TBP Balochi

نبشتانک: چیرجنگی ءِ تب ءَ شَرّ سرپد اَت

نبشتہ کار: شیردل بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

“ملکموت مستیں لیڑھے بوتیں
بروتیں ماں کور ءَ جور ب چارتیں “

اِنچو جیڑگ ءَ پد ھم ھچی سمج ءَ آیگ ءَ نہ اِنت، نہ زاناں اے اِلم آئی ءَ چہ کج ءَ دربرتگ اَت گپّ کم ءُ اَمل گیش کرتگ ئِے انچو زانان ءُ سرپد باں آئی ءِ کارستانی کسہ ءِ آرگ انچو ارزان نہ اِنت پھم اِتگ آن ئِے سرجمیں آشوبی یے بوتگ گوش ئے ” ڈاکٹر چی گویرا ءِ شھزانت (پلسپہ) ئِے پھک ءَ وانتگ ءُ دربرتگ ءُ چیرجنگی (گوریلا جنگ) ءِ تب ءَ شَرّ سرپد اَت ءُ سنگتاں آئی ءِ سر ءَ ٹوھیں اُوستے داشتگ اَت جتائیں کارست ءِ ھدابند اَت چُشیں واھندگے نہ اَت، ما بُگش ایں انچو باز ٹوھیں شھزانتانی (پلاسپرانی) وانگی (Books) ئِے وانتگ اَنت کہ اے اِلم چہ ھما وانگیاں (books) زانت دربرتگ ئِے ، آئی وانگ ءِ درگت ءَ بی ایل ایپ ءِ گل ءَ انجیرکوہ ءِ شھیداناں دروت درشانی ءَ گُشتگ اَت، بندات ءَ گل ءِ انٹیلیجنس باسکے ءُ شھری کار ئِے کرتگ اَنت، وانگ ءُ نبیسگ گل ءِ بنجل (اوتاک) ءَ ئِے دربرتگ، باز جپاکشیں باسکے بوتگ۔

مرچیگیں وھد ءَ وَ ھرچ چیز پدر کرتگ، زانت ءُ زانتکاری زامن ایوک وانگجاھاں کسے بھر ءَ نہ کپ اِیت، بلکیں یک نہ واھندگے شَرّ ءُ سرپدیں انسانے بوت کنت چیرمین زاھد کرد ءَ ھمے درگت ءَ ماھی کلانچی (کراچی ) ءَ ھشت راہ (ھشت چوک) ءَ بی این ایپ ءِ مراگشے ءَ وتی گْوَشتانک ءَ اے وڑ گوشت ئِے چہ لالچی ئیں وانندگے ءَ ھما ناوانندگ ھزار سر شَرّتر اَنت، پہ وتی کَٹ ءُ نپ ءِ واستا راج ءِ سودا نہ جَن اَنت، ھما وانندگاں چہ کمیشن ءَ چکاس دربرتگ ٹوھیں پوسٹے سر ءَ نشتگ ءُ پمشکا بے توار اَنت مئے پگار بند بیت یاں گوں زورگِریں ڈیھ ءِ کاراں ھمکار اَنت چہ اے وڑیں لالچی ئیں وانندگاں ھما کوہ ءِ جاہ منندیں پھلوال ءُ شپانکے گھتر اِنت کہ وتی راج ءُ وتن ءِ پاسبان بیت۔

چہ ھمے وتن ءِ پاسبانیں بچاں یکے “سابرکادر پنام تاھیرجان واجہ ءِ آریپیں پِت ءِ نام کادربکش اِنت ، آواران ءِ دمگ پاھو گڈوپ ءِ جاہ منندے، من گوں آئی ءَ اولی رند ءَ دو ھزار یازدہ ءُ دوازدہ ءَ دُچار کپ اِتاں “بی این ایم آواران دمگ ءِ تر ءُ تاب ءَ شُتگ اِتاں پد ءَ واتر بوگ ءِ سپر ءُ گُڈی دیوان ھمیشانی بنزہ ءِ اَت، یکروچے کر ءَ داشت آں دیوان ءِ گپّ کرتاں گوشت ئِے اے بنزہ ءِ باسک روچ ءَ وتی کاراں دست گلائیش اَنت شپ ءَ واتر گس ءَ کاینت گوشاں اِش ۔

من گوشت شَرّ اِنت باندا سھب ءَ یکجاہ اِش بہ کن دیوانے کن ایں، سھب ءَ بنزہ ءِ دیوان بوت، دیوان برجم دارگ ءِ دراھیں کار ئِے کرتگ اِت اَنت،چہ ھما روچ ءَ من زانتان ئِے لائک ءُ تیزگامیں ءُ زوت کاریں، گران مھر ءُ مھکمیں سنگتے، وتی زُرتگیں گام ءُ کرتگیں گپّ ءَ شَرّ سرپد اِنت تاھیرجان ءَ گوں بازیں جاھاں یکجاہ بوتگاں، اے سنگت ءِ تہ ءَ مزن گندی نہ بوتگ، نام ءُ توار ءَ سک ءَ ٹوہ اَت جُتائیں کارستے ءِ ھدابند بوتگ بلے گندگ ءَ وت ءَ انچُش پدر کرتگ ئِے نہ دیستگیں مردم ءَ نہ پھم اِتگ “ھما تاھیر اِنت کہ لشکر ءِ واب ءُ آرام ئِے ھراب کرتگ لشکریاں ھرکس ءَ کپتگ لٹ داتگ بُگش اِت” تاھیر کجا اِنت؟ کجام راھاں سپر کنت؟ ءُ جنگ ءِ بازیں رپک ءَ سرپد اَت، وھدے سنگر ءَ نشتگ گؑڑا لشکر ءَ گریوگ پرماتگ نہ زاناں آئی ءِ کجام کارست ءَ گیربیاران ءُ بہ ساڑیان ئِے۔

تاھیرجان اگاں گپّے بہ کرتیں گڑا تچک ءَ کرتگ اَت چو لھتیں مردم ئیگ ءَ دپ وش ءُ پُشت ءَ نہ ڈوبار اِتگ ئِے انچیں گوں نرم گپتاری ئِے اَت من پمیشکا جیڑگ ءَ آں اے بندہ ء ھُدا ءِ تہ چنچو کدرت سلائیت چونی ءَ بوتگ؟دراھینانی کارمرز کنگ ئِے زانتگ ءُ انچیں ھُنر سازین ءُ شَرّیں جنگولے اَت، چنچو آئی ءِ دلیری ءِ گپّ ءَ بہ جناں رَد نہ بنت ءُ انچیں کارستانی ھُدابند گام پہ گام گیر آرگ بنت ۔

تاھیر جان ءِ وڑیں مھکمیں ھمراہ ءِ جُتائی سک ءَ تور ایت، مرچی آئی ءِ واستا سرڈگار ءِ ھمک درد وار ءَ گریتگ کسے چَماں ارس تاچینتگ ءُ کسے دلاں ھون تلکار اَنت، انچو درچکانی تاک گمیرتگ اَنت، ھما راھاں کہ سپر ئِے کرتگ ھما راھاناں مُج ءَ گپتگ کوہ تامور اَنت، بلبلاں زھیر نالگ اِتگ ءُ دراہ تاھیر جان ءَ گیرکار اَنت ۔

نوزدہ جلکان دوھزار بیست ءُ دو[19/06/2022 ] ءَ انجیر کوہ ءِ شھید سابرکادر پنام تاھیر جان ،شھید زھورجان پنام بالی بلوچ ،شھید اکبرجان پنام ھمل بلوچ ،ساجدجان پنام سمیربلوچ، شھید ساجدجان پنام سگار بلوچ ءُ ورنائیں اَتا جان گوں جلکان ءِ ءُ سرڈگار دراھیں شھیداناں سھرچکیں دروت ندر کناں ۔

“آجوئی زندگ بات “

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

تمبو ءِ ھند ڈولاونگا ءَ ناگتی یک زالبولے ءِ وتکشی ءِ ھال دیم ءَ اتکگ –

گیشیں ھالانی رد ءَ تمبو ءِ ھند ڈولاونگا ءَ علی حیدر نامی ئیں مردمے ءَ انتزامیہ ھال داتگ کہ آئی ءِ لوگبانک ءَ ساد گُٹ ءَ کُتگ ءُ وتکشی کتگ-

لیویز ءِ ٹیم وئیل جاہ ءَ سر بیتگ اَنت ھال دیوکیں زالبول ءِ لوگ واجہ علی حیدر زالبولانی گوشگ ءَ دزگیر کنگ بیتگ ءُ زالبول ءِ لاش پولیس ءَ پوسٹ مارٹم ءِ واستا ھسپتال ءَ رسینتگ –

ناگتی وتکشی کنوکیں زالبول ءِ لوگ واجہ ءَ پولیس ءَ را گُشتگ کہ آئی ءَ دومی آروس کتگ چریشی ءِ سر ءَ آئی ءِ لوگبانک وش نہ بوتگ ءُ آئی ءَ وتی زند آسری کتگ، دومی نیمگ ءَ زالبول ءِ کھول ءَ بھتام جنان ءَ گوشتگ کہ زالبول ءَ وتکشی نہ کتگ بلکیں کُشگ بیتگ-

کوھلو ھسپتال ءِ انتزامیہ ءِ رد ءَ پوسٹ مارٹم رپورٹ ءِ رد ءَ زالبول ءِ گُٹ ءَ ساد ءِ نشان تچک ءَ گندگ بنت بلے زالبول ءِ کھول ءِ رد ءَ بیتگیں گمانانی سر ءَ پولیس گیش پَٹ ءُ پول کنگ ءَ اِنت-

زانگ بہ بیت بلوچستان ءَ لوگی جیڑہ ءُ گیرت ءِ نام ءَ زالبولانی کوش ھمک وھد بیگ ءَ اَنت بلے اے وڑیں وئیلاں ھواریں باز کم مردم کانود ءِ سر ءَ آرگ بنت-

کچ ءُ کساسانی رد ءَ پاکستان ءَ سال ءِ تہ ءَ ھزار ءَ گیش زالبول کُشگ بنت کہ اشانی تہ ءَ گیشتر گیرت ءِ نام دیگ ءُ کُشگ بیگ ءَ اَنت-

نبشتانک: نمدی یے پہ وتی مھروانیں سمّو ءَ

نبشتہ کار: نودان بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

دروت ءُ دراہ بات ئے منی مھروانیں سنگت اُمیت کن آں کہ تو وش ءُ جوڑ ئے، انوں سھت شپ ءِ دو ءُ نیم اِنت من اے نمدی ءَ نبشتہ ءَ کنگ ءَ آں، دیر اِنت منی دل ءِ واھگ بوتگ کہ پہ تو چار لبز گرنچ بہ دے آں ءُ گوات ءِ رَم ءَ یل بہ دے آں، بَلے من ھمے کہ ندّ چست کُرتگ لبزاں چہ ھیال ءِ دریگ ءَ بال کُتگ ءُ دراتکگ اَنت تو و زان ئے من چُشیں ندکارے ھم نیاں بَلے مرچی تئی یات ءُ زھیراں من ءَ لاچار کُتگ کہ دل ءِ دراھیں گپّاں لبزاں گوں بہ کماھاں پہ تو راھی بہ کن آں۔

سمو! تو زان ئے من ءَ ءُ ترا سک دیر اِنت سنگت اِیں ءُ ھال ءُ ایوال کنگ ءَ ئیں برے برے من تو زار ھم بوتگیں ماھے ماھے ءَ گپّ نہ کُرتگ بَلے پد ءَ وتی دراھیں گلہ ءُ زاری یک کرّ ءَ کُرتگ اَنت پد ءَ وشان بوتگیں ھمے مئے سنگتی ءِ مھکمیں ءُ مستریں راز داری بوتگ ھمے واست ءَ گوش اَنت سنگتی مھر ءَ چہ مھکم ءُ توانا ترّ اِنت چہ مھر ءَ پیسر سنگتی اَلمی اِنت-انچُش کہ آھوگ گُل جاھے ءَ گْوش اِیت

ما سنگت اِین ءُ سنگت ءَ مڑگ کپ اِیت
آ دامن ءَ اے ڈنگر ءَ آڑگ کپ اِیت

سمّو ھمے وڑ ءَ مئے سنگتی ءِ بازیں وھدے ءِ گوزگ ءَ پد مرچی من ترا اے ھال ءَ دیاں کہ تو من ءَ سک دوست بہ ئے من ءَ گوں تو مھرین ءُ تو بلکیں ھیراں بہ بہ ئے ءُ جیڑگے ءَ بہ کپ ئے کہ من ترا کدی نہ گوشتگ کہ من ءَ گوں تو مھر اِنت ۔ ھو، من ترا اے گپّ بِھ نہ گوشتگ چی ءَ کہ دگنیا ءِ توک ءَ گران تریں کاراں چہ یکے ھمیش اِنت ترا مردمے دوست بہ بیت ءُ تو انگت آئی ءَ گوشت نہ کن ئے کہ تو من ءَ دوست بہ ئے من ھم اے گپّ دل ءَ داشتگ ترا گْوشت نہ کُرتگ بلّے ھما اِنت کہ من ترا دیستگ من وت نہ زاناں منی شپ ءُ روچ چوں گوزگ ءَ اَنت نہ من ءَ واب کیت نیکہ آرام ھر سھت ءُ دمان بس گوں تئی ھیالانی تہ ءَ گار آں من ھر وھد کہ چماں بند کن آں تو گوں شیپگیں پونز ءُ کاگد رَکیں انارک،گُل اندامین بدن، ماہ دروشُمیں سورت، آھوگیں چم ءُ نرم ءُ نازرُکیں لُنٹانی سر ءِ پُر مھریں بچکنداں گوں منی دیم ءَ ئے-

سمو! من نہ زاناں تئی زبیائی ءَ کُجام لبزاں گوں سَتا بہ کن آں تو گوش ئے آزمانی پری یے کہ زمین اِیر اتکگ ئے ءُ ترا ربّ ءَ گوں وتی دستاں سازینتگ تو منی لبز ءَ لبز ءَ چہ شَرتر ئے۔ من انچو پہ تو شیدا آں چو کہ، پُنو پہ سّسی ءَ، شےمرید پہ ھانی، پریاد پہ شیرین ءَ ،تو انچو من ءَ وتی دیوانگ کّتگ کہ دمانے چہ تئی ھیالاں در بوت نہ کن آں۔ تو منی واھگانی مستریں لوٹ ءُ تماہ ئے ءُ وابانی ھما گُڈی بشارت ئے کہ من ءَ دائمی ھوشام بوتگ ءُ وداریگ بوتگ اَنت-

سمو! نو شپ ھم شُتگ آسر اِنت واب ءَ من ءَ انچو بے تاب کُتگ کہ بار بار ءَ ندّ چہ دست ءَ کپگ ءَ اِنت ءُ من نہ زاناں تو منی نمدی ءِ پسو ( جواب) ءَ دے ئے یا اِنّاں! من ودار بہ کن آں یا مہ کن آں بلے ،من ترا بس گُڈی ءَ ھمے گوشگ لوٹاں کہ تو منی ھیالانی سمبھ اِتگیں بانور ئِے تو من ءَ بے کساس دوست بہ ئے من تئی مھرانی سارتیں ساھگاں زندگ بوھگ لوٹاں۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

کراچی پریس کلب ءِ دیم ءَ چہ کراچی ءَ زورانسری آوار جنگ بوتگیں مردمانی ھاتر ءَ بیگواھیں مردمانی زھرشانی ءَ مروچی نُھ روچ سرجم بوتگ انت، کہ زھگ ءُ زالبولاں بھر زرتگ –

مروچی زھرشانی ءَ چہ کراچی ءَ آوار جنگ بوتگیں شعیب بلوچ ءِ کھول ءَ بھر زرتگ ءُ گوشتگ کہ شعیب احمد ء اعظم خان سند ءِ پولیس ءُ پوج ءَ آوار جتگ ءُ بیگواہ کتگ – شعیب احمد ھزدار ءِ دمگ نال ءِ نندوک ایں ءُ آئی ءِ واھشت بوتگ کہ کراچی شھدربرجاہ ءَ داکلہ بہ زوریت –

ھمے وھد ءَ بلوچ یکجھتی کمیٹی کراچی ءِ آرگنائزر آمنہ بلوچ ءَ گوشتگ کہ ھنچو سما بیت سند ءِ سرکار بیگواھیں مردمانی یل کنگے درگت ءَ بوتگیں گند ءُ نند ءَ سنجیدگ نہ ایں –

آئی ءَ گوشتگ کہ دو روچ پرگوستگ بلے یک مردمے ھم یل کنگ نہ بوتگ – چوشکہ گند ءُ نند ءِ بندات سند سرکار ءَ وت سند پولیس ءِ نیمگ ءَ چی کتگ کہ ما آ وش اتک کتگ – پرچاکہ ما جمھوری مردم ایں ءُ گند ءُ نند ءُ باوست ءِ سر ءَ اوست داریں –

آئی ءَ گوشتگ کہ اے گپ پدر بوتگ کہ زرداری سرکار جمھوریت ءِ نارہ ءَ جنت بلے آئی ءِ سر ءَ امل نہ کنت – اگاں گند ءُ نند پہ مئے رد دیگ ءَ بوتگ گڈا اشی ءِ دیمپانی ءَ ما سیاسی ھکمت املی ءَ چی کن ایں –

آمنہ بلوچ ءَ گوشتگ کہ بیگواھیں مردمانی کھول لاچار کنگ مہ بنت کہ دوبر سند اسمبلی یا سروزیر کارگس ءِ دیم ءَ زھرشانی بہ کن انت، مئے پُرایمنیں زرمبشت مئے نزوری پھمگ مہ بیت اِنت –

مروچی زھرشانی بنجل ءَ کراچی ءِ دمگ گلستان جوھر ءَ آوار جنگ بوتگیں حمید زھری، کراچی ءِ دمگ ملیر ءَ سعید احمد ء محمد عمر، مارپور ءَ آوار جنگ بوتگیں محمد عمران ، لیاری ءَ آوار جنگ بوتگءن شوکت بلوچ، گلستان جوہر ءَ آوار جنگ بوتگیں شعیب احمد ءُ رئیس گوٹ ءَ آوار جنگ بوتگیں نوربخش ء حبیب ءِ کھول ھوار بوتگ انت –

بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال ءَ بیگواھیں مردمانی پانکجنیں گل وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ زھرشانی بنجل برجاہ، زھرشانی بنجل ءَ مروچی چار ھزار ءُ شش سد ءُ نود ءُ یک روچ سرجم بوتگ انت – مروچی شال سول سوسائٹی ءِ جنیں مردیناں بنجل ءَ اتکگ ءُ دلپدردی درشان اتگ –

ھمے وھد ءَ گل ءِ کمک سرکماش ماما قدیر بلوچ ءَ اتکگیں مردمانی میان ءَ تران کنان ءَ گوشتگ کہ بیست سال انت کہ بلوچستان ءَ زورانسری آوار جنیانی درچ برجاہ انت ءُ آھانی یل کنائینگے ھاتر ءَ بلوچ مات ءُ گھارانی پُرایمنیں جھد ھم برجاہ انت – وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ھمے کھولانی جوڈ کرتگیں گل انت کہ بلوچستان ءَ زورانسری آوار جنگ بوتگیں مردمانی یل کنگے ھاتر ءَ مدامی جھد کنان ءُ پیداک انت – مئے مات ءُ گھاراں کول کتگ کہ وتی دوستیگیں مردماں یک ناں یک روچے یل کنائین ایں – اگاں آ زندانانی تہ ءَ شھید کنگ بوتگ انت گڈا ھما زوراک ءَ یک روچے وتی برورد رس انت ، پوجی سرکار ءِ میان ءَ ھزارانی کچ ءَ بلوچ ورنا آوار جنگ ءُ بیگواہ کنگ بوتگ انت، زوراکیانی سوب ءَ بازیں بیگواھیں مردمانی درگت ءَ سرپدی نہ رستگ ھمے ھاتر ءَ آھانی درگت ءَ نبشتہ کنگ بہ بوتگ ھمے ھاتر ءَ درسیں بیگواھیں مردمانی لڑ جوڈ کنگ ءَ مئے گل سوبین نہ بوتگ، سال دوھزار ءُ یک ءَ بگر تاں دوھزار بیست ءُ دو ءَ کساس پنجاہ ءُ پنچ ھزار مردم چہ بلوچستان ءَ زورانسری آوار جنگ ءُ بیگواہ کنگ بوتگ انت –

آئی ءَ دیمتر ءَ گوشتگ کہ بیگواھیں بلوچانی زورانسری آوار جنی ءِ بگیری ءَ نوں بلوچستان ءَ ڈن دگہ شھراں ھم جھد برجاہ انت – زھرشانیانی وڈو ڈول مٹ بوتگ انت – ما اے انسانی ھکانی لگتمالی ءَ دنیا ءَ بازیں سرپدی یے داتگ ما ھمے لوٹیں کہ آ اے پُرایمنیں جھد ءَ مئے توار جوڈ بہ بہ انت –

آئی ءَ گوشتگ کہ دنیایے تہ ءَ سامراجی تاکت ھر وڑیں ھُنر ءُ ھیلا بہ کن انت بلے ایردستانی توارے ایرموش کت نہ کناں ءُ پُرایمنیں جھد ھلاس کنگ نہ بیت، یک ایردستیں راج ءِ وتی رکینگے ھاتر ءَ گڈی ساہ ءَ تاں جنگ کنت –

بلوچستان ءِ ھونواریں دگاں ھونانی ھار ملان اَنت، لھتے ادارانی تہ ءَ دو مزنیں وئیلاں دو درجن ءَ گیش مردم مرگ ءَ وتی ارجان جتگ اَنت-

ژوپ ءَ مروچی پیش اتکگیں ناوشین وئیل ءَ پد ھال سر بوتگ کہ بولان ڈھاڈر کچھی ءَ یک دگ وئیلے ءَ وئیل چار مردم بیران ءُ پنچ زدگ بیتگ اَنت-

زانگ بہ بیت بلوچستان ءَ لھتے ادارانی تہ ءَ اے دومی مزنیں وئیل اِنت کہ اشی ءَ پیسر روالپنڈی ءَ چہ شال ءَ روکیں مساپر بریں کوچ وئیل ءِ آماچ بیتگ اَت کہ اود ءَ بس ءَ سواریں سِی ءُ سَے مردمانی تہ ءَ بیست ءُ سَے مردم مرگ ءَ وتی ارجان جتگ اَنت-

بلوچستان ءَ اے وڑیں ساہ کشیں دگ وئیل یکشلی اَنت – دگانی بے سریں جوڑ کنگ ءُ دگانی سر ءَ بے سمائیں پھریزداری ءِ ھواری ءَ کوھنین گاڑیانی سبب ءَ دگانی سر ءَ یک ناوشیں وئیل ءُ انسانی جان زوال بیگ ءَ اَنت-

سرکار کچ ءُ کساسانی رد ءَ بلوچستان ءَ ھمک سال وئیلاں مرگ ءِ ارجان بیتگیں مردمانی کساس ھشت ھزار ءَ سر بیتگ اَنت ءُ بیست ءُ ھپت داں سِی ھزار ءِ کچ ءَ مردم دگ ءِ وئیلاں زدگ بوگ ءُ لنگ بیگ ءَ اَنت-