بلوچستان ءِ دمگ مستونگ ءَ ناشناسیں مردماں پاکستانی لشکر ءِ سر ءَ دزبمبے چگل داتگ-
ھالانی رد ءَ مستونگ ءَ پاکستانی لشکر ءِ سر ءَ دز بمب اُرشے بوتگ کہ ایشی ءِ تہ ءَ لشکر ءَ را جانی تاوان ءِ ھال ھست انت-
اھوالانی رد ءَ پورسز ءِ مزنیں بنجل ءِ نزیک ءَ دز بمب اُرشے کنگ بوتگ کہ ایشی ءِ آسر ءَ جانی تاوان بوتگ۔
انگت ءَ کس ءَ اے اُرش ءِ ذمہ واری نہ زرتگ۔
بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال ءَ بولان میڈیکل کالج ءِ ھاسٹلزانی بندش ءِ ھلاپ ءَ بلوچ اسٹوڈنٹس ایکشن کمیٹی ءِ زھرشانی بنجل مروچی چارُمی روچ ءَ ھم برجاہ اِنت-
زھرشانی نندانک ءَ زھرشانی کنوکانی گوشگ اِنت کہ بولان میڈیکل کالج ءَ پولیس ءِ دستیگی انگت برجاہ اِنت ءُ چریشی ءِ سبب ءَ ھاسٹل بند اَنت ءُ سدانی کچ ءَ نودربر درپدر ءُ آیاں زھرشانی بنجل جتگ ءُ دگ ءِ سر ءَ وپتگ اَنت-
آیاں گوشتگ کالج انتزامیہ ءُ سرکار ھچ رنگ ءَ گپ ءَ گوشدارگ ءَ کہ اِنت-
میڈیکل اسٹوڈنٹس ءُ نودربراں کالج انتزامیہ ءُ سرکار ءَ لوٹ کتگ کہ زوت آ کالج ءُ ھاسٹلاں پچ بہ کنت اگاں زھرشانی گیش کنگ بیت اِنت-
بلوچ اسٹوڈنس ایکشن کمیٹی ءِ چیردستی ءَ دو روچی سباء دشتیاری لبزانکی ءُ زانشتی فیسٹول عطاشاد ڈگری کالج تربت ءَ بندات کنگ بیتگ-
بندات ءَ تربت یونیورسٹی ءِ بلوچی ءِ لیکچرار پروفیسر بالاچ بالی ءَ سبا دشتیاری ءِ زانشتی ءُ لبزانکی نویشتانک ونتگ ءُ وانگ ءِ سر ءَ پینل ڈیسکشن برجم دارگ بیتگ-
مراگش ءَ سبا دشتیاری ءِ زانشتی ءُ لبزانکی ءِ سر ءَ کرتگیں ھدمت پیش کنگ بیتگیں ڈاکو منٹری پیش کنگ بیتگ اَنت-
مراگش ءَ بلوچی ءِ اھدی لبزانک ءِ بنگپ ءَ پینل ڈسکشن بیتگ کہ آئی ءِ سر ءَ ورنائیں نکدکار جمال منزور ءُ مھمان نامی ئین کلمکار ءُ بلوچستان اکیڈمی کیچ ءِ سروک ڈاکٹر گپور شاد بیتگ-
ڈاکٹر گپور شاد ءَ گوشتگ اھدی لبزانک راج ءِ زانشتی ءُ لبزانکی مڈی اِنت چریشی ءَ کجام راج ءِ دودمان، راجدپتر ءُ زبان ءُ دوداں ھوار نیکراھی زانگ بنت اِنت-
آئی ءَ گوشتف بلوچ راج ھم گچینی ادبی مڈی ءُ کلاسیکل شائری ءِ واھند اِنت- چریشی ءَ چہ بلوچ راج ھزاراں سال کوھن راجدپتر، دود ءُ چاگردی بنچک ءِ بھر اَنت-
یک سوالے ءِ جست ءَ آئی ءَ گوشتگ انیگ ءَ کوھن ءُ کلاسیکل بلوچی یل دیگ بیتگ ءُ دگہ لبزانکی پٹ ءُ پول بندات کتگ ءُ کوھنین کلاسیکل ءَ شموشکار اِنت ھمے سبب اِنت کہ انیگیں شائر گیشتر وتی کلاسیکل شائری ءَ پوہکار نہ اَنت ھمے سبب اِنت انیگیں شائراں ترا کلاسیکل ءِ رنگ ءُ دروشم گندگ ءَ نیااَنت – بلے ملا فاضل، سید ھاشمی، عطاشاد ءُ غلام حسین شوھاز ءِ شائریاں دیم ءَ ایر کن ئے گڑا آیانی توک ءَ اھدی کلاسیکل ءِ شائری ءِ رنگ جوانیں وڑے ءَ گندگ بیت اِنت-
آئی ءَ گیش گوشتگ انیگیں وھد ءَ مئے ورنایاں لوٹ ایت کہ وتی کلاسیکل اھد ءِ شائری ءَ بہ وان اَنت ءُ ھماھی ءَ بندوک بہ بنت اِنت-
آئی ءَ گوشتگ مروچی ءَ چِل سال پیش مئے چوشیں ھچ لوگ نہ بیتگ کہ اود ءَ پیر ماتے ءَ کوھنیں کسھے یات نہ بیتگ ءُ شپ ءَ کسھے نہ گوشتگ ءُ شپ ءَ یکجاہ بیتگ ءُ آئی ءَ کوھن کوھنیں کسہ گوشتگ انت-
مراگش ءَ بک اسٹال ءَ ھوار سائنسی ءُ اکسکاری ءِ اسٹال جنگ بیتگ اَنت-
مراگش ءَ جتا جتائیں پینل ڈسکشنز ءُ شائری ءُ میوزیکل ءِ بھر ھوار اَنت-
جنگی ھَنر
نبشتہ کار: سُن زو
رجانک: کوھسار قندیل
پنچمی بھر
دی بلوچستان پوسٹ
جنگی لشکر ءِ تاکت ءُ نِزوری
سُن زو وتی زانشتکاریانی توک ءَ جنگی لشکر ءِ تاکت ءُ نِزوری ءِ سر ءَ باز گپ کنت۔آ میدانِ جنگ ءَ چہ دشمن ءَ گیش وت ءَ زھنی ترز ءَ مُھکم کنگ ءِ سر ءَ زُور دنت۔ھمے ھاتر ءَ ترا لوٹ ایت کہ تو وتی منانک ءَ جنگ بہ کن ناکہ دشمن ءِ ھُنر ءُ مکاریانی وڑ ءَ آرا پسّو بدئے۔ھمئے ڈول ءَ چَر تو دشمن ءَ بِندات ءَ چہ گِپت کُت کن ئے ءُ آرا وتک رکینگ ءِ ھالات ءَ کُت کن ئے ۔
سُن زو ءِ ھیال اِنت کہ دشمن ءَ آرام ءَ اِچ وڑ ءَ مئیل ،آرا ھر وھد تُرس ءُ لرزے آماچ بہ کن ۔دشمن ءَ یکیں جاھا چہ اِچ بر دَک مدّے ،آرا مجبور کن کہ آ موھد وھدا وتی جاھا مٹ بہ کن ۔دشمن ءَ ھنچیں جاھاں چی نُکس بہ دے آئی ءِ گمان ءَ ھم مہ بیت۔ سُن زو یک جوانیں گپے کنت کہ جنگی لشکر ھما جاہ ءُ ھندانی توک ءَ آزاتی ءَ گوں سپر کنت کہ اود ءَ دشمن مہ بیت، ءُ ھما جاھانی سر ءَ اَرزانی ءَ کبزہ کُت کنت کہ آ جاھاں وتی رکّگ ءِ رھبند مہ بیت۔جوانیں جنگول ھما اِنت کہ دشمن ءَ آرا سماء مہ بیت ءَ کُجا چی اُرش کنت ءُ وھدی کہ وتی رکّگ ءِ ساھت ءَ گڑا دشمن آرا سماء مہ بیت کہ چہ کُجا اُرش کنگی اِنت۔
سُن زو یک برے پد ءَ گوش ایت کہ زانتکاریں جنگول ھما اِنت کہ آ دشمن ءِ سر ءَ.چہ ھنچیں جاھی اُرش بہ کن کہ دشمن وت ءَ رکّینت کُت مہ کنت۔وھدے کہ ھمی سرپدیں جنگول ءِ وتی رکّینگ ءِ نوبت ءَ کیت گڑا ھنچو وت ءَ چیر بہ دنت کہ زمین آئی ءِ پھزدار بہ بیت دشمن آرا آئی ءِ ھست بُوھگ ءِ سماء مہ بیت ءُ اُرش کُت مہ کن ۔دشمن ءِ نزوریانی سر ءَ اُرش بہ کنت ءُ گوں چالاکی ءَ در کپ ایت۔
وھدی دُوبر دشمن ءِ سر ءَ اُرش کنگی بُوت گڑا دشمن ءَ مجبور کن کہ تئی تب ءُ ڈول ءَ جنگ بہ کنت گوں۔ھر وھد چہ ھنچیں جاہ ءَ اُرش بہ کن دشمن تیار مہ بیت ءُ وھدی دشمن تئی سر ءَ اُرش ءَ کئیت گڑا پُشت ءَ چہ آئی ءِ کُمک کار ءَ بہ سِند کوشست بہ کن دشمن ءِ کمان اے سر ءَ تچکا اُرش بہ کن ایشی ءَ چہ آئی ءِ سپاھیگانی ھوسلہ پُروش وارت دشمن ءِ شوھاز ءَ کن ءُ وت ءَ مدام چیر دے،وت ءَ مدام یک مُشت کن ءُ دشمن ءَ بھر ءُ بانگ کن اگاں دشمن ءِ بُنجلانی سرپدی بہ بیت گڑا تو اُرش ھم کت کن ئے۔اگاں ما ھمئے ڈول ءَ وتی بُنجل ءَ دشمن ءَ چی چیر بہ کن ایں گڑا دشمن وتی لشکر ءَ بھر کنت اُرش ءِ ھاتر ءَ بلے وتی رکینگ ءِ سوچ ءَ بیت۔گّڑا ھمدا چی تو وت ءَ ھوار یک مُشت بہ کن ءُ دشمن ءِ نزوریں بھر ءِ سر ءَ اُرش بہ کن۔سوبمندی تئی بھت ءَ کَپ یت ءُ دشمن جنجالانی توک ءَ روت۔
سُن زو اے گپ ءِ سر ھم باز زور دنت ،کہ دشمن ءَ اِچ وڑ ءَ سماء مہ بیت کہ تو چہ کُجا اُرش کن ئے ءُ اسل میدان ءِ جنگ کُجا بیت۔ دشمن وت ءَ بھر ءُ تھر کنت گڑا ترا جوانیں موھے رس ایت پہ وتی مھکم کنگ ءَ ۔دشمن اگاں دیم ءَ چی مھکم بہ بیت گڑا پُشت ءَ چی نِزور بیت اگاں رس اتاں چی مھکم بہ بیت گڑا چَپ ءَ چی نِزور بیت۔اگاں چہ ھر نیمگ مھکم کنگ ءِ کوشست بہ کن گڑا بزاں کہ ھر نیمگ ءَ چی نزور اِنت۔
پرز کن دشمن ءِ کَچ ترا چی گیش اِنت بلئے انگت جنگ ءَ چی بچّگ بیت۔دشمن ءَ بِل کہ دیم ءَ کئیت ءُ آئی ءِ تاکت ءُ نزوری ءَ سرپد بو۔وتی نِزوری ءُ مُھکمیں بندا شُوھاز بہ کن ءُ وتئی نِزوری ءَ چہ دشمن ءَ چیر کن دشمن ءِ جاسوس ءَ چی وتی لشکر ءَ پھریز ءُ وتی سوبمندی ءَ شوھاز۔ سُن زو گُش یت جنگی ھُنر آپ ءِ روانی ءِ پیم ءَ اَنت ابرمی ڈول ءِ پیم اِنت کہ آپ چہ بُرزے ءَ جُھلی اے نیمگ ءَ رُوت ھمے جنگانی توک ءَ ھم وتی رکینوکیں نیمگ نہ بلکیں نِزوریں نیمگ ءَ چہ اُرش کن اَنت ءُ زانتکاری ھم ھمیش اِنت ۔جنگ ءِ نکشہ اِچ بَر یکیں پیم ءَ نہ بیتگ وھدا گوں مَٹ بیت انت۔
زمین،دار،آس،آپ ءُ رود ھر وھد یک جوانیں کِرد پیش کن اَنت ھنچو کہ موسم یک دومی ءَ موھ دنت۔چو کہ شپ زمستان ءَ مزن ءُ گرماگ ءَ کسان،ماہ سرشپاں مزن ءُ پد ءَ کسان بیت۔ھمئے پیم یک جنگولے ھم وتی رھبندانی توکا ءَ بدلی بیار ایت دشمن ءِ جنگی چالانی ھاتر ءَ ھر وھد تیار بہ بیت جوانیں جنگولے ھما اِنت کہ آ گوں وھد ءُ ھالات ءَ وت ءَ ھم مٹ کُت بہ کنت سُن زو براہ تچک ءَ جنگ ءِ ھک ءَ نہ بُوتگ بلئے آئی ءِ گیشتر گپانی توکا ھمئے گُش یت کہ تیاری بہ کن ،دشمن ءِ بابت ءَ جوانی ءُ مھکم ءِ سرپدی، ءُ زور دیگ ءِ سر پدی رس ایت۔
سوبمندی ھم بِگر ءُ جنگ ھم مہ بیت۔ھمئے ھاتر سُن زو ھر وھد زمین ءُ موسم ءَ پجارگ ءِ سوج ءَ دنت۔سُن زو لوٹ ایت کہ جنگی کمان ھر وھد وتی نزوری ءُ مھکمی ءَ بہ زانت ءُ جوانیں وڑے ءَ ایشاں کارمرز بہ کنت ءُ جنگاں سوبمندی بہ گِپتگ ۔سُن زو چوناہا سوبمندی ءَ ابید جنگ ءَ گیرگ ءِ منوگیرے بُوتگ ۔ھمئے ھاتر ءَ دشمن ءَ نپسیاتی سرپد بُوھگ ءِ سر باز زُور دنت ۔ سُن زو دشمن آرا نپسیاتی بے وس ءُ پُروش دیگ ءِ ھک ءَ اِنت۔ھمئے ھاتر ءَ وتہ پسند ءِ میدان ءَ جنگ کنگ ءُ دشمن ءِ نِزوریں بھر ءِ سر ءَ اُرش کنگ،مھکمین لشکر ءَ چی وت ءَ گوں چالاکی ءَ رکینگ ءِ واھگ دار بُوتگ ،چہ اے دُرستن کاراں چی نَپ چِست کنگ اے ھاتر ءَ سُن زو جوانی موھ ءُ انتزار کنگ ءِ سوج ءَ دنت۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسانی درشانی ءِ اِنت –
بلوچستان ءِ دمگ قلعہ عبداللہ ءَ پولیس ءِ چوکی بمب تراکے ءِ نشانگ کنگ بیتگ-
تراک ءِ آسر ءَ پولیس ءِ چوکی سرجم ءَ تباہ بیتگ ءُ یک کارندھے زدگ بیتگ-
پولیس ءِ رد ءَ شپ ءِ وھد ءَ نالی ءَ بمب پِٹ کنگ بیتگ چریشی ءَ چوکی تباہ بیتگ ءُ پولیس ءِ یک کارندھے زدگ بیتگ-
واکدارانی گوشگ اِنت بمب ریموٹ کنٹرول ءِ گون ءَ تراکینگ بیتگ-
بلوچ راجی یکمُشتی ءُ جنگ
نبشتہ کار: ھَوا بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
بلوچ راج ءِ یکمُشت ءُ تپاک بوھگ ھستیں وھد ءُ جاورانی مستریں لوٹ اِنت۔ بلوچ سر ڈگارے سر ءَ ھر کُجا کہ بلوچ راج نشتگ وڑے نہ وڑے ءَ پاکستان ءِ زُلم ءُ زوراکیانی آماچ اَنت ءُ آ زندگی ءِ بنیادی آسراتیاں چَہ زبھر اَنت۔
بلوچ چُکچینی گوں زوراکیاں یکشل ءَ برجاہ اَنت بلوچ چاگرد، آئی ءِ دود ءُ ربیدگ، زبان ءُ راجی پچار کُل ولگوج کنگ بوگ ءَ اَنت۔ بلوچ مھلوک ءِ زورانسری بیگواھی ءَ چہ پَد سالانی سال آیاں ازیت جاھاں دارگ یاکہ زورانسری بیگواھی ءَ پَد آیانی ژانگولیں جونانی دور دیگ، بلوچ راج ءِ دود ءُ ربیدگ ءَ پادمال کنگ ءُ پوجی لشکرکشی کنگ ءُ باڈر بزاں سیمسراں بند کنگ ءُ مردماں پہ لاپ ءِ شوھاز ءَ بزگ ءُ وار کنگ ءُ ایدگہ زُلم ءُ زوراکی بلوچ لس مھلوک ءِ ھمُک روچی ئیں کسہ جوڑ بوتگ اَنت۔
انچوشکہ راج یکے ءُ جیڑہ ءَ یکے گُڑا ما چیا بھر بھر بہ بئیں؟ راج ءِ چُشیں ھچ بھرے نیست اِنت چَہ ریاستی زلم ءُ زوراکیاں بہ رکّ اِیت۔ اُستاد ءُ نودبر، ڈاکٹر اھوالکار(صحافی)، سیاسی، چاگردی ورکر ءُ شھزانت، یاکہ بزگر، شپانک، مید ءُ دھکاناں بِگر داں پیر ءُ ورناھاں کُل یک اِیں آس ءَ سُچگ ءَ اَنت۔ گُڑا بلوچ راج ھمئے سر پد بہ بیت کہ وت ماں وتی جنگ، یک ءُ دومی ءَ گوں دلرنج بوگ ءُ چوشیں جاوراں دست ءِ کُٹ ءَ کنگ ءُ بے تواری ءَ نندگی ءُ چارگی نہ اِنت اے وڑیں ساھتاں یکجاہ بوگ ءُ دُژمن ءِ زُلم ءُ زوراکیانی ھلاس کنگ ءِ ھاتر ءَ یکجاہ ءُ تپاک بوگی اِنت۔ھر وڑیں کُربانی دیگی اِنت ءُ ھر زُلم ءِ ھلاپ ءَ اوشتگی اِنت ءُ گھگیری کنگی اِنت۔
ما اگاں ایندگہ آجو بیتگیں راجانی راجدپتر ءَ بِہ چاریں گُڑا مارا بازیں درور دست کپ اِیت کہ ھما راجاں گُلامی ءِ تھاریں شپ پَہ آجوئیں گوربامے یے دیگ ءَ دُرست تپاک ءُ ھکمُشت بیتگ اَنت ءُ ھر وڑیں جاوراں زُلم ءُ زوراکی ءِ بگیری ءَ گھگیری کُتگ۔
ھر وڑیں سوبمندی ءِ راستی راجی یکجاھی اِنت، وھدیکہ مئے بلوچ راج یکجاہ بوگ ءَ سوبمند بوت گُڑا ھچ وڑیں تاکت بلوچ راج ءِ سر ءَ زُلم ءُ زوراکی کُت نہ کنت۔ پمیشکا بیا اِت سمائی (شعوری) بنیاد ءَ راجی یکجاھی ءِ پیسلہ ءَ بہ کن اِیں ءُ بلوچ راجی آجوئی ءِ جنگ ءِ بھر بہ بئیں ءُ وتی آجوئی ءِ جنگ ءَ وت سوبمند بہ کن اِیں۔
مروچی اگاں ما بلوچ یکمُشت ءُ یکجاہ نہ بوت اِیں ءُ آجوئی ءِ جنگ ءِ بھر نہ بوت اِیں گُڑا باندا پہ ما تباھی ءَ دگہ ھچ پشت نہ کپ اِیت۔مروچی ما اے وڑیں جنگی جاورے ءَ زندگ اِنت گُڑا مئے زند ءَ تھنا جنگ مانا ئے دات کنت، آجوئی ءِ جنگ مٹ ءُ بدلی ءِ وشھالی ءِ اوّلی ءُ گُڈی راہ اِنت بیدے جنگ ءَ زوراکیانی دیم دارگ نہ بیت۔
اگاں بلوچ راج ءَ اے میان ءَ نزوری پیش داشت ءُ آجوئی ءِ جُھد ءُ جنگ نزور داشت اَنت گُڑا پاکستان گیش بلوچ ءِ کُشگ ءُ جَنگ ءَ گوں تُرندی ءَ برجاہ دار ایت، آجوئی جنگ بلوچ راج ءِ ھستی ءِ رکینگ ءُ برجم دارگ ءِ جنگ اِنت، اے جنگ ءِ آسر پہ بلوچ راج ءَ آسودگی ءُ ایمنی ءَ اِنت۔ اے راستے کہ جنگ ءِ مردم بوت کنت داں منزل ءَ زندگ مہ باں بلے پہ جزم گُشاں چَہ آیاں پد ھما کہ بلوچ سر زمین ءِ سر ءَ زند گوازین اَنت آ الّم وتی زند ءَ پَہ وشھالی گوازین اَنت، پمیشکا الّمی اِنت بلوچ ءَ را داں گُڈی ساہ ءَ گوں آجوئی ءِ جنگ ءَ بندوک بوگی اِنت۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسانی درشانی ءِ اِنت –
سلام کَن کُلیں مھروانیں سنگتاں
نبشتہ کار : واحد جان
دی بلوچستان پوسٹ
چوناھیا من وَھید جان ءِ توسیپ ءُ ستا سَکّ باز ایش کُتگ اَت ءُ اے گَپ ءُ ھبر ءُ توسیپانی اِش کَنگ ءَ چَہ پیسرما یکے ءُ دومی ءَ گوں ھچ نزیکی نَہ بوتگ اِتیں۔ بلے وَھد ءَ گوں من ھمراہ داری کُت ءُ یک ءُ دو رندا من ءَ گوں سنگت وَھید جان ءَ دیوان کنگے موہ رَس اِت بَلے اِش ءَ چہ پیش مارا یکے ءُ دومی ءَ گوں سلام ءُ دروت والا پجاروکی ھَست اَت بَلے آ ھِساب یکے ءُ دومی گوں نزیک بوھگ ءِ موہ نَہ رَس اِتگ اَت۔
وَھدے کہ شھید ماسٹر گوں وتی سنگتانی ھمرائی ءَ شھید کَنگ بوت ، گُڑا ھمے میان ءَ من ءُ وَھید جان یکے ءُ دومی ءَ گون دوچار کپتیں، چار ءُ پنچ روچ ءَ انچو ھوار بوت اِیں بَلے مئے اَ وڈیں نزیکی نیست اَت چوناھا پیسر ءَ ما دوچار کَپتگ اِتیں بَلے من جُھد کُت کہ اے باری سنگت ءَ را شریں وَڑے ءَ بزان آں ءُ آئی ءِ سنگتی ءَ سرپد بہ باں بَلے من آ ھِساب آئی ءَ را پھم اِیت نہ کُت بَس ھرچی کہ اِش کُتگ اَت سنگتے باروا ھما گپ ءُ ھبر مجگانی تہا ھَست اِتاں۔ پَد ءَ ھمے میان ءَ سنگت وَھید جان گوں دِگہ سنگتانی ھمرائی ءَ سپر ءَ دَرکپت۔
اے وَھد ءَ من ھَمداں اَت آں بَلے ماسٹر زی ءِ شھادت ءَ من ءَ سَکّ دلپروش، (نِگرَان)، مُلور ءُ اَبیتک کُتگ اَت پرچا کہ ماسٹر ءَ گوں ھوار باکی مھروانیں سنگتانی رَوگ یک بلاھیں گَمے اَت ءُ اے سنگتانی روگ ءُ شھادت ءَ چہ مارا مزنیں توانے بوتگ اَت پرچہ کہ اے سنگت مئے ھمکُوپگ ءُ بساکی سنگت اِتاں کہ مارا چہ جُتاں بوتاں۔
ھَپتگے ءَ پَد منی ءُ وَھید جان ءِ پَد ءَ نِند ءُ نیادے بوت سلام ءُ دروت ءَ چَہ پَد،سنگت ءَ درّائینت اَڑے سنگت ترا سنگتاں لُوٹ اتگ کہ تو نوں بیا اے باروا تو باریں چے گُشئے کولواہ ءَ روائے اگہ نَہ؟
مَن گُشت سنگت مَن وَ گل ءِ راھبنداں گوں بندوک آں ، سنگت من ءَ ھر کُج ءَ کہ راہ دے اَنت من رواں، پَد ءَ سنگت ءَ گُشت ھو اِے راستی ئے ، مئے سرا پَرز اِنت کہ ما کُل گل ءِ راھبنداں گوں بندوک بہ بئیں ءُ راھبندانی پاسداری ءَ بہ کَن اِیں، ھر کُج ءَ کہ مئے پَکّار بیت اِیں مارا ھَمُودا بُوھَگی اِنت، بَلے من گُش آں تئی اُودا چَہ گیشتر اِدا پَکّار اِنت ءُ من لُوٹ آں تو ھَمِد ءَ منی کِرا بہ بئے، من ءَ ھم باز وشی بیت کہ تو مئے نیمگ ءَ بہ جَل ئے۔ من گُشت جی جوانیں سنگت شُمئے ھبر مئے سَر ءُ چَماں، تو گُڑا سنگتاں گوں ھال بہ کن ءُ بہ گُشئے کہ من سنگت ءَ چیزے وَھد ءَ وتئی نیمگ ءَ داراں۔ وَھید جان ءَ ھمے پسو دات کہ ھاں سھی جوانیں من گُشانے۔
گُڑا ھَمِد ءَ منی ءُ وَھید جان ءِ سنگتی بوت، من اَنگَت ءَ سنگت ءَ را آ ھِساب ءَ جوانیں رَنگے ءَ زانگ ءَ نَہ اِت آں۔ بَلے چار ءُ پنچ روچ ءِ میان ءَ یکے ءُ دومی ءَ چَہ کَمُو کَمُو پجاروکی بوت آں۔ ماسٹر زی ئے شھادت ءَ چَہ پَد گُشئے اے کوہ، اے کُور، اے درچک ءُ دار بے کساس اَبیتک بوت اَنت، ھر کُج ءَ کہ چم کَپت اَنت گُشئے مُلوری ءُ اَبیتکی ءَ مانشانتگ اَت، ھمے درچک ءُ دار کہ ماسٹر ءُ دودا جان ءِ شھادت ءَ چَہ پَد گیمُرتگ اِتاں وَھید جان ءِ آھگ ءَ گوں کُلانی مُلوری ءُ اَبیتکی ھتم بوت ءُ ایمنی جمبر تالان بوت اَنت۔
سنگتانی کَمی وَ ھر وَھد ءَ سَما بیت بَلے وَھید جان ءَ گوں نزیک بوھگ ءَ پَد ءُ آئی ءِ مھروانی ءُ زمین دوستی ءِ گندگ ءَ پَد مئے دل گیش مھکم بوت اَنت وَھید جان ءَ اِبید مئے گون ءَ دگہ سنگتے ھم ھوار اَت آ سنگتے نام شھیب اَت گُونڈولیں شُھیب جان بالاد ءِ ھِساب ءَ سک کسان اَت بلے آئی دل ءُ جگر مزن ءُ زمین ءِ مھراں چہ سریچ اِتاں، جوانیں کردار ءُ مھکیں پگر آئی کسانیں بالاد ءِ دیما باز مزن اِتاں آ وتی ماتے لاڑُک اَت، مَن ءُ شُھیب جان ھِچ نَہ ٹھَ اِت آں۔ مارا مُدام جَاک ءُ کُکّار اَت، بلے اے کُل یکے ءُ دومی ءِ دوست اِتاں وھید جان ءَ بَرے بَرے گُشت اڑے سنگتاں شُما مارا (نِگرَان) کُتگ شُمارا چون اِنت ھرّوچ جنگ کَن اِت من گُشت نَہ ما جنگ نَہ کَن اِیں ما اسلہ یکے ءُ دومی ءَ را گیش اِیں دوستی ءَ چے گُش اِیں مئے جنگ نہ اَنت مئے مھر اَنت اللہ ھمے روچ اَں بِکَنت شُما انچو گپّ ءَ اِت من گُشت بلکیں شُما مِڑَتگے من پسو دات نَہ شُھیب جان منی کستریں براتے ھِساب اِنت ما ھَک ءُ دل چوں مِڑیں پَد ءَ ھَمِد ءَ شُھیب جان ءَ گشت تو زانے من وَ مات ءِ لاڑُک بیتگ اَں من ماتے کِراسک باز لاڑی کُتگ مات وَ اِدا نہ اِنت نوں من گوں کئیا لاڑی بِکَناں۔ الّم گوں تو کَناں بلے دل ءَ مَہ کَن من گُشت، بَرے بَرے من زار گیپتگاں گَپ گَپے سرا ھبر داتگ کہ مات ءِ کِرّ بیتگے تو لاڑی کُتگ اِدا لاڑی نَہ بیت سنگت۔ بلے اسلہ من آئی گونا مزاک کُتگ ءُ دل ریپینگے واست ءَ چوں گُشتگ بلے گوں آیا من ءَ بے کساس مھر ءُ دوستی بوتگ۔ھمے ھَپت ءُ ھَشت ماہ ءِ میان ءَ چَہ پَد، پَد ءَ ما ھما پیسریگیں وڑا چار ءُ پنچ اِت اِیں، بلے اے ساھَتاں ما کَدی ھم سَما نَہ کُت کہ ما چار ءُ پنچ اِیں گُشے زاناں ما پیسریگیں وَڑا کُلانی گون ءَ ھوار اِنت۔ جُمه ئے وشیں ٹاک، نوشاد ءِ وشیں بِچکندگ آ ھم اے ساھَت ءَ مئے گون ءَ ھوار اَنت۔ بلے وھید جان ءُ شُھیب جان ءُ باکی سنگتانی نہ گیگیں شھادت مارا سَک تور اِت۔
ھمے روچ ءَ کہ شُھیب جان ءُ وَھید جان پَہ سَپر ءَ دَرآھگ ءَ اِتاں شُھیب جان ءَ من ءَ بَگَل ءَ کُت بلے آئی ءَ کَدی ھم منی کِرا ماپی نَہ لُوٹ اِتگ اَت۔ توری ھرچیز من ءَ گشتگ اِت ئے۔ بلے اے روچ ءَ آتک ءُ من ءَ گُلائش ءِ کُت ءُ گُشیت سنگت من ءَ ماپ بہ کَن من ھرچی ترا گُشتگ اسلہ من ترا پہ دوستی گُشتگ تو من ءَ سک دوست بئیت من پَمیشکہ ترا گُشتگ پَد ءَ ھم من زانتگ کہ تو سَگّ ءُ اوپار کَن ئے۔ من زانتگ کہ تو پنچ دمان یا داں دہ دمان ءَ گیش زار بوت نہ کَنیں، یک بَرے تئی موڈ بند بیت بلے پَد ءَ ھما ھِساب بئے۔ باکی من ءَ پہل بکن اگاں ھرچ رَدّی ءِ گوں من بوتگ۔ اے روچ ءَ شُھیب جان ءِ گپاں من ءَ سک دِگہ وَڈ کُت ۔ من گُشت نَہ شُھیب جان تو چُش مَہ گُش تئی اے گپاں من ءَ بے تاھیر کُت تو پیسر ءَ کَدی ھم اے وَڑیں ھبر نہ جَتگ۔ تو پسو دات سنگت زندا بھیسَہ نیست اِنت اسلہ شُھیب جان ءَ وتی شھادتے بَشارت ھَمِد ءَ چہ بوتگ اَت کہ سپر ءَ روگ ءَ پیسر وتی کُلیں گپ اِش کُرت اَنت من گُشت نَہ سنگت اللہ مَہ کَنت اے وڑیں گپ مَہ کَن مئے وَ پیسرگیں ٹپّ تاجگ اَنت پُل تو گوں وتئی گپاں مارا گیش بےتاھیر مہ کَن۔ اے شُمئے مھر اَنت ساہ باکی آزاتی ءُ شھادت مئے لُوٹ اَنت تو دُوا بِکن کہ مارا ھم شھادت نسیب بہ بیت من گُشت ھو راست ءَ تئی لُوٹ ھمیش اِنت بلے تنیگہ ما ھچ نہ کُتگ مارا باز کَنگی اِنت۔ جنگ دیما بَرگی اِنت ءُ سنگتانی کُوپَگ سُبک تر کَنگی اَنت۔ گُڑا وَھید جان ءَ ھمے دمان ءَ توار پرجَت اڑے سنگتاں شُمئے دیوان کَدی ھلاس بیت مارا درآھَگی اِنت۔
ما کُڈ ءَ چَہ در اتکاں من ءُ شُھیب جان اتکاں وھید جان ءِ کِرا ما پَد ءَ یکے ءُ دومی ءَ گُلائش کَنگ ءَ لَگیت اِیں وھید جان ءَ گُشت اڑے شُمارا چون اِنت مروچی چونیں مھراں شُمارا ھِچی نہ کُتگ مُدام کہ یکجاہ بوتگے بے نَہ ٹھَیتگ ءِ من گُشت یار وَھید جان من ءَ شُھیب ءَ (نِگرَان) کُت اڑے چیا وَھید جان ءَ جُست کُت من گُشت یار شھیب جان ءَ کَدی ھم منی کِرا ماپی نہ لُوٹ اِتگ مروچی اتک ءَ من ءَ گُلائیش کنگ ءَ اِنت من وَ ھمائیں سَک مُلور آں وَھید جان ءَ بچکند اِت ءُ گُشت اڑے اِنکاس یکے ءُ دومی ءَ را مھر مَہ دی ئے کہ چٹ بے وَس بی بئے۔ اے جنگے تہا ھرچ وَڑیں جاور کاینت باندا روچ اگہ یکے شھید بہ بیت شُما چون کَنے منی ھم چمّانی ارس در اتک آں شُھیب جان ءُ وَھید جان ءَ من ءَ گُلائیش کُت ءُ دیم پَہ سپر ءَ دراتکاں۔
ھمے میان ءَ سئے چار روچ گواست بلے سنگتانی یات گیش آیان بوتن اَنت گُڑا من روچے ءَ کہ دراتک ءَ شُت اَں پَہ شریں نیٹ ورکے ءِ گِرگ ءَ من وَھدے کہ جاگہ ءَ سر بوت آں من کُلاں چَہ پیش شُھیب جان ءَ ھال ءُ اِھوال کَنگے جُھد کُت بلے آئی نمبر بند اَت ءُ لین ءَ نہ اَت پَد ءَ من وھید جان ءِ نمبر جَت اے سنگت ھم لین ءَ نہ اَت ءُ نمبر بند اَت۔ من باز نِگرَان ءُ مُلور بوت آں کہ سنگت باریں چوناں کہ لین ءَ نیاں ھمے ساھَت ءَ سنگتے ءِ پون اتک یار شُھیب جان گوں واجو جلیل شیر ءُ دگہ لھتیں سنگتانی ھمرائی ءَ شھید کنگ بوتگ منی پاداں لَرَزگ بندات کُت پَد ءَ گُشے یک بے تبیں ابیتکی ءَ مانپوشت ءُ منی زبان ءَ چہ در اَتک “اڑے شھیب جان تو ھم مارا یل کُت۔”پَد ءَ وَھید جان و شھیب جان ءِ اَکس ھوری ءَ شِنگ بیت اَنت من وَھید جان ءُ شھیب جان ءِ اَکسانی گِندگ ءَ گوں ھلاس بیت اَنت ھمے میان ءَ سنگت ءِ ھم اتک نیٹ ورک ءَ ۔ آ سنگت بلے چَہ من ءَ انگہ گنتر اَت من آئی ئے دیم ءَ وتارا چیر ءُ دارگے جُھد کَت بلے منی اَرس ھچ وَڑا چیر دیگ ءُ دارگ بوھگ ءَ نہ اِتاں۔ بلے من انگہ وتارا گیش دارگے جُھد کُت پرچہ کہ اے جنگ ئے ءُ جنگے تہا ھرچ وَڑیں جاور کاینت مارا دلپروش بوھگی نہ اِنت وتارا گیش مھکم کنگی اِنت سنگتانی پگر دیما بَرگی اِنت سنگت بالادے ھِساب ءَ مارا چہ جُتاں بوت کناں بلے پگری ھوالہ مئے گون ءَ مُدام ھوار اَنت ءُ مئے راھشونی ءَ کَن اَنت مارا دیما روگے سِکین ءَ دیاں کہ مَکسد ءَ چہ پراموش بوھگی نہ اِنت اگہ ما مروچی یکے ءُ دومی ءَ گوں چوں ھوار اِیں ءُ نزیکاں ھمے جُھد ءَ مارا ھوار کُتگ گُڑا مئے سرا ھم پَرز اِنت کہ ما جُھد ءَ دیما بہ براں ءُ سنگتانی داتگیں کُربانی ءَ چہ پراموش مہ باں۔ سنگتانی جُتائی ءِ گَم مزن اِنت بلے جنگ ھم مزن اِنت، گران اِنت، جنگ کَدی بی اَرزانی ءَ بوت نہ کَنت ءُ جنگے تہا اَرزانی اُمیت دارگی ھم نہ اِنت، جنگ وَھد لُوٹ اِیت سک باز وَھد اَمینچو باز کہ مئے ھیالاں چَہ ڈن، جنگ ھون لوٹ اِیت بے کساس ھون لُوٹ اِیت، جنگ کُربانی لُوٹ اِیت سک باز کُربانی بہ گِندئے اے داتگیں کُربانی ءَ چَہ ھم گیش۔
جنگ بندات بوتگ چَہ کُربانی دائیگے فلسفہ چہ ءُ ھتم ھما وَھد ءَ بیت کہ داتگیں کُربانی ءُ سرزمین سرا رتکگیں ھون آزات بلوچستان ءِ دروشم ءَ مئے آؤکیں پدریچ ءِ کسمت جوڑ بیت۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسانی درشانی ءِ اِنت –
اوتھل، جیونی ءُ کراچی ءَ پاکستانی پوج ءَ ھشت مردم دزگیر کتگ ءُ بیگواہ کتگ انت ءُ یک مردمے یل بیتگ ءُ وتی لوگ ءَ سر بیتگ –
چہ اوتھل ءَ بیگواہ بیتگیں درست ایگری کلچرل اوتھل یونیورسٹہ ءِ نودربرے کہ بیگواہ بیتگیں نودربر ءِ ھمکتب ءِ گوشگ اِنت کہ آ پاکستانی پوج ءَ اوتھل بازار ءَ دزگیر کتگ ءُ چریشی ءَ پد آ بیگواہ اِنت-
بیتگیں نودربرانی پجار گلاب، بالاچ ءُ ناصر ءِ ناماں زانگ بیتگ اَنت –
چہ گوادر ءَ اھوال اَنت کہ جیونی ءَ پاکستانی پوج ءَ فقیر مھمد ءُ آئی ءِ زھگ داد مھمد ءُ درجان نامیں مردمے آوار جتگ ءُ بیگواہ کتگ اَنت-
ھمے وڑ چہ کراچی لی مارکیٹ ءَ رکشہ ءِ ڈرائیور صدیق احمد ء دلمراد جھمنند کھن گچک آوار جنگ ءُ بیگواہ کنگ بیتگ-
دومی نیمگ ءَ چہ گوادر ءَ بیست ءُ دو نومبر ءَ پاکستانی پوج ءِ دست ءَ بیگواہ بیتگیں شیھک ء اللہ بخش جھمنند کیچ بلنگور یل بیتگ ءُ لوگ ءَ سر بیتگ-
روکپتی بلوچستان ءِ دمگ نیکشھر ءَ ایرانی لشکر ءَ تیرگواری کنان ءَ یک ورنایے کشتگ-
اھوالانی رد ءَ نیکشھر ءِ ھند زنگوتان ءَ یک گاڑی ءِ سر ءَ ایرانی لشکر ءَ تیرگواری کتگ کہ چریشی ءَ چہ گاڑی ءَ سواریں ورناہ بیران بیتگ-
بیران بیتگیں ورنا ءِ پجار پانزدہ سالی ئیں اسماعیل بلوچی ء ھسن جھمنند شاتاپ نیکشھر ءِ نام ءَ زانگ بیتگ-
اھوالانی رد ءَ ایرانی لشکر ءَ روکیں گاڑی ءِ سر ءَ تیرگواری کرتگ کہ اود ءَ کش ءِ سیٹ ءَ نندوکیں اسماعیل ءَ تیر لگ اتگ ءُ چریشی ءَ آ ھما جاہ ءَ بیران بیتگ-
اسماعیل ءِ لاش آئی ءِ دست ءَ دیگ بیتگ-
زانگ بہ بیت روکپتی بلوچستان ءَ اے دابیں وئیل وھد وھد ءِ سر ءَ پیش آیگ ءَ اَنت کہ اود ءَ ایرانی لشکر تیرگواری لس گاڑیاں ھوار تیل کشانی سر ءَ تیرگواری کنگ ءِ رپورٹ ھم بوگ ءَ اَنت-
بلوچ وائس فار جسٹس ءَ دلجان بلوچ ءِ یل کنائینگ ءُ آئی ءِ کھول ءَ چہ یکجاھی درشان اِنگ ھاتر ءَ یک دستمبر یکشمبے ءِ شپ ھشت ءَ چہ شپ دوازدہ ءَ تاں سوشل میڈیا پلیٹ فارم “ایکس ” سر ءَ یک مھم برجم دارگ جار جتگ – اے مھم ءِ مول دلجان بلوچ ءِ زورانسری آوار جنی ءِ ھلاپ ءَ توار چست کنگ ءُ آئی ءِ کھول ءَ انساپ دیگ ءِ جُھد مھکم کنگی اِنت-
بلوچ وائس فار جسٹس ءَ سرجمیں انسان دوستیں مردم، اِھوالکار ءُ چاگردی مردماں چہ دزبندی کتگ کہ اے مھم ءِ بھر بہ بنت ءُ گوستگیں دوازدہ روچ ءَ چہ زھرشانی ءَ نشتگیں دلجان بلوچ ءِ کھول ءِ گوم ءَ یکجاھی درشان بکن اَنت-
درشان ءِ تہ ءَ گْوشگ بیتگ کہ دلجان بلوچ ءِ سیادی چہ آواران ءَ اِنت ، ءُ آ دوازدہ جون دوھزار بیست چار ءَ آئی ءِ لوگ ءَ چہ زورانسری بیگواہ کتگ – آئی ءِ کھول آئی ءِ یل کنائینگ ءِ ھاتر ءَ جتاجتائیں زھرشانی دروشم کتگ، آئی ءِ تہ ءَ سے اکتوبر دوھزار ءُ بیست ءُ چار ءَ ڈپٹی کمشنر آواران ءِ کارگس دیم ءَ نندانک ھوار اِنت – اے نندانک چار روچ ءَ تاں برجاہ بیتگ، چریشی ءَ پد شش اکتوبر ءَ ڈی سی آواران ءُ دمگی انتزامیہ ءَ کھول ءَ چہ گپ ءُ دیوان کتگ ءُ دہ روچ ءَ جیڑہ ھلاس کنگ دلجمی داتگ-
بلے وھد گوزگ ءَ اَبید دلجان بلوچ درگت ءَ ھچ وڑیں سرپدی دیگ نہ بیتگ، چریشی ءَ کھول ءَ ھژدہ نومبر ءَ دوبر ڈی سی کارگس ءِ دیم ءَ نندانک داتگ ءُ آواران کراچی شھدگ جتاجتائیں ھنداں چہ گاڑیانی واستا بند کتگ – اے میان ءَ یکرندے پد ءَ گپ دیوان کتگ بلے ھچ گامگیج زیرگ نہ بیتگ-
انگیں روچاں نندانک ءَ نشتگیں مردم ترسینگ ھال دیم ءَ اتکگ ءُ سی نومبر ءَ دلجان بلوچ ءِ گوھار تا دم مرگ شُدکشیں ھڑتال جار جتگ-
درشان تہ ءَ گوشگ بیتگ کہ بلوچ وائس فار جسٹس دلجان بلوچ ءِ یل کنائینگ ءُ آئی ءِ کھول گوم ءَ سرجمی ءَ یکجاھی درشان کنت – اے مھم زورانسری آوار جنی اسرمندانی ھک ءَ راجی زانت دیم آرگ ءِ یک گامگیجے- ما سرجمیں انسان دوستیں مردماں چہ دزبندی کن ایں کہ آ اے مھم ءِ بھر بہ بنت ءُ ایردستانی توار جوڑ بہ بنت-
