TBP Balochi

بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال ءِ ھند نواں کلی ءَ تراکے بیتگ، بنداتی ھالانی رد ءَ تراک ءَ چار مردم زدگ بیتگ اَنت –

ھالانی رد ءَ گوشگ بیتگ تراک پرپٹے ءُ پِٹ بیتگ، تراک ءَ پد کانون نافذ کنوکیں ادارھاں تراک جاہ انگیر ءَ کرتگ ءُ زدگ بیتگیِ مردم نادراہ جاہ ءُ برتگ انت اش –

دمگی مردمانی رد ءَ تراک سیکورٹی پورسز ءِ گاڑی ءِ نزیک ءَ بیتگ –

زانگ بہ بیت اے دمگ ءَ آجوئی ءِ گل پرکار اَنت اشی ءَ پیسر ھمء دمگ ءَ پوج ءِ سر بیتگیں اُرشانی زمہ واری آجوئی لوٹوکیں گلاں من اِتگ اَنت بلے مروچی بیتگیں اُرش ءِ زمہ واری ھچ گل ءَ پہ وت ءَ تنی وھدی نہ زرتگ –

نبشتانک: گنجل گنجل اِنت گنجانی

نبشتہ کار: سمیر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

روچ ءِ گُڈی برانز چلتن ءِ بُرزیں بالاد ءَ چُکّگ ءَ اِت اَنت ، اے اولی رند اَت کہ ستمبر ءِ ماہ ءُ روچاں شال ءَ روزردگ ءِ وھد ءَ چوشیں ابیتکیں سارتی یے منی جان ءَ ایر کپان اَت شپ آستو آستو وتی ساھگ ءَ ایر دیان اَت چریشی ءَ کمے پیسر من ڈن ّءَ سنگتے ءِ گور ءَ ات آں ، سنگت ءَ ھالے گون اَت کہ نوشکی ءُ خاران ءِ کوھانی میان ءَ بلوچ نرمزار ءُ دژمن ءِ لشکر ءِ میان ءَ مزنیں جنگے ءِ ھال اِنت سنگت اِشتاپی اَت ھمے گپ ءِ کنگ ءَ پد من ءَ رکست ئِے کُت ءُ شُت من زوت زوت ءَ وتی دست کِیسگ ءَ بُرت کہ موبائل ءَ بہ کشّ آن ءُ رسانکدر ءِ نوکیں اھوالاں بہ چار آں ، بلے ! چو مُدامی ءَ مرچی ھم منی موبائل ءِ چارج ھلاس اِت اَنت یکبرے دل ءَ گُشت کہ موبائل ءَ شَاپ زمین ءَ بِلّے ٹُکُّر ٹُکُّر بیت پد ءَ جیڑ اِت کہ گوں اے کیسگ ءَ چوشیں مزن دلی شر نہ اِنت ھو اَڑے گریبی ۔

کمے رند ءَ کہ موبائل چارج دات ءُ گوں اشتاپی ءَ رسانکدر ءَ چمشانکے دات تاں اود ءَ ھاسیں ھچ گِندگ بوگ ءَ نہ اَت ، ابید ءِ بلوچ نودربریں زالانی اَکساں کہ شال پریس کلب ءِ دیم ءَ نشتگ ءُ زھرشانی کنگ ءَ اِت اَنت ءُ ھر اکس ءِ تہ ءَ آھانی دوئیں لَنکُک چست اِت اَنت ، بِزانکہ باج ھر ھال ءَ مئے بیت ھمک کس ءَ کہ اے اکس شِنگ کُتگ اِت اَنت تاں آئی ءِ سر ءَ مزاھمت زندگ اِنت ”مزاحمت زندہ ہے” نِبشتہ کنگ ءَ بے ھال نہ بیتگ اَت ۔

رسانکدر ءَ چاران ءَ گُڈسر ءَ من دیست بلوچستان پوسٹ ءُ زْرمبش ءِ تاکاں شت آں کہ بگند ئے اود ءَ جنگ ءِ اھوالے دیم ءَ بہ کپ ایت اے ھردوئیں تاکاں تھنا یک یک ھالے شنگ اَت کہ نوشکی ءُ خاران ءِ کوھاں سرمچارانی ءُ دژمن ءِ لشکر ءِ میان ءَ دیم پہ دیمی جنگ برجاہ اِنت چہ سرمچارانی نیمگ ءَ جانی تاوان ءِ ھم ھال ھست اِنت ۔

نوں من ھمے جیڑگ ءِ تہ ءَ کپت آں کہ اے کے بیت کن اَنت ، اے کجام ماتانی تاسُپیں بَچ اَنت ؟ اے کُجام گوھارانی لاڈوکیں برات اَنت کہ دژمن ءِ سُھرسریں تیراں پہ کنداں کندان ءَ وتی ڈوبرءَ جاگہ دیگ ءَ اَنت ءُ وتی زگریں ھُوناں گوں اَنتر ءُ مِسکاں وتی ڈیھ ءِ سینگ ءَ دْرنزان اَنت من داں شپ ءَ تاں دیر ءَ ھمے جیڑگانی تہ ءَ گار اِت آن ءُ اے جیڑگاں من ءَ انچو تکانسر کُتگ اَت من نہ زانت کجام وھد ءَ منی چم بند بیت اَنت ءُ واب ءِ باھوٹ بیت آں ۔

دومی روچ ءَ پاکستانی لشکر ءِ رسانکدری ادارہ ”ISPR” ءِ نیمگ ءَ لھتیں اکس گوں یک بیانے ءَ شنگ کنگ بوت کہ منی لشکر ءِ گوم ءَ جنگ ءُ چوپ ءَ شش سرمچار جنگ بیتگ گوں اے نہ وشیں ھال ءِ ایش کنگ ءَ منی بے چاڑی ءُ بے کراری ءَ دل ءِ دریکّگانی ٹُکّگ بِنا کُت ۔ دومی نیمگ ءَ رسانکدر ءَ Intry test ءِ نودربرانی زھرشانی ءِ ھال بڑّ ءَ اَت کہ “پی ایم سی PMC کی غنڈہ گردی نہیں چلے گی”
ءُ دگہ دگہ اوگام-

من اَبکّہ اِت آں کہ مئے سرجمیں رسانکدری جھدکار بس ھمے جیڑہ ءَ گوں چون مان گِیشتگ انت ! کس اے ھیال ءَ ھم نہ اَت کہ شش بلوچ پُسگ ءَ وتی مرچیگیں وشی ءُ واھِشت وتی زند ءُ زندمان پہ مئے آؤکیں پدریچ ءَ پہ وتنبءِ آجوئی ءَ وتی ساہ ءُ سر نوشکی ءُ خاران ءِ کوھانی تہ ءَ کُربان کُتگ اَنت-

چوناھا من دیر اِنت ھمے مار اِتگ کہ زورگیریں اِستان نودربراں کسان کسانیں جیڑھاں گوں مان گیشینگ ءَ اِنت ءُ مئے گپ ءُ گال ءُ مئے تبانی بدل کنگ ءَ سوبین بوگ ءَ اِنت مرچی مئے نودربر سطحی جیڑاں گوں انچو مان گیشتگ اَنت کہ چہ راستیں جیڑہ ءِ جند ءَ پراموش بوگ ءَ اَنت ۔ پہ اے ھبر ءَ ما اے درورءَ زُرت کن ایں کہ زیکّ اگاں بلوچستان ءِ کجام ھم ھَند ءُ دمگاں ریاستی زوراکی ءِ ھالے بیتگ یا کہ نرمزارانی ءُ دژمن لشکر ءِ میان ءَ جنگے ءِ ھال رسانکدر ءَ شِنگ بوتگ تاں ما ھمے دیستگ کہ ھر دیواناں ورنا ھما جنگ ءِ سر ءَ وتی ھیالاں درشان کنگبءَ اَنت ءُ کل پہ سرمچارانی سوبمندی ءَ دُوا کنگ ءَ اَنت بلے مرچی مارا چوشیں چیز ھچ گِندگ ءَ پیداک نہ اِنت مرچی مے ورنا رو انت یک کسانیں روانکے کش اَنت ءُ لھتیں اوگام جن اَنت ءُ ریاست ءِ ھلاپ ءَ وتی تھی بٹاساں کش اَنت ءُ پد ءَ گل بنت ءُ ھمے جیڑ انت کہ ما یک سکیں مزنیں کارے کُتگ ۔ اگاں گوں ھیرتی ءَ بہ چار ئے اے سطحی جیڑھانی سر ءَ نودربرانی فرسٹریشن ءِ درکپگ پہ جُنز ءِ واستا تاوان اِنت ۔اے فرسٹریشن ھرچ وڑ کہ گیش مئے دلانی تہ ءَ بیت تہ زورگیر ءِ ھلاپ ءَ نپرت ھمینچو گیشتر بیت ۔ من داں دیر ءَ نِشت ءُ گوں وت ءَ جیڑ اِت ۔

‎ھمے دمان ءَ سنگتے اَتک ءُ منی کش ءَ نِشت دیم ئِے زرد تر اِتگ ات ءُ سک ملور اَت من جُست کت سنگت ترا چے بیتگ چے ءَ چو پریشان ئے ءُ ھما اِنت کہ اتکگ ئے بے توار ئے ھچ گپ نہ کن ئے ۔

گُشت ئِے زاناں تو سرپد نہ ئے کہ نوشکی ءِ کوھانی زیکّ ئیں جنگ ءَ مزار ھم جنگ بیتگ من ھُشک ءُ ھیران بیت آں ، وتی سر سُرینت کہ اناں من سرپد نیاں ءُ پد ءَ ھاموش بوت ، ھمے ھاموشی ءِ تہ ءَ اَناگہ ءَ من وت ءَ کراچی ءِ رش کشّیں دمک ءُ درانی تہ ءَ گندگ ءَ اتاں، اگاں من بے ھال مہ باں اے دو ھزار شانزدہ ءِ گڈی روچ اِت انت کہ من گوں مزار ءَ دچار کپتگ اِت آں ۔ مزار کے اِنت ، مزار پرچا مزار گُشگ بیت ، اے درستیں جُستانی پسّو گنجل ءَ وت دات انت بلے کسّے کہ گوں مزار ءَ دُچار نہ کپتگ تا آ مزار ءِ زیبائی ءِ ندارگ کنگ ءَ پش کپتگ ۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بلوچ آجوئیں لوٹوکیں سلاہ بندیں گل بلوچستان لبریشن فرنٹ ءِ رھشون ڈاکٹر اللہ نزر بلوچ ءَ چاگردی ترامجاہ ٹویٹر ءَ بلوچی ءُ براھوئی ءِ تہ ءَ وتی شنگ کرتگیں ٹویٹانی تہ ءَ گوشتگ کہ ‏بلوچاں سلاہ پہ دور دیگ ءِ واستا بڈّ ءَ نہ کرتگ انت- اے سلاہ سسّا ءُ زانت ءِ پابند انت۔

ڈاکٹر اللہ نزر بلوچ ءَ نوک سر وزیر بوتگیں قدوس بزنجو ءِ بلوچانی سلاھانی دور دیگ گپانی پژدر ءَ جتگ انت –

ڈاکٹر اللہ نزر بلوچ ءَ دیمتر ءَ گوشتگ کہ دژمنیں ملک ماپی ءِ گپ کنگ ءَ انت – ماپی ہما بلوٹ اَنت کہ جنگی جرم کنگ ءَ اَنت ءُ کسانیں زھگ ءُ زالبولاں بگر تاں ھشتاد سالی ئیں کماشاں کُشگ ءَ اَنت-

آئی ءَ گوشتگ کہ پہ آجوئی ءِ واستا بلوچ راج ءِ جذبہ ، زانت ءُ سرپدی تچک اِنت – مرچی اے جھد ءِ تہ ءَ کُلیں بلوچ ھوار اَنت –

آئی ءَ گوشتگ ریاست ءِ نیمگ ءَ پہ ایشی دارگ ءَ ھشت ءُ دہ سالی ئیں گونڈواں بگر تاں یونیورسٹیانی ورناہ ھنچو بیگواہ کنگ بوگ ءَ انت کہ ہٹلر ءِ زُلم ایشانی دیم ءَ گار اَنت-

زانگ بہ بیت اشی ءَ چہ بلوچ ریپبلکن آرمی سروک گلزار امام ءُ یونائیٹڈ بلوچ آرمی ءِ سرپراز بنگلزئی ءَ وتی ھیال درشان اتگ انت –

بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال ءَ پریس کلب ءِ دیم ءَ بیگواھیں مردمانی پانکجنیں گل وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ زھرشانی برجاہ، زھرشانی ءَ مروچی چار ھزار ءُ چار سد ءُ نود ءُ سَے روچ سرجم بوتگ – بی ایس او پجار ءِ سرکماش زبیر بلوچ ءُ نیشنل پاٹی ءِ میر غفار کمبرانی ءَ بنجل ءَ اتکگ ءُ دلپدردی درشان اتگ –

وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ رھشون ماما قدیر بلوچ ءَ اتکگیں مردمانی میان ءَ تران کنان ءَ گوشتگ کہ انسان ھما وھد ءَامل ءِ نیمگ ءَ نروت وھدیکہ مھکم مہ بیت – جانی مھکمی ءَ کار شر نہ بنت مھکمیں ارادہ اسل تاکت اِنت – دنیا ءِ ھچ وڑیں تاکت مرگ ھم آئی ءَ وتی مکسد ءَ پشت کنزگ ءَ نیلیت – ارادہ ھما وھد ءَ کیت وھدیکہ ھونانی گندگ ءَ زمیر بست کنت –

آئی ءِ گوشگ ات کہ زلم ءُ زوراکیانی دیم ءَ سر ءِ جھل نہ کنگ یکیں درچ ءَ ھمت ءُ ھوسلہ دارگ تُری ھروڑیں زوراکیاں جان ھلاس بہ بیت وتی ھوش سلامت دارگ وتی پروش نہ ورگ راستیگیں جھد ءِ چراگ ءَ روک کنت –

ماما قدیر ءِ گوشگ ات کہ راج ءَ پرزندان بلوچستان ءِ سرڈگار ءِ سر ءَ وتی ھون ریتکگ ءُ راج ءِ زمیر پاد کتگ، اے ھما شھیدانی کربانی انت کہ سرجمیں راج زوراکانی بگیری ءَ چو دیوال ءَ مِک انت – دژمن ھمنچو گیش زوراکی کنت ھمینچو گیشتر جون دور دنت نپرت گیش بیت اے ابرمی امل ءِ کہ انسان ءِ ترس ءَ ھلاس بیت انت ھمے نپرت انسان ءَ امل ءِ نیمگ ءَ بارت – اے وھدی بلوچ چاگرد تہ ھما مردم دژمن ءَ گیش نپرت کنت ھما گیش املی کار کنت –

سندھ ءِ مزن شھر کراچی ءَ وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ نیمگ ءَ بلوچستان ءَ زورانسری آوار جنی ءُ وانگ جاھاں بیڑ برگے بگیری ءَ کراچی پریس کلب ءِ دیم ءَ زھر شانی کنگ بوتگ –

زھرشانی ءَ بیگواھیں مردمانی پانکجنیں گل وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ رھشون، بیگواھیں مردمانی کھول، نودربر ءُ سیاسی ءُ چاگردی گلانی باسکاں بھر زرتگ –

زھرشانی کنوکاں بلوچستان ءَ ھمے ماہ ءَ زورانسری آوار جنی ءِ آماچ بوتگیں نودربرانی اکس دست ءَ بوتگ انت ءُ نودربرانی یل کنگ ءِ لوٹ کتگ –

زھرشانی کنوکانی گوشگ ات کہ ھمک روچ بلوچستان ءَ زورانسری آوار جنی ءِ وئیل دیم ءَ آھگ انت سیکورٹی ادارھانی نیمگ ءَ وانگ جاھاں بیڑ برگ نودربرانی آوار جنی یکشل ءَ برجاہ انت –

زھرشانی ءَ ساڑی ئیں چاگردی باسک نغمہ شیخ ءِ گوشگ ات کہ ھمک کراچی پریس کلب ءِ دیم شما بلوچاں زھرشانی ءَ گندیت بلے اشی ءِ پژدر ءَ ناھکیانی بگیری ءَ سرکاری ادارہ بے سوب گندگ آیگ انت –

زھرشانی ءَ پنجگور ءَ زورانسری آوار جنگ بوتگیں بلاول بلوچ ءِ کھول ھم گون بوتگ آھاں بلاول بلوچ ءِ دیم ءَ آرگ ءُ آئی ءَ ھک دئیگے لوٹ کتگ –

زھرشانی ءَ تران کنان ءَ بیگواھیں ڈاکٹر دین محمد بلوچ ءِ زھگ ءُ وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ ڈپٹی جنرل سیکٹری سمی دین ءِ گوشگ ات کہ دنیائے تہ ءَ ورناہ وھدیکہ کلم ءُ کتاب ءَ چست کن انت گڑا وتی تقدیر ءَ مٹین انت بلے بلوچستان ءَ کلم ءُ کتاب چست کنوک وانگجاھاں چہ آوار جنگ بنت –

سمی بلوچ ءِ گوشگ ات کہ کراچی پریس کلب ءِ دیم ءَ مدامی مردم یکجاہ بنت زندگی ءِ آسراتیانی اڈ ءُ جنجالانی ھاتربءَ زھرشانی کنگ ءَ گندگ بنت بلے بلوچانی اد ءَ آیگ ءُ مول ءُ مراد بلوچستان ءَ برجاھیں انسان ءِ ھلاسی ءُ انسانی ھکانی لگتمالی ءُ اے زوراکیانی سر ءَ مار ءَ زھرشانی کنگ ءُ توار چست کنگ ءِ وھد نہ رس ایت –

زھرشانی ءَ یوتھ پروگریسو الائنس ءِ باسک ھم ھوار بوتگ انت –

یوتھ پروگریسو الائنس ءِ یک رھشون ءِ تران کنان ءَ گوشت کہ نودربراں بیھار دیگ ءُ وانگجاھاں نودربرانی آوار جنگ ھکیکت ءَ آھاں وانگ زانگ ءَ چہ زبھر کنگ ءِ پندلے اشی ءِ بگیری ءَ توار چست کنگ مئے درسانی پرز انت –

زھرشانی کنوکاں بلوچستان ءَ زورانسری آوار جنی ءِ آماچ بوتگیں نودربر عدنان مینگل، فصیح بلوچ، سھیل بلوچ، زبیر زھری، اسلم بلوچ بلاول زھری ءُ دگہ زورانسری آوار جنگ بوتگیں نودربرانی یل کنگ ءِ لوٹ کتگ –

نبشتانک: ندر پہ ھاک ءَ فدا بوتگیں شھیدانی نام ءَ

نبشتہ کار: مسلم بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

مئے گِس ءِ درستاں چہ کستریں ساھدار کُلمیر اَت، کُلمیر کہ من مدام میر ءِ نام ءِ سر ءَ توار پرجَت اے منی مھر ات انت یا آئی ءِ نیم نام اَت نہ زاناں، میر ءَ مدام چیز ءِ دست ءَ ات ھنر سازگ ءَ ات، میر کہ درستانی چم ءِ چراگ ات ھرکس ءَ دوست اَت من ءَ شرّی ءَ یات انت ھمے روچ ءَ میر ءَ دو دار دستان ات گوں چِلُّکاں آھاں بندگ ءَ ات من زانتگ ات کہ اشاں دو جوڑ بند ایت چوں توپک ءِ دروشم ءَ کنت، چو کہ میر ءَ پیسرا ھم کتگ ات، یازدہ سالی میر کہ نگد ءُ کلم ءِ جاگھاں آئی ءِ دستاں وت جوڑ کتگیں یک توپکے اے گپ ءَ من ءَ مدام جیڑگ ءَ پرمات من پہ دوستی ءَ میر جُست کُت میر گڑا تو مزن بہ ئے چے ءِ جوڑ بہ ئے ؟ میر ءَ بگل گوات دات انت ءُ پسو دات من سرمچار ءِ جوڑ باں توپکے زیراں ءُ کوھاں رواں من بچکندگے جَت ءُ دراھینت ھاں ھاں! گڑا تو برابر ئے۔ تو و زانے کوھاں تولگ ءُ ھپتار ھست گڑا تو چہ آھاں نہ ترس ئے ،؟ تو بل میر تی کار نہ انت، تولگ کوھاں ھُلّ انت ءُ تو ھمد ءَ لوگ ءَ مات ءِ کُٹ ءَ جاگہ کن ئے تو کجا ءُ کوہ ءُ کیلّگ کجا، میر ءَ دست سر ءَ جَت انت ءُ پسو دات، من مزن باں ورنا باں گڑا و نہ ترس آں یکبرے من میر ءِ گپانی راستی ءَ ایر کپتاں ءُ پد ءَ میر ءِ ھمے گپاناں من کِمار کت یک یازدہ سالی ئیں زھگے انگت وتی شری ءُ ھرابی ءَ نہ زانت بلے وتی باندات ءَ گوں مرچیگیں ھیلاں بندگ ءَ انت، میر کہ انگت منی چمانی دیم ءَ داراں جوڑ کنگ ءُ بندگ ءَ ات من سُبکیں آہ ءِ زرت ءُ دراھینت ھیر بیایاں پرتو میر، تھنا میر انّاں ھمک سیمی زھگ گوں ھمے پکر ءَ بندوک ات، چوناھاں زانتکاراں گْوشتگ، “انسان چاگردی جانورے، چہ چاگر ءَ دربارت” ھنکین ءِ ھمک زھگ ءُ ورنا کماش سرپد ءُ ناسرپد ھر یکے ھمے پکر ءِ منّوک ات، باز بر ءَ من ھم وت ءَ ھمیشانی تہ ءَ مار اتگ، بلے منگ ءُ امل ءِ کنگ ءِ پرک ءَ من سرپد ات آں، میر انگت کسان ات آئی ءَ اے پرک نزانتگ ات اَنت من مدام ھمے گپ مار اتگ، تنیگا راجی زرمبشت نوکی گَب ءُ گڑان انت کہ ھمک زھگ یاگی اِنت، باندات باریں چون بہ بیت؟ وھد جُنزان ات، جاور نگیگ بوان ات انت، زھگ ورنا ءُ یاگی بوان ات انت، ورنا ھرکجا مارکسسی فلسفہ ءُ چی گویرا ءِ گپاں کنان ات انت دیوال گوں زندہ باد ءُ مردہ باداں سیاہ ات اَنت میر ھم ورنا ات ءُ نوکی کالج ءِ وانگ ءِ ھلاس کتگ ات ءُ آ اتکگ ات گس ءَ ءُ دلمانگ ات کہ مزن شاہ دربرجاہ ءَ پہ دیم ءَ وانگ ءَ بروت کھول ءِ مردم ھم چہ میر ءِ اے پیسلہ ءَ رازیگ ات انت، میر کساس پانزدہ روچءَ رند واتر بیت ءُ شُت پہ مزنشاہ دربرجاہ ءَ من ءَ شری ءَ یات انت گڈسری رند ءَ یک شمبے ءِ روچ ات کہ من میر ءَ فون کت، دروت ءُ دراہ باتءَ رند من شریں وڑے ءَ میر ءِ ھال پرسی کت ءُ میر ھم پہ ھنکین ءَ زھیر نال ات، چر اشیءَ رند نا میر ءَ من ءَ فون کُت نا کہ میر ءِ فون ءَ رِنگ شُت، من بے چاڑ بیتگ اتاں پنچ روچ پُرّ بیتگ ات بلے گوں میرءَ ھچ وڑیں رابتہ نہ بیتگ ات ششمی روچ ءِ سھب ءَ کساس دہ بج ات کہ منی فون ءَ توار کُت، من کہ رِنگ گپت چہ دومی نیمگ ءَ توار اتک، ھَلو تو لالا سمائیل گپ ءَ ئے من دراہینت “جی ھو” بلے من آواز دُرست نہ کُت پد ءَ آ نیمگ ءَ چہ توار اتک، جی من میرءِ کلاس میٹ ھم مکتب گپ ءَ اوں، بازیں جست پرساں رند تی نمبر دست کپتگ پرتو بدیں ھالے تی برات یک شمبے ءِ شپ ءَ اجنسیءَ چست کتگ ءُ برتگ اے گپے اش کنگ ءَ رند گشے منی چماں سیاہ آپ بیت انچو تھار بیت انت کہ تھنا من زمین ءِ سر ءَ نہ کپت آں، فون ھم چہ منی دستان لگوشتگ ات-

ھمے یکیں سھب ءَ من کماش سھی کُت گوں وتی ھمرائی ءَ بُرت ءُ شُتاں شھر ءَ معتبر ءُ واجہ گپت انت، ءُ ھر یکی ءَ وتی برات ءِ بے گنائی ءِ کاگز پیش داشت انت، وزیر گزیرانی در ٹُک ات، بلے بژن اے وزیر ءُ معتبرانی گوش مورے ءَ ھم نہ وارت انت، ما وتی جھد برجاہ داشت، میر ءِ رند یلہ نہ دات اَنت بازیں جنجال ءُ اڑ ءُ مشکلاں پد دو سال ءُ چار ماہا رند کہ میر ءِ آجوئی ءِ ھال کیت من ھنکین ءَ بان ءُ کماش گوں وارساں روت ءُ میر ءَ دزگپت، میر کہ ھنکین ءَ سر بیت ءُ منی چم اش گند انت ءُ باور نہ کن آں ، دو سال ءُ چار ماھانی تہ ءَ ورنائیں میر اتکگ ءُ پیر بیتگ، میر ھال پرسیگی نہ اَت سر ءَ بَرّ ات ءُ بے وڑیں گپ کنگ ءَ ات، گْوشے اے ھما میر نہ اَنت، وھد جُنزان ات میر ھم دراہ بوان ات، یک شپے من نشتگ ات آں، میر اتک منی کش ءَ نشت ءُ سر ء جَھل کت ءُ دراھینت ئِے ۔

لالا من پیسلہ کتگ، من رواں کوہاں، من میر ءِ نیمگ ءَ انچو چار ات کہ گوشے آ تپلے ءُ اے گپ ءَ پہ وتی ناسرپدی ءَ کنگ ءَ انت اے پیسلہ تو کدی کتگ ؟ من بچکندگے جت ءُ جست کُت،
ھما وھدی کہ اچ من اے تولگ ءُ ھپتارانی ترس در شُتگ من میر ءِ نیمگ ءَ چار ات ءُ دراھینت ھیر تو ورنایے ءُ کرزے، اے ھبر ءَ گوں ھرکس ءَ مہ کن، چیزے روچ گوست ءُ اے گپ دیم ءَ اتک کماش ءُ کھول ءِ اے دگہ مردم ھم سھی بیت انت کہ میر کوہ ءَ روگ لوٹ اِت شاباشیں مکھیں مات ءَ کہ میر ءِ دست اش چُک ات انت ءُ آریپیں پت ءَ کہ دست میر ءِ بڈ ءَ جَت انت چوں ڈڈھ ڈڈھ ءَ ءُ میر گوں نیکیں واھگانی ھمرائی ءَ کوھاں رھادگ بیت۔

میر یاگی یے جوڑ ات گس داں داہ داہ ماہ ءَ نہ دیستگ اَت اے ھما میر ات کہ چہ تولگانی ھُلّاں ترس اتگ ات ئِے، بلے نی تھاریں شپانی پاساں اتک ءُ من ءَ جیڑگ ءَ ءُ مات ارس ءِ ریچگ ءَ پرماتے اے ھما میر ات کہ وت جوڑکتگیں دار ءِ توپک جاہا گُرک کُشیں گُرکی یے کوپگان ات ئِے، ھردیں کہ شپے گس ءَ اتک گڑا گوں من ءَ ھمے یکّیں گپ ئے کُت۔ “لالا اے سیاھیں شپ الم ءَ جنز ایت سھب کیت ءُ پد ءَ ھچ میر گوں توپک ءَ لیب نہ کنت وژدلیں روچ المءَ کاینت” روچ ءُ شپ ھمے وڑ ءَ گوزان ات انت، روچے روناہ ءِ کوھاں روان ات ءُ روچے کسے شھید بوان ات، باریگ نوبت ءِ تَرّ ات ءُ یک شپے تیراں توار کُت سُھب ءَ ھال اتک دوشی لشکر ءُ سرمچارانی میانءَ جنگ بیتگ ءُ یک ورنا ءِ شھید کنگ بیتگ ما داں کوہ ءِ بُن ءَ سر بیت ایں ءُ دیست کہ کُلمیر انت کپتگ ءُ دیم ءِ سر ءَ زگریں ھونے بَد اتگ انت ءُ جون تولگ ءُ رستراں چُنڈ اتگ-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بلوچستان ءِ درالھکومت شال ءَ چہ بیگواھیں مردم پولیس ءَ پنجاپ ءِ شھر پھاولپور ءَ چہ دزگیری ءِ ٹاہ داتگ-

کھول ءَ اے مردم ءِ دزگیری نہ منّ اِتگ ءُ گْوشتگ کہ نور خان بلوچ پاکستانی پوج ءَ 28 اگست ءَ بلوچستان ءِ دارالھکومت شال ءَ چہ چست کتگ ءُ بیگواہ کتگ نو آئی ءَ دروگیں بھتام جتگ ءُ پنجاب چہ ءَ دزگیری ءِ ٹاہ داتگ-

کھول ءِ رِد ءَ ما پیسر ءَ نور خان ءِ دزگیری ءُ یل کنائینگ ءِ ھاتر ءَ سوشل میڈیا ءَ توار چِست کتگ-

آھاں دیمتر ءَ گْوشتگ کہ اے بھتام جنگ بوگ ءَ اَنت ساپیں دروگ ءُ وتگڑ اَنت آ یک نودربرے ءُ شال ءَ نشتگ کار ءِ سرگ ءِ تیاری ءَ بوتگ –

زانگ بہ بیت اے نودربر یل کنائینگ ءِ ھاتر ءَ سوشل میڈیا کیپمیں برجم داشتگ چریشی ءَ نودربر راھشوناں ھوار سوشل میڈیا دلگوشیں مردماں آئی ءِ آجوئی ءِ لوٹ کتگ-

اے نودربر اشی ءَ چہ ساری ھم پاکستانی پوج ءَ 2019 ءَ چست کنگ ءَ پد بیگواہ کتگ کہ داں بازیں ماھاں بیگواہ بوگ ءَ پد آجو بوتگ –

بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال ءَ بلوچستان شاھدربر جاہ ءَ زورانسری آوار جنگ بوتگیں دو نودربر سھیل بلوچ ءُ فصیح بلوچ ءِ یل کنائینگ ءِ ھاتر ءَ زھرشانی برجاہ اِنت،زھرشانی ءَ مروچی چار روچ سرجم بیتگ –

سرکار ءِ گوم ءَ گند ءُ نند ءَ بس چار روچ ءِ ھاتر ءَ شاھدربرجاہ گیٹ پچ کنگ، کلاسانی بائیکاٹ ھلاس کنگ لوٹ کنگ بوتگ کہ نودربر رھشوناں اے منّ اِتگ انت وتی زھرشانی شاھدربر جاہ ءِ گیٹ ءِ دپ ءَ چہ ھلاس کتگ شاھدربرجاہ ایڈمن ءِ دیم ءَ برتگ ءُ برجاہ داشتگ –

نودربرانی گوشگ اِنت کہ مئے زھرشانی شاھدربرجاہ ءِ اڈمین ءِ دیم ءَ برجاہ بیت اِنت دانکہ ھاسٹل ءَ آوار جنگ بیتگیں دوئیں نودربر دیم ءُ آرگ نہ بنت –

سرکار ءِ سَے رُکنی کمیٹی ءَ مروچی زھرشانی ءَ نندانک ءَ نندوکیں نودربرانی گون ءَ بند کوٹی ءَ گند ءُ نند کتگ ءُ چار روچ ءِ مُھلت لوٹ اِتگ-

نودربرانی گوشگ اِنت مئے زھرشانی ایڈمین گیٹ ءِ دپ ءَ ھما وھد ءَ برجاہ بیت اِنت دانکہ سھیل بلوچ ءُ فصیح بلوچ یل کنگ نہ بنت ءُ آیوکیں گامگیج سَے شمبے ءِ روچ ءَ کنگ بیت اِنت –

زانگ بہ بیت یک نومبر ءَ بلوچستان شھدربرجاہ ءَ ناگتی سھیل بلوچ ءُ فصیح بلوچ بیگواہ کنگ بیتگ اَنت، نودربرانی بھتام اِنت کہ سھیل بلوچ ءُ فصیح بلوچ سرکاری ادارھاں برتگ اَنت ءُ آیانی آوار جنی ءَ وائس چانسلر دزمانجن اِنت ءُ انتزامیہ باید وائس چانسلر ءِ سر ءَ ارزی نبشتگ بہ کنت –

آیانی گوشگ اِنت کہ سرکار ءُ انتزامیہ ءِ اے بے تواری ءَ ھمے پدر بیت اِنت سرکار ءُ انتزامیہ اے نودربرانی آوار جنگ ءَ ھوار اِنت –

بلوچستان لبریشن فرنٹ ءِ جارکش میجر گوھرام بلوچ ءَ ھب چوکی ءَ سی ٹی ڈی ءِ گون ءَ دیم پہ دیمی جنگ ءَ بی ایل ایف ءِ سرمچارانی جنگ ءِ ٹاہ دروگ کرتگ ءُ گوشتگ کہ آیاں دو مردم دیم پہ دیمی جنگ ءِ ٹاہ اش داتگ اے آیانی سیاھیں دروگ اَنت –

جارکش ءَ گشتگ کہ اے دوئیں مردماں بی ایل ایف ءَ گوں ھچ سیادی نیست اِنت “چُشکہ اے ھردوک ھیات پنام ءِ لشکران ء نصیب ءُ رضا پنام ءِ دوستین ء واھد بکش جھمنند آواران ستمبر ءِ ماہ ءَ دمگی ڈیتھ اسکواڈ ءِ زور ءَ پاکستانی پوج ءِ دیم ءَ سر اش جھل کرتگ ءُ سلاہ اش چگل داتگ اَنت، چریشی ءَ پد اے ھردوک یک ماھے ءَ پیسر چست کنگ ءُ بیگواہ کنگ بیتگ اَنت – اشانی دزگیری جاہ ءَ کُشگ ءُ بی ایل ایف ءِ سرمچار کنگ ءُ دیم پہ دیمی جنگ ءِ نام دیگ دشمن ءِ پروشی ءِ نشانی اِنت –

آئی ءَ گشتگ کہ یک نیمگے ءَ اے پدر بیتگ کہ کجام بلوچ راجی جنز ءَ دزکش بہ بیت ءُ پاکستان ءِ نزام ءِ سر ءَ اوست بہ داریت گڑا آئی ءِ وڑ ھمے رنگ ءَ بیت اِنت –

آئی ءَ گشتگ کہ پاکستانی پوج ءِ گون ءَ ھمراھداری کنوک بلوچ راج ءِ آس ءَ رک اِت کت نہ کنت –

نبشتانک: تو کُربان مبو، من پہ شُما کُربان

نبشتہ کار: برزکوہی

رجانکار: مھروان کمبر

دی بلوچستان پوسٹ

بیگاہ ءِ شش بج ءُ چل ءُ پنج ملٹ بوتگ ءُ ھپت بج ءَ دُژمن آیگی اِنت ءُ پنچ ملٹ ءَ چہ پد من جسمانی ھوالہ ءَ گوں شُما ھمراھداری کُت نہ کن آں من پہ مُدامی زندگ بُوَگ ءِ ھاتر ءَ گُلزمین ءِ ھاکانی میار بُوَگ ءَ جاڑی آں” اے دُژمن ءِ زیراپ کنگ ءَ پہ بلوچانی تیاب ءَ چہ چِست بیتگیں چَولانی تہ ءَ یک چَولے ئے گُڈّی کُلوہ اَت اے چول گرم آپ ءَ چہ دراتکگیں یک چَولے نہ اَت، بلکیں ھونانی تیاب ءَ چہ چِست بیتگیں یک توپانے اَت کہ آئی ءَ گْوستانک ءِ تاکانی سر ءَ بلوچ زِر ءُ ھمل ء جیئند ءِ یات یکبرے پد ءَ نوک کُت اَنت کمانڈر ءَ وھدے سربُلند ءِ میسج دیست ءُ گُڈّی ساھتاں بس ھمینچو گْوشت ئے ” اڑے کُربان” دومی نیمگ ءَ پہ راج ءِ سربُلندی ءِ ھاتر ءَ وتی ساہ ءِ ندْر کنوک سربُلند ءِ پسّو یکیں دمان ءَ اتک “تو کُربان مہ بو، من پہ شُما کُربان”۔

سربُلند ءِ میسج ءِ وانگ ءَ چہ پد کمانڈر ءَ پد ءَ مسیجے روان دات کہ پُل تو سینگ ءَ بستگیں مرگ ءِ وش اَتک کنگ ءَ دیم ءَ جُنزان ئے ، ترا چے سما بُوَگ ءَ اِنت؟ کمے رند سربلند ءِ پسّو اتک ” سنگت اے مرگ نہ اِنت، گْوستانک اِنت کہ منی سینگ ءَ بستگ من مرگ ءِ نیمگ ءَ نہ ، بلکیں پہ ابد زندگ بُوَگ ءِ نیمگ ءَ جُنزان آں، ھمود ءَ سنگتاں گوں دیوان بیت” ھمے یکیں دمان ءَ دگہ میسجے اتک ” سنگت دُژمن ءِ آیگ ءِ وھد اِنت، من رواں، رُخصت اف اوارن ( پد ءَ دُچار کپ اِیں)” اِشی ءِ وانگ ءَ چہ پد کمانڈر ءَ زوت دگہ مسیجے نبشتہ کُت ءُ روان دات ” سنگت اِشتاپی نہ ، سبر ءُ موہ ءِ گون ءَ” بلے اے میسیج سربلند ءَ سر نہ بوت سربلند، چو کھرے ءَ دُژمن ءِ سر ءَ کپتگ اَت ءُ آئی ءِ ھونانی وشبو ڈیھ ءِ چاریں کُنڈ ءَ شنگ ءُ تالان بیت اَنت کوہ ءِ باتیل ءِ کش ءِ بلوچ تیاب ءَ چہ چِست بیتگیں گْوات ءِ کول ءَ، بلوچ وارڈ ءِ شنگ ءُ تالان بیتگیں ھونانی وشبو وتی دامن ءَ بست ءُ دور ءُ دْراجیں سپرے ءَ دراتک اے مھلب آتاریں ھونانی وشبو ءَ آجوئی ءِ مستاگی ءَ پہ زمین ءِ ھر شے ءَ سر کنگ ءَ پہ در کپتگ اَت۔

ھر شھید یک جُتائیں کارستے ءِ واھُند بیت ھمے جُتائیں کارِستانی سر ءَ گْوشگ ءُ نبشتہ کنگ بیت اے انچیں گپّے نہ اِنت، بلکیں ابرمی راستی یے پرچا کہ شھادت ءِ راہ ھما راہ اِنت کہ ھر کس گْوست نہ کنت اے کُنٹگ چکار ، پیچ ءُ تابیں راہ ءِ گْوزگ ءِ ھاٹیگ ھمایاں بیت کہ آیانی گْور ءَ مرگ ءُ زند ءِ مانا جُتا جُتا بنت۔ اے ھما مردُم بنت کہ تھنا یک بدنے ءَ چہ گیش ھیال بنت مُساپر نہ بنت، بلکیں راہ دربروک بنت۔ اے تتکگیں کَور نہ بنت، بلکیں پہ بے تواری وتی تہ ءَ ھزاراں جاہ داتگیں کَورانی دریا بنت۔ اے جاورانی شر ءُ ھراب ءِ سر ءَ نہ بنت، بلکیں جاور وت اِشانی مھتاج بنت نوکیں چیزانی اڈ کنوکیں انسان کسان نہ بنت، پمیشکا ھمُک شھیدانی بارو ءَ چار لبز پہ گْوشگ یا نبشتہ کنگ ءَ چہ پیسر جیڑگانی در آیانی جُتائیں کرد ءُ مزن جگری ءِ سر ءَ کَیت ءُ اُوشتیت ھر یکے وتی ھیال ءُ اَمَل ءَ چہ دومی ءَ جُتا ءُ مزن، پد ءَ ھمے مزنی ءَ یک کسانیں اِنسانے کُجام ھدّ ءَ بیان کُت کنت؟ کُجام وڑ ءَ درشان کُت کنت ءُ چوں چونیں لبزانی تہ ءَ آیانی کرد ءُ مزن جگری ءَ بندیگ کُت کنت۔؟ پمیشکا شھیدانی سر ءَ نبشتہ بیتگیں ھمُک نبشتانک ناسرجم اَنت، اے ھم یک ناسرجمیں نبشتانکے۔

سربُلند وتی زات، کرد ءُ مزنی ءِ سْوب ءَ جتائیں کارِستے اَت۔پمیشکا ھرکس کہ گوں آئی پجّاروک اَت، چہ آئی ءِ بچکندگاں آئی ءِ سادگی ءَ سرپد بوت، بلے اے سادگی ءُ دلپھکی ءِ جُھلانکی ءُ مزنی ءِ سرپد بیگ ءِ چمّ جنرل اسلم بلوچ ءِ پیمیں مردُم شناسیں مردُم ءِ کِر ءَ ھست اِت اَنت۔

سربُلند ءِ مزنی ءَ کسے پھمگ لوٹ اِیت، گُڑا اے سَئیں سالاں بہ پھم اِیت، کہ یک مردمے مرگ ءِ امبازگ ءِ سوڑگ ءَ کنت، بلے آ گْوشگ بیت کہ تو سَے سال ءَ ودار بہ کن، ءُ آ اے سئیں سالاں وتی مزنیں پیسلہ ءِ پیلو کنگ ءِ ودار ءَ ھما داب گْوازینیت کہ آئی ءِ نزّیکیں مردُماں ھم اے شک نہ بیت کہ آئی ءَ ٹوھیں پیسلھے کُتگ اے سئیں سالاں مردُمانی تب، نِندگ ءُ پادآھگ، ھر چیز بدل بنت، ایمان مٹّ بنت، جیڑگانی در مٹّ بنت، ورنائی ءِ بھاریں روچاں سر بوتگیں سربُلند وتی پیسلہ ءِ سرءَ ھما پیم اُوشتاتگ اَت ءُ آ ھچ مٹ نہ بوتگ اَت۔

سربُلند سَے سال پیش مجید بریگیڈ ءَ ھوار بیت ءُ پدائی اُرش کنگ ءَ پہ جاڑیگ بیت، بلے آئی کسانسالی ءِ سْوب ءَ مجید بریگیڈ اے پرمان کنت کہ ترا کم ءَ چہ کم سَے سال ودار کنگی اِنت ءُ اے سئیں سالانی تہ ءَ تو پدائی اُرش کُت نہ کن ئے۔ اے ھم گْوشگ بیت کہ تو اے سالانی تہ ءَ وتی پیسلہ ءِ سر ءَ جْوانیں رنگے ءَ بہ جیڑ، اگاں انگت تو وتی پیسلہ ءِ سر ءَ اُوشتات ئے، گُڑا نی تو پدائین ءَ گوں ھوار بوت کن ئے۔ اے سئیں سال ایوبی سبر ءِ سے سال اِت اَنت، اے دْراجیں سے سال باز کُچل ءُ مارجین ءِ روچ اِت اَنت کہ چو کوہ ءَ مُھکمیں سگ ءُ ھاٹیگانی ھُدابُند چو ریک ءِ کلات ءَ ڈُر اِتگ اَنت، بلے سربُلند نہ کہ پُرشت، نہ شِنگ اِت۔ اے سئیں سال سما ءُ زانت ءَ چہ سرچکاریں سال اِت اِنت، اے سئیں سال بزرگی ءِ سے سال اِت اَنت، اے سئیں سال سربُلندی ءِ سال اِت اَنت۔

وھدے سے سال پیسر سربُلند گْوشگ بوت کہ ترا ودار کنگی اِنت ، گُڑا آ ساھت ءَ آئی ءِ چم زمین ءَ سک اِت اَنت۔ وھدے کہ چمّے چِست کُت اَنت ، آئی ءِ چمّانی ارس چو نود ءَ شلگ ءَ اِت اَنت ءُ بس ھمینچو گْوشت ئے، “شر سنگت” پد ءَ سَے سال ءَ چہ پد آ گْوشگ بوت کہ تئی باریگ اَتکگ، گُڑا آئی ءِ دیم ءَ یک زیبائیں بچکندے تالان بوت۔ مردُم جُست کن اَنت سربُلند کئے اِنت؟ آئی ءِ کِسّہ چی اِنت؟ سربُلند ھمے ارس ءُ بچکندانی کِسّہ اِنت ءُ بلوچ ءِ شادمانیں باندات ءُ آجوئی ءِ راز ھر چیز کہ ھست سربلند ءَ ھمے ارس ءُ بچکندانی مْیان ءَ ایر کُتگ۔ اے راز مارا، مئے ورنا ءُ ھما نااُمیتیں دلاں درگیجگی اِنت۔

اے سئیں سالانی یک یک روچ ءِ ھساب داروک سربُلند پنّام ء اُمرجان، ھما درد، رنج، گم ءُ کُتہ کاریاں چہ گْوستگ کہ اے وڑیں کھرمانیں رنجاں بازیں کس پُروشتگ ءُ اُورت ءُ آرت کُتگ۔ بلے نہ زاناں اے کُجام ھاک ءَ چہ جوڑ بیتگیں انسانے اَت، کہ وھد ءِ گْورگنداں نہ کہ پُروشت، نہ شنگ اِت، نہ کہ اے چاگرد ءَ چے سانے زُرت، نہ کہ دُنیا ءِ رنگ ءُ جلوھاں گوں لیب ءَ اَت آ اُوشتاتگ اَت، چو آھن ءَ تپتگ اَت، بلے آپ نہ بوتگ اَت، بلکیں گیش مُھکم بوتگ اَت۔ آ مرگ ءِ ودار ءَ نہ اَت ، بلکیں مرگ ءِ ودار ءَ زندگی ءِ شوھاز ءَ اَت نی آئی ءِ شوھاز سرجم بوتگ اَت ءُ آئی ءَ زندگی رستگ اَت۔

سربُلند انیگیں راجی زْرمبشت ءِ تہ ءَ پہ جھدکاراں یک انچیں کِتابے ءِ دروشم ءَ اِنت، کہ آئی ءِ ھر درونت سبر، ھر تاکدیم جْوانیں تب ءُ مستقل مزاجی، ھر  در ءُ باب وت شُناسی ءُ آگاھی، ھر لبز زیبا ءُ نُمادار ،  ءُ ھر سِتر دیمونی اِنت کہ اِیشی ءَ بِہ وان ، آئی ءَ بزان ءُ یات بِہ کن ۔ داں ارساں بِہ گِر بچکندگانی سَے سال ءِ مْیان ءِ رازاں بِہ شُوھاز اِت ءُ آئی رِد ءَ بِہ جُنز اِت۔
اے دْراجکش ءُ کُنٹگ چکاریں راہ ءَ مارا بازیں وتگڑیں جُھدکار گندگ ءَ اَتکگ کہ انچو پہ راہ رواجی گون کپتگ اَنت ءُ جاورانی تپتگیں آس ءِ برانز ءَ چو مُھرگ ءَ شنگ ءُ شانگ بیتگ اَنت ءُ پد ءِ ھمے کہ بزیں دیوانے برجم بیتگ، گُڑا گْوشتگ اِش کہ “ما بے گرز بیتگیں، نہ تُرس، ایماندار ءُ جپا کشیں سنگت بیتگیں، سرجم ءَ آشوبی بیتگیں، بلے چے کناں چاگرد ءُ ماھول انچوش اِتنت کہ من ھم انچوش بیتاں” اشاں بس ھمے گُشاں کہ چاگرد نہ ، بلکیں شُمے پِگر ءُ نیّت انچوش اِت اَنت، شُمارا انچیں چاگردے ءِ زلورت بیتگ، انچیں چاگردے شمارا رستگ، گُڑا شما وتارا ھما چاگرد ءَ گوں ھوار گیتکگ۔ بلے اُمر جان یک درورے جوڑ بوت کہ کسانیں پکر ءِ مردُماں چاگرد ءُ جاور بدل کن اَنت ءُ ھما کہ سربُلند بنت، آ وت چاگرد ءُ جاوراں مٹ کن اَنت یک نیمگے یک وانندئیں ورناھے، وش ءُ وشدلیں زندگی ءِ کیپانی نوشگ ءُ وتی زیبائیں دوستار ءِ امبازگ ءِ بدل ءَ چہ وتن ءِ اشک ءَ شیدا پہ بچکند بارود ءَ چہ سرچکاریں جیکٹے گْور ءَ کُت ءُ دیم ءَ جُنزان اَت۔ ھمے وھد ءُ ساھت ءَ بہ گندے ھمے گْوادر شھر ءَ پِتے پہ وتی چُکّانی ھاتر ءَ شپ ءِ راشن ءَ بھا زُورگ ءَ اَت، بہ گندئے ماتے وتی لوگ ءِ پیژگاہ ءَ وتی بچّ ءِ ودار ءَ نشتگ اَت، بہ گندئے ورناھے موبائل ءِ بھا زورگ ءَ اَت۔ یک ماھیگرے ءَ ماھور ریتکگ ءُ ماھیگ ءِ شکار ءِ ودار ءَ اَت، مُلاھے مگرب ءِ بانگ ءِ ھاتر ءَ دیم پہ مسیت ءَ جُنزان اَت، آشکے وتی دوستدار ءِ پون ءِ ودار ءَ اَت، دکاندارے گراکے ءِ سامانانی بندگ ءَ گوں دلگوش اَت۔اے دُرستانی دیم ءِ ساھت، یا کہ دومی روچ ءُ یا کہ آیوکیں باندات ءِ پیش بندی بنت، زندگی ءِ واب بنت۔ ھمے وھد ءَ یک آشکے کہ آئی ءِ ھستی(وجود) ءِ کس ءَ سما نہ اَت، ھما آشک اے دُرستانی دیم ءِ ساھتانی یا کہ آیوکیں باندات ءِ ھاتر ءَ ڈیٹونیٹر وتی پنجگ ءَ گوں مُھری ءَ داشتگ اَت۔ اے ملنگ ءِ سْیادی گوں ھما دیوانگانی ٹکّ ءَ اِنت، کہ آ گْوستانک ءُ گْوستانک ءِ نبشتہ کنوکاں در نہ گیج اَنت، بلکیں گْوستانک وت آیانی پُشت ءَ تچ اِیت گْوستانک نبشتہ کنوک وت اے وڑیں سرانی مھتاج بنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔