TBP Balochi

ھواریں راجانی گل ءِ مردمی اگبالانی کونسل ءِ 55 ایں دیوان ءِ 38 ایں دیوان ءَ زورانسری بیگواہ بیتگیں ڈاکٹر دین مھمد بلوچ ءِ چُک سمی دین بلوچ ءَ بلوچستان ءِ تہ ءَ مردمی اگبالانی لگتمالی ءِ بگیری ءَ گپ کتگ ءُ میان استمانی ادارگاں زور داتگ کہ آبلوچستان ءِ تہ ءَ مردمی اگبالانی لگتمالی ءِ بگیری دارگ ءِ ھاتر ءَ وتی کرد ءَ پیلو بہ کن۔

جارکش ءَ مجلس تہ گوشتگ کہ منی کماش ءَ را پاکستان پوج ءِ کامندھاں 28 جون 2009 ءَ چہ آئی نادرھجاہ آوارجتگ کہ آ انگت ءَ بیگواہ اِنت۔

جارکش ءَ گوشتگ کہ بلوچستان ءَ مردمی اگبالانی بے وڈیں لگتمالی برجاہ ایں۔ جارکش ءَ گوشتگ کہ بلوچستان ءَ بوھوکیں مردمی اگبالانی لگتمالی ءِ بگیری ءَ ھوراجانی ادارگ چہ بے کمکیں پٹ ءُ پول ءِ لوٹ کتگ ءُ گوشتگ کہ پاکستان ءِ پوج ءَ زور بہ داں ءُ آھاں پابند بہ کن کہ ھمینچو آوارجتگیں بندیگ است اَنت آھاں یل بہ کنت۔

اوگانستان ءِ شھر کندھار ءَ بیتگیں تراک ءَ بازیں کس ءِ بیراں ءُ 25 کساس ءَ مردم زدگ بیتگ۔

نادراھجائی بنشون ءِ رد ءَ بیران بیتگیں مردمانی کساس راست کتگ۔ کندھار ءَ طالبان ءِ اھوالکار ءُ دود ءُ ربیدگی ءِ سروک انعم سمنگانی ءَ اے ءَ تراک ءَ بازیں مردمانی زدگ بوکیانی راست کتگ۔

کندھار میرویس نادراھجائی بنشون ءِ رد ءَ کم چہ کم 8 مردم بیرانی ءُ مئے گورا بازیں زدگیں مردم است ایں۔

اَھوالانی رد ءَ ترک ھما ساھت ءَ بیتگ وھدے طالبان ءِ کارمندہ کابل بینک چہ وتی پگار ءَ دستگرگ ءَ بیتگاں۔ انگت ھچ وڈین ٹولی ءَ اے وئیل ءِ زمہ واری نہ منّ اِتگ۔

نبتشانک :شھاب تو پریم بوت کت

نبشتہ کار :برمش بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

مھروان ،بَرے بَرے انسان انچُش نادَزرَس بیت گُش ئے زانا،ن یکّے ءَ جان ءِ سجھیں آزہ بُرّ اِتگ ءُ جِتا کُتگ اَنت۔اے تیر سُمبیں ساھتاں انسان وتی ءُ اِمبروز ءِ ھستانک ءِ سر ءَ جیڑ ایت کہ پرچا زمین ایر نہ روت ، ھر چیز ھلاس نہ بیت، ھمے دمان ءَ دل یک اَنچیں مردُمے ءِ نیمون ءَ کنت کہ آئی ءَ گوش بِہ دار اِیت،آئی درد ءَ بِہ مار اِیت ءُ آئی ءِ ارساں شریدار بہ بیت ،بلے اگاں اے جگر سِندیں ساھت،یکشَلیں درد ھما مردُمے ءِ داتَگیں بِہ بَنت گڑا انسان کَئی نیمون ءَ بہ کنت۔ اُپ گرانیں ساھت اَنت یار ! شابو یار مَرگ جھان ءِ راستی یے، بلے گِند ئے ، مَرگ ءِ بابَت ءَ من گپ کنگ ءَ تُرسان ءُ ناکہ مرگ ءِ ھیال ءَ کُت کناں۔ مَرگ، راست ءُ تچک بوگ ءَ ابید ھم من کدی شُمئے چُشیں اِشتاپیں روَگ ءَ نہ جیڑ اِت۔ مِھروان من گوں ترا گوازینتَگیں کُجام کسّہ ءِ گرنچ ءَ بُہ بوجاں ،ھر کسّہ ءَ تو نوکتِر ءُ زیباتر ئے ءُ گیش مھروان ئے پہ من۔

دریگَتیں رپتگیناں کولِنجیں ترانگانی گرنچ گوں وت ءَ ھوار بُہ برتین اَنت گوں۔
۔
شھاب۔ ترا یات بیت تو من ءَ ھال کُت کہ جَمو۔ منی ایڈمشن Law بہ کنائین من پیشاور ءَ کایاں، بس اِنت نو شال ءِ نِنّدگ۔ من گُشت شر شابو اے روچاں من سک گَل اِتاں کہ تو پشاور ءَ کائے ما پَد ءَ ھَوار بہ اِیں ۔ بلے من ھما وھد ءَ زانت ترا پشاور دوست نہ بیت تو نہ ننّد ئے۔ لھتیں روچ ءَ رَند  تو ءُ ابدو پیشاور ءَ اتک اِت ، ما  Cafe نِشتَگ اِت ایں منی چمّ ترا کپت اَنت، مُدامی ئیں وڑ ءَ تئی چَوٹانی بَند پچ اِت اَنت، چادر کوپَگ ءَ اَت،، گوں رَسگ ءَ تو گُشت: یار پٹھان  مردُم ءَ چون رُوک رُوک ءَ چار اَنت ۔ من گُشت ھو تو سک شوک ئے پمیشکا ۔ تو منی گہ ءِ سر ءَ کَند اِت ، ھال ءُ اھوال ءَ پَد تو من ءَ گُشت من ءَ بَر کمرہ ءَ من وَپساں دَمبُرتگ ۔ من ترا گُشت نوکی ڈیپارٹمنٹ ءَ رو اِیں کار ھلاس بَنت پد ءَ وَپس ۔ تو کَند اِت کہ انچو آیگ ءُ کِلاس ءِ گِرَگ۔ زاناں چی یے کولواھی رون اِنت۔ تئی کار بوت اَنت، تئی کلاس بندات بوت اَنت، بلے پد ءَ ھما منی گپ بوت ،ترا پیشاور دوست نہ بوت ءُ  تو کراچی ءَ شُت ئے درِیگتیں من ترا پیشاور ءَ داشت بُہ کتیں شابو۔۔کراچی ءَ روَگ ءَ رند ،تو باز رَند ءَ من ءَ گُشت لوگ ءَ روگ ءَ بہ ئے گڑا چہ کراچی ءَ بیا ، یک سرجمیں سالے کراچی ءَ منی آیگ نہ بوت ، بلے ساہ تئی گڈی دیدار زاناں بوگی اَت کہ من اے چکری چہ کراچی ءَ اتکاں۔ من اتکاں ماھے ءَ پیسر تو کمرہ ءَ نہ اَِت ئے من ءَ زاھر جان ءَ دست گِپت۔ ما شُت ایں پٹھان ھوٹل ءَ من جُست گِپت “زاھو ھَشتاد گِندَگ نہ بیت “ زاھو گُشت ھالے بِہ کن ئِے کیت اِنت۔ من ترا مسج کُت۔ “ھالاں بہ دے ۔کُجائے، من ءُ زاھو ھوٹل ءَ نِشتگ اِیں بیا “ ساھتے رَند تئی توار بَند اتک من دست ءَ ھُورک کناں کایاں تو اتک ئے، من ءُ تو زاھُو ءَ داں دیر ءَ دیوان کُت ، تو من ءَ گُشت شپی منی کمرہ ءَ بہ دار من باندا درکَپاں شال ءَ رواں۔اے روچ 30 جنوری اَت۔من ترا گُشت شھاب مہ رُو، من اتکگاں تو روَگ ءَ ئِے،، تو من ءَ گُشت من ءَ کار کپتَگ بلے من ھمود ءَ پنجگور ءَ کایاں دیوانے بیت ۔ الّم۔ تو شت ئے شال ءَ من شَپ ءَ کساس سے بج ءَ ترا ھال کُت تو گُشت ما انگت راہ ءَ اِیں۔ پد ءَ ھال نہ بوت داں من لھتیں روچ ءَ رَند پَنجگُور شُتاں ،شاھو تو وتی زبان وارت تو نیتک ئے پَدا پنجگور ءَ ھیر ھَشتاد یار ترا ھر وھد ءَ کہ دیستگ ترا گِلَگ گون بوتَگ ءُ پیش کپتَگ ئے، بلے بیا کہ مرچی من ءَ گِلَگ ھست،مرچی من ترا گِلَگ ءِ مُوہ ءَ نہ دیاں ، تو باز رند ءَ من ءَ رَد داتگ ،بلے اے بَری من ءَ گران کپت رد ورگ یار۔

ھَشتاد من لوٹاں تو پدءَ بیا ئے پُل۔ بِہ ننّد ئے پد ءَ منی دیم ءَ ءُ بُہ گش ئےھالاں بہ دے جَمو گڑا تو پہ منی روَگ ءَ  گریتگ؟ من بُہ گشاں اِنّا تو پد ءَ ھما پَچّیس ءَ بِہ جَن ئے من ءَ بلے چوش نہ بیت یار۔۔۔ ھَشتاد تو دور شُتگ ئے اَنچُش دور کہ واتر کنگ سک باز مُشکِل اِنت۔ جان ترا یاد اِنت تئی نام چون ھَشتاد پِر بوت ؟ کُرونا ءِ سال اَت، ما ءُ شما  شال ءَ اے ون سٹی ءَ داشتَگ اَت ۔من ءُ تو زاھو ءُ پتح دگہ دو سنگت منی زِھن ءَ نیایگ اَنت ، درست لات اِیں،،ھر کس ءَ وتی جیب ءِ زر در کُت اَنت کہ اسٹنگ ءِ رَند ءَ یکے روت تو دیوال ءَ تِکّہ داتگ اَت موبائل چارگ ءَ اِت ئِے ءُ گُشت من ءَ زر گون نیست من ءُ زاھو یکّے ور اِیں ، زر بلے انگت کم اِت اَنت ،زاھو ءَ ترا داشت تئی جیب ءَ ھشتاد کلدار زر در اَتک ۔تو ٹَھک دات کہ کسمیں من نہ دیستگ اَنت، ھمد ءَ ما تئی نام ھشتاد پِر کُت ۔ پد ءَ ھر سنگت ءَ ترا ھَشتاد توار کُت ۔یک روچے من دیست تو ٹوئیٹر آئی ڈی ءِ نام ھشتاد کُتگ اَت ۔من تئی سر ءَ سک کند اِت ۔ اڑے شاھو ترا بولان ءِ پکنک یاد بیت ؟ ھما پکنک کہ تو راہ ءَ واب کپت ئے اڑے ھما رَندی کہ پد ءَ واپسی ءَ شمئے سینکل مچھ ءَ پنچر بوت، تو پنچر ءِ جَنگ ءَ دات ءُ تئی جند ھمود ءَ ڈن ءَ تھت ءِ سر ءَ تچک بوت ،تو ھمد ءَ کمکے واب شُت ئے۔ما تئی سر ءَ سک کند اِت۔

نو بس اِنت یار کسّہ کنگ ،تئی کسّہ منی کجام درد ءَ ور اَنت، گیشتر درد دے اَنت ،ھر کسّہ ءَ پچ بہ کناں ،دِگہ نوکینے سر ءَ چِست کنت، شھاب بلے شُمارا روَگی نہ اَت یار شھاب من ابدو ءَ گَنداں چے بُہ گشاں ۔آ من ءَ جُست کنت ھَشتاد ءِ ھالاں بہ دے من آئی ءَ چے بُہ گشاں یار ، شابو یار  دیم ءِ زِندگی ءَ  من گُشت نہ کناں بلے انّو ،اے دمان ءَ سرجمیں اِمبرُوز ءِ گمان ءُ شمئے گم ءَ شاھیم بہ کن ئے تاں شمئے درد گرانتر اِنت ۔

شُمارا اِنچو زانَگ نیست اَت کہ ما پُشت ءَ چون بہ اِیں یار۔ گیشتِر تورناک ھمیش اِنت کہ ،شما درُست یکجاہ شُت اِت، تو ، شئیب ،زاھر ، شیھو ءُ سھیل ،اھمد اوں۔اُپپپپپ اڑے ھَشتاد  گُلامی یار اِلّتے تو بلکیں بِہ جیڑ ئے من گُلامی ءِ نام ءَ چے ءَ گِرگ ءَ آں، گُلامی مہ بوتیں ترا وانَگ ءِ ھاتِر ءَ کراچی ءَ روگ نہ کَپت شھاب پُل زمین منی تئی بوتیں بہ گند ئے مارا مرچی شمئے نمیرانی اے درد ءَ چُوش ایرجیگ نہ کُتَگ اَت۔ ھَشتاد مرچی دومی روچ اِنت کہ اے زمین جُمب شما آؤرتَگ من ءَ ھکیم ، پتح ءُ ابدو ءِ میسج ءِ تُرس اِنت اگاں میسج بہ کن اَنت تہ آیانی میسج چے بنت ؟ چے گُشاں ؟ چوناھا ایشانی میسج ھمیش بوتگ کہ: جَمو ھالاں بہ دے۔ بلے نو وَ ھال درُستانی دیم ءَ اِنت ۔ من ءَ ھمے وَھم ورگ ءَ اِنت۔ کہ نو آیانی میسج چے بوت کن اَنت ، تئی ایش آؤرتَگیں چکّاس ھر ھما مردُم ءَ پہ بے وَسی یے کہ تو گوں آیاں آشنا بوتگ ئے اڑے ھَشتاد من گوں زاھر ءَ دیوانے کناں تئی نیمگ ءَ کایاں سَبر۔۔۔، ھما زاھِر ھما سیاھیں پُچ ھما پَچیں جیگ ھاھاھاھا تو شر نہ بہ ئے زاھو بیا جَمو باریں ھالاں بہ دے تو سک دست نہ دے ئے ناں، ھال ھیر نہ اِنت  یار زاھو ، شمئے روگ ءَ پَد سرجَمیں بلوچستان پُرسیگ بوت یار زاھو ! کھول ءِ مردُماں ھوار، تو  ، ھکیم ءُ دگہ لھتیں سنگت سک پرُشتَگ ۔ ھکیم ترا سک دیر اِنت ھمراہ بوتّگ، تو آ اوں ھال نہ دات ءُ شُت ئے یار ،تئی گُشَگ ءِ پد ءَ ھکو ءَ زَردیں پُل آؤرتَگ اَت گوں ۔ ترا پُل ئِے دا اَنت، تو نہ زُرت اَنت ءُ پد ءَ تئی سر ءَ دور ئِے دات اَنت، تئی سَرون ءَ چوں تپلے ءَ گریتگ ئِے شما گوش نہ داشت یار۔ زاھل جان ! شھاب ءَ ھر وھد ءَ گِلَگ کُتگ اَت کہ تو ءُ ھکیم ھمراہ بہ ئے من ءَ نو لِپٹ کن ئے ،بلے بچار مرچی ھکُو دِز ءَ  اتک اَت، شُما وَت پاد نیتک اِت ھکیم اولی رند اِنت پروم اتکگ اَت بلے  ھکُو ءَ نہ پروم ءِ کوش دوست بوت ناکہ تئی مھمانداری اُپپپپ چے ءَ پاد نیا ئے جان ، تو پرچا چُوش زوت بدل بوت ئے یار ۔ ما شمارا کُجا بُہ شوھاز اَیں۔ھیر تو وَ ھما مردُم ئے، زاناں مئے گِلَگاں ترا کدی پرواہ بُوتّگ۔؟ زاھو ترا ھما سَپر یاد بیت تو پیشیم ٹاک ءَ چہ بازار ءَ پیداک اِت ئے ، من ءَ میسج کُت کہ آپے بہ زُور ءُ بیا گیٹ ءِ دپ ءَ من اتکاں، بلے آپ نیاؤرت گوں کہ ترا زوراں کایاں توک ءَ نِند اِیں، بلے تو زَھر گِپت ئے کہ آپ ساری ءَ نیارؤتَگ نو مہ رو میار ترا ھمُک روچی ئیں وڑ ءَ سیاھیں پُچ گور ءَ اَت وَن ٹو موٹَرے گوں ھالی ئیں کَچُو ءَ گون اَت ۔ تو اے روچ ءَ منی دست نہ گِپت اَنت۔ من ءَ گُشت سوار بو ۔من جُست کُت کج ءَ روَگ ءَ اِیں تو گُشت “من زاناں تو منی وڑ ءَ بور bore ئے ، مرچی من ترا ھنچیں جاھے پیشدار آں من زاناں تو اود ءَ بِھ نہ شُتگ ئے چاہ ءِ سامان ءُ وتی سگریٹ گُون ءَ مان کُت اَنت ءُ راہ گِپت ایں، سی پیک یلہ کُت تو چپّیں دست ءِ ھَنڈَل یلہ دات ءُ دست ٹال کُت  گُشت “اے دیم ءِ کوھاں گندگ ءَ ئے ھمود ءَ رو ایں اود ءَ وشیں پکنک پوائنٹے ھَست“۔ من  تئی ھال دیگ ءَ دِل جَنَگ ءَ اِتاں کہ ما پد ءَ آپے ءِ زُورَگ ءَ بے ھیال بوت اِیں۔ دراجیں راھے ءَ روگءَ رَند ما بس کمو چہ پُوائنٹ ءَ گِستا اِت اِیں ، تو سینکل من ءَ دات کہ سینکل ءَ لاک کن ھمد ءَ ءُ بیا ،من سینکل ءَ گُلائیش اِتاں کہ تئی توار اتک ۔ “اڑے جَمو۔۔! ایشی ءَ وتی مات بند کُتگ“۔ من گُشت چو۔ تو ٹھک دات کند اِت کہ”تئی بَھت ھراب اِنت اد ءَ آپ ءِ جِند نیست“۔ بلے تو انگت روگ ءَ اِت ئے من جُست گِپت “نو کُجا رو ئے “ تو گُشت: “ دِلترک مہ بو بیا دیم ءَ بلکیں آپ بِہ بیت،  چاھے اڑ کن اِیں۔من ترا گُشت نہ کُت کہ چاہ ءَ بِل گرم اِنت بلے تو وَ ھما چاہ ءِ مُرید اِت ئے۔ آپ نیست اَت، بلے زمین نمب اَت، تو کانی یے جَت آپ اتک۔ من گُشت واہ ڑے زاھو تو و ٹئیٹ ئے۔ تو سر چِست کُت گوں کَندگی دپے ءَ گُشت “چو و من بلوچی زَھگے آں“ھھھھ پد ءَ چاہ پِر کُت داں دیر ءَ اُستاد منھاج ءِ سوت پِر اَت،من ءُ تو اِت اِیں ، کوہ اَت ءُ ھاموشی اَت ، دیوان کُت۔ ،واپسی ءَ مارا شپ ءَ کگپت تو وتی نیمگ ءَ ءُ من وتی۔ زاھو من ھمے روچ ءَ زانت تو پہ ما چُونیں شُوکیں یارے ئے بلے یار تئی واباں کے مانپوش اِیت ءُ سَپر کَنت۔؟ زاھو بَرے بَرے جیڑاں من ترا ،شھاب ءَ ءُ شئیب ءَ مہ زانت ایں ، مئے سِیادی مَہ بُوتیں بلکیں من مرچی ھما مردُمانی ڈول ءَ بے سما اِتاں کہ منی کَش ءُ کِرّاں چو بے سما آں ، نارمَل آں ، ھچ چُرتے پِر اِش نیست بلے اے ھیال اوں منی دیم ءَ مِیلانک بیت کہ : “من اے شوکیں بچکانی سنگت ءُ ،ھمراہ بوتگاں۔۔ ھو شُما منی جگر بوتگیں بھشتی اِت۔ اڑےےے زاھو تو من ءَ گڈی رُوچاں چُون دوست داشت گندئے۔ اُپپپ یار من 10 روچ ءَ رند چہ پَنجگُور ءَ اتکگ اِتاں کراچی ءَ  من ءُ تو کمرہ ءَ نِشتگ اِت ایں تو من ءَ گُشت اڑے شترنج گوازی زان ئے یا اِنّا؟۔ من گُشت من یار نہ زاناں۔ تو من ءَ گُشت اڑے مزن بُو گَرک بُو ، تو شَترنج نہ زان ئے، تو پد ءَ شترنج بَست ءُ موبائل ءَ گُلائیش بوت ئے زاھو من شترنج بہ زانتیں اگاں، بِہ گِندئے من ءُ تو دیم پہ دیم بوت این ءُ تئی مسکرا ءُ کندَگ،منی ھیالانی گرنچ ءَ گیش بوتَگ اِت اَنت بلے ، اوہ نابودی ،زاھُل تئی شوکیں بالاد ءِ گیراں من  چون پراموش باں پُل۔ دومی شپ ءَ کہ من وتی پُچاں بند کنگ ءَ اِتاں کہ باندا پیشاور ءَ درکایاں تو گُشت جمو من ترا جُوڈی یے پُچ دیاں سیاھیناں ،ایشاں گُوَر ءَ کن تو دومی گونڈیں زاھر لَگّ ئے من چَکّے جَت داں تو دَست ءِ سِگریٹ دپ ءَ کُت ءُ دَست دیم پہ دیم ءَ ٹیبل ءِ چیر ءَ راہ دات ءُ پُچ در کُت اَنت۔ “اڑے تئی پُچّ منی گوار ءَ سکّ دراج بَنت“۔من گُشت تو کند اِت ءُ گُشت، دراج بُوتین اَنت من ترا نہ دات اَنت  ،منی گوار ءَ کسان اَنت، من پمِیشکا ترا دیگ ءَ آن اِش ھھھھ زاھو تئی پُچّ یکروچے من گوار ءَ کُت اَنت، منی گور ءَ سک دراج اِت اَنت۔ بلے من انگت در نہ کُت اَنت سنگتے ءَ منی اکسے گِپت من ءَ دل ءَ اَت ترا اکس ءَ دیم بِہ دیاں بلے من بے ھیال بوت آں۔
من پُچّ دو روچ گوار ءَ کُت اَنت ۔ انگت گوشدار کِسّہ باز اَنت پَنجگُور ءَ سبا ءَ لبزانکی مراگش ءِ چِن ءُ لانچ ءَ تو چون تَتک ئے گندئے اِد ءَ بُرو اے کار ءِ سر ءَ بِہ گر ، اود ءَ برو آ کار ءَ ٹھین ، ما ءُ شُما ھمُک روچ ھمراہ اِت اےیں ۔ پد ءَ یک روچے من رِنگ کُت داں تو گُشت : “من پروم اتکگاں پروگرام ءِ چَندہ ءِ ھاتِر ءَ دومی روچ ءَ بیگاہ ءَ من ترا ھال کُت تو گُشت من اتکگاں بیا پِلان جاہ ءَ بلے آیگ ءَ بہ ئے سگریٹے بیار گوں ۔ من اتکاں داں تو نِشتگ ئے بُرزَگے ءِ سر ءَ دست یک کُونڈ کُتَگ ءُ تِکہ داتگ اَت، ءُ پاد تَچک کُتگ اِت اَنت، تئی سیاھیں پُچ چہ پُلک ءَ یکّ اِت اَنت، منی جُست کنگ ءَ گوں  تو پسّہ دات کہ “اڑے من انگت لوگ ءَ نہ شُتگاں سیدا ھمد ءَ پیداگ آں“۔
 
زاھُل جان۔۔۔اے روچاں من ءَ دِل ءَ اَت ترا بُہ گشاں کہ زاھو تو سکّیں تَچکیں بَچکے ئے ، ھچ دم بَرگ ءِ نام ءَ نہ زان ئے۔۔ بلے، نزاناں چے ءَ من ترا نہ ھال نہ دات ھَر سُھب ءَ تو یک کوپے چاہ چہ لوگ ءَ وارت ءُ در اتک ئے ءُ پد ءَ مگرِب ءَ لوگ ءَ شت ئے تو گُشت کہ : “پروگرام ءِ کارانی سر گِرگی اِنت، تاریک نزدیک بوان اِنت“زاھو ! ھمے روچاں کہ مارا مراگِش ءِ ھاتِر ءَ کس ءَ جاہ ندات گڑا، دردوار ھوٹل ءَ ما ءُ شما نِشتگ اِت اِیں، درُستیں سنگت مایوس اِت اَنت ، ھرکسی دیم ءَ تھاری ءَ مانشانتَگ اَت۔ ھمد ءَ تو گُشت اڑے بچَکاں اگاں اے مراگش مہ بیت ما اے گنجیں مھلوک ءِ دیم ءَ رُسوا بَہ اِیں۔ پد ءَ کمو دمان ءَ رَند تو وت گُشت “اے مراگِش بیت، چون کہ بیت، بلے من کنائینان ئِے “ زاھُل منی ھمبَل منی جُھدکار۔۔تو مراگِش کنائینت تو تیوگیں پَنجگُور ءِ مھلوک چَمّ ء وَت مچی ءَ دیست ، تو تلّو ءِ سر ءَ اے گپ الّم جیڑ اِتگ اَت کہ :“اے بلاھیں مُچّی تئی ریتکگیں ھیدانی برورد اِنت“ زاھِر پَنجگُور ءِ مھلوک ترا یات کنگ ءَ اِنت مرچی ۔۔زاھُل بیا، پد ءَ دیوانے ٹھین، اڑے تئی ڈولیں کتاب دوست ،زمین دوستیں سنگتانی کَنڈ ءَ کَے پُر کَنت جان؟ھَیر پد ءَ کا ایں کراچی ءَ ھما کوٹی ءَ کہ تو وتی پُچ من ءَ دات اَنت۔

شپ گوست سُھب ءِ ھَپت بج ءَ من موبائل ءِ alram ءَ پاد اتکاں چارِجر او سامان بیگ ءَ کُت اَنت ،زاھو ترا من پاد نہ کُت ، ھُدا زانت من ءَ تو دل نہ بوت ئے کہ تئی واب ھراب بِہ بیت۔ بلے ۔۔۔ھمے چِست ءُ ایراں تو  پاد اتک ئے۔ “ھاں روَگ ءَ ئے؟“ ۔من گُشت ھو رواں کہ من ءَ  دیر مہ بیت  ۔ تو پد ءَ جُست کُت“ تو پُچ زُرت اَنت گوں یا ناں“۔۔۔من دست ءَ تئی نیمَگ ءَ شھارَگ ءَ اِتاں کِہ تو پاد اتک ئے۔ من ترا گُلائیش کُت ۔تو گُشت “ھوار اِیں، گڑا پُل سَر بہ ئے ھال بہ دے“ چَوٹ من بَست اَنت در اتکاں چہ کمرہ ءَ دروازگ ءِ دریگ ءَ من دیست تو اَنگت کمرہ ءِ نیام ءَ اوشتاتگ اِت ئے ۔ من جھل ءَ شُت آں، داں تو چہ بُرز ءَ کِڑکی ءَ من ءَ آواز دات ۔ من سر چِست کُت داں ترا موبائل دست ءَ اِنت snap streak جوڑ کنگ ءَ ئے۔۔۔ تو گُشت جَمو ۔۔۔لالا زئیاں ٹاٹا کن ،من دَست چنڈینت۔۔۔ شُت آں۔ اے وھد ءَ کہ تو اے streak جوڑ کُت من ءَ ھچ دل ءَ نہ اَت ترا تھنا یل بہ کناں۔۔تو اوں دوشی من ءَ گُشتَگ اَت کہ پِلھال مہ رو شھاب زئی کاینت نو برو ،بلے چے کن ئے یار۔ زاھر جان اے دوئیں روچاں تو من ءَ چہ پیسر ءَ گیشتِر دوست اِت ئے ۔ نزاناں چے ءَ۔

زاھِر یار اِنسان ھر وڑ ءَ وت ءَ تَمرد ءُ ڈَڈّ بہ کنت بلے ، یک اَنچیں جاھے ، انچیں جاورے  کیت کہ انسان ءِ ڈَڈّی ھاک ءُ ھامون بیت۔ مرچی شما مارا ھمے وڑ سرِین پرُوش کُتگ۔ زاھو من ءَ آبد ءُ سالم جان ءِ مَرگ ءَ انچو نہ پروشت ایشی سَوب بہ گند ئے ایش انت کہ من آ وھد ءَ سیادی ءِ ارزِشت نہ زانتگ یا بلکیں من کسان اَت آں، یا من ءَ ھوش نہ کنت من چوں بوتگاں۔۔بلے پیرک ءُ گُلاب ءَ رَند اولی مردم شما بوتگ ئے کہ شما چوں مارا شِنگ شِنگ کُت ۔

تو پرچا انچو دور شُت ئے نو لیب کن ئے گوں اِستالاں۔ یا ماہ ءِ درسے وانین ئے چہ کرن ملور ءُ گریواسکیں اِستیناں بند ئے سَھڑین ئے۔ مئے لبز تو گوں وت بُرت اَنت ۔ ھر شیپ چکار اِنت ھوناں تئی ۔ نو آھُو تانگو آپ بُور اَنت اڑے راست اَنت، شئیب جان ءِ ھالاں بہ کن ،زاھو! شئیب یار سکّیں نرمیں مردُمے گندئے۔

من ءُ شئیب سک کم دُچار کپتگ ایں۔۔ بلے اگاں ڈیکّ وارتَگ گڑا  گپ ،مزاک کندگ کوچرائی بوتَگ۔ من ءَ شئیب ءَ ھر وھد ءَ گُشت “اڑے سائیکالوجی وانگ ءَ ئے ، اگاں تو سیگمن پرائیڈ نہ وَنت بِزاں ھِچ نہ وَنت ۔ یار شئیب منی سِکینے اَت ،پَنجگُور ءِ پروگرام ءِ روچ ءَ مھمانانی نان ورگ ءَ رَند ما کہ نان ءِ سر ءَ نِشت ایں گڑا شئیب گار اَت ،دیر ءَ رَند نیتک من پُون کُت ۔ تو کجائے اد ءَ پاٹی ورگ ورگ ءَ اَنت، گُشت ئے“من ڑے اسٹال ءِ سر ءَ شُتگاں، زالِماں سجّھیں شرّیں کتاب ھلاس کُتگ اَنت“ ۔اسل ءَ شئیب سجّھیں روچ ءِ سُرَگانی سَوَب ءَ کِتابانی اِسٹال ءِ سر ءَ شُت ئِے نہ کُتگ اَت۔

شئیب اتک۔۔من جُست گِپت“ گڑا تو کتاب  زُرت نہ زُرت“ ۔ آئی پُشت ءَ بَستگیں دَست پَچ کُت اَنت ، تاں نگوگی ءِ اے کتاب“TheWriters in politcs ” گون اِت ئِے۔۔۔من کتاب زِت۔۔۔من ءَ گش ایت مہ بَر ئِے ۔۔من نہ دات بلے زھر گِپت گُش اِیت اڑے“ کتاب ءَ وان ئے من ءَ بہ دے ئے من ءَ وانگی اِنت“۔

شئیب ،ھر وھد ءَ ھرجاہ ءَ پہ سنگتاں ساڑی اَت۔ شئیب ءَ مُدام، “جُست“ گون اَت ۔ انچیں جُست کہ آیانی پسّو مئے کارے نہ اَت۔ شئیب جان تو وت ءَ گوں ھوار ، وتی گرانبھائیں جُست اُوں بُرت اَنت گوں۔ شئیبُو تئی کتاب منی کرّ ءَ پَشت کَپت جان۔

شئیب چہ لاھور ءَ اسلام آباد ءَ اتکگ اَت۔ اے ھمے روچاں کہ اسلام آباد پریس کلب ءِ اے دیم ءَ BYCاے نِنّدانک نِشتگ اَت۔۔۔من ءَ باز روچ بوتَگ اَت کہ من اسلام آباد ءَ اِتاں ۔۔۔گُڑا۔۔۔من واتر دیم پہ پشاور ءَ روَگ ءَ اِتاں انسٹگرام ءَ آئی اے توار بَند اتک۔۔ ” ھالاں بہ دے سُوج ءَ تو ھمِد ءَ ئے“ من جواب دات کہ: “ ھو ۔۔۔ بلے من روگ ءَ آں منی کِلاس بندات اَنت“ ساھَتے رند پد ءَ ھمے میسج ئِے کُت ۔“شپی ھمد ءَ بو، باندا برُو“۔۔۔من بلے در کپتَگ اِتاں۔۔۔ دریگَتیں من بِہ داشتیں من ءُ تو دیوانے بُہ کتیں شئیب پل۔ من ءَ بِہ بکش جان من ءُ تو گیشتر نزدیک بوت کُت نہ کُت۔ بلے ھمِنچو اوں پہ من گَنج اِنت۔۔۔اڑے ھشتاد۔۔۔بس اِنت نو دیوان من رواں ۔بلے احمد جان ،شیھو ءُ سُھیل ءَ سلام بہ کن آیاں بگُش من شکر گِراں کہ من گوں شما چُوش نزیک نہ بوتگاں ۔۔۔پرچا کہ من ایندگہ مردماں گنداں پہ شما چُون  اَنت۔۔۔من زاناں شما مھروان بوتگ اِت ءُ اگاں من گوں شما نزدیک بوتیناں بہ گندئے اے درد ءِ ترُندی انچُش تیز بوتگ اَت بلکیں منی نِزوریں کوپگاں اے گرانیں  بار زُرت نہ کُتگ اَت ءُ منی ھال اَنیگ ءَ باریں چے بوتَگ اَت۔ ءُ شیھو ءَ بہ گُش من ءَ تئی ھما گپ انگت گیر کیت تو  گُشت:“ اڑے رمزان ءِ وشی وَ کراچی ءَ اِنت“۔ آئی ءَ بگُش رمزان اتکگ، بے وپا تو اد ءَ نہ ئے اڑے گڈی گَپ ۔۔۔شھاب تئی کُوٹی ءَ گِندئے اکس جَتگ اِت اَنت ھمے اکسانی درمیان ءَ یک ھالیگیں پریمے ھَست اَت۔ من ترا جُست کُت ۔“اڑے بے روزگار ۔۔اے پِریم ھالی ءَ چے ءَ جَتگ، تو کَند اِت ءُ گُشت “سادَہ تو چے زان ئے، اے پریم  ھمے وڑ ھالی ءَ زیبا اِنت“ شھابو من ترا گُشَگ لوٹاں جان ۔۔ کہ۔ اے پریم تو وت پُر کُت۔ ھوار اِیں جان

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

گوادر ءَ آپریشن زرپھازگ ءَ پاکستانی پوج ءِ 25 کارندھاں گیش کشتگ انت ءُ مجید بریگیڈ ءِ ھشت جنگول کربان بیتگ انت- بی ایل اے

مروچی بیست مارچ ءِ ساھت سَے ءُ نیم ءِ نزیک ءَ بلوچ لبریشن آرمی ءِ فدائین یونٹ مجید بریگیڈ ءِ ھشت فدائیناں زورگریں ریاست ءِ چیریں ادارہ آئی ایس آئی ءُ ایم آئی ءِ ھیڈ کوارٹرز ءِ سر ءَ اُرش کتگ ءُ بیست ءُ پنچ کارندہ ءَ گیش دشمن ءِ کارمند کشتگ انت ءُ بھادراں گچینی ءِ درور داتگ ءُ ماتیں زمین ءِ واستا ھروھدی ءَ نمیران بیتگ اَنت – کشگ بیتگیں دشمن ءِ کارمندانی توک ءَ دو کمیشنڈ آفیسراں ھوار ملٹری انٹیلیجنس ءِ شش کارندہ،آئی ایس آئی ءِ ھشت کارندہ ءُ آرمی ءُ نیوی ءِ دوازدہ کارندہ کشتگ اَنت-

گوادر ءَ میرین ڈرائیو ءَ پاکستانی چیریں ادارہ آئی ایس آئی ءُ ایم آئی ءِ بنجاھی بنجل ءِ سر ءَ ھما وھد ءَ اُرش کتگ کہ اود ءَ یک دیوانے برجم بیتگ- اُرش بازیں اداراں برجاہ بیتگ،چریشی ءَ پاکستانی چیریں ادارہ ملٹری انٹیلیجنس ءُ آئی ایس آئی ءِ بازیں کارندہ کشتگ اَنت- دشمنیں لشکر ءِ کمک ءَ آیوکیں پاکستانی نیوی ءِ بازیں کمانڈوز ھم بلوچ فدائیناں ترندیں نشانگ کتگ ءُ کشتگ اَنت – ءُ ھمے وڑ دیوان ءَ بھر زیروکیں ڈیتھ اسکواڈ ءِ کارندہ ھم مرتگ ءُ زدگ بیتگ اَنت-

پاکستانی چیریں ادارہ زورگریں ریاست بلوچ نسل کشی ءَ برجم کنگ ءَ درستاں دیم ءَ اِنت – لس بلوچ ورنایاں زورانسری بیگواہ کنگ ءُ آیاں گیر انسانی لٹ ءُ کٹ کنگ ءَ انت ءُ اے ادارھاں دو دھکاں چہ ھزاراں بلوچ شھید کتگ اَنت-

مروچی آپریشن ءَ بی ایل اے مجید بریگیڈ ءِ ھشت فدائین بابد ناصر پنام ءِ سھیل، کامریڈ سوالی پنام ءِ میرین،مسلم مھر پنام ءِ سالار، کریم جان پنام ءِ زوران،شوکت حکیم پنام ءِ سفر خان، مروان پنام ءِ مھراب،خدا دوست پنام ءِ اسد ءُ ریاض الاھی پنام ءِ جنگی خان ءَ بھر زرتگ-

آپریشن کمانڈ شھید فدائی شوکت حکیم گنگو پنام ءِ سفر خان ء عبدالحکیم کہ ھزدار ءِ ھند گزگی ءَ سیادی دار ایت، آ دوھزار ءُ بیست ءُ یک ءَ بلوچ لبریشن آرمی ءَ ھوار بیتگ ءُ دوھزار ءُ بیست ءُ دو ءَ بی ایل اے مجید بریگیڈ ءَ کمکاری ءِ کاراں گون بیتگ-

شھید فدائی بابر ناصر پنام ءِ سھیل ء ناصر بلوچ جھمنند ملک آباد تربت سال دوھزار ءُ بیست ءَ بلوچ لبریشن آرمی ءَ ھوار بیتگ- آئی ءَ دوھزار ءُ بیست ءُ دو ءَ بی ایل اے مجید بریگیڈ ءَ وتی ھدمت پیش کتگ انت – آئی ءَ کامرس ءِ وانگ سرجم کتگ بیتگ-

شھید فدائی کامریڈ سوالی پنام ءِ میرن ء نیک بھت دوھزار ءُ بیست ءَ بلوچ لبریشن آرمی ءَ ھوار بیتگ ءُ راجی گلامی ءِ ھلاپ ءَ پرکار بیتگ – کیچ ءِ ھند سنگ آباد، تجابان ءَ سیادی داروکیں کامریڈ سوالی ءَ کیمسٹری ءَ ماسٹرز ءِ سَند دزگپتگ ءُ ھمے وڑ آئی ءَ سال دوھزار ءُ نوزدہ ءَ بی ایس او ءِ پتر ءَ بلوچ راجی گلامی ھلاپ ءَ گھگیری کتگ – آئی ءَ ھشت ماہ ءَ پیسر بی ایل اے مجید بریگیڈ ءَ کمکاری ءَ بھر زرتگ-

شھید فدائی مسلم مھر پنام ءِ سالار ء مولابکش ءِ سیادی میناز بلیدہ ءَ بیتگ- آئی ءَ سال دوھزار ءُ بیست ءُ سَے ءَ بلوچ لبریشن آرمی ءَ بھر زرتگ ءُ یک سالے ءَ پیسر آئی ءَ بی ایل اے مجید بریگیڈ ءِ بھر جوڑ بیتگ-

شھید فدائی کریم جان پنام ءِ زوران ء شکاری فضل ءِ سیادی ڈاکی بازاد آبسر تربت ءَ بیتگ- آ سال دوھزار ءُ بیست ءُ دو ءَ چیریں ادارھاں آوار جتگ ءُ سَے ماھاں دشمنیں پوج ءِ ٹارچر سیلانی توک ءَ درد سگ اتگ اَنت- چیریں ادارھانی دست ءَ بیگواھی ءُ یل بیگ ءَ پد آئی ءِ توک ءَ راجی زانت گیشتر مھکم بیتگ ءُ چریشی ءَ پد آئی ءَ یک سالے ءَ پیسر بی ایل اے مجید بریگیڈ ءَ وتی ھدمت کتگ اَنت-

شھید فدائی مَروان پنام ءِ مھراب ء نواز جھمنند میناز بلیدہ ءَ سال دو ھزار ءُ بیست ءُ یک ءَ بلوچ لبریشن آرمی ءَ بھر زرتگ- آئی ءَ ھوار بوگ ءِ ھواری ءَ بی ایل اے مجید بریگیڈ ءَ وتی ھدمت پیش کتگ انت-

شھید فدائی خدا دوست پنام ءِ اسد ابن سائرہ بی بی ءِ سیادی گیشکور آواران ءَ بیتگ – آئی ءَ پولیٹیکل سائنس ءَ وانگ سرجم کتگ – سنگت خدا دوست سال دوھزار ءُ بیست ءَ بلوچ لبریشن آرمی ءَ ھوار بیتگ – ھنے وڑ سال دوھزار ءُ بیست ءُ یک ءَ بی ایل اے مجید بریگیڈ ءَ وتی ھدمتے پیش کتگ انت-

شھید فدائی ریاض الاھی پنام ءِ جنگی خان ء الاھی بکش جھمنند بلیدہ میناز ءَ بیتگ – آئی ءَ سال دوھزار ءُ ھبدہ ءَ بلوچ لبریشن آرمی ءِ پتر ءَ گلامی ءِ ھلاپ ءَ پرکاری کتگ – آئی ءَ سال دوھزار ءُ بیست ءَ بی ایل اے مجید بریگیڈ ءَ وتی ھدمتے پیش کتگ اَنت-

اے اُرش بی ایل اے ءِ آپریشن زرپھازگ ءِ چارُمی بھر اِنت – اے اُرش ھما درستیں دری زرکارانی واستا یک کلوھے کہ پاکستانی ریاست ءُ پوج ءِ دروگیں گپانی سر ءَ ستک دار اَنت ءُ گوادر ءُ بلوچستان ءِ دگہ جاھاں زرکاری ءِ واھشت ءَ دار اَنت- اگاں بی ایل اے پاکستانی ریاست ءِ درستاں مستریں پھزداری ءَ داروکیں گچینی چیریں ادارھانی بنجاھی بنجلانی سع ءَ اُرش کت کنت ءُ بازیں اداراں داں دشمن ءِ کارمنداں نیست ءُ نابود کت کنت گڑا آ کجام ھم شھر ءُ دمگ ءَ آسانی ءَ اتک کنت-

بلوچ لبریشن آرمی یک رندے پد ءَ کَول کنت کہ بلوچستان ءَ زورگریں پاکستان ءِ درایگ ءَ داں اُرشاں ستکی ءِ گون ءَ دار ایت-

نبشتانک :رمضان ماہ ءٙ کوہ مُراد انتظامیہ

نبشتہ کار:آفتاب بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

یک گپے راست انت کہ بلوچ سرڈگار ءِ سر ءَ دو مذھب نشتگ آ دوئیں مذھب ءِ مردم بلوچاں بٙلے آھانی زمین یکے کہ آ بلوچستان گُشگ بیت۔ ھستیں وھدا بلوچستان بلوچانی نئیں بلکیں پاکستان ئیگ اِنت چیا کہ بلوچ ءِ کُلیں مال ءُ مٙڈّی ساھل ءُ وسائل پاکستان ءٙ وتی دست ءٙ کُتگ انت۔ پاکستان بلوچ ءِ سر ءَ نیکرو ءُ بائیو پولیٹکس کنگ ءٙ اِنت۔ آ بلوچ ءِ سر ءَ وڑ وڑیں شوربندی(پالیسی) اپلائی کنگ ءٙ اِنت زورگیر لوٹ ایت کہ بلوچ بٙزگاں چہ بٙزگ تِر بہ بیت۔ زورگیر بلوچ ءٙ را بلوچ ءِ ھلاپ ءٙ استمال کنگ ءٙ اِنت بٙلے لس بلوچ اے چیزا سرپد نہ اِنت بلوچ وتی سر زمین ءِ سر ءَ وتی واستا روزگارے اوں کُت نہ کنت ھرچی چہ زورگیرے ءُ آئی ءِ داشتگیں مردمانی رزا ءٙ چہ بہ کنت ابیدے آھانی رزا ءٙ ھچ کُت نہ کنت۔ بلوچانی روزگار زیادہ گوں سیمسراں بندوک اِنت اگاں سیمسر بند بہ بنت گُڑا بلوچ شُدا مِر اٙنت۔ بلوچ ءِ روزگارے کُلیں راہ ءُ در بند کنگ بوتگ اٙنت۔

کوہ مُراد کہ بلوچستان ءِ تہ ءَ تربت شھر ءَ چے کمو دور میتگے ھست کہ زیارت ءِ ڈن یا کہ کوہ مُراد بازار اوں گُشگ بیت کوہ مُراد بازار ءِ آبادی چہ بنداتی زمانگ ءٙ نہ بوھگ ءِ بروبر بوتگ بٙلے وھد ءِ گوْزگ ءٙ گوں جھاو آواران ءُ مشکے ءِ مردم ءُ دِگہ ھند ءُ دمگانی مردم اتک اٙنت ھمودا جاہ منند بوت اٙنت بٙلے ھستیں وھدا آبادی کمو گیش بوتگ بلوچستان ءِ جاورانی نگیگی ءِ سبب ءٙ دِگہ ھند ءُ دماگانی مردم ہمدا اتکگ اٙنت نِشتگ اٙنت بٙلے لھتیں مردم چہ نوک اتکگیں مردماں دوبر وتی ھلک ءُ جاگہ آں شُتگ اٙنت ہمے وھدا کہ جاور نگیگ بنت اے وھدا بالگتر ءِ یک مزنیں کٙچّے مردم اوں کئیت اے دُرس سرکارے دلار بنت آہان ءٙ جاگہ دئیگ بیت ءُ آہانی آ دِگہ آپ ءُ لین ءِ سھولت شر کنگ ءُ دئیگ بنت چونھا اودے پیسری نندوکانی واست ءٙ یک دارئے مِک کنگ سک ءٙ مُسیبتے اے کُشندہ ٹولی ءٙ زیارت کمیٹی ءِ بلائیں کُمکے گون اِنت زیارت کمیٹی ءِ سربراہ مُلا برکت اِنت اے گپ وَ چہ کٙس ءٙ اندیم نہ اِنت کہ مُلا برکت چونیں مردمے۔ زیارت ذکری پِرکہ ءٙ نی پاکیں جاگہ اِنت دنیا ءِ کُنڈ کُنڈ ءٙ چے ذکری کاینت ہمودا پہ زیارت ءِ نیت ءٙ ائید، شب معراج، شبِ برات ءُ ماہِ رمضان ءٙ مردم مزنیں کٙچّے ءٙ کاینت۔ رمضان ءِ ماہ ءٙ مردم سک باز بیت بے کساس رش بیت رمضان ءِ ماہ ءٙ مردمان ءٙ سھولت دئیگ ءِ نام ءِ سرا کمیٹی والا لُٹ ءُ پُل کن اٙنت آہانی لُٹ ءُ پُل چہ رمضان ءِ ھپت روچی ئیں مارکیٹ ءٙ بندات بیت۔ کوہ مراد ءٙ رمضان ءٙ مارکیٹ ءِ جٙنگ بیت گیشتر مردم آئی ءٙ چِپُکی مارکیٹ گوْشنت مارکیٹ ہما جاہ ءٙ کہ جٙنگ بیت آ زمین کوہِ مُراد ءِ زمین گوْشگ بیت کہ آ ہما بونڈری ءٙ کئیت کمیٹی والا ہمے زمین ءٙ ھپت روچ ءِ واست ءٙ 30 تا 40 لاکھ ءٙ ٹیکہ ءٙ دے انت پدا یک دُکانے 40 تا 50 ھزارا ھپت روچ ءِ واست ءٙ دئیگ بیت بلوچ قوم وت بے رزگاری ءِ آماچ اِنت یک گریبیں مردمے 40/50 ھزار چہ کُجا کار ایت۔ ہمے کمیٹی والا کہ 30/40 لاکھ ءٙ جاگہ ءٙ دئیاں پد ءَ ہمے زٙر کمیٹی والایانی سر ءَ بھر بنت نا کہ اودے لس مھلوک ءِ ھرچ بنت نا کہ ہمے زٙرانی سر ءَ سہولت دئیگ بیت۔ رمضان ءِ ماہ ءٙ زیارت ءِ ڈن ءٙ پہ زکری آوکیں مردماں زُلم ءُ نا انساپی سک باز اِنت اے ساھتاں ہودا کمیٹی ہر چیز ءِ سر ءَ بزنس کنت سائیکلانی پارکنگ بہ بیت یا کہ دِگہ کُجام اوں کارے بہ بیت۔

گُڈسرا منی گوں کوہ مراد کمیٹی ءٙ دست بندی ہمیش اِنت بلوچ ءِ زمین ءٙ یک نیزگارے بلوچ یے کِرا چو گِران نھاد ءٙ بھا مکن اِت کہ آ وتی چُکاں لاپ دات کُت مکن اٙنت ما زکری ءُ نمازی کُل بلوچیں رسم ءُ رواج ھست اٙنت بٙلے زیارت کمیٹی والا وتی ہمے ھرکتانی سر ءَ چمشانکے بہ دنت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک :اڑے شھاب جان بیا دوبَر بِچکند

نبشتہ کار:نوید بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

چوناھا چوشیں کرد ءِ واھندانی ھاتر ءَ لبز نیست کہ من توسیپ بکن آں بلے گوں وتی نزوریں لبزاں لھتیں گیر کار آں۔ من شھاب جان نودربری ءِ وھد ءَ دیستگ اَت کہ ما یکّیں جاگہ ءَ وانگ ءَ اِت ایں، شھابو ءِ نِندگ ءُ پاد آیگ ءَ ھمے سسّا بوت کہ وان اِیت ءُ وتی بزّگیں راج ءِ درد وارے جوڑ بیت۔

داں چار ءُ پنچ سال ءَ ما یکّیں وانگجاہ ءَ وانگ ءَ اِت ایں ءُ ھمُک بیگاہ ما شُت ءُ شھابو ءِ لوگانی راستیں نیمگ ءِ لیب جاہ ءَ لیب کُت۔ مئے شکر دابیں ورناھی پہ دابے روگ ءَ اَت-

وھد ءِ ھمراھی ءَ شھاب جان ءَ وتی وانگجاہ مَٹّ کُت ءُ دگہ وانگجاھے ءَ شُت بلے وھدیکہ وانگجاہ ءَ موکل اَت گُڑا ما الّم دُچار کپت اِیں ءُ گوں دُچار کپگ ءَ آئی ءِ لُنٹانی سر ءَ بچکندے اتک ھنچو سما بوت کہ ما بے شھاب ءَ نہ بہ ایں ءُ شھاب اوں مارا مہ گِند اِیت بےتاھیر بیت۔

ھیر، وھد روان اَت ءُ ما ھم مَٹّ بوان اِت ایں شھاب پہ گیشیں وانگ ءَ دگہ جاگھے ءَ شُت ءُ من وتی باندات شوھاز کُت ءُ پہ وتی ماتیں ڈگار ءِ رکینگ ءَ پہ وتی دیم گوں کوھاں دات ءُ سپر بِِندات بوت۔ داں دیرو ءُ دْراج ءَ منی گوں شھاب ءَ ھال نہ بوت۔ یک روچے من شھاب ءَ رسانکے دات، دْروت ءُ درھباتی ءَ رند من ءَ گْوشت ئے کہ جان بِہ بکش کہ من ترا پجّا نیاراں۔ من پسّو دات اڑے من پِلانی آں۔ گُڑا منی نام ءِ گِندگ ءَ رند آئی ءَ گْوشت، اڑے ھال کن تو گار ئے کُج ءَ ئے؟

من پسّو دات تو زاناں منی ھال ءَ سھی نہ ئے؟ بس ھمے گْوشت ئے کہ بس جان من پھم اِت کہ تو کُجا ئے ءُ پرچا شُتگ ئے، رند ءَ من ءَ ھمے گْوشت ئے کہ جگر من اوں ھمے راھ ءِ مساپر آں من گْوشت جان تئی ودار اِنت-

بس ھمے یکّیں روچے ھال اَت پد ءَ ناں من شھابو ءَ ھال کُت ءُ ناں کہ آئی ءَ پہ من ءَ رسانک دیم دات۔کساس پنچ روچ ءَ پیسر من پیسبک پچ کت داں یکّے ءَ نبشتہ کُتگ اَت کہ”اُپّ یار چہ ڈیھ ءَ رُکست بوت اَنت“ من اشتاپی ءَ آئی ءَ رسانکے دات ءُ جُست کُت کہ زاناں چی بوتگ؟آئی ءِ پسّو ھمیش اَت کہ پروم ءِ شش نوک بروتیں ورنا وندر ءَ دگّ ءِ ویل ءَ نمیران بوتگ انت، من ھبکّہ بوت آں کہ کُجام ماتانی لاڑُک بوت کن اَنت پد ءَ من پیسبُک پچ کُت داں شش ورنا ءِ اکس چمّاں کپت ھمیشانی توک ءَ شھاب جان ءِ اکس دیست چمّاں سیاھی آورت ءُ ارس در اَتک اَنت۔ من باز جھد کُت کہ دِل ءَ دار آں بلے اے ورناھانی اکساں منی دل ءِ توک ءَ انچیں ھیالے آورت من ھمے جیڑ اِت کہ اِیشانی ھمراھی ءَ من اوں رُکست بوتگ آں بلے تھنا ساہ در نیاتک-

اے ھما ورنا بوتگ اَنت کہ اِیشانی زندگی ءِ جیڑہ تھنا ھمے بوتگ کہ ما پہ وتی راج ءَ درد وار جوڑ بِہ بَہ ایں بلے اپسوز! کہ زندگی ءَ دروھِت اَنت-

شھاب جان تو گوں وتی ھمراھاں مارا یل کُت ءُ وتی بُنکّی ھنکین ءَ شُت ئے ءُ من اوں ھمے راھ ءِ مساپر آں۔

شُمئے ارواہ آسودگ بات اَنت ھمبلاں۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک:تمردیں کارِستے نیمران بوت

نبشتہ کار: شنز بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

شھدربرجاہ اَت، وانگ اَت، سیاست اَت ،بلوچ نودربرانی زمہ واری ءُ ھر روچگیں دیم کپوکیں جیڑہ ءُ جنجال اِت انت، تگ ءُ تاچ اَت۔۔ بلے زاھر اَت کہ نہ اُشتاتگ اَت۔ شپ ، روچ، گرم ءُ سرد ءَ اے تمردیں بامرد مُدامی ساڑی اَت گوں یک گوانکے ءَ۔ اے بامرد ءَ ھچ اُشتگ ءِ نام نزانت، دائم سپر، دیوان ، سنگت ، کَچاری، انچو سماہ بوت کہ مرد ءَ گون اے چیزاں مھر ھست اِنت۔ مھر پہ وتی ہمسروکیں بلوچ نودربراں، مھر پہ نِزگاریں بلوچاں، مھر پہ ھمُوک بلوچ پُسگ ءَ ، مھر پہ آشوب ءَ ،مھر گوں زمین ءَ۔

من ھردے گون زاھر ءَ دُچار کپت آں اے کُنگرُ ءِ لُنٹاں مُدامی بچکندے تالان اَت تو ھچبر اے مارِت کُرت نہ کُت کہ اے بامرد ءَ دمبُرتگ، یکشل ءَ جھد ءَ اَت، برے دیوان برے گون سنگتاں ، برے نوکیں سرھالے ءِ سر ءَ تران کنگ ات بلے نہ اُوشتاتگ اَت زاھر انچیں بودناکیں کارِستے ءِ واھند اَت کہ ھمُوک نوک گامیں بلوچ نوردبر ءَ پہ پِتے اَت، براتے ءِ جاہ ءَ براتے ءُ سنگتی جاہ ءَ سنگتے اَت ۔ اے درامدیں زمین ءِ سر ءَ گومن ھوار ھمُوک بلوچ چو سیاجی ءَ مِک اَت زاھر مئے کوپگ اَت۔ اے رنگیں کارِست سک ءَ کم نز ءَ کیت کہ یکشل ءَ جھد ءَ بہ بیت ءُ سرجمیں جھدکارے بہ بیت۔ زاھو جھد کارے اَت۔ من زان آں ھر انسان برے برے الم گمیگ بیت ملور بیت بلے زاھر ءِ کوٹی ءَ کہ سر کپت تاں چاریں نیمگاں ٹکانی توار ءُ جاکءُ کوکار اَت ءُ زاھو کندگ ءَ اَت۔ ھر روچ نوکیں چیزے نہ چیزے ماں کوٹی ءِ دیولاں نبشتہ کنگ ءَ اَت ، اچ چوشیں جاھے نیست اَت کہ پشکپتگ اَت۔ اگاں کسے گوں ھاموشی ءَ بہ نشتیں ءُ دیوالانی سرے نبشتانک بوانتیںاں گُراں پہ دربرگ ءَ ہزار شے دست کپتگ اَت ءُ نبشتانکانی تہ ءَ دیوال ءِ سر ءِ کانچ ءَ نبشتہ اَت کہ “ زندگی ءِ گُڈی راست اِیش اِنت کہ ما دُرس یک روچے مریں!”-

زاھر گوں کارواں ءَ سپر ءَ اَت کہ آ سپر زمین ءِ سپر اَت ایردستیں زمین ءِ سپر، گلامی ءِ سپر ۔ پہ اے سپر ءَ زاھو مُدامی تگ ءُ تاچ کنگ ءَ اَت۔ برے جنجالے ءَ گوں مانگیشتگ اَت بلے انگت سپر ءَ اَت شپ ءُ روچ سپر ءَ اَت۔ بلے درد اِدا بوت کہ زاھو سپر سرجم نہ کُت ءُ گِستا بوت۔ ابیتکی یے تالان بوت، زردھیں پُل گیمُرتاں، انسان سِرین پروش بوت۔۔ زاھو رَپت۔ گِسر کپت۔ زاھو مئے کوپگانی بار گیشتر کت انت، وتی کُلیں نہ سرجمیں کار مئے کوپگاں یل کُتاں ءُ وت رادھگ بُوت۔ نو اے سپر اے تگ ءُ تاچ اے دیوان اے تران درا ھمے بلوچ نودربرانی کوپگاں بوتاں کہ زاھو پہ ھمیشاں مُدامی تگ ءُ تاچ کنگ ءَ اَت سپر ءَ اَت۔ اے بامرد ءِ ھِمت، جزبگ ءُ مُھکمی کم ھچ نہ اَت بلے زند ءَ رزا نہ دات کہ زاھو ءِ اے سپر تاں آپے ءَ سر بہ بیت۔ ایردستی ءَ باز مھُکمیں ارواہ چہ ما پولیتگ بلے اے بامردانی سپر جنُزگ اِنت اے کارستانی پِگر زندگ اِنت ءُ زاھو ھمے کارِستانی تہ ءَ چہ یکے اَت۔ اے کارِستانی سپر جُنز ایت تاں کہ سِمسرے سر نہ بیت۔ اے کارِست نمیران آں،زاھو نمیران اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

زاھُو انگت لھتے کسہ پشت کپتگ

نبشتہ کار: دوستین نور بکش

دی بلوچستان پوسٹ

زاھُو شال انت شال ءِ ھما سردین شپ انت. بس اے رند ءَ شال کمین سرد تِر انت. اے رندی شال ءَ برپ بستگ۔ زاھُو چلتن ءِ کُوھان اسپتین شال مان پُوشتگ ءُ شال ایش گیشتر ڈُولدار کُتگ اش-

زاھُو من تئی ھال دئیگ ءَ بے ھیال بوت آں کہ من یک روچے سنگت ھکیم دیست شال ءَ ھما نوکین ھُوٹل ءَ کہ گُوستگین رند ءَ من ءُ تُو ءُ ھکیم نشتیں بلے سنگت ھکیم ءَ دگہ نوکین سنگتے گُون ات بلے من پجاہ نہ آرت زاھُو سنگت ھکیم ءَ ھمیں نوکیں سنگت گُون ات من کرا ءَ ئِے نہ شُتاں اگان نوکیں سنگتے گُون مہ بُوتیں گُڑا من الم سنگت ھکیم ءِ کرا شُتگ ات اَنت اگاں من سنگت ھکیم ءِ کرا بُہ شتیں انت گُڑا الم من تئی جست کُتگ ات کہ زاھُو کجا انت؟ من الم جست کُتگ ات کہ زاھُو کجا انت کہ گُون تُو گُوں نہ انت بگندئے من ءَ سنگت ھکیم تئی ھال بہ داتیں انت کہ تُو شال ءَ نہ اِت-

اڑے زُاھو منی تئی ھال دئیگ ءَ بے ھیال بُوتاں کہ پد ءَ دومی روچ ءَ من ءُ رمیز جُوھر ھمے نوکیں ھُوٹل ءِ بُرزا شُت انت پد ءَ من سنگت ھکیم دیست کہ ھما نوکین سنگت ءِ ھمراہ ات اے رندا من ءُ رمیز جوھر شُت آں سنگت ھکیم ءِ کرا نشت ایں ھما نوکیں سنگت ھم ھکیم ءِ کرا نشتگ ات گپ گپ ءَ ھکیم ءَ گُشت کہ اے سنگت ءِ نام شھاب بلوچ انت من پیسر ءَ شھاب نہ دیستگ ات اڑے زاھُو ءِ اُولی رند ات کہ من سنگت ھکیم دیست بلے من تئی جست نہ کُت سنگت ھکیم وت ھم نام نہ گپت کہ زاھُو کجا انت من ءُ رمیز جوھر ھم تئی جست ءَ نہ کُت پد ءَ رند ءَ شال ءَ نہ من سنگت ھکیم دیست نہ کہ ترا زند وتی گامان گُون جُنزان ات-

یک روچے ما شال ءَ مگرب ءِ وھد ءَ جان مھمد روڈ ءَ نشتگ ات انت چہ گوادر ءَ سنگتے من ءَ کال کنگ ءَ ات ما باز سنگت نشتگ ءُ دیوان ات من کال چست نہ کُت بلے سنگت کال ءِ سر ءَ کال کنگ ءَ ات من سنگت میسج کُت کہ من ھُوٹل ءَ نشتگ آں اگان ترا کارے ھست گُڑا من ءَ میسج بکن بلے سنگت ءَ زُوت تُوارے راہ دات کہ کال ءَ چست کن من کال چست کُت سنگت ءَ من ءَ جست کُت کہ کجا ءِ تُو انوں ؟ من پُسو دات کہ من جان مھمد روڈ ءَ ھُوٹل ءَ سنگتانی ھمراھی ءَ نشتگ آں سنگت کمیں بے تُوار بُوت انچو گپ انت کہ وندر ءَ یک گاڑی ءَ گُوں دُومی گاڑی ءَ ڈیک وارتگ ءُ پنچ مُردم مُرتگ انت اے پنچیں سنگت مئے سنگت انت تُو باریں وندر ءَ ھال بکن من ءَ زُوت ھال بدئے سنگت ءَ گپ سرجم نہ کُت ءُ کال کٹ کُت اے وھدا من ءَ انچو سما بوھگ ءَ ات کہ اے ھُوٹل ءَ من تھنا نشتگ آں ءُ کس من ءَ پّجا آرھگ ءَ نہ انت کئی کال ات؟ چے گُشتے؟ ترا جست کنگ ءَ انت چُو اچ نہ گُشے؟ من سر چست کُت چار ات منی دیم ءِ نشتگ ایں سنگت من ءَ جست کنگ ءَ ات سنگت گُشگ ءَ ات کہ وندر ءَ دُو گاڑی ءَ ڈیک وارتگ مئے پنچ سنگت مُرتگ کجا گاڑی آں ڈیک وارتگ؟ سنگت کئی زی آں چے وھدا گاڑی ءَ ڈیک وارتگ سنگت کجا روھگ ءَ بُوتگ انت؟ منی راستیں دست ءَ نشتگیں سنگت من ءَ دراھیں جست آں کنگ ءَ ات بلے منی کرا اچ جست ءِ پسُو نیست ات من ءَ سنگت ءَ کال ءَ تھنا ہمے گُشتگ ات کہ دُو گاڑی ءَ ڈیک وارتگ ءُ مئے پنچ سنگت مُرتگ بلے سنگت ءَ من ءَ اے ھم ھال نہ دات کہ مرُتگیں سنگت کئے ءُ کئے انت ھُوٹل ءَ دیوان ءَ ما نشتگ ایں دُراھیں سنگت بے تُوار ات انت ما انچو بے تُوار ات انت کہ ما کس یکے دُومی ءَ پجّارگ ءَ نہ ات انت من وندر ءَ سنگتے کال کتُ بلے سنگت ءِ نمبر بند ات من زُوت وٹساپ پچ کُت کہ سنگت ءَ ھال کنیں بلے سنگت ءِ وٹساپ ھم بند ات ناگت ءَ منی چم وٹساپ ءِ اسٹیٹس ءَ کپت انت تئی اکس ات ءُ جھل ءَ نبشتہ ات کہ زُاھو تئی مرگ من ءَ باور نہ بیت پد ءَ من وٹساپ ءِ اسٹیٹس چار ات دہ ءُ دُوازدہ سنگت ءَ تئی اکس وٹساپ ءَ ایر کُتگ ات منی دماگ کار کنگ ءَ نہ ات کہ چے بُوھگ ءَ انت ءُ من وت چہ کنگ ءَ آں من وت زانگ ءَ نہ ات انت کہ اے پنچ ایں سنگت آں چے یکے تُو ءِ یار اے وندر ءِ دُویں گاڑی آں ءِ ڈیک ورگ ءَ چہ پنچ سنگت آں تہ ءَ چہ یکے زاُھو انت سنگت ءِ من ءَ وتی موبائل ءَ پیش دارگ ءَ ات کہ تئی اکس ات ءُ جھل ءَ نبشتہ ات کہ مرچی وندر ءَ گاڑی ءِ ڈیک ورگ ءَ چے مئے پنچ سنگت مُرتگ ءُ پنچ ایں سنگت آن چہ یکے زُاھو انت زاھُو تئی اکس ءِ چارگ ءَ رند ھُوٹل ءَ مئے دیوان بے تُواری ءَ وتی امبازاں زُرتگ ات ءُ دیوان ءِ دُراھیں سنگت بے تُوار ات انت زاُھو من ءَ انچو سما بوھگ ءَ ات کہ من ءُ تو ءُ سنگت ھکیم بی ایم سی ءِ دیم ءِ نوکیں ھُوٹل ءِ بُرزا نشتگ انت ءُ کُونسل ءِ جیڑھانی سر ءَ گپ ءُ تِران کنگ ءَ ایں تُو وتی یونیورسٹی ءِ کونسل ءِ جیڑھانی سر ءَ گپ کنگ ءَ ئے من ءُ سنگت ھکیم تئی گپاں گُوش دارگ ءَ آں زاھُو ءُ بلوچ نودربرانی سیاست ءِ سر ءَ گپ کنگ ءَ ئے من تئی گپ آں گُوشدارگ ءَ انت بلے گپ ایش انت کہ انوں من بی ایم سی ءِ دیم ءِ نوکیں ھُوٹل ءِ بُرزا نہ نشتگ انت ءُ تُو گپ کنگ ءَ نہ اِت زاھُو ترا یات انت کہ گُڈی دیوان ءَ من ءُ تُو دیراں نشت انت من ءُ تُو وتی یونیورسٹی ءِ کسہ کُت انت من ءُ تُو بلوچ اسٹوڈنٹ کونسل ءِ بارو ءَ گپ کُت من ءُ تُو بلوچ نودربرانی سیاست ءِ سر ءَ باز گپ کُت زاھُو تُو گپ ءِ زان ئے انگت لھتے کسہ پشت کپتگ بلے نون تُو شال ءَ واتر نہ کن ئے پد ءَ من ءُ تُو نہ نندیں ءُ کسّہ نہ کن ایں ھما کسّہ کہ آ روچ ءِ دیوان ءَ کنگ نہ بُوت انت اے کسّہ پا مُدامی پشت کپت انت تُو واتر نہ کُت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نمیرانیں زاھر جان گوں ھمبلاں

نبشتہ کار :صاعقہ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

پروم ءِ کبرستان ءِ زیبائی ھمیش اِنت کہ آئی ءِ دلبند ءِ وشوابیں گلابانی وشبو ھَمُک ھند ءُ جاھاں شِنگ ءُ تالان اَنت بلے زاھر گوں وتی ھمراھاں اے کبرستان ءِ امبازاں اَنچش وپت کہ آیانی پادایگ ءَ پہ ھمُک چم وداریگ اِنت، ھَمُک گوش آیانی توار ءِ اِشکنگ ءَ پہ راھسراں مھتل ءُ وداریگ اِنت۔اے ھمے گواڑگیں ورنا اِت اَنت کہ ایشاں پہ وتی راج ءِ روشنائیں باندات ءِ ھاتر ءَ ھزار واب دیستگ اَت ءُ ھمے وابانی سبزینگ ءَ پہ جھد کَنگ ءَ اِت اَنت راجی ورنا ھمایانت کہ پہ وتی راج ءِ وشھالی ءِ ھاتر ءَ وتی زاتی سِیت ءُ نپاں کربان کن اَنت دائم پہ وتی راج ءُ زمین ءِ وشھالی ءَ پہ ھُدوک ءُ دیوانگ بنت اِنت-

ایشاں پہ بلوچ سیاست ءَ دگہ ھزاراں پند بُرگی اَت ، سپر کنگی اَت۔ زانت ءُ زانگ ئِے چراگ ھمک جاہ ءُ دَراں بالینگی اَت بلے ملکموت زوراک اَت بلے ایشانی وئیل تھنا وئیلے نبیتگ بلکیں گلامی ءِ سانکلانی ھما کڑی اِنت کہ پہ بلوچ چُکچینی ءَ لانک بندوک اِنت-

اے ھمے ورنا اِت اَنت کہ پَنجگُور ءِ دلبند ءَ یک سیاسی ڈکالے ءِ آھگ ءَ پَد وتی شپ ءُ روچانی برکت ءَ یک نوکیں سھبے ءِ آرگ ءَ دزگٹ اِت انتبلے زالمیں وھد ءَ موہ نہ دات انت-

وھدے مات ءُ پِت چہ دنیا ءَ رُو اَنت چُک چورہ بنت بلے زاھر جان ءُ شھاب جان ءِ وڑیں مھروانیں چُکانی روگ ءَ گُلیں راج چورہ بوت، آیانی دیستگیں واب سرجم نہ بوت انت، اے کسان سالی ءَ شمئے جھد پہ بلوچ سیاست ءَ ھمکنس مزن ات کہ پہ شما ھر بلوچ دردیگ اِنت پمیشکا شمئے نام ماں راج دپتر ءَ پہ مدامی نمیران بوت۔

شمئے چُش اشتاپی روگ ءَ گوں ھرکس پُرسیگ ءُ دردیگ انت، ھرکس ابیتک ءُ ملور انت ، سرجمیں پَنجگُور دردیگ ءُ گمیگ انت، شمئے روگ ءَ گوں نہ شمئے مات ءُ پت ، برات ءُ گوھار دردیگ انت بلکیں ھر بلوچ گمیگ اِنت ۔ چشیں جھدکار ءُ مھروانیں ورنا پد ءَ باریں کدی ودی بیت اِنت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔