TBP Balochi

چین ءِ تر ءُ تاب ءُ بلوچستان ءَ پھزداری ءِ چیلنجز

ٹی بی پی شونگال

پاکستان ءِ سروک آصف علی زرداری پنچ روچی تر ءُ تاب ءَ چین ءَ انت، اود ءَ آ سروک چی جن پنگ ءُ کمیونسٹ سرکار ءِ مزنیں واکداراں گوں گند ءُ نند کنت اِنت بلوچستان ءَ چین ءِ زرکاری ءُ لشکری پریاماں پھزداری ءِ ترس ءَ دور کنگ ءِ جھد ءَ انت-

چین ءِ انجینئرز ءُ زرکارانی سر ءَ کراچی ءُ بلوچستان ءَ یکشلیں اُرشانی سبب ءَ چین ءِ المواھی پریان اوشت ءِ آماچ اَنت – کراچی ءِ بالی پٹ ءِ سر ءَ چین ءِ زرکارانی سر ءَ ھترناکیں اُرش ءَ پد چین ءِ کمیونسٹ سرکار ءَ اے منسوبھانی برجم کنگ ءَ ترندین پھزداری ءِ لوٹ ءَ کنگ ءَ انت ءُ پاکستان ءَ کڈن کنگ اِنت ءُ لشکری ءُ المواھی منسوبھانی پھریزگ ءَ چین ءِ لس پھزداراں کار کنگ ءِ موکل ءَ بہ دنت اِنت – بلے پاکستان ءِ واگانی دار ءُ مدار روکپتی ڈیھان انت ءُ آ وام ءِ زیرگ ءَ آئی ایم ایف ءَ وازمندگی کنگ ءَ انت ءُ چریشی ءَ پاکستان چینی سیکیورٹی کمپنیاں اجازت دیگ ءَ دلوش نہ انت-

آصف زرداری ءُ شی جن پنگ ءِ گند ءُ نند ءَ پد پاکستان، کابل ءِ تالبان سرکار ءَ زور دیگ ءَ انت کہ آ چین ءِ بگیر داریں تاکتاں اوگانستان ءَ پناہ دیگ ءَ دزکش بہ بیت اِنت – بلے بلوچ زرمبشت ءِ سر ءَ نگاہ ایر کنوکیں زانتکار یکشل ءَ نشانی دیگ ءَ انت کہ بلوچ راجی جیڑہ ءِ گیشنگ ءَ ابید بلوچستان ءَ چین ءِ منسوبھانی سر ءَ اُرشانی ھلاس بیگ ءِ ھچ راہ گندگ ءَ نئیت اِنت- چُش دومی ڈیھ ءَ کڈن کنگ ءَ چین ءِ جیڑہ نہ گِش اَنت بلکیں بلوچستان ءَ منسوبھانی پھریزگ ءَ بلوچ راج ءِ ناوشی دور کنگی ءَ انت-

بلوچستان ءِ راجی ھکانی جد ءُ جھد ءَ ھواریں ادارہ چین ءِ منسوبھاں بلوچ راجی لوٹانی ھلاپ گوشگ ءَ انت ءُ راجی ھک، گیشتر ھک ءِ جتائی، ءِ گرگ ءَ ابید بلوچ راجی جنگ ءَ گیش ترند کنگ ءِ گمان ءَ دیگ ءَ انت- اے جاور ھالاں بلوچستان ءَ چین ءِ زرکاری ءُ لشکری منسوبہ گیش اوشت ءِ آماچ بنت اِنت-

چین ءِ سیکیورٹی ءِ گمانانی سر ءَ پاکستان ءِ سدکی دھکاں بلوچستان ءِ زمینی جاورجالاں چپ انت ءُ بلوچ راج ءِ نا وشیانی دور کنگ ءَ ابید اے سدکی دیگ بلوچستان ءِ جنگ آماچین جاورانی سر ءَ دیرگیں سان دور دات نہ کن اَنت-

روکپتی بلوچستان ءِ دمگ ایرانشھر ءَ سلاہ بندین مردماں یک گاڑی ءِ سر ءَ تیرگواری کرتگ کہ چریشی ءَ چار کس بیران ءُ یک زھگے زدگ بیتگ-

اھوالانی رد ءَ گوستگیں شپ ءَ ایرانشھر ءَ یک گاڑی ءِ سر ءَ سلاہ بندیں مردماں تیرگواری کرتگ کہ چریشی ءَ چار کس بیران ءُ یک زھگے زدگ بیتگ –

اھوالانی رد ءَ بیران بیتگیں مردمانی پجار شھرام، گل اھمد، نبی ءُ سارا ءُ پنچ سالی ئیں عمران زدگ بیتگ کہ گل اھمد ءِ زھگ گوشگ بوگ ءَ انت-

اھوالانی رد ءَ گل اھمد ءِ دو زھگ زدگ بیتگ انت کہ آیانی توک ءَ ناھیہ ءُ عمران ھوار انت- گل اھمد نادراہ جاہ ءَ بیتگ کہ واتری ءَ پد آئی ءِ سر ءَ تیرگواری کنگ بیتگ-

وئیل گوستگیں شپ ءَ ایرانشھر ءَ پیش اتکگ کہ اود ءَ روکیں گاڑی ءِ سر ءَ ناشناسیں مردماں تیرگواری کرتگ ءُ چریشی ءَ اے مردم بیران بیتگ انت-

وئیل ءِ سب انگت ءَ زانگ نہ بیتگ-

بلوچ لبریشن آرمی ءِ جارکش جیئند بلوچ ءَ شنگ کتگیں درشان ءِ تہ ءَ گْوشتگ کہ مئے سرمچاراں مستونگ ءُ کلات ءَ دو جتاجتائیں کاروائیاں زورگریں پاکستان پوج ءُ یک ریاستی چاریگ نشانگ کتگ-

جارکش ءَ گْوشتگ کہ بی ایل اے ءِ سرمچاراں گوستگیں شپ ءَ مستونگ ءَ کیڈٹ کالج نزیک ءَ زورگریں پاکستان پوج ءِ کارمنداں ھما وھد ءَ دستی بمب اُرش ءِ نشانگ کتگ اَنت وھدے آ شھدگ سر ءَ بستگ ءُ دلگوش بیتگ اَنت، تراک آسر ءَ کم چہ کم دو کارمند ٹپی بیتگ اَنت-

جارکش ءَ گْوشتگ دگہ یک کاروائی یے بلوچ لبریشن آرمی ءِ سرمچاراں سے شمبے ءِ روچ ءَ کلات نزیک ءَ سورو ءِ ھند سر ءَ زورگریں پاکستانی پوج ءِ یک چاریگے دزگیر کنگ ءَ پد کُشتگ- اے چاریگ ءَ دروشم مٹ کتگ زورگریں پوج واستا چاریگری ءِ کار کنگ بیتگ-

جارکش ءَ گْوشتگ بلوچ لبریشن آرمی اے دوئیں کاروائیانی زمہ واری ءَ منّ اِیت-

بلوچستان لبریشن فرنٹ ءِ جارکش میجر گْوھرام بلوچ ءَ شنگ کتگیں درشان ءِ تہ ءَ گْوشتگ کہ ھُزدار ءِ دمگ گریشہ جاورجی ءَ گوستگیں روچ مگرب ءِ وھد ءَ سرمچاراں بند ساچی شرکت سر ءَ اُرش کتگ اود ءَ ساڑی ئیں سرجمیں مشینری، سے ٹریکٹر، سے بلڈوزر ءُ ایکسی ویٹرز مانداشتگ ءُ تباہ کتگ-

جارکش ءَ گْوشتگ کہ اود ءَ کار کنوک دگہ راج ءَ چہ سیادی داروکیں پوریاگر کڈن کنگ ءَ پد یل داتگ اَنت-

جارکش ءَ گْوشتگ کہ بند ساچی شرکت چائنا پاکستان اکنامک کوریڈور ءِ لنک دگ ءِ جوڑ کنگ ءَ دلگوش بیتگ، اشی ءَ ساری ھم اے شرکت والو کڈن کتگ اَنت ءُ مروچی یکرندے پد ءَ آیاں کڈن کن ایں کہ آ ریاستی شوربندیاں چہ دیر بہ بنت، اگاں ناں آ وتی جانی ءُ مالی تاوان زمہ وار وت اَنت-

جارکش ءَ گْوشتگ بلوچستان لبریشن فرنٹ اے اُرش زمہ واری ءَ منّ اِیت ءُ بلوچستان ءِ وتواجھی ءَ تاں زورگریں پوج ءُ آئی ءِ شریدار ءُ پُلپانچیں پروجیکٹاں نشانگ کنگ اِھد کن ایں-

بھ ودی نا بوکیں چُکے ءِ ￵نام ءَ ￴یک نمدی یے

نبشتہ کار: اورینا پلیکسی

رجانکار: ساجد بلوچ

چارُمی بھر

دی بلوچستان پوسٹ

بلے اگاں تو مردینے ءِ ￵تہ ءَ ￴ودی بہ بہ ئے، گڑا من بس گل باں۔ بوت کنت گیشتر گَل بہ باں پرچاکہ تو چہ دُژمان، گُلامی، ءُ ￶بے شَرَپی ءَ ￴بچ ئے￷۔ اگاں تو مردینے ءِ ￵تہ ءَ ￴ودی بہ بہ ئے گڑا ترا یک تھاریں دمکّے ءِ ￵تہ ءَ ￴زورزنا بوگ ءِ ￵ھاتر ءَ ￴تکانسر بوگی نہ بیت۔ ترا اے چیز ءِ ￵زالورت نہ بیت کہ تو وت ءَ ￴اَنچو بہ سمبائین ئے￷ کہ مردم تئی چہ تئی اولی نِگاہ ءَ ￴شیدا بہ بنت، تو وتی پَھم ءِ ￵￴چیر دیگ ءِ ￵ھاتر ءَ وتی اَنچیں دلکشیں اندامے جوڑ کن ئے￷۔ وھدے کہ یکے ءِ ￵گوم ءَ ￴وپت ءُ ￶واب کن ئے ھما کہ ترا دوست بیت، ترا دگرانی بدیں دانک گْوشدارگی نہ اِنت، مردم ترا بھ نہ گْش اَنت کہ گُناہ ھما وھد ءَ ￴ودی بوت کہ تو یک سْروپے چِت۔

ترا باز انّا بس کمو جھد کنگی اِنت۔ ءُ ￶تو گوں آسودگی ءَ ￴دارگ ءِ ￵جھد ءَ لائک ئے￷ کہ ھدا زندگ ئے￷ اے یک پیریں ءُ اسپیت مُودیں زالبولے یا یک شوکیں جِنکے بوت کُت کنت۔ تو بگر گلّہ ءَ ￴بے شرپ کنگ ءَ ￴لائک بئے، بگر لاپ پُر بوگ ءِ ￵ترس ءَ ￴مھر کُت کن ئے￷، ءُ ￶بگر کندگ ءَ ￴تو وتی سر ءَ ￴پَھر ءُ ￶شان کن ئے￷۔ بلے تو گُلامی ءُ ￶نا انساپی ءِ ￵دگہ دْروشماں گْوز ئے￷; زند، تو زان ئے￷، چوناھا پہ مردین ءَ ￴ارزان نہ اِنت۔ تئی کرّ ءَ ￴مُھریں رَگوشت بیت، ءُ ￶مردم ترا گْرانیں بار ءِ ￵چِست کنگ ءَ ￴گُش اَنت۔ تئی سر ءَ ￴گیشیں ڈُبہ لَڑّگ بیت۔ اگاں تو وتی رِشاں دار ئے￷ ءُ ￶بہ گریو ئے￷ گڑا تئی سر ءَ ￴کندگ بیت.

ترا پَرمان دیگ بیت کہ دومئیگ ءَ ￴بہ کُش ءُ ￶یاکہ جنگ ءِ ￵تہ ءَ ￴کشگ بو بو اگاں ترا دیم ءَ ￴لِٹِکے پِر بہ بیت۔ ءُ ￶گارانی تہ ءَ ￴برجاہ بوتگیں زُلم ءَ ￴را دارگ ءَ ￴چہ ترا کمک ءِ ￵لوٹ ءَ ￴کن اَنت۔ ءُ ￶انگت، یا بس چہ ھمے سبب ءَ، انسان بوگ یک شوکیں اڈوینچرے بیت، انچیں کارے کہ ترا بھ دلپُروش نہ کنت۔ اگاں تو مردینے ودی بئے، من ءَ ￴امیت بیت کہ تو یک انچیں مردینے جوڑ بئے کہ آئی ءِ ￵من مدام واب دیستگ: نیزورینانی گوم ءَ ￴مِھرَبان، جَاھِلانی گوم ءَ ￴تْروند، ھماھانی گوم ءَ ￴شر بئے کہ تئی گوم ءَ ￴مھر کن اَنت، ءُ ￶ھماھانی گوم ءَ ￴بے رھم بئے وھدے کہ آ ترا چاریں نیمگ ءَ ￴پَرمان دے اَنت۔ گڈی ءَ ھر ھماھانی دژمن بئے اگاں آ بُگش اَنت کہ ￴ایسّا پِت ءُ ￶پاکیں ارواہ ءِ ￵چُک اِنت ھما مات ءِ ￵انّا کہ ودی ئے￷ کُتگ۔

منی چُک من تئی سرپد کنگ ءَ ￴جُھد کناں کہ مردین بوگ ءِ ￵بزانت اے نہ اِنت کہ یکے ءَ ￴دیم ءَ ￴لِٹِکے پِر بہ بیت; بلکیں مردین ￵بوگ ءِ ￵بزانت یک مردمے بوگ اِنت دگہ ھچ۔ منی ھیال ءَ، اے ھاسکر زالوری اِنت کہ تو یک مردمے بہ بئے۔ مردم یک جوانیں گالے پرچاکہ اے مرین ءُ ￶جنین ءِ ￵ھاتر ءَ ￴ھچ اھد جوڑ نہ کنت۔ اے ھما مردمانی میان ءَ ￴ھچ سیمسر نہ ژپّ ایت کہ آئی ءِ ￵کرّ ءَ ￴لِٹِکے ھست ءُ ￶آیانی کرّ ءَ ￴کہ نیست اِنت۔ ایشی ءَ ￴چہ پد آیانی کرّ ءَ ￴کہ نیست اِنت آیاں چہ آ مردمانی بھر ءُ ￶بانگ کنوکیں بندیک تنک اِنت: عملی ھساب ءَ ￴اے ھمے لائک اِنت کہ کسّے ءِ ￵اندام ءِ ￵تہ ءَ ￴دگہ مھلوک گیش بیت یا انّا۔

دل ءُ ￶مجگانی ￵تہ ءَ ￴سِکس ءِ ￵ھیال نیست نئیکہ تب ءُ ￶مئیل ءِ ￵تہ ءَ ￴ھست۔ یات بہ کن اگاں تو دل ءُ ￶مجگ ءِ ￵ھمراھی ءَ ￴یک مردمے بئے، من ترا گوں سِتک گُشاں من آ مردمانی تہ ءَ ￴نہ باں کہ اے گپ ءَ ￴منّ اَنت کہ تو مردین یا جنین ءِ ￵ھساب ءَ ￴تب ءُ ￶مئیل ءَ ￴پیش بہ دار ئے￷۔ من بس ترا گُشاں کہ تو چہ وتی ودی بوگ ءِ ￵کَرامات ءَ ￴سرجمیں پائدگ بُزور ئے￷ ءُ ￶بھ بُزدلانی دیم ءَ ￴پُروش مہ ور ئے￷۔ بُزدلی یک جنّے آ مدام چیر اِنت۔ اے مئے دْراھینانی سر ءَ ￴اُرش کنت، ھر روچ، بلے سک باز کمو مردم ھست کہ آ ھمیشی ءِ ￵وسیلہ ءَ ￴کسانیں ٹُکّرانی تہ ءَ ￴چُنڈ چُنڈ کنائینگ نہ بنت۔ زانت ءِ ￵نام ءَ، سپر ءِ ￵نام ءَ، ءُ ￶لھتے وھداں اگلمندی ءِ ￵نام ءَ۔

ھمینچو بُزدلی گیش بیت ھمینچو رِسک آیاں تْرسین ایت۔ وھدے کہ سرمچار بیت گڑا تْرس ءِ ￵رِسک ھتم بیت۔ ترا رِسک ڈالچار کنگی نہ اِنت، توری رِسک ترا ھمینچو پُشتہ بہ بارت۔ دگنیا ءِ ￵بھرے بوگ ءَ پیسر تو وت یک رِسکے ئے۔ رند ءَ ￴ترس ءِ ￵پشومانی کہ تو ودی بوتگ ئے۔ بوت کنت اے ملّہ اِنت کہ من تئی گوم ءَ ￴اے پیم ءَ ￴گپ ءَ ￴آں۔ ￶بوت کنت کہ من شر ءُ ￶ھرابیں چیزانی بابت ءَ ￴وت ءَ ￴ھاموش بکناں ءُ ￶ترا بے گُناھی ءُ ￶شاتکامی ءِ ￵بابت ءَ ￴بہ گُشاں۔ بلے منی چُک اے پد ءَ ￴ھما گپ بیت کہ من تئی اکس ءَ ￴اسپیتیں تاکے ءِ ￵سر ءَ یک کسبے ءِ ￵تہ ءَ ￴اڈ کنگ ءَ ￴آں۔ اے پد ءَ ￴ترا دلبڈی دنت کہ زندگی یک لھمُکیں چیرگیجے آئی ءِ ￵سر ءَ ￴تو شپاد ءَ ￴رو ئے￷ ءُ ￶یاکہ یک انچیں دگے آئی ءِ ￵سر ءَ ￴ھچ سِنگ نیست, سِنگانی سر ءَ ￴تو شپاد بئے، کپ ئے￷، ءُ ￶ٹپ ءُ ￶ٹوریگ بئے۔ چہ سِنگانی بگیری ءَ ￴ما وت ءَ ￴آسِن ءِ ￵بُٹّانی وسیلہ ءَ ￴بہ رکین ایں۔ ءُ ￶تھنا اے بس نہ اِنت پرچاکہ اگاں تو وتی پاداں رکینگ ءَ ￴بہ بئے گڑا یکے مدام ترا سنگے دنت کہ وتی سر ءِ ￵سر ءَ ￴چگل ئے￷ بہ دے۔ من مدام ھمے جیڑ آں کہ وھدے کہ آ من ءَ ￴گوشدار اَنت آ چی گُش اَنت۔ زاناں آ من ءَ ￴گنوک ءُ ￶زالم بوگ ءِ ￵بُھتام ءَ ￴جن اَنت؟

من تئی گڈی اکس چاریتگ ءُ ￶، یک ھپتگے ءِ ￵تہ ءَ، تو نیم اینچے ءَ ￴ھم دراج نہ ئے￷۔ تو باز بدل بوگ ءَ ￴ئے￷۔ پُراَسراریں پُلے ءِ ￵بدل ءَ ￴تو گِندگ ءَ ￴یک براھداریں لُولّکے ئے، یاکہ یک کسانوکیں مائیگے ئے￷ پرّگاں درکنگ ءَ ئے￷۔ چار پرّگ دو دست ءُ ￶دو پاد۔ تئی چم پیسر ءَ چہ دو کسانیں سیاھیں نشان ءِ ڈول ءَ بند اَنت ءُ تئی پُشتہ یک لِٹکے پِر۔

نبشتگین گُش ایت کہ ھمے ساھت ءَ تئی برمیچَگ کنگ گوں آدگہ جانورانی ودی نہ بوتگیں چُکاں سک گْران اِنت: اگاں تو یک پیشّی یے بوتین ئے، گڑا تو کم یا گیش ھمے ھساب ءَ پسند کن ئے کہ تو انو کن ئے۔

اسل ءَ ترا دیم پِر نیست نیکہ ترا مجگ مان۔ منی چُک، من گوں تو گپ ءَ آں، ءُ تو ایشی ءَ نہ زان ئے۔ تھاری ءَ ترا چاریں نیمگ ءَ گیپتگ، ءُ ترا ھچ سرپدی نیست کہ تو ھست یاکہ زندگ ئے۔ اگاں من ترا چگل بہ دیاں، تو ھچ نہ زان ئے کہ من ترا دور داتگ۔ تئی کرّ ءَ زانگ ءِ ھچ ترز نہ بیت کہ من تئی گوم ءَ ھرابیں کارے کنگ ءَ آں یا اھسانے۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستانپوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت-

پاکستانی پوج ءَ چہ کراچی ءَ یک بلوچ ورنایے آوار جتگ ءُ ناشناسیں جاھے ءَ برتگ- ورنا ءِ پجّار حسن خان ءِ نام ءَ چہ بیتگ-

اِھوالکار رِد ءَ شھرک تُربت ءِ جھمنند ءُ لوامز انٹر کالج اوتھل ءِ نودربر گوستگیں شپ ءَ کراچی ءَ وتی لوگ ءَ چہ پاکستانی پوج ءَ زورانسری آوار جنی ءِ نشانگ کتگ-

زانگ بہ بیت بلوچستان ءُ پاکستان ءِ آدگہ شھراں یکیں ھپتگ ءَ یک درزنے ءَ گیش مردم بیگواہ کنگ بیتگ اَنت –

بیا گلامی ءِ سانکلاں پروش دئیں

(سرمچارے ءِ دپتر ءِ دومی تاکدیم )

نبشتہ کار: سنگت نورک

دی بلوچستان پوسٹ

آئی بازیں کوکاراں چہ واب ءَ بُست کرت ءُ چم ئِے کِچینت اَنت ءُ ھیران اَت مرچی مھلوک پرچا کوکار ءَ اِنت ۔ آئی دروازگ ءِ پچ کنگ ءَ پیسر کَش ءِ ایریں گوانکو ءِ کُبل پَچ کرت وھد چار اِت شپ ءِ یک بج ءُ نیم اَت ۔ تیرماھیں شپ اِت اَنت ءُ مرچی ئیں شپ انچو تھار اَت پورا انسان ءِ وَرگ ءَ ساڈی اَت ۔ آئی ءَ ھِچ کار نیست اَت تھنا نِشت ءُ نبشتہ ئِے کرت بلکیں آ یک نبشتہ کارے اَت ، آئی ءَ وڑ وڑیں راستی وتی نبشتانکانی تہ ءَ نَکش کُرت اَنت ۔

آئی ءِ لوگ چہ مات ءِ لوگ ءَ کمو گِستا اَت ءُ مدام وتی لوگ ءَ تھنا وَپت ۔ آئی وھد چارگ ءَ پَد گوانکو کَش ءِ کیسگ ءَ کُرت ءُ دیم پہ دروازگ ءِ پچ کنگ ءَ رَھادگ بوت ۔ دروازگ ءِ پچ کنگ ءَ پیسر یکبرے دل ءَ ئِے گُشت کہ بیرہ بہ کنت ءُ پد ءَ بہ وپس اِیت بلے دروازگ ءِ چَپّیں چانٹ ئِے پچ کُرت تہ آئی ءَ چے نہ دیست ؟ مات سردرا اَت براس ءِ دستے گپتگ ات ئِے ءُ زار جنگ ءَ اَت ءُ براس ءِ دومی دست یک زور ءَ پُرّیں پوجی یے ءَ گِپتگ اَت ءُ براس ءَ دیم پہ گاڈی ءَ برگ ءَ اَت ، گھار لوگ ءِ دیم ءَ چہ بازیں زار جنگ ءَ تُستگ ءُ کپتگ اَت ، دل ءِ دِریکگانی توار ئِے زمین ءُ آزمان ءَ ٹُکّر ٹُکّر کنگ ءَ اِت اَنت ۔ مھلوک تیوگ ءَ مُچّ اَت لھتیں ھاموشی ھمے نِدارگ ءَ چارگ ءَ اَت ءُ لھتیں گوانکوانی تہ ءَ ھمے نِدارگ ءَ درپ کنگ ءَ اَت ۔

آئی ھم بے سُدّی باریں چے کوکار کُرت ءُ دیم پہ براس ءَ تچان بوت ۔ ھمے بیستیں گام کہ پیسر پرائی ھچّے نہ بوتگ اِت اَنت بَلے مرچی آئی ءِ ھرچ گام پورا دہ گام ءِ برابر ءَ اَت ، آئی اے گامانی گوازینگ ءُ پہ براس ءَ زوت سر بیگ ءِ ھاتر ءَ چُنت توان جَت ، آئی ءِ دل دِریکگ ءَ اَت ، آئی جُھد کرت کہ ھرچ گام ءَ چہ دومی گام تیزتر بہ بیت ۔ آ ھمینچو کہ پہ براس ءَ سر بہ بیت پیسر پوجیاں براس گاڈی ءَ مان کرتگ اَت ءُ گوں آئی ءِ رسگ ءَ گاڈی رھادگ بوت ۔

آ مرچی چَٹ نا وَس اَت ، گُھار لوگ ءِ دپ ءَ کپتگ اَت ءُ ماس ءِ سر آئی ءِ کُٹ ءَ ایر اَت ءُ ماس زور زور ءَ زار جَنَگ ءَ اَت ۔ آئی ءِ اَرساں زمین ءِ دلبند تَر کُرتگ اَت ۔ زمین کہ مِھرانی دَرگاہ اِنت مرچی ھاموش اَت ءُ ھمے اوشتاتگیں مھلوک ءَ یک پہ یک ءَ چارگ ءَ اَت ۔ مھلوک ھم نو یک یک ءَ جنزان بوت ۔ نو بس آ ، آئی ءِ تستگیں گھار ، مات ءُ آئی ءِ کماشیں ناکوے کہ انگت ھمود ءَ ساڈی اِت اَنت ۔

ناکو ءَ آئی ءِ گُھار چِست کرت ءُ لوگ ءَ بُرت ءُ آئی ءَ ھم تُستگیں دلے مات زرت ءُ دیم پہ لوگ ءَ رھادگ بوت ۔ مرچی لوگ پورا جھندم ءَ کم نہ اَت ، اے ھما لوگ اَت کہ زیک لالا ھمد ءَ اَت ، کندگ ءُ مسکرا کنگ ءَ اَت ، ھما لالا کہ مات ءَ پَرائی مزنیں واب دیستگ اَت بلے مرچی ھمے لوگ ءِ کُلیں مردم یک نگیگیں جاورے ءِ آماچ اِت اَنت ۔ انچیں جاورے ءِ آماچ کہ چٹ نا وس اِت اَنت ، آیانی دست ءَ ھچ نہ بوت ۔

شپ ءِ بے وابی ءَ پَد سُھب ءَ مات ءَ باریں چونیں دلے زرتگ اَت ءُ چُک ئِے زرت اَنت دیم پہ شھر ءِ مزن دگ ءِ بند کنگ ءَ شُت ۔ آ ھم ماس ءِ ھمراھی ءَ گون اَت گوں ، نہ تُرسگ ءَ اَت ، دگ ءِ میان ءَ اوشتاتگ اَت ، مھلوک ءَ سکین دیگ ءَ اَت ءُ انگت مھلوک ءَ گیشتر توانتر کنگ ءَ اَت ۔ آ مھروانے اَت بلے چٹیں ھاموشیں مردمے اَت ، مرچی اولی رند اَت کہ مھلوک آئی ءَ را چوش گپ کنگ ءَ گندگ ءَ اَت ۔ آ گپ کنان اَت ءُ دل ءَ مُجّتی جیڑگ ءَ اَت کہ پیسر آ ھم ھاموش بوتگ ، ھرچ کسّے کہ پوج ءَ بُرتہ گڑا آ ھم ھما مھلوک ءَ ھوار ھاموشی نِدارگ چارگ ءَ بوتگ ، آ ھم آ دگرانی وڑ ءَ ھچبر دگ ءِ بند کنگ ءَ بیگواھیں مردمانی کھولاں گوں نیاتکگ بلے مرچی آ وت ھم ھمے مرز ءِ آماچ اَت ۔

بزّگی ، اَزابی ، بے وَرگی ، لٹ شاپ ، دُژمان ءُ دگہ بازیں چیزے آئی ءَ مرچی اولی رند اَت کہ گندگ ءَ اَت بلے انگت چو کوہ ءَ براس ءِ آجوئی ءِ واستا اوشتاتگ اَت ۔ بہ گِند ئے آ نبشتہ کار یک جتائیں کِسّھے نبشتہ کنگ ءَ اَت یک انچیں کِسّھے کہ آئی ءِ تہ ءَ کوکار ، گریوگ ، لٹ شاپ ءُ بزّگی ءَ ابید دگہ ھچ نیست اَت ، آ کِسّہ یک راستی یے اَت ، یک تھلیں راستی یے ۔

دو ھپتگ ءِ برجمیں بازیں دگ بند کنگ ءُ روانکاں پد پولیس ءَ آئی ءِ براس ءِ یلہ کنگ ءِ جار جَت ءُ مرچی آ سک گَل اَت انچوش گَل کہ وھدے یک گُژنگیں مردمے ءَ را سیر ءَ ورگ بہ دے ئے آ چہ بازیں گل ءَ پیسر ءِ گژنگی ءِ درداں بیھال بہ کنت ، آ ھم مرچی انچوش گَل اَت ۔

آئی ءَ ماس زرت دیم پہ تھانہ ءَ شُت ، بازیں کاگدانی سر ءَ دزنشان گرگ بوت ، آئی ءِ برات آرگ بوت ، ماس ءَ وتی زھگ ءِ سر چُک اِت ءُ کُلیں مردم سک گَل اِت اَنت ، آ دیم پہ لوگ ءَ جنزگ ءَ اِت اَنت انچوش کہ چہ تھانہ ءَ در آتک اَنت گھار ھم رستگ اَت ، بیگواہ بوتگیں براس تچان بوت دیم پہ گھار ءَ ھمینکس ءَ کہ گھار ءَ گلائیش بہ کنت ءُ گھار ءَ ھم دست ٹال کُرت اَنت کہ براس ءَ گلائیش بہ کنت بلے پیسر تیرانی توار بوت گھار ءِ پادانی بُن ءَ براس ءِ لاش ترپل بوت ۔

مھروان، ھما ھاموشیں نبشتہ کار مرچی یک سرمچارے ، انو من ءُ ھما نبشتہ کار کوھے ءِ ٹُل ءَ نشتگ ایں ، آئی بالاد مدام پہ جنگ ءَ ساڈی اِنت ، آ اے دژمن ءَ چہ رگ ءُ روتگاں سندگ لوٹ ایت ۔

آ مدام کسہ کار اِیت ءُ من ءَ پنت دنت ، انو اے ساھت ءَ کوہ ءِ ٹُلّ ءَ نشتگ ءُ گوں بلوچستان ءَ گپ ءَ اِنت کہ اَے زیبائیں بلوچستان اگاں زمین جمب بہ بیت ، اے برز ءِ نیلیں آزمان سیاہ سیاہ بہ بیت ، جبین بُر ءُ ترندیں گواتے کشگ ءَ بہ بیت ، من ٹپّی بہ باں ، تنیگ بہ باں ، گژنیگ بہ باں ، بلے اَے ماتیں گلزمین من تاں گڈّی تیر ءَ پہ ترا گوں دژمن ءَ جنگ دیاں ، دژمن ءِ واب ءَ ھرام کناں ۔

مھروان آ یک نہ ترسیں جنگولے ، وھدے آ جنگ ءَ ایرکپ ایت گڑا ھیروپ بیت ، سیاہ ءُ ترندیں گواتے چیزاں چست ءُ ایر کنت ، آزمان سیاہ سیاہ بیت ، چہ آئی ءِ بیم ءَ دژمن ءِ ارواہ پیسر چہ جان ءَ سِندیت ۔

مھروان ، مھروان! بَلے انّو اے ساھت ءَ آ منی دیم ءَ اِنت پاد ءَ تیرے وارتگ ئِے ءُ چہ بازیں ھون ءِ رچگ ءَ سک ناگیگ اِنت ، دژمن ھم دُمب ءَ گون اِنت گوں ، آ درایگ ءِ وڑ ءَ نہ اِنت بلے انگت ھم آ بچکندگ ءُ مارا سکین دیگ ءَ اِنت ۔

مھروان ، مھروان! آئی ءَ وتی توپک ءِ نل وتی گُٹ ءِ چیر ءَ ایر کرتگ بلکیں آ اے ساھت یا آ ساھت شھیدے زانگ بہ بیت ، بلوچستان ءِ ھر کنڈ ءَ آئی ءِ جنگانی بوہ تالان بیت ءُ ھرچ ورنا آئی ءِ سپر ءَ دیما بران کنت ۔

مھروان! انو کہ آ منی دیم ءَ ایر اِنت آئی ءَ گڈی تیر ءِ پلسپہ ایربُک اتہ ءُ نو دل نہ گش اِیت کہ یلہ ئِے بہ کناں بلے نو من دیم پہ دگہ منزلے ءَ جنزگ ءَ آں بلے مھروان زان ئے آئی ءِ بچکند انگت آئی ءِ لنٹانی سر ءَ تَرپّل اَنت

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستانپوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت-

ھزدار وئیل ءِ ھلاپ ءَ زھری بازار ءَ زھرشانی ھرتال برجاہ اِنت ، دومی نیمگ ءَ چہ 29 اداراں ھزدار ءِ ھند ءَ بنجاھی شھدگ ءِ سر ءَ نندانک برجاہ اِنت-

ھزدار پولیس لائن ءِ ھند ءَ پشمبے ءِ شپ ءَ ڈیتھ اسکواڈ ءِ کارندھاں یک لوگے ءِ سر ءَ بیڑ برتگ ءُ اود ءَ مردم لٹ ءُ کٹانی نشانگ کتگ اَنت یک زالبولے عاصمہ جتک آوار جتگ ءُ برتگ آئی ءِ درگت ءَ انگت ءَ ھچ اھوال نیست اِنت –

وئیل ءِ ھلاپ ءَ بنجاھی شھدگ ءِ سر ءَ گوستگیں روچ ءَ چہ زھرشانی نندانک برجاہ اِنت کہ چریشی ءِ سبب ءَ گاڑیانی دراجیں لین لگ اتگ اَنت-

دمگی مردمانی گوشگ اِنت اے سلاہ بندیں ٹولی ءِ سروکی ءَ بلوچستان ءِ گوستگیں سر وزیر سنا ء اللہ زھری کنگ ءَ اِنت –

زانگ بہ بیت سرجمیں بلوچستان ءَ سرکاری پلامرزی ءَ سلاہ بندیں ٹولی جوڑینگ بیتگ انت کہ اے لس نام ءَ ڈیتھ اسکواڈ ءِ نام ءَ زانگ بیت اِنت- اے ٹولی سیاسی باسکاں ھوار دگراں نشانگ کنگ، آوار جنگ ءُ نشہ واپاری ءَ زانگ بیت انت-

ھزدار وئیل ءِ بارو ءَ تنی وھدی دمگدار ءِ گپ دیم ءَ نیتکگ انت-

اَرس کشیں سلو تئی ھانی بے مُرید نہ اِنت

نبشتہ کار: کوھی خان

دی بلوچستان پوسٹ

من ءَ یات بیت اوّلی رَند ءَ کہ من سلال دیستگ اَت ما ھچ گپ نہ کُت بس دیوان اَت مزاک ءُ مسکرا اَت من ھاموش اِت آں سنگت وَشگپی ءُ مسکرا کنگ ءَ اَت انت، سنگتانی ٹھکانی توار اَت، من بس کدی کدی سنگتانی مسکرانی سر ءَ کند اِتگ اَت، چیا کہ سلال ءَ منی ھوش ءُ ھیال چٹ پہ وت بُرتگ اِت اَنت۔

من ءَ سلال باز دوست بوت انچو بگُش کہ بنی آدمے ءَ را سالانی سال کسے ءِ ئے ودار بہ بیت ءُ اَناگت ء آئی ءِ زِند ءِ واھشت سرجم بہ بیت آئی ءِ لوٹ آ را بہ رَس ایت ، من کہ سلال دیست بزاں من ءَ انچو گُمان بوت گُشئے منی زِندے بلائیں لُوٹے سرجم بوتگ اَت، سلال جان تو من ءَ بے کساس دوست بوت ئے ، بلے من بِھ ترا دپ ءُ زبان کُرت نہ کُت، ترا گُشت نہ کُت کہ منی دِل ءِ تہ ءَ تئی چنچو بلائیں ارزشتے ھست انت۔

آ دیوان ءَ رَند من داں باز روچ ءَ سلال نہ دیست، بلے آ زمین دوست مُدام منی چمانی دیم ءَ اَت، منی دل ءِ لُوٹ اَت کہ من ترا دوبر بگند آں، گوں ترا پد ءَ منی نِند ءُ نیاد ءِ بہ بیت ءُ مئے یک رِشتہ ءِ رُدوم بہ زُور اِیت سنگتی ئے، یاری ئے ءُ براسی ئے۔

لھتیں وَھد ءَ رند اناگتہ من دوبر سلال دیست جاگَہ ءَ، سنگتانی دیوان ءَ گوں سلال ئے گِندگ ءَ گُشئے منی ساہ ئے توک ءَ یک بلائیں ھالی اِیں جاہ ءِ پُر بوت، گپ گپ ءِ توک ءَ من گوں سلال ءَ کَندگ ءُ مسکرا کنگ شُرو کُت، دیوان اَت کچاری اَت ، گُڑا ھمِدا سنگتاں مارا گُشت جاہ ءِ یا سامان ھست آرگی اَنت، گُڑا من ءُ سلال شُت اَنت، یک کسانیں سپر ءِ اَت، سامانانی رَند ءَ روگ ءُ داں پَد ءَ واتر آئیگ ءَ مئے میان ءَ شوکیں یوان ءِ راہ ءَ بوت، من سلال ءِ دربرگ بندات کُت، من زانت کہ اے سنگت سرد اِیں ورنا ءِ نہ ئے۔

مئے سنگتی ءَ ھمِدا چہ ردوم زُرت، نوں مئے دیوان، نند ءُ نیاد ءُ گپ ءُ تران گیش بوھان بوت اَنت ءُ من ءَ انچو گُمان بوت کہ گُشئے سلال جان منی مُرتگیں برات ئے جاہ گِپتگ، ھمُک درد ءُ وَشیانی وَھد ءَ گوں من ھمکُوپگ اَت۔ من ءَ گُمان بوت ھما برات ءَ کہ من ءَ کسانی ئے اُمر ءَ ابیتک کُرت ءُ اے دُگنیا پہ دائمی یل دات ءُ شُت سلال ءَ ھما جاہ گپت۔

من ءَ یات بیت ما کوہ ءَ گردگ ءَ شُت ایں بُرز ایں کوہ ءِ یے سرا نِشت ایں ءُ من ءُ سلال دیوان کُت، مئے دیوان توک ءَ بُنگپ بَرے جنگ اَت بَرے کوہ اَت بَرے جُھدکار اِت اَنت بَرے ماہرنگ اَت ءُ بَرے جندندری سنگت اُمر جان اَت، ما ھر ھما شھید کہ زانت آھانی بابت ءَ ما گپ کُت، بزاں ما گوں یک ساپ ءُ چَکاریں دلے ءَ دیوان کُت۔ ھمِدا چہ ما پاد آتکیں گُشت دیمتِر ءَ رواں کوہ ئے توک ءَ پُتریں شوک ایں جاہ ءِ چاریں پَہ وَھد گوازینگ ءِ واست ءَ پہ پِکنِکے واست ءَ، ھر وَھد ءَ کہ دُگنیا مارا ورگ ءَ لَگ اِیت زِند مئے واست ءَ اَزاب ءِ بیت سنگتاں زُوراں کایاں ھمِدا دیوان کناں۔

ما جُنزان بوت اِیں پَہ شوک اِیں جاہ ءِ یے شوھاز ءَ جنان ءُ پُروشان ءَ مئے سر اَنچیں جاہ ءِ یا کَپت کہ دیما روگے دگہ ھچ راہ ما نہ دیست، روگے دگہ ھچ تچکیں راہ چماں نہ کپت، جاہ یے ءَ پَرپَٹ ءَ سوار بوتیں، جاہ ءِ من دِکّہ دیان کُت پَرپَٹ ءَ را ءُ جاہ یے ءَ سلال۔ ما چہ کوہ ءِ ھما دیم بوتیں کہ ما دیست کوہ ءِ سرا ھُون ریتکگ اَنت گُشئے کسے ءَ تیر وارتگ ءُ مرد روان بوتگ کوہ ءِ سرا چہ ءُ ھُون ریچان بوتگاں، ھُونانی گندگ ءَ گوں من بے کساس بےتاھیر بوت اَنت ءُ سلال ھیالانی تہ ءَ گار بوت، ساھَتے ءَ پَد ما پَد ءَ گوں پرپٹ ءِ دِکّہ دائیگ ءَ سر ءُ چیر بُوت اِیں۔ مارا نہ کہ آپ گون اَت نہ کہ توشگ ءِ، مارا گُژن ءُ تُنّ ءَ انچو بہ پردگ کُتگ اَت کہ واتر کُت نہ کُت ما یک بلائیں پند ءِ بُرِتگ اَت ما بس دیما روان بوت اِیں جاہ ءِ نا جاہ ءِ مارا الّم کسے رَسیت، من سلال جُست کُت تو کہ ھُون دیست اَنت تو چٹ گار بوت ئے چے جیڑگ ءَ لگیتگ اِت ئے، پسّو ءِ دات کہ ( مارا 3 گھنٹہ بیت اے کوھانی تہ ءَ مارا تُن ءُ گُژن ءَ جتگ مئے زندے منانی ءُ مکسد درآتک ءَ من جیڑیتگ زمین ئے بچاں سد سلام اِنت ھما بچ کہ پہ زمین جنگ ءَ اَنت کوھاں یلہ اَنت سالانی سال آ چِنچو اوپار کنگ ءَ اَنت آ چِنچو درد و ازابانی توک ءَ اَنت ، دُژمن ءِ تیرانی دیما سینگ دائیگ ءَ اَنت مئے واست ءَ راج ءِ واست ءَ)منی کِرّا دگہ ھچ گپ نیست چیا کہ من یک اَنچیں ورنائے بوتگ آں کہ منی کار بس وَرگ ءُ وَپسگ بوتگ پہ من زِند بس ھمیش بوتگ، بلے سلال جان ئے ھمراہی ءَ چہ پَد من زانت کہ زِند چے ئے، زندے مُول ءُ مُراد ءُ مکسد چے ئے، آجوئی چے ئے، جنگ چے ئے۔سلال ئے ھمرائی ءَ منی چم ءُ دل پچ بوت آں، ناکہ من آں پِت ءَ یک روچ ءِ ھم گُوشت کہ ما گُلام اِیں ءُ پاکستان ءَ مئے مال ءُ مَڈّی ءُ زمین ءِ سرا کبزہ کُتگ ءُ نِشتگ ءُ ناکہ وانَگجاھے ءُ کالِج ءَ مارا مئے اُستاداں گُوشت ءُ ناکہ مسیت ءِ مُلّا ءُ ھالماں، بلے یک ملنگیں ورنا ءُ سنگتے ءَ من ءَ گُشت گوں کہ بُنیات ءَ چہ بلوچ ئے زِند چے ڈول اِنت ءُ چوں گُوازگ ءَ اِنت، بنیات ءَ چہ بلوچ چوں بوتگاں ءُ مروچیگیں روچ ءَ بلوچ چے جوڑ اِنت ءُ کنگ بوت، من پَھمے ھاترا سلال جان ءَ وتی اُستاد، وتی یار، وتی سنگت ءُ وتی رھشونی ءِ بستار ءَ چار آں۔

اے سپر ءِ گُڈّی ساھَت ءَ مئے سر کسانیں میتگے ءَ کَپت ءُ بَلُّکے ءَ مارا آپ ءُ نان دات۔ مارا راہ ءِ سر ءُ سوج اِش دات، ما راہ ءِ گِپت ءُ دیم پَہ وتی میتگ ءَ شُت اِیں، ما کہ میتگ ءَ سر بوت اِیں، سلال ءَ من ءَ بگل کُت ءُ ھُدا ھاپز کُتے ءُ شُت۔

من نہ زانت کہ اے سلال ءِ گُڈّی دیدار اِنت، اے شپ گُواست ءُ شُت پَد ءَ سلال من نہ دیست ھالے آتک کہ ھمساھگیں مُلکے ءَ اِنت، ھَمُودا زِند گوازینگ ءَ اِنت، بازیں وَھد ءَ رَند من سلال ءِ لوگے مردمے ءَ را سلال ءِ جُست کُت گُشئی ڈنّ ءَ شُتگ ھمانگو براتانی کِرّا ایں، منی دل ءُ دماگ ءَ اے گپ نہ زُرت کہ سلال چہ وتی زمین ءَ اینچو دور نِشت ءُ زِند گوازینت کنت۔

باز وھد ءَ رند یک روچے ءَ ھالے آتک کہ بولان ءَ مجید برگیڈ ئے سنگتاں ھملہ کُتگ ءُ مچھ وتی کبزہ کُتگ، سوج اِنت کہ سنگت میتگانی تہ ءَ گردگ ءَ اَنت بلوچستان ءِ بیرک اِش بَڈاں اَنت ءُ مسجد ءَ ھم اھلان اِش کُتگ کہ راج ڈنّ ءَ در مہ ئیت مروچی دُژمن ءَ را بازیں زُلم ءُ زوراکی ءِ ھساب گِرگ بیت، دُژمن ءَ گوں دیم پہ دیم جنگ کنگ ءَ آتکگیں ما، من گوں وتی کاراں دست گٹ بوت آں ھما وتی گُلام ایں زِندے گوزینگ ءَ گوں دست گٹ بوت آں، شپ ءَ وپت اوں ھمے کہ سُھب بوت مات آتکگ منی سرون ءَ نِشتگ داں دیراں من چم پچ کُت آں مات سرون ءَ نِشتگ من آں چارگ ءَ اِنت، من پاد آتک آں اماّ ترا ھئیر اِنت؟ جُست گِپت مات ءَ را گُشئی منی چُک تئی سنگت سلال جان شھید بوتگ بولان ءَ، گُشئے منی ساہ درآتک ءُ آزمان منی سرا کپت، اے ساھَت پَہ من آں گُشئے کیامت اَت، من وتی چمانی ارس ھچ وڑا داشت کُت نہ کُت آں۔

پَہ سلال جان ءَ منی ارس ھمے واست ءَ دراتکاں کہ آ، منی برات، منی سنگت، منی درست ءَ، چوں منی ناکوزتک ءُ منی بازیں دوستیں مردمے من آں چہ سِستگ ءُ جتا بوتگ ءَ بلے منی چماں پِٹے ارس ھم در نہ اتکگ ءَ، بلے اے ساھَت ءَ من چمانی ارس ھچ وڑا دارگ نہ بوتاں، مات ءَ منی سر کُٹّ ءَ کُت ءُ منی دست اِش مُشت کتاں ءُ من ءَ تسلّہ ءِ دات، بلے من جھندمے آس گُشئے سُچگ ءَ اِت اوں۔

لھتیں وھد ءَ رَند سنگتے ءَ پہ من کُلوہ ءِ آورُرت کہ سلال جان گُوشتگ اے کُلوہ ء منی میتگے سنگتے ھست ھمائی ءَ رَسین اِت، اڑے او ارس کش ایں سلو تئی کُلوہ رَسیت من آں، یار تئی گُڈّی دیدار ءَ باز وھدیں بلے تئی کُلوہ ءَ چے من بے ھال نہ آں، تئی پنت، سر ءُ سوج منی دل ءِ تہ ءَ چوں سِنگے سرے لکیر ءَ ایر اَنت، من مُدام جُھد کن آں اَنچو کہ تو پہ وتی ھانی (زمین) ئے واست ءَ وتارا ندر کُت تئی ھانی ئے سرے زالِم ءُ زورآور ءَ گوں داں گُڈّی ساہ ء جنگ کن آں، آ کُربانی کہ تو گوں آدِگہ سنگتاں داتگ ترا گُوشگ لوٹاں مروچی دُژمِن سرین پُروش بوتگ دُژمِن ءَ را تئی ڈول ایں ورناھاں پُروش داتگ، مروچی تئی ڈول ایں شئے مُرید کوہ جنگ ءَ اَنت، ساہ ءُ سراں وتئی پہ ھانُلیں زمین ءَ نَدْر کنگ ءَ ھچ چَک ءُ پدی نہ اَنت۔

تئی ھانی بے مُرید نہ اِنت، سلال جان تئی داتگیں کُربانی ءَ مئے چم ءُ دل پچ کُتگاں مارا تچکیں راہ اِش پیش داشتگ کہ پہ بلوچ راج ءَ نی تھنا جنگ پشت کپتگ، من ھم جیڑ آں کہ نوں مارا اگہ راج ءَ را کُلوہ ءِ رسینگی اِنت ءُ تچکیں راہ ءِ نِشان دیگی اِنت گُڑا مارا اَملی زُبان ءَ گپ کنگی اِنت، پیش دارگی اِنت راج ءَ را کہ ما دُژمن ءَ را کجام سبک ءَ دات کن اِیں، داں ھمُک بلوچ سرپد بہ بیت کہ دُژمن ءَ پروش چہ کُجا وارتگ ءُ ورگ ءَ اِنت۔

سلال جان یار ترا گپ ءِ گُش آں تئی یار، تئی کوپگ پیر جان ھم دُژمن ءَ شھید کُتگ، من ءَ یکین اِنت شُما ھوار اِت دیوان ءَ اِت، آجوئی ءِ روچ ءَ راج شُمارا باز یات کنت، من آن یات بیت تو گوشتگ اَت اگہ کسے ءِ دل ءَ مئے واست ءَ دوستی ءِ ھَست گُڑا پہ مئے واست ءَ ارس مہ ریچ اِیت، مئے کبرانی سرا آہ ءُ زار مہ کن اِیت ،مئے پیش داشتگ ایں راہ ءَ بہ گِرے گُڑا الّم ما دوچار کپاں۔

“ رُخصت اف اواراُن سنگت”
بیا او شورہ بدن، شورہ زمینی سینگارگ ءِ
گوں جِند ندری ئے سساھاں ھشیم ایں
گوں عہد ئے پراکناکیں توار بنداں
گوں ارواہی ءِ اوپارگانی ھاٹیگ انت
گوں ساوڑیں پِگرانی نشکستیں کُنگراںگوں ھون گورتگیں رگاماں ھاک وشبُواں
گوں جِند ندر ایں کِرد انی
اِستال چموکیں سمّو انت
بیا او شورہ بدن

پدائی سلال سمین (شئے مُری)

روکپتی بلوچستان ءِ جتا جتائیں جاھاں ایرانی لشکر ءِ دست ءَ یک مردمے بیگواہ ءُ یک مردمے یل دیگ بیتگ-

اھوالانی رد ءَ سیب و سوران ءَ ایرانی لشکر ءَ نیکراھی اھل سنت ءَ بندوکیں یک باسکے لوٹائینگ ءَ پد دزگیر کتگ-

اھوالانی رد ءَ دزگیر کنگ بیتگین مردم ءِ پجار عابد دھواری ءِ نام ءَ زانگ بیتگ کہ آ جھمنند سوران ءَ انت-

اھوالانی رد ءَ عابد دھواری اھل سنت ءِ ھمگرنچی ءَ یک بلاگرے ھم کہ آ ایرانی لشکر ءَ لوٹ اتگ ءُ پد دزگیر کتگ ءُ برتگ-

اھوالانی رد ءَ عابد دادگاہ ءَ جست ءُ پرس ءِ ھاتر ءَ لوٹائینتگ ءُ پد ءَ لس پوشاکی کارندھاں چاپینتگ ءُ گون وت برتگ کہ چریشی ءَ پد آئی ءِ بارو ءَ اھوال نیست انت-

دومی نیمگ ءَ اَچ زاھدان ءَ ھبدہ روچ ءَ پیش آوار جنگ بیتگیں مرتضیٰ ریگی یل دیگ بیتگ-

اھوالانی رد ءَ مرتضیٰ ھبدہ روچ پیش دزگیر کنگ بیتگ ءُ آ گوستگیں روچ ءَ زمانت ءِ سر ءَ یل دیگ بیتگ-