TBP Balochi

منی گُلیں راج ءِ بانُکیں گْوھاراں

نبشتہ کار: امبر ھُسین

دی بلوچستان پوسٹ

شما ھرکجا اِت، وش ءُ گَل ءُ شات بات اِت، درد ءُ گم ءِ گْوات شمئے نزیک ءَ مَہ کشات ءُ مُدام وشیانی ساھگ ءَ بہ بات اِت۔ انچوشکہ ما سرپد ایں کہ ھر راجے ءِ نیم آبادی آئی ءِ زالبول اَنت، ھمے ھاتر ءَ گْوشگ بیت کہ ابید چہ زالبولانی کِرد ءَ یک راجے ءِ دیمروئی بلاھیں گرانیں کارے بیت۔ بزاں بے زالبوال ءِ دیمروئی ءَ یک راجے دیمروئی نہ کنت۔

او منی ھمسریں گْوھاراں، من چو آ دگریں فیمینیسٹانی وڑ ءَ شمارا اے نہ گْوش آں کہ پہ وتی ھکّ ءِ ھاتر ءَ وتی بْرات، پِت ءُ لوگ ءِ ایدگہ مردینانی ھلاپ ءَ چِست بِہ بَہ اِت پرچیا کہ من ھمے سرپد باں کہ یک گلامیں راجے ءِ زالبول باید اِنت اول وتی راج ءِ گُلامی ءَ بہ مار اَنت ءُ گلامی ءِ مُھریں سانکلانی پْروشگ ءِ جُھد ءَ بکنت ناں کہ گوں وتہ جِند ءِ مَرد ءُ بْرات ءَ گوں جیگ ماں جیگ ءُ دپ ماں دپ بِہ بیت۔ مارا گوں ھورت نگاھی ءَ دراھیں جاورانی سبب زانگ لوٹ ایت چوشکہ اگاں یک چاگردے ءِ تہ ءَ مارا چہ زالبولاں گیش مردین ءَ ارزشت دیگ بیت ءُ مئے واست ءَ بندش گیشتر اَنت، گُڑا زاناں ایشی ءِ پُشت ءَ سبب چے اِنت؟ زاناں مئے پت ءُ بْرات ءُ مرد اَنت؟ مارا چہ وت ءَ اے جُست کنگی اِنت کہ مئے پت ءُ بْراتاں زاناں چہ کُجا ونتگ ءُ دراھیں چیزاں سرپد اَنت کہ مئے ھما بندشاں ھلاس بہ کن اَنت؟ آ وَ ناوانندگ ءُ چَہ گیشیں چِست ءُ ایراں ناسرپد اَنت ءُ آیانی اے ناسرپدی ءِ سبب اِش اِنت کِہ ھما زوراوریں تاکت کہ مارا ایردست کُتگ ئِے ھمائی ءَ مئے پت ءُ بْرات ناوانندگ داشتگ اَنت، مارا ءُ شمارا اے سرپد بوگ لوٹ ایت کہ مئے راج گلام اِنت ءُ ما یک گلامیں راجے ءِ زالبول ایں، گُڑا یک گلامیں چاگردے ءِ تہ ءَ نِندگ ءُ تھنا پَہ وت ءَ آجوئی ءِ لوٹگ دگہ وڑیں گپّے بیت! دانکہ تئی راج چہ گلامی ءِ سانکلاں آجو نہ بیت، تو گُلامے ئے، تو وتی مرد، برات ءُ پِت ءِ اِنا بلکیں ھما زوراوریں تاکت ءِ گُلام ئے کہ مرچی تئی زمین ءِ سر ءَ آتکگ ءُ ترا ایر دست کُتگ ئِے۔

اگاں ما زالبول، مرچی گوں وتی جِند ءِ آجوئی ءِ جُھد ءَ دزگٹ بِہ بَہ ایں، گُڑا اے پہ مئے راجی آجوئی ءِ راہ ءَ بلاھیں ڈوکے بیت مئے راجی آجوئی ءِ جُنز اوشت ءِ آماچ بیت ھمے ھاتر ءَ من گْوش آں کہ بِل اِت وتی زات ءَ بلکیں راج ءِ گم ءَ کوپگ ءَ بزور اِت۔ بگِند ئے منی ءُ تئی زند ءَ راج آجو نہ بوت بلے کم چہ کم اے جاور کہ مئے سر ءَ گْوستگ اَنت، مئے آیؤکیں پدریچ ءِ سر ءَ مَیا اَنت، یک گلام ءُ ایردستیں راجے ءِ زالبول وھدیکِہ تھنا پہ وت ءَ بِہ جیڑ ایت ءُ چہ راج ءَ بے سُد بِہ بیت گُڑا آ راج ءِ گلامی ھچبَر ھلاس نہ بیت بلکیں روچ پہ روچ گُلامی ءِ ھُنڈال مئے زمین ءَ جھل ایر کپاں بَنت۔

زوراوریں تاکت ءَ بگند کہ ھر وھد ءَ ھمے جُھد ءَ اِنت کہ مارا بلوچ زالبولاں، ھاس نودربراں، گوں وتی زات ءَ بندوک بہ کنت ءُ پہ راج ءِ رَد دیگ ءَ یکشل ءَ جُھد ءَ اِنت۔ پہ درور ما مرچی انیتہ جلیل ءَ گِند ایں کہ سرکار مرچی ءَ آئی ءَ پرچی ءَ کُمک ءَ کنگ ءَ اِنت ؟ پرچیا کہ انیتہ جلیل پہ دُژمن ءَ یک انچیں کارے کنگ ءَ اِنت کہ پَہ مئے راج ءَ بلاھیں تاوان اِنت گُڑا انچیں بازیں زالبول ھم ھست اَنت کہ مرچی انیتہ ءَ وتی رولماڈلے لیکھ اَنت ءُ آئی ءِ رندگیری ءَ کنگ ءَ اَنت۔ وھدے کہ تو گْوادر ءِ تیاب ءِ دپ ءَ رو ئے گُڑا تو بازیں کسانیں جنکو گِند ئے کہ پہ سرکار ءِ دْروگیں ستا ءُ پوتاری ءَ ویلوگ جوڑ کنگ ءَ اَنت۔ سرکار لوٹ ایت کِہ انیتہ چو یک رولماڈلے ءِ پیم ءَ دیم ءَ بئیت کہ دِگہ کسانسالیں جنک ھم آئی ءِ رندگیری ءَ بہ کن اَنت ءُ گوں ویلوگ ءُ ٹِک ٹوکاں انچو دسگٹ بِہ بنت کہ آ چہ زُبان دوستی ءُ راجدوستی ءَ دُور بِہ بنت، آیاں وتی راجی پجّار، آجوئی ءِ بستار، راجی زُبان، دود ءُ گلامی ءِ ھچ سما مہ بیت بلکیں چو گُنگدام ءِ وڑ ءَ بے سما بہ بنت کہ ھچبر گُلامی ءِ مہ مار اَنت۔ پد ءَ بلوچ زالبول اے وڑیں بدبھتینانی رَندگیری ءَ کنان ءَ رَد بہ کپ اَنت چریشی ءَ تیوگیں بلوچ زالبول رَد بہ کپ اَنت ءُ سرجمی راج گیشتر مجگی گلام جوڑ بہ بیت۔

او منی راجدوستیں ھمبلاں، گُڈسر ءَ بس ھمینچو گوش آں کہ مارا دگہ رولماڈل باز اِنت کہ مرچی آ پہ مئے راج ءَ ھمکار ءُ راج ءِ ھزمت کنگ ءَ اَنت۔ کامریڈ آمنہ، بانُک ماھرنگ، ڈاکٹر سبیہ بلوچ، بانک سدیہ بلوچ، بانُک سمی دین بلوچ کہ ما گند ایں پہ وتی گاریں پس ءُ براتانی شوھاز ءَ بازیں وھدے بیت جُھد ءَ اَنت اے ھما بلوچ شیرزال اَنت کِہ پہ مردیں آدماں جُھد ءَ اَنت، آیانی ھلاپ ءَ نا! مارا سرکار ءِ داتگیں رولماڑلانی پکار نیست۔ مارا وت رولماڑل ھست، مارا وتی راجی رولماڑلانی رندگیری کنگی اِنت ناں کہ انیتہ زلیل ءِ وڑیں سرکاری دپچٹ ءُ کاسگ چٹّاں دلگوش ءُ رندگیری کنگ لوٹ ایت۔ بلوچ شالا یکمُشت ءُ تپاک بہ بات اَنت ءُ ماں یک آزات ھیال ءُ راجمستریں چاگِردے ءَ بلوچ زالبول دیمروئی بہ کنات۔آمین۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بام ءِ سُھیل

شائر: گلام رسول پریاد

دی بلوچستان پوسٹ

بامءِ سُھیلءُ استال شاری اِنت
مئے لجءُ ننگءِ شال شاری اِنت

تُمپ گوں کیچءَ دوبر بانور کتگ
لُمہءِ پِکرءُ ھیال شاری اِنت

نی بزاں آجوئءِ رُژنءَ شھم کُتگ
پہ دژمنءَ مرگءِ وبال شاری اِنت

ھون پُل رودین اَنت دِلبندءَ زمینءِ
اِشکءَ گُلزمینءِ موال شاری اِنت

جکس اِتگ آشوبءِ ماں جھانءَ
بانڑیءِ مٹءُ مسال شاری اِنت

جی آر پھر بند ایت پہ شارُلءَ
ھر شائرءِ گپءُ گال شاری اِنت

ندر پہ بانُکیں گُهار شهید شاری بلوچ ءَ

شائر: سلیم ناز

دی بلوچستان پوسٹ

ٹیٹلیں اَرساں مہ گوار پہ شاری ءَ
وهد بدل بَنت نوبتانی باری ءَ

آپرین بات اِنت تئی شیر زالی ءَ
هور گلمان نشتگ اَنت دیداری ءَ

مهر ءِ کندیلاں بَلینت هوناں وتی
گلزمین ءَ داد گوں دشتاری ءَ

تو هما جهدانی چیدگ نوک کُت
نہ چوشیں کسہ ما دیستگ ساری ءَ

پهر بنداں هر کجا هستیں بلوچ
دل نہ سَگ اِت تئی بلوچ ءِ واری ءَ

یاتگار ءِ پہ پرنگاں ایر بوت
گلزمین ءِ هاک نہ دات بے پاری ءَ

شنگ بوت چار کنڈ ءَ تئی پگیر ءُ هیال ءَ
ندر ءُ کولیگ راج ءِ تئی گمواری ءَ

وش گْوشیں کُمریاں

شائر: مبارک کازی

دی بلوچستان پوسٹ

وش گْوشیں کُمریاں درد ءِ زیمُلے الھان کُتیں
مسکیں نوداں دیدگانی یکشل ءَ شَنزان کُتیں

چمّ ءِ آپریچاں نہ گنداں آپ داریں مردمے،
شالا جند ءِ ساھگ ءَ رنج ءُ گَمے تالان کُتیں

گوں تَبیبانی چت ءُ چینکاں اے نادْراھی نہ روت
ٹپّ منی کیمیاگراں گوں اشکراں درمان کُتیں ۔

مئے بلوچستان کرز ایت چل ھزار بچّ ءُ جنکّ
سر وتی پہ سر ڈگار گوں ملکتاں کُربان کتیں

من پہ تو کولیگ بوتاں چوش بُلبُل پہ گُل ءَ
چہ زبان ءَ در کُتیں دو گپّ من ءَ وشّان کُتیں

سر بہ بنت داں منزلے بُن ریز ءِ ملّیں سرمچار،
مادنیں کشکے پہ پد ریچّاں وتی رندان کُتیں

شاریؔ ءِ ارواہ شْدریں شپ چراگے بْرمشؔ دنت،
ما اوں کازی یک ءُ دو پُلّ رھگْوزی زرشان کُتیں

نبشتانک: گُلامی چی یے ؟

نبشتہ کار : پِرائِڑ آپ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

زندگی اجیب اِنت چیزّے گِندے، برے گم برے وشّی! وشّی وَ ھیر یک ساھت ءُ دمانی یے واستا اِنت بلے گم و سالاں مُدامی مئے ھمراہ اِنت، زندگی ءِ ھمُک کشک ءُ راہ ءَ درد ءُ کولنجانی نوکیں گِرنچے بوج ایت! نہ زان آں گوں ھرکس ءَ زندگی اے پیم ایں درد ءُ رنجی سودا جنت یا اے بکبھت تھنا من آں بلے یک چیزّے الّم ھست کہ من ءَ تاھیر بکشاھیت ءُ جیڑھانی تھ ءَ دور دنت ، من باز زانتکار ونتگ ءُ پھم اِتگ کہ آہ چہ وشّیاں گیش درد ءُ رنجانی ستاہ ءَ گیشتر کن اَنت ،گْوش اَنت کہ ھمُک درد انسان ءَ نوکیں وشّی ءِ شون ءَ دنت، گوں آؤکیں جیڑہ ءِ پنت ءَ دنت کہ چے پیم گیش ءُ گیوار بہ بیت ھمے چیز اِنت کہ من انگت اگاں مُھکم گُڑا گیش مُھکم کنائین ایت۔

زندگی ءِ 20 سال من ءَ ھمے 30 اپریل ءَ سرجم بوتگ 18 سالانی کسہ ءَ یل کن کہ من پیسر ءَ وتی ھوش ءُ ھواس ءَ نہ بوتگ آں بلے اے دوئیں سالانی توک ءَ بازیں چیزّے دربُرتگ، دُرستاں چے پیش پھر بندان ءُ گْوش آں کہ من وتی گلامی مار اِتگ۔

بازیں مردم تنیگتا مئے چاگرد ءِ تھ ءَ ھست اَنت کہ تنیگتا نہ زان اَنت کہ آہ چینچو گُلام اَنت ءُ آھاں چہ گُلامی ءَ چے پیم در کپگ ءُ وت واجہ بوگی اِنت گُلام بوگ ءِ بازیں ترز ءُ تریک ءَ ھست اَنت بلے منی ھیال ءَ مستریں گُلامی پگری اھوال ءِ گُلام بوگ اِنت، گُلام تھنا چیردست بوگ ءَ نہ گْوشگ اَنت ،بلکیں گُلامی ھمیش اِنت کہ آہ زوراک ترا سوچی اھوال ءَ گُلام کنت کہ تو وتی گُلامی ءَ مار اِت ھچ پیم مہ کن ئے ءُ وت دل ءَ بہ جیڑ کہ تو وت واجہ وھدے کہ ترا گُلام جوڑ کنَگ بوتگ،سرڈگار ءُ راج ءِ سر ءَ کبز گیری برجاہ اِنت ءُ ترا ھچ سماہ پِر نیست ءُ انگت نشتگ ائید کن ئے –

من یک کسانیں کِسھے گوں شُما آرگ لوٹ آں، آہ چو اے وڑ ءَ اِنت کہ، من یک رندے تکریبن کہ سالی ءَ بُرز اِنت یک کتابے ونتگ اَت ،اشرپ پزل ءَ بلوچی ءَ رجانک کُتگ کہ آئی ءِ سرھال اَت “ریدکیں سانکل” ، ھمے کتاب ءِ تھ ءَ سے کارست اَنت، دو چُک ءُ پتے، وھدے کہ کستریں برات وتی مستریں برات ءَ پُرس ایت کہ “لالا،گُلامی چی ءَ گْوش اَنت؟” ھمے جُست ءِ پسّو ءَ وتی کستریں برات ءَ مستریں برات دات کُت نہ کنت ءُ دومی روچ ءَ وتی پت ءَ چے پرس ایت کہ “ابا،گُلامی چی یے ؟ ءُ پت پسّہ دنت ” منی چُک،آہ مردم کہ گُلام نہ اِنت،ھچبر گُلامی زانت نہ کنت” ۔

من وھدے کہ کتاب ءِ توک ءَ اے چیز دیست گُڑا من وتی سنگتی ءَ کہ دیریں وھدے کہ گو من ھمراہ اِنت بلے من چد ءُ پیش آئی ءِ تب ءُ پگر ءَ سرپد نہ بوتگ آں، من ھمے سوال چہ وتی سنگت ءَ چے جُست کُت کہ’ “بلوچ،گُلامی چی یے ؟ گُلام کُجام ھساب مردم کنگ بیت ؟ ءُ مردم کجام ھدّا مار اِت کنت کہ آہ گُلامے جوڈ بوتگ؟ یک برے سنگت ءِ پسّہ ءَ من ءَ چٹ ھیران کُت ءُ جیڑگ ءَ لگ اِت آں کہ بیت کنت سنگت ءَ ھمے کِتاب ونتگ ءُ زانت کہ من ھم آئی ءَ چہ ھما کِتاب ءِ ھوالا ءَ جُست آں، پرچاکہ سنگت ءَ من ءَ ھم چو کِتاب کارست ءِ پیم ءِ جواب گْوشت کہ ،” اے جُست ءَ برو گُلامی ءَ بہ کن، من نوں چے زاناں گُلامی چی یے ؟” من پد ءَ گْوشت کہ، “تو پکّا ھکیکت گُلام نہ اِت ،تئی ھیالاں ؟” پہ شانے پسّہ داتے کہ ” اناں من گُلام نھاں، وتی زمین ءِ سر ءَ نشتگ آں، کس ءَ من ءَ روچے پہ روزگارے نہ گْوشتگ کہ چدا پاد ءَ ءُ اودا بہ نِند “من وَ یکبرے دل ءَ گْوشت کہ دستاں سر ءَ کن بہ نِند ءُ بہ گرے، من ءَ سک پرائی ءَ بزّگ بوگ ءَ اَت کہ آہ ھنچّوش گُلام کنگ بوتگ اَت کہ آئی ءِ وتی گُلامی ھم مار اِت نہ کُت، آئی ءِ نِزّ ءَ گُلامی بس چو پس ءِ پیم ءَ مردم کنَگ بیت کہ سُھب ءَ کوہ ءَ دیم دے،بیگاہ ءَ بہ گِر ءُ بند ، اے چیز ءَ چے بے سماہ اَت کہ آئی ءَ راج ءُ سرڈگار لگت مال بوگ ءَ اِت اَنت ، راج سکیانی مُجاں گار اِنت ءُ پد ءَ دپ ءَ بِچکندے تالان بوت ءُ گْوشت ئِے کہ، ” ھو اڑے راج ءِ ورناہ” من انگت برے برے وتی ھمے سنگت ءِ ھیال ءَ کپ آں دل گْوش ایت کہ باریں بہ پرسے مرچی کہ گلامی چی یے بلے پد ءَ نہ کنانے ھمے تُرس ءَ کہ بگِندے آئی ءِ پسّہ انگت ھما بہ بیت گُڑا من سک درد باں وتی راج ءِ نہ بزانتی ءِ سر ءَ ءُ اے ھم بوت کنت کہ نوں سنگت ءَ مار اِتگ ءُ شر سرپد اِنت کہ ما چینچو گُلام اِنت پرچاکہ انّویں اھد ءَ بلوچ راج ءَ دُنیا ءُ جھان ءِ دیم ءَ اے چیز پدّر کت کہ بلوچ گُلام کنَگ بیتگ ءُ نوں وت ءَ چہ گُلامی ءِ رکینگ ءِ ھمُک وڑیں کُربانی دیگ ءَ چک ءُ پد نہ اِنت اے ھما وھد اِنت کہ جنین آدم مئے دتوکیں گُھار نشتگ ءُ پدائی کن اَنت گُڑا درست بائد کہ بزان اَنت کہ ما گُلام اِنت ءُ وت ءَ بہ پھازیں راجی کُنگراں سد سلام اِنت کہ مارا چہ گُلامی ءِ رکینگ ءَ وت ءَ کُربان کن اَنت،زند ءِ دُراھیں وشیاں چو سرگوز بنت بس پہ بلوچ ءِ ننگ ءُ ناموس ءِ پھازگ ءَ ما وتی کُنگرانی وامدار اِنت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: شارُل بام ء اِستال

نبشتہ کار: میار دشتی

دی بلوچستان پوسٹ

شارُل بے بھائیں کارِستے، شارُل اُمّیتے، شارُل بام ءِ درپشوکیں اِستال اِنت، شارُل پگرے، شارُل من آں شارُل توے شارُل بلوچستان اِنت، شارُل بِنداتیں، شارُل بانداتیں، شارُل وتواجھی ءِ نام، شارُل جنز ءُ جنگِ نام شارُل آجوئی ءِ مانزمان شارُل آجوئی۔

شارُل کتابے اِے چیز ءَ من شرّے ءَ شمئے دیم ءَ پرّیچاں کہ شارُل آ دگہ دنیایے کتاباں چے جُتا اِنت شارُل یک بے قیمتیں کتابے، شارُل ءِ وانگ پہ ہمُک کس ءَ را اَرزان نہ اِنت چیا کہ شارُل جنگے ءِ نام اِنت شارُل تراکناکیں تراکے ءِ نام اِنت، شارُل زمین جمبوکیں گرندے ءِ نام اِنت شارُل پہ وت ءَ پہ جِند ءِ زات ءَ تباھی یے پہ لسّ ءَ را یک وشھالی ءِ روچ ءِ ٹکّیں اگاں کسے شارُل ءَ وانگ لوٹ ایت گڑا آئی ءَ را چہ وتی زات ءَ سرگْوزگ لوٹ ایت من پمیشکا گْوشاں کہ شارُل ءَ ھرکس ونت نہ کنت کسے کہ شارُل ءَ وان ایت آ گڑا شارُل ءِ ھمپگر گْوشگ بیتّیں، شارُل ءِ وانوکاں من اِے گْوشگ لوٹ آں کہ اگاں کسے ءَ شارُل ءِ وانگ ءِ ھُب ھست اَلّم بہ وانیتّے بلے چو سیپارہ ءَ شارُل ءَ بہ چُکّ اِیت ءُ چمّ ءُ دل ءَ بدار اِیت ئِے چو سیپارہ ءِ تاکانی پیم ءَ تاکاں نرمْ نرم ءَ لیٹان بہ کنت لبزاں یک وشتواریں توارے ءَ درشان بہ کنت اِشی ءَ ھم وانوک سرپد بہ بیت کہ چو سیپارہ ءِ دروشُم ءَ شارُل ءِ ھر لبز ءُ ھر گالرد ءِ سر ءَ امل کنگ ءُ پیشدارگ لوٹ ایت کہ وانوک ھمے بزانت کہ شارُل ءِ وانگ پہ من ءَ سوبمندی یے-

شارُل یک انچنائیں نامے نہ اِنت، شارُل یک بلاھیں بزانتے ءِ واھند اِنت آ کسے کہ شارُل ءِ بزانت ءَ سرپدیں آ کدی شارُل ءَ پُشت نہ جنت آ کہ شارُل ءَ پجّاہ نیار اِیت آئی ءِ پُشت جَنگ ھم بزانتے ندار اِیت دگہ پہ شارُل ءَ من ھِچ گْوشت نہ کن آں بس من شارُل ءِ وانوکاں ھمے گْوشاں کہ شارُل ءَ گوں سِتک ءُ دل بہ وان اِت شارُل پاکیں کتابے، شارُل ابدمان اِنت، منی شارُل نمیران اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: بی این ایم ءُ خلیل بلوچ ءِ کِرد

نبشتہ کار: زیردان بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

“چو ھما کونج ءَ کہ سِستگ چہ رم ءَ”
“پہ وتیگاں تلوسان ءَ اِے کَے اِنت”

اے منی وش بھتی ءُ زندمان ءِ بھشتیں روچ اِنت کہ بی این ایم ءِ کاروان ءَ ھوار بُوَگ ءِ وھد ءَ راجی راھشُون واجہ خلیل بلوچ ءُ واجہ ڈاکٹر منان بلوچ ءَ گوں دیدار بوت، پرے ھاترا من کہ وھدے گْوست ءِ آتراپ ءَ سرکشّ آں گُڑا واجہ خلیل بلوچ ءُ واجہ ڈاکٹر منان بلوچ منی چمّانی دیم ءَ پدّر بہ اَنت۔

پمیشکا من اے گپ ءَ پہ پھر گْوش آں کہ بی این ایم مرچی کہ اے جاہ ءُ سِیمسر ءَ سر اِنت، چہ واجہ گُلام مھمد ءُ لالا منیر، ءُ آئی سنگتاں چہ پد اے ھمے لاگر بالادیں راجی راھشون خلیل بلوچ ءُ واجہ ڈاکٹر منان بلوچ ءُ آئی کاروان ءِ سنگتانی شپ ءُ روچ ءِ جُھدانی برورد اِنت۔ چوش کہ رسانکدر ءُ اے دِگہ دیوان ءُ کچاریاں بازیں بالاداں اے گْوشتگ اَت کہ بی این ایم چو پیسریگیں داب ءَ جُنزگ ءَ نہ اِنت، بلکیں اُوشت ءِ آماچ اِنت، بلے اے نگیگیں جاورانی تہ ءَ بی این ایم ءِ راجی مجلس (کونسل سیشن) ءَ پدّر کُت کہ راجی راھشُون واجہ خلیل بلوچ ءُ آئی ءِ ھمراھیں سنگتانی جُھد ءُ کُوشستاں بی این ایم تھنا درملک ءَ ناں بلکیں ماتیں گُلزمین ءِ ھر ھند ءُ دمگ ءَ ساڑی ءُ گوں نوکیں ھِکمت اَمَلیاں ( حکمت عملیاں ) دیم پہ آجوئی ءِ مِنزل ءِ نیمگ ءَ جُنزگ ءَ اِنت۔ پمیشکا من اے گپّ ءَ ھزار رند ءَ گْوش آں کہ واجہ خلیل بلوچ ءِ راھشُونی ءُ راھدربری انگت مارا درکار ءُ زلورت اِنت، چی ءَ کہ واجہ ءَ گوں وتی سیاسی زانت ءُ زانگ ءَ ھوار اے پند ءَ بازیں جھل ءُ بُرزی، سنگتانی شھادت، دُژمِن ءِ بیھار ءُ پادتراپ، سکّی ءُ سوری، دوستانی سِکین ءُ دِلبڈّی، دوتل ءُ دوپُوستانی تژن ءُ پیگور کُل دیستگ اَنت، بلے پہ بچکند دیم ءَ جُنز اِتگ ءُ چہ وت ءَ گیش راجی نپّ ءُ سیتانی بابت ءَ جیڑ اِتگ ءُ دیمونی داتگ۔

مرچی من اگاں اے گپّ ءَ بِہ گْوشاں کہ واجہ خلیل بلوچ بلوچ راج ءِ ھما راھشُون اِنت کہ آئی ءِ اے راجی جُنز دِگہ دْروشمے داتگ رد نہ بہ آں، چی ءَ کہ مرچی بلوچ راجی جُنز ءِ اندر ءَ کُجام سِلاھبندیں گل گوں دُژمِن ءَ جنگ ءَ اِنت، آئی ءِ تہ ءَ ترا چہ بی این ایم ءِ پتّر ءُ سرکل ءَ رُدوم زُرتگیں سیاسی ءُ بودناکیں سنگت دست کپ اَنت کہ آ جنگ ءِ پِڑ ءَ ساڑی ءُ اے راجی جُنز ءَ دیم ءَ برّگ ءَ انت۔

اگاں انگت کسے بِہ گْوش اِیت کہ بی این ایم ءَ راجی جُنز ءِ اندر ءَ جوانیں کِردے پیلو نہ کُتگ، گُڑا من اے گپّ ءَ الم گْوش آں کہ آ گوں وتی جِند ءَ راستی ءِ درشان کنگ ءَ بے سوب بیتگ۔ چی ءَ کہ من مرچی کُجام سِلاھبندیں گل ءَ کہ چمشانک دیان ءُ چاراں، تہ من ءَ الم اُود ءَ جپا کشّیں ورناہ، چہ بی این ایم ءِ پتّر ءَ رُدوم زُرتگیں سنگت گِندگ ءَ کیت، پرے ھاتِر ءَ من گْوش آں کہ اے راجی راھشُون واجہ خلیل بلوچ ءِ جُھدانی مُزّ اِنت کہ بی این ایم یک راجی پارٹی ءِ بُوَگ ءَ سوبین بوتگ، ءُ ھمے اُمیت ءَ داراں کہ دیمتِر ءَ ھم گوں ھمے لیکہ ءَ دیم ءَ جُنز اِیت۔

مرچی بلوچ نیشنل موومنٹ ءِ سرکماشی ءِ مھار چہ واجہ خلیل بلوچ ءِ بدل ءَ نوک گچین بوتگیں سرکماش ءِ دست ءَ اِنت، بلے ھمے ٹیم ءِ تہ ءَ ھما سنگت ھم ھوار اَنت کہ آیاں واجہ خلیل بلوچ ءِ ھمراھی ءَ بی این ایم اے نگیگیں جاورانی تہ ءَ مھکم کُتگ ءُ اے جاہ ءَ سر کُرتگ، چہ آیاں من ھمے اُمیت داراں کہ آ انگت بی این ایم ءِ مھکم کنگ ءُ دیمروئی دَیگ ءِ واستا وتی جُھد ءُ کُوشست ءَ ھما پیم ءَ برجاہ دار اَنت ءُ اے گپّ ءَ سابت کن اَنت کہ ما چہ واجہ خلیل بلوچ ءِ سیاسی پتّر ءَ ھمے دربُرتگ کہ مئے زند ءِ لیکہ ءُ مکسد بی این ایم ءِ مھکم کنگ ءُ راجی جُنز ءِ دیم ءَ برّگ اِنت، اگاں اے سپر ءُ پند ءَ چونیں کہ مُشکلے بئیت، پہ آئی ارزان کنگ، گیش ءُ گیوار کنگ ءَ گاماں دیم شھار دئیں ءُ دُژمِن ءِ ھر رپک ءُ پندلاں بے سوب کن اِیں۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: ھمک مردم وتی کساس ءَ گھگیری کنت

نبشتہ کار: شھزاد اسلم

دی بلوچستان پوسٹ

منی ھیال ءَ زندگی ءِ مستریں المیہ آں چہ یکے ھمیش انت کہ درستیں مردم یک وڑ ءَ جیڑ ات نہ کن انت، یک وڑ ءَ کت نہ کن انت ءُ یک وڑ ءَ کت کنگ ءِ تاکت ھوں نیست انت کہ تاکت ءِ سیادی انسان ءِ سرجمیں چاگردی ردوم ءَ گوں بندوک انت، پمیشکا ھمک مردم ءِ زندگی کنگ ءِ وتی دابے ءُ ھمک مردم ءِ وتی کساسے۔

بلئے برے برے مارا سما بیت یا مارا گندگ ءَ کیت کہ لھتیں مردم چہ وتی داب ءَ ڈن یا چہ وتی کساس ءَ مستریں کار کنت ءُ پیش دار ایت۔ مارا اے وڑ اے ھاتر ءَ سما نہ بیت کہ آ مردم بن اسل ءَ چہ وتی کساس ءَ سر گوستگ یا چشیں ھچ وڑیں نوبت نیست کہ آئی ءِ درگت ءَ ما بگوْش ایں کہ اے چہ وتی کساس ءَ ڈن انت، بگندئے اے وڑ سما کنگ ءِ سوب مئے آ نوبت ءُ ھما مردمانی درگت ءَ ردیں یا وتساچیں لیکھے دارگ انت۔ بزاں ھچ چیز چہ کساس ءَ ڈن نہ بیت، ھرچیز کہ بیت گڑا بزاں آ وتی کساس ءِ توک ءَ انت ءُ ھمک مردم وتی کساس ءَ کار کنت۔

بلئے باز براں اے راستی ڈالچار کنگ بیت ءُ اشی ءِ سر ءَ بے سر ءُ پادگیں نگد کنگ بیت۔ چشکہ کسے اگاں نمیرانیں کارستے ءِ اکس ءَ وتی وٹس ایپ یا پیسبک ءِ اسٹیٹس بکنت گڑا نگد کنگ بیت کہ اے پیسبکی جھدکارے، اے راستی ءَ چہ ابید کہ بیست ءُ یکمی کرن ءَ چاگردی رسانکدر لس ھال ءُ ایوال ءُ ھیالانی درشانی ءِ یک مزنیں ءُ مھکمیں درے، یک کارستے اگاں یک انچیں راجی کردے پیلو کنت ءُ ابدمان بیت گڑا اے کدرتی ھبرے کہ ھمک مردم آئی ءِ کرد ءِ پشدر ءَ وتی گشاد ءَ جیڑگی بیت ءُ اے راستی کہ ھمک مردم ءِ سر ءَ آئی جند ءِ چاگردی گشاد ءِ ھساب ءَ دگہ دگہ وڑ ءَ آ کرد ءِ سان کپ ایت ءُ آ کرد دگہ کارست ودی کنت ءُ پمیشکا نمیران گوشگ بیت۔

اے یک چاگردی ءُ نپسیاتی پتّرے، پمیشکا اے وڑ گوشگ کہ پیسبکی جھدکار، اسٹیٹس والا کامریڈ یا لس تژنے رواج گپتگ کہ چادر والا کامریڈ ءُ دگہ باریں چے چے، منی نز ءَ اگل ءُ راستی ءَ چہ جتا ءُ گستا انت۔ منی نز ءَ کسے ءَ اگاں اے جاور ءُ نوبتانی تہ ءَ بلوچی چادرے مانپوشتگ آ وتی گشاد ءَ گھگیری کنگ ءَ انت۔ ھمے وڑ ءَ کسے ءَ اگاں یک راجی بامردے ءِ اکس جتگ، آ ھم وتی گشاد ءَ گھگیری کنگ ءَ انت۔ مارا زانگ لوٹ ایت کہ گھگیری وڑ وڑ ءَ کنگ بیت ءُ ھمک مردم وتی کساس ءَ گھگیری کنت۔ چے جایے کہ ما مردماں ایر بجن ایں ءُ آیانی نپری کرد ءِ سر ءَ نگد بکن ایں مارا مردم دلبڈی دیگی انت، کہ تئی نپری کرد تری آ رنگ ءَ جوان مہ بیت بلئے تو شر سان زرتگ، چیز کم کم ءَ مٹ بنت، یا الّم نہ انت کہ ما مدام مردماں ھال بدے ئے کہ ترا چے کنگی انت ءُ چے کنگی نہ انت، بس امینچکاں ما آیاں تژن مہ جنیں۔

تو یک شائرئے ءُ اگاں یک جھدکارے ءِ کرد ءَ ترا شئرے ءِ نبشتہ کنگ ءَ لاچار کت گڑا گھگیری کنگ ءَ ات، تو چاگردی رسانکدر ءَ ھوار ءُ تو یک راجی بامردے ءِ اکس دات، ترا زانگ لوٹ ایت کہ تئی کرد وتی کساس ءَ گھگیری ءِ دروشمے، یا تو لس مردمے ات ءُ ترا تئی راج ءِ سر ءَ بدیں جاوراں بس ادروکے جیڑگی کت، تئی جیڑگ ھم گھگیری انت، بلکیں من وَ گوش آں کہ تو جاورانی پشتدر ءَ وابے دیست تئی واب ھم گھکیری ءِ نشانی انت کہ واب ھم چاگردی راستیانی پشتدر ءَ گندگ بیت، واب یک سکینے ءُ واب آگھی ءِ شبین انت ءُ من پد ءَ گوشاں، واب ھم گھگیری انت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: پنجابی ءِ ناسرپدی

نبشتہ کار: ڈاکٹر مھرین بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

مرچی ھمُک بلوچ ءَ وانگ ءُ زانگ لوٹ ایت وھدے کہ 27 مارچ 1948 ءَ زورگریں پنجابی ءَ بلوچ راج ءِ سر ءَ اُرش کنان ءَ آزات ءُ وتواجھیں بلوچ راج ءِ مُلک بلوچستان ایردست کُت گُڑا شھزادگ ابدلکریم ءَ بگر داں روچ مرچیگ ءَ مئے راجی آجوئی ءِ جُنز ءَ چُنت دیمروئی کُت پرچاکہ اِے جنگ بلوچ راج ءِ آزاتی ءُ وتواجھی ءِ جُنز اِنت۔ اِے جنگ پہ سرجمیں راج ءِ وشھالیں باندات ءِ جنگ اِنت پمیشکا مارا ھرکس ءَ ماں اِے جنگ ءَ بھر زورگی اِنت ءُ مارا اِے راجی آشوب ءِ کلوہ لوگ ماں لوگ ءَ سرکنگی اِنت۔ بلوچ راج ءِ نودربر، بْرات ءُ گْوھار، ورناہ ءُ کماش، دِھکان ءُ پوریاگِراں وتی بلوچ راج ءُ راجی آجوئی ءِ نزوری دُور کنگی اَنت۔ مارا دُژمن ءِ نزوری چارگ ءُ چہ آیاں پائدگ ھم زورگی اِنت۔
اگاں گِند ئے اِے پنجابی ءِ زُلم ءُ زورکیاں وت بلوچ راج ءَ آجوئی ءِ راہ پیشداشتگ چے ءَ کہ ما بلوچ راج وَ دمگی ٹَکاں(قبائیل) بھر ءُ بانگ ایں ءُ مئے ھر ٹَک پنجابی ءِ دلاریں وتگڑیں نواب، میر ءُ سردارانی گُلامی ءِ آماچ اِنت ءُ ھمے بے گیرتیں میر، سردار ءُ نوابانی گلامی ءِ آسر انت کہ 1958 ءَ بابو نوروز ھان زھری ءُ 1973-78 ءَ بابا ھیر بکش مری ءِ سرکماشی ءَ نزیکیں رِند، جمالی، مگسی، کھوسہ، رئیسانی، لیگاری، بُزدار، مزاری، جھکرانی، مینگل، بُگٹی، ڈمکی، بلیدی ءُ دِگہ بلوچ راج ءَ راجی آجوئی ءِ جنگ ءَ بھر نہ زورتگ ءُ انگت بازینے چم بوُٹیں کاسگ چٹّ اَنت۔

گِند ئے بلوچ راج چہ 1948 ءَ یکشل ءَ پنجابی پوج ءِ کُشت ءُ کوش، راجی زُبان، رواج ءُ دودانی لگتمالی، راج ءِ ورنائیں بچانی آوارجنگ ءُ بیگواھی، ماں آزارجاھاں درد ءُ لٹ شاپی، ماں ویرانیں جنگلاں ورنائیں بلوچانی لاشانی دَور دیگ ، بلوچ میتگانی ماندارگ، بلوچ راج ءِ زِر، تنگو، سُھر، ٹیل ءُ گیس ءِ وڑیں گرانبھائیں ھُدائی گْواچنانی لُٹ ءُ پُل ءِ وڑیں زُلم ءُ جبراں راج ءِ لس وانِندگیں مھلوک پہ راجی آجوئی ءِ واست ءَ آگاہ ءُ یکجاہ کُت اَنت۔ مرچاں گوں دُژمن ءَ اے زھر ءُ نپرت ءِ آسر ءَ بلوچ راجدوستی ءَ سک دیمروئی کُت ءُ مرچی بلوچ راجی لشکر بی ایل اِے ءُ آئی ءِ جان ندری گل مجید برگیڈ، بی ایل ایپ ءُ بی این اے وڑیں سِلاھبندیں گلانی رھشُون لس بلوچ وانِندگ اَنت ناں کہ سردار ءُ نواب اَنت۔ اے پنجابی ءِ زورانسری ءِ آسر اِنت کہ بلوچ جُھد ءِ تہ ءَ شھید ریھان بلوچ ءُ سرمچار بانُک شاری بلوچ ءِ وڑیں ھستی ودی بوتگ اَنت ءُ پہ بلوچستان ءِ آجوئی ءُ دُژمن ءِ پْروش دیگ ءَ مرچاں ایشانی ھزاریں رندگیر ھست۔

گْوش اَنت کہ داں وھدے کہ تو یک جیڑھے ءَ سرپد مہ بہ ئے کہ جیڑہ ءِ بُنیات ءُ جِند چے اِنت؟ یا گْوش ئے کہ اِے جیڑہ زاناں چون ودی بوتگ؟ تو آ جیڑہ ءَ گیش ءُ گیوار کُت نہ کن ئے پمیشکا یک جیڑھے ءِ گیش ءُ گیوار کنگ ءَ پیسر جیڑہ ءِ جِند وانگ ءُ زانگ لوٹ ایت، جیڑہ پھم لوٹ ایت گُڑا ما ھمے جیڑہ ءَ گیش ءُ گیوار کُت کن ایں۔ ھمے پیم ءَ ماں یک مُلکے ءَ مُلکاری(سیاسی) جیڑہ ھم ھما وھد ءَ گیش ءُ گیوار بنت وھدے کہ آ مُلک ءِ لس مھلوک ءُ آ مُلک ءِ مُلکار (سیاستدان) آ جیڑھے ءِ جِند ءَ سرپد بہ بنت۔ وھدے کہ ماں یک مُلکے ءَ یک مُھکمیں راجمستری(جمہوری) سرکار ءُ بودناکیں رھشُون بنت آ مُلک وتی جیڑھاں پھم اَنت ءُ جیڑہ گیش ءُ گیوار کن اَنت بلے پاکستان ءِ وڑیں وتگڑیں مُلکے کہ آئی ءَ ناں بودناکیں رھشُونے ھست ءُ ناں کہ اِے دْروگیں مُلک ءَ راجمستری یے بوتگ آ بلوچستان ءِ جیڑہ چون دلگوش ءُ سرپد بوگ ءَ تیار بنت۔
اگاں شُما چاگِردی رسانکدر کہ توری بی بی سی اردو، وائس آپ امریکہ یا توری پاکستانی میڈیا ءِ جیو نیوز، جنگ روتاک ءُ اے آر وائی ءِ وڑیں تندجاھاں پنجابی مھلوک ءِ کمنٹاں بوان اِت گُڑا شُما سرپد بَہ اِت ناں پنجابی راج ءُ نَیکہ پنجابی رھشُون بلوچ ءُ بلوچستان ءِ جِند ءَ سرپد اَنت ءُ ناں کہ بلوچستان ءِ جیڑہ ءَ بابت ءَ سرپدی یے ھست کہ بلوچ زاناں چے لوٹ ایت؟

اجبیں گپے پنجابی گْوش اَنت کہ ایران ءُ اوگانستان بلوچ سرمچاراں پناہ دیگ ءَ اَنت یا گْوش اَنت کہ چہ ھمے دوئیں مُلکاں بلوچ راجی لشکر ءَ جنگی کُمک رسگ ءَ اِنت۔ بزاں اِے پنجابی اے ھم سرپد نہ اَنت کہ بلوچ سرڈگار ءِ سیمسر چہ کج ءَ ھدّءُبند اَنت۔ اے سرپد نہ اَنت کہ بلوچستان چہ ڈیرہ گازی ھان ءَ بِگر داں اوگانستان ءِ ولایت نمروز ءُ داں ایران ءِ دُزّآپ(زاھدان) ءَ بگر داں بندرآباس تاں سندھ کلر (جیکب آباد تا راجنپور) ءَ اِے سرجمیں ڈیھ بلوچستان اِنت۔ اگاں بلوچ توری اوگانستان ءِ ولایت ھلمند ءُ نمروز ءَ بہ بنت یا توری روایرشُتی ایران ءِ ایردستیں بلوچستان ءَ بہ بنت اِے دْراہ بلوچستان اِنت ءُ بلوچ راجی آجوئی لشکر ءَ چہ بلوچ راج ءَ کُمک رسگ ءَ اِنت ناں کہ اوگانستان ءُ ایران ءَ بلوچ راج ءَ کسے کُمکے کنگ ءَ اِنت۔

چوناھا اے نابودیں پاکستانی پنجابی راج اولی برے ناسرپدی نہ کنگ ءَ اَنت۔ وھدے کہ 1970-71 ءَ پنجابی پوج پاکستان ءِ ٹھینکوک بنگالی راج ءِ سر ءَ زُلم ءُ زورکیاں کنگ ءَ اِت اَنت گُڑا ھما وھد ءَ ھم پنجابی لس مھلوک ءُ پاکستانی نابودکیں رھشُون ھمے گْوشگ ءَ ات اَنت کہ بنگلہ دیش ءَ ھچ آجوئی ءِ جنگ نہ انت، اود ءَ دْراہ شر اَنت۔ بلے ھمے بنگالی راج ءِ ھکانی لگتمالی، زُلم، زوراکی، زالبوالانی کم شرپی ءِ آسر ءَ اناگاہ 18 دسمبر 1971 ءِ سُھب ءَ ماں دُنیا ءِ رسانکدر ءَ ھال شِنگ اِت کہ پنجابی پوج ءَ دُنیا ءِ مستریں جھانی سرجھلی(پبلک سرینڈڑ) کُت ءُ دْروگیں پاکستان پْروشت۔ چہ ایشی ءَ پد 1973-78 ءَ بلوچ راج ءِ سر ءَ لشکرکشی، پہ ڈالر ءِ لالچ ءَ چہ 1980s ءَ اوگانستان ءِ جنگ ءَ ھوار بوگ ءِ وڑیں ردیاں ٹی ٹی پی ءِ وڑیں گل پاکستان ءِ ھلاپ ءَ ودی کُتگ اَنت کہ اے گل پاکستان ءِ بیرانی اِنت۔ مرچی پاکستان مُلکاری جیڑہ، زرکاری ءِ تباھی ءُ پاکستان ءِ سِلکاری ءُ بے رھشُونی پاکستان ءِ بلوچستان ءُ ٹی ٹی پی ءِ وڑیں جیڑھاں ھلاس کُت نہ کنت۔

چوناھا بلوچستان ءِ جیڑہ وَ دگرے، بلوچستان یک جُتائیں راجے ءِ سرڈگار اِنت بلوچ ءِ جُھد راجی آجوئی ءُ بلوچستان ءِ آزاتی اِنت بلے لس پنجابی اے چیز ءَ انگت بے سما اَنت ءُ اے بے سمائی پاکستان ءَ زیت 1971 ءِ وڑ ءَ پْروشین ایت۔
ما گوں بلوچ راج ءَ دزبندی کن ایں کہ وتی راجی زباناں بہ وان اِت، زُبان دوست ءُ راجدوست بَہ اِت۔ دُژمن ءِ ھلاپ ءَ مُدام زھر ءُ نپرت ءَ برجاہ بہ دار اِت کہ نپرت راج ءِ پدریچ ءَ آجوئی ءِ راہ پیشدار ایت۔

بلوچ راج شالا تپاک ءُ یکمُشت، وتی ڈیھ ءِ وتواجہ ءُ بلوچستان شالا آجو بات، آزات، آزات ھیال ءُ راج مستری بلوچستان شالا دیمروئی بہ کنات۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورکایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: شاری جان تو مارا تاجے سر ءَ دات

نبشتہ کار: ھلیل بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

مھر چے ئے؟ پد ءَ مھر گوں گُلزمین ءَ بہ بیت کہ بلوچانی کِرّا ماتیں گُلزمین ءُ مکّھیں ڈیھ ءِ نام ءَ زانگ بیت ھمے مھر ءِ ھاتر ءَ زمین ءِ بَچّ، ھاک شیدائیں سرمچار بالوھانی پَیم ءَ پہ رُژنائیں باندات ءِ ھاتر ءَ وت ءَ را ندْر کن اَنت۔

مروچی بلوچ راج ءُ بلوچ ءِ ڈیھ ھما جاوراں آھتگ ءُ سر بوتگ کہ پہ بلوچ ءَ دِگہ ھِچ وڑیں راہ ءُ دَر پَش نہ کَپتگ اَبیدئے جنگ ءَ ءُ بلوچ ھم ھمے جاوراں شرّی ءِ سر ءَ سرپد اِنت کہ مروچی زاتی زندگی کنگ ءُ تھنا وتی جِند ءِ سرے رکّینگ پہ بلوچ ءَ ایبے زانگ بیت ماتیں گُلزمین ءِ اِشک ءَ بلوچ ءِ کُنگریں بَچّ فدائی کنگ ءَ اَنت۔

مروچی مھرستان ءِ مکّھیں سرزمین اِنت ءُ ڈیھ ءِ شیدا ءُ آشک مکّھیں مات وَت اِنت ھَو من دو چُکّانی مات، بلوچ ءِ ننگ، بلوچ ءِ پَھر، بلوچ ءِ جُنز ءَ چہ رُنگراھاں کشّوک ءُ دِگہ مادنیں کِشکے پیش داروک فدائی شاری بلوچ ءِ گَپّ ءَ آں۔

زیکّیں شام ءَ من ءُ دِگہ سنگتے اَڑان ءُ کَپان ءَ کوھے ءِ ٹُلّ ءَ پہ نیٹورک ءِ گِرگ ءَ لگّ اِت ایں نیٹورک ءِ پَچ کنگ ءَ گوں ٹویٹر ءِ نوٹیفکیشن آھت اَنت پاکستان ءِ بے بُنیادیں نیٹورک اِنت داں کہ دو سَئے بَر ءَ موبائل ءَ پَچ ءُ بند مکن ئے میسج نیا اَنت گُڑا ھمے نوٹیفکیشن من وانان کُرت اَنت چاراں بی ایل اے مجید بریگیڈ ءَ ماں کراچی ءَ فدائی اُرشے کُرتگ ءُ اُرش کار اولی بلوچ زالبُول اِنت کہ فدائی کُرتگ ئِے فدائی شاری بلوچ پنام بْرمش۔۔۔
من زوت زوت وتی سنگت مِستاگ گِپت کہ فدائی یے بوتگ زالبولے ءَ کُرتگ منی سنگت ءَ را بھیسہ نہ بوت ءُ گْواچن ءَ اول سر ءَ منی جند ءَ را بھیسہ نہ بوت ءُ اے وھد ءَ کہ من اے دانکاں نوسگ ءَ آں انگت من ءَ بھیسہ نہ بُوّگ ءَ اِنت بلے گْواچن ھمیش اِنت کہ شاری جان ءَ مارا تاجے سر ءَ داتگ-

یک اَکسے دیم ءَ گْوست کہ شاری جان گوں وتی دوئیں چُکّاں نشتگ من دنیگتا ھمے جیڑگ ءَ آں کہ یک ماتے وتی چُکّانی باندات ءِ رُژنا کنگ ءَ پہ چہ وتی چُکّاں چِتور دور شُت کَنت، وت ءَ را چون گِستا کُرت کَنت ھَیر من مات ءِ مھر ءَ گیش سرپد نہ آں بلے من وتی مات دیستگ کہ کسانی وتی جاگہ ءَ وھدے من ورنا بوتگ آں پہ وانگ ءِ ھاتر ءَ چہ مات ءَ کمّو دُور بوتگ آں گُڑا مات ءِ مھر، ھُبّ ءُ واھگ ءُ زھیر پہ وتا من دیستگ اَنت کہ مات ءِ اَرس چارگ ءِ پیم ءَ نہ بوتگ اَنت ءُ پد ءَ بلوچی بتلے اَست کہ “مات ءِ دِل گوں زھگ ءَ ءُ زھگ ءِ دِل گوں کوہ ءَ” اِد ءَ شاری جان ءَ اے بتل ءَ را نوکیں رنگے دات ءُ کوھاں نشتگیں بلوچ ءِ ماتانی تاسُپیں بچّانی ھاتر ءَ ھاٹیگے جوڑ بُوت کہ تھنا شُما راج ءِ بھر وتی کوپگاں نہ زُرتگ بلکیناں ما بلوچ شیرزال ھم دُژمن ءَ سْرین پْروش کنگ ءِ ھاتر ءَ وتی سرانی ندْر کنگ ءَ چَکّ ءُ پَد نہ بہ ایں۔
وھدے ما جُنز ءِ مادنیں کِشک زُرتگ ءُ پہ کوھاں رپتگ ایں گُڑا مُدام ھمے بتل مئے دیم ءَ آھتگ
بلے مروچی دَور بدل بوتگ یک نوکیں دَورے ءِ بِندات بُوتگ کہ جُنز ءِ رنگ ئِے مَٹّینتگ اے دَور اُستاد اسلم ءِ دَور اِنت اے لُمّہ یاسمین ءِ دَور اِنت کہ وتی نوک بروتیں بَچّ ریحان ءِ کوپگ ءَ وتی دَست ءَ جَنت ءُ پہ فدائی ءَ رھادگ کنت ئِے کہ “بُرو من ترا پہ راج ءَ کُربان کُرتگ ” اے دَور ھشت سالیگیں ماروش ءُ چار سالیگیں میر ھسن ءِ مات بانُک شاری بلوچ ءِ دَور اِنت کہ وتی چُکّاں بوسہ دَنت ءُ وَت ءَ پہ راج ءَ ندْر بُوّگ ءِ ھاتر ءَ دَرکپ ایت ما ھمے دَور ءِ وش بھتیں بلوچ ایں اگاں ما وت ءَ را سرپد بہ بہ ایں۔

شاری بلوچ ءِ دیمونی ءَ تیوگیں دنیا ھبکّہ کُرتگ وَ کُرتگ دُژمن ئِے ھم جیڑگ پرمان کُرتگ کہ بلوچ گوں من کُجام ھَدّ ءَ داں کاینت ءُ کن اَنت کہ یک وشھالیں زِندے ءِ ھُدابُند، وانگ ءُ زانگ ءُ مال ءُ مِلکت ءَ سرچکار بلوچ زالبولے وتی زاتی زندگی ءَ یل کَنت، وتی گْواڑگیں چُکّاں چہ گِستا بیت ءُ سرجمیں بلوچ راج ءِ گَماں وتی کوپگاں زُور ایت ءُ بلوچ ڈیھ ءُ بلوچ زِر ءِ پَھازگ ءَ پہ وت ءَ ندْر کَنت۔

شاری بلوچ ءِ کُربانی بلوچ ءِ جُنز ءَ دِگہ سیمسرے ءَ سر کَنت کہ اود ءَ دژمن ھم پہ وتی دارگ ءُ کوزہ کنگ ءَ پشیمان بیت ءُ تچگ ءِ ھاتر ءَ راہ نہ گِند ایت پرچا کہ شاری ءَ یک انچیں سلّھیں کِشکے بلوچ ورنایاں ءَ شون داتگ کہ اے کِشک ءَ نہ رَوگ ءَ بلوچ ورنا پہ وت ءَ ایبے سرپد بنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورکایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔