TBP Balochi

تو زان ئے زندگی ءِ گرانتریں ساھت کجام اِنت؟

نبشتہ کار: ن س سید

دی بلوچستان پوسٹ

ھمک مردم وتی ھما ساھت نزیکتریں جاوراں تئی دیم ءَ ھرکسے کنت گوش ایت بہ زاری یک نوکری ءُ گاڑی ءُ ماڑی مسال ءَ دے اَنت بلے انچوں کہ من ساھتے ھبر کت گڑا منی ءُ ھمک منی وڑیں نودربر ءِ دیم ءَ آنوں ایوک ءَ ھمیں یکیں ھبر انت کہ زندگی ءُ موت مرگ ءِ وت پیسلہ کنگ وت وتی مرگ ءَ پہ دپ ءِ کندگ وتی زندے ھمک وشی ءَ کربان کنگ وتی جندا کربان کنگ پہ ھما آں کہ بانداں وتی جیڑ ات ءَ وتی کسان کسانیں زند ءِ تکلیف ءَ بہ ھیال بنت کہ منی ءُ تئی ھاتر ءَ کسے ءَ وتی جند ندر کتگ وتی وشھالیں زند ءِ یل کتک شوکیں سرجاہ ءِ نپاد شمشتگ انت ماہ پد ءَ بہ ھال باں ماہ پد ءَ گوں ھما دو پادیں رستراں ھوار بہ ماں پد ءَ وتی لاپ کموں کاگزی ٹوکر ءِ واستا گوں ھمیں رستراں گوں یک جاہ بہ ءُ گوش ایں سنگ ءُ سر ءِ کسہ انت سر ءُ سنگ ءِ ڈیک دیگ اکل ءُ ھوش ءِ کار نہ انت-

بلے جاگھء واجہ خیربخش مری بلوچ وتی انٹرویو ءَ گوشیت: ”اے ھبر راست کہ سنگ ءُ سر ڈیک دیگ یک اکل ءِ کار نہ انت بل انچیں مول ء موسم کاینت کہ مردم چہ مجبوری ءَ اے ھبر ءَ پراموش بیت اِنت کہ دیم ءَ سنگ ءُ منی سر انت من گپ ءَ دل کناں کہ روچ ء نہ روچ سنگ پورشیت“ گپ ءُ ھبر پد ءَ ھما دمان ءُ ساھت کیت گوش ایت کہ زندمان گرانتریں وھد پہ بنیادم ءَ کجام انت ءُ پہ بنیادم آدم پرچیا ءُ چہ پیماں گراں انت گڑا ما ھما ساھت چہ شگوستیں مردم ءِ امل بزاں جند ندر فدائی شھید حمل ءِ کتاب ءَ چست کنت گڑا سما بیت کہ آ ساھت پہ ھمک مردم ءَ گران نہ انت بلے پہ ھما آں کہ چہ ھمک زند ءِ جھل ءُ برزاں سرپد بہ بیت چوں حمل ءُ سالال ءُ دگہ جند ندرے نہ ڈول کہ ماہ چہ کنگ ءَ ایں ءُ پرچی کنگ ءَ انت ؟ انچوش ھمل پنام نوتک وتی وڈیو ءِ تہ ءَ گوش ایت کہ ما سرپدیں کہ ما چے کار ءَ سر گیپتگیں ءُ اے کار ءَ بلکیں سامراج وتی سامراجی بدیں ھادتاں یل مکاں ءُ چش ھم بوت کنت کہ سامراج وتی زلم ءُ زوراکی ءِ گیشتر بہ کنت بلے اے ھبر منی قوم ءِ دیم ءَ چوں روچ ءَ روژناں انت کہ بلوچ ورناں تا وتی گڈی تیر ءَ جنگ ءَ داران بنت ءُ وتی سراں پہ ڈیھ ءَ کربان کن انت تاں کہ زلم ءُ جابر ءِ دژمن ءَ بزانت گوں کے دیم پہ دیم بوتگ پد ءَ وتی کتاب اھدے اسلم ءِ تہ ءَ گوشیت: ”الم نہ انت کہ ھمک بلوچ ورنا گوں سلا ءَ جنگ بکنت بلے پہ ھر بلوچ مردیں ءُ جنین ءَ لازم انت کہ وتی راجی جنز ءَ سپورٹ بکنت آئی ءَ ھمراھداری بلوچ راج دپتر نویسی یا دگہ گراؤنڈ ءِ سر ءَ بلوچ قوم جنزگ ءَ بوت کناں“ اگاں ما بچاریں یک بنیادم ءِ زندے لکیر تاں چنت سال ءِ بیت گڑا ریسرچ ءِ متابک ءَ یک جان سلامتیں مردمیں کم چہ کم شست یا چہ آئی ءَ کمے گیش وتی زندگی ءَ زند داشت کنت بلے اگاں بچاریں یک گلامیں قومے تاں چنت ءَ وتی سنکالاں وتی گٹ ءَ کت کنت گڑا دنیا ءِ ھچ زانتکار گوشت کت نہ کنت کہ تاں کدی بلے الم گوشت کنت کہ ھما ساھت ءَ ترا اے ھبر سما بوت کہ تو گلامے تئی راج بزگر تئی مات ءُ گوھار سردر انت ھما ساھت ءَ چہ ھر سنکالاں چہ آجو بوت کن ئے کہ ترا گلام کنان انت ءُ پیداک اِنت ۔

واجہ ابا قاضی وتی شائرے ءِ تہ ءَ گوش ایت:
“اے جنگ گوں زمانگ ءَ شبین ءُ چھر ءُ تهر کنت”
“اے جنگ مارا ھور کنت اے جنگ مارا بھر کنت”
“اے جنگ نگدیں موسماں چہ موسماں زبھر کنت”
“اے جنگ داں کیامت ءَ ھمے وڑ ءَ روان کنت”
“کہ مارا باز پند بُرگی انت انگتہ وتن”
“کہ مارا گلزمین ءَ نندگی انت انگتہ وتن “

گڈسر ءَ پد ءَ من ءَ یات اتک کہ تو زان ئے زندگی گرانتریں ساھت کجام انت منی دل ءَ ھمے ساھت کہ تو وتی راج ءَ پہ ھمے ھاتر ءَ کربان بہ بہ ئے کہ منی قوم منی بندات نی اے ھبر ءَ مکنت کہ منی کاربازنت منی لوگ تھنا انت من وَ لوگ ءِ یکیں بچ آں من برات یا منی سیادے جنگ ءِ من نوکار باں گڑا پہ راج ءَ کار کناں ءُ باز انچیں ھبر کہ مردم کاینت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

گِسر کپتگیں شعیب جان

نبشتہ کار: ھانگُل بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

‏‎‏‎نزاناں پر تو چی نِبشتہ بہ کناں، بگندے من ترا آ داب ءَ پھمت مہ کن آں، بگندے من تئی زیبائی ءَ آ رنگ ءَ ساچِت مہ کن آں، بلے تئی چوش بے توار ءُ ھاموشی ءِ روگ ءَ ھیران ءُ اَبکھی ءَ وت ءَ مانپوش ات ھم نہ کن آں ، مارا تو پہ چو بے تواری ءَ روَگ ءَ شات نہ بوت ئے بلے چے کن ئے انسان باز جاہ ءَ بے وس اِنت۔۔۔۔ من ھچبر گُمان کُت نہ کن آں کہ نُوں گون تو دوبر دیوان نہ بیت ءُ گون تو دوبر دُچار نہ کپ آں۔ بلے تئی بچکند ءُ ٹھکانی شھدیں توار مُدامی مئے گوشاں کپ اَنت تہ اے نوائیں دل ترا ءُ بس ترا گیر کار ایت۔

‏‎‏‎باید اِنت کہ تو چو اناگتی مارا مہ دْرو اِتیں۔ ‏‎‏‎ترا یات کنت تو گوشتگ اَت کہ پروگرام ءَ بیا اِت ءُ ما اتکیں ءُ رندا تو جُست گِپت کہ دیوان چون بوتگ، ما گوشت کہ تئی اڈ داتگیں دیوان کُجا ھراب بنت ءُ ایشی ءِ واستا تو جھد کُتگ پمیشکا شوک بُوتگ۔ من بلکیں تئی زند ءَ ترا آ داب ءَ گُشت نہ کُتگ بلے تو گپّے زان ئے؟ ‏‎‏‎تو ھرچ سَکّی ءُ سوری ءَ گوں سنگتاں ھوار اِت ئے، ھرچ کار ءَ ساڑی اِت ئے، تئی دل ءَ پہ ھر بلوچ ءِ واستا جاہ ھست اَت ءُ تو مُدام پہ مھر ءَ تُنّیگ اِت ئے ، ترا ھر بلوچ نودربر ءِ تہ ءَ راج دوستی گندگ ءَ اَتک، تو مُدامی جھد ءِ تہ ءَ اِت ئے، مُدامی سنگتاں گندگ ءَ ات ئے، تگو تاچ کنگ ءَ ات ئے دانکہ ھر سنگت ءَ یک کساسے ءَ وھد ءُ مھر بدے ئے۔

بگندے ھمے دْراجیں سفر ءَ تئی رنگیں کارِستے پشت بہ کپ ایت ءُ تئی گاماں کمیں دیم ءَ بہ بارت بلے تو پیش کپت ئے۔ تو سرجم ءَ زمین دیوانگے اِت ئے، تو وتی شپ روچ ءُ ھر ساھت پہ زمین ءَ شات ءُ کولیگ کُت ءُ من نُوں پہ شان گوشت کناں کہ تو داں گُڈی ساہ ءَ ھمے جیڑگ ءَ بوتگ ئے کہ پہ زمین دیمترا چے کُت کناں من۔

‏‎‏‎من ءَ یات اِنت تو مارچ ءِ اَکس دیست اَنت ءُ گُشت؛ ‏‎‏‎“بلوچ راج بزگ اِنت یار، بلے نزان آں کہ من چے کنگ ءَ آں ءُ من چے کُرت کن آں، بلے من ءَ ھَوار کُلّیں سنگتاں وتی راہ گیشنگی اِنت”-

‏‎‏‎تو سرجم ءَ جھد ءِ ھمراہ اِت ئے، سرجم ءَ جھد ءَ ات ئے۔ بلے تئی جھد نا سرجم بوت شعیب، ترا انگت باز کنگی اِت ءُ چہ ترا اُمیت ھم سک باز اِت انت بلے۔۔۔بلوچ راج اَنگت ہر روچ ھما رنگیں ویلانی آماچ اِنت۔
“‏‎‏‎واتر کن”
“‏‎‏‎یک برے پدا بیا”
“‏‎‏‎پہ راج ءَ”
“‏‎‏‎پہ مِسک ءُ مھلبیں زمین ءَ”
“‏‎پہ کوہ ءُ کوچگاں”
“‏‎پہ گْواش ءُ کلّراں”
“‏‎‏‎یک برے پدا بیا”
‏‎کہ زمین گُلام اِنت جنگ برجاہ اِنت ءُ تئی رنگیں کارِستانی بے کساس زرورت اِنت ءُ گون تو انگت گُڈی دیوان پشتکپتگ، ناسرجم اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

شئیب بولان ءَ سر نہ بوت

نبشتہ کار میرزُک بلوچ
 
دی بلوچستان پوسٹ

من ءُ سنگت شهید شئیب یک جاگھے 2020 ءَ ڈیک دات۔ سنگتاں گپ ءُ هبر کت ءُ ما یکے دومیگ گوں آشنا بیت این ءُ پد ءَ من ءَ گُشت ئِے من تئی وتی مردماں ، کسانی ءَ ما یکے دومی ءَ را نزانتگ۔ بلے لھتے روچ کہ ما ھواری ءَ گوْازینت ءُ یکے دومی ءَ شَرّی ءَ سرپد بیت ءُ مُھکمیں سنگت جوڑ بیت اِیں-

چیزے روچ ءَ پد ما جِتا بیت این ءُ ما نزانت کہ اے مئے اولی ءُ گڈی دیدار بیت۔ پد ءَ بس پون ءِ سر ءَ هال ءُ اهوال بیت ءُ مئے میان ءَ یک انچیں سنگتی یے ءَ جھ جت-

 آ چہ دنیا ءِ کُلیں یاری ءُ سنگتیاں چہ مهکم تر اَت۔َ 2022 ءَ مئے ھال ءُ اھوال بیتگ اَت۔ سنگتانی جست ئِے کت من گُشت درست وش اَنت۔

گپ گپ ءِ تہ ءَ شئیب جان ءَ من ءَ گُشت۔ میرزُک ! من تو یک جاه مِر اِیں آ هم بولان ءِ سینگ ءَ۔ شئیب جان ءَ پہ زمین ءُ راج ءَ باز کنگی اَت۔

 آئی ءِ دل ءِ باز هست اِت اَنت۔ هر وهد ءَ مئے ھال ءُ ھبر بیتگ اَت۔ آئی ءَ پہ بچکندیں دپے ءَ گوں من گپ کتگ ات۔

راج ءِ تہ ءَ ھنچیں ورنا ھست کہ آ پہ زمین ءِ اِشک ءَ گنوک اَنت ءُ دیوانگ اَنت۔ چیر ءُ اندر ءَ من ءَ مدام گُشت ئِے کہ من باز ونتگ نی بس اِنت من نی کایاں تئی نیمگ ءَ من تو بولان ءَ رو اِیں۔

من ءَ گوش ایت تو وَ زان ئے منی زند ءِ مسترین مول ءُ مراد همیش اِنت کہ من ءُ تو بولان ءَ برو اِیں، من آئی ءَ مدام دلبڈی داتگ ءُ گُشتگ، انگت زوت اِنت۔ترا انگت باز وانگی اِنت۔ برے برے گُشتگ ئِے، ھو کمو انگت وانگی اِنت بلے آئی ءِ برداشت ءَ سلام اِنت آئی ءِ سر ءَ باز براں سکّیں گرانیں ھالت ءُ جاور اتکگ اِت اَنت بلے آئی ءَ وت ءَ پیسر ءَ چہ هرچ هالات ءُ مشکلانی واست ءَ تیار کتگ اَت۔ آ نہ پُرشتگ اَت۔ وت ءَ مُھکم داشتگ اَت ئِے۔

 آئی ءَ مدام گُشت بچار مئے راج چینچو بزّگ اِنت دشمن مئے زمین ءِ سر ءَ نِشتگ ءُ ھر چیز آئی ءَ وتی دست ءَ کتگ، ما وھدے کہ لاھور ءُ اسلام آباد ءَ پہ وانگ ءُ زانگ ءَ رو ایں ، روچے یک ورنایے گار ءُ بیگواه کنگ بیت، مارا ترس ءُ بیم دے اَنت، بلے مئے زمین ءِ سر ءَ انچوش کبز اِش جتگ کہ هرچی آیانی دل لوٹ ایت ھما کن اَنت ، ما ھرچی بہ وان اِیں  ما گلام اِیں، مئے سر گوں ھنچیں دژمنے ءَ کپتگ کہ آ کلم ءِ زبان ءَ ھچ وڑ ءَ سر پد نہ بیت من اگاں دہ سال ءَ بہ واناں من بولان ءِ یک سنگتے ءِ یک روچے ءِ ھم کربانی ءَ دات نہ کناں۔

 مئے واستا بس ھمے تپنگ اِنت، من بولان ءِ بند بند ءَ گردگ لوٹاں، من هما راہ ءَ روگ لوٹاں کہ آبتاب شهید ءُ اھسان ءَ گِچین کتگ-

پد ءَ من آ مدام گْشت تو چے ءَ پہ بولان ءَ چو شیدا ئے؟ من ءَ گوش اِیت منی واستا بولان چو مَکّہ ءُ کئبہ ءِ پیم ءَ اِنت-

من داں بولان ءَ مرواں منی زند ناسرجم اِنت ءُ من گشاں باید اِنت هر بلوچ ءِ زند سرجم بہ بیت، بس تو زان ئے یک برے بولان ءَ روگی اِنت ، پد ءَ مِرَگی اِنت ،ما گپ کنگ ءَ اِت اِیں کہ نیٹ ءَ مارا کمو دُروہ اِت ،پد ءَ ما یکے دومی ءَ رُکست  کُت۔

 گڑا داں یک مُدتے ءَ هال اھوال نہ بیت، آ گوں وتی وانگاں ءُ من گوں وتی زندمان ءِ ھمے جَهلی ءُ برُزیانی تہ ءَ داں یک سالے ءَ هال ءُ ھبر نہ بیت۔  2023 ءَ زهیر بیت ءُ یک روچے پہ ھال کنگ ءَ واستا من لینے گِپت داں من میسِجے کُت ءُ من ءَ گش ایت من بازار ءَ اتکگاں، شپی رواں اوتاگ ءَ ترا هال کناں۔ من گُشت شرّیں پُلّو ،گُڑا شپ ءَ من ءَ هال ئِے، کُت ءُ ما شَریں الکاپیں دیوانے کُت،من ءَ گُش ایت اڑے تو زان ئے مرچاں ھالات مئے بلوچ نودربرانی واستا نگیگ اَنت۔

اے رسترانی مُلک ءَ من نی هِچ پیم ءَ نِشت نہ کناں۔ من چہ اد ءَ بولان ءِ نیمگ ءَ جُنزان کنان ءُ تو چہ آ اود ءَ درا ءُ بولان ءَ بْیا۔ من آ گشت اڑے کُربان تو کمو انگت بہ جَل، تئی واستا وھد ھست ، تسلّی ءِ سر ءَ رو اِیں ۔

باز اڑ ءُ کُڑ ئِے کُت ءُ پد ءَ گُشت ئِے شرّ اِنت اے رند ءَ پد ءَ من جَلاں، چاراں باریں اے وانگ مارا کجام ھار ءَ گْور ءَ دنت ، من کندّ اِت ءُ گُشت اڑے تئی ھار ترا تئی ھمے پگر ءُ سوچ ءَ گوْر ءَ داتگ۔ تئی وڑیں ورنا باز کم اِنت کہ شریں شَھرے ءِ تہ ءَ وشیں زندگی کنگ ءَ بہ بیت بلے انگت آ پہ راج ءُ زمین ءِ هاتر ءَ هر پیمیں کربانی دیگ ءَ تیار انت۔ تئی همے پگر ءُ زانت تئی گْور ءِ هار اِنت، پد ءَ من ءَ گُش اِیت بس کن تو مدام ھنچو گُش ئے، منی پرز اِنت منی زمین گلام اِنت منی واستا زند ءِ هرچ پیمیں وشی بے مانا اِنت ۔ من هو بلے ھر کس چو پگر نہ کنت ترا ھمے پگر ءَ چہ دِگران جدا کتگ، کند اِت ءُ مزاک ئِے کت، پد ءَ من رُکست  کت تاں دیر ءَ هال نہ بیت۔

پدءَ یک رندے 14پروری 2024 ءِ شپ ءَ هال بیت من ءَ گُش ایت جلدی کن شریں جاهے ءَ برو ویڈیو کالے بہ کن من ءَ پہ تو باز زهیر کنت ترا چاراں۔

من گشت شر اِنت کمو سبر بہ کن ، من شریں جاھے ءَ شُتاں کال کت ھنچوش کہ من ءَ دیست ئِے گُش اِیت اڑے کربان تو چینچو بدل بیتگ ئے ،من گشت هو ۔ پد ءَ ما باز گپ کت گُش اِیت من نی وتی پیسلہ کتگ لھتے روچ ءَ پد گوں سنگتاں پکنک ءِ پروگرامے هست۔ اے سپر کہ هلاس بیت گُڑا من پہ بولان ءَ جنزاں۔تو نی هچ مانجائی مہ کن ۔

من گُشت هیر بیت آئی ءِ دپ چہ بچکندگ ءَ پُر اَت ،مزاک ئِے کت من نزانت اے آئی ءِ گُڈی بچکندگ گوں من ءَ بنت ۔

من نزانت چہ پِکنِک ءَ پد آئی ءِ سپر چہ دنیا ءَ هلاس بیت ۔ ما تکریبن یک ساهتی ءَ گپ‌ کت۔ پد ءَ یکے دومی ءَ رُکست کُت ۔چیز روچ گْوست 9 مارچ 2024 تکریبن ساهت 3 اگاں 4 ات. من پیسبُک ءَ شهاب ءِ اکس دیست یکے ءَ پوسٹ کتگ ات نبشتگ ات شهاب جان تو چہ کیامت ءَ پیسر کیامت آؤرت ۔

من ءُ شهاب یکے دومی ءَ گوں سک باز نزیک نہ بیتگ اِیں ، هما وهد ءَ ما هر دوئیں 14 ءُ 13ءِ سال ءِ بیتگ ایں، وانگ جاہ ءَ برے برے ڈیک داتگ پد ءَ ھِچ وڑیں گپ ءُ دیدار نہ بیتگ۔ 2021 ءَ من ءَ شهاب ءَ هال کت گپ ءُ تران بیت پد ءَ هِچ وڑیں ھال نہ بیتگ تا ھمے روچ ءَ من اکس دیست من شئیب میسج کت کہ شهاب ءَ چے بیتگ بلے شئیب آنلاین نہ اَت ،من ءَ گُش ئے ابیتکی ءَ سر جت من زانت شئیب کہ آنلاین نہ اِنت گڑا ھرچی بیتگ شئیب ھم گوں اِنت گوں۔پد ءَ دگہ پوسٹے منی چماں کپت، داں اے شئیب ءِ اکس اِنت۔ شئیب ءَ هم مارا یلہ کتگ اَت۔ بلے دل ھِچ پیم ءَ نہ مَن ایت من وتی اندر ءَ چہ ھلاس بیتاں ۔سر سر جنان ءُ اکل ءُ هوش شُت منی زندگی تهار بوت اے لوگ ءُ جاه ءُ در گُش ئے چو اِشکر ءَ من ءَ سوچگ ءَ اِت اَنت ۔یک ساھتے ءَ پد من سنگتاں گوں هال کُت، گُشت اِش ھو راست اِنت۔ ‌‌من زانت زندگی ءَ پد ءَ مارا وتی اَرجان جت-

پد ءَ زندگی ءَ یک تهَل ءُ تهاریں مُوڑے ءَ مارا آؤرت ءُ سر کت۔ پد ءَ مئے سنگتانی کشَ ءَ سنگتے ءِ هاک بیت گوں بچکندگاں۔ شئیب ءِ پیمیں سنگت چہ کجا بیاراں؟

 آئی ءِ ھرچ گپ ءُ هبر چو کُرآن ءَ یات اَنت۔ شئیب ءُ آئی ءِ سنگتانی روگ پہ راج ءَ مزنیں تاوانے۔ شئیب ءَ وتی زندگی پہ راج ءِ ءُ زمین ءِ نام ءَ کتگ اَت۔ زندگی ءَ آ نیم راه ءَ دُروہ اِت۔ آئی ءِ بولان ءِ واهگ ناسرجم بوت ۔

اگاں شئیب پُل تو من ءَ اِشکنگ ءَ ئے گُڑا من ءَ پھل بہ کن کہ من ترا پہ بولان ءَ باز ودار دات۔ تئی زندگی ءِ واهگ پورہ نہ بوت۔ من تئی اے واھگانی یات ءَ کپاں، منی ارس شل اَنت۔ تئی وڑیں ورنا کم اِنت کہ زندگی ءِ مول ءُ مراد بس بولان بہ بیت پہ راج ءَ تیر ءُ تپنگ بہ بیت برے برے زندگی ھم داستان ءِ کتاب ءَ سوچ ایت کہ آئی ءَ اے پورہ کنگ ءَ چہ زندگی درستیں وشیاں وشتر اِنت۔ آئی ءِ وانگ نگاهاں واب دنت، زندگی ءَ تئی، منی ءُ بولان ءِ کتاب آس دات، من ءَ پَھل کن پُل جان من تئی همسپر نہ بیتاں بولان ءَ ، ترا چہ پد ما درُست نیم بال اِیں- 

ابدمان ءُ نمیران ئے-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نمدی یے پہ اسد محراب ءَ

نبشتہ کار: نودان بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

اسد جان دروت ءُ درهبات ئے امیت انت انت باگین بهشت ءَ گون بلوچ بامردانی دیواناں گل ءُ شات بہ ئے. تو ھم اجب ابکہ بہ ئے کہ انچو مدت ءَ پد تئی یات چون اتکگ انت بلے منی ارواه ترا چہ شموشکار دژمن ھم نہ بنت ھاں آ دگہ گپے کہ مرچی تئی زھیرانی زر ءَ ا‌نچیں توپانے اتکگ کہ منی کلم من ءَ ھچ وڑ ءَ مرّینگ ءَ نہ انت اسد جان مروچی تو سک گیر پیداک ات پمیشکا مرچی وتی نوک باھندیں ند ءَ پہ تئی مزن کَدیں کرد ءِ ھاتر ءَ چست کنگ ءَ آں منی دل ءَ گوشت کہ پہ تو کاگدے نبشتہ بہ کن آں ۔ اسد جان ترا ھواری ءَ گوستگیں وھد ھنچو تاھیر بخش بوتگ انت تئی گشتگیں ھرچ گپ سینگ ءَ نکش بیتگ انت ترا ھوش کنت 2008 ءِ جون ءِ ماه ؟ ھو ھمے بےابرمیں استان ءِ گیچنکاریانی روچ ات انت کہ تو من ءَ گوانک کتگ ات کہ بیا روئیں نیادی ء سیل ءُ سواد کن ایں من ءُ تو وھدے کہ نیادی رس ات ایں تاں زورگیریں لشکر نیادی ءِ راه ءُ دگاں پٹ ءُ پول کنگ ءَ ات ءُ بازار ءِ سرجمیں مردم لین کُتگ ات ءُ آیاں ءَ کم شرپ کنگ اَت ‌نہ کماشانی اسپتیں ریشاں چارگ ءَ ات نہ کہ تپلیں گنڈو کل لڑ ءَ اشتارینتگ ات انت لٹ شاپ کنگ ءَ ات کہ شما اے نیادی ءِ مردم گوں بلوچ سرمچاراں گون ات شما سرمچاراں وردنی ساز ءُ سامان دئے ات شما گوں سلابندیں مردماں ھوار ات کہ شمئے دکانانی دپ ءَ دگ ءِ سر ءَ بمب تراک کنگ بوتگ ات ۔اے سرجمی چیزانانی گندگ ءَ پد تئی گُشتگیں دانک انگت من ءَ گیر آں ، تو گُشتگ ات کہ اے زورگیر ءَ مارا مئے جند ئے زمین ءِ سر ءَ درامد جوڑ کتگ مئے مال ءُ مڈیاں پُلّ ایت ءُ انگت مارا ھموک روچ دگانی ءُ چار راھانی سر ءَ کم شرپ کنت ھما گلزمیں کہ ما ھزاراں سال وتی ھوناں گوں پهرزتگ ھمے گلزمیں ءِ سر ءَ ما یک وھدے گوں آزاتی ءَ نشتگیں ءُ مارا کسے ءَ جستے نہ کتگ بلے مارا مرچی ھمئے گلزمیں ءِ سر ءَ زندگ بوگ ءِ ھاتر ءَ دری مردم ءِ موکل گری یے چونائی ءَ تو وَ زان ئے کہ من کسھانی یاد کنگ ءَ چنچو نزوراں بلے من نزاناں پرچا ترا گوں پھوستیں ھرچ گپ ءُ ھرچ کسہ چو آیات ءُ پاکیں سورتانی داب ءَ من ء یات انت ھموک ھما کسہ کہ گوں تو (اسد جان) بندوک اَنت۔ ترا گیر انت تو چیزوکے ھدے ھاتر ءَ درملک ءِ رپتگ ات ئے بلے زمین ءِ کجام شیدائی آرام درملک ءِ وشیاں تاسیر بخش اتگ کہ ترا بَکشاں پد ءَ ترا وتی گل زمین ءِ مھراں واتر آرت ءُ تو زوت واتر اتک ئے۔ ترا تئی گل زمین ءِ مھر ءَ واتر کنائنت ۔ بلئے تو وتی واتر آیگ ءِ ھوارئی ء گوں وت دگہ بے چاڑی یے اوں آورتگ ات گوں اے ھبر من ءَ ھما وھد گُپت بوت وھدے کہ تئی وش اتکی ءَ اتکگ ات آں ءُ گون تو دیوان کتگ ات من ءَ گمان بوت کہ تئی اندر ءَ یک اجب رنگے بیچاڑی ودی بوتگ ات ءُ تو پہ منزل ء اسیلیں دگ شوھاز کتگ۔ اسد جان ترا مئے ھما گڈی پکنک اوں ھوش کنت ؟ ھما پکنک که ما کوھاں شُتگ ات اِنت-

گڑا تو گشت کہ من ءَ اے کوہ سک دوست بنت، کہ ھمے کوہ انت کہ مارا ءُ مئے مردماناں جاہ داتگ اش ءُ زورگیر ءِ دیم ءَ چوں مھکمیں آھین ءَ مک انت۔ پمیشکا منی دل نہ گش ایت کہ چہ اے کوھاں دربیا آں ۔ گڑا ھمے گپ ءِ سر ءَ من ترا کلاگ بست کہ تو ھم گنوکے کہ اے کوھانی تھ ئِے نندگ لوٹ ئے۔ بلے نو من زاناں کہ تو گنوک ات ئے ، زمین ءِ اشک ءَ گنوک ات ئے۔ ءُ ھموک آشوبی مردم پہ وتی ڈیھ ءِ ھشک ءَ گنوک انت ،انچو کہ شے مرید پہ ھانی ءَ گنوک بوتگ۔ اسد جان انچو کہ کواس گش انت کہ زمین پہ وت ءَ بچ گچین کنت۔ ترا ھم زمین ءَ گچین کتگ ات۔ ءُ تو ھم زمین ءِ ھشک گچین کتگ ات پمیشکا تو پہ زمین وت ءَ ندر کت۔ من ءَ یات انت کہ تو وتی گڈی تامور بند ءِ کلو ءِ تہ ءَ گشتگ ات کہ اگاں ما مروچی پاد میایں ءُ وتی ڈیھ ءِ واستا جھد ءَ ھوار مہ بہ ایں گڑا بلوچ دپتر ءِ تہ ءَ گار بیت ءُ راجدپتر مارا ھچ بر نہ بکش ایت۔ من تئی چمانی تہ ءَ ھما زمین ءِ مھر دیست کہ ھما زمین مھر ءَ پہ تو وتی ساہ ندر کت ءُ ھما مھر کہ ریھان جان ءِ چماں من دیستگ ات۔ من سدکاں کہ ھما باندات ءِ ھاتر ء کہ تو وتی مروچی زند ندر کت آ باندات کیت انت۔ اے تھاروکیں شپ ھلاس بیت، ءُ اے زورگیر چہ بلوچ ءِ ڈیھ ءَ کم شرپ کنگ بیت انچو که ھمک زورگیر گڈی آ وتی ڈیھ ءَ کشگ بیت بلوچ ڈیھ ءِ انچو کم شرپ کنگ ءُ درکنگ بیت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

سی پیک: پہ بلوچستان ءَ دیمروھی ءِ مستاگ یا بربادی ءِ مانزمان؟

نبشتہ کار: زرپھاز بلوچ

اولی بھر

دی بلوچستان پوسٹ

سی پیک (چائنا پاکستان اکنامک کوریڈار) چائنا ءِ مستریں دمگ گیر پروجیکٹ بزانکہ یک دمگ ءُ یک دگ پروجیکٹے (One Belt and one Road) ءِ مستریں چیردستی پروجیکٹے زانگ بیت۔ اے پروچیکٹ (One Belt and one Road) ءِ نام رندتر ءَ بدل کنَگ بوت ءُ دمگ ءُ شھدگانی بنگیج پروجیکٹ بزانکہ (BRI) ایر کنَگ بوت۔ BRI پروجیکٹ ءِ بندات 2013 ءَ بوت۔ اے پروجیکٹ 160 بلین ڈالر ءِ پروجیکٹے۔ چائنا ءِ گؤشگ انت کہ 2049 ءَ اے پروجیکٹ سرجم کنگ بیت ایں۔ اے شاھیگانیں پروجیکٹ ءِ تھ ئِے چیردستی پروجیکٹانی مؤل ءُ مراد یک براعظمے ءَ را گوں دومی براعظم ءَ شاھدگانی کمک ءَ بندوک کنگ ءُ یک ھندے ءِ زر ءَ گوں دومی ھند ءِ زر ءَ پہ بیوپاری ءَ یکجاھ کنگ ھوار اَنت۔ چائنا ءِ گؤشگ انت چریشی ءَ گلوبلائزیشن رُدوم بُزور ایت۔ مردمانی یکے دومی ءَ گوں نزیکی بہ بیت ایں۔ روزگار ءِ وسیلگ پیداک بہ بیت ایں۔ اے درگت ءَ پورٹ، شاھدگ، ریل دگ، بجلی گس، میان اُستمانی بالی پٹ جوڑ کنگ ءَ ابید دگہ بازیں اَنچیں چیزے ھوار اَنت۔ چائنا ءِ BRI پروجیکٹ چائنا ءَ را زمینی ءُ زری ھساب ءَ گوں دگنیا ءَ ھمگرنچ کنوکیں دگنیا ءِ مستریں بیوپاری پروجیکٹ زانگ بیت ایں۔ BRI پروجیکٹ، گوریچانی چائنا ءَ را زمینی ھساب ءَ گوں بُنجلی ایشیاء (Central Asia) ءَ بندوک کنت ءُ داں عربستان (Middle East)، یورپ، روس ءُ داں روایرنندی یورپ (Eastern Europe) ءَ رؤت ءُ وتی سر ءَ سک کنت۔ دومی نیمگ ءَ اے پروجیکٹ چائنا ءَ را چہ زری ھساب ءَ چین ءِ زرباری زر(South China Sea) ءَ بندات بیت ایں۔ پد ءَ ملاکا، ملائیشیا، سری لنکا ءَ چہ ھندستانی زر(Indian Sea) ءُ پد ءَ ھرماس ءِ کسان زر (Bay of Hurmas) ءَ چہ میڈیٹیرین زر(Mediterranean Sea) ءَ چہ افریکہ ءَ وتی سر ءَ سک دیان ءَ داں یورپ ءَ رؤت ءُ آسر بیت۔ وشتریں گپ ایش انت کہ چائنا ھما ملکاں کہ اے شھدگ ءَ اڑ کنگ ءَ اِنت۔ ھما ملکانی تہ ءَ پہ وتا نیول بیس اڑ کنان ءُ دیما جنزان اِنت۔ چو پرچا بِزاں؟ پمشکا وتا بلوچ راجدوستیں سیاسی گل گؤشوک اے درگت ءَ شش ءُ پنچ ءِ تہ ءَ اَنت کہ آؤکیں روچاں چو نہ انت چائنا گوادر پورٹ ءَ نیول بیسے جوڑ بہ کنت ایں۔ چائنا چہ (BRI) پروجیکٹ ءِ نام ءَ وتا گوں دگنیا ءِ دومی براعظماں بیوپاری ءِ نام ءَ جوڑینگ لوٹ ایت۔ ایشانی تہ ءَ ھاسکر سرجمیں ایشیاء، افریکہ ءُ یورپ ھوار اَنت۔ اَنچو گؤش انت کہ چائنا نوکیں امپیریلزم ءِ لیکہ ءِ رِدا، روزگار ءِ نام ءَ کسان کسانیں ملکاں وتی وامدار کنگ لوٹ ایت۔ پد ءَ ایشاناں وتی Yes man جوڑ کنَگ لوٹ ایت۔ ایشانی سر ءَ وت واجھی کنگ ءَ پہ انچوکیں مزنیں گامگیجے چست کرتگ اَنت۔ اے درگت ءَ چائنا مزنیں کچے ءَ سوبمند ھم بوتگ۔ پرچا کہ داں انوں ھپتاد ملکانی تہ ءَ اے پروجیکٹ ءِ چست ءُ ایر برجاہ اَنت۔ ءُ یک سد ءُ سی ءُ ھشت ملکاں یاداشتانی (MOU) سر ءَ دز رند کرتگ اَنت۔

اَنچوش کہ برز ءَ گؤشگ بوت۔ سی۔پیک ھمئے BRI ءِ چیردستی یک پروجیکٹے۔ سی۔پیک ءِ بابت ءَ اولی رند ءَ 1990ءِ دَھک ءَ جیڑگ بوت۔ رندترا بزانکہ 1999ءَ چین ءِ گوں پاکستان ءَ اے گپ ءِ سر ءَ تپاکی بوت کہ چین ءِ شھر کاشگر ءَ گوں عرب زر(Arabian Sea) ءَ جوڑینگ بیت چہ گوادر پورٹ ءِ کُمک ءَ۔ ھمئے وڑ ءَ گوادر پورٹ سال 2000 ءَ جوڑ کنگ بوت۔ اے درگت ءَ سال 2010 ءَ بازیں پاداشتانی (MOU) سر ءَ دوھیں ملکاں دسھت کرت اَنت۔ ءُ پدا 20 اپریل 2015 ءَ چین ءِ پاگواجہ شی جنپنگ پاکستان ءَ اتک ءُ 46 بلین ڈالر ءِ شوربندی ءَ گوں سی۔پیک ءِ کارانی دیم ءَ برگ ءِ کول کرت ءُ بازیں زرے ھمئے کارانی سر ءَ جنَگ بوت اَنت۔ھمئے کسان کسانیں پروجیکٹانی سرے کار داں مرچیگ ءَ بلوچستان ءَ ھوار پاکستان ءِ دومی دمگاں بوھگ ءَ انت۔ سی۔پیک ءِ تہ ءَ سدانی کچا کسان کسانیں پروجیکٹ چوشکہ دمگی ھال ءُ اھوال، ٹرانسپورٹ ءِ جوڑشت، توانائی ءِ بُنجل، کسان کسانیں بیوپاری ھند جوڑی، بیوپار ءِ جند، دمگ ءِ ایمنی ءُ دیمروئی، ربیدگی سنچ، دمگی نپ ءُ سیت، صنعتی کمک، مالی کمک، زرئی کمک، سیل ءُ سواد، وانگی نزیکی، بنیآدمی وسیلگ ءِ دیمروئی، جانجوڑی چار ءُ گزر، مردمانی یکے دومی ءَ گوں نزیکی، مالی سیت ءُ نپ ءِ گیشی ءُ دگہ بازیں اِنچیں ھوار اَنت۔ ایشی ءَ ابید، سی۔پیک ءِ تہ ءَ شاھدگانی اڑ کنَگ، ریل دگانی اڑ کنَگ ءُ گیس پائپ لائنانی اڑ دیگ ھوار اَنت۔ گپ اگاں سی۔پیک ءِ بہ بیت۔ گڑا داں انوں گوادر پورٹ ءَ بگر داں گوریچانی چین ءِ شھر کاشکر ءَ مزن شاھدگے جوڑ کنَگ بوتگ۔ چائنا ءِ گؤشگ اِنت کہ دیمترا ریل دگ ءُ گیس پائپ لائن ھم اڑ کنَگ بیت ایں۔ اے شاھدگ ءِ دَراجی کم،گیش 3،218 کلومیٹر اِنت۔ سی۔پیک ءِ سرجمی ھسابءَ مالیت پنجاھ بلین ڈالر اِنت۔ بَندوکی ردا، اے پروجیکٹ دو بھر(پیز) ءِ تہءَ اِنت۔ ایشی اولی بھرے (پیز) تہ ءَ اِنرجی پروجیکٹ ھوار اَنت ۔ داں انوں سرجمیں پاکستان ءِ تہءَ 90 انرجی پروجیکٹ سرجم کنگ بوتگ اَنت۔ (دلگوش! اشانی تہ ءَ یکے ھم بلوچستان ءَ نہ انت)۔ دومی بھرے (پیز) تہ ءَ بازیں ھاسیں مالی پروجیکٹ ھوار اَنت۔ چائنا ءُ پاکستان ءِ گؤشگ ءِ رد ءَ، سی۔پیک پروجیکٹ ءِ مؤل ءُ مراد، دمگانی تہ ءَ مھلوکانی مالی جاورانی گھتری، دمگانی اگریکلچر پڑ ءَ را دیمروھی دیگ، انڈسٹری ءُ ٹیکنالوجی ءِ پڑ ءَ کار کنَگ ءُ دومی ھوار اَنت۔ سی۔پیک چائنا ءِ BRI پروجیکٹ ءِ ھاسیں پروجیکٹے پمشکا زانگ بیت۔ اے چائنا ءَ را چہ بلوچستان ءِ زرءَ عرب زرءَ دَز رسی دنت ایں۔ چائناءِ بُنکی لوٹانی تہ ءَ اے شمار اِنت کہ چائنا گوادر پورٹ ءَ چہ عرب دگنیا ءَ گوں بندوک بہ بیت ایں۔ چداں پہ وتی انڈسٹریزاں تیل بَرامد بہ کنت ایں۔ ءُ چداں وتی جوڑ کرتگیں بے کاریں ساز ءُ ساماناں دگنیا ءِ کُنڈ کُنڈ ءَ سر بہ کنت ایں۔ چائنا عرب دگنیا ءِ مارکیٹانی سر ءَ وتی بیوپاری پنجگاں بہ جمین ایت ایں۔ چائنا ءِ شھر کاشگر چہ گوادر پورٹ ءَ 5000 ھزار کلومیڑ دُور انت۔ بلئے دومی نیمگ ءَ اگاں چائنا چہ وتی زر ءَ یورپ ءُ عربستان ءَ رؤگ بلوٹ ایت۔ گڑا اے راہ 16000 ھزار کلو میٹر دُور اِنت۔ دوری ءَ ابید، زری راہ پہ چائناءَ اَنچیں راھے کہ جنگ زدگ اِنت۔ پرچا کہ پیسیفک مزن زر(Pacific Ocean) ءَ انڈیا، امریکہ، جاپان ءُ آسٹریلیا ءِ یک الائینسے ھست کہ کُؤرڈ الائینس ءِ نام ءَ زانگ بیت ایں۔ اے الائینس ھچ وڑا اے گپ ءِ منگ ءَ تیار نہ بیت ایں کہ چائنا وتی پنجگاں اے زر ءَ ھم بہ جنت ایں۔ اِشی ءَ ابید، اے راہ ءَ چائناءَ را ھندوسانی مزن زر(Indian Ocean) ھم پار کنَگ کپ ایت۔ انڈیا ھچ وڑا جاڑی نہ بیت کہ چائنا ادا بئیت ءُ نیول بیس اڑ بہ کنت ایں۔ دمگ ءَ سرجم ءَ وتی انگیر ءَ بہ کنت ایں۔ ایشیءَ چوں بلوچءِ لاوارسیں زرءَ وتیگ بہ کنت ایں۔ پمشکہ چائنا اے جیڈگءَ انت کہ من عربستان ءُ یورپ ءَ چہ بلوچ سرزمین ءَ لَگت دیانءَ گوں آسانیءَ رست کن آں۔ وتی مکسد ءَ سوبمند بوت کن آں۔

زانگ بہ بیت کہ اے 50 بلین ڈالر ءِ پروجیکٹ سی۔پیک بلوچ ءِ سرزمین ءُ ایشی زر ءَ وَ کار بندگ ءَ انت۔ بلئے بلوچستان ءَ را داں روچ ء مرچیگ ءَ رس اتگ چے یا رَس ایت ایں چے؟ گڑا اے درگت ءَ بیا کسانیں چمشانکے دے ایں۔ سی۔پیک ءِ بندات چہ گوادر پورٹ ءِ جوڑ کنَگءَ بوت۔ ءُ گوادر پورٹ ھما جاھ ءَ جوڑ کنَگ بوت کہ اودا گوادر زرءِ ماھیگءَ ھیک داتگ ءُ ردوم زرتگ۔ گوادر پورٹءِ اڑ بوھگءِ سببءَ بازیں ماھیگے ئے نسل گار بوت اَنت۔ بلوچ دریاوردانی دست سرا بوت اَنت۔ گپ اگاں بلوچستان یا گوادرءِ دیمروھیءِ بہ بیت۔ گڑا دیمروھی اِش انت کہ گوادرءِ گیشتریں مردماں دنیگہ گوادر پورٹءِ تھہ نہ دیستگ۔ گوادرءَ میان اُستمانی بالی پٹ وَ جوڑ بوت کنت کہ دَری مردم اَرزانی ءَ گوادرءَ اتک ءُ شت بہ کنت ایں۔ بلئے گوادرءَ یک کَسانُکیں نادرھجائے جوڑ بوت نہ کنت کہ یک نادراھے وتی الاج ءَ کُت بہ کنت ایں۔ اَنچو گؤشگ بوھگ ءَ انت کہ گریبیءِ ھلاس کنگءَ سی۔پیکءَ داں انوں 200000 روزگار مھلوکاناں داتگ اَنت۔ بلئے گوادر پورٹءَ وھدے زِری گرابے گندیم یا کھاد کار ایت۔ گڑا اشانی ھمال ھم چینی کیدی بنت ایں۔ گوادر ءُ بلوچستانءِ ایم۔اے کُرتگیں ورناءَ را کُنٹانی ھورءَ ڈیزل ءِ سُل بڑءَ انت۔ (دلگوش!کُنٹانی ھور ھم سالءِ تہءَ شش ماہ بند کنگ بیت ایں) یا اے ورناھاں وتی زمباد گاڑی گون اَنت بَرے اے سیمسر ءُ برے آ سیمسرے بندش ءِ سوب ءَ گژنگ ءَ ترگءَ اَنت۔

روان اِنت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

یاتانی نمدی یے پہ فدائی عطا(شاکر شیخ) ءَ

نبشتہ کار : ابنِ گُلزمین

دی بلوچستان پوسٹ

اسکول ءِ دپ اَت، سبز رنگیں بچکے گوں چنگیں بَروتاں اسٹیج ءِ سر ء اسمبلی ءِ وھد ءَ وتی گّرانیں آواز ءَ زور دیگ ءَ اَت ءُ گوشگ ءَ اَت”مئے تُرس ءَ زمین لرزی ایت مئے بیم ءَ قلات جسکاں“ اے اولی رَند اَت کہ اے میتگ ءِ اسکول ءِ اسمبلی ءَ چُکیں بلوچانی وانگ بوھگ ءَ اَت، من دست بستگ اِتاں ءُ سیمی رد ءَ انچو تمرد اُشتاتگ اِتاں گْوشے کہ مرچی پمن ائید اَت، داں سالے ءَ کہ پوج نیست اَت بازار وش اَت ھما سبز چکیں بچک ءَ وتی چنگیں بَروت تاب دات اَنت ءُ ھروچ گوں وتی گِرانیں آواز ءَ بلوچ ءِ راجی سوت وَنت ، ءَ سبز چکیں بَچک عطا توئے اَت ئِے-

عطا :گوں تو یاتانی امبارے ھست ترا اگاں یات بیت کہ 2014 ءَ شھید حامد کرکٹ ٹورنمنٹ ءِ مستریں چَکا (six) تو جتگ اَت، پد ءَ بختاور ھمے کہ بازار ءَ ھرچی اجبیں کارے بوت تاں تو گون اَت ئے، بازار ءِ کرکٹ ءَ تئی نام ءِ بُلندی، بازار ءَ ھردیں کہ بی اس او (آزات) ءِ جنڈی یے لگّ اِت تاں تئی نام اَت .. ”اسلہ عطا من نہ تو بازار ءِ ھموک مردُم ءَ را جُست کن کہ عطا کَے بوتگ ؟“ اگاں گیشتر گپ مہ زانت تاں چو لازُم گوش ایت کہ ”اجبیں کارستے بوتگ“۔۔۔!! ءُ واکی تو انگت منی میتگے اجبتریں کارستی تئی زند تاں تئی نمیرانی درُست اَجب اَنت ۔

عطا من اگاں گپے بکناں دلا ءَ نہ کن ئے ؟ بلے کنان ئے کہ من ءَ تو سرجم ءَ نبشتہ کنگ ئیگے ھیر وھد ءُ پاس من ءَ چو یات نہ اَنت بلے اے ھمے وھد ءُ پاس اَنت کہ تو دوبی ءَ ھم نہ شتگ اَت ئے ءُ نہ کی سیاست بندات کُتگ اَت۔۔۔ انَگت شپ ءِ ساھت ھما 8 یا 9 بج بوت ءُ موسُم گرماگ اَت ، من ءَ شر یات انت کہ چہ مئے لوگ ءِ دمک ءَ چا نارھے ءِ آواز چِست بوت ، ”جیتے گا بھئ جیتے گا “ پد ءَ جوابی ھمے جواب ءَ دیان اِتاں کہ ”پاکسان جیتے گا“ ءُ ھمے مردُم کہ دُرس جواب دیان اِت اَنت ایشاں چہ مستریں ءُ بُرز تریں آواز تئی اَت، ءُ من تھت ءِ سر ءَ وپتگ ءُ گْوش گْوش ورگ ءَ اِتاں کہ پاکستان ءِ کٹگ مرگیں (اسلہ ءِ شپ ءَ انڈیا ءُ پاکستان ءِ لیب چَلگ ءَ اَت ءُ بجلی ھم نیست اَت) ھمے کہ مرد ءِ نارہ جنان اَت کہ پاکستان جیتے گا ۔۔۔ اے میتگ ءِ ھچ مردُم جیڑگ ءَ نہ اَت کہ ھمے سبز تابیں بَچک پاکستان ءَ را مستریں شکیست ءَ دَنت۔

بلے عطا گپے زان ئے امروز ءَ ھمنچو پند بُر اِتگ ءُ ھنچو اشتاپیں، کہ مردُم کدی کدی جیڑی یار کے یاد کنگی ایں ءُ کَے بے ھیال ؟ بلے ھُدا زانت کہ من ھردیں وتی کسانی ءَ جیڑاں تاں منی کسانی ءِ کسھانی تَھ ءَ اجب تِریں کاریست توئے ، توئے کہ ھرچ اڑ ءُ جنجالاں گوں مانگیشتگے کدی اسکول ءِ گنٹی جتگ ءُ چھوٹی داتگ کہ ھڑتال اِنت، کدی بازار ءِ مستریں ٹاور ءِ سرا جھنڈی جتگ کسے ءَ کہ جست کُتگ کے ءَ جتگ جھنڈی ؟ ”عطا ءَ“ ۔۔!! برے ھمے عطا اَت کہ ھامین ءَ ھیرونک چہ سامی ءَ شُت ءُ ھامین ءِ ھلاسی ءَ پد ءَ واتر اِت وھد ءَ گام مٹ کُت اَنت۔۔ اِمروز اشتاپ تِر بوت تو دیم پہ دوبی ءَ سر جت ءُ پد ءَ من ءَ ھال ءَ گِپت کہ عطا کوہ ءَ ئیں ۔۔ تاں چیزانی چارگے ءُ جیڑگے کیپ ھم مٹ اِت انت-

عطا بلے ھما روچ ءَ کہ تو کوہ ءَ رپتگ ات، ءُ من کہ اے وھد ءَ سھی بوتاں من ترا یک دو رَندا بازارا دیست ھما عیدانی دپ ءَ بلے وار نہ بوت کہ گوں تو بِننداں ترا جُست بکناں کہ اے جنگ ءَ را چے تبیںں مارشت گون اَنت۔۔؟ شُما چہ زند ءَ چینچو سر گوستگے ؟ شُمارا شُمئے لوگ ءِ پیژگاہ ءُ مات ءِ امباز یات نیا اَں۔؟ وڑیں وڑیں جُست انگت گوں تو پشت کپتگ اَنت کہ نوں بِھ ایشانی پسو چہ تی دپ ءَ در نیا اَنت۔۔ بلے تئی کِرد ءَ لھتیں جُستانی پَسو من ءَ وت سر کُت اَنت، عطا تو کہ ھامیں چٹ جنگ ءِ امبازاں شوتگ ئے من پد ءَ بِھ نہ جیڑاِتگ کہ تو بیا ءِ ترا بگنداں پد ءَ پہ دل بے ھیال بیتگ اَنت، بلے ھمے روچ ءَ کہ من لمّز یونورسٹی (LUAWMS)ءِ مون کفیٹریہ (Moon Cafeteria) چہ گوستاں ءُ دیم پہ پیدل ھاسٹل ءِ دیم ءَ رؤگ ءَ اِتاں ، ءُ دل ءَ اَتک کہ باریں پارٹی ءَ بولان ءِ جنگ چوں کُتگ۔۔؟ من ھمد ءَ بِنچ ءِ سر ءَ نشتاں، تاں وتسرا من ءَ تئی گیراں گِپت ، تئی ھمے گپ یاد اَتک کہ ”بُروے آ دگہ کومانی جنگ ءُ کربانی اَں بِچارے آزادی انچو پہ نندگ ءَ کُجا رَس ایت“ من بچکند اِت ءُ دل ءَ اتک کہ ھمے مرد ءَ بِھ اسکول ءِ کتاب دست نہ جتاں بلے ھمے گورا مدُام دگہ مُکلانی جنگ ءُ آزاتی ءِ کسہ اِش ابزے کُتاں ءُ مارا ونینت اَنت اِش۔۔!! ، وانگ ءِ نوبت اَتک ما ڈنی مُلاکانی جنگ ونت اَنت، بلے تو چوش ھم زان ئے کہ تئی کُتگیں جنگ ءُ تئی داتگیں کربانی چہ ھچ مُلک ءِ جنگ ءُ کربانیاں کستر نہ اَں؟ مردُماں جنگ ءُ کربانی ونتگ اَنت ءُ مارا تو پیش داشتگ اَنت ۔۔!!چوناھیگا عطا من نزاناں من وتارا جنگ ءِ اہد ءَ زندگ بوھگ ءَ وش بھتے سرپد بباں کہ درُستیں چیزاں پہ چم کندگ ءَ اَں۔۔۔ یا بدبھتے کہ ھروچ وتی ھمراھے ءِ لاشے جست کناں؟ ءُ پد ءَ ھمے شپ ءَ کہ من ھاسٹل ءِ گراسی ءَ نشتگ اِت اَنت کہ انچو من ءَ تئی ھم تبکے ءَ پون کُت۔”ترا ھال ءَ گِپت؟“ آئی ءَ جُست کُت ، ”اناّ“ من جواب دات ”عطا بولان ءِ جنگ ءَ گون بوتگ ءُ شھید بیتگ“ اے گپ ایش کنگ ءَ رند من دلءِ تَہ ءَ سنگِ سیاہ بیتاں، ءُ آئی ءَ گِروگ بناہ کُت ، عطا پہ ایمان من نہ گِریت ، بس اے آر داد ءِ ھمے گپ من آئی ءَ را پون ءِ توک ءَ گوْشت کہ”اے راہ عطا ءَ پہ وت در چِیتگ، آ کہ وتی درجتگیں راہ ءَ پشومان نہ ایں گُڑا تو چیا گِروگ ءَ ئے ؟“ اے گپ ءَ رند من پون کَٹ کُت بلاھیں ساہ ئے کَشت ءُ وتسرا منی دپ ءَ ھمے ھبر در اَتک کہ”منی بازار ءِ اجبیں کاریست جَنگ بوت “ پلھال عطا پُل من ترا رحصت کناں ، اگاں زندگی دیم ءَ گوں تو گوستگیں یاتانی چادر ءَ پچ کناں۔۔

“شھیدی گوں دل ءَ ترا مُراد بات”
“کُلیں شھیداں سلام دے گوں”

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

زاھِر ءَ من ءَ سَھی نہ کت

نبشتہ کار :عقیبہ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

زاھر منی گوں ترا گلگ باز انت، من ترا اے گپ ءِ باوری ءَ چون بہ دیاں کہ بے تو امروز ھچ وش نہ انت، شر ءُ ھمیش ات کہ من ترا پجا میارتیں۔ باز رند ءَ مردماں گشتگ کہ اے جھان وش نہ انت ، من دل ءَ ھمے گشتگ کہ اے بگندے مزاک کن آں، نو بلئے من زاناں کہ ھو اے امروز نندگی جاھے نہ انت-

زاہر ترا باریں یات بیت اِنت کہ اناں تو گشتگ تئی ائید ءِ پشک چونین ئے ، پتو من پشکے گران ءُ کاراں باریں ترا عید ءَ پشک بیت کہ اناں؟ من ءُ ائید ءِ وتی پشک تیار کتگ بلئے تو منارا رد داتگ۔ منی ءُ تئی میان ءَ انچیں ھم گپ ھست انت کہ آیاں من دگہ کسی گور ءَ کت ھم نہ کن آں کہ دل ءِ تہ ءَ نکش انت، اگاں تو بزان ئے اے وھدی من ءَ را ھچ ھاٹیگ مان نیست ءُ سک پرشتگ آں۔

زاہر! تو گشتگ ات کہ ابا گش ایت ائید ءَ رند لندن ءَ بہ رو ءُ ھمودا بہ وان، بلئے من ترا مکن کتگ ات کہ ھر کجا کہ سرگرئے بیدے من ءَ ھچ کجا ھم مہ رو، تو وت زوان کتگ ات کہ بیدے من ءَ ھچ کجا نہ جنز ئے گڑا وتی پجی ءَ من ءَ را پرچی نہ برت؟ تو ءُ گشتگ ات کہ من ترا سک دوست بہ آں ءُ من اے گپ ءِ سر ءَ ٹھک داتگ ات ءُ تو زھر کتگ ات ءُ گشتگ ات کہ وھدے من چداں رواں گڑا پد ءَ زان ئے کہ من ترا چنچو دوست داراں۔ بلئے روگ ءَ پد نو من سما کنگ ءَ آں کہ تئی وڑیں مھروانے من گار کتگ ءُ من ءَ را تئی داتگیں مھر بے کساس یات کاینت۔ تو کہ زانتگ ات انچو جلدی چداں جنز ئے پرچی من ءَ را سھیگ نہ کتگ، ھمک کار تئی اشتاپی ءِ تہ ءَ بیگ ءَ ات ، من ءَ را اے سما ھست ات کہ تو چو اے دگہ مردمانی پیمیں مردمے نہ ئے ءُ تئی مھروانی ءِ جاہ ءَ کس نہ گپت ءُ تئی وڑیں تچکیں مردم دگہ کئے بوت کنت۔

9 تاریخ ءَ کہ من وتی انسٹگرام پچ کت چاراں تاں شش ورناہ وئیلے ءِ آماچ بیتگ انت، بلے من کہ ترا دیست ءُ من ءَ را ھچ وڑ ءَ باور نہ بوت، من ترا وٹسپ ءَ کلوہ داتگ ات چاراں تا آنلاین نہ ئے، ھمئے وھد ءَ من نو زانت کہ زمین چہ منی پادانی چیر ءَ لگشتگ ءُ من سک گریت، من ءَ را ھما وھد ءَ ھم باور نہ بیتگ ات ءُ مرچی ھم باور بیگ ءَ نہ انت۔ نو پمن ھچ پشت نہ کپتگ، بیدے تئی ءَ اد ءَ من ءَ را کئے ھست ءُ بیدے تئی ءَ من گنوک بوھگ ءَ آں ءُ پمن منی گنوکی بھتر انت ۔ بلئے ھئو دنیا کسی پادار نہ بیت اِنت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

فینن

نبشتہ کار: برمش بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

ھما اِنت کہ زوگری برجاہ اِنت دَنیگا الجزائر اے مردُمانی یک فرنچ کُشندھ ئے اوں الجزائرے آمید گِساں پیش نہ بوتَگ ۔مھلوک ھروھد ءَ زانت کہ آرا چہ دومی نیمگ ءَ ھِچ وڑیں اُمیت دارگی نہ اِنت۔

زورگِر مھلوک ءِ آزادی اے واب ءَ گُٹگیر کنگ ءِ وتی ھر وڑیں جُھد ءَ کنت۔مھلوک اوں زورگِر اے پروش دئیگ اے ھر توجیل ءَ کار بَند بیت۔

اے گپ آں الجزائرے نامداریں تبزانت بزانکہ سائیکالوجِسٹ ءُ نبشتکار فرانز فینَن اِنت۔

فرانز فینَن 20 جولائی1925 ءَ فرانس ءِ ایردست کُتگیں دمَگ مارٹینیک ءَ ودی بوتگ۔ فینَن ءَ تبیبی وَنتگ ءُ پد ءَ تبزانتی ءِ پڑ ءَ اتکگ۔ اے ھما زمانَگ بیت اِنت وھدئے فرانس سامراج اے زوگری الجزائر ءِ سر ءَ برجاہ بیت۔ فینَن 1950 اے زمانگ ءَ الجزائر ءَ رؤت ءُ فرانس سامراج ءِ ھِلاپ ءَ سلاھبَندیں جُھد ءَ بزانکہ نیشنل لبریشن فرنٹ ءَ ھوار بیت اِنت-

فرانز فینَن الجزائر ءِ گُلامیں چاگرد ءِ ھوار ھوار پہ دنیا ءِ بازیں گُلامیں راجاں یک راھدربرے ءِ بِستار ءَ منّنگ بیت اِنت۔ فینَن ءِ پروڈیوس کُتگیں لبزانک ، انوگیں دور ءَ ھمُک ھما جاہ کہ اود ءَ کالونئیل اِزم پریکٹس بوھگ ءَ اِنت پِٹ بوت کُت کنت۔ نمیرانیں واجہ سباء دشتیاری فرانز فینَن ءِ کتاب “دی ریچیڈ آف دی آرت “ ءِ تہ ءَ ھبر ءَ کنان ءَ گُش ایت کہ بلوچ بائیدیں اے کِتاب ءَ پہ دل یاد بہ کن انت ءُ ایشرا بائیبل جوڑ بہ کن انت پہ وت ءَ ۔ فینَن اے نبشتہ کُتگیں نامداریں کتاب سئے اَنت۔ آئی ءِ اے اولی “ THE BLACK SKIN, AND WHITE MASKS” اِنت کہ 1952ءَ چھاپ بوتَگ۔ دومی کتاب :“A DYING COLONIALISM “
اِنت کہ 1959ءَ چھاپ ءُ شِنگ بوتگ۔ واجہ اے سیمی ءُ گڈّی کتاب “THE WRETCHED OF THE EARTH”

اے کتاب سرجمیں دُنیا ءَ نامدار ءُ وانگ بیت ،ایشی ءِ چاپ 1961 ءَ فینَن ءِ مرگ ءَ رَند بوتَگ۔ جنگی جاوران لسّ مھلوک ءِ تب ءُ روِشت ءِ سر ءَ.کپتگیں سان ، آئی ءِ ری ایکشن فینَن شرّیں وڑے ءَ ونتَگ ءُ توجیل درگیتک انت ،فینَن ءِ کِرد ءُ کار ءَ دگنیا ءِ ایندگہ بازیں گلامیں راج فلسطین،سری لنکا،افریقہ ءُ یو ایس ، گُھگیری ءِ سکین داتگ انت۔ فینَن وتی کتاب دی ریچیڈ آف دی آرت ءَ گُش ایت کہ ڈی کالونائیزیشن پراسِس توک ءَ وائیلِنس یک الّمی شئے اے ایشی ءَ ابید آجوئی گِرَگ نبیت اِنت۔ وائینلس ءَ کاربَندیں زورگر اگاں ھمے ھیال ءَ کنت کہ ایردستیں مھلوک وتواجی اے گِرگ ءَ پُرایمنیں جُھد کَنت گڑا اے آئی ءِ کمزانتی اِنت چیا کہ فینَن اے رِد ءَ وائیلنس ھروھد ءَ دو رنگیں بَنت یکے ھما کہ زورگِر کنت پہ کبزہ اے برجم کنگ ءَ دومی ھما کہ ایردَست پہ ڈی کالونائیزیشن امل ءَ زورگِرے ھِلاپ ءَ کارمرز کنت۔
فینن 6دسمبر 1961 نادُراھی ءِ سوَب ءَ بیران بیت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

مرو همدا بِجل دمانے

نبشتہ کار: کندیل بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

او دیدگیں بیلی ‏! مرو بِجل همدا دمانے مرو کے بے ترا ساه کشگ پہ من ارزان نہ بیت،مرو کہ بے ترا تھنائی مارا چو سیاه مار ءَ دجیت ،مرو کہ بے ترا سُھب ءُ بیگاه نہ باں، مرو کہ بے ترا شپ نہ کُٹاں ،مرو کہ اِے تئی روگ ءَ آزمان مئے سرا کپ ایت، تو مرو کہ بے ترا اِے زمین پہ مہ تنگ بیت، تو مرو کہ اِے بھاریں ساهت آسریچ آں مئے سر ءَ، تو مرو کہ تئی یاتانی جمبورێن اِے آس ءَ را توسینوک نہ بیت، تو مرو کہ بے ترا پہ وشیں باندات ئے سینگارتگیں واب پرُوش اَنت، تو مرو کہ بے ترا اِے بچکند چو پُل ‏ءَ گیمُّر اَنت، تو مرو کہ تو اِے زمین ءَ را ارواه ءِ بکشاتگ تئی روگ ءَ اِے زمین بےارواه بیت، تو مرو کہ تئی روگ ءَ هما پیسریانی داتگیں ٹّپ کُد اَنت، تو مرو کہ بے تو جێڑهانی گیش ءُ گیوار کنگ پہ من گران اِنت، تو مرو کہ اِے بالاد چہ گماں اِیرجیگ بیت تو مرو کہ بے ترا روزردے شینک آسشان اَنت پہ من تو مرو کہ اِے دل ءِ دریکگ گون تئی هستی ءَ بندوک اَنت، تو مرو کہ بے ترا اِے کَشّکان من تهنا سپر کُت نہ کناں، تو مرو کہ تئی روگ ءَ تئی یات ترانگ من ءَ گُٹ گیر کنان، تو مرو کہ بے ترا اِے سُتکگیں بازار ‏ءَ من ءَ کّس نیست، تو مرو کہ تئی کُچلیں یات ءُ گیر گوں من اِیر بَرگ نہ بنت، تو مرو ساهت ءِ بِجل همدا کہ بےترا منی ساه در کیت-

اڑے زاهو جان! ترا روگی نہ اِنت تو کمے بِجل اِتیں اِے بس کّمے تو شُتے تو کُل گوں وت ءَ بُرت آں گوں شهاب تو بُرت گوں تو گوں وت ءَ شعیب هم بُرت گوں اڑے یار تئی روگ ءَ پد شیهو هم اَچ ما پد اَبدمانی رپت شُما دروستاں اِشتاپ کُت گِندئے بلئے شمارا روگی نہ اَت دنیگا باز پند بُرگی اَت، دنیگا وَ مارا اَهدے سازینگی اَت، دنیگا مارا جنگ کنگی اَت، دنیگا مارا جنگجاهے ءَ وت ءَ چکسگی اَت، دنیگا مارا وتی زمین ارواه ءَ وت ءَ سرکنگی اَت، دنیگا مارا گُلامی ءِ سانکل پروش دئیگی اِت اَنت، تنیگا زمین آجو نہ بوتگ اَت-

یار کّسھاں نوکّ بِندات بوتگ ءَ دنیگا هما کّسہ سرجم کنگی اَت بلئے یار اَچ ترا پد آ کّسھاں کُجا آسر بیت تو کّسھاں آسر بوگ ‏ءَ پہ کمے ودار نہ کُت ءُ یاتانی یکے هلاس نہ بوهوکیں کّسھے بندات کُت ءُ اَچ مہ رپتے بلئے تو اگاں مئے میان ءَ نہ اِنت تئی پّگر زندگ ءُ هست اِنت تئی پہ گُلامیں راج ءَ جُھد جپاکشی داں جھان ھست اِنت ھست آں داں ابدی گیرآرگ بنت-

اڑے شھابو ! تو هر وهد ءَ گُشت شُما گُوھار پہ براتاں وت ءَ شنک کُربان کن اِت بلئے مئے وڑیں نِزوریں برات پہ شُمئے رکینگ ءَ هِچ‏ کُت نہ کنگ ءَ آں ماهلو ءَ مرچی اِینچو روچ اِنت درآمدانی دست ءَ اِنت مہ هچ کنگ ءَ نیاں -هما مردُم کہ ترا آئی ءِ زانتگ ءُ سرپد بوتگ آں اِے هبر بِگّندے ماریتگ ءُ زانتگ کہ ترا تئی اِیردست اِیں زمین ءُ گُلامیں راج ءِ گّم کوپگّاں بوتگ تئی گّپ ءُ هبرانی تہ ءَ مُدامی زمین ءَ پہ مھر پدر بوتگ زند ءِ هر تکّ ءَ کّجام کّچ ءُ کّساس ءَ تئی داں وس شُتگ تو پہ بزگ ءُ نیزگاریں راج ءَ جُھد کُتگ بلئے چے کن آں زند ءَ وپا نہ کُت بلئے ترا گُشاں شھاب جان تو پہ ما باز کُت تئی کِرد آگاں دُگنیا ءِ دیم ءَ آشکار نہ بوتگ اَت بلئے مرچی مہ کُل زانان ترا اِے بے وسیں راج ءُ لگتمالیں زمین ءِ درد دل ءَ بوتگ تئی باتِن ءَ زمین ءُ زمین ءِ بےوسیں مھلونک ءِ درداں سھت ءُ دمان چول جتگ تو زمین ءِ هر همُکّ کوکار چیھانٹ وتی اندر ءَ جاگہ داتگ اَنت شهابو! تو ناصر ءِ رنگ ءَ اِت ئے تو همائی ءِ وڑ ءَ پہ اَبدی نمیران بوگ ءِ کِشک ءَ سپر کنگ لوٹ اِت شھاب جان تو هر وهد ءَ گُشت ناصر اَچ مئے میان ءَ پادآتک نمیرانی ءِ راهے گِپت بلئے مہ اَنگت نیشتگ آں بلئے تو هم شُتے تو هم مارا گمانی توشگ کُت تو هم سلال جان ءِ رنگ ءَ اَچ مہ جُتا بوت ءِ دنیگا وَ هما ٹپ هازگ اِت آں دنیگا هما گّم نوک اِت آں تئی جُتائی ءِ دردآں ماں گوں لبزآں بیان کُت نہ کن آں همے نبشتہ کُتگیں لبز گُش ئے تئی دوری ءِ درداں هرس گوارگ ءَ هاں ند همراھداری کنگ ءَ نہ اِنت اِے سُتکگیں شھر ءِ هر همُکّ در ءُ دیوار بژنیگ ءُ مونجان اَنت آزمان ءِ بالی مُرگ آں شُمئے دوری ءِ اندوهاں زهیرونکّ ءِ دپ ءَ گیپت ءَ گُشئے هر همُکّ چیز پہ شُما پُرسیگ اِنت شُمئے پیمیں سنگتانی اَچ ما سِدگ ءَ باور کن مارا سکّ دردیگ کُت ءَ نوں گُش ئے زِند چہ تہ ءَ کّم کّم ءَ هلاس بوان اِنت ءُ ما همے زِندے پشتکپتگیں روچانی تہ ءَ ساه زورگ ءَ ئیں چہ شُمئے نسگوکیں یات آں ما چوں شموشکار باں یات وَ اَنچیں چيزے کہ مُدامی باتِن ءَ چول جنت ترا هیال ءَ گّیجیت ءُ سهت ءُ دمان تئی اندرے آس ءَ دمینیت ءُ روک کنت کّسے ءِ یات ءُ ترانگ چہ مجگ ءُ دلاں در کنگ نہ بنت-

وهد هرچینکس بہ گوز ایت کوهن ‏ءُ نوک بنت بلئے بےهال نہ بنت شُمئے یات هر همُک دلانی تہ ءَ زندگ اَنت شُمئے هونانی شھم ءَ زاناں کہ آجوئی ‏ءِ بام شِنگ تالان بیت ءُ هر بلوچ بچ ءِ باندا پاد بئیت ءُ چو شُمئے رنگ ءَ گوں اِلم ءُ زانت. ءِ روکین کندیل ءَ شهم گِران بیت ءُ ڈیھ ءِ تھاریں دمکاں بلان کن انت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔