TBP Balochi

کسانیں لیبوے من گار کُرتگ

نبشتہ کار: سؔعودناز

دی بلوچستان پوسٹ

ھمے کہ راہ ءَ رھادگ اِتاں دراجیں دگ کہ دیم پہ ھلک ءَ روان ءُ ھلک نزّیک تِر بوان بوت ھما کُلیں نَدارگ منی چمانی دیم ءَ چو تامر ءَ پِر بوان بوت اَنت ، ھر ندارگ ءَ رند نوکتریں زھیرے ءِ در پچ بوان بوت بلے ھرچ ھمک کِسّہ ءَ یک ناں یک سِست ءُ سیدے مان اَت ، دراجکَشّیں کِشک ءُ پندانی واتری ءَ پَد کہ من دوبر ناپگ کّلیں میتگ ءَ اَتکاں تاں پرشتگیں کمپان ءُ پَسیل ، دیوالانی رنگ ھم ھور ءَ لَکوشتگ اِت اَنت ، ھر ندارگ ءَ وتی تب مٹّینتگ اَت مارا کِساس ھَشت نہ سال بوتگ اَت کہ میتگ ءَ چہ دیر اَت ایں بزاں پہ وانگ ءُ زانگ ءَ شھر ءَ اَتکگ اَت ایں ءُ جاورانی ناشُکری ءِ سبب ءَ ما وتی دست ءُ دل داشتگ اِت اَنت پہ روگ ءَ بلے اے بَری پورہ من سک زھیریگ اِتاں ، گاڑی کبرستان ءِ ھدّ ءَ رس اِت تہ منی چم کَپت اَنت اِد ءَ بازیں اَدّیرهانی شکّ لُڈاِتگ اَت بلے زھیراں ھرام بات پولِنگے ھم نہ گِپت ھرچ یک کبرے ءَ پد زھیرے ءِ در پچ تِر بوان بوت اَسل ءَ اِش اِنت اے ھما کَبر اِت اَنت کہ اِشانی توک ءَ مئے کسانی ھم بار گِپتگ اَت ھما کہ نہ جیڑاِتگ اَت ھما بوتگ اَت-

کسانی ءَ مارا پیرمات ءَ سرشپاں گوستگیں زمانگ ءِ بلوچانی کِسّہ کُتگ ءُ داتگ اَنت، تپاکی ءُ یکجائی ءُ مھریں کَلات بہ بیت،کاہ ءُ کاش ءُ کَڈب ءُ سرسبزیں مچ ءُ ڈگار، ھمے کور ءِ نوکاپ ءِ چارگ ءَ پہ ما چینچو دلوارگ بیتگیں ھُدا زانت ، پیسر ءَ پہ گَل بوگ ءَ مئے کِر ءَ گونڈیں گونڈیں چیز بیتگ ءُ ما سک ءَ گل بیتگیں بلے نی ھور بَنت ھیروپ بَنت ، سانگ بنت پُرس بنت زمانگے بلکیں اھدے مئے چمانی دیم ءَ مٹّ بوت جنگ ءَ بازار ءُ ھلک مانپوشت اَنت بلے اَنگت ما ھمود ءَ پش کپتگیں ، ھما میتگ ءَ کے مئے ناپگ کَل اِنت مئے گَل ءُ بال کسانی ءِ ھمراھانی مھروانی ، مئے ڈگار ءُ مچ کوہ ءُ ملگزار مارا ھمے دوست بنت ما گوں ھمیشاں زندگی ھیل کُتگ ما زانتگ اَت کہ ٹیکنالوجی ءُ شھری زندگی پہ ما نہ اِنت بلے ایردستی ءِ بیماری اِنت اِشی درد وَ الم سگگّی اَنت-

من جیڑاں کہ یار مئے چمانی دیم ءَ پورہ زمانگے لیٹ اِت، وھد پِرگوست اَنت چینچک چیز ما پُشت ءَ یلہ دات ، وتی سِد اَنت وھد مٹ اَنت ، ھما چیز کہ کسانی ءَ پہ مارا گَل کنگ ءَ بس بوتگ اَنت نی ما پہ گَل بوھگ مزنیں گپے ما شوھازیں کرارے کہ مئے بے کراری ءَ داشت بِکنت ، چوناھا نیزگارین ءُ بزّگیں راجانی درد کہ انسان ءِ اَندر ءَ بِہ بیت گُڑا زانت کہ پہ ایردست ءَ ایمنی نیست بلے آ زمانگ ءَ کہ ما کسان بوتگیں ما نہ زانتگ کہ وھد چُش لیٹ ایت ھمے مردم کہ ھست اَنت کندگ ءَ اَنت باندا گِسر کپ اَنت ، کبرستان ءِ زمین مزن کنگ بنت ، میتگ لڈینگ بَنت ءُ ما شھری زندگی گوازینگ ءَ پہ لاچار بہ ایں، لاپ ءِ شوھاز ءَ مردم درانڈیھی ءَ پہ لاچار بَنت ، بلے زان ئے میتگ میتگ اِنت اِد ءَ نی ھَچ نہ منتگ مردم لڈینتگ اَنت ویرانگی اِنت، کھیر ءِ سر ءَ اَنگت بیگاھاں شانتُل کوکو کنت ، کور اَنگت آپ کارایت، ڈگار اَنگت ھست اَنت من ءَ پمیشکا دوست اِنت ، سھب ءِ سر ءَ کہ واب ءَ پاد کائے اَنچیں کوشے کشّ ایت مردم ءَ تاھیر دنت ، بیگاھانی رولھی ندارگ بِہ بنت ، ما وھد ءَ سک ءَ گل بوتگیں بلے ھو چوناھا ھاک ھاک اِنت ءُ اِشی ءِ مھر پراہ ءُ شاھگان بیت پمشکہ پہ ما اگاں پہ درور بچارئے مئے زند زندے نہ اِنت بلے ھمے مھر اِنت کہ مردم ءَ زندگ داشتگ ئِے ،.میتگ ءَ مئے کسانی ءِ یات کَلّ اَنت مئے ناپگ ھمد ءَ کَلّ اِنت اِد ءَ ما زندگی کُتگ اِد ءَ ما مرگ ءُ زند ءِ نام در بُرتگ ، اِد ءَ ما مھروانی دیستگ ، اِد ءَ ما تپاکی دیستگ، اِد ءَ ما بلوچیت ماراِتگ ما اِشاں یل کنیں کجا روایں پمیشکا اگاں انسان ھزار سالاں رند واتر بہ بیت دنیا ءُ ایمنی ءُ وشّیانی توک ءَ بہ بیت کہ وتی ھلک ءِ کھوش ءِ مٹّ دوجھان ءَ نیست اِنت ، اِے سپر روان اِنت ءُ مردم ءِ ناپگ ھمد ءَ کَلّ اِنت یکروچے مردم ءِ جون ھم ھمد ءَ کَلّ بیت گڑا پمیشکا ما وت ءَ اَچ تو سِست نہ کنیں ۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

سمو ریھان: مھر ءِ یک ابدمانیں کسھے

نبشتہ کار: برزکوئی

رجانکار: مھروان کمبر

دی بلوچستان پوسٹ

مھر ءُ دیمونی وت ماں وت بندوکیں جوزگ اَنت، اے جُھلانکیں سیادی ءِ سرپد بوگ ءَ مارا دوئیں گُمانانی جُھلانکی چارگی اِنت، اے شوھاز کنگی اِنت کہ مھر ءِ پلگاری چوں ھژدری ءُ گُڈی دیمونی ءِ تہ ءَ مستریں درشان ءَ شوھاز کنت۔

مھر وتی پاکیں رنگے ءِ تہ ءَ یک بے مٹیں کارے، گواچنی ءَ مھر ءِ بزانت ھم وتی دوستار ءِ وشی ءِ تہ ءَ وتی جند ءِ ءُ وتی سیتاں چہ برزتریں واھشت دار ایت، اے بے مٹی ھما کربانیانی کارے ءِ تہ ءَ درپش ایت کہ اود ءَ یک مردمے وتی جند ءَ چہ مستریں مولے ءِ واستا ءُ وتی واھشتانی پھازگ ءَ چہ ھمد ءَ وتی زند ءَ ھم یلو کنت وھدے مھروانے، وتی راجی آجوئی ءِ واستا وت ءَ گیدی ءِ مھر ءَ کربان کنگ ءِ سوڑگ ءَ بہ کنت، گڑا آ وتی جند ءِ رشتگ ءَ برز ءُ بالائیں جاھے ءَ سر کنت،وتی کسمت ءَ گوں یکی دومی ءَ تھنا اناں بلکینگ ءَ وتی راج ءِ کسمت ءِ گوما تا ابد ھور تور کنت۔

“رومیو” ءُ جولیٹ”ءِ کسہ کہ مھر ءُ مھبت ءِ گڈی کارے ءِ تہ ءَ آ پہ یکے دومی ءَ مرگ ءِ واستا ساجو بنت، ھمے وڑ ءَ “ویکٹر ھیوگوکی”، ” لے میزرابل” ءِ تہ ءَ ” ایپونن” ءِ کارست، ” ماریس” ءِ واستا وتی جان ءَ ندریگ کنت، کہ آ وت ماں کربانی ءِ پارست ءَ چہ مھر ءِ چھرگ ءُ تاکت درانگاز ایت ءُ پدر کنت۔

آجوئی ءِ جد ءُ جھد ءِ سیمسر ءِ تہ ءَ اے سانمندی ھم سک ءَ گیش بیت، وھدے دو مھر کنوک وتی راجی آجوئی ءِ واستا شھیدی ءِ راھے در بہ چن اَنت، آ وَ تھنا گوں وتی جند ءِ مھر ءَ وَ بندوک نہ اَنت،بلکیں مزنیں مکسدے ءِ ھواری مول ءِ بُن بند (اٹل) ءِ بھر جوڑ بیت ءُ وت مھر جوڑ بیت، آئی ءِ مھر وتی جزبگ، زمین دوستی ءِ جزبگ ءَ گوں ھور بیت ءُ ماں سرجمیں راج ءَ شِنگ ءُ تالان بیت۔۔

راستیں مھر ءِ درشان ءِ رد ءِ نہ کٹگ ءِ سسا اے رنگیں دیمونیانی یک “پیراڈکسے” جوڑ بیت۔ بزاں مھر ءِ ھاسل کنگ ءِ ھاتر ءَ کسے ءَ را ھم بے کساس واھشت ھست، بلے مھر ءِ بے مُلیں دْروشم ءَ را ھاسل کنگ ءِ رزاکاری ءِ رنگ ءَ دزکش بوگ ءِ سوڑگ ءُ پیسلہ اِنت۔ وتی زمینی ھستمان ءَ چہ دزکش بوگ ، اے مھر کنوکیں مھر ءِ یک انچیں دْروشمے ءِ درشان ءَ کنت کہ آ جسدی کردانک ءُ سیمسراں نہ جل اِیت ، آئی ءِ دیمونی مھر ءِ مھکمیں تاکت ءِ منانک جوڑ بیت، چہ مرگ ءَ بُرزتر ءُ پہ دومیگاں وتی سان ءِ سبب ءَ مجتی ئیں دْروشمے ھال کنت، انچوش کہ “خلیل جبران” ءَ “فصاحت” ءِ گوما گْوشتگ: ’’مھبت وتی جُھلانکی ءَ جتائی ءِ ساھت ءَ تاں نہ زانت‘‘۔ پمیشکا دیمونی ءِ اَمل آئی مھبت ءِ جُھلانکی ءُ راستی ءِ گڈی لکیر ءُ چِیدگ جوڑ بیت۔

دیمونی ءِ پلسپہ ءُ مھر مارا ھمے دربراھین ایت کہ مھر ءِ توک ءَ پروش دلپروشی ناں ، بلکیں مھکمیں توکل ءُ سِتک ءِ کار اِنت۔ اے ھمے گپ ءِ منّوگری اِنت کہ راستیں مھر ءِ واستا دائم ءَ مھکمیں سوڑگے ءِ پکار بیت، کہ ستک ءُ یکین ءِ چہ دُرستاں مستریں درشان دوست ءِ ھاتر ءَ وتی جان نْدر کنگ ءِ رزا ءُ آئی کلو ءِ تہ ءَ ساڑی بیت، پُر مھری ءِ اے اَمل پہ مھبت ءِ پارسائی ءَ یک مھکم ءُ یات گیجوکیں جوڑ بیت، ءُ یک انچیں تاکتے جوڑ بیت کہ بالادی ھستمان ءَ سرگْوز کنت ءُ گْوستانک ءِ تاکدیمانی مَٹ کنگ ءِ بودشت ءَ دار اِیت۔

بلوچستان ءِ ھُشک ءُ بے ھمسلونیں ندارگ، کہ اُود ءَ گْوات مھر ءِ کْوھنیں داستانانی ھلوت ءُ سُکسُکاں زور اِیت ءُ شِیکّو وارت ءُ کوہ اِشک ءِ گواہ جوڑ بہ اَنت تہ کرناں ابید سُکسُک ءَ برجم ءُ میلانک گندگ بہ اَنت، اُود ءَ مار ریھان ءُ سمّو ءِ مھر ءِ داستان چو وشبو ءِ دْروشم ءَ دز کپ اِیت،مھر ءُ دیمونی ءِ انگریں چکّاساں تِلاہ جوڑ بوتگیں مدیمی ئیں داستان کہ کدی شموشگ نہ بیت،آیانی مھر گوں آیانی رُو ءَ ہیوند ءُ آبریشمیں بندیک ءِ وڑ ءَ بیت۔ آیانی مھر تھنا ادارُکی اِشکی پرّامے نہ بوتگ، بلکیں سِتک ءِ پھم ءِ تاکتاں چہ یکے، چہ وتی زات ءَ مستریں مولے ءِ ھاتر ءَ بے پراموشیں دیمونی مناک ءُ نِشان اِنت۔

ریھان؛ کہ آئی ءِ چمّاں نیم شپاں زِر ءِ جُھلانکیانی گواز کنگ ءِ بود ھست اَت – ریھان؛ ھزاراں رُوچانی برانزاں چہ برتکگیں ارواہ آشوب ءِ شکم ءَ رُدوم زُرتگیں وابانی درشان اَت. آئی ءِ دل تھنا پہ وتی سمّو ءَ نہ بلکیں پہ وتی گُلزمین ءَ ھم دریکگ ءَ اَت. ھما گُلزمین کہ آئی ءِ پت ءُ پیرکی میراس اَت، آ آجوئی ءِ ھما کول ءُ کراراں زندگ اَت کہ ریگستان ءِ ریکانی سر ءَ چو دروھاپے ءَ چمّانی تہ ءَ زندگ اَت ءُ پہ راست بوھگ ءَ بے کرار اَت-

سمّو آزمان ءِ دلکش ءُ مسک آتاریں سمین ءِ بانزلاں بستگیں ھما زیمر اَت کہ زندگی ءِ پیچ ءُ تابیں دمکاں شیک وران اَت، آئی ءِ کندگ کوھانی بے تواریں ساز اِت اَنت،آئی ءِ شپاریں مھپر ءُ آھو دروشمیں چمّ دُنیا ءَ اُمیت ءُ زیبائی ءِ شھم اِتنت. پہ ریھان ءَ آئی ءِ مھر نہ لوٹ اِتگیں دُواھے اَت، یک اَنچیں پاکیں سیادی یے کہ یکیں واب ءُ کولانی اُمیت ءَ بندوک اَت. سمو ءُ ریھان، تھنا مھر ءِ نہ بلکیں مھر ءَ چہ گیش دگہ یک جُھلیں سیادی ءِ سبب ءَ ھوار بیتگ اِت اَنت آیانی نہ سستگیں سیادی زُوراکی ءِ سانکلاں آجو ءُ گُلزمین ءِ لیکہ ءَ گوں بندوک اَت. آیانی سانگ یک اَنچیں مھرے ءِ گواھی اَت، کہ آیاں جسمانی واھشاتاں چے بُرزتر بوھگ ئے کوشست کُت، کہ پروش نہ وارتگیں مُشکل ءُ جنجالانی دیم ءَ ھمرائی ءَ اُوشتگ ءِ کرار اَت.

اِیر روانیں رُوچ ءِ تلاھیں رُژن ءَ وھدے دُنیا زرد ءُ سُھریں رنگاں شودگ ءَ اَت کہ زور داریں تراکے ءِ ھمرائی ءَ ریھان جان وتی گُڈی دیمھونی ءَ دنت ءُ مھر ءِ سالونک بیت، آئی ءِ رُکستی مرگ نہ اَت بلکیں آئی ءِ بے مٹیں مُول ءِ نازینکے اَت کہ آئی ءِ وتن ءِ کوہ ءُ کوچگاں برمش کنان اِنت ءُ آئی ءِ دیمھونی مزنی(جلال) ءِ اَنچیں برانزے داں اَبد شھم ایت، آئی ءِ نام چیدگے جوڑ بیتگ، آجوئی ءِ اَنچیں اوگامے کہ مزلومانی ارواہ ءِ تار سُریت اَنت ءُ گھگیری ءِ کندیل بال اِت اَنت۔ پنچ سال ءَ پد، ھمے سرزمین ءِ سر ءَ کوہ دلیری ءِ اَھدی کسھان اِش کناھیننت ءُ گوات گھگیری ءِ وشبوھاں زوریت ءُ شیکان بیت، سمو بھت ءُ نسیب ءِ سیمسراں اُوشتوک بیت، سمو ءِ دل ریھان ءِ گار بوھگ ءَ پد داگ داگ اَت، بلے آئی ءِ دل اُمیتانی تیاب ءَ چول جنان اَت، آ وت ءَ آجوئی ءِ ھاتر ءَ دیمھونی دیگ ءَ جاڑیگ کنت، سِتک ءِ گُڈی اَمل، دیمھونی ءِ زر ءَ مُدامی چول جنت.

سمّو ءُ ریھان ءِ مھر ءِ کسہ گوستانک ءِ تاکانی سر ءَ نبشتہ کنگ بیت، اے بس تھنا اِشانی مھر نہ اَت بلکیں دوئینانی پُروش نہ وارتگیں جزبگانی سبوت اَت کہ وتی زات ءَ چہ راج ءُ زندگی ءَ چہ لیکھانی گچین ءَ کن اَنت، اے یک اَنچیں مھرے اَت کہ دُنیا ءَ ھما دیم اَت، یک اَنچیں رُژنے اَت کہ آجوئی ءَ پہ تلوس اِتگیں زمینے ءِ پُشدر ءَ بلینگ بوتگ اَت۔ بلوچستان ءِ دراجیں پٹ ءُ میداناں رُوچ ءِ برانزاں گوات وتی ھَلوتیں رازانی گرنچاں پچ کنت، ھمود ءَ دو ادیرھانی سنگ چو مزار ءَ اُوشتوک اَنت گندگ ءَ سک کسان بلے سرجمیں یک راجے ءُ پدریچ ئے ءِ پھر ءُ شان اَنت. ریھان ءِ دیمھونی دُور ءَ چموکیں استالے کہ زُلم آماچیں راجاں آجوئی ءِ کِشکانی ڈس ءَ دنت، سمّو آئی ءِ جتائی ءِ ساھگ ءَ پنچ سال گوازینیت، سمّو ءِ دل اے دراجکشیں پنچیں سالاں یاتانی باگے جوڑ بوتگ اَت ءُ اے باگ ءِ سرپتگیں ھر پُل یکے ءُ دومی ءَ ھمگرنچ بوھگ ئے گواھی ءَ دے اَنت۔

وتی مھر ءِ دُچار کپگ ءَ آ ھما کِشکے مُساپر بوت کہ ھما کِشک ءَ آئی ءِ دُوستدار ءَ آ گُڈی رند ءَ رُکست کُت ءُ رَپت. بغاوت ءِ چادر بے تواری ءَ آئی ءَ وتی کوپگاں مانپوشتگ اَت. ھما سُھب ءَ سمّو ءَ وتی کسمت امباز اِت، آزمان آئی ءِ مھکمیں اراداھانی گواھی ءَ دیگ ءَ اَت.

سمّو ءِ دل تھنا مھر ءِ ھاتر ءَ نہ بلکیں ھمے ھما سرزمین ءِ ھاتر ءَ ھم دریکگ ءَ اَت کہ آئی ءَ ھر دئینانی واب ودی کُتگ اَنت-

سمّو ءِ گُڈی کار، آئی ءِ دوستدار ءِ ھاتر ءَ یک دزبندی ءُ آجوئی ءَ پہ یک گوانکے اَت. آ گُڈی تراک یک نازینکے اَت، ھر یک انساپے ءِ چیھال اَت. شنگ ءُ شانگیں زمین ءِ ھر ٹکر سمّو ءُ ریھان ءِ ابدمانیں مھر ءُ دیمھونی ءِ گواہ اَت. گوات ءَ آسمی ءُ شوروھانی وشبو شنگ ءُ تالان اَت، کہ زیباھی ءُ تباھی ءِ دو نیمگی یاتے جوڑ بوتگ اَت۔

سمّو ءِ گُڈی کار(اَمل) ءَ پد، زمین یک نیمگے موتک آرگ ءَ اَت ءُ دومی نیمگ ءَ شاتکامی کنگ ءَ اَت. بلوچستان ءِ پُسگ کہ یک وھدے زُلم ءُ زوراکی ءِ گرانیں بارے چیر ءَ چیر تر اِتگ اِتنت، نی پھر ءُ شان آیانی چُوڑ بُرز اَت. سمّو ءُ ریھان ءِ میراس ءَ بلوچ راج گیش توانمند کُتگ اَت، آیانی کسہ راج ءِ ارواہ ءِ بندیک ءِ ٹالاں گوں دوچگ بیتگ اَت ءُ مھر کنوکانی نام ءَ چیریں کسھے جوڑ بیتگ اِت انت-

ریھان ءُ سمّو ءَ وتی راج ءِ گچین کنگ ءَ مھر ءِ دامن یل نہ دات بلکیں وتی ابدمانیں مھر راج ءِ دلاں آباد کُت. آیانی ارواہ چو جاڑیں کندیل ءِ رنگ ءَ ویرانیں زمین ءِ سمبھینگ ءَ ناچ کننت، ءُ داں ابد آجوئی ءِ کِشک ءَ رُژناہ کن اَنت،. بلوچستان ءِ گوات آیانی کسھاں دُور بارت، آیانی مھر ءِ کسہ امینچو جُھل (گہری) اِنت کہ زندگی ءُ مرگ ءِ سیمسراں ھم گواز کنت، ھما کہ واب گندگ ءِ توکل ءَ کن اَنت، آیانی دل ءِ دریکگاں اے کسہ ھوار اِنت-

ریھان ءُ سمّو ءِ یکے ءُ دومی ءِ بندوک(بندھن) بوھگ ءِ جُھلانکی ءِ پھمگ ءَ پیسر مھر ءِ جوھر شوھازگی اِنت. مھر وتی گواچنیں دروشم ءَ بس مھر ءِ درانگاز کنگ ءُ وشی ءِ ساھتانی گوازینگ ءِ نام نہ اِنت بلکیں اے یک اَنچیں تاکتے کہ آئی ءِ سیمسر دُنیا ءِ سیمسراں چہ ھما دیم اِنت، یک اَنچیں آزمانی آسے کہ اِنسان ءِ ارواہ ءَ پاک ءُ بُرز کنت، ریھان ءُ سمو ءِ مھر ھما بُرز ءُ بُلندیں مھر ءِ یک بُتے کہ نہ تھنا آیانی دل ءَ بلکیں وتی وتن ءِ آجوئی ءَ چو آزمان ءِ آس ءَ اِنت، کہ بنیادم ءِ ساہ ءَ پلگار ایت ءُ برزتر کنت، ریھان ءُ سمو ءِ مھر ھما بالادیں مھر اِنت، کہ یک جانے ءِ پیم ءَ اِنت، آ ناں تھنا آیانی دلانی تہ ءَ اِنت، بلکیں وتی ڈیھ ءِ آجوئی ءِ واستا آیانی بن بندیں ارادگ ءِ تہ ءَ ھم رژنا اِنت۔

گوستانک ءِ تاکانی سر ءَ مھر ءُ دیمھونی ءِ ھمرائی ءَ سپر کنان اَنت، ہر یکے دومی ءَ سکین دنت. ما اگاں “اورفیس” ءُ “یوریڈیس” ءِ کسھاں چمشانک بہ دی اِیں، گُڈا ھُود ءَ اُورفیس ءِ لوگبانک ءِ مھر آئی ءَ پاتال ءَ اِیر کپگ ءُ مرگ ءَ گوں جنگ کنگ ءَ لاچار کنت، آ وتی مھر ءَ مرگ ءِ کھریں پنجگاں پچگرگ ءَ وتی ھر چیز ءَ ھترہ ءَ دور دنت، گُڈی ءَ بے سوب بوھگ ءَ ابید ھم آئی ءِ سپر ھمے راستی ءِ منانک جوڑ بیت کہ مھر ءِ مستریں درشان، وتی ساہ، مال ءُ جان ءِ کُربان کنگ ءَ جاڑیگ بوھگی اِنت.ریھان وتی ورنائی ءَ چو شاھینے ءَ نپرت ءِ کوھانی سر ٹُلاں بال کنان اَت۔ آئی ءِ جوزگ آجو اِت اَنت،پہ بلوچستان ءَ آئی ءِ مھر توپانے ءِ داب ءَ اِت اَنت،یک اَنچیں توپانے ءِ داب ءَ کہ چہ کسانی ءَ آئی ءِ ارواہ ءِ تیاب ءَ چول جنان اَت، اے چول آئی ءَ کار کنگ، دیمھونی دیگ ءُ وت ءَ سرجم ءَ گوں جُھد ءَ ھمگرنچ کنگ ئے لُوٹ ءَ کنگ ءَ اِت اَنت، وھدے آئی ءَ شھیدے ءِ بستار ءَ وت ءَ کُربان کنگ گچین کُرت گُڑا اے گونڈیں سوڑگے نہ اَت بلکیں وتی مھر ءُ وتی گُلزمین ءِ گون ءَ یک جوانیں اَھدے اَت آئی ءِ مرگ گم ءُ سوبمندی ءِ ھواریں سوتے اَت، آجوئی ءِ درسگاہ ءَ یک اَنچیں سوگاتے اَت، کہ مھر ءُ دیمھونی ءِ یک ءُ تھنائیں لے ءَ ھوار بوتگ اَت۔

سمّو، ریھان جان ءِ دیمھونی ءِ آسر ءَ یک بے تواریں تاکت ءُ مھر ءِ شھبانکے جوڑ بیتگ اَت، سمّو ءِ دل، چہ بازیں گماں لگتمال اَت، بلے آئی ءِ جزبگ ءُ مُھکمیں ارادہ چو گواڑگ ءَ سرپتگ اِت اَنت ، آئی ءَ داں پنچ سال ءَ ریھان ءِ داتگیں مھرانی یات ءَ کندیل بالینت اَنت، ھما جولیٹ ءِ وڑ ءَ، کہ بیدے رُومیو ءَ آ زندگی ءَ چہ مرگ ءِ گچین ءَ کنت۔ سمّو ءِ داتگیں دیمھونی پہ ریھان جان ءَ دروت ءُ وتی مھر ءِ درشان اَت، سمّو ءَ ھما کِشک گچین کُت کہ آ کِشک ءَ ریھان گوستگ اَت، سمو ءَ آئی ءِ جند ءِ دیمھونی گوں مھر ءُ آجوئی ءَ بندوکیں ابدمانیں اَھد نامہ ءَ مٹ کُت۔

مھر ءُ دیمھونی ءِ شھزانتی، چُشکہ ریھان ءُ سمّو ءَ وتی زندگی ءَ درشان کُت، مھر ءِ یک نوکیں پرّیچ ءُ نوکیں ستاھے جوڑ بوتگ اَت۔ ھستی ءِ ٹوھیں شان ءَ آیانی کسہ یک اَنچیں ساپ ءُ سلّھیں بندیکے کہ جوزگ، درد ءُ آجوئی ءِ رَنگاں رَجگ بوتگ اَت، آیانی دیمھونی بیر گرگ نہ اَت بلکیں پہ بلوچستان ءَ مھر ءِ درشانے اَت۔

ولیم شیکسپیئر ءَ، رومیو ءُ جولیٹ ءِ درد چکاریں کسھے ھما ابدمانیں راستی پیتکگ اَت، کہ آیاں یک ءُ دومی ءِ مھر ءِ ھاتر ءَ مرگ امباز اِت۔ ھمے داب ءَ ریھان ءُ سمّو ءِ مھر ءَ وتی زمین ءِ ھستی ءِ سیمسر گواز کُت ءُ دیمھونی ءِ اَمل ءِ تہ ءَ وت ءَ سرجم ءَ شوھاز اِت۔

مروچی ھم بلوچستان ءِ پراہ ءُ شاھیگانیں زید، پٹ ءُ میدان ءُ بُرز ءُ بُلندیں کوھانی سر ءَ شِنگ ءُ تالانیں گوات ءِ شیکانی تہ ءَ سمّو ءُ ریھان ءِ کسہ اِش کنگ بیت، آیانی مھر ھمے یاتانی پرینگ اِنت کہ گواچنیں مھر زندگی ءِ دراجی ءَ نہ بلکیں دیمھونی دیگے ءِ جُھلانکی ءَ کچ ءُ کساس کنگ بیت، ریھان ءُ سمّو ءِ کسہ مھر ءُ دیمھونی ءِ میان ءَ گوں یکے ءُ دومی ءَ بندوکیں ابدمانیں کسھے، ھمے یاتانی گیجگ اِنت، کہ ھمک مھروانیں دل ءَ آجوئی ءِ توم چیر اِنت پرچا کہ مھر آجوئی اِنت ءُ آجوئی مھر اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

چین ءُ پاکستان ءِ واپاری گزرانک ءِ باندات

ٹی بی پی شونگال

چین ءِ کمیونیسٹ پاٹی ءِ بنجاھی پتر ءِ میان اُستمانی تک ءِ وزیر لیو جیان چاو ءَ چین ءِ گچینی باسکانی ھمراھی ءَ پاکستان ءِ تر ءُ تاب کتگ- ھمگرنچیں گپ ءُ ترانی میکنزم پورم ءِ نیاد ءَ اود ءَ پاکستان ءِ دراھیں مزنیں سیاسی پاٹیانیانی نمائندگاں بھر زرتگ، اود ءَ وتی تران ءَ چین پاکستان ءِ واپاری گزرانک ءِ باندات ءِ واستا درستان مستریں چیلنج پھزداری گوشگ بیتگ ءُ واپاری ءِ واستا پھزداری ءِ گر ءُ دار کنگ ءِ سر ءَ کڈنی کنگ بیتگ –

گوستگیں لھتیں سالاں ، بلوچ آجوئی لوٹوکیں سلاہ بندیں گلاں چین پاکستان ءِ واپاری گزرانک ءُ پاکستان ءَ چین ءِ منسوبہ بازیں کچے ءَ نشانگ کتگ اَنت – مارچ ءِ ماہ ءَ بلوچ لبریشن آرمی ءَ گوادر ءَ مُھر ترین جاہ پورٹ اتھارٹی کمپلیکس ءِ سر ءَ اُرش کتگ ات کہ بازیں اداراں برجاہ بیتگ ات، ھمے ڈول ءَ پکتونکواہ ءِ ھند بشام ءَ وتکش اُرش کنوکے ءَ چینی انجینئرانی کاروان نشانگ کتگ ات کہ چریشی ءَ پنچ انجینئر کشگ بیتگ ات اَنت-

بلوچستان ءِ آجوئی ءِ واستا پرکاریں سلاہ بندین گلانی اُرشانی یک مزنیں بھرے ھست اِنت آیانی مول ءُ مراد چین ءُ پاکستان ءِ واپاری گزرانک ءِ سانمند کنگ اِنت – اے یکشلیں اُرشاں چینی منسوبہ یکشلی ءَ سانمند کتگ، کہ ایشی ءِ مستریں نشانی چین پاکستان ءِ واپاری گزرانک ءِ دیم ءَ روگ اوشت ءِ آماچی اِنت-

چین ءِ کمیونیسٹ سرکار ءِ گچینی واکدار پاکستان ءَ یکشل ءَ کڈن کنگ ءَ اَنت مزنیں لشکر کشیانی زور ءَ چین پاکستان ءِ واپاری گزرانک ءِ ھلاپ ءَ جوڑ بیتگیں دستاں پروش بہ دے بلے پاکستان دو دھکاں ءَ چہ بلوچستان ءَ برجاھیں پوجی زوراکیاں زور ءَ اے کار ءِ دارگ ءَ بے سوب بیتگ-

بلوچستان ءِ جیڑہ یک سیاسی جیڑھے، ایشی ءِ پوجی زوراکیانی گون ءَ گشینگ سرجمی نہ اِنت- بلوچ راجی ھک کہ آ جتائی ءِ ھک ءَ دیگ ءَ ابید بلوچ یاگیانی درچ ھمے ڈول ءَ برجاہ بیت اِنت چریشی ءِ سبب ءَ بلوچستان ءَ چین ءِ واپاری گزرانک ءِ سرجم بوگ ءِ امیت کم اَنت-

روس ءُ یوکرین جنگ ءِ پشدر

نبشتہ کار: اشرف بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

1755 ءَ پُرتگال ءِبُنجاہ لیسبون ءَ زمین چنڈے بیت ءُ اے ھمِنچو بیمناک بیت کہ چریشی ءَ چہ سَرجمیں شھر ویران بیت اِنت ھزارانی کچّ ءَ مردم بیران ءُ ٹپّی بنت ءُ مزنیں کساسے ءَ مھلوک تاوان بار بنت انت ۔ اے ابرمی ویل ءَ چہ پِرِنچ شھزانت ولٹائر وتی نبشتانکے ءَ نبشتہ کنت کہ آ نہ تھنا اے زمین چنڈ ءِ ھلاپ اِنت بلکیں ھرچ ھما شئے ءِ ھلاپ انت کہ آئی ءَ آ نہ من اِت۔ آئی ءَ چہ اے گپاں مھلوک سرپد کُت کہ انسانی دار ءُ مدار مدام ابرمی یا ڈنّی زوراں چہ زورگ مہ بنت بزانکہ کہ بنی آدم ھر وھد ءَ ابرم ءَ ملامت مکنت ۔

بنی آدم دگنیا ءِ کلیں مھلوکاں ءَ چہ زانتکارتر اِنت ءُ اگاں ارزانیں لبزانی تہ ءَ بہ تپاسیں گُڑا زانگ بیت کہ بنی آدم ءَ را ھرچ ھما شئے ءِ گُوما ءَ دیم پہ دیمی کنگی اِنت آ چوں نادراھی بہ بیت یا ابرمی وئیلے۔ مروچگیں وھد ءَ بزانکہ بیست ءُ یکُمی کرن ءِ مالزانت ،زانتکار ، راھشون ءُ تجزیہ کار ھمے لیکہ ءِ منّوگر انت کہ بنی آدم ءَ ھر ھما شئے ءَ دیم پہ دیمی کنگی اِنت کہ آ تاوان دنت چُشکہ آ دشمن بہ بیت یا دگہ شئے یے بیت اِنت۔

ھرچ وھد ءَ گندگ بوگ ءَ اِنت پہ بنی آدم ءَ جیڑہ ءُ جنجال روچ پہ روچ گیش بوان انت آ چو گْوادر ءِ ھار بہ بیت یا کہ روس ءُ یو کرین ءِ جنگ ءُ لھتیں زانوگِر اِیشی ءَ ڈیتھ مومنٹ آف جیوگراپی(Death moment of geography) ءِ نام ءَ دے اَنت مرچی بلّے کہ بنی آدم میان اُستمانی سیاست ءِ پھمگ ءِ واستا گلوبلائزیشن یا موڈرانائزیشن ءُ اکنومک سرا زور دے اَنت بَلے بُن اَسل ءَ دُگنیا ءِ ھرچ کُنڈے ءَ جنگے بہ بیت یاکہ آشوبے گُڑا داں آ زمین ءِ زمینی آرزشت ءَ ابید آئی ءِ پھمگ ءُ ڈی کوڈ کنگ نہ بیت۔ سن زو وتی کتاب “دی آرٹ آف وار” ءِ تہ ءَ نبشتہ کنت کہ جنگ زِند ءُ مرگ ءِ جُست اِنت بزانکہ اگاں باج بُرت گُڑا سوبمند ءُ اگاں بےسوب بوت ئےتباھی یے جنگ ھما دَگ اِنت کہ بنی آدم ءَ وشھالی ءَ ھوار تباھی ءِ نیمگا ھم بارت۔ اے ھما راھشون یا کماندار ءِ سر ءَ کار دار ایت کہ چونیں راہ ءُ رھبندکار ٹاھین اَنت ۔ یک گپے ھژدری اِنت کہ جنگ ھر وھد ءَ تاوان بار اِنت بلے یک جنگے پہ ماتی زمین ءُ راجی پجار ءِ واستا بہ بیت داں آ اَلم اِنت۔ انچوشکہ یوکرین ءِ لس مھلوک پہ یوکرین ءُ یوکرین ءِ آجوئی ءِ رکینگ ءِ ھاتر ءَ سلاہ بَند اَنت۔ مارا گندگ ءَ کیت روس ءُ یوکرین ءِ جنگ دو دھک ءَ گیش اِنت جنزگ ءَ اِنت ءُ گیش ءَ چہ گیش ترُند ءُ توانگر بوان اِنت نیکہ ھتم ءُ اے زانگ لوٹ ایت کہ آ کجام سوب اَنت کہ یک آجوئیں اِستانے ءِ سر ءَ چہ روس ءِ نیمگا اُرش کنگ ءُ یوکرین ءَ دوبر ایردست کنگ ءِ جُھد کنگ بوگ ءَ اِنت۔ باز براں مارا سَماہ بیت کہ دگنیا یک نوکیں رنگ ءُ دابے ءَ سیمی جھانی جنگے ءِ نیمگ ءَ راہ گِران اِنت ءُ اَنچو کہ ما پیسر ءَ دیستگ اَت دومی جھانی جنگ ھم ھمے داب ءَ ھٹلر ءِ فاشزم سوچ ءِ زوراکیاں چہ بندات بوتگ اَت۔ انوگیں جنگ ءِ دُگنیا ءِ سر ءَ چونیں سان کَپتگ، دُگنیا ءِ تاکتوریں اِستان چونیں شوربندی ٹئینگ ءَ اَنت ءُ پرچا امریکہ ءُ برتانیہ ءِ وڑیں تاکت روس ءِ دیم ءَ بے وس اَنت۔ دُگنیا ءِ اتھادیں اِستان پرچا یوکرین ءَ سرجم ءَ کُمک کُت نہ کن اَنت ۔ اے جُست ءُ پد ءَ ھرتی ءَ پھمگ ءِ جھد کن اَنت-

روس یوکرین ءِ شھر کریمیا ءِ سر ءَ 2014 ءَ اُرش کنت ءُ یوکرین ءِ آجوئی ءَ بگر داں روچ مرچی پرو رشّین اں( روس ءِ لوٹوک) روس ءِ کمک ءَ گون اَنت۔ پرچا کہ کریمیا ءِ جھمنندانی مستریں کساس رشین زبان ءَ گپ جن اَنت ءُ کریمیا ءَ روس ءِ بہمھرے لیک اَنت۔ اگاں بن دپتری پُشدر ءَ بچاریں داں سماہ بیت کہ یوکرین سویت یونین ءِ بھرے بوتگ بلے وھدیکہ جرمنی گوں یو ایس ایس آر گوما جنگ بندات کنت ءُ پد ءَ یو ایس ایس آر ءِ گوں آمریکہ ءُ روکپتی اِستانانی گوما سرد جنگ بیت ءُ 1991 یو ایس ایس آر ءِ پُرشگ ءَ چہ 15 اِستان آجو بیت ءُ اے اِستاناں چہ یوکرین ھم گون بیت۔

یوکرین ءُ روس جنگ ءَ چہ دگنیا ءِ سرا وردن ءُ وراک ءِ کمی بیت پرچا کہ روس ءُ یوکرین دنیا ءِ مستریں وردن ءُ وراک پیدا کنوکیں ملکاں چہ دو ملک اَنت ءُ ھمے جنگ سوب ءَ دنیا ءَ گرانیادی ءِ سانے کپتگ۔ اے جنگ ءَ روس ءُ روکپتی تاکتانی میان ءَ سیادی سک باز ھراب کُتگ ءُ روس ءُ یوکرین ءِ جنگ ءَ چہ ھمے گُمان بیت کہ ایٹمی بمب کارمرز بیت ءُ چریشی ءَ روکپتی اِستان پرشت ءُ پروش بوت کن اَنت ۔

امریکہ ءَ روس ءِ سر ءَ مزنیں کچّے ءَ بیپاری ءِ پابندی جَتگ ءُ ایشی ءَ چہ دُگنیا ءِ مارکیٹانی سرا مزنیں سانے کپتت۔ روس ءِ گوْشگ اِنت کہ یوکرین ءِ تہ ءَ روس ءِ لس مھلوکانی پھازگی اَنت۔پہ روس ءَ الّم اِنت ءُ ھاسکار کریمیا ءُ ڈونبس ءَ بلے بُن اسل ءَ روس ءَ نیٹو ءِ پراہ ءُ شاہیگان بوگ ءِ ترس اِنت کہ نیٹو ءِواجہ آمریکہ اِنت کہ روس ءِ مستریں دشمن زانگ بیت ءُ یوکرین گوں نیٹو ءِ گوما اتحاد جوڑ کنگ ءِ بلائیں ھُب ءُ واھگے لھتیں وھد بیت گِندگ بوگ ءَ اِنت ءُ دومی نیمگءَ روس پہ بیپاری واستا ھم بازیں اَڑ ءُ جنجالانی آماچ اِنت چوشکہ روس ءِ کش ءُ گور ءَ نیکہ چوشیں جھلانکیں زِرے اَست ءُ نیکہ دریا اے۔ ائی ءِ رودرتک ءَ پیسپک(pacific) اِنت کہ مدام برپ اِنت ءُ اَنچُش گوریچان ءَ اِٹلانٹیک(Atlantic) اِنت کہ ھر وھد ءَ برپاں چہ سریچ اِنت ءُ پہ روس ءَ وتی بیپاری رکینگ ءُ بندرگاہ جوڑ کنگ ءَ بچَتگیں جاہ بلیک سی(Black sea) اِنت کہ یوکریں ءِ دمگ کریمیا ءَ اِنت ءُ 2014 ءَ روس ءَ وتی دست چیرا کُتگ۔

دیمتر ءَ اگاں روکپتی اِستان بزانکہ یورپی اِستان چہ اے جیڑہ ءَ وت ءَ دور دارگ ءُ روس ءِ ھلاپ ءَ پدکِردی ءَ بے وس گِندگ بنت کہ آئی ءِ مستریں سوب یکے وَ ایش اِنت کہ یوکریں دنیگت ءَ نیٹو ءِ ھکیگیں(Official)ھرے نہ اِنت ءُ دومی روس ءِ لاچاریں زمینی سیاسی(جیوپولیٹیکل) ڑنی شوربندی اَنت کہ روس پہ اے جیڑہ ءِ پدکرد دیگ ءَ ھچ چَک ءُ پد نہ بیت بزانکہ ھرچ کجام یورپی اِستاناں روس ءِ گوں یوکرین جنگ ءَ بھر زُرت گڑا روس اَیانی سر ءَ بمباری کنگ ءَ تیار اِنت کہ پہ روس ءَ بلیک سی ءُ نیٹو ءِ دارگ ءَ یوکرین جنگ ءَ بھر زوروکیں اِستانانی سرا اُرش کنگ اولی ءُ گڈّی پیسلہ بیت۔

مارا سماہ کپت کہ دومی جھانی جنگ ءَ پد دنیا چینچو اَڑ ءُ جنجالانی آماچ اِنت ءُ بازیں وھداں گُمان بیت کہ سیمی جھانی جنگ یک نوکیں ءُ ترسناکیں جنگے ءِ نیمگ ءَ روگ ءَ اِنت۔ کجام ھم اِستانی ءَ جنگے بہ بیت یا دگہ سیاسی جیڑہ ءُ جنجالے اے دُرستاں پھمگ ءُ دوبر جوڑشت دیگ ءَ آ زمین ءِ زمینی اَرزشت ءِ زانگ اَلمی اِنت کہ مارا گندگ بیت روس یوکرین ءِ سر ءَ ھرچ وھد ءَ اُرش کنگ ءَ اِنت کہ آئی ءِ مستریں سوب آئی ءِ لاچاریں زمین اِنت ءُ دومی نیمگ ءَ نیٹو ءُ وتی بیپاری ءِ رکینگ اِنت۔ چہ روس ءِ جنگ ءَ یورپی اِستانانی پدکرد نہ دیگ ھم یورپی اِستانانی روس ءِ زمینی ارزشت زانگ ءُ روس ءِ اولی ءُ گڈی پیسلہ بزانکہ جنگ کنگ ءِ پھمگ اِنت۔ اے جنگ ءَ چونیں مٹ ءُ بدلی اَتک کُت کنت دنیا چے کساس ءَ سان زور ایت اے ھر بنی آدم ءَ جیڑگی اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

ندر پہ مُومنّیں حنیف ءَ

معراج لعل

دی بلوچستان پوسٹ

دز نہ اُوشتیں واھشے تو سَرچِتیں 
ھڑ کُتیں زمانگے پہ واھگے
ماڈیانی دُروشُم ءَ
ھبر کُتیں گوں موسماں
گپ مہ زُرتیں اِچ کسی ھوبادگیں
بلکیں گوستاں چاریں روچ پہ آجوئی
نوں دل زر اِیت پہ نیادے ءَ
یک مگرب ءُ بیگاھے ءَ
کُوش ءِ  سارتیں شیکگ ءَ
کے رنگ دنت نوں رُولہ آں
ابیدکیں کوٹی ءَ تئی
نہ مانیت مرچاں اِچ دگا
ابید کوّنیں عکسے ءَ
کہ
تئی ھستی ءِ شاھد اِنت

رملچہ: ائید

هسابجار

دی بلوچستان پوسٹ

هو ! مرچی ائید انت ءُ من ،
ماں پناگیری بُنجلُے نالاں پہ وتی ڈیھ ءَ
سمی ءُ سیما پہ بیگواهاں
برے هزاراں میل پند بُرّان انت
برے نند انت ماں ننداکاں شُد هڑتالی
برے گِرّان روپ دست ء دُژمن ءِ دزگُلیں جنینیں سپاهیگاں
برے مهرنگ ءَ کوکار انت گوں واجہ شاجی ءَ
برے گلزار انت شپاد ءَ مان دیان مان ارس ءُ هونانی هار کرتگیں کوراں
گوں ترانبلیں پاداں
اے روچ مہ گند کہ سردر انت مرچی ءُ من زهیرگ پہ وتی ڈیھ ءَ
اے دُرست همے ائید ءِ داتگیں داد انت
کہ پاکستان ءَ پہ همے ائید ءُ اسلام ءَ
رد دات انت منی پیریں کہ هوری ءَ ائید وشتر بیت
روچ ءِ هما روچ ءَ نزاناں ائید چے ءُ هوری گُش انت چی ءَ ؟

اے ارس

نبشتہ کار: سلمان ھمل

رجانکار : بیبگر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

چوناھا بلوچستان ءَ ھزارانی کچ ءَ اھوال رسانکدر ءِ زیبائی جوڑ بنت بلئے برے برے انچیں ھال وانگ ءَ رس ایت کہ آ انسان ءِ دل ءَ را ملامت کن اَنت-

بگندئے شما جیڑگ ءَ بہ بہ ئے کہ اے نبشتانک چہ پلسپھی ءِ گشتنے ءَ ، شھزانتے ءِ گالاں یا کتابے ءَ چہ زورگ بوتگ بلے من ساری ءَ اچ شما پھلی لوٹ آں کہ چوش شما جیڑ اِتگ اے پٸیم نہ اِنت بلکیں اے منی ھما مارشت اَنت کہ من ماتانی رچوکیں ارس دیستگ اَنت ءُ نبشتہ کُتگ اَنت اے نبشتانک ءِ تہ ءَ ناں گال گچین کتگ اَنت ءُ نیکہ ھوالہ داتگ بلکیں تچک ءَ تچک وتی مارشت شمارا سر کنگ ءِ جُھد کُتگ انت-

اوست ءُ اُمیت ءِ سر ءَ وھدے انسان ءِ بیسہ بال بہ کنت گُڑا الم ترا ھما مرمانی سر ءَ بزگ کنت کہ آ زندگ اَنت بلے زند ءَ پوہ نہ اَنت مروچی زاکر جان ءِ مات دگانی سر ءَ گریوگ ءَ انت کس اے مہ ماریت کہ آ وتی بچ ءِ جتائی ءَ گریوگ ءَ اِنت پرچا کہ اے ھما مات اِنت کہ زاکر جان ءِ وڑیں بے تُرسیں رھشونے ودی یے کتگ ءُ آ راج ءِ واستا کربان اِش کُتگ جی ھو ھما زاکر ءِ گپ بوگ ءَ اِنت کہ آئی ءَ بلوچ ماتانی ارس گپتگ اَنت ، آیانی توار ءَ توارے پِر اِش کُتگ گوں ھمایاں ھمگام بوتگ مروچی زاکر ءِ مات نزور نہ بوتگ بلکیں آئی ءِ اوست چہ مارا پُرشتگ مروچی آ مئے بے سُدی ءُ لاپرواھی ءِ سر ءَ گریوگ ءَ اِنت آ گریوگ ءَ اِنت زاکر جان مُدام اے راج ءِ واستا دگانی سر ءَ زھرشانی کنگ اَت ءُ مروچی ھما زاکر ءِ واستا زھرشانی کنگ ءَ کس ساڑی نہ اِنت-

آ چہ مارا پُرسگ ءَ اِنت کہ مروچی پرچا زاکر دابیں ھزاراں نوجوان بیگواہ انت ءُ دژمن ءِ زوراکی ءَ سگگ ءَ اَنت پمیشکا کہ آ چاگرد ءِ ھمراہ بوتگ اَنت ءُ چاگرد ءَ بیوکیں زوراکیانی ءِ ھلاپ ءَ گپ اِش جتگ ءُ سلوات اش کتگ ءُ ماتی وتی جستانی پسواں وت مارا دیگ ءَ اِنت کہ بژن بیت مروچی اے چاگرد ءِ مھلوک ءِ زبان گُنگ اِنت ءُ راستیں گپ ءِ جنگ ءَ ترس انت کہ ما ھم بیگواہ کنگ مہ بہ ایں اے ارس کہ ماتی ءِ چماں چہ دراتکگ انت اے تژن ءُ شگان انت کہ چہ ماتی چماں دراتکگ ءُ مارا نیم تاس آپ ءِ تہ ءَ بُکگ ءُ مرگ ءَ گشگ ءَ اَنت.مروچی اگاں ما زندگ اِنت یا زندگ بوگ لوٹ ایں گُڑا ھمے چاگرد ءَ گوں سیادی دار ایں ما اے چاگرد ءِ ھچ وڑیں درد ءُ ازیتاں ءَ چہ گستا بوت نہ کن ایں-

مات ءِ چماں چہ درکپتگیں ارس مروچی پمیشکا شیپ گپتگ اَنت کہ گوں آئی ءَ بائد اِنت ھمینچو مردم زھرشانی ءَ ھوار بوت اِنت کہ لٹ ءِ جنگ ءَ لٹ زمین ءَ سر مہ بوت اِنت بلے گوں آئی ءَ زھرشانی ءَ بس لھتے مردم ھوار اَنت کہ آ اے درد ءَ وتی درد کنگ ءَ ات انت-

آ ھمدرداں ابید دگہ کس نیست اَت کہ آ انسانی یا راجی دروشم ءَ اے زھرشانی ءَ ھوار بوت اِنت ءُ وتی راجی زمہ واری پیلو اش کت اِنت گڑا پمیشکا ماتی گوں ترندیں توار ءَ گریوگ ءَ انت ءُ جست کنگ ءَ اِنت کہ مروچی کُجا اِت اَنت ھما ادیب ، شاٸر ، استاد ، نودربر ، سیاستدان ، بیروکریٹ ، لبرل ءُ دیمروئی دوستیں انسان کہ آ بلوچستان ءِ جیڑہ ءَ بیدئے جنگ ءَ توجیل کنوک کہ وھدے یک ماتے چارراہ ءِ سر ءَ گریوگ ءَ ات گُڑا آئی ءَ سکین دیگ ءِ ھاترا بس یک ماتے ءُ جنین زھگ ساڑی ات کہ آ ھم چہ ھمے درد ءَ گوزگ ءَ انت-

اے ارساں ھما کس پھم اِت کنت کہ آ چہ اے ارساں گوستگ کرگوشگ ءِ واب ءَ وابیں مردم اے ارسانی توپان ءَ چہ تچنت ءُ کُج ءَ رو انت؟

بیدئے جنگ ءَ توجیل کنوک ءُ سوشلسٹ کجام مار ءَ ڈنگ جتگ اِت اَنت کہ وھدے یک مات، گوھارے براتے ءُ زھگے ءَ را گورنر ھاٶس ءَ سر بوگ ءَ ساری پولیس ءَ داشتگ ات اَنت-

بژن انت کہ مروچی اے ارسانی گرگ ءَ پہ یک زاکرے بوت انت ءُ مئے دل اش زندگ بہ کتین انت ءُ مارا زھرشانیاں ھوار بوگ ءِ واستا بہ گشتین ئے بلٸے آ زاندانی اِنت-

مروچی ماتی ءِ ارساں مارا اے سرپدی دات کہ ما مُچی ءِ دروشم ءَ چینکدر چہ وتی راجی زمہ واریاں گستائیں مارا بس گالانی دگنیا ءَ زندگ بوگ دوست بیت مارا اے ماتانی اے گوھارانی درداں گوں ھچ وڑیں سیادی نیست کہ آیانی دیدگانی رژن چست کنگ ، کُشگ ءُ بیگواہ کنگ بوتگ اَنت-

مئے تہ ءَ آ راجی پگر ءُ بلوچیت پشت نہ کپتگ کہ اے ماتانی درداں وت ءَ ھوار بہ کن ایں ءُ گون بہ بہ ایں بلے ماتی گوں تو من دزبندی کن آں کہ وتی اے ارساں پھریز وھدے تئی آتراپ ءَ کسے بہ پھم ایت ءُ اے نا دزرسی ءِ ھتم ءِ کنگ ءِ واستا توکل بہ کنت گڑا تو اے ارساں ھمائی ءِ رکینگ ءِ واستا کارمرز بہ کن پرچا کہ تو زاکر جان ءِ ماتے-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

منی راج ءِ ورنا

نبشتہ کار: برزکوھی

رجانک: بیبگر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

منی راج ءِ ورنا،منی باندات ءِ رَھبر، منی رُژن ءِ چیدگ،گُلیں بھار ءِ مستاگ گوں آھاں راج ءِ اُوست بندوک اِنت کہ تھاریں شپاں چہ رژن پُلَ انت ءُ کارَ انت بلٸے آ سرجمیں شپ پب جی،پیسبک،شترنج ءُ کندگاں گوں گوازین اَنت وھدے روچ ٹک دَنت وپس اَنت ءُ تیوگیں روچ ءَ بے تاھیری ءَ واب جنگ ءَ پد بُست کن اَنت ءُ ھمے جُست ءَ کن انت کہ مُلک ءُ راج انگت چی ءَ  وتواجہ نہ اِنت؟

منی راج ءِ نوجوان وتی کوپگاں اے پریشانی ءِ بار ءَ زیرگ ءَ ساڑی نہ اَنت کہ دژمن ءِ مول ءُ مراد چی اِنت ، دژمن چوں پروش دیگ بیت ءُ ما وت ءَ چوں پھریز اِت کن ایں ءُ سگریٹ ءِ کشگ ءِ ساھت ءَ گوں جُمبناکیں توار ءَ درائین انت کہ ما چہ بالاچ بیرگیر ءِ نسل ءَ انت وتی براتانی بیر ءِ گرگ ءَ زان ایں ءُ بیر ءِ گرگ مٸے ھون ءَ مان اِنت-

منی راج ءِ ورنا بیست ءُ یکمی کرن ءَ ھم ٹک ءُ زات ءِ منوگر اَنت ءُ سردار نواب میر ءُ آھانی چُکانی سر ءَ چمے انچوش ایر کُتگ اَنت کہ آھانی ھرچیز ءَ سرپد اَنت کَے چونیں پوشاک پوش ایت ، کے ءَ چونیں سواس پاد ءَ ءُ چونیں گوانکو ءُ موٹل گون ، کَے ءَ چون وپس ایت ءُ چون گرد ایت البت آھانی گس ءُ اوتاکانی تگرد ءُ جُلانی رنگاں ھم سرپد اِنت ءُ اشانی گندگ ءَ دپ پُراپ بنت ءُ گش انت کہ بلوچ ءِ بھت چیا نہ مَٹ ایت-

منی راج ءِ نوجوان مرچی ھم ملا سید پیر ءُ پکیراں رو انت ءُ پریات ءُ زاری کن اَنت ءُ آزمان ءَ سر بیگ ءِ واب ءَ گند انت ءُ ھمے سرپد بنت کہ دگنیا ءَ الفا سینچورین ءِ سپر ھمے تاھیدانی برورد ءَ بُراتگ-

منی راج ءِ ورنا کتاب دوستی ءَ ناروا پٹ ءُ پول ءَ جرم سوال ءَ بدئت ءُ دگرا سرپدی دیگ ءَ گنوکی سرپد بنت ءُ وتی پت ءُ پیرکانی گْوشتگیں کسھانی تہ ءَ مزن مردی پُول اَنت ءُ پہ پھر دلبند ءَ مِک کن اَنت ھمے گمان بیت گُش ئے نظریہِ اضافیت (Relativity Theory of Albert Einstein 1905) ھمیشاں دیم آٶرتگ ءُ چہ وتی کرد ءَ راج انچیں جاھے سرکتگ کہ دگنیا بستار ءَ نہ انت راج ءَ پروش بہ دنت-

منی راج ءِ ورنا مرچی ھم گلامیں ءِ زند ءِ تہ ءَ انچوش گار اَنت کہ چوھدری ءُ پنجابیانی پاداں لگتمال بیگ پد ھم  وت ءَ دگنیا ءِ بادشاہ سرپد بنت بلٸے اے زانت ءُ راستی ءَ بے سما اِنت کہ دگنیا ءِ تہ ءَ ایردستیں راجاں نہ شرپے بیت ناں بستارے ءُ نیکہ ارزشتے البت ایردستی ءِ ھلاپ ءَ گھگیری کنگ ءَ کم چہ کم ایردستی ءِ نہ مننگ ءِ میڈل سینگ ءَ سینگار ایت-

منی راج ءِ ورنا مرچی ھم ایف سی چوکی ءِ سر ءَ پنجابی نائی ءِ چکانی دیم ءَ دستاں برز ءَ کن انت اوشت انت ءُ تلاشی دے انت ءُ پد ءَ سرجی گُش انت ءُ آئی ءِ منت ءَ گر انت ءُ پہ ھاموشی ءَ در کپ انت پد ءَ ادارے ءَ پد وھدے دیوانے ءَ نند انت گڑا پہ پھر ھمے گش انت کہ ما بلوچ راج زِدی ءُ اناپرست ایں ءُ چاکر ءِ اولاد ایں گوھرام ءِ دل ءِ بند ایں زدی ءُ انا مئے ھون ءَ ھوار اِنت ءُ ما ھچبر سر ءَ جھل نہ کن ایں-

منی راج ءِ ورنا وھدیکہ نبشتہ کار شائر ءُ ادیب جوڑ بنت گڑا وتی مھر ءِ شررنگی ءُ زلپانی پیچ ءُ تابانی سر ءَ کتاب نبشتہ کن انت ءُ وتی واسکٹ ءِ  بٹناں گٹاں داں بند انت ءُ گرد انت پہ وت والٹیئر ءُ سارتر ءَ چہ کمتر شرپ زیرگ ءَ ساڑی نہ بنت بلئے وھدے آئی ءَ بُگش کہ وتی مھر ءِ شررنگی ءَ چہ نگاھاں چست کن ءُ تُشے وتی چاگرد ءِ سُتکگیں گس، زمین ءِ سر ءَ کپتگیں کنٹانی سر ءَ چماں شانک بہ دے ، آس گِپتگیں ٹوپانی بواں بہ مار ءُ وتی ھمساھگ ءِ گس ءِ بیوسی ءُ درداں بہ پھم گڑا ھمے دمان ءَ کلم ءِ دپ ءَ بند کن انت درکپ انت کہ جاور نگیگ انت-

منی راج ءِ ورنا مرچی ھم شرپ ءَ موٹل ءِ دیم ءِ سیٹ ءَ نندگ واجہ ءُ میراں گوں چاہ ءِ ورگ ءِ تہ ءَ پول اَنت اگاں اے آئی ءِ بھت ءَ بہ بنت گڑا چہ گل ءَ واب نہ کپ انت-

منی راج ءِ ورنا مرچی ھم شیرچاہ ءُ ڈیو ءِ بوتل ءَ چہ گل ءُ دلگران ھم بنت مرچی ھم ٹوپ ءَ چوٹ سر ءَ کنگ،گورجیگ ءِ پچ کنگ ءُ سائیکل ءَ ترند ءَ تاچینگ ءَ دلیری ءُ تمردی سرپد بنت اِنت-

منی راج ءِ ورنا مرچی ھم کسانیں ھبرے ءَ وتی بے شرپی سرپد بنت برانز گر انت ءُ پہ وتی برات ءِ ھون ءَ تُنیگ بنت ءُ آئی ءِ دلبند ءِ چاک کنگ ءِ سر ءَ بنت اگاں موہ رس ایت گڑا برات ءِ ھون کن انت ءُ دگنیا ءِ دیم ءَ ھمے جار ءَ جن انت کہ من گیرت ءِ ٹوھین درورے مک کتگ بلٸے وھدے دژمن آھاں چارراہ ءِ سر ءَ دار ایت مُرگا کنت ءُ مات ءُ گوھاراں زاہ ءُ بد کنت ءُ  پُشت ءَ لگتے جنت یل کنت گڑا ھاموشی ءَ پُچاں چنڈ انت ءُ اِینگُر ھانگُر چار انت کہ باریں من ءَ کس ءَ نہ دیست-

منی راج ءِ ورنا ادارانی کچ ءَ ھوٹلاں وتسرا نند انت ءُ شیرچاہ ءِ سیمی کوپ ءِ ھتم کنگ ءَ گوں ھمے گش انت کہ اے چاگرد ءَ مٸے ساہ پُر نہ بیت ءُ امریکہ یورپ ءِ درور ءَ دے انت آ یورپ ءِ وڑیں وتواجھی لوٹ انت بلٸے اے وتواجھی ءِ واستا امریکہ ءُ یورپ ءَ چینچو کربانی داتگ آ کربانیاں سرگوز کن انت آ یورپ ءُ امریکہ ءِ وڑیں دیمروی لوٹ انت بلٸے یورپ ءُ امریکہ ءِ کتگیں جھداں نہ چار انت منی راج ءِ ورنا گس ءَ وتگند ءِ دیم کمرزانی جن انت ءُ ریموٹ ءَ دست ءَ کن اَنت نند انت مات یا کستریں گوھار گرمیں وردناں کار ایت ءُ دیم ءَ دنت ءُ آ ھمے ودار نشتگ انت یک روچے آ انچوش نندوک بیت ءُ پیریں مات یاکہ کستریں گوھار گرما گرمیں وتواجھی ءَ پلیٹ ءَ کنت ءُ کار ایت آٸی ءِ دیم ءَ دنت راج وتواجہ بیت ءُ ما چہ دیمروی ءِ سپر ءَ گوز ایں-

نوجوان ھمک راج ءِ سرین ھڈ انت مروچی دژمن یک نیمگے گوں وتی مکاریاں نوجواناں نشہ ءِ آماچ کنگ انت ءُ دومی نیمگ ءَ اگاں کسے نشہ  ءَ رکّ اِتگ گڑا آھاں کسان کسانیں روزگار ءُ میر ءُ نوابی ءِ واب پیشدارگ اِنت ءُ پہ لُٹ ءُ پُل ءَ آھانی زھن سازی ءَ کنگ اِنت ءُ سیمی نیمگ ءَ بیروزگاری ءَ گیش کنگ ءَ اِنت دانکہ آ لاچار بہ بنت ءُ پہ من بیا انت ھمے وڑا دژمن میزان میزان ءَ تیوگیں نوجوان نسل ءَ نادْراہ کنگ ءَ اَنت ءُ وھدے سرین ھڈ پروش ایت گڑا سرجمیں بالاد ھچ درد ءِ دوا نہ بیت.اے گلامی ءِ سانکلانی پروشگ ءِ یک راھے ھست کہ منی راج ءِ نوجوان بے پرواھی سستی ءُ بے زانتی کالب ءَ وت ءَ در بکن اَنت ءُ وتی بھت ءِ نبشتہ کنگ ءِ جھد ءَ وت بکن اَنت دُرستاں پیش وت ءَ وتواجہ بکن اَنت گڑا دیمترا راجی دروشم ءَ ما وت وتواجہ بہ ایں-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

گوں زھرشانی ءَ گوزوکیں ائید

ٹی بی پی شونگال

جنگ آماچیں بلوچستان ءَ ریاست ءِ نیمگ ءَ بگیرداری ءَ ترندگیری جاوراں ھنچیں جاور ودی کتگ اَنت کہ اود ءَ وشیانی روچ ءَ مردم وتی دوستگینانی یل کنائینگ ءِ ھاتر ءَ زھرشانی کنان ءُ گوز ایت – ائید ءِ روچ ءَ سیاد ءُ وارسانی گندوک ءِ وھد اِنت بلے بلوچستان ءَ اے روچ زورانسری آوار جنیانی ھلاپ ءَ زھرشانیانی روچ بیگ ءَ اِنت-

جنگ آماچیں جاورانی سبب ءَ بلوچ ورناہ وانگ ءِ ھاتر ءَ بلوچستان ءِ شھراں ھوار ءُ پنجاب ءَ شتگ انت بلے آ وانگی ادارھانی توک ءَ ھم مھپوز نہ اَنت ءُ لوگانی واتری ءَ آیاں نیم راہ ءَ پوج ءُ پرنٹیئر کور چہ چیک پوسٹاں آوار جن اَنت ءُ بیگواہ کن اَنت، چریشی ءِ آسر ءَ چہ بلوچستان ءَ وانگجاھاں وانوکیں سدانی کچ ءَ ورناہ ائید ءِ وشیانی روچ ءَ وتی لوگاں واتری ءَ ترس آماچ اَنت-

بلوچستان ءِ نام گپتی ءَ سروزیر زورانسری آوارجنی ءِ سنگینیں جیڑہ ءِ گیش ءُ گیوار ءِ گپ ءَ کنت اِنت بلے ھمود ءَ چیرکائی ءُ سرزاھری ریاستی زوراکیاں دمینگ ءَ اِنت بلے بلوچستان ءَ ریاستی زوراکیانی آماچیں مردم زلم ءُ زوراکیاں نی بے توار بوگ ءَ ابید زھرشانیاں گیش ترند کنگ ءَ اَنت ءُ وتی زرمبشت ءَ مھکم کنگ ءُ ادارھی دروشم ءَ دیگ ءَ اَنت-

بلوچستان ءَ واکدار تریں ادارہ اگاں سنگینیں جیڑہ ءِ گیش ءُ گیوار کنگ ءَ ابید دگہ راہ پٹ اَنت گڑا بلوچستان ءَ ائید ءِ وشی ھمے ڈول ءَ زھرشانی بیان بیت اِنت ءُ زوراکی ءِ ھلاپ ءَ زرمبشت گیش مھکم بیت اِنت ءُ گڑا تچک ءَ ریاست ءِ ھلاپ ءَ زھر ءِ درشان گیشی کار ایت-

گلزمین ارسے چہ منی چمّاں شَل ایت

نبشتہ کار : شلی بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

ھور لَھم لَھم شَنزگ ءَ اَت، من چہ پَچیں دریگ ءَ زیبائیں ندارگاں گوں مُلما اِت آں ، ھر نیمگ ءَ کہ چم کپ اَنت سبز اِنت کہ سبز ، من ہیڈ فون جِتگ اِت اَنت، ناصر کاظمی ءِ شعر ءَ گوں نورجھان ءِ شیرکنیں توار ءَ اَنچش گوشداران اِت آں کہ دگہ دنیا یے ءَ سر کَش اَت۔

“نہ ملا کر اداس لوگوں سے”
“حسن تیرا بکھر نہ جائے کہیں”

بَس روان اَت ،درائیں ندارہ پُشت ءَ پَشت کپان اِت اَنت ، منی کَش ئِے نشتگیں مردم انچش گوں وَرگاں دلگوش اَت پورا اے دنیا ءِ مردمے نہ اَت نا گمے نا کندگے ،نا گپے بس دمانے اوشات ، ھرکس وتی اسٹیشن ءَ ایر کپان اَت۔

من سما کُت دنیا ھم بَسے، ءُ ما درست وتی اسٹیشناں ایر کپان ایں ،باز جاھاں مارا ایر کپگی نہ اِنت بلے ما پہ نہ نادلکشی ایر کپ ایں۔

انسان بایَدیں چو درچک ءَ بوتیں ،لَڈ ءُ بوج سک گران اِنت سک تورناک اِنت وتی بُن پیرُکی جاہ ءُ دیارانی یل کنگ من گوں ھیالاں جیڑان اِت آں ، انوں اگاں کَسے من ءَ جست بہ کنت ، زند ءِ گران تِریں ساھت کجام اِنت ”وتی ڈیھ ءَ چہ رُکست بوھگ ” من آئی ءَ اے پَسّو ءَ مَدیاں ءُ ھاموش بہ باں۔

ھمے کشک کہ مچکدگ ءِ تہ ءَ گوزیت،گاڑی چہ ھمے کشک ءَ روان اَت ،پورا منی ساہ اَت کہ چہ بالاد ءَ در کپگ ءَ اَت پُرشتگیں لوگانی کِسہ ، وتی لیب جاھانی ابیتکی ،نہ سرجمیں وابانی دریا من ءَ چمان اَت ءُ من چہ وتی ھلک ءَ در کپگ ءَ اِت اَنت من ھما روچی وشی ءُ گم ءِ نیام ءَ سپر کنگ ءَ اِت آں، من نہ زانت اے ابیتکی تیوگیں زند منی لنکُک ءَ گیپت ءُ دنیا ءَ تَریت گوں۔

ھور ءَ بس کُت روچ در اتک ھور ءِ بوھگ ءُ نہ بوھگ ءَ ھچ تپاوت نیاتک ڈیھ ءَ کہ ھَور بیت ، ھَور ءَ پد زمین ءِ بالاد ءَ چہ اجب پُر تاھیریں وشبوے چست بیت، شیپ ءُ کَور ھار کن اَنت ، چُک ءُ چوریگانی لیب ءُ گوازی ، میتگ ءِ شوانگانی رمگ کہ واتر بوھگ ءَ بنت اے ساھتاں گُش ئِے کہ دنیا ارواہ ءِ توک ءَ ایر بُک ایت۔ بلے اِد ءَ کہ ھور بیت آ وشی آ تاھیر نیست اَنت ۔ بس سُھب ءُ بیگاہ وتی وڑا کاینت رونت۔

مُلک ءَ مُرگے کوکو بہ کنت سجیں گم بال کن اَنت اِد ءَ مُرگے کوکو کنت دل وتی لوگ ءِ ترانگاں کپ ایت کہ اود ءَ بیگہ ءِ وھد ءَ من لوگ ءِ دیم ءِ مَچُّک آپ داتگ اَنت ۔روزرداں وتی پیژگاہ رُپتگ۔ مات ءَ کہ روگنی نگن پتکگ ما گوں چاھاں نشتگ اِیں وتی بھر ءِ نگن وارتگ۔

اِد ئِے بیگہ من ءَ گیش ملور کن اَنت ، انچش ابیتک باں گوش ئے کہ من وتی جند جاھے شمشتگ۔ ھمود ءَ من ءَ دوبر روگی بوتگ آ کشک من گار کُتگ۔

نوں منی چم ھر وھد ءَ کہ سپر ءَ بنت وتی ھاک ءِ مسکیں وشبو ءَ شوھاز اَنت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔