نبشتانک: درد ءِ سفر: نور ءُ قاضی
نبشتہ کار: جواد بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
ھردیں کہ من وتی یاتانی گرنچ ءَ بوجاں گڑا ھما زمانگ یات گیئت کہ ما تھنا “ قاضی “ ءِ نام ءَ چے آشنا بوتگ ایں، اے نام ناں کتابے ءِ تاکانی سر ءَ نبشتہ ئے صورت ءَ ونتگ نا کہ مُلّا ءُ عالمانی وازانی تہ ءَ اش کُتگ بلکیں اے نام اولی بر ءَ نورخان ءِ سوتانی تہ ءَ آئی ءِ شیرکنیں توار ءَ چے مئے گوشاں کپتگ ۔
ما گوں وھد ءَ گوکو کنان اتیں ءُ دیم ءَ جُنزگ ءَ اتیں ، لبزانی چِست ءُ ایری ءَ سرپد نئیت ایں ،شئیر چی یے شاعر کئے ءَ گوش انت ، بس موسیکی ءِ ءُ نور ءِ شیدائی اتیں ، ایم پی ۳ ، ٹیپ ءُ کیسٹ ءِ زمانگ ات ما نورخان ءِ توار ءَ گوں وت ءَ گُلائیش کُتگ ات ، گڑا ھمے میان ءَ بس لبز قاضی مئے گوشاں کپتگ ات-
تو قاضی ستر گندہ کارے بہ بئے
تئی پَنت ءُ وازاں دل ءَ جاگہ انت
من قاضی وتی عھد ءِ درامد
باریں منی باریگ کُجام انت
چہ زند ءِ گماں قاضی آسودگ ءُ آزات انت
نہ تُرس گناھانی نہ پِگر سوابانی
قاضی انچیں گال کتاراں من پہ گُل ءَ
پیغمبر ھم شئیر چوشیں پِر بست نہ کنت
من ءَ قاضی شِگانی چو مہ کن پہ شیشگ ءِ آپ ءَ
اگاں تئی موڑ انت شش پیک ءَ نہ انت سرجم دگہ باز انت
روچ ءَ ھم استالاں ھساب ءَ انت
تو گوش ئے قاضی انگت ءَ سار انت
الھان کنت شئیرے پد ءَ گوں زھیر واریں زیملاں
قاضی چو ناکو فیضک ءَ درد ءِ سروز ءَ ساز کنت
سوت پر بندیت یا گزل قاضی
لال ءُ مُروارداں شُماراں انت
پِر بستگ قاضی شئیر پہ دوست ءَ دل ءِ تب ءَ
روچے بشیر روچے عطا شاد بیتگ اں
وھد جُنزان ات ما ھم گوں وھد ءِ ھمراہی ءَ نوں گام جنئگ ءَ اتیں ءُ شئیرانی میان ءَ وت ءَ شوھاز کنگ ءَ اتیں ، اے نور ات کہ وھد ءِ ھمراہی ءَ مارا گون ات ءُ مئے زندگی ءِ ھمسپر بوت، نور ءَ گوں روچ پہ روچ نزیک تر بوھان اتیں کہ گوشاں کپت ۔
“ ھر چیز مبارکؔ رست پد ءَ
ساھے من پہ وت درگیتک نہ کُت “
نورخان ءَ پد ءَ اےانسان مئے دیم ءَ سرجم کُت ءُ قاضی ءَ را “مبارک” پِرے کُت انچوش گڑا ما مبارک قاضی ءَ چہ آشنا بوت ایں ،
مبارک قاضی ءَ کہ ما نوں نور ءِ توار ءَ اش کنگ ءَ اتیں اے میان ءَ مئے کِرا مھر ءُ آشکی ءِ موسم ات، بس گڑا نور ءَ قاضی ءِ لبزانی امبار گون ات ما وتی جند ءَ مُلما کنگ ءَ اتیں ۔
گوں خدا ءَ ھمے واھگ انت بس منی
درد ءُ گم پہ من ءَ شات ءُ گل پہ ترا
تو ستر گوں من ءَ بے وپائی بہ کن
مھر ءِ زنگ ءَ نیاراں ازل پہ ترا
گُل ءِ رکّانی سوغاتاں گِراں من
چو شیر ءُ بینگ ءَ بل ات من ءَ را
شُما مھراں بہ گندات ئے جھان ءَ
پہ کَسّ ءُ کینگ ءَ بل ات من ءَ را
ھُدا زانت ئے کہ کئی نام ءَ گِراں من
گُل ءِ نازینگ ءَ بل ات من ءَ را
زانت بکشاتگ من ءَ انچیں تئی مھر ءِ لذت ءَ
کہ توار ءَ چم گِنداں ءُ بھار گوشاں کپ ایت
یکرندے من پد ءَ تئی نام ءَ “فِدا” کُتیں
گندے بہ رستیں دل دوبر ءَ یار زندگی
زندگ آں پر تو شئیر پِر بنداں
تئی گنوکاں شُمار باں بلکیں
تئی کاگدیں دیم ءَ کدی گرمیں ھوا یے اوں مہ جنت
داں زندگ ئے بات ئے مُدام آباد ماں لُنجیں شپاں
بس یک نزوریں عادتے گون انت منی گُل ءَ
رازاں دل ءِ مُدام گوشیت بے تواری ءَ
ھزار رنگءِ تھا تو وتءَ بہ کَن اندیم
ھزار جنکءِ تھا من ترا نشان کناں
مئے چماں اے کُلیں دنیا تئی رنگ انت
ما کہ ھمک بالاد تئی بالاد کُتگ
داں زندگ آں زِبھر نہ باں مھر ءِ لذت ءَ
بس یکرندے من گوں ترا ھم نیاد بیتگ آں
وھد ھر چیز ءَ گوں وتی ھمراہی ءَ بدل کنت ، آ انسانی مارشت بہ بنت یا کہ دگہ ، کس نہ زانت کئے کُج ءَ کئے ءَ دروہیت ، مھر ءِ موسم وتی رنگ مٹ کُت ءُ دیم جُنز ات اے بر ءَ کہ موسمے اتکگ ات اشی ءِ تہ ءَ درد ، رنج ءُ ابتیکی مان ات ، انچوش سما بوت کہ اے موسم نوں بدل بوھگ ئے نام ءَ نہ زانت بلکیں مئے آتراپ ءَ چکریت ، اے سھتاں نور ءُ قاضی پد ءَ ھمراہ اتاں ءُ پد ءَ ما اے درد ءُ رنج ءِ سپر بندات کُت-
ماں زندمان ءِ مُشکل ءُ گرانیں مسافتاں
دروہیت من ءَ را ھمسپر ءَ یار زندگی
امروز ءَ ھرکس جند ءِ گماں گار انت
من یک ءُ تھنا تئی گم من ءَ نئیل انت
گوں کئے اندوہاں گالاں کن ئے قاضی
جیڑے کئی دیم ءَ تئی گم من ءَ نئیل انت ؟
من ءَ انچو زُرتگ گماں آئی ءِ
نہ جند ءِ سماہ انت نہ دنیائی ئے
قاضی دائم درد بِہ سگّ آں تئی
چوش نہ لوٹ آں مثلِ عطا من شات بہ باں
گوں وتی جنڈیں کبا ءُ درتگیں شال ءَ
یک پکیرے دردے کوہ ءَ سر کنگ لوٹیت
درد ءُ رنج ھم نوں مئے زند ءِ ھمراہ بوت آں گوں ما سپر کنگ ءَ اتاں ، ما گوں یک دومی ءَ انچو پیوست ات اِنت کہ گوں یک دگری ءَ سھت ئے ھم جُتا بوھگ ئے نام نہ زانت، نور ءَ کازی ءِ شئیرانی تہ ءَ مئے زندگی مھدود کُتگ ات ، ھر لبزے ءَ نوکیں دردے گون ات ءُ نوکیں کِسہ ئے ، اے دوئیں ھما کارست اتاں کہ بیدے اشاں پورا مئے درداں معنا نیست ات، ما کہ ابیتکی ءِ سھتاں وت ءَ کمو مُھکم کنگ ئے کُوشست کُتگ بس گُڑا نور کازی ءِ لبزاں گوں مئے دیم لیب کنگ ءَ ات-
اوئے شُمّیں دل بہ بات
آہ ءُ اُفّار ءَ نہ زانت
چونیں آ سواداگرے
درد ءِ بیپار ءَ نہ زانت
16 ستمبر انت بہ گندے مر چی نور سک گل ءَ بال انت کہ قاضی آئیگ ءَ انت ، نور وتی باجا ءِ دنزاں ساپ کنگ ءَ بیت یکبرے پد ءَ گوں قاضی ءَ یکجاہ بیت تِنگ نوشی ءِ دیوان بیت “زیمر زیمر چاپ جنکاں” ۔
تو کدی باریں یکبرے کائے
بیا ترا اللہ سد بر ءَ بیار ایت
منزل منزل بیا تئی گم من ءَ نئیل انت
ساچان ایں بیگاہ ءَ تئی گم من ءَ نئیل انت
بے تو ابیتک انت تئی لوٹوکانی مجلس
بیا کہ ترا تئی مھر ءِ پکیراں یات کُتگ
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔
