TBP Balochi

ھندو میتگ ءِ وانگجاہ ءِ سر ءَ برجاھیں پوجی پانگس ءِ سر ءَ دستی بمب اُرش ءِ کُتگ یکے کارمندے کُشتگ – مزار بلوچ

سربوتگیں ھالانی رِد ءَ گوستگیں شپ ءَ ناشناسیں مردماں خاران ءَ ھندو میتگ ءِ وانگجاہ ءِ سر ءَ برجاھیں پاکستان پوجی پانگس ءِ سر ءَ دز بمب اُرشے کُتگ-
اُرش ءَ پاکستانی پوج ءَ جانی تاوان رس اتگ ءُ اُرشکار درآیگ ءُ رؤگ ءَ سوبمند بوتگ انت –

بلوچ آجوئی لوٹوکیں سلاہ بندیں گل یونائیٹڈ بلوچ آرمی ءِ جارکش مزار بلوچ ءَ رسانکدراں وتی شنگ کرتگیں درشان ءِ تہ ءَ اے اُرش ءِ زمّہ واری منّ اِتگ ءُ گوشتگ کہ مئے سرمچاراں گوستگیں شپ ءِ ادار دہ ءُ نیم ءَ ھاران ءَ ھندو میتگ ءِ وانگجاہ ءِ سر ءَ برجاھیں ایف سی ءِ پانگس ءِ سر ءَ دز بمب اُرشے کتگ – اُرش ءِ آسر ءَ یک پوجی کارمندے مرتگ ءُ دو ٹپی بوتگ اَنت –

جارکش ءَ گڈسر ءَ وتی درشان ءِ تہ ءَ گوشتگ کہ بلوچستان ءِ آجوئی تاں مئے اُرش برجاہ مان انت –

پنجگور ءَ کُڈے ءَ آس کپتگ ءُ زھگے بیران، زھری ءَ ناشناسیں ٹکی سروک زدگ، لورالائی ءَ دو ٹولیانی میان ءَ جنگ ءُ چوپ ءَ دو کس بیران –

سر بیتگیں ھالانی رد ءَ پنجگور ءَ یک لوگے ءَ آس کپتگ، چریشی ءَ یک زھگے ستکگ ءُ بیران بیتگ –

گیشیں ھالانی رد ءَ پنجگور ءِ دمگ پھنچی کھن ءَ ھارون نامیں زھگے ءَ کُڈکے ءَ آس لگ اِتگ چریشی ءَ کسان سالیں زھگ ستکگ ءُ بیران بیتگ –

ھالانی تہ ءَ گوشگ بیتگ زھگ ءَ کُڈ ءِ تہ ءَ باکسی ڈِل روک کرتگ ءُ چریشی ءَ کُڈ ءَ آس کپتگ ءُ کسان سالیں زھگ ستکگ ءُ بیران بیتگ –

ھمے وڑ ءَ زھری ءَ ناشناسیں مردمانی تیرگواری ءَ ٹکی رھشون زدگ بیتگ –

گیشیں ھالانی رد ءَ زھری ءَ ناشناسیں سلاہ بندیں مردمانی تیرگواری ءَ ٹکی رھشون ءُ گوستگیں ڈسٹرکٹ کونسل مھمد شریف زھری سک زدگ بیتگ –

دمگی مردمانی رد ءَ مھمد شریف ءَ سَے تیر لگ اِتگ ءُ چریشی ءَ آ سک زدگ ءُ ناوشیں جاوراں نادراہ جاہ ءَ سر کنگ بیتگ –

لورالائی ءَ دو ٹولیانی میان ءَ جنگ ءُ چوپ بیتگ چریشی ءَ دو کس بیران بیتگ اَنت –

دمگی مردمانی رد ءَ لورالائی ءِ دمگ میختر تیرخہ چینہ ءِ نزیک ءَ بارکڈولہ ءَ مری ءُ حمزئی ءِ ٹکانی میان ءَ جنگ ءُ چوپ بیتگ ، دولت ھان ءُ مھمود بیران بیتگ اَنت –

چریشی ءَ پد دمگ ءِ مردم سر بیتگ ءُ جنگ ءُ چوپ ءَ اڑیتگیں مردم اش گشین اِنتگ اَت ئِے گیشین پَٹ ءُ پول انتزامیہ کنگ ءَ اِنت –

نبشتانک: ترا شھید بوھگی نہ ات

نبشتہ کار : منزور آدل رھگوزؔ

دی بلوچستان ہوسٹ

نہ زاناں وتی کڑو بڑو ءُ بےسر ءُ بے پائدگیں گپ آں چہ کُجا بُنگیج بہ کن آں بلے پد ءَ ھم دل گُش ایت کہ ھر کجا کہ ترا بُنگیج کنگی انت چہ ھمودا بنُگیجے بکن زندگی ءِ تہ ءَ منی ھمے ھُب ءُ واھگ ات کہ من وتی زند ءَ گوں انچیں منلگ ءُ دیوانگے ءَ ڈیک بہ وراں کہ چہ آئی ءَ لہتیں چیز من در بہ براں اللہ ءِ لک لک شُگر انت کہ اللہ ءَ منی دل ءِ اے ھُب ءُ مُراد پیلو کُت بلے پد ءَ ھم اینِچو موہ ئِے نہ دات کہ اینچو موھے دئیگی ات من وتی زند ءَ دو انچیں منلگ تب ایں انسان آں گوں ڈیک وارت کہ یکے ءِ کر ءَ اللہ پاک ءَ من ءَ اینچو موہ نہ دات من آ سنگت ءَ وَ پَرشتہ ئِے بہ گُش آں بلکیں من رد نباں پرچا کہ آ انچیں منلگ ءُ دیوانگ ءُ پَرشتہ تب ایں سنگتے ات. من ءَ اگاں یات بہ بیت منی ھیال ءَ 2013 ءَ من اولی رند ءَ اے سنگت ءَ گوں ڈیک وارتگ ات من اولی رند ءَ اے سنگت دیست ءُ اے سنگت ءِ گپ ءُ کندگ ءُ گوں اوتاک ءِ تہ ئِے کستریں سنگتاں گوں مھروانی دیست من ءَ انچو گمُان بوت کہ اے سنگت چہ ماتے ءَ کمتر نہ انت اے گپ و باوری گپ ئِے کہ ماتے ءَ چے کمتر ھم نہ ات 2013 ءَ چے پد پد ءَ گوں اے سنگت ءَ من ڈیک نہ وارت دانکہ 2019 ءَ من پد ءَ گوں ھمے سنگت ءَ ڈیک وارت پیسرا من گوں اے سنگت ءَ اینچو نزیک نہ اتوں وھدے کہ 2019 ءَ من اے سنگت ءَ گوں نزیک تر بوھان بوت آں ءُ سنگت ءَ شریں وڑے ءَ پجاروک بوت آں تاں من ھمے جیڑ ات کہ اے سنگت منی ھیال ءَ پہ منا چے ابید کلُیں سنگتاں پہ پرشتھے ءَ چے کمتر نہ ات ھمینچو وھد گوزان بوت من ءُ سنگت گیشتر پجاروک بوَان اتاں ھر وھد ءَ سنگت ءِ گپ ءُ ھیال ھمیش ات کہ ما ءُ شما راجی جُھد کار ایں مارا ءُ شمارا جھُد کنگی انت بلے پہ وھد ءِ گوازینگ ءَ نہ بلکیں گوں دل ءُ ستک ءُ پہ ایمانداری ءَ گوں کنگی انت اے جھد مئے ءُ شمئیگ انت مارا ءُ شمارا کنگی انت ھر وھد ءَ سنگت ءِ گپ ءُ سکین ھمیش ات 2019 چے پد پد ءَ چیزے مُدّتے ءَ من اے سنگت نہ دیست اے سنگت گوں گَل ءِ کاراں گُلائیش ءُ منی ھم سر دگہ نیمگے ءَ کپت انَچو گوں وتی کار ءُ دَزگٹی آں گوں وھد گوزان ات چیزے وھدءَ پد منی سر پد ءَ ھمے سنگت ءِ کر ءَ کپت بلئے اے رند ءَ منی کر ءَ وھد سک کم ات ءُ آ سنگت ءِ کِر ءَ ھم وھد چہ منی ءَ کمتر ات پمیشکا اے رند ءَ بازیں گپ ءُ تران نہ بوت بلے پد ءَ ھم سنگت ءَ ھما گپ کُت اَنت کہ پیسرا ھر وھد ءَ کہ ما ڑیک وارتگ ات گپ کتگ ات اے رند ءَ بس یک شپ ئِے مئے دوئینانی دیوان بوت سنگت ءَ پد ءَ ھم من ءَ ھمے سر ءُ سوج کُت اَنت کہ اے جنگ مئیگ ءُ شمئیگ انت اے جنگ مارا ءُ شمارا کنگی انت مئے مسترین ءُ کسترینان کنگی انت بلے یک گپ ئِے مئے ھیال ءَ بہ بیت کہ مارا یک مُھر ءُ مھکمیں گَل ئِے جوڑ کنگی انت مارا وتی پدریچان آں یک مھُر ءُ مُھکُمیں گَل ئِے دیگی انت ھمے گپ ءُ تران ھلاس بوت اَنت ءُ ما شُت ءُ وپت آں شپ روچ بوت من ءَ سنگت آں ھال کت کہ زوت بیا ترا سنگت لوٹگ ءَ انت من گُشت پیرک من ءَ سنگت لوٹگ ءَ انت تو چے گُشئے گڑا ؟ بچکندات ءُ گُشت ئِے کہ تو جلّ ئے منی چم سارت بنت اگاں تو جنزئے گڑا اللہ ءِ میارئے پد ءَ گُشت ئِے کہ شر تو انوں برو آ سنگت کمو نہ گیگ اَنت من ءَ ھم گَل ءِ لھتیں کار ھست من اوں نوں اوتاک ءَ نہ باں تو برو پلال سنگتانی نیمگ ءَ من کہ گیشّ آں پد ءَ ترا ھالے کن آں بیا گڑا شریں وڑے ءَ گندُک ءُ دیدارے بیت من در کپت آں اتک آں سنگتانی نیمگ ءَ ءُ شھید پیرک اوں وتی کارانی نیمگ ءَ راھی بوت۔ 26 اپریل 2020 ءِ یک بدنسیب ءُ ملور ءُ ابیتکیں بیگاھے اَت ما کُلیں سنگت اوتاک ءَ نشتگ ات اِنت دو سنگت نیٹورک ءَ شتُگ ات ما ھمدا گپ ءُ کندگ ءَ ات اِنت کہ نیٹورک ءِ دوئیں سنگت اتک اَنت ءُ ھمے بدیں ھال اش دات کہ پیرک گوں دگہ سے سنگت ءَ پروم ءَ شھید کنگ بوتگ اَنت گوں ھمے گپ اِش کنگ ءَ منی دل ءَ آزمان زمین ءَ اتک ءُ زمین ءَ ھم وتی لانک پہ آزمان ءَ بست اَنت من گوں اے گپ ءِ اِش کنگ ءَ گوں ھُشک بوت آں ءُ جیڑگے ءَ کپت آں دل ءِ تہ ءَ اللہ ءَ را انچو گُشگ ءَ لگّ اتاں کہ آ مردم ترا برگی انت تو آھاں نہ برئے آ کہ ترا برگی نہ انت تو آھاں پرچا برئے؟ ھمدا آ دگہ سنگتاں جُست کُت کہ چونی ءَ شھید کنگ بوتگ اَنت سنگت ءَ سرجمیں کسہ کُت اَنت-

منی ھیال ءَ شھید ھر وھد ءَ مارا ھمے گُشگ ءَ انت کہ من وَ شھید بوتگ آں، پہ من بژنیگ مہ بئے اگاں من شمارا دوست آں گڑا منی پشکپتگیں کاراں دوست بدار ات ءُ منی پشکپگتیں کاراں دیمءَ بہ بر اِت پرچا کہ ما ءُ شُما اگاں نزیک ءُ سنگت بوتگیں مئے ءُ شمئے نزیکی ءُ سنگتی ءِ سوْب ھمے کار بوتگ اَنت مرچی اگاں من شھید بوتگ آں پہ ھمے کارانی ھاترا اگاں کسے منا یاد کنت یا دوست داریت گڑا من ءَ چے گیش منی گَل ءِ کاراں دوست بہ داریت ءُ منی ناسرجمیں کارانی سرجمی ءِ جھد ءَ بہ کنت-

پیسر ءَ کہ من دگہ یک ملنگ تب ایں سنگتے ءِ نام ءَ زاھر کنگ ءَ اتاں آ سنگت روچے مرچی ھست اِنت ءُ اللہ پاک مدام اے سنگت ءَ زندگ بہ کنت من کدی کدی گوں ھمے سنگت ءَ ڈیک وراں منا انچو سما بیت کہ پورا من پرشتھے ءِ دیم ءَ نشتگ آں اے سنگت ماتے ءِ جاہ ءَ مات ءُ پت ءِ جاہ ءَ پت ءُ برات ءُ گُھار ءِ جاہ ءَ برات ءُ گُھار ءُ سنگت ءِ جاہ ءَ سنگت اگاں مرچی من ادِ ءَ نشتگ آں چار لبز نبشتہ کنگ ءَ آں یا ادِ ءَ گوں سنگتاں بندوک آں اول ھدا ءُ دومی ھمے سنگت انت-

من نہ زاناں منی بد بھتی انت یا منی بےزانگی انت آ کدّ ءَ کہ اے سنگت ءِ ازت ءُ اھترام پہ من اَلّمی انت من آ کدّ ءَ وتی ڈُبّہ ءَ پیلو کنگ ءَ نہ آں من وت برے برے جیڑ آں کہ کسے مارا دوست دارگی انت ما آھی زند ءَ دوست بہ داراں وھدے کہ آ چہ ما گسر بیت گڑا مئے دوست دارگ ءَ نہ لوٹیت۔

آئی ءَ را وت دوست داروک بیت منی دوست ءُ براتاں منی ارز انت گوں شُما اگاں شمارا کسے دوست دارگی انت گڑا آئی ءِ زند ءَ دوست بہ دار ات وھدے آ کہ چہ ما جتا بیت گڑا مئے ءُ شُمئے دوستی ءَ نہ لوٹ ایت منی ھیال ءَ مئے تہ ءَ چُشیں سنگت ھم باز اِنت کہ آھانی گْور ءَ مئے دربرگی چیز باز اَنت مئے گور ءَ سرپدیں سنگت ھست مئے گْور ءَ وھد ھست ما در بہ بریں اگاں نہ گڑا رند ءَ ما پشومان مہ بہ ایں-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: سنگت نوک آجو بوان اَت

نبشتہ کار: ڈاکٹر مھروان بلوچ

دی بلوچستان وسٹ

من گوں آئی ءَ سک ھمگرنچ ات آں، ھردیں کہ مئے گند ءُ نند بوت گڑا ما وڑ وڑیں سرھالانی سر ءَ باوست کت بلے راج دوستی ءُ راج ءِ آجوئی مئے دوست تریں سرھال ات اَنت ءُ ما راج ءِ بزگی، لاچاری ءُ زوراکی ءِ سر ءَ مُدام گپ جت بلے آئی ءَ من ءَ دائم گْوشت ئِے کہ ھیال بکن کہ دیواراں ھم مرچاں گوش پِر، سنگت ءِ ھمے گپ ءَ منی دل ازینت گڑا من گوں کندگ ءِ دپ ءَ گْو شت: “کھروار! بگند ئے تو ڈیتھ اسکوائیڈ ءِ مردمے ئے؟” برے برے من ءَ ھمے سما بوتگ کہ سنگت لگور ءُ بزدل ئے ءُ باز رند ءَ من لوٹیتگ کہ من وتی دلءِ بڑاس ءَ بِہ کشاں ءُ ھمے گپ ءَ بگش آن ئِے بلے من گشت کت نہ کُتگ، بلکیں اے واست ءَ ناں کہ دل ءَ کار یت، بگند ئے اے واست ءَ کہ من ءَ گْشگ ءَ دل نہ بوتگ اَت بلے یک گپے ھست، وھدے کہ اے گال ءِ من ءَ گْوشتاں گڑا منی دیم کرچ ءُ کوس بوتگ اَت ءُ پد ءِ آئی ءَ اے گپ ھم مار اتگ من ءَ اے گال دوست نہ بنت، ھمے ساھت ءَ من ءَ اے ھم گْوشتگ ئِے کہ من زاناں تو چے سوچگ ءَ ئے، من گْوشت: “بل یار اے گپاں، سگریٹے روک کن ءُ منءَ دئے” سگریٹ ءِ کشگ ءَ پد ما دوئیں پہ وتی وتی جاہ ءَ شت ایں، لجتیں پندے جنگ ءَ پد من ترانگءَ کپتاں کہ باندا کارے ٹھینّگی اَنت من توار پِر دات:
“باندا وتارا سھبءَ مھلا بیھٹک ءَ سر کن” من ءَ ھمے گُمان بوت کہ بگند ئے کندگے جنت ءُ گْوش ایت منءَ مھلا پاد آھگ تمبل نہ کنت بلے ناں بس سر ئِے سورینت ءُ رھادگ بوت، منی باز ودار ءَ پد چاراں کہ چہ دور ءَ مرد ءِ ملّان اِنت، اسپیت ءِ پچ ءِ گُوار ءَ، بلوچی چادر ءِ بڈا اِت ءُ دیم پہ من ءَ پیداک اِنت، من گْوشت: “تو وتارا چوں سالونک ءَ سمبائینتگ وَ” من ءَ بلے گشت ئِے کہ منی جان وش نہ اِنت گڑا من کندگے جت ءُ گْوشت: “ھمے کہ کارے کنگ ءِ باری بیت، تئی جان نہ وش بیت” گڑا پد ءَ من ءَ گشتے: “بل یار کار سرجم کنگی انت” ھمے وھد ءَ منی گوانکو ءَ رینگے اتک ءُ من ءَ گشگ بوت کہ وتی سامان ءَ بزور ایت ءُ دھر کپ ایت، ما شما کھل کور والا ٹکانہ ءَ یکجاہ بہ ایں۔ سر بوگءَ پد ءَ مارا سر ءُ سوج کنگ بوت، چوناھا مئے پلانگ ماھے بوتگ ات کہ سرجم بوتگ ات، دْراھیں سنگتاں وتی توپگ ءُ جنگی اوزار زرت اَنت بلے چہ آئیءِ دست ءَ توپگ کپت، من دیست کہ سنگت ھید اِنت گڑا من سنگت نادینت ءُ گْوشت: “من زاناں کہ تو نوک ئے ءُ تئی اولی جنگ انت، تئی جان ھم وش وش نہ اِنت تو ھمد ءَ نند ءُ آرام بکن بلے گْوشت ئِے: “ناں من شر اوں ءُ من شمئے ھمراہ بوگ لوٹ آں، ھمے میان ءَ توارے آتک کہ سنگتاں وتی وتی پوزیشن ءَ بیگر اِت بلے آ من وتی کر ءَ کُت۔

آئی ءَ ساہ ءِ کشگ ءِ آواز منی گوشاں پیداک اَت، ھمے ساھت ءَ من ءَ ھیالے ءَ پتات کہ باریں سنگت توپگ ءَ آس دات کنت یا کہ ناں، ھمے دمان ءَ کامریڈ دودا ءَ جار جت کہ سنگت ءَ اُرش کن اِت بلے درساں پیسر لشکرءِ سر ءَ اسنائپر والا تیر سرومبین اِت، پد ءَ گڑا یکپاریگی سنگتاں تیر گْواری کُت، ماہ داں دژمن ءَ اچ نیشت، ما سوبین بوت ایں، مئے یک سنگتے ھم ٹپی نہ بوت، سنگتاں سنگر ءَ آس دات ءُ دیم پہ ٹکانہ روان بوت ایں، وھد بیگاہ ءِ ھلاسی اَت، سنگت کوچرائی کنان ات اَنت، من ھم سک کندگ ءَ ات اوں بلے آ ھاموش ات دژمن سرپد بوتگ اَت اَنت کہ سنگت چہ اِد ءَ پیداک اَنت، سنگتاں گوں دژمن ءَ پد ءَ ڈیک وارت ءُ داں دیراں جنگ بندات بوت، داں دیر سنگتاں جنگ داشت بلے سنگتاں دم ھم باز برتگ اَت گڑا کامریڈ دودا ءَ چار اِت چوں دْراہ سنگت جَنَگ بنت، گڑا کامریڑ ءَ سنگتاں ءَ گْوشت کہ شما کور ءِ دومی راہ ءَ گران بہ اِت ءُ روان بہ اِت، ما 3 کس دیم ءَ دار ایں بلے آ ھچ منّگ ءَ تیار نہ اَت ءُ گشت ئِے کہ کامریڈ تو گوں سنگتاں راہ ءَ گِر، جنگ ءَ من دار آں، کامریڈ گوں سنگتاں شُت بلے من گوں کامریڈ ءَ نہ شُت آں داں دیراں جنگ بوت، دیمے من ءُ دیمے آ، ساھتےءَ پد “آہ” ءِ توار منی گوشاں کپت ءُ من زانت کہ آئی تیر ءِ آماچ بوتگ ءُ من مدان مدان ءَ آئی ءِ نزدیک ءَ شتاں ءُ دیست کہ آئیءِ راستیں نیمگ ءِ سینگ ءَ تیرے لگ اِت ءُ ھون باز ریچگ ءَ اِنت ئِے ءُ من آئیءِ کوپگ ءِ بلوچی چادر زرت ءُ ھما جاہ ءَ بست کہ ھون ریچگ اَت، گڑا من دیست کہ آ بچکندگ ءَ اِنت ءُ من ءَ گْوشت ئِے کہ ساہ سیگریٹے روک کن ءُ دئے، من مار اِت کہ آ سالونک پہ وتی گلزمین بوتگ اَت، آ سالونک پہ وتی گلزمینءَ گل اَت، آ سالونک پہ وتی گلزمینءَ آجو بوتگ ات، گڈسر ءَ من مار ات کہ آئی ءِ لگوری ءُ بزدلی چہ آئی اندر ءَ مرتگ اَت ءُ منءَ سما بوت کہ سنگت نوک آجو بوان اَت، اہو! سنگت نوک آجو بوان اَت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: پاتما اَئید ءِ ودار ءَ نہ اِنت

نبشتہ کار: رُکسانہ دوست مھمد

دی بلوچستان پوسٹ

لالا اَزیم دوست ءِ آیگ پہ پاتما ءَ وت یک اَئیدے، نوں شش سال پِر گْوستگ کہ لالا اَزیم دوست چہ مئے کھول ءَ گستا اِنت آ وھد ءَ کہ لالا ازیم دوست چست کنگ بوتگ، آ وھد ءَ پاتما پیداگ نہ بوتگ، نوں لالا اَزیم جان ءَ شش سال پُرّیں سرجم اِنت لالا جان چہ ماں گِسر گپتگ بِلے بیا کہ پاتما ءَ چار سال اِنت نوں آ ھم وتی اَگل ءُ ھوش ءَ برابر اِنت، لالا جان ءِ اکساں چار اِیت ءُ جست کنت، اَدّا اے کَے اِنت، کئی اکس اِنت دم پہ سھت ترا پُچ گون اِنت ساپ ئِے کنگ ءَ ئے ءُ شپّ ءُ روچ وتی دِل ءَ داشتگ ءُ شپّ ءَ وپسگ ءِ وھد ءَ ھم ترا بَگل ءَ اِنت؟من یک بَرے اجکہ بوت آں کہ اے کسانُکیں پاتما من ءَ اے اکس ءِ جست ءَ اِنت من پاتما ءَ چوں سرپد بہ کن آن ءُ چونیں پسّو ئِے بہ دے آں، یک اناگہ ءَ دل پُر کُت ءُ گُشت اِے مئے لالا اِنت-

پاتمہ ءَ گشت: لالا چونیں لالا؟ من اے لالا ھچبر مئے گِس ءَ نہ دیستگ؟ نوں من چہ وت ءَ جست کنگ ءَ آں کہ اے پاتما من ءَ پرچا انچو جست کنگ ءَ اِنت من پاتو ءَ چوں سرپد بہ کن آں؟من گوں وت ءَ وت گپ ءَ اِت آن ءُ ھمے وھد ءَ پاتو ءَ من ءَ دست گون جت ءُ گشت اَدّا ترا چے بوت بہ گْوش ناں لالا مئے گِس ءَ پرچا نَئیت زاناں گوں ما زھر اِنت بلے تو بہ گْوش ھنّی کُج ءَ اِنت؟-

من یک بَرے دِل ءَ جیڑ اِت پاتو ءِ اے جستانی پسّو یک روچے نہ روچے من ءَ دیّگی اَنت، ھنّی دیان اِش شر یاں وھد گوزان کنت شر بلے پاتو اے جستانی پسّواں الّم لوٹ اِیت، من گوں وتی اندر ءَ پاتو ءِ جستانی پسّو ءَ گر ءُ چیل اِت آن ءُ منی دپ ءَ دَر اَتک کہ لالا ءَ شش سال اِنت بدواھاں برتگ گار ءُ بیگواہ اِش کُتگ، آ وھد ءَ تو پیداگ نہ بوتگ ئے لالا چہ مارا گستا اِش کُتگ ھما شش سال اِنت کہ ما لالا ءِ رنگ نہ دیستگ ھما اِنت کہ من ءَ لالا ءِ اکس دستانی دِل ءَ اِنت، شپ کہ بیت من اے اکس ءَ وتی دِل ءَ دار آں دانکہ وتی دِل ءِ درد ءُ رنجاں کمتر بہ کن آں ۔

من کہ چمّ چست کُت انت ءُ چار اِت پاتو واب کپتگ من جیڑ اِت نوں پاتُل من ءَ جست نہ کنت آ کسان اِنت بے ھیال بیت اے شپ ءِ ھلاسی ءَ سھب بیت ءُ پَد ءَ پاتُل ءِ جستانی ھمبار پچ بوت، ھما جست کہ پاتُل ءَ شپ ءَ ایر کُتگ اِت انت ءُ آ جستانی پجّیگ ءَ دگہ سے چار جست ئِے گون اَت لالا پرچا برتگ اِش لالا ءَ زاناں چے کُتگ لالا ءِ میار ءُ گناہ چے اِنت لالا ءَ زاناں ایشانی چے کار ھراب کُتگ؟ اے پیمیں تپلانی جستانی پسّو ءِ دیگ سک گران اِنت بلے نوں پاتُل زانت کہ مئے لالا پہ زور برتگ اِش پاتما گوش اِیت منی لالا ءَ بیار اِت ائید اتکگ، شما چست کنوک ءُ گار کنوک پہ وشھالی وتی گِساں نشتگ ءُ ائید ءِ وشیں روچاں گوں وتی چُک ءُ برات ءُ کھول ءِ مردمانی گوما وشھال اِت، گڑا منی لوگ ءَ شما پرچا آس جمبور کُتگ پرچا شما مئے ائید ءِ وشیں روچ چہ ما چِہ پُل اِتگ اَنت ءُ پچ گپتگ اَنت؟ ما ھم انسان اِیں ما ھم زندگ بوگ لوٹ اِیں، شمارا اگاں وتی کھول ءُ وتی لوگ ءِ مردم دوست اَنت گڑا منی لالا ءَ ھم بیار اِت پہ من پہ مئے کھول ءَ وشھالی کیت –

منی ائید ءِ واست ءَ چمپل ءُ گُد کار اِیت من لالا ءِ کستریں گوھارُک آں منی پریاتاں گوش بہ دار اِت من لالا ءِ جند ءَ چارگ لوٹ آں پاتُل ءِ اے گپ ءُ پریاتاں گوں منی ھرس شیپ گراں بوت اَنت کہ منی شش سال ءِ ودارانی کرن گوستگیں ودار کدی آسر بیت ، ودار زندگی ءِ یک بلاھیں بھرے بلے پد ءَ ھم کسان سالی ئیں پاتما ءَ اے بھر چِست کُتگ اوشتاتگ راھچار اِنت، آئی ءِ چمّ گوں ھما کشک ءَ سکّ اَنت کہ لالا اَزیم ھمے راہ ءَ کیت-

اَئید ءِ اے وشیں روچاں لوگ ءِ مردمے ءِ گسر بوگ ءِ سک دردناک اِنت آ ھمے جیڑ اِیت ءُ ھیال کنت ھرکس وتی لوگ ءِ مردمانی ھمراھی ءَ سیل سواد ءَ اِنت، بلے منی دل لالا جان ءَ اِنت کہ آ چے ھال ءِ تہ ءَ اِنت اے ائید ءِ وشیں روچاں بلے پاتما ءِ ودار انگت آسر نہ اِنت آ پہ لالا جان ءَ وداریگ اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

ٹی بی پی پتر ھال ءَ سر بیتگیں ھالانی رد ءَ بلوچستان ءِ دمگ کیچ ءِ ھند بلیدہ ءَ ناشناسیں سلاہ بندیں مردماں تیرگواری یک نودربرے کُشتگ –

ھالانی تہ ءَ گوشگ بیتگ کہ تیرگواری ءِ وئیل یکشمبے ءِ شپ ءَ میناز ءَ پیش اتکگ –

تیرگواری ءَ بیران بیتگیں ورنا ءِ پجار یاسر ظفر امام جھمنند میناز ءِ نام ءَ زانگ بیتگ –

دمگی مردمانی رد ءَ ورنا کراچی ءَ وانگ بییتگ ءُ انی ائید ءِ موکلاں وتی بنکی ھنکین ءَ اتکگ –

تیرگواری ءِ سبب زانگ نہ بیتگ- لیویز ءَ گیشیں پَٹ ءُ پول بندات کتگ –

ھمے رنگ ءَ پنجگور ءَ ناشناسیں مردماں تیرگواری کرتگ ءُ یک مردمے زدگ کرتگ –

وئیل پنجگور تسپ پسکول کور ءَ دیم ءَ اتکگ اود ءَ سلاہ بندیں مردمانی تیرگواری ءَ زاھد ء دلمراد جھمنند پنچی کھن نامیں مردمے زدگ بیتگ –

دمگی مردمانی رد ءَ دُزاں زاھد ءِ سر بستگ ءُ آئی ءِ پَرپٹ ءِ برگ ءِ جھد کرگتگ گر ءُ چِلی ءِ وھد ءَ دُزاں تیرگواری کرتگ ءُ چریشی ءَ آ زدگ بیتگ-

دمگی مردمانی رد ءَ پنجگور ءِ کش ءُ گوراں بازیں وھدے بیت کہ دُزی گیش بیتگ اَنت وھد وھد ءِ سر ءَ دُزی بیگ ءَ اَنت –

دمگی مردمانی رد ءَ گیشتریں دُزانی سیادی پاکستانی چیریں ادارھانی دزکمک ءَ جوڑ بیتگیں گل ڈیتھ اسکواڈ ءَ اِنت –

بلوچستان ءَ سیاسی ءُ چاگردی مردمانی گوشگ اِنت لس مھلوک سرکار ءَ سلاہ بند کرتگ ءُ مھار گُٹ ءَ داتگ اَنت کہ چریشانی زور بلوچستان ءِ جتا جتائیں جاھاں برجاہ اَنت – آ دمگاں دُزی، سلکاری، کوش ءُ آوارجنیاں ھوار اَنت –

بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال ءِ پریس کلب ءِ دیم ءَ وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ زھرشانی برجاہ، زھرشانی ءَ مروچی چار ھزار ءُ سَے سد ءُ نُھ روچ سرجم بوتگ – عوامی ورکر پاٹی ءِ کلانیں باسک ءُ دگہ مردماں بنجل ءِ تر ءُ تاب کرتگ ءُ بیگواھیں مردمانی کھولانی گون ءَ دلپدردی درشان اتگ –

ھمے وھد ءَ وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ رھشون ماما قدیر بلوچ ءِ گوشگ اَت کہ ھچ جاہ ءَ بیگواہ بوتگیں بلوچانی کھولانی پریاد گوشدارگ نہ بوتگ انت جمھوری انسانی ھکانی ٹاہ دیوک، سیاسی ءُ نیکراھی ءِ گل، دانشور، رسانکدرانی نیمگ ءَ چہ ھم ھاموشی، بے حسی ءُ زمہ واریں تاکتانی تاریپ ءِ سنچی امل دیم ءَ اتکگ –

آئی ءِ گوشگ ات کہ وتی دوستگیں مردمانی یل کنائینگ ءِ ھاتر ءَ بیگواھیں مردمانی کھولاں میان استمانی ھک ءُ انساپ ءِ ٹاہ دیوک ءُ ادارھاں ھم نوٹس زورگ ءِ ھاتر ءَ مدامی لوٹ کتگ بلے بید راجی، چاگردی ءُ بید سرکاری شرگداری ءُ ایرجنی پژدر ءَ دگہ ھچ وڑیں تچکیں کرد ادا نہ کتگ کہ بیگواھیں مردمانی کھول وشی ءُ آھاں المی کنگ ءِ سوب جوڑ بہ بیت –

ماما قدیر بلوچ ءِ گوشگ ات کہ ھر نیمگ ءَ مایوس بوگ ءَ بیگواھیں بلوچانی پہ وشی یل بوگ ءِ جیڑہ گیشتر جھلانکی ءِ آماچ جوڑ بوتگ ءُ بیگواہ مردمانی کھول درد گم ھم گیش کنگ بوتگ انت –

آئی ءِ گوشگ ات کہ انسانی ھکانی گلاں یک ھد ءَ تاں توار چست کتگ بلے آ اے درگت ءَ سرجمی ءَ پرایمنیں جھد ءَ چہ وت ءَ دور دارگ ءُ پھریز کنگ ءَ چہ ریاستی تاکتاں گیشتر ھوسلہ رسگ ءَ انت –

دستونک: ائید ءِ نام ءَ

گلؔ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

پیداک اِنت دیر ءَ ائید ءِ وشبو
من ءَ نہ لگ ایت تئی دید ءِ وشبو

سباہ ءِ کوشے بہ کش ایت بلکیں
بہ شنگ ایت شھر ءَ آ مید ءِ وشبو

چک ایت ھزار بر، آ دشت ءِ پلگد
پاھو کہ کار ایت ھمید ءِ وشبو

منی زمین ءَ ھوناں پل رودینت
پیداک اِنت ھاک ءَ شھید ءِ وشبو

بہ کن وت ءَ تو ھانی ءُ شیرین
بہ آں من پرھاد مرید ءِ وشبو

ھسین آں اھد ءِ منی اِے ڈیھ اِنت
نئیت اِنت ھچبر یزید ءِ وشبو

پدائیاں چہ ھمے من دربرت
بَدان ءَ پاک کنت، مجید ءِ وشبو

وتی من شھر ءَ سک دیراں گلؔ جان
من ءَ نہ ساچ ایت ائید ءِ وشبو

نبشتانک: ائید ءِ نمدی ءِ پہ مات ءَ

نبشتہ کار: سنگت زین بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

اَمّاں دْروت ءُ درھبات ئے، اُمیت کناں وش ءُ سلامت ئے ءُ مُدام تئی وشی ءُ سلامتی ءِ لوٹوک آں اماں ! دیگر ءِ وھد ءَ ما پَس آپ ءُ کدیم کنگ ءَ رند آیانی جاگہ ءَ بُرت اَنت ءُ ما نان ھم مَھلہ وارت کہ شپ ءَ کوہ سک تھار بنت ءُ نوں تھارماھی اِنت کہ دژمن ءِ چم مئے سر ءَ مہ کپ اَنت ھمے ھاتر ءَ ما ٹارچ ھم کارمرز نہ کن ایں۔

اماں ! من ترا ھبرے ھال بہ دیاں کہ نوں من پیشی وڑ ءَ چہ تھارماھی ءَ نہ ترس آں پرچی ءَ کہ من چہ تھارماھی ءَ پند جنگ در بُرتگ من ھما کوھزادانی ھمراہ آں کہ تھاری ءَ پہ رُژن ءِ شوھاز ءَ پند جن اَنت من گوں ھماھاں چہ تھاری ءِ پند جنگ ھیل کُتگ ءُ تُرس ءَ پْروش داتگ۔ کوھآنی تھ ءَ سیاھیں شپ ءَ کدی کدی پند جنّگ کپ ایت ءُ جناور آنی توار ھم گوشاں کپ ایت بلے نوں من ءَ چہ جناورانی توار ءَ ھم بیم نئیت۔

اماں! گپے زان ئے مئے ھلک ءَ دوشھیں مار سک باز اِنت، بلے انگت مارا تاوان نہ داتگ اِش۔۔
اماں! من ءَ شپی واب نئیت کہ من ءَ شُمئے دلبُرّیں زھیراں زرتگ۔ نوں من ءَ چار سال اِنت کہ چہ شُما دور آں، بلے اماں من ءَ ھینچو گم نہ اِنت کہ من چہ شُما دور آں من ءَ ھما ماتانی گم اِنت کہ آیانی سالونکیں بَچّ پہ زمین ءَ شھید بوتگ اَنت۔ ھَما بَچّ کہ پیسریگیں ائیداں آیانی کرّ ءَ بوتگ اَنت یا بس وش ءُ سلامت بوتگ اَنت۔

بلے مروچی آ چہ آیاں دور بوتگ اَنت، ھنچو کہ مرچی من چہ شُما دِیر آں۔ اماں من ھَما شھیدانی ماتانی باندات ءِ بابت ءَ جیڑاں کہ باندا باریں آ مات چون بنت؟ چے جیڑ اَنت ؟ ھما شھید ءِ مات شھید ءِ گْوھار ، جن ءُ زھگ چوں وشی ءُ شاتکامی کن اَنت؟ اماں! مردم الّم جیڑ ایت لھتیں ساھت ءُ لھتیں گْوست ءِ یات جیڑگ پرماینت ءُ گریوگ ھم پرماینت۔ من ھر وھد ءَ جیڑاں گُڑا من چہ واب ءَ زِبھر باں مرچی من وتی جیڑگانی در بوتکگ ءُ واب چہ چمانی دیار ءَ چہ دیر رپتگ۔
من زاناں اماں تو باندا اَئید ءِ نماز ءَ رند وھدے درستاں گند ئے کہ تئی نیمگ ءَ ھک ءُ پھلی ءَ کاینت، گڑا الّم ھمے ساھت ءَ تئی جبین ءَ چہ ھیسکارگ بندات بنت ءُ چمانی ارس چہ انارکاں جھلاد بنت کہ یک وھدے من ءُ تو ھم ھمے وڑ ءَ سْیاد ءُ وارسانی گْور ءَ شتگ اِیں ائید ءَ ھک ءُ پھلی کُتگ ءُ گِند ءُ گداروکی کُتگ۔ بلے اماں من ترا یک گپے گُشگ لوٹاں کہ تو پہ منی دُوری ءَ وتی مُرواردیں اَرساں مہ گْوار پرچی ءَ کہ تو یک وتن پھازے ءِ ماتے ئے ءُ ترا گریوگی نہ اِنت۔ ماتی ترا لمہ یاسمین بوھگی انت دژمن گریواھینگی اِنت ءُ منی گْوھاراں ھم تسلہ بدئے کہ منی مھروانیں گْوھار من زان آں من ءَ باز یات کن اَنت اماں! من پھلی لوٹاں کہ باز وھدیں شمے ھال نہ گپتگ، پرچی ءَ کہ منی گْور ءَ ناں دامگے (نیٹورکے) بوتگ ناں کہ راہ ءُ در شر بوتگ اَنت کہ پہ ترا چیزے نبشتہ بہ کنان ءُ روان بہ دیاں۔ بازیں جاوراں نبشتہ کنگ ھم نہ بیت۔ من انچیں جاوراں گوں دُچار بیتگ آں کہ برے منی ھم سنگریں ھمراہ جنگ ءَ چہ زدگ بیتگ اَنت ءُ برے پہ ماتیں گُلزمین ءَ ندر بیتگ اَنت۔

اماں! یکرندے چہ سارتیں دمگاں پہ گرمیں دمگ آنی نیمگ ءَ روگ ءَ ما سَے روچ ءَ پند بُراِت ما وتی منزل ءَ سر بوگی اَت کہ زورگریں لشکر ءِ جنگی بالگرداں مئے سر ءَ لشکرکشی بندات کُت۔۔۔بازیں پند ءَ چہ ما سک باز دم برتگ اَت گژن ءُ تُن ءَ ھم مارا جتگ اَت بلے وھدے جنگی بالگرد آنی توار مئے گوشاں کپت اَنت مئے لنٹ چہ پیسر ءَ ھُشک اِت انت نوں گیشتر ھُشک بوت اَنت ءُ دل تْرُند تْرُند ءَ دریکگ ءَ لگ اِت اَنت بالی گراب در ءَ نہ بوتگ اِت اَنت بس توار ات وھدے مئے نزیک ءَ اتک اَنت گڑا ایشاں تیرگواری بندات کُت گوں تیرگواری آنی بندات بوھگءَ ما ھر کس وتی وڑ ءَ تچان ءُ وت ءَ چیر دیان بوت ایں من ھمے وھد ءَ بلائیں گارے ءِ تہ ءَ پترت آن ءُ وت ءَ چیر دات۔ نوں ھچ گندگ ءَ نہ اِت آں۔ بس بالگرد ءُ آیانی تیرگواری ءِ توار ات اے ساھتاں من ءَ ھچ سما نہ اَت کہ منی ھمراہ چون اَنت، سلامت اَنت یا اِنّاں ؟ بالگرد آنی توار ءُ تیرگواری ءِ توار داں دو شریں ساھتاں برجاہ اِت اَنت۔ دو ساھت ءَ پد بالگردانی توار گار بوت گُڑا دَمَگ ءِ تھ ءَ یک کھریں بےتواری یے بندات بوت گڑا من چہ گر ءَ وتی سر کش اِت ءُ دورگند ءَ چارگ بندات کت کمو چارگ ءَ رند من دیست نوں دَمَگ ءَ لشکر نیست گڑا من گوں وتی سستگیں سواس ءُ گژنگیں لاپ ءُ تُنّگیں لنٹاں گام جنَگ بندات کُت من ءَ مُکابرہ گون ات بلے گپ نہ کُت کہ من زانت اینکس وھد ءَ پندی لشکر الّم نزّیک بیت ءُ مئے توار ءَ اش کنت ۔من گام جنان ات اتاں یک سنگتے ءَ من ءَ دیست توار جت ئِے۔ من ءُ آ سنگت ھوار بوت اں بلے مئے سیمی سنگت ءِ تنیگہ ھال نیست ات کمو چارگ ءَ رند ما دیست کہ سنگت ءَ تیر وارتگ ءُ زدگ اِنت گڑا دومی سنگت ءَ ھمے زدگیں سنگت بڈّ ءَ کُت من بڈّ کت نہ کت کہ من چہ بالاد ءَ کسان اِتاں ءُ زدگ بوتگیں سنگت چہ من دْراج تر اَت۔ ما پند جنان ءُ دم کنان ءُ روان بوت ایں مئے لاگ (بیش ) ھم گندگ نہ بوت اَنتم مئے کمیں وَرَگی توشگ ءُ کمبل لاگ ءَ لڈّوک اِت اَنت۔ نوں دگہ ھچ نیست اَت۔

وھدے دومی سنگت ءَ گْوشت کہ “سنگت کمیں زوت کن ایں کہ ما شپ کپ ایں، مارا شپ ءَ پیسر وتارا سنگتانی گور ءَ سر کنگی اِنت کہ گوں ما توشگ ءُ کمبل اوں نیست کہ شپ ءَ بہ گوازین ایں” البت ما وتارا سنگتانی گور ءَ سر کُت وھدے ما اُوتاک ءَ سر بوت ایں گڑا شپ ءَ پاد آنی درد ءَ چہ من ءَ واب نہ اتک ءُ من ءَ ھما وھد یات اَتک کہ من چہ پٹبال ءِ لئیب ءَ کپتگ اِتاں ءُ ھمے وھد ءَ تو منی پاد گوں زَھریں تیل ءُ ھلِکدار ءَ مُشتگ اَت اے ساھت ءَ چاریں نیمگ ءَ تھاری ءَ مانشانتگ اَت ءُ من چہ وتی کتاربند ءَ رودپتر در کُتگ ءُ نبشتہ کنگ ءَ آں اگاں لبزانی ردی بوت گُڑا پھل کن۔

اماں! منی سلاماں بْراس، گْوھار ءُ ابا ءَ بدئے ءُ بہ گْش ئے اش شمے لاڈک زین وش ءُ سلامت اِنت ءُ شُمے دُوا ءُ سنگت آنی مھرانی لوٹوک اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نوک کور ءَ دو پوجی گاڑیانی کاروان ءِ سر ءَ اُرش کُتگ پنچ پوجی کارمند کُشتگ ءُ گاڑی تاوان داتگ انت- میجر گْوھرام

دی بلوچستان پوسٹ

سربوتگیں ھالانی رِد ءَ مروچی ناشناسیں سلاہ بندیں مردماں کیچ ءِ دمگ دشت ءَ پیسر ءَ چہ دگ سر ءَ سنگر بستگ ءُ پاکستانی پوج ءِ دو گاڑیانی کاروان ءِ سر ءَ اُرش کُتگ –

اے اُرش دشت ءَ نوک کور احمد چانکر ءَ کنگ بوتگ ، اُرش ءِ آسر ءَ پاکستانی پوج ءَ جانی ءُ مالی تاوان رس اتگ، سلاہ بندیں مردم چہ جنگ جاہ ءَ درآیگ ءُ رؤگ ءَ سوبمند بوتگ انت –

بلوچ آجوئی لوٹوکیں سلاہ بندیں گل بلوچستان لبریشن فرنٹ ءِ جارکش میجر گْوھرام بلوچ ءَ رسانکدراں وتی شنگ کرتگیں درشان ءِ تہ ءَ اے اُرش ءِ زمّہ واری منّ اِتگ ءُ گوشتگ کہ مئے سرمچاراں یکشمبے سھب ءَ ادار دہ ءُ نیم ءَ کیچ ءِ دمگ دشت ءَ نوک کور احمد چانکری ءَ پیسر ءَ سنگر بستگ ءُ دو پوجی گاڑیانی سر ءَ راکٹ ءُ دگہ مزنیں سلاھاں گوں اُرش کُتگ –

جارکش ءَ گوشتگ کہ یک گاڑی ءِ ترندیں اُرش ءِ زد ءَ اتکگ ءُ چریشی ءَ گاڑی ءَ سوریں درستیں پنج کارمند ھما دمان ءَ مرتگ ءُ وھدیکہ دومی گاڑی ءَ سواریں پوجی کارمند مرتگ ءُ یا زدگ بوتگ انت –

جارکش ءَ گوشتگ کہ اُرش ءَ پد زورگیریں پوج ءِ جنگی بالگرد وتی زدگ ءُ مرتگیں کارمندانی جونانی چست کنگ ءَ اتکگ – میجر گوھرام بلوچ ءَ گوشتگ کہ ایردستیں بلوچستان ءِ آجوئی تاں زورگیریں پوج ءِ سر ءَ مئے اُرش برجاہ مان انت –