگ۔ اگاں راجدوستیں گل وھد ءُ جاوراں سرپد مہ بنت ءُ بلوچ راجی سیاست ءَ مھکم کنگ ءِ نیمگ ءَ مہ جُنز اَنت گُڑا آ وھد دیر نہ اِنت کہ بلوچستان ءِ تہ ءَ پارلیمانی سیاست ءِ ٹاہ جنوکیں راجدوستیں پاٹیانی سیاست ءِ راہ ھم بند کنگ بنت اِنت۔

نبشتانک: سمّو ءَ گوں دیوانے

نبشتہ کار: سلال سمین

دی بلوچستان پوسٹ

دوشی سمّو منی واب ءَ اتکگ اَت گوں وتی بانُوری داباں زمین ءِ دُروشُمے وتی گیوار ءِ میان ءَ رَستگ اَت ءُ گوناپے وتی ارواہ کُتگ اَت ، سمّو ءَ من ءَ گُشت ” تو باندا روزرد ءِ وھد ءَ کُلبر ءِ کوھاں بیا من ترا ھمودا دست کپاں ، گوں تو دیوانے کناں ، سُھب ءِ سمین ءَ کہ ایر دات ءُ روچ ءِ برمش منی بدن ءِ سر ءَ کپت اَنت گُڑا سمّو ءِ دوشی ایں گپ من ءَ گیر اَتک ، من زوت زُوتّ ءَ شُت ءُ چاگل آپ کُرت ھمے کُمب ءِ آپاں چہ کمّو وتی سر ءَ ھم پِرِّیتک ، اتکاں جابہ گور ءَ کُرت کہ نُوں تُپنگ ءَ زوراں پہ سپر ءَ در کپاں بلے منی چمّ سنگتے ءِ داتگیں سوگاتانی سر ءَ کپت اَنت کہ آئی ءَ چہ شال ءَ منی واستا یک بلوچی چادرے ، جوڑھے پُچ ، جوڑھے بلوچی پاد پُوش ، جُپتے تزبیھ ءُ یک چشمِکے روان  داتگ اَت ، منی چمّ کہ اے شَے آں کپت اَنت گُڑا دِل ءَ گُشت مرچی کہ سمّو ءِ کِرّا روگ ءَ آں گُڑا وتی اے پُوشاکاں مَٹ بِکناں کہ سک دیر اِنت اِش ، چاک اِش ھم باز بِر ءُ پوجی بُوٹّاں پاد ھم سگّگ ءَ نہ اَنت بلے پد ءَ جیڑ اِت کہ سمّو منی نوکیں پُوشاکاں بِگند ایت چے جیڑ اِیت باریں؟ ، ھمدا من جیڑگ ءَ اِتاں دِل ءَ گُشت مٹّ اِش کن کہ سپر دُور اِنت پد ءَ چُو مہ بیت سمّو باز ودار بِکنت ءُ واتر بُروت ، من اِشتاپی ءَ وتی پُوشاک مٹّ کُرت آں ءُ وتی کُلیں شے زُرت آں رھادگ بُوتّ آں دیم پہ سمّو ءَ ، ھما جاہ ءَ کہ سمّو ءَ من ءَ گُشتگ ات نُوں آ جاہ ءَ کمّو سپر پش کپتگ اَت ، من ھما اِنت یکشل ءَ سپر کنان اِتاں کہ چہ سمّو ءَ پیسر سر بِہ باں ، چُش مہ بیت سمّو پیسر ءَ ھما جاہ ءَ منی ودار ءَ بِکنت، من کوہے ءِ سر ءَ کہ سَرکپت آں داں سمّو ءِ نام گِپتگیں جاہ کمو زاھِر اَت منی چمّاں ، من دُور گِند کشّ اِت ھما جاہ چار اِت داں چاراں سمّو ءَ لھتیں دار گون گوں آس ءَ دِلگوش اِنت ، پد ءَ دُور گِند  گورا کُرت ءُ رھادگ بُوتّاں دیم پہ سمّو ءَ ءُ راہ ءَ من دار چِنان بُوتّاں تانکہ سمّو ءِ روک کُرتگیں آس ءَ مِرگ ءَ مَئیل آں ، وھدے کہ من سک نزّیک ءَ سر بوتاں داں گِنداں سمّو ءَ بلوچی چادرے سرین بند کُرتگ ، کسانیں دار دست ءَ انت آس ءَ شر کنگ ءَ اِنت ، جِند ندرانی سُوتے دپ ءَ ئے کُرتگ ءُ جِند ندراں نازینگ ءَ اِنت ، من کہ سر بُوتّ آں ، گوانک جت کہ سمّو من سر بُوتّاں گُڑا پاد اتک ءُ گُشتے ”بیا ترا ھُدا بیار ایت “ من دور کُرت بگل ءَ کُرت ، دست چُکّ اِت آں ءُ سر ءَ را بُوس اِت ، من ءَ گُش ایت ” بیا مِنِند دمے بالا کن ، سیاہ چاہ تیار بؤگ ءَ اِنت “ گلاسے آپے آؤرت ءُ وت منی دیم پہ دیما نِشت ، من آپ وارت ، وتی چمّ ءِ چشمک کشّ اِت ، تزبیھ چہ جیب ءَ کشّ اِت دست ءَ کُرت آں ءُ سمّو ءَ را داں دیراں چار اِت ، من ءَ گُش ایت ” چے چار ئے چُو ، من ءَ نہ دیستگ زاناں پیسر ءَ “ من گُشت تئی شورھیں ارواہ ءَ چارگ ءَ آں کہ اے ارواہ ءَ گوں جِند ندری ءِ سسّا آں باریں چونیں پند بُرّ اِتگ ،؟ گُڑا ھمے گپانی تھا دیدگے منی نُوکیں پوشاکاں کپت اَنت من ءَ جُستے گِپت ، تو گوں نوکیں پوشاکاں سکّ شوک ئے ، ھمدا بِچکند اِت ئے ، من گُشت اے سنگتے ءِ داتگیں سوگات بُوتگ اَنت من گُشتگ تئی دیوان ءَ گَورا اِش بِکناں شوک تِر اِنت ، من ءَ گُش ایت ” پہ تُو بازیں سوگات من ءَ ھم گُون اِنت ءُ لھتیں کُلوہ اَنت من ءَ گون اَنت ، من گُشت ، سنگت چُون انت؟ ، ریھان چُون اِنت؟ ، مات شارُل چُون اِنت ؟، اُستاد ءَ چے گُشتگ؟ ، آ دِگہ سنگت کُل دیستگ اَنت ،؟ پسّویے دات ” لاڈُکیں ریھان ٹیٹ اِنت ، من گُشتگ من روگ ءَ آں سنگتے ءِ دیوان ءَ گُڑا یک شوکیں امریکی تُپنگے داتے کہ سنگت ءَ را بِدئے ءُ بگُش بس جُنزان کن ما تئی وداریگ ایں ، اُستاد ءَ پہ تُو تَرملے ءُ جابہ یے گوں لھتیں مِیگزیناں داتگ ءُ تیر گوں وتی دستاں میگزینانی تہ ءَ مانے کُرتگ اَنت ءُ گُشتگے سنگت ءَ را بگُش داں گُڈی تیر ءَ جنگ کنگی اِنت ، دُژمِن ءَ را گیش ءَ چہ گیش پُروش دیگی اِنت ءُ ھمنچو مَجبُور کنگی اِنت کہ اے شے آں بِزانت شھیدانی ھون پہ وتی زمین ءِ آجو کنگ ءَ ھِچبر زوال نہ بنت بلکیں چو گواڑگانی داب ءَ رُد انت ءُ اے زِیدانی بَھار جُوڑ بنت-

مات شارُل ءَ گُشتگ کہ من وتی بچّ ءِ تُپنگ ءَ گوں ھوسلہ ، تمردی ءُ گوں جنگی مڑاھاں سینگار کناں ، تئی مات ءَ تئی تُپنگ ءُ مِیگزین زُرتگ اَنت ، تیلے داتگ اَنت تانکہ جنگ ءِ وھد ءَ بند مَہ ور اَنت ، جابہ ءَ را تئی چاکے مان بُوتگ ھمے چاکے دُوتکگ تانکہ جنگ ءِ وھد ءَ مِیگزینے مہ کَپ اِیت ءُ ھمے لھتیں ورد ءُ وراکی شے یے مان کُرتگ ءُ گوں وتی توار ءَ پہ تئی سالونکی ءَ نازینک جتگے ، گُشتگے منی بچّ ءَ را بگُش من زاناں اِشک زمین ءِ تئی اندر ءَ رُستگ ءُ نُوں لائِک اِنت کہ وتی بانُور ءَ وتی امبازاں بِکنت ءُ وھدے کائے مات ءِ واستہ ماھو ءُ مِیرو ءِ بُوس اِتگیں ارواہ ءَ بیار گوں ۔

منی چمّ کمو ارسیگ بُوتّ انت گُڑا من جُست کُرت تو پمّن چے آورتگ گوں ؟،

گُش ایت ”منی دست ءَ دِگہ ھِچ نہ بُوتگ ھما ریھان جان ءِ بڑّ ءِ بیرک آورتگ پہ تُو، گِندے! لُمہ یاسمین ءَ آئی ءِ بڑّا داتگ اَت ءُ من ھمے جیڑ اِتگ کہ وھدے ترا گِنداں گُڑا بیرک ءَ تئی بڑّا دیاں ، من گُشت کُربان دِگہ من چے لُوٹاں ، منی واستہ ھمے گنج اِنت کہ من تئی دیدار کُرتگ ، گُڑا ھمدا پاد اتک ءُ من ءَ گُشیت ” بیا ترا بیرک ءَ بڑّا دیاں کہ سپر ءَ روگی اِنت ءُ جِند ندرانی ھمے شئیر ءِ گُشگے بِندات کُرت ،

“صدخئی گُنگ مَرے چٹ سلے حیران وفا”

“ابکّہ عشق مرے گر خنے دا مِہرے نُما”

ھمے شئیر ءَ گُشان اَت ءُ وتی سریگے زُرت منی راہ ءِ ھاک ءُ دنزے ساپ کُرت اَنت ءُ جابہ یے منی سینگ ءَ بَست ، تُپنگے منی بڈا دات ، چشمِکے منی چمّاں دات ، تزبیھے منی دست ءَ دات ءُ بیرک ءَ را بُوس اِتے ءُ منی بڈ ءَ ئے دات ءُ دستے منی بڈ ءَ جت کہ تو بُرو ما تئی وداریگ اِیں ۔

من گُشت رُخصت اَف آوارُن سنگت

آ دیم پہ اُستاد زئی ءِ نیمگ ءَ روان بُوت ءُ من دیم پہ وتی سپر ءَ جُنزان بُوتّ آں ۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

دستونک: جلیل شیر ءِ نام ءَ

شائر: مُنیر میئراج

ٹی بی پی بلوچی

نیلگیں کوھانی پاسبان تو ءِ

آجوئی جُہد ءِ زِندمان تو ءِ

مارا نیموناں پاگ سرا بستگ

گوں مزار بیماں کورگاں تو ءِ

مارا الکاپی جنگ سرا کپتگ

زِند ءُ مرگیں گوں توکلاں تو ءِ

دل مے کوھانی سیل ءَ آمُرزگ

شپ کپیت راھسراں بوجگاں تو ءِ

کِرد بولانیں گوں میری ءِ کوھ ءَ

سبز اِتگ سیتلی شیزداں تو ءِ

کنڈگی واھگاں گوں کپن پوشیں

سبزو ایں ھمبلانی جی ءُ جان تو ءِ

مارا میئراج مے  دل نہ مرینیت

سر گِراں من رواں دیم رواں تو ءِ

نبشتانک: بلوچ راجی زرمبشت ءَ ماں حضو مری ءِ کرد

نبشتہ کار : عرفات بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

دُنیا ءِ راجی جُنزانی تہءَ لھتے اَنچیں کارست بنت کہ وتی عمل ءُ جُھد ءَ گوں  وت ءَ راجدپتر ءِ تہ ءَ نمیران کننت ۔بلوچ راجی جُنز ءَ چُشیں بازیں جھدکار ھست کہ بے توار ءُ بے نامی ءَ وتی راجی زمہ واریاں پیلو کننت ءُ بے برمش ءُ بے چڑکہ رونت ۔۔۔۔ ھمے راجی بامردانی داتگیں دیمونیانی مُز اِنت کہ آجوئی ءِ کاروان گوں مھکمی ءَ وتی مِنزل ءَ  پہ راھی اِنت۔

ساہ ءِ ھمرائی ءَ وتی کسان ءُ مزنیں واھشتانی کربان کنگ بگندے مزنیں گپے بہ بیت ،بلے ھمایانی ساہ ءُ واھشت بس زمین اِنت آ وتی ستک ءَ چہ گامے پُشت ءَ نَہ رونت،زاتی آسراتیاں ءُ پردی واھشتاں چہ در کپگ ءُ وتی راج دپتر ءَ نمیران بیوکیں کارستاں چہ یکے وڈیرہ حضو مری اِنت ۔راجی جُنز ءِ دیریگیں سپائی ءُ بلوچ جنز ءِ بُن ہِشت ایر کنوک واجہ ھیربشک مری ءِ ھمرایانی لڑ ءَ یک نامے حضو مری ئیگ اِنت کہ ھچ دروشم ءَ نفی کنگ نہ بیت ۔

حضو مری تیوگیں زند ءَ گُوں بلوچ جھد ءَ بندوک اَت ۔ ھپتاد ءِ دھک ءَ بلوچ راج بُھٹو آمریت ءِ بگیری ءَ راجی آجوئی ءِ جنگ ءَ بندات کنت۔اے جنگ ءَ آوار بُؤگ ءَ پد حضو مری ءَ بازیں سالے گُوں جنگ ءَ گُوز ایت ۔ آجوئی یے جُنز ءِ تہءَ  یک سپائیگے ءِ بستار ءَ وتی کرد ءَ پیلو کنت ۔

بلوچ راجی جُھدکاراں جنگ آماچیں بلوچستان ءِ  

نگیگیں جاوراں راجی جھد ءِ یکشکل ءَ برجم دارگ

نیت ءَ 1978ءَ اوگانستان ءَ درانڈیھ بوھگ ءِ واھگ ءَ درشان ایت ۔ حضو مری وتی کَئول ءُ ھزارانی کَچ ءَ مری بلوچ جھدکارانی ھمرائی ءَ اوگانستان ءَ درانڈیھی زند گوازینگ ءَ لاچار بیت-

پناہ گیریں کیمپانی تہ ءَ زند گوازینگ ءَ پد ھم حضو مری وتی جھد ءَ برجم دار ایت ، جنگی محاذ ءَ گوں بندوکی ءَ بلوچستان ءِ جتا جتائیں جنگی محاذاں وتی کرد ءَ دلجمی ءَ گوں پیلو کنت 1984 وڈیرہ حضو مری ءِ کزن ءَ پاکستان ءِ لشکر  کوہ ئِے مارگٹ ءَ شھید کنت ۔بلے وڈیرہ حضو مری گوں دلیری ءَ راجی آجوئی ءِ زرمبشت ءَ  گوں وتی نزیکیاں گیشتر کنت- 

 1993 ءَ بلوچ جُھدکار چہ اوگانستان چہ  واتر بنت ءُ شال ءَ چِلتن ءِ کوہ ءِ لمب ءَ آباد بنت ءُ نیوکاہان آباد کننت کہ آ راجی جُنز ءِ استیں (فیز) ءِ مستریں سوب اِنت۔ حضو مری ءُ آئی ءِ کئول شال ءَ آباد بنت ءُ جُنز ءِ نُوکیں ( فیز) ءَ وتی کِرد پیلو کنت۔اوگانستان ءِ واتری ءَ چہ پد آ بلوچستان ءِ جتا جتائیں جنگی محاذاں وتی کِرد ءَ پیلو کنان بیت اِنت ۔ گیشتر مکُران ءِ جنگی ءُ سیاسی محاذانی کسہ اِش آورت اَنت، شہید ڈاکٹر خالد ءُ لالا مُنیر ءِ  نہ تُرسی ءُ سیاسی سنچ ءُ بودناکی ءَ چہ سک سان مند اَت، ھر وھد ءَ آیانی توسیپ ءُ ستا کُت ئِے ءُ راجی زرمبشت ءَ تہ ءَ آیانی مزن شانیں کرد ءَ گوں نوک باھندیں جھدکاراں آژناگ کنت-

انچیں یک دیوانے ءَ آ بلوچ اسٹوڈنس آرگنائیزیشن آزاد ءِ چیئرمین زاکر مجید (زاکر مجید کہ آئی ءَ پاکستانی فوج چہ مستونگ پیڈنگ آباد ءَ جُون 2009 ءَ زُورانسری بیگواہ کنت۔چاردہ سال ءِ گُوزگ ءَ پد ہم  آجو کنگ نہ بیت ) ءَ گُوں بندوکیں کِسہے کاریت ءُ گُشیت کہ ما گَل کارے ءَ  چہ خضدار ءَ بیں ءُ یک کاروائی یے  کنگ ءَ پد خضدار ءِ لس مھلوک مارا انگیر کنت ءُ ما مزنیں مُشکلے ءَ کپیں ۔ بلے وھدے زاکر مجید ءُ آئی ءِ سنگت سرپد بنت گُڑا زاکر مجید مئے کُمک ءَ وت ءَ سر کنت ءُ مردماں سرپدی دنت کہ اے بلوچ قوم ءِ مزن شانیں پُسّگ اَنت  ۔ پہ اِشانی واستا جیڑہ ودی کنگ ءِ بدلا  مارا اشانی ھمراہ داری کنگ لوٹ ایت  ءُ وتی راجی زمہ واری پیلو کنگی اَنت- بلوچ راجی زرمبشت ءِ مھکم کنگ ءُ دژمن ءِ  ھاتر  ءَ گیش جیڑہ ودی کنگی اِنت۔

وڈیرہ حضور بخش مری  جنز ءِ زمہ واریاں پُورا کنان ءُ پیر سالی ءَ ھم  جُھد ءِ تہ ءَ کرد ءَ پیلو کنت۔بلوچ راجی زرمبشت ءِ کاروان دیم جنزان اِنت جھدکار گوں مھکمی ءَ دژمن ءِ بگیری ءَ  باج بری ءِ بیرک  بُرز کنان انت ءُ  نوکیں ورنا ءُ جھدکار جنز ءِ بَھر بوان اَنت ءُ راجء جنز گیش توانا مھکم بیان اِنت-

حضو مری وتی سرجمیں زند ءَ گُوں راجی جُنز ءَ بندوک بیت ءُ پیرانسری ءَ ہم جُھد ءَ مھکم کنگ ءَ پیشتر بیت۔حضو مری ءَ بلوچ راجی آزادی ءِ سوبمندی ءِ ھاتر ءَ یک مھکمیں اوستے دار ایت ۔ءُ راجی مَحاذاں راجی آزادی ءِ جھدکاراں نواب ھیربشک مری ءِ سر ءُ سوجانی پَنت ءَ دنت۔نواب ھیربشک مری ءَ بلوچ راجی آزادی ءِ جھد بلوچ راجی پجار ءِ وسیلگ اِنت-

مارا بلوچ راجی آجوئی ءِ جنگ ءَ گُوں بندوکیں بے نامیں پُسگ ءُ جھدکار بے ھال کنگی نہ اَنت  کہ آیاں وتی زیک ءُ مرچیگ پہ بلوچ سرزمین ءَ ندر کتگ، بلکیں  مارا ھمایانی زندگی ءُ  جھد ءِ آیانی ستک دلی ءُ آیانی کرد اے راہ ءِ چراگ کنگی اَنت دانکے بلوچ ءِ گڈی جھد ءُ جنگ مھکم بہ بنت-

مرچی بلوچ راجی آجوئی ءِ جنگ ءَ ورنا گوں وتی ھوناں آپ دیان ءُ سبز کنان اَنت ۔ اے جنگ ءَ وڈیرہ حضو مری ءِ وڈیں ہزاراں جُھدکاراں وتی کرِد پیلو کُتگ ۔ بایدیں کہ ما وتی بے نام ءُ بے برمشیں مزن شانیں کارستاں یاد بکن  اِنت ءُ آیانی مزن بَھرگیں جھد ءَ وتی راج دپتر ءِ بَھر جوڈ بکن ایں دانکے بلوچ ءِ آھوکیں پدریچ  راجی ءِ جھد ءِ تہءَ بے نامی ءَ گوں جھد ءَ ھمگرنچ بہ بنت ءُ وتی سرجمیں زند ءَ بلوچ سرزمین ءِ آجوئی  ءِ ھاتر ءَ ندر کنوکیں مزن شانیں سرانی راجی کرداں گوں آژناگ بہ بنت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔