منی مرگ ءِ شپ ءَ دُرست نشہ بہ بنت
نبشتہ کار: رضا سید
دی بلوچستان پوسٹ
سھب ءِ سر ءَ من چہ واب ءَ پاد اتکاں چوں مدامیگی وڑاءَ چمّ ءُ دیم ئےِ باریں شُشت ءُ نہ شُشت دکان ءِ دپ ءَ شتاں کہ سگریٹے کشاں۔
من گِنداں کوکار و سلوات اِنت، رؤگ آھگ اِنت، من کسے جُست کت چی بیتگ ھمے رؤکیں مَرداں چہ کسے ءَ درائینت۔ “کازی ءَ دنیا بدل کتگ “ من گوں ھیرانی ءَ جست کت۔ کازی؟ کجام کازی؟-
“کازی مبارک ، پسنی ءِ “
کازی ۔ کازی چوں مُرت کنت؟ واجہ ھدا ءَ پہ کازی ءَ نوں کجام کار کپتگ؟ من سگریٹ کَش اِت ءُ لوگ ءَ شتاں پیژگاہ ءَ اے سر ءُ آ سر رؤگ آھگ اِتاں کہ سنگتے ءَ فون کت۔
“کایے گوں؟”
کجا؟
سنگت ءِ توار پژمردگ ات گشتے “ یار مردم مرچی دگے کجا رؤت پسنی ءَ رؤگ ءَ آں” من گشت ھئو کایاں گوں ۱۲ بج ءَ تیار بو من چوں روایتانی ھساب ءَ جوڑایے سیاھیں پُچ گورا کت کاروان ءِ ھمرائی ءَ مہ درست روان بوتیں۔۔
ما پسنی ءَ سر بوت ایں جنازہ بوت کَلّ ءُ کسارت کنگ بوت ءُ درائیں مردم بیٹک ءَ شتاں چوں درستانی پئیم ءَ ما اوں دست داشت بلے ایوکی ات، ابیتکی ات، بے کازی ءَ بیٹک ابیتک وَ الم بیت! منی اناگہ گُمان ءَ اتک کہ کازی وَ نیست اِنت نوں اے ابیتکی ءُ بے تاھیری ءَ تھنا شراب تسلہ دات کنت
شرابے باریں وڈ بیت یا نہ؟ –
ھمے جیڑگانی نیام ءَ سنگتے ءَ دست کوپگ ءَ ایر کُت ءُ گُشت ئےِ“یار اے ملوری وَ نوں مدامی است مان ایت بلے کازی ءِ زندگ دارگ ءَ پہ شراب بائدے ایر کنگ بہ بیت”-
من سنگت ءِ اے ھبر ءَ گوں گش ئے سوب کت کازی ءِ گشتگیں ھبر درائینت:
“ من اگاں مرتاں منی مرگ ءَ کس ارس مہ ریچیت
منی مرگ ءِ شپ ءَ درست نشہ بہ بنت”
راہ ءِ دنیائی مردم ءِ رؤگ آھگ ات چش کہ رسمے مردم مریت، پرس بیت، پاتیہ بیت، دست دارگ ءُ پہ آئی ءَ دعا کنگ بیت۔
منی شیتان چوں کمو گڑ ءُ بڑ بوان ات من ءَ پورا تورگ ءَ ات کہ پہ کازی ءَ چونیں رسم ، چشیں رسم نہ کازی ءَ بئے کتگ ءُ نہ پسندے بیت، من ءَ گمان بوت اے رسم ءُ دود، روایتی ترزانی پیلو کنگ گوں کازی ءَ ٹوھیں نہ انساپی بیت۔
من پاد اتکاں منی پشت ءَ لھتیں سنگت اوں پاد اتک۔ ما دیم پہ جڈی ءَ پند جنان بوتیں راہ ءَ سنگتے ءَ گُشت “ یار بے شراب ءَ جڈی ءَ کازی یات کنگ نہ بیت”-
اے سنگت ءَ منی دل ءِ گپ جت، جُڈی بہ بیت، کازی ءِ یات بہ بنت ءُ شراب مہ بیت، چش بوت نہ کنت، ما کازی ءِ ٹکانہ ءَ شت ایں شراب، بیئر زرت ءُ جڈی ءَ نشت ایں ۔ پد ءَ ما ات انت، جڈی ات، شراب ات ءُ ما گِردی ءَ نشت ءُ کازی یات کت۔
“اِے زندگی تئی کماریں چمانی واب ءِ نام اِنت”
“شراب ءِ نام اِنت هزاب ءِ نام اِنت”
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔
