TBP Balochi

سردیں جنگ

نبشتہ کار : ن س سید

دی بلوچستان پوسٹ

میان استمانی زبان ءِ لبز (کولڑ وار) سردیں جنگ ۔اگاں ماہ ھردیں جنگ وار یا میڑگ ءِ باروا گپ کن ایں گڑا الم ءَ منی تئی ءُ ھمک دومی ءُ سیمی ءِ مجگ ءَ ھمے ھیال کیت کہ کُشت ءُ کوش ھونریچی یا بگوش مشت جنگی ءِ اکسے جوڑ بیت کہ آ اکس منی تئی زمین ءِ یا دیم ءَ بوتگیں مردوم ءِ بیت اگاں نہ گڑا الم کہ ترا ملکانی نام دپ ءَ کیت کہ روس بیت یا وَ امریکہ ۔ انچوش کہ گوش انت دنیا ءِ دومی مزنیں جنگ ءَ پدی لبز آشناہ بوتگ 1945 ءَ اے لبز ءَ جارج آوریل وتی یک نبشتانکے ءَ نبشتہ کنت سردیں جنگ بلے سردیں جنگ یا وَ بہ گشیں بہ ِسلاھیں جنگ چون ءُ داں کدی بنا بوتگ گڑا اے ھبر ءِ پشدر ءَ یک مزنیں کسھے ھست ۔ 1939 ستمبر ءِ اولی روچ ءَ نازی پارٹی یا چو بُگش دنیا ءِ مستریں ھون ریچی چہ جرمنی ءَ شرو بیتگ کہ چہ ھٹلر ءِ فوج پولینڈ ءَ بنائِے کنت کہ کساس 4 سال ودیت ءُ 8 مئی 1945 دنیا ءِ مستریں بمب تراک اٹم بمب ءِ تورس ءُ بھم ءَ دومی جھانی جنگ بیت اِنت 2ستمبر1945 ءَ ھتم بیت اِنت اے جنگ ءِ ھتم بوگ کُل جھان وشی ءُ شادکامی ءَ بیت ءُ ھمک انسان ءِ دوستیں مردوم یا ھما الکھے کہ جنگ ءَ وتی وڑال کتگ تاں چمودا ھر کس ءَ پہ اے روچ ءَ ائید ءُ مراد شامی ءَ کم نہ ات بلے روس ءِ جاور ھال نہ ات اَنت پرچا کہ اگاں چار سال ءُ نیم ءِ جنگ ءَ شری ءَ گوں دل پھمی ءَ بچارے گڑا روس ءَ دورساں گیش نکس ءُ تاوان وارتگ ءُ دورساں گیش جنگ داتگ بلے کل دنیا ءِ روچاں ایوک ءَ امریکہ ءِ نام ءَ گرگ ءَ ات ۔ انچوش کہ برز ءَ نبشتہ ات کہ دومی جھانی جنگ ءِ ھتم بوگ ءِ مستریں تُرس ءُ بیم ایٹم بمب بیت ھمے ایٹم بمب ءِ سبب ءَ امریکہ نام بازو بالا بیت اگاں چہ روس کہ آ دور ءَ سویت یونین ءِ نام ءَ چہ زانگ بیت بلے ھچ پہ ھچ جنگ ءِ گڈی روچ ءَ چوں آ دگہ ملک ءُ مھلت آں دنزاں میم نہ بیت ۔ چہ ھمے نام چینیاں بنا ءَ کساس دو سال ءَ رَند بزاں 1947 ءَ یک نوکیں توارے جھان ءَ آشناہ بیت کہ آئی ءَ سردیں جنگ گوشگ بیت ۔ سردیں جنگ 44/45 سال اے کساس ءِ جھان ءَ ودیت کہ اے جنگ ءَ سویت یونین ءُ امریکہ ءِ نوکیں نوکیں جنگی ھالت دنیا ءِ دیم ءَ کاینت اسل ءَ سردیں جنگ ھمے واستا سردیں جنگ گوشگ بیت کہ آئی ءَ تہ ءَ دویں دژمنیں ملک وت ماں وت ءَ دیم پہ دیم ھچ بر جنگ نہ کت ئِے دویں ملکانی میان ءَ ایوک ءَ اکانومی ، پوجی شو ءُ شاہ ، لیکھائی تپاوت ءُ درساں گیش ھما ملک ءِ ایشانی اے وھد ءَ دست ءِ چیراں تاں گوں آ وتی سیت ءُ نپ کشگ ات آ ملک ءَ جنگی مال ءُ متاہ دیگ ءُ وتی دژمن ءَ تاون بھر کنگ ات ۔ اے میان ءَ سویت یونین ءُ امریکہ ءِ یک space آسمانی ریس ءِ ہم مزنیں کسھے ھست کہ آ وت یک مزنیں تاک بندے ۔ انچوش گؤشاں کہ 1988ءَ سوویت یونین ءِ مالی جاور ءُ لس مھلوک ءِ گیگری ءِ سبب ءَ سویت یونین ءِ1990 ءَ اولی ملک لتھوانیا چہ یونین ءَ سد ایت اِنت گوں لتھوانیا ھور دگہ 14 اسٹیٹ چہ یونین ءَ درکیت کہ آیانی نام چوں اے وڑ انت آرمینیا، آذربائیجان، بیلاروس، ایسٹونیا، جارجیا، قازقستان، کرغزستان، لٹویا، مالڈووا، روس، تاجکستان، ترکمانستان، یوکرین، اور ازبکستان۔ چہ ے اسٹیٹ ءَ رند ایوک ءَ روس پشت کپ ایت ءُ 1989 امریکہ ءِ صدر جورج بوش اھلان کنت کہ پہ دنیا ءَ وشیں ھالے مرچی ءَ دیم سردیں جنگ ھتم بوتگ ۔1991ءَ جھان ءِ مستریں یونین ءُ یک جاگھے گل ماں 15 نوکیں ملک ءِ جتائی ءَ ھتم بیت اِنت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

زندان ءِ تَہ ءَ ترا کَسے آواز بِہ دنت کہ ”لَکو (شبیر) پتو نمدی یے اتکگ“

نبشتہ کار: ابن ءِ گُلزمین

دی بلوچستان پوسٹ

چوناھیگا نمدی پہ ھمایاں نبشتہ کنگ بیت اِنت کہ پہ آیاں زھیر بیت اِنت یا کَسے ءَ را کُلوھے سر کَنگی بیت اِنت،من ءَ پتو زھیر بوھگ ءَ ایں ، بلے ءِ زھیر باریں ترا سر باں اگاں اناں؟منی نمدی ءِ موسم باریں ترا رَس ایت اگاں نمدی ھم بے وارس واھُند ءَ ٹپال جاہ ءِ دپتر ءَ رمیزانی وراک بیت اِنت۔

مھروانیں کامریڈ شبیر جان مزنیں مُدتے ءَ پد من ءَ سنگتے دست کپتگ اَت آئی ءَ کسہ کُت کہ ”من زندان ءَ شبیر ءِ کِرا بیتگ آں مھروانیں بچکند مُدام آئی ءِ لُنٹانی سر ءَ بیتگ انت“ ءَ سنگت ءَ چوش ھم کسہ کُتگ اَت کہ ”شبیر بے کساس بیمار بیتگ“ ءُ ھمے سنگت ءَ گپ گپ ءِ توک ءَ کسہ کُت کہ شبیر ءِ دپ ءَ زندان ءِ تھاریں کوٹی ءِ تَہ ءَ مُدام امے شعر بیتگ کہ:

“من نشتگاں تی راہ ءِ سرا سال گوستگاں”
“واتر بِکاں تو بیا نوں پدا سال گوستگاں”

مھروانیں شبیر جان : من نزاناں تئی انتزار کنگ ءِ برداشت ءِ کساس کُجام ھد ءُ سیمسراں سر اِنت، زندان ءِ تَھاریں کوٹی نوں تئی سگّ ءُ برداشت ءِ ھساب ءَ اِنت اگاں اناں، شپ ءُ روچانی ھساب باریں ترا گون باں اگاں اناں؟ بلے مارا گون اَنت ، انچو کہ تو گوشتگ اَت کہ سال گوستگ اَنت۔۔؟ واکی تئی بیگواھی ءَ را سال گوستگ اَنت۔۔۔!! ماہ گوزان انت ، روچ وَ ھساب نہ بنت ، پتو چنچو شاھراہ ءُ دگ بند کَنگ بیتگ، بازار ءُ بینک ، اسکول ءُ کالج نزاناں تئی گْوھار سیما ءَ چِنچو رند ھمے پریس کلباں (press club) چَکر جتگ پہ ھمے اُمیت ءَ کہ منی گِلگ ءُ کُوکار ترا واتر کاراں، تو کہ واتر نہ بیتگ ئے گوں ناکامیں دلے واتر بیتگ بلے دم اِش نہ بُرتگ انگت پند بُُرانیں برے اسلام آبادءَ ، من نزاناں چنچو ازیتاں سپر کنگ ءَ ایں، بلے ھرچ رنجے کہ گوں انسانے ءَ سگّگ بیت اِنت ءَ سگّگ ءَ ایں۔۔۔ رَوان ایں۔

شبیر جان کدرت وتی تَہ ءَ لھتیں چیز سازی انچو کہ واجہ بابا ھیر بخش ءِ لوگ ءَ آئی ءَ بَالاچ پیداک کُتگ اَت، دودا ءِ بیرانی ءِ ھاترا آئی ءَ بالاچ گورگیج پیدا کُتگ اَت، چاکر ءُ بانڑی ھم آئی ءَ یکیں لوگ ءَ پیداکے کُتگ اَنت، انچو تئی لوگ ءَ واجہ ھُدا ءَ سیما ودی کُتگ ءُ سیما ءِ لوگ ءَ شاری کہ اے دویں مات ءُ چُک ترا گاری ءَ نیل اَنت، داں پادانی توکل ھست انت اے مات گوں وتی گونڈیں زاھگ ءَ تئی پولگ ءَ دُنیا ءِ ھرچ ادالت ءِ دروازگ ءَ کار داران اِنت

مھروانیں شبیر جان پیری ءُ آجزی ءَ وَ تو زان ئے ۔۔۔ انسانے ءِ اگاں وس کار کنت تاں ھُدا ءِ گورا پریات ءَ من ءَ ھال گِپت کہ تئی مات اَموک سال کوہ ءِ مُراد ءَ لازُم کیت پتو دعُا لوٹ ایت، روچگی داری، کُجام بیگاہ نیم روچ ، شپ ، یا گوربام بیت اِنت آئی ءِ دل نہ جنت کہ تو واتر کُتگ۔۔! کُجا کہ بندیانی یل بوھگ ءِ ھال بیت تاں قرآن ءِ دپا ءَ پچ نہ کنت ءُ دُعا لوٹگ ءَ بندات نہ کنت۔۔!! اسل ءَ دو شپ ساری کہ منی جند ھم کوہ ءِ مراد ءِ کوھے ءِ لمب ءَ نشتگ اَت بس ھمے جیڑگ ءَ اَت کہ تئی مات اَنو کُجام سول ءِ بُنا نشتگ گوں ھُدا ءَ گِلّگ کنگ ءَ ایں، پریات ءَ انت کہ منی چُک ءَ واتر بیاریت-

مھروان باندا ائید اِنت ، تئی ھاسیں مردُماں اَبید من ءَ ھم پہ تو زھیر کنت نہ زاناں مئے میان ءِ سیادی چی اِنت؟ بلے ءُ من ءَ ھم پتو زھیر کنگ ءَ ایں، شبیر جان منی کِتو ءِ سگریٹ ھم نو ھلاس انت ءُ ھیرونک ءَ مرچی گوریچ ھم ڈن ءَ نندگ نیلگ ءَ ایں ،اگاں امروز بو دیم ءَ گوں تو کسہ آران باں، پلھال ءِ واستا وش بات ئے، زوت چہ زندان ءَ گوں کُلیں بندیاں ھوار آجو بات ئے ، زندان ءِ رسترانی دیم ءَ تَمرد ءُ توانگر بات ئے ، ھما بچکند کہ بوتگ دائم تئی لونٹانی سر ءَ ھما رنگ ءَ سنزان بات گُڈی ءَ بس واتر بِہ کاں تو بیا نوں پد ءَ سال گوستگ انت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

ایران ءِ سر ءَ جیش العدل ءِ اُرش

ٹی بی پی شونگال

سئے ءُ چار اپریل ءِ شپ ءَ روکپتی بلوچستان ءِ تیاب دپی شھر چابھار ءَ ایرانی لشکریانی بُن دوار کرنل کوچزئی پولیس اسٹیشن، کرنل مسرت پولیس اسٹیشن ءُ راسک ءُ سرباز ءَ ایرانی پاسداران انکلاب ءِ بُن دوارانی سر ءَ تُرندیں اُرش کنگ بیتگ اَنت کہ اِیشانی زمہ واری جیش العدل ءَ من اِتگ اَنت۔ ایران ءَ سیزدہ کارِندھانی کُشگ بئیگ ءِ ھال راست کُتگ بلے ھندی اھوالانی رد ءَ تاوانانی کِساس گیشتر اَنت۔

جیش العدل یک دھکے ءَ چہ روکپتی بلوچستان ءِ تہ ءَ پاسداران انکلاب ءِ سر ءَ اُرش کنگ ءَ اِنت بلے زاھدان ءِ ھونیگیں آدینگ ءَ پد اے ارشانی تہ ءَ گیشی اَتکگ ءُ ایرانی لشکریانی سر ءَ مزنیں ءُ ھترناکیں اُرش کنگ بئیگ ءَ اَنت۔ جیش العدل ءِ انیگیں اُرش بی ایل اے ءِ نیمگ ءَ جنوری ءَ بیتگیں مچھ اُرش ءِ ھم گونگ بیتگ، اُرش ءَ بیست پدائیانی ھوار بئیگ ءَ گوں اے پدر اِنت کہ جیش العدل ءَ وتی پوجی تاکت مزنیں کچے ءَ ودینتگ اَنت ءُ ایران ءِ سر ءَ ترندیں ءُ ھترناکیں اُرش کنگ ءِ تاکت داریت۔

ایران چاریں نیمگ ءَ چہ جنجالانی آماچ اِنت، چہ امریکہ ءِ نیمگ ءَ ترندیں زرکاری بندشانی دیمپان اِنت، شام ءِ تہ ءَ اسرائیل برپارو آئی ءِ مپاداں نشانگ کنگ ءَ اِنت ءُ داعش ھم ایران ءِ تہ ءَ اُرش کنگ ءَ اِنت۔ اِے جاورانی تہ ءَ سیستان ءُ بلوچستان ءِ تہ ءَ جنگ ءَ چہ ایران ءِ جاورھال گنتر ناگیگ بنت۔

سیستان ءُ بلوچستان، ایران ءِ درستاں پدمنتگیں پرگینگانی تہ ءَ ھوار اِنت ءُ ھندی مردم چہ ڈیھی پالیسیاں سک ناوش اَنت۔ زاھدان ءِ ھونیگیں آدینگ ءِ تہ ءَ سد ءَ چہ گیش مردمانی بیرانی ءَ پد روکپتی بلوچستان ءَ دو سالاں چہ زھرشانی زرمبشت برجاہ اِنت۔ اے جاورانی تہ ءَ جنگ ءِ شدت ءِ گیشتر ودگ ءَ چہ سیستان ءُ بلوچستان ءِ جاور گیشتر ھراب بنت ءُ ایران ءَ دیمپانیں جنجالانی تہ ءَ سک باز گیشی کئیت اِنت۔

سی پیک پہ بلوچستان ءَ دیمروھی ءِ مستاگ یا بربادی ءِ مانزمان؟

نبشتہ کار: زرپھاز بلوچ

دومی بھر

دی بلوچستان پوسٹ

اگریکلچر پڑ ءِ دیمروھی دیگ ءِ گپ ھم مارا سی۔پیک پروجیکٹ ءِ تہ ءَ ھِش کنگ ءَ کئیت ایں۔ بلئے بلوچستان ءَ وھدے کُوری ھارے مھلوکانی ڈگاراں بارت ایں۔ گڑا بلوچستان ءِ زمیندار سرجمیں سال ءَ شدلاپی ءَ گوں وتی چُکاں زندگی کنگ ءَ لاچار بنت ایں۔ ھما اگریکلچر دیمروھی کہ کھاد گوادر پورٹ ءَ ٹنانی ھساب ءَ کئیت ایں۔ بلئے بلوچستان ءِ بھر ءَ یک گونی یے ھم نہ کپ ایت۔ مکران ءَ ھوار سرجیمیں بلوچستان ءَ یک چوشیں ڈگارے نیست ایں کہ آ ویران نہ انت، پرچی؟ آپبندی کار مارا بلوچستان ءِ ڈگارانی سر ءَ پرچا گندگ ءَ نہ ات ایں؟ باریں چونیں نوک نوکیں کیٹکر ءُ مشین چائنا ءَ ھمئے سی پیک پروجیکٹ ءِ نام ءَ دومی سوبھاں داتگ انت۔ بلئے دِرتگ پُچیں بلوچک ءِ بھت ءَ ناں کھادے یک گونی یے کپت ءُ ناں کہ تیلی یے گندمی توم۔ توے چینی استان ءُ پنجابی پنڈور بلوچ ءَ داں چنت ءَ دیمروھی ءِ نام ءَ رد دئے باریں؟ ءُ تؤے سادگیں بلوچک داں چنت ءَ دیمروھی ءِ نام ءَ رَد کپ ئے باریں؟ چل ءُ ھشت سال گؤستگ تو دیمروھی نہ دیست۔ تو چے سرپد بہ ئے نوں کہ تئی بیگواھی ءِ سامان سرپد بوتگ اَنت۔ نوں تو دیمروھی گندئے؟

سی پیک ءِ یک دگہ بُلند ءُ بالاھیں بَٹاکے اش انت کہ بلوچستان ءَ انڈسٹریز اڈ کنگ بیت ایں ءُ دمگاں دیمروھی دیگ بیت ایں۔ جی ھو! ھما بلوچستان ءَ را کہ آئی ءِ شھر مچ ءَ سدانی کچ ءَ اِشکر ءِ گار بوھگ ءَ ابید ھم۔ بلوچانی لوگ کُوراس اَنت۔ اد ءَ اے گپ دلگوش کرز ایت کہ گوادر ءَ بہ گندئے انڈسٹریز جوڑ بہ بیت ایں۔ پرچا کہ گوادر ءِ نوکیں ماسٹر پلان ءِ رِد ءَ گوادر شھر داں ڈؤر ءَ گوادر پورٹ ءِ زمین نامینگ بوتگ سرکاری کاگدانی تہ ءَ۔ پمیشکا دَری گجو ءُ ٹرالر بلوچ ءِ زر ءَ چوں مسیت ءَ روپگ ءَ اَنت۔ گوادر ءِ زریئہ مئاش سرجم ءَ گوں زر ءَ بندوک اِنت۔ اگاں گوادر زر ءِ ماھیگ ھلاس بوت اَنت۔ گڑا گوادر ءَ ناں دریاورد نِشت کنت ایں۔ ناں دومی پڑ ءَ سیادی داروکیں مردم۔ پمشکا گوادر ءِ نوکیں ماسٹر پلان ءِ سرجم کنگ ءَ پہ الم انت کہ گوادر ءِ زر چہ ماھیگ ءَ ھلالی بہ بیت ایں۔ اے کار ٹرالر ءُ گجوھاں دیگ بوتگ انت۔ امیت کنگ بیت داں سال 2049 ءَ گوادر ءِ زر ءَ ماھیگ ناں بلکیں ترا کُچکے ھم دز نہ کپ ایت۔

کسہ دیمترا کہ روان بیت۔ گڑا مارا ھمئے گؤشگ بیت کہ سی پیک پروجیکٹ ءِ تہ ءَ ورگی آپ ءِ جیڑھ گیشینگ بیت ایں۔ گؤشگ بوھگ ءَ انت کہ گوادر ءَ آپ ءِ پلانٹے جوڑ کنَگ بیت۔ بلئے دومی نیمگ ءَ ما گندیں کہ یاسمین مرچی ھم تُنگ اِنت۔ ماسی شر بانو ءَ وتی آنڈو سر ءَ انت ءُ سی۔پیک دگ ءِ سر ءَ پسنی ءِ کش ءُ گؤر ءَ زھرشانی کنگ ءَ اِنت۔ گوادر ءِ دمگ جیونی ءُ پیشکان ءَ پہ زر ھم ترا بالٹی یے آپ دز نہ کپ ایت۔ رابیہ کزداری ءِ نُک کبر ءِ تہ ءَ ھم ھُشک انت۔ کوھلو، کاھان ءُ بارکھان ءَ تو مرچی ھم گندئے کہ بلوچ ءِ چک چہ چات ءَ ڈُول ءِ سر ءَ آپ کَشگ ءَ لاچار اِنت۔ بلئے پد ءَ ھم ما بہ نند ایں ءُ بچاریں باریں سی پیک شریپ دگہ چے تماشہ کنت ایں؟

ھمئے رنگ ءَ مارا بجلی دیگ ءِ گپ ھم سی۔پیک پروجیکٹ ءَ ھوار گِیجگ بیت ایں۔ بلئے گوادر ءَ ھوار سرجمیں بلوچستان مرچی ھم کوراس اِنت۔ بیا کہ گوادرءَ را یک اِشکری پلانٹے دیگ بیت ایں۔ بلئے دومی نیمگ ءَ سی۔پیک ءَ مرچی یک دَھکے سرجم بوت گوادر ءِ اِشکر پلانٹ ءَ گوادر ءِ کوراسیں گس رژنا نہ کرت اَنت۔ آ دگہ گپے کہ اِشکر پلانٹ ءِ جنَگ ءَ گوں ماھولیاتی بدلی ودان کنت ایں۔ گوادر ءِ زر ءَ ھوار پاگیں نگؤر ءَ چوں گروگ ءَ آس دنت ایں۔ اگاں پہ رَدی اڑ بہ گپت ایں! –

سی پیک دَپترے دیمتروئی تاکاں کہ ما لیٹن ایں تہ ما گندیں کہ نبشتہ انت۔ اد ءَ نوک نوکیں ٹیکنالوجی آرگ بیت ایں۔ گپ اگاں ٹیکنالوجی ءِ بہ بیت۔ گڑا مئے دمگاں سرکاری انٹرنیٹ ءِ جند نہ گواھ ایت۔ گوادر ءَ پرائیوٹ موبائل کمپنیانی سروس ءَ ابید، کہ آیانی پیکج چہ گریب ءِ وس ءَ ڈن اَنت۔ دگہ پی ٹی سی ایل ءُ سرکاری ھچ چوشیں چیزے گواھ نہ کنت ایں۔ بلوچستان ءَ جھندم چہ نوک نوکیں ٹیکنالوجی ءَ، بلوچستان ءِ گیشتریں دمگاں سیکورٹی ءِ نام ءِ سر ءَ موبائل کمپنیانی انٹرنٹ ھم بند کنَگ بوتگ انت۔ کیچ ءِ بازیں دمگاں ھوار پجنگور ءِ شھر ءِ تہ ءَ ھم انٹرنیٹ بند کنگ بوتگ۔ سی۔پیک پروجیکٹ ءِ ٹیکنالوجی دیمروھی ءِ تہ ءَ بلوچستان ءِ بھر ءَ بند کُرتگیں انٹرنیٹ پَش کپت ءُ دگہ ھچ۔

روان اِنت—

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

سَلُو ءُ ھاک ءِ مھر

نبشتہ کار: میرزُک بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

سَلُو چہ بنیاد ءَ پہ زمین ءِ ءُ هاک ءِ هاترا ودی بوتگ اَت سَلُو کہ نور بی بی یکیں بَچَکیں چُک اَت نور بی بی آرا چہ ھُدا ءَ دوست تِر اَت سَلُوک هر وهدا کہ پہ لیب ءَ اَتک مات نور بی بی ھر وھدا وتی یکیں رند ءَ اَتک چارت ئے کہ سَلُوک همدا اِنت وتی دل جم کنگ ءِ واستا اگاں وھد کہ سَلُوک اد ءَ مہ بوت اِیں گڑا مات نور بی بی مارا چہ یکے راھ دات پہ سَلوک ءِ شوهاز ءَ برے اُوسو شُت برے ساجو ءُ شُت آرا شوهاز کت۔ سَلُوک چونھا سال ءِ ۸ ۹ ءِ ماه چہ ما دور اَت پہ وانگ ءُ زانگ آ شهرستان ءَ شُت وهد ءِ کہ آ شُت گُش ئے جاھنزیب ءِ لوگ ءِ ابیتک بوت چیا کہ ما مدام ھمودا لیب ءُ گوازی کُت وهدیکہ سَلُوک پہ شهرستان ءَ روگ ءِ واستا تیاری کت ما گڑا اے دوئیں سئیں روچانی تھ ءَ باز گَشت اَنت شُت اَنت بالے مَچانی ءَ جیکو وارت یہ کہ کُوچگ ءَ گز پہ گز بوتاں کُکوکای ءَ کُت وهدے سَلُوک شھر ءَ پہ وانگ ءَ شُت ما درست ابیتک بوتیں آئی ءَ مُدام گشت من زوت پہ شُما واتر کن آں-

سَلو جان من گوں جائین ءِ کُلیں جواناں ھما کہ گون تو لیب کُتگ تئی کندگ ءَ مسکرانیانی سر ءَ زندگی دیم ءَ بُرتگ کُل تئی ودار ءَ اَنت هما پیم ءَ کہ تو پہ وانگ جاہ ءَ شُتگ پہ تئی موکلاں دُرس سنگتاں ودار کُتگ۔ بلے آ ودار وَ چار پنچ ماہ ءَ آسر بوت بلے اِے ودار باریں کدی بیت۔ من ءُ تو دیر اِنت کہ میتگ یل کتگ من اِش کتگ ناکو کادر داد ءِ لوگ ءِ دپ سک ابیتک اِنت چہ ما چہ پد کس نہ ایت ءُ دیوان نہ کنت ءُ مرچاں ترُو تاج ملک لوگ ءِ دپ ءَ نند اِت ءُ زھیروک جنت ترا نازین اِیت میتگ ءِ کُلین مردُم ھرسیگ اَنت تو زان ئے تو میتگ ءِ مردُماں سک دوست اَت ئے ۔

سَلوک پیسرا ما تئی ودار کُت کہ کد بیت تئی موکل بنت ما پد ءَ دُچار کپ اِیں۔ بلے نوں تو سنگتانی ودرا ئے ءِ بہ گِندے رھمو سوالو یہ کہ فریدوک ءُ فهیموک کایاں تئی کبر ءِ سر ءَ گپ ءُ مزاک کناں ءُ تو بچکند ئے تو زان ئے من اتک نکن آں من اگاں بیا آں گڑا تئی پیم ءَ دارئے پیتی ءَ باں کایاں تو گپے زان ئے زناں تئی چاراگ ءَ میتگ ءِ ورنا کایاں۔ بس پرک ایش اِنت تو ساجو اوسو ءُ مات نور بی بی ءُ ناصر آیانی گپ ءَ بس گوش داشت کن ئے آھاں پسّہ دات نکن ئے ترا یات اِنت تو چہ شھرستان ءَ اتکگ اَت ئے تو گوشت یار اے رندی مارا وانگ جاھ ءَ لشکرا باز ازیت کتگ جتگ کار دگرا هراب کتگ اَنت لٹ من ءُ اُمر جان ءَ وارتگ اَنت۔ برے برے من پگر کناں گوشاں سَلوک ءُ عمر جان چہ ھمدا وتی کینگ داشت پہ دشمن ءَ۔

من چہ سَلوک ءَ 2018 دور بوت آں انت پد ءَ بس ما هال ءُ اهوال کتگ اَت سَلُوک پد ءَ مئے پیم ءَ ملک ءُ میتگ یل کُت دری ملک ءَ شُت یک روچے من لوگ ءِ مردُماناں هال کُت گُشتے کہ مات نور بی بی ءَ دنیا یل کتگ آئی ءِ گُڈّی ھبر ھمے بوتگ کہ سَلُوک جان ءَ بیارئے منی سَلُوک جان ءَ بگوش اِت بیا گوں ھمے گپ ءَ مات نور بی بی وتی ساہ داتگ انت من پد ءَ ترا هال کت تئی هال نہ وش اَت تو مات ءِ اکس ءِ روان دات گُشت مات ءَ من ءَ یل کُت بلے تو نہ گریت تو مھکم اَت ئے ۔

من آئی ءَ را مُدام ھال کت گُشت کہ اِے در ملک من ءَ چو وروک ءَ وران اِنت مدام گوشتے من کایان من ءَ وش نہ بیت من ڈاکٹر ءَ شُتگ آں ڈاکٹر ءَ گشتگ کہ تئی دل ءِ وال بند اَنت من زاناں من نوں دیر نکناں وتی پش کپتگ اِیں روچاں وتئ ڈیھ ءَ گوازیناں۔ من باز دل بڈّی دات بلے آئی ءَ دم برتگ اَت سک تکانسر اَت۔

من پد ءَ آئی ءِ ودر ءَ اِت آں۔ یک روچے من ءَ سنگتے ءَ هال کت ءَ گُشتے شئے مرید رھادگ اِنت ۲ ۳ روچ ءَ هال نہ بیت آ راھا اِنت ۔ چارومی روچ ءِ بیگاه ءَ من ءَ سَلوک ءَ هال کُت گوشتے زوت بیا من نزدیک آں سَلُوک کہ آتک من ڈن ءَ شُتاں۔ من داں لوگ ءِ دپ ءَ شُتاں چاراں سَلوک آتکگ سبزے پُچ گوارا اَت ئِے من ءَ امبازے کُت منی گردین ءِ بوس گِپت من آرا بوس گِپت ما یکے دومی ءِ چم بوس کت اَنت دست پہ دست ءَ بوتاں نِشت اَنت سَلُوک من ءَ یات اِنت تو منی دست هِچ یل ندات ءُ من ءَ گُشت من باز وھد ءَ رند زندگ بوتگاں منی گوشے تھ ءَ جان دوبر اتکگ اَت گوشے من پد ءَ ھما کسانی ءِ دنیا ءَ اتکگ اِتاں ءُ تو من ءَ گوشت ترا عمر جان ءِ چے گون من گُشت عمر جان ءِ بچکندگ ءُ یات ءُ یک بنینے گوں ھمے گپ ءَ من بنین کَش اِت ترا دات تو گورا کُت ءُ چارت جیڑگ ءَ ئےکپت ئے سک مُلور بوت ئے ءُ تئی دیم تھار بوت۔ھمے ساھت ءَ سنگت آبد وتی باجہ آرت کازی ساحب ءِ ھمے شَیر جت” کندیل تمامیں ءِ شهر ءِ مِران اَنت یک یک ءَ“ دل بُرّیں زھیر تاھیر گیران اَنت یک یک ءَ ھمے ساھت ءَ تو وتی سر منی ران ءِ سر ءَ اِیر کُت من دست من تئی موداں گوں لیب کُت تو واب کپت ئے ءُ آبد ءَ پد ءَ ھم ھمے سوت گُشت ” بیا بیا کہ زراں چم آرس شلان اَنت ترنپ ترنپ ءَ“ تو گپے زان ئے کندیل تمامیں شھر مِران اَنت یک یک ءَ بلے ما اِد ءَ بژنیگ نہ اِیں ما پھر کن اِیں کہ مئے زندگی ءِ تہ ءَ تئی پیمیں کوپگ بوتگ آ پہ زِر ءُ زمین ءَ آبدمان بوتگ اَنت تئی یک گپے من ءَ یات اِنت تو مُدام گُشت من دنیا ءِ دراهین وشی دیستگ اَنت هِچ وشی ءَ منی دل آرا سَرت کُت نہ کُت بلے وھدئے کہ من وتی زمین ءِ سر ءَ باں گوں سنگتاں ھوار باں گوش ئے من پہ ھمے زمین ءُ ھمے جنگ ءَ ودی بوتگ آں-

سَلُو ترا یات اِنت تئی آهگ ءَ پد ما ءُ شما مدام بیگاهاں شُتاں مچانی تہ ءَ یک روچے تو هاک مُشتاں کت سنگت ءَ پِر رِتک پد ءَ ما کُلیں سنگت بِندات کُت یک دومی ءَ هاک جت من آ روچ ءَ انچو مارِت ما کل پہ ھمے ھاک ءَ جوڑ بوتگ اِنت۔ ھاک ءِ بوھ ءُ باس مارا یل نکنت وهدے ما زندگ اِیں گوں ھاک ءَ لیب کن اِیں وھد ءِ کہ میراں ھاک مارا امباز کنت۔ تو مدام گشت اے دنیا ءِ تہ ءَ مارا بس گوں ھاک مھر کنگی اِنت ءُ پہ ھاک مِرگی اِنت ءُ تو هما وڑ کت۔ یار تو زان ئے سَلُو تئی رمزان ءِ گپ ءُ کندگ پلانی مات ءِ گیگانی ءِ ءَ کپاں سک کنداں باور کن بلے ھمے ساھت ءَ گمان کناں تو گون نہ ئے منی کندگ گوش ئے منی دپ ءَ جور بنت۔ بلے من نہ گریواں من مھکم آں من وتی زند ءِ وشتریں ساهت گوں تو یکجاہ گوازینتگ انت ھما ساھت ءَ کہ من ءُ تو یکیں نپاد ءِ سر ءَ وپت اَنت من تو ھما بازیں وھدے جتائی ءِ سرجم کُت ۔تو زان ئے من باز نہ جیڑ آں تئی ءُ اُمر جان ءِ بابت ءَ اگاں بے جیڑاں من نہ وش باں ملور باں شُمئے بچکندگ ءُ ٹَاهک ءُ تواراں پہ زهیروار باں۔ من ھمے واستا نہ جیڑاں من ءَ ھما روچ یات کیت کہ تو من ءَ رُکست کت منی آرس ءَ شل دات تئی دپ چہ بچکندگ ءَ پُر اَت تو زانت ما کُل مِراں روچے ناں روچے بلے من ءَ گریوگ ءَ وار نہ دات من ترا چار اِت نہ کُت گوں آرسیگیں چمے ترا رُکست کُت تئی روگ ءَ رند گوش ئے مئے میتگ ءُ تئی سنگت گوں کُلیں بلوچستان ءِ زمین دوست تئی رنگ ءَ جن اَنت همک درچک ءُ دار تئی نام ءَ توار کنت تو زان ئے تو مدام گشت من پد ءَ واتر کناں کایاں ھو تئی روگ ءَ رند گلزمین ءِ سر ءَ هر زندگ اِیں چیز تئی چَھرگ ءَ جنت ھمے گمان بیت تو ھرجاھ ءُ دمگ ءَ ساڑی یے۔ تو زان ئے من برے برے جیڑاں تو وھدے چہ وانگ جاھ ءَ آھگی اَت ئے ما تئی ودار ءَ اِتاں نوں تو مئے ودار ءَ ئے ءُ تئی ودار انچیں ودارے کہ ترا دل جم کنت کہ تئی سنگتانی جاگہ ھمیش اِنت ءُ آ روچ ءِ آلّم پہ ترا کایاں ۔ بس من ءَ پھل کن کہ داں گُڈّی تیر ءَ تئی ھمراہ نہ بوتاں-

تئ کُربانی ءَ پد پروم بدل بوتگ هما مردماں کہ ترا اِیر جتگ ترا مردمے نہ لیک اِتگ ھما تئی آکس ءَ زور اَنت ءُ پیسبُک ءَ کُربان کُربان کن اَنت۔ ھما راجی جُھدکار کہ اِیر جنگ بوتگ اَنت مرچی مردمانی بڈّ ءَ اَنت ءُ ھما سنگت کہ جنگ ءَ اَنت مُدام کہ جنگے بیت سنگت ودار ءَ اَنت کہ باریں کہ بیت ما اِسٹیٹس ءِ کناں تو راست گُشتگ اَت اِے دُرس مردگ پرست اَنت -تئی آروہ آسودگ بات نمیران ئے مھروان ۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نمدی یے پہ استاد اسلم ءَ

نبشتہ کار: میرک بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

سلام اُستاد جان! من نَہ زان آں کہ تو انُوں کجا ئے ، چون ئے ءُ چی کَنگ ءَ ئے ، بلے من وتی دل ءَ جیڑ آں کہ تو منی نزیک ءُ گوْر ءَ ئے، تو زمین ءِ ھاکاں گوں ھوار ئے تو اے کوھانی سرٹُلّاں نیندوک ئے ءُ وتی دیار ءِ زیبائی ءَ چارگ ءَ ئے، تو پُلّانی توک ءَ ئے ءُ وشبو ے تالان کنگ ءَ ئے۔ تو ھمُک سرمچار ءِ دل ءِ توک ءَ ئے تو ھمُک سرمچار ءِ پگرانی تہ ءَ زندگ ئے تو نَہ مُرتگ ئے اُستاد جان تو نمیران ئے ۔

اُستاد ریھان جان ءِ شھادت ءَ چَہ پیسر من تئی کِرد ءَ جوان سرپد نَہ بُوتّگ آں من ترا بَس پَہ لیڈرے دروشم ءَ چار اِتگ بلے وھدے کہ ریھان جان ءِ جند ندری کُرت ءُ تئی یک اکسے منی دیم ءَکپت کہ تو ریھان جان ءَ بیرک بَڈّ ءَ داتگ ءُ بُوسہ ئِے دایگ ءَ ئِے من ءَ سَما بُوتّ کہ تو بنی آدمے کَم ءُ پرشتھے ءَ گِیش ئے پَہ من کہ یک مردُمے پَہ زمین ءَ اینچو دیوانگ بُوتّ کَنت کہ پَہ گُلزمین ءِ آجوئی ءِ ھاتر ءَ وتی جند ءِ یکّیں زھگ ءَ ھم کُربان بَہ کَنت۔ اُستاد ھما روچ ءَ چَہ تو منی دل ءَ جاگہ کُت منی دل ءِ تہ ءَ تئی واستا سکّیں مزنیں ازّت ءُ اھترامے پیداک بُوتّ تو من ءَ چہ ھُدا ءَ دوستر بُوتّ ئے ۔ اگاں امیربکش سگار ءَ چَہ پَد من ءَ کسّے ءِ کِرد اے وَڑ ءَ دوست بُوتّگ گُڑا آ تو ئے ۔ من دل ءَ جیڑ اِت ءُ وَڑ وڑیں ھیال جَت کہ بس یَکّ بَرے گوں اُستاد ءَ دیوانے بہ بیت بزاں منی زندگی سرجم بُوتّ بلے من زانگ ءَ اِتاں کہ اے سَک مُشکل اِنت بلے من انگت ودار ءَ اَتاں بلے دیر نہ گوْست کہ تئی شھادت ءِ ھال اَتک۔ اُستاد اے روچ ءَ کہ تئی شھادت ءِ ھال اَتک ھمے گنوک کہ سرجمیں روچ ءَ یک ساھتے دپ ئِے پہ کُوکّار ءُ کندگ بند نَہ بُوتگ اے روچ ءَ سک ملُور بُوتاں من ورگ نہ وارت مات ءَ گُشت تو بیمار ئے بلے مات زانگ ءَ نہ اَت کہ بلاھیں گَمے کہ من ءَ پتاتگ ئِے ءُ سک تَہ پروش ئِےکُتگ۔ اُستاد تئی روگ سک تور اِتگ بَس یَکّ بَرے واتر بہ کن گوں من ءَ یک دیوانے بہ کن گوں تو کسانیں نیادے کن آں ترا چہ باز چیز در برگی اِنت ترا چہ زمین ءِ اِشک دربرگی اِنت ترا چہ کُربانی دایگ ءِ توکل دربرگی اِنت ءُ سک باز جُست کنگی اِنت کہ اے جُستانی پسّہ ءَ ترا چہ ایبد دگہ کس من ءَ دات نہ کَنت۔ بلے من زان آں کہ من چُشیں وش بھتے نہ آں کہ ترا گوں نیادے کُت بہ کَن آں ۔

بلے اُستاد تو زان ئے مرچی تھنا من نا بلکیں سرجمیں کوم پہ تئی یک توارے ءَ ھدوک اِنت راج ءِ ھمُک پُسّگ ترا گوں دیوان کنگ لوٹ اِیت ۔

بس پہ ترا باز ھیال بُوتّگ اَنت کہ گوں تو کنگی بُوتّگ اَنت بلے تو پیسر ءَ رپت ئے ءُ ھما ھیال کہ گوں تو کنگی اَت اَنت من کُل کنڈ کُت اَنت ءُ دل کُشت پرچا کہ من زان آں تو نُوں واتر نہ بئے۔ اُستاد اے جھد ءَ بے دروریں سر شُتگ ءُ بے دروریں سنگت تنیگا کُربانی دایگ ءَ اَنت بلے اِنکس کہ تو بُوتّگ ئے منی ھیال ءَ کس بُوت نَہ کَنت تئی کِرد بے مَٹ اِنت۔

اُستاد مرچی من کیچ ءِ کوھانی سر ءَ نشتگ اتاں ءُ زمین ءِ زیبائی ءَ چارگ ءَ اتاں داں من تئی ھیالاں کَپت آں من زمین ءِ زیبائی ءِ تہ ءَ تئی بچکند دیست اَنت تو سک یات اتک ئے منی چم ارس بُوت اَنت ءُ من سک ھیران ھم بُوتاں کہ اے چونیں مارشتے کہ ھما مردُم کہ من زندگی ءَ نہ دیستگ ءُ ناکہ من ءَ دیستگ ئِے من مرچی آئی ءِ واستا گریوگ ءَ آں اے مھکمیں میرو مرچی گریوگ ءَ اِنت۔ اُستاد من گوانکو کش اِت تئی تامُرے چار اِت ءُ پد ءَ بلاھیں ساھے کش اِت ءُ گُشت من وش بھتے آں کہ من اسلم ءِ اھد ءَ ودی بُوتّگ آں من اسلم ءَ گوشداشتگ من اسلم ءِ کرد دیستگ۔

اُستاد وتی اے کستریں بچّ ءَ بس ھمنچو مھکم بہ کن کہ ردیں راہ ءَ ھچ رنگ ءَ مہ روت ءُ مُدام ھمے پیم مھکم بہ بیت۔ اُستاد جان تو نمیران ئے تو زندگ ئے۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بیگواهیں دیدُک ءِ نام ءَ

نبشتہ کار: کندیل بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

وهد‏، ساهت، کِسّہ ، پمیشکا بے ھیال کنگ بنت دانکہ اِیشانی جاگہ ءَ نوکین رُودم بزور اِیت بلئے پہ من وَ همے سھت ءُ دمان نوک بنت ساهتانی بے هیال کنگ پہ من ءَ اَرزان نہ اِنت ساهتانی پہ مُدامی گار کنگ ءَ بگندئے من وت مئیاریگَ آں تئی روگ ءُ واتر نہ کنگ ءَ من ءَ باز رنجینتگ هروهد ءَ تئی نپَسگیریں ترانگاں گوں چیر ءُ سر بوتگ آں -بلئے تو زان ئے وهدے کہ مردم روت گوں آئی ءِ روگ ءَ درُستیں هبر هلاس بنت تھنا همے هبر پشت کپ ایت کہ تو من ءَ سک یات کایے ءُ مردم دمانوکے بےتوار بیت ءُ کترھے گیمُّر ایت ءُ پد ءَ هما پیسری مردم بیت بلئے من ترا گُشاں تو چون یات کایے تئی یات هروهد ءِ اتکگ من همے هیالانی تہ ءَ جلیتگ آں یاتانی یک کُدامے ءَ من ءَ مانپتاتگ ءُ رند ءَ دیگ ءَ وهدے اَتکگ کہ هیالاں کار نہ کُتگ گُڑا من همے هیالانی تہ ءَ جلیتگ آں-

بلئے برے برے مردم ءِ یات ءُ ترانگ مردم ءَ اَنچو مُلور کن اَنت گُش ئے ‏‏زِند چہ تہ ءَ کم کم ءَ هلاس بوان اِنت ءُ من زندگی ءِ پشتکپتگیں روچانی تہ ءَ ساه زورگ ءَ هاں ءُ مروچی من گوں اَنچیں تاهوشکیں ساهتاں دوچار کپتگ آں-

دیگرے وهد ءَ من وتی ابیتک ءُ بےتواریں کوٹی ءِ دپ ءَ اوشتاتگ اتاں آزمان مُجاں گیپتگ اَت هرکَس گوں وتی زند ءَ دست گٹ ات تھنا من چو هوشکیں دارے ءِ پیما دریگ ءِ دپ ءَ میلانک اتاں گوش ئے ساه درآتکگ اَت اِے تھنا منی کُنٹ اَت کہ سرا بار اَت دیر گوستگ اَت بلئے ما اَنگت همے جیڑگاں گوں چیر ءُ سر کہ اگاں تو زندگے باریں کُجام سیاه ء‏‏‏ُ تھاریں کوٹیاں بندیگے اگاں ترا رستراں وتی هرجاں جتگ گُڑا تئی جون باریں کجام کوه گیاباناں دور داتگ نزاناں تو هستے یا نہ بلئے من اَنگت ودارے چاراهاں نیشتگ آں بلئے اِے ودار کدی آسر بیت همے ودار ودارّ ءَ زندگانی دردّ ‏ءُ رنجانی باهوٹ اِنت ودارانی راهسراں ‏دراتکگیں نگاه کہ اُمیتانی راهسراں وداریگ آں کہ بلکیں بئیت ءُ زِندمانے سیاه ءُ تھاریں جھان ءَ رُژناه بِکنت چیا کہ ودارے سرریچیں کیپاں چمّانی هرس بادینتگ ءُ زِند گوں اَنگراں بریتکگ اَت -بلئے اِیوکہ من اِناں هما ٹیبل کہ تو سر ءَ ونتگ،هما بتی کے تو پہ وانگ ءِ هاتر ‏‏ءَ روک کُتگ،هما ند کہ تو نبشتہ کُتگ،هما تئی دوستیگیں کتاب درُست دنزاں گیپتگ آں هما کوٹی نوں رمیزانی ورد بوتگ دُرست تئی جگربُریں یاتاں گَچل کُتگ آں بلئے وهدے تو واتر کن ئے اِے دُرست گِلگانی گُکاں گوں ترا پریچاں -گُشگ ئے گا ترا چہ پد هر همُک چیز بدل بوتگ سُھب،بیگاه،روچ،شپ،هلک،میتگ،مردما درُوستاں نوکیں رنگ آورتگ بلئے پہ من هِچ چیز بدل نہ بوتگ دُرست تئی روگ ءَ پد هما وڑا اوشتاتگ ‏آں دُرست چو منی پیم ءَ اوشتاتگ آں ..بلئے تو زُلم ءِ دست ءَ باریں کُجام اھدے گْوات ءَ بیگواه ءِ هما بیگاهاں مہ هواری ءَ نیشتگ دیوان کُت ءَ هما بیگاه دوبر نیتکگ آں ءُ شپ گُش ئے گیشتر بیمناک بوتگ آں-

منی دیدُک ! من دگہ هچ نہ زاناں ترا چہ پد چے چے بدل بوتگ بلئے هما جنگے کہ تو بھر بوتگ ءِ ترا چہ پد همے جنگ ءِ تہ ءَ سّک باز مٹ بدلی اَتکگ -هما وڑ تو گُشتگ اَت هما وڑ بوتگ اِے جنگ ءَ مئے بلوچ مات ءُ گُوهار هوار بوتگ آں، اِے جنگ ءَ را شارُل نوکیں رنگ ءُ درشمئے داتگ، جنگ ءَ سّمو ءَ وت ءَ ندر کُتگ ، اِے جنگ ءَ هزار بےمٹیں سر شُتگ، چینچو گار بیگواه بوتگ، چینچو لوگ سوچگ بوتگ، چینچو ژانگولیں جون کوه گیاباناں دور دئیگ بوتگ، چینچو لج رسترے پادمال بوتگ ءُ اِے وهد ءَ تئی زمین ءَ را تئی وڑیں بچ ءِ ئے پکار بوتگ بلئے تو وتی زمین ءِ وڑا دست ءِ دری آں بےوس بوتگ ئے –

بلئے تو زان ئے پہ سرڈگارے موکگ ءَ هر وڑیں کُربانی لوٹ ایت پمیشکا لگور چہ تئی جُھد ءَ تُرس ءِ آماچ اِنت – تو کھریں زِندان ءَ گوں دست ءِ سانکلاں جنگ دیان ءِ تئی جُھد پہ گُلامیں راج ءُ بندیگیں سرڈگار ءَ مُدامی اَبدمان اَنت بلئے تو وهدے واتر کن ئے من تئی زمین ءِ بزگی ءِ سرجمیں کّسھاں گوں ترا کارآں وهدے تو اِشکُن ئے تئی زمین ءِ سرا چے بوتگ گُڑا تو الم ءَ پد ءَ چو شھداد ءُ اهسان ءَ کتار بند بہ ئے ءُ پہ گُلزمین مات ءِ پھریزگ ءَ کوه ءُ هساراں وتی وابجاه کن ئے ءُ چو سلال ءَ پد ءَ بولان ءِ گّٹ ءُ گراں گوں همگنگلیں بیل ءُ یاراں کّھرے بہ ئے ءُ دژمناں ءِ سر ءَ کّپ ئے لگور ءَ چہ وتی آپ بنداں پہ مُدامی گلیں-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

یاتانی زاھِر جان

نبشتہ کار: زھرا بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

زاھر پَنچ سال ءَ گوں مارا نزدیک بوتگ اَت، اولی رند ءَ گندگ ءَ گوں اَنچُش نزدیک اَت ءُ ھر گپ ءَ بچکندگ ءَ اَت گُش ئے زاناں ما یکّے دومی ءَ چے در کسانی ءَ آشنا اِت اِنت-

زاھر ءَ وھد ءُ پاس نیستگ اتگ ھر وھد ءَ جُنزان اَت ءُ آئی ءِ مستریں شری ءُ زیبائی اِیش اَت کہ ھر رَنگیں تُرندیں گپّ ءُ گال کسے ءَ بہ کُتین یاکہ دیم ءِ مردم جزباتی بوتیں بلے زاھر ءَ دل ءَ نہ کُتگ اَت، زاھر کدی جزباتی نہ بوتگ ات بلکیں ھر رنگیں گپانی پسْہ آئی ءَ گوں بچکندگاں داتگ۔

زاھر ءَ گوں وتی نزدیکیں سنگت ءُ ھمراھاں بے کساس مھر اَت ھر وھد ءَ بچار اِت ایں دیوان ءِ نشتگیں مردم آئی ءَ گوں بچکند ءُ شوکیں گپ ءُ گالاں ملمہ کُتگ اَت اَنت، ھر رنگیں اڑ ءُ جنجالانی دیمپان بوھگ ءِ آئی ءِ گْورا ازم ھست اَت، آ ھر رنگیں رِپُک ءَ زوت آژناگ ءُ پوہ بوت، بلے زاھر ءِ روگ ءَ بازیں مردم ژامبلینت ءُ ٹپیگ کُت انت-

زاھر ءَ بگندئے اے دل بہ لوٹ ایت کہ پیسریگیں رنگ ءَ گوں دوچار بہ کپاں ءُ کُوھنیں کِسْہ ءُ یاتاں درشان بہ کن ایں، بلے آئی ءِ اَنچُش اِشتاپ کُت ءُ شُت کہ من کدی ھم آئی ءَ دیست نوں نہ کن آں، چیاکہ آئی ءِ جاھے اَنچیں دوریں کہ من ءَ انیگیں وھد ءَ دور روگ کپ ایت بوت کنت آئی ءِ دُچار کپگ ءَ من ءَ بہ لگ ایت ءُ پد ءَ من آئی ءَ اے پند ءَ دُچار کپت مہ کن آں-

بلے زاھر ءِ مھر ءُ آئی ءِ بودناکی ھروھد ءَ من ءَ دُچار کپگ ءُ گپ کنگ ءَ آں ھمک شھدربرجاہ ءُ ھمک مُچیانی توک ءَ زاھِر گندگ بوگ ءَ اِنت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

تو زان ئے زندگی ءِ گرانتریں ساھت کجام اِنت؟

نبشتہ کار: ن س سید

دی بلوچستان پوسٹ

ھمک مردم وتی ھما ساھت نزیکتریں جاوراں تئی دیم ءَ ھرکسے کنت گوش ایت بہ زاری یک نوکری ءُ گاڑی ءُ ماڑی مسال ءَ دے اَنت بلے انچوں کہ من ساھتے ھبر کت گڑا منی ءُ ھمک منی وڑیں نودربر ءِ دیم ءَ آنوں ایوک ءَ ھمیں یکیں ھبر انت کہ زندگی ءُ موت مرگ ءِ وت پیسلہ کنگ وت وتی مرگ ءَ پہ دپ ءِ کندگ وتی زندے ھمک وشی ءَ کربان کنگ وتی جندا کربان کنگ پہ ھما آں کہ بانداں وتی جیڑ ات ءَ وتی کسان کسانیں زند ءِ تکلیف ءَ بہ ھیال بنت کہ منی ءُ تئی ھاتر ءَ کسے ءَ وتی جند ندر کتگ وتی وشھالیں زند ءِ یل کتک شوکیں سرجاہ ءِ نپاد شمشتگ انت ماہ پد ءَ بہ ھال باں ماہ پد ءَ گوں ھما دو پادیں رستراں ھوار بہ ماں پد ءَ وتی لاپ کموں کاگزی ٹوکر ءِ واستا گوں ھمیں رستراں گوں یک جاہ بہ ءُ گوش ایں سنگ ءُ سر ءِ کسہ انت سر ءُ سنگ ءِ ڈیک دیگ اکل ءُ ھوش ءِ کار نہ انت-

بلے جاگھء واجہ خیربخش مری بلوچ وتی انٹرویو ءَ گوشیت: ”اے ھبر راست کہ سنگ ءُ سر ڈیک دیگ یک اکل ءِ کار نہ انت بل انچیں مول ء موسم کاینت کہ مردم چہ مجبوری ءَ اے ھبر ءَ پراموش بیت اِنت کہ دیم ءَ سنگ ءُ منی سر انت من گپ ءَ دل کناں کہ روچ ء نہ روچ سنگ پورشیت“ گپ ءُ ھبر پد ءَ ھما دمان ءُ ساھت کیت گوش ایت کہ زندمان گرانتریں وھد پہ بنیادم ءَ کجام انت ءُ پہ بنیادم آدم پرچیا ءُ چہ پیماں گراں انت گڑا ما ھما ساھت چہ شگوستیں مردم ءِ امل بزاں جند ندر فدائی شھید حمل ءِ کتاب ءَ چست کنت گڑا سما بیت کہ آ ساھت پہ ھمک مردم ءَ گران نہ انت بلے پہ ھما آں کہ چہ ھمک زند ءِ جھل ءُ برزاں سرپد بہ بیت چوں حمل ءُ سالال ءُ دگہ جند ندرے نہ ڈول کہ ماہ چہ کنگ ءَ ایں ءُ پرچی کنگ ءَ انت ؟ انچوش ھمل پنام نوتک وتی وڈیو ءِ تہ ءَ گوش ایت کہ ما سرپدیں کہ ما چے کار ءَ سر گیپتگیں ءُ اے کار ءَ بلکیں سامراج وتی سامراجی بدیں ھادتاں یل مکاں ءُ چش ھم بوت کنت کہ سامراج وتی زلم ءُ زوراکی ءِ گیشتر بہ کنت بلے اے ھبر منی قوم ءِ دیم ءَ چوں روچ ءَ روژناں انت کہ بلوچ ورناں تا وتی گڈی تیر ءَ جنگ ءَ داران بنت ءُ وتی سراں پہ ڈیھ ءَ کربان کن انت تاں کہ زلم ءُ جابر ءِ دژمن ءَ بزانت گوں کے دیم پہ دیم بوتگ پد ءَ وتی کتاب اھدے اسلم ءِ تہ ءَ گوشیت: ”الم نہ انت کہ ھمک بلوچ ورنا گوں سلا ءَ جنگ بکنت بلے پہ ھر بلوچ مردیں ءُ جنین ءَ لازم انت کہ وتی راجی جنز ءَ سپورٹ بکنت آئی ءَ ھمراھداری بلوچ راج دپتر نویسی یا دگہ گراؤنڈ ءِ سر ءَ بلوچ قوم جنزگ ءَ بوت کناں“ اگاں ما بچاریں یک بنیادم ءِ زندے لکیر تاں چنت سال ءِ بیت گڑا ریسرچ ءِ متابک ءَ یک جان سلامتیں مردمیں کم چہ کم شست یا چہ آئی ءَ کمے گیش وتی زندگی ءَ زند داشت کنت بلے اگاں بچاریں یک گلامیں قومے تاں چنت ءَ وتی سنکالاں وتی گٹ ءَ کت کنت گڑا دنیا ءِ ھچ زانتکار گوشت کت نہ کنت کہ تاں کدی بلے الم گوشت کنت کہ ھما ساھت ءَ ترا اے ھبر سما بوت کہ تو گلامے تئی راج بزگر تئی مات ءُ گوھار سردر انت ھما ساھت ءَ چہ ھر سنکالاں چہ آجو بوت کن ئے کہ ترا گلام کنان انت ءُ پیداک اِنت ۔

واجہ ابا قاضی وتی شائرے ءِ تہ ءَ گوش ایت:
“اے جنگ گوں زمانگ ءَ شبین ءُ چھر ءُ تهر کنت”
“اے جنگ مارا ھور کنت اے جنگ مارا بھر کنت”
“اے جنگ نگدیں موسماں چہ موسماں زبھر کنت”
“اے جنگ داں کیامت ءَ ھمے وڑ ءَ روان کنت”
“کہ مارا باز پند بُرگی انت انگتہ وتن”
“کہ مارا گلزمین ءَ نندگی انت انگتہ وتن “

گڈسر ءَ پد ءَ من ءَ یات اتک کہ تو زان ئے زندگی گرانتریں ساھت کجام انت منی دل ءَ ھمے ساھت کہ تو وتی راج ءَ پہ ھمے ھاتر ءَ کربان بہ بہ ئے کہ منی قوم منی بندات نی اے ھبر ءَ مکنت کہ منی کاربازنت منی لوگ تھنا انت من وَ لوگ ءِ یکیں بچ آں من برات یا منی سیادے جنگ ءِ من نوکار باں گڑا پہ راج ءَ کار کناں ءُ باز انچیں ھبر کہ مردم کاینت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔