زندگی
نبشتہ کار: شاھد اھمد
دی بلوچستان پوسٹ
انسان گیشتر اے جھد ءَ کنت کہ من پاداں ”دیم“ ءَ بہ براں چوناھا انسان لوٹ اِیت ھمے وڑ ءُ آ ھجبر وتی پاداں ”پُشت“ ءِ برگ ءِ جُھد ءَ نہ کنت۔ ھو! چوناھا انسان لوٹ اِیت ھمے وڑ۔
منی گپ ءِ مکسد انسانی زندگی اِنت۔ پد ءَ تو ھمے جیڑ ئے کہ انسان پرچا ” دیم“ ءِ روگ ءِ جُھد ءَ کنت ءُ پُشت ءَ پرچا نہ روت؟ تو اے نبشتانک ءِ وانگ ءَ ھچ چَک ءُ پد بہ ئے چی ءَ کہ تو وت انسانے ئے ءُ واکی دیم ءِ جُنزگ ءَ تیار ئے بلے انگت ءَ سبر کن دیم ءَ من چے پہ تو نبشتہ کناں۔
اگاں ما بچار اِیں انسان چہ بُندر ءَ دیم ءَ آیان اِنت ھر چُنت کہ پادانی پَد گوزان بوتگ اَنت آ ” لگت بزاں پَدانی نشان ءُ ٹپ کہ زمین ءِ سر ءَ پشت کپتگ اَنت“ چوناھا آ پاد دیم پَدی پَد بوتگ اَنت کہ انسان ءَ ھمے وڑ لوٹ اِتگ۔ زمین انسان ءَ پہ پَد نشان کنت بلے وھد ءُ پاس ءِ وڑ ءُ ڈول ھرچی انسان ءِ جیڑگ اَنت۔
دیم ءَ پادانی پَد نیست بلے وھد ءُ پاس گیش روگ گندگ بنت، ءُ انسانی جیڑگ گوں وھد ءُ پاساں سر ءُ لینڈ بیت، پد ءَ کِسہ بندات بیت، ماش پرماش، کوہ ءُ دمگ، سبزیں ڈگار، جنگانی بدیں بولی، مات چُکاں توار پِر کنت، زندگی وش اِنت، زندگی بیزار اِنت، من ءَ تو گوں ساہ ءَ دوست ئے، اے درست انسانی مارشت گوں گْوست ءَ یا گوں ھما پادانی پَد اَنت کہ بندات کُتگ اَنت۔
اے دیم ، آ دیم :بزاں من وھدے وتی پادانی پداں پہ دیم ءِ جُنزگ ءَ سرگراں گڑا ھمے ساھت ءَ الم بزاں ھژدری بیت کہ من اے کَش ءُ آ کش ءَ گنداں ھو! انسان دیست اوں کنت ءُ ھرچی کہ ” اے کش ءُ آ کش، اے کِرّ ءُ آ کِرّ ، یا اِنگُر ءُ اَنگُر “ بزاں چپ ءُ چاگرد ءَ بلے وتی سیمسر ابید سیمسر ءِ پروشگ ءَ انسانی زندگی ھمے یکیں چپ ءُ چاگرد ءَ گَرد اِیت ھرچی کہ گند اِیت منی کِسہ اِنت، منی بندات اِنت ،منی گڈی اِنت دگہ نوکیں گپ پَشت نہ کپتگ، پاداں اوشتاتگ، نہ ٹِکّ آں، دزمھار گلامی ءِ مستریں واجہ اِنت، جیڑ اِت، کَے اِنت، کجا اِنت، چوں ءُ پرچا بلے؟
مجگ دزمھار ءِ بابت وتی وھداں زوال کنت، پاداں پَند ءِ بُرّگ ءَ موہ اِش نہ دے اَنت-
گُڈی پَد :انگت ءَ جیڑگ ءَ اِت آں۔ ﷽-
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسانی درشانی اِنت-
