آھاں گوشتگ کہ ما اے ائید ءَ کراچی پریس کلب ءِ دیم ءَ سھب ءِ دہ ءَ بگر تاں بیگاہ ءِ شش ءَ زھرشانی کن ایں چہ مھلوک ءَ لوٹ کن ایں کہ وتی وشیاں چہ مار کمے وھد بہ کش ایت مئے ھمراہ داری ءَ بکن ایت مئے توار جوڑ بہ بنت تانکہ کر ءُ کوریں ھاکم مئے توار اش بہ کن انت –
ھمے درگت ءَ بلوچ نیشنل مومنٹ ءِ رھشون ڈاکٹر دین محمد بلوچ ءِ زھگ سمی دین بلوچ ءَ ٹویٹر ءَ وتی شنگ کرتگیں تامر ءِ تہ ءَ گوشتگ کہ انسان ءَ وھدے تھزیب ءِ دامن گپتگ گڑا درساں پیش کانود ءُ آمیدگس ءِ نزام آؤرتگ تانکہ ملزم کتکار سابت کنگ بہ بیت ءُ ھما کہ کتکار انت بس ھما شزا دیگ بہ بیت – بلے اے جمھوری ءُ اسلامی ریاست ءِ پاکستان ءَ بید کتکاریں مردمانی بگیری ءَ ناکہ تھنا آئی ءِ جند ءَ بکیں درسیں کھول ءَ شزا دیگ بیت انت – ایندگہ کانودانی وڑ ءَ اشی ءِ تہ ءَ ھم برابری نیست انت اے کانود ھم بس مئے وڑیں ایردستانی ھاتر ءَ جوڑ کرتگ – ھنچوش کہ ما شما کل سرپدیں یک روچے ءَ پد ائید انت اے روچ مزن مزنیں کتکاراں ریایت رس ایت اھاں وشیں ورگ دیگ بیت، آھانی کھولانی گوما دچار کپائین انت آھاں نوکیں گُد پوشاک برگ ءِ موکل دیگ بیت بلے یکے ما انت کہ اے وشی ءِ روچ ءَ وتی دوستیگیں مردمانی عکس دست انت ءُ آھانی وش ءُ سلامتی ھال پرسی ھاتر ءَ کراچی پریس کلب ءِ دیم ءَ نندانک جنگ ءَ ایں – اے روچ ءَ من درسیں انسانیت ءِ منوگران چہ لوٹ کنیں کہ وتی درشان ءُ پریس کانپرنس ءَ کنگ ءُ وتی آرامجاھاں در بیا انت مئے ھمراہ داری ءَ بکن انت –
ھمے وڑ دو نیم سال گیش متحدہ عرب امارات ءَ پاکستانی چیریں ادارھانی دست ءَ زورانسری آوار جنگ بوتگیں انسانی ھکانی گل ءِ باسک راشد ھسین ءِ بیگواھی درگت ءَ آئی مات ءَ ٹوئیٹر ءَ وتی شنگ کرتگیں تامر تہ ءَ گوشتگ کہ ما بازیں جھد ءُ کوشست کتگ بلے بید چہ نا امیتی دگہ ھچ نہ رس اتگ –
مِھروان: من نہ لوٹ آں کہ منی راج وتی جِند ءِ زّبان ءَ چہ پراموش بِہ بیت ءُ وتا مہ زانت ، ھما راج کہ آھاں زندگیں زُبان نیست گُڑا ھما راج دگہ زُباناں گوں بندوک بنت ، پہ آ راجاں چُشیں ھبرے نہ اِنت ، پرچا کہ آ پیسرءَ مُرتگیں راج اَنت،پہ آیاناں دَریں زُباناں ھبر کنگ آیان ءَ را پولنگ نہ کنت، مُردُگ مُرتگ ءُ سما نہ کنت گُڑا آئی ءَ چی ھیال کہ جھان ءَ چی بوگ ءَ اِنت-
مِھروان: من ءَ آ روچ اوں انگت یات اِنت،بلکیں آ روچ داں مھشر اوں من ءَ یات بیت ، آ روچ ءَ من چوں شموشت کن آں کہ آ روچ پہ من یک بژنے اَت تو زان ئے من کُجام روچ ءِ ھبر ءَ آں؟ ھما روچ کہ من اوتھل ءَ ناکو ءِ ڈوار ءَ نِندوک اَت آں ءُ من ءَ چاھے دیم ءَ اَت ءُ منی ھیال ءَ منا کیپسٹن سگارے ھم دست ءَ اَت کہ ھمے دمان ءَ یک نوجوانے اتک کہ منی جِند ءِ کَسّے اَت ۔۔۔، ؟ اِنّاں بلکیں تچکیں ھبر ءَ کن آں-
آ پنجگور ءُ آواران ءِ نِندوکے اَت کہ آ اتک گوں ناکو ءَ اُردو ءَ ھبر ءَ شُرو بوت اے سنگت ءَ اُردو کُت ءُ ناکو ءَ بلوچی اے سنگت نوک نہ اَت کہ من بہ گوش آں بلکیں ناکو ءَ مہ زانت کہ ناکو بلوچی کنت کِساس 10 دہ مِنٹ ءَ داں اِشانی مجلس برجا اَت بَلے من ءَ ھمے ھبر بےکِساس درد بوت کہ اے دھیں دماناں ناکو ءَ یک ھبرے اُردو نہ کت بَلے سنگت ءَ اُردو کُت ءُ یک ھبرے بلوچی ئِے نہ کُت پد ءَ اے سنگت ءِ کُوریں دیداں بِہ چار کہ ناکو ءَ نور ھان بِیزنجو ءِ ھمے سوت ھم پِر کُتگ اَت کہ : ” ھزار بَھشت بھا پہ گُل ءِ گُلابیں چم ” جھان ءَ انگت نہ دیست من اے ڈول ءُ دابیں چم –
مِھروان منی گُشگ ءِ مُول ھمیش اِنت کہ ترا تئی راج چہ اے نگیگیں وبالاں گِسر کنگی اِنت ءُ یک بلوچے گُڑا آئی ءَ مُھکمیں بلوچے کنگ تئی سر ءَ ھژدری بِہ بیت۔
پد ءَ مھروان من برے برے جیڑاں کہ تو راہ ءِ نیم ءَ نِزور مَہ تَرّ ئے ءُ پُشت مہ جن ئے،پرچا کہ بلوچ ءِ آکبت باریں چی بیت ، اے ھبر ءَ ھمُک مردُم زانت نہ کنت پد ءَ یک نیمگے سرکار ءِ زوریں گِرّ ءُ چِلّ ، پد ءَ وھد ءِ گْورگِند اَنچو تُرند اَنت کہ ھر کَسے پہ زُبان ءَ جُھد کنت گُڑا نیم راہ ءَ آئی ءِ بیگوائی ءِ ھال الّم کیت اَنچو کہ سباہ دشتیاری ءِ ما ھبر ءَ بِہ کن ایں کہ چہ سَید زھور شاہ ھاشمی ءَ پد سباہ ءَ زُبان ءِ بار وتی کوپگاں زُرتگ اَت،پہ زُبان ءَ تچکیں سرپدی ءُ وتی راج ءَ را کوپگاں زوران ءُ روان اَت کہ واجہ ءِ سر ءَ ماں شال ءَ 2011 ءَ اناگاھی اُرش بوت ءُ شھید کنگ بوت۔
مھروان: من اے ھبر ءَ کدی دل ءَ نہ جیڑاں کہ من کُشک باں ، بیگواہ باں ، پرچا کہ من چہ ماتی زُبان ءَ شرتر نہ آں کہ آ وھد ءِ زوراکیں گوْرگِنداں گوں لگتمال اِنت ۔
من چہ آ سباہ دشتیاری شرتَر نہ آں کہ جنگ ءُ شھید کنگ بوت۔ من چہ شاھینہ شاھین ءَ شرتر نہ آں کہ کُشگ بوت من چہ کریمہ بلوچ ءَ شرتَر نہ آں کہ آ ماں کینڈا ٹورنٹو ءَ شھید کنگ بوت من ھمے ھبر ءَ جیڑان ءُ دل ءَ جزماں کہ من ءَ چہ پد منی پِگر منی راج ءِ تہ ءَ تالان بیت ، وھد ءِ ھاکم من ءَ کُشت کنت بَلے منی پِگر ءَ اِنّاں پد ءَ چی بروسا کہ باندا روچ منی پِگر ءِ سر ءَ چاکر ءُ گھرامے کار بِہ کنت ءُ زُبان ءَ دیم ءَ بارت۔
مِھروان: ترا اوں ھمے جیڑگی اِنت کہ تئی اوں زندگی چہ آھاں شرتَر نہ اِت کہ ھما ھاں پہ زُبان ءَ ساہ ندر کُتگ اَنت ،من سدّک آں کہ منی گار بوگ ءَ پد تو منی کاروان ءَ اوشت ءِ آماچی ءَ نیل ئے۔
مھروان: برے برے منی دل گوْش ایت کہ یکپارگی سرجمیں زُبان ءَ یکیں ساھت ءِ تہ ءَ زندگ بِہ کن بَلے منی وس داں آ ھد ءَ سر نہ بیت تو زان ئے چی ءَ چی ءَ کہ برے برے اَنچیں جُست ءُ جیڑہ دیم ءَ کا اَنت کہ مردُم پورا گُنگ بیت گُشگ ءِ مول-
لھتیں روچ پیسر ءَ من گوں یک مردُمے ءَ ڈِکّ وارت گُڑا ما ھردو گپ ءُ تران ءَ کپت ایں داں ھبر اتک لبزانک ءِ سر ءَ ، روان روان داں ما اتک ایں دستونک ءِ سر ءَ گُڑا من ءَ ھمے سنگت ءَ جُست کُت کہ بلوچی زُبان ءِ اولی دستونک کَے ءَ نبشتہ کُتگ ءُ کدی؟ من کہ اے ھبر اِش کُت داں من گُنگ بوتاں پرچا کہ اے سنگت 3 کتاب ءِ واھند اَت ھر سے ایں کِتاب لچہکاری ئیگ اِت اَنت ، منی ٹیلگ درآتک اَنت۔ پد ءَ گُڑا من ھمے مَرد ءَ را چو پَسّو دات کہ ” بلوچی زُبان ءِ اولی دستونک واجہ ھزرت بابا ملنگ شاہ ءَ 1922 ءَ نبشتہ کُتگ،بابا ملنگ شاہ کراچی لیاری ءِ نِندوکے بیتگ ءُ بابا ءِ گُڑّی واب چہ اوں لیاری ءِ میواہ شاہ ادّیراہ اِنت۔
آئی ءَ من ءَ ھمے داب ءَ بازیں جُست ءُ پُرس کُت گُڑا من ءَ گُڈی ساھت ءَ ھمے گُوشت ئِے کہ تو کِتاب چی ءَ نبشتہ نہ کن ئے؟ گُڑا من ھمے پسّو دات کہ من ءُ کِتاب کِتاب کنوک سک زبر اَنت،ھاپز اَنت،مَرد گوں اے ھبر ءَ پُرشت ۔
مھروان: منی راج ءِ زانتکار کہ اے سواریاں سوار بِہ بنت ءُ روان بِہ کن اَنت گڑا منی زُبان ھِچ وڑ ءَ زِندگ بوت نہ کنت۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔
روکپتی بلوچستان ءَ بلوچ سیاسی مردمانی گوشگ اِنت کہ کُشت ءُ کوشاں ھما مردم کنگ ءَ اَنت کہ آ سرکار ءِ چیریں ادارہ اطلات ءِ نیمگ ءَ سلاہ بند کنگ بیتگ اَنت –
آیانی گوشگ اِنت کہ اے گیشتریں مردم اے سلاھاں یا وتی زاتی رنگ ءُ یا دُزی ءِ پُشت ءَ کارمرز کنگ ءَ اَنت – کُشگ بیتگیں نبی بکش ءِ کوش ءِ سبب زانگ نہ بیتگ –
