TBP Balochi

مَرگ ءَ مڑاہ ءِ گوں بکن

ریاض نصیر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

راجدپتر وتی ہما بامرد آں مدام گیر کنت کہ آہانی زند پا یک عظیم یں مقصد ءِ سرجم کنگے ھاترا گؤستگ. ہما راجی بامرد کہ آہاں وتی جوانی، عیش و عشرت، وش وابی، سیل و سواد پا یک راج پہازیں زند ءِ ندر کتگ اَنت.

استاد اسلم بلوچ یک انچیں راجی بامرد ءِ کہ نمیران بوت، آہی شہادت ءِ ھال ءَ انگتہ دل قبول کنگا نہ اِنت، مے دل بلکہ اے گپ ءَ ھچبر قبول نکنت کہ استاد پشت نکپتگ پرچا کہ استاد یک ھنچیں کرد ءِ واھند بوتگ کہ آہی ہرچ بلوچ ءِ دل آنی توکا جاگہ کتگ. آہی گرانقدر یں راجی کرد، آ یک دانشمند یں کمان دار ءُ راہ دربر ءِ اَت، درویش صفت یں رہشون ءِ اَت. بلوچ آزادی پسند سنگتاں آہرا اُستاد ءِ لقب داتگ ات. ہما اُستاد کہ قربان بوگے درس اول ءَ وتی لوگ ءَ داتے وتی جوانسال یں بچ پا ڈیھ ءِ پہازگ ءِ ہاترا قربان کت.

اے یک قومی آزادی ءِ جنگے اِشی توکا قربان بوگے فلسفہ اولی شرط انت، دژمن ترا ہرچ وڑا ھلاس کنگے پد ءُ رندا اِنت، ترا چست کنت ٹارچر سیل آنی توکا بند کنت ازیت دنت، کٌشیت دور دنت، تئی نسل کشی ءَ کنت.

مرچی دژمن بلکہ استاد ءِ شہادت ءَ ناچ ءُ سہبت بکنت بلے دژمن اے سرپد بہ بیت کہ راجی بامرد نہ مرنت، آ جسمانی صورت ءَ اچ ما جتا بوت کن انت بلے آہانی پگر آں تو کُشت نکنے. راجی جنز چہ اے پیمیں کرد آنی قربانی آں چکارنت.

استاد ءِ زند ءَ پاکستان ءُ سامراج یں چائنا ءَ یک بلاہیں ترس ءِ آماچ کتگ اَت، پاکستان ءَ روچے پندل ءِ سازیت، پہ مکر و فریب دروگ بندی کت ءُ دگنیائے چمّاں دنز مان کت. بقول چیئرمین بشیر زیب ما ہر وھدا استاد ءَ گٌشت کہ وتی انان ءَ بکن شیوار بو کہ دژمن چو وروکیں کُچک ءَ وکَگا انت سرسر جنان انت بلے استاد ءَ مدام گُشت کہ “نپاد ءُ گندل آنی سرا مَرگ ءَ دژمن ءِ دستاں شہید بؤگ پا من ہزار درجہ گہتر انت”

پاکستان ہما لگوریں دژمن انت کہ ترا جنت پدا قبول کنگے ہمّت ہم نیست اِنت. وتی داشتگ یں جہادی، طالبان ءُ ملا آں کارمرز کنت. بلے مارا دگنیا ءَ اے سرپدی دیَگی انت پاکستان ہمے جہادی ملا ءُ وت کُش آں پا دگنیائے امن تباہ کنگے واستہ کدی ہم کارمرز کت کنت.

پا کُشگ، گار ءُ بیگواہ کنگ راج ھلاس نبنت نا کہ پگر ایر جیگ بیت کن انت، بلکہ دژمن ءِ ھلاپ ءَ زھرگ گیشتر ودّیت، دژمن چار کُشیت ھشت پاد کیت دہ کُشیت دگہ بست چست بیت ہمے رنگ ءَ تاں راجی آجوئی ءِ بیرک ءَ منزل ءَ سر کن انت. زی کہ بلوچ ءِ جٌہد نوک گام بوتگ بوت کنت کہ ما پا سر آنی روگا ہمے چیز ءَ کُہت بوتگیں کہ مے جُہد بلکہ چمدا ھلاس بیت کنت بلے مرچی بلوچ ءَ گوں جنگ ءَ بازیں چیزے در برتگ.

ہمروچ وتی برات آنی لاش آنی چست کنگ ءُ بیگواہیں زھگ آنی کسہ آں روچ شپ بنت، چماں چہ ارس ہشک بوتگ انت. نوں اشانی ھساب پا ارس ءِ ریچگ پیلو نبیت، دژمن ءَ چہ ہرچ سنگ سنگ ءِ ھساب گرگی انت گڈا گوں کُل راج ءَ یلیں بیل آں ہم ستکی ءُ سنگتی کنگی انت. وتی صف مضبوط کنگی انت، نوکیں راہ ءٌ رھبند ٹہینگی انت. وتی راھدربر مارا ہرچ رنگا پہازگی انت، چو مبیت کہ جوریں بد آں پدا موہ بہ رسیت.

تپاکیں جٌہد داں گڈی منزل ءَ

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

اُستاد اسلم بلوچ ءُ بلوچ

چکار بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

اُستاد اسلم بلوچ بِہ بیت یا بلوچستان ءِ شش مائیں زھگے بِہ بیت مرچی پَہ پاکستان ءُ چین یا دگہ کسے بِہ بیت کہ آ بلوچ سرزمین ءَ گوں بدینّ چم ءَ چارگ بُلوٹ اِیت بلوچ پَہ ایشان کھر بوتگ انگت کھر بیت ادا کس سوبمند نَہ بوتگ نَہ کسے ادا سوبمند بیت بلوچ ءَ لکانی ھزارانی اساب ءَ اُستاد اسلم پَہ اے سرزمین ءَ ندر کُتگ انگت کنگ ءَ اِنت۔

پاکستان ءُ چین اے گپ ءَ شات مَہ بنت کہ ما اُستاد اسلم نمیران کُتگ نوں بلوچ سرزمین ءَ پَہ وش ءُ شات گَرداں بلوچ ءِ پیسر ءَ انچیں سر ءُ کماش ندر بوتگ اَنت پَہ اے سرزمین ءَ آ بالاچ ءِ داب ءَ بوتگ یا واجہ منان ءُ گلام مھمد ءُ شیرمھمد ءُ لالا مُنیر دگہ بازیں سر ءُ سر کماش نمیران کُتگ یا بیگْواہ بیتگ کہ آ زاکر جان بِہ بیت یا زاھد ءُ دین مھمد دگہ بازیں بامَرد۔ بلے بلوچ ءِ جنگ انگت دیم ءَ روان اِنت نَہ کہ نِزوُر بوتگ نَہ کہ بیت۔

ھو اے گپ ءَ ما منّ اَنت کہ بلوچ ءِ کماشایں سرانی روگ پَہ بلوچ ءَ سک بلائیں تاوانے بیت ءُ بوتگ بلے ھمے رھبر ءُ رھشُون ءَ بلوچ ءِ تَہ ءَ وت ءَ چَہ گیش زانتکار ءُ دلیر ءُ سرپدیں مردم ودی کُتگ بلوچ ءِ رھشُون نوں اے گپ ءَ دلجم اَنت کہ چَہ مئے روگ ءَ بلوچ ءِ جُھد ءَ ھچ وڑین نِزوُری نَہ بیت مرچی پَہ بلوچ ءَ ھچ وڑیں راہ ھم نئیشتگ دژمن ءَ بلوچ اے گپ ءَ زانت ءُ سرپدیں من ءَ بے جنگ ءَ دگہ ھچ راہ نیست کہ من وت ءَ زندگ کُت بکن آں بلوچ اے گپ ءَ ھم سرپدیں بے کُربانی ءَ ھچ وڑ ءَ مارا آجوئی نَہ رس اِیت نَہ کہ پیسر ءَ چو بوتگ۔

بلوچ ءَ جنگی ءُ سیاسی راہ ءُ رھبند ونتگ ءُ سرپدیں کہ دیم ءَ مارا چے کنگی اِنت بلوچ اے گپ ءَ زانت کہ انگت دیم ءَ منی رھبر ءُ رھشُون چو اسلم ءَ کُربان بنت اے گپ ءَ بلوچ چہ ھما وھداں زانت ءُ سرپدیں کہ بلوچ ءِ سرزمین ایردستی یے آماچ بوتگ بلوچ ءَ جنگ بندات کُتگ وتی سرزمین ءِ رکینگ ءَ بلے بلوچ ءِ دژمن ءَ گوشت من نوروز ءَ نمیران کناں بلوچ بس کنت ھمدا بے تِرکّ ءُ توار بیت بلے نَہ بوت ھمائیں روچ پَہ روچ بلوچ دیم ءَ روان اِنت کُربانی دیان اِنت نَہ کہ بلوچ تُرس ءِ آماچ بوتگ۔ دژمن ءَ بلکیں گْوشتگ من اسلم ءَ نمیران کن آں منی کار آسان بنت من بلوچ ءِ مال ءُ مڈیانی دُزّگ ءُ بھا کنگ ءَ سوبمند باں۔

بلے اے نزانت بدواہاں کہ اسلم یک مردُمے نَہ انت یک بدنے نَہ اِنت بلکیں سَسّاساچے (پکر ) یک سوچے یک راستیں راہے بلوچ ءِ آجوئی نشان ءُ چیدگ اِنت پَہ اسلم ءِ روگ ءَ بلوچ بس دردیگ بیت رنجیگ بیت ارسیگ بلے بلوچ گام نِزوُر نَہ بنت نَہ کہ دگہ رھبر ءُ رھشُون ءِ روگ ءَ بوتگ اَنت ءُ نَہ کہ دیما بیت پرچہ ءَ کہ بلوچ ءِ رھبر ءُ رھشُون ءَ بلوچ ءِ تَہ ءَ ھزارانی اساب ءَ رھبر ءُ رھشُون ودی کُتگ بلوچ ءِ جنگ نوں شکسانی مُہتاج نَہ اِنت بلوچ نوں پِکر ءُ سَسّاساچ ءِ واھُند اِنت نوں داں یک بلوچ ءِ کہ بلوچ سرزمین ءَ زندگ اِنت ادا دگہ کس وتی پاداں بے بلوچے جُست ءَ مرزی ءَ ایر کُت نَہ کنت۔

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

مرگ پہ مڑائے دوُر سرے دیارءَ شُت

کریاب بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

داں کّد عیسی سر پہ روبا تبیں قوم دوستءِ اختلاف ءِ ہرجان بنت؟
داں کّد بلوچ جُہدکار چُشیں دوتل دو پوستانی وتگڑیں “قوم دوست رہشون” “سنگت” “سوشل میڈیا ایک فورم” “شعوری تنقید” ءُ “سائسنی تحریک” نامءَ رّد کپ انت ءُ وتی نامءَ راجے دیما پولنگ کن انت؟

اے لاپ واراں سیاسی جُہدکارانی نام ءُ ڈس سوشل میڈیائے تہا تا ہما روچاں شنگ کُت انت کہ دُشمن ءِ دستگیر کُت بہ کن اَنت۔اے بری اشان گامے دیما جتگ ءُ سلاھ بندے جُہدے سروکانی چاریگ جوڑ بیتگ انت۔

ہما روچءَ کہ استاد اسلم بلوچ پیمے مردماں وتی راہ جُتہ کُت اشانی جانءَ آس لگ اِت۔ اشانی پادانی چیرا چہ زمین در شُت کہ اشانی واجہے بستار نو چے بیت؟ اشانی لاپ چو رسیت؟
چہ ہما روچءَ برے یک ہُنرے ساز اَنت وہدے اشاں ہچ سُبمندی ندیست اشاں وتی پوست لگُشت۔ استاد اسلم ءُ آئی ئے سنگتانی چاریگ جوڑ بیت انت ءُ اشانی ڈس سوشل میڈیائے تہا شنگ کُت۔

استاد اسلم بلوچءِ گناہ ءُ میار ہمیشءَ کہ آ جُہدءَ بزگیں بلوچے ھاترءَ دیما برگ لوٹ اِت آئی میار ہمیش ءَ کہ آئیءَ بلوچ نامءَ وتگڑیں راجی رہشونی نہ مّن اِت۔
آئیءِ میار ہمیشءَ کہ آئیءَ لاپ چارانی ہمراہ بیّگ نہ مّن اِت۔
اے توام کاراں یک ایماندارے ءُ سرپدے بلوچے کنت سیاسی پیچ تاباں سرپدے مردمے کنت۔

اُستاد اسلم بلوچ شہید یک مزنیں بدلی ئے امیت اَت آ بلوچ جُہدے تہا نوکیں رہبندانی ٹہینگءَ ساڑی ات ءُ نوکیں دابےءَ بلوچ جُہدا دیما برگے لوٹوک اَت۔

بلے ہمے کہ بلوچ راجی جُہد ءِ تہا نوکیں رہبندے سرا کار بندات بیت لھتیں وت ساچیں “قوم دوست رہشون” وتی لاپ چارانی ماشءَ گیش کنت کہ کارے ھراب بکن اَنت۔

بلے وہد کسءَ نہ بکشیت ءُ ہرچ کسی کارپداں پّدر کنت بلوچ راج گِندگءَ انت ءُ مارگءَ انت کہ کئے ھقیں وارث اِنت ءُ کئے پہ وشنامی ءُ دولتءَ بلوچ راجی جُہدے تہا اڈاند پیداک کنگءَ انت۔
آ وہد دُور نہ انت کہ چُشیں مردم چو مارءَ وتی پُوست ءَ لگوشنت۔

بلے وہدے ہمراہیءَ بلوچ جُہدکاراں ھوں وتی راجی فرض ادا کنگی انت ءُ پہ تپاکیءَ چُشیں سیاہ مارانی سّر سندگی انت۔

استاد اسلم بلوچ مروچی شہیدانی بھشتءَ سالونک اِنت، ءُ پہ پہار وتی ہم گونگیں سنگتاں گُشیت من شُمے رندگیری کُتگ ءُ بلوچ راجی بیرک پہ لب ءُ ملامءَ چگل نداتگ۔

اُستاد اسلم راجی بامَرد

زِرگْوات بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

پَہ پَد مَنتگ ءُ ایردست اِیں راجی باندات ءِ ھاترا لَکّی اِیں سرانی نْدر کنئگ اَژدری ھَبرے کہ مارا چَہ گْوستگ اِیں آشوبی ءُ راجی جُھداں ھَوار چَہ وتئی جِندے جُھد ءِ رَوان ءَ دَست کپتگ کہ بازیں رھشون ءُ کمانداراں پَہ بلوچ راجی منّ ءُ مول ءَ وتئی تنگوھیں سر باھینتگ اَنت چَہ راجی مَکسد ءَ کدی پَد گَرد نَہ بیتگ اَنت.

مرچی اے سوزمانیں ھَبر چو ھَنجر ءَ زِرد ءِ رَگ، رَگ ءُ بالاد ءِ بَند، بَند ءَ اِیر کپان اِنت، بَلئے! وھدے راجی باندات ءُ تَلمَلّیں ڈیھ ءِ آجوئی کہ نگاھاں چاگرد کنت تَہ دِل ءَ جوزگ ءُمارِشتانی مَنجل دو بَر لھڑ کنت ءُ سَرّیچ بیت کہ مَکسد چَہ اَدارُکی زِندمان ءَ دیم ءَ تِر اِنت.

اے رِد ءَ مارک ٹوئن گْوش اِیت :”مجھے موت سے ڈر نہیں لگتا………. پیدائش سے قبل میں اربوں سال سے مردہ ہی تھا اور مجھے اس حالت میں ذرا سی بھی تکلیف نہیں پہنچی، من ءَ چَہ مرک ءَ تْرس ءُ بیمّ نئیت………. بوتن ءَ چَہ اَرباں سال پیسَر من مُردگ بیتگ آں پمشکہ اے ھالت ءَ کمیں ھم درد نہ بیت ”
دُژمن بگندے اے ھَبر ءَ شات ءُ شاتکامی کنت کہ من بلوچ راجی بامَرد اُستاد اسلم بلوچ گوں مَلّیں سنگتانی ھَمبرائی ءَ شھید کُرتگ بلوچ راجی جُنز پَہ دیمے کِنزگ ءَ مَھتل بیت. بَلئے چو سَرپَد نَہ اِنت کہ راجی جُنزانی تاکدیم چَہ اے دابیں کِردگار ءُ کُربانی آں چَکار گِندگ بیت، چیاکہ بیدئے کُربانی آں ڈیھ ءِ دْمک ءُ دَراں آجوئی ءِ بام کدی نَہ سمبھیت.

اَو! مرچی اُستاد اسلم بلوچ ءِ وڑیں دانشمَند، کماندار ءُ راہ دَربَرے ءِ گوں سنگتاں شھادت پَہ بلوچ راج ءَ اَلّم مَزنیں تاوانے بَلئے پَہ اَبدمانیں راجی آکبت ءَ اے لوٹ ءُ گزرانی پیلّہ کنئگ کُل بلوچ پُسّگانی راجی پَرز بیت کہ ھَرگام ءَ ساڑی ءُ جاڑیگ بِہ بَہ اَنت. چیاکہ کُربانیانی پُژدر ءَ اَرمانی ئیں دِلانی سِستگ اِیں اُوتاگ……… ءُ اَرسیگ اِیں چَمّانی تُْنّاپیں اُوست پَہ آجوئی ءِ چَندن ءُ نُگرّھیں بامی بْرمش آں پَلپَٹ اَنت کہ اِیردستی ءِ دَھکّ آں گْوازینتگ اِیں گم ءُ اَندوھ پَہ مُجتّی بِہ تْرھنت.

گُڈ ءَ من سرپَد باں کہ دُژمن چَہ وتئی اے ناشریں کارپَداں پَہ دائمی بے سوب اِنت ءُ اُستاد اسلم بلوچ گوں سنگتاں، گوں وتئی بے مُلّ ءُ مَزن شانیں پِگر ءُ لیکّہ ءَ اَنگت مئے مْیان ءَ نِشتگ ءُ ساڑی اِنت. چیاکہ اے ھَبر راجدپتر ءِ ھِچّ تاکاں گِندگ نَہ بیت کہ پگری ءُ لیکوی ڈیل ءُ بالاد ءِ کروجگ ءَ کسّے سوبین بیتگ، نے گیدی ءَ چوش اِیں اَزبابے ٹھینتگ.

ھمے وڑا واجہ بشیر زیب وتئی بیان ءِ تَہ ءَ گْوش اِیت کہ من ھَر وھدے اُستاد اسلم ءَ گْوشتگ اُستاد تو سرپَدے کہ دُژمن پَہ ترا چِنچو جَل ءُ چوش اِنت پمشکہ وتئی اِنان ءَ گْور بکن. اُستاد ءِ دائم ءَ ھمے پَسّو بیتگ کہ ویل کن یار، چَہ نِپاد ءُ گَندلانی سرے مَرک ءَ دُژمن ءِ دَستاں شھید بُوّگ پمّن ھَزار وار گھتر اِنت.

دومی شیرزالیں گھار یاسمین ءِ گوھر ءُ توکل بکش اِیں دانکاں مارا گیش مُھکم ءُ پُر اُمیت کُتگ کہ شھادت دْراج کشّ اِیں پَنداں نَزّیک کنت.

ھمے پئیم مروچی اُستاد اسلم بلوچ ءِ گوں سنگتانی شھادت ءَ پاکستان ءُ بلوچ راج ءِ نام گیپت ءُ نیم شَلونگیں راجدوست ءُ پَندل سازیں پارلیمانی بشوشگانی تَہ گیش ءَ گیش ھَلھَل ئے ودی کُرتگ کہ وتئی ھاک وژبوھیں سرڈگار ءَ چَہ بے سما ءُ مُدام پَہ بے بُن ھِشت اِیں پاکستان ءِ چِن ءُ پُچگ ءَ ھَوار بلوچ راجی زْرمبش ءِ اِیر جنئگ ءُ گُٹگیر کنئگ ءَ گُلائیش اَنت کہ بگندے مئے مَرک آماچ ءُ نیم بُندگیں اَرواہ دْمے تاھیر بِہ گیپت، بَلئے اے ھَبر ءَ جزم بِہ بَہ اَنت کہ آجوئی ءِ جُنز گوں کُربانی آں گیشتر مُھکم بَہ اَنت نئیکہ اِیرماد!

مرچی اگاں وتواہ اِیں راجی گدّار ءُ پارلیمنٹ پَرست سَتر پاکستانی جَھل کپتگ اِیں بیرک ءَ بُرز بِدار اَنت بَلئے پَہ بے سوب آں بیدے بے سوبی ءَ دِگہ ھِچّ نَہ مان اِیت. چیاکہ اے رِتکگیں ھُونانی مَلپداں دِگہ ھَزاراں اُستاد اسلم، کریم جان، اَکتر جان، سردوجان، پَرید جان ءُ سادک جان ءِ وڑیں راہ دَربَر ءُ کُنگریں پُسّگانی نوکیں کِسّہ ئے تیجار بیت ءُ پَہ دُژمن ءَ بلوچ سرڈگار ءِ سرے نِندگ گْران بیت.

اگاں ھمے وڑا سامراجیں چین ءَ گوں پاکستان ءَ گِر بَستگ پَہ بلوچ ڈیھ ءِ زِرّ ءُ گْرانبھائیں مَڈّی آں گُڈ ءَ جَزم بزانت کہ بلوچ پَہ وتئی گُلزمین ءِ پھازگ ءَ ھَر وڑیں سکّیانی دیمپانی ءُ کُربانی ءِ دَیگ ءَ جاڑی اِنت.

بَہ کئول ءِ نمیرانیں اُستاد اسلم بلوچ کہ چار روچ پیسَر وتئی (گُڈی)گُلگدارے تَہ ءَ گْوش اِیت چین چَہ بلوچ سرزمین ءِ سرا دَز کش بِہ بیت اگاں نَہ بلوچ راج پَہ وتئی ڈیھ ءِ پاسپانی ءَ ھَر رنگیں کدمے چِست کنئگ ءَ چَک ءُ پَد نَہ بیت. چیاکہ چَرے راستی ءَ بگندے پاکستانی نابَلد اِنت کہ پَہ وت یک راجدپترے نَہ دار اِیت، بَلئے چینی چو ھَنوش ءُ بے سماء مَہ بَہ اَنت کہ چئیرمین ماؤ ءَ اے چین کہ چو سمبھینتگ.

اِیشی یے باپُشت ءَ کْوزیں گیریں دُژمن ءِ بگیر ءَ چینی پَرزِنداں وتئی ھُون ءُ نازاکیں سر بَبا داتگ اَنت. مرچی بلوچ ھم پَہ وتئی آؤکیں پَدریچ ءُ راجی زِندمان ءِ ھاترا گوں تو ھَوار دُگنیاے ھَر تاکتانی دیم ءَ چو مُھکمیں بولان ءَ میلانک بیت بَلئے پَہ وتئی گُلزمین ءِ رکینگ ءَ سر جَھل نَہ بیت.

اے ھَبرے مَستریں مَنّاک اُستاد اسلم بلوچ ءِ گوں سنگتاں شھادت اِنت کہ دُژمن ءِ بَدّیں واھشتانی دیم ءَ چو کوہ ءَ مِکّ بوت بَلئے سر شَکون ءُ سلامی نَہ بوت.
اَو! اے واھگ ءُ اَرمان پَہ وتئی ڈیھ ءَ نْدر ءُ نمیران بُوّگ بلوچ ءِ ھر زھگ ءَ وتئی کُتگ ءُ دیم ءَ دَر آتکگ. چیاکہ آسرپد اِنت اگاں مرچی من پَہ وتئی ڈیھ ءُ راجی آکبت ءَ نْدر نَہ بیت آں گُڈ ءَ پمّن باندات کدی آجوئی ءِ پوشاکاں نَہ پوش اِیت، گھ ھمیش اِنت کہ مرچی نْدر بِہ بَہ آں داں باندا گیدی ءَ زِندگ بِہ مان آں.

چَہ اے گپ ءَ ھمے پَدّر بیت کہ یک راجے پَہ وتئی رُژناھیں آکبت ءَ سرانی نْدر ءُ کُربان کنئگ ءَ چَکّ ءُ پَد مَہ بیت آ راج ءَ ھِچ وڑیں تاکت مَند پَہ منزل ءِ سر بُوّگ ءَ داشت نَہ کنت. اے مئے توکل ءُ ایمان اِنت کہ پاکستان ءُ چین ءَ ھَوار دُگنیاے ھَر تاکت اے ھَبر ءَ شر پوہ بِہ بیت اگاں آئی ءَ وتئی تْرندیں نِگاہ پَمّے بھشتیں وتن ءَ سک داتگ اَنت سوبین کدی نَہ بیت.
چیاکہ بلوچستان ءِ ھُدا بُند ءُ وارس بلوچ راج اِنت، اَبید بلوچ ءِ رَزا ءُ واھگ ءَ اِدا کسّے اَرمان ءُ واھش پیلّہ نَہ بَہ اَنت کہ آ پَہ بلوچ ءِ آکبت ءَ تاوان بِہ بیت.

بَلئے پَہ دُگنیا ءُ اِنسان دوستیں مھلونک ءَ اے ھَبر سْیاھیں ٹِکّے مان اِیت اگاں پَہ بلوچ ءِ کُمک ءُ سامراجیں چین ،ناشرکاریں پاکستان ءِ دارگ ءَ چاڑ نَہ بوت گُڈ ءَ اے ھَبر پَہ راستی ءَ دیر نَہ کنت کہ اے دْمگ ءِ تَہ ءَ یک مزنیں اِنسانی زَوالے وَدی بیت. رَندے پَشومانی ھِچ درد نَہ وارت کہ کسّے پَہ کودَکیں زِرد ءِ سھڑینگ ءَ مُلمہ بِہ بیت.

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔