نبشتانک: من ءُ زندان
نبشتہ کار: زندمان بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
مرچی من ءَ کساس پنچُمی روچ اَت کہ من کھریں زندان ءِ تھاریں کوٹی ءِ تہ ءَ بندیگ اِتاں منی کوٹی چہ دگہ بندیگاں جتا ءُ گِستہ یک کُنڈے ءَ اَت ءُ منی گُمان ءَ بس منی گوم ءَ هما ساھدار بزاں مار، زیم سواسُو، مُشک، کِٹّار، چِیرت، مُوکو، ماگِس، سُہر مُور ءُ سیاه مُور زندگی کنگ ءَ اتاں اے کوٹی ءِ تہ ءَ روچ ءُ شپ ءِ بزانت یک ڈول ءَ اَت بزاں هر وهد ءَ اے کوٹی تھار اَت کہ تھار اَت اے کوٹی پہ من ءَ روز ءِ مھشر اَت ءُ هدا منی ودار ءَ ڈنّ ءَ تھت ءِ سر ءَ نشتگ اَت کہ کَد پرشتہ منی گور ءَ بیا اَنت ءُ من ءَ چہ تھاریں کوٹی ءَ بہ کَشاں ءُ هدائے دیم ءَ ایر بکناں داں کہ هدا من ءَ چہ منی شرّی ءُ هرابی آں بہ پولیت-
منی کوٹی ءِ تہ ءَ کساس من ءَ همک روچ یک رندے ءُ کدی کدی دو رند ءَ ءُ برے برے سے سے روچ ءَ پد ورد ءُ نوش ءِ واستا گوانک کنگ بوتگ ءُ من کدی هم نہ پھمیتگ کہ من چے ورد ءُ نوش کنگایاں چیا کہ آ تھاریں کوٹی ءِ تہ ءَ منی دَرور چو هما ھچ نہ گندیں انسان ءَ بوتگ کہ هر چیز دست موش کنگ ءَ پد پوہ بہ بیت-
من زندان ءِ تھاریں کوٹی ءِ تہ ءَ روچ ءُ شپانی ھساب کدی هم نہ داشتگ ات پمے واستا کہ من نہ زانتگ ءُ نہ ماراتگ شپ کدی روچ بوتگ ءُ روچ کدی شپ بوتگ! زندان ءِ شپ ءُ روچ ءِ دَرور چو روز ءِ مھشر ءِ روچ ءُ شپانی وڑ ءَ بوتگ بزاں یک روچے ءُ یک شپے پہ من ءَ کَرن ءُ زمانگے بوتگ –
وهد روان ات زاه ءُ بد، جُست ءُ پُرس، لَٹ ءُ کُٹ ءِ همرائی ءَ ھوار جنسی تشدد زندگی ءِ بهر اتاں من ءَ ھمنچوں زاه ءُ بد کنگ بوت گُش ئے لاهور ءِ تہ ءَ ہیرا منڈی منی دست چیری ءَ چلگ ءَ اَت، ھمنچوں جُست کنگ بوت گُش ئے دنیائے اوّلی انسان ءَ بگر داں گڈی انسان من کُشتگ اتنت، ھمنچوِ لَٹ ءُ کٹ کنگ بوت گُش ئے من اللّه ءِ گڈی رسول بد ءُ رد کتگ اَت ءُ من ءَ ھمنچوں جنسی تشدد کنگ بوت گُش ئے آ رسترانانی چمّاں من اهد ءِ جسم پروشیں انساناں چہ یکے اِتاں اے درستیں زاه ءُ بد، جُست ءُ پرس، لٹ ءُ کُٹ ءُ جنسی تشدد ءِ پُشت ءَ منی میار بس ھمیش ات کہ من بلوچ ءِ اتاں ءُ بلوچستان ءِ زمین ءِ سر ءَ زندگی کنگ ءَ اتاں-
زندان ءِ تہ ءَ چُشیں وهد ءُ پاسے نہ گوستگ ات کہ بے تواری اتکگ ءُ هما بندیگانی سر ءَ هدائی کتگ بزاں بندیگانی همک وهد ءُ پاس ازیت ءُ پریات ءِ تہ ءَ گوستگ — هردیں کہ منی گوشاں بندیگانی پریات ءِ توار اتکگ گڑا همے ساھت ءَ من ھپت زمین ءُ ھپت آزمان ءِ بادشاه ءَ گوں وتی گمان کتگ ءُ آئی ءَ را جُست کتگ – – -اے آزمان ءُ زمین ءِ بادشاه!! تئی مَنّوگراں مارا زمین ءِ سر ءَ همک ساھت ءُ دمان همے گُشتگ کہ (مظلوم) ءِ ایردستیں راج ءِ توار ارش ءَ روت! نوں منی جست گوں تو اِش انت بلکیں اے بندیگانی پریات ءِ توار ارش ءَ سر بوگ ءَ ساری تو واب کپتگ ئے؟ بلکیں تئی گور ءَ (مظلوم) ءِ ایردستیں راج ءِ زندگی بستار نہ داریت؟ بلکیں بلوچ راج ءِ رکینگ تئی واستا ھژدری نہ اِنت؟ بلکیں تئی (نظام) ربیت چو هما سرمایہ داری (نظام) ءِ ربیت ءِ وڑ ءَ اِنت کہ آئی ءِ تہ ءَ جھل تبکہ ئے مردم ءَ زندگی گنگ ءِ حق نیست؟ همے جستانی پسّو چہ هدا ءَ نہ رسگ ءِ سوب ءَ من هما دمان ءَ ھاموش بوتگاں ءُ هدا ءَ گوں نزیکی ھتم کتگ ءُ پدا گاریں ھرا ءُ کوه ءِ طور ءِ ترانگ ءَ کپتگاں-
من ءَ باریں چنچو ماه ءُ سال گوستگ اَت کہ من نہ کُوکُو دیستگ اَت ءُ نیکہ شاهو ءُ گُل دیستگ اَتاں- گوات منی کوٹی ءَ مُرتگ ات، رُژن چو منی وڑ ءَ گُش ئے بیگواه بوتگ ات واب گُش ئے دروآپ ئے بوتگ ءُ تھاری چو مدامی گُش ئے کِراماً کاتیبں ءِ وڑ ءَ منی راست ءُ چپ ءُ پشت ءُ دیم ءَ بوتگ – من مدامی جیڑ اتگ کہ منی کوٹی یک ازیت جاه ءُ تُرسناکیں دنیائے۔ بلے کوٹی ءَ ڈن دور هم یک دنیائے است کہ اود ءَ نیلیں آزمان ءُ زمین، روچ ءُ ماه، جمبر ءُ هور ءُ پد ءَ جمبر ءُ هور ءِ ترمپانی رچگ ءَ پد بوسال ءِ هم است ءُ چنچو وش اِنت آ دنیا-
کُوکُو من زاناں منی بیگواه بوهگ ءَ پد هما پیژگاه ءِ دیم ءِ کِشتگیں پُل مُرتگاں بلے پرواه نیست اے پُل پد ءَ رُدنت- شاهو ترا یات بیت گندئے من ءُ تو مدامی کیچ کور ءِ بند ءِ سر ءَ نشتگ ءُ کیچ کور ءِ درچک ندارگ کتگ اَنت ءُ تو پد ءَ مدامی گُشتگ من بلوچستان ءَ اے کیچ کور ءِ درچکانی وڑ ءَ سبز بوگ ءَ گندگ لوٹاں ءُ مرچی وهد اتکگ ءُ سبز کنگ تئی کار اِنت- گل او منی گُلی ترا یات بیت کہ تو من ءَ گُشتگ اَت کہ من ءَ داں ساه مان من ترا یل ندیاں ءُ تو پد ءَ — من زاناں چیزے وهد ءَ پد ترا چُک ءُ چیپل بیت ءُ وتی چُکّاں بہ وانین ءُ بہ گُش بلوچستان مئے سر زمین اِنت-
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔
