نمدی یے پہ وتی مھروانیں سمّو ءَ- نودان بلوچ

الم بوانیت

آھوگ تو اے وڑ مہ کُتیں۔۔۔ – بالاچ قادر

آھوگ تو اے وڑ مہ کُتیں۔۔۔ بالاچ قادر دی بلوچستان پوسٹ گُل ترا یات بیت ھما وھدی کہ توءُ دگہ سنگتے مئے...

کمےّ وھد کشّ – منھاج مختار

کمےّ وھد کشّ منھاج مختار دی بلوچستان پوسٹ تو ھم زانئے کہ من ترا گشگایاں بلے اگاں ترا موھ رست منی اے...

بلوچستان ءِ آجوئی ءِ ترس ءُ پاکستانءِ نوکیں پالیسی: نبشتہ حکیم واڈیلہ

گوشنت زوراک وھدءِ وتا نزور بیگءَ گندیت اگں ماریت گڑا آوتی سرجمیں زورا جنت ءُ وتی زوراکیءَ برجم دارگءِ...

نبشتانک: نمدی یے پہ وتی مھروانیں سمّو ءَ

نبشتہ کار: نودان بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

دروت ءُ دراہ بات ئے منی مھروانیں سنگت اُمیت کن آں کہ تو وش ءُ جوڑ ئے، انوں سھت شپ ءِ دو ءُ نیم اِنت من اے نمدی ءَ نبشتہ ءَ کنگ ءَ آں، دیر اِنت منی دل ءِ واھگ بوتگ کہ پہ تو چار لبز گرنچ بہ دے آں ءُ گوات ءِ رَم ءَ یل بہ دے آں، بَلے من ھمے کہ ندّ چست کُرتگ لبزاں چہ ھیال ءِ دریگ ءَ بال کُتگ ءُ دراتکگ اَنت تو و زان ئے من چُشیں ندکارے ھم نیاں بَلے مرچی تئی یات ءُ زھیراں من ءَ لاچار کُتگ کہ دل ءِ دراھیں گپّاں لبزاں گوں بہ کماھاں پہ تو راھی بہ کن آں۔

سمو! تو زان ئے من ءَ ءُ ترا سک دیر اِنت سنگت اِیں ءُ ھال ءُ ایوال کنگ ءَ ئیں برے برے من تو زار ھم بوتگیں ماھے ماھے ءَ گپّ نہ کُرتگ بَلے پد ءَ وتی دراھیں گلہ ءُ زاری یک کرّ ءَ کُرتگ اَنت پد ءَ وشان بوتگیں ھمے مئے سنگتی ءِ مھکمیں ءُ مستریں راز داری بوتگ ھمے واست ءَ گوش اَنت سنگتی مھر ءَ چہ مھکم ءُ توانا ترّ اِنت چہ مھر ءَ پیسر سنگتی اَلمی اِنت-انچُش کہ آھوگ گُل جاھے ءَ گْوش اِیت

ما سنگت اِین ءُ سنگت ءَ مڑگ کپ اِیت
آ دامن ءَ اے ڈنگر ءَ آڑگ کپ اِیت

سمّو ھمے وڑ ءَ مئے سنگتی ءِ بازیں وھدے ءِ گوزگ ءَ پد مرچی من ترا اے ھال ءَ دیاں کہ تو من ءَ سک دوست بہ ئے من ءَ گوں تو مھرین ءُ تو بلکیں ھیراں بہ بہ ئے ءُ جیڑگے ءَ بہ کپ ئے کہ من ترا کدی نہ گوشتگ کہ من ءَ گوں تو مھر اِنت ۔ ھو، من ترا اے گپّ بِھ نہ گوشتگ چی ءَ کہ دگنیا ءِ توک ءَ گران تریں کاراں چہ یکے ھمیش اِنت ترا مردمے دوست بہ بیت ءُ تو انگت آئی ءَ گوشت نہ کن ئے کہ تو من ءَ دوست بہ ئے من ھم اے گپّ دل ءَ داشتگ ترا گْوشت نہ کُرتگ بلّے ھما اِنت کہ من ترا دیستگ من وت نہ زاناں منی شپ ءُ روچ چوں گوزگ ءَ اَنت نہ من ءَ واب کیت نیکہ آرام ھر سھت ءُ دمان بس گوں تئی ھیالانی تہ ءَ گار آں من ھر وھد کہ چماں بند کن آں تو گوں شیپگیں پونز ءُ کاگد رَکیں انارک،گُل اندامین بدن، ماہ دروشُمیں سورت، آھوگیں چم ءُ نرم ءُ نازرُکیں لُنٹانی سر ءِ پُر مھریں بچکنداں گوں منی دیم ءَ ئے-

سمو! من نہ زاناں تئی زبیائی ءَ کُجام لبزاں گوں سَتا بہ کن آں تو گوش ئے آزمانی پری یے کہ زمین اِیر اتکگ ئے ءُ ترا ربّ ءَ گوں وتی دستاں سازینتگ تو منی لبز ءَ لبز ءَ چہ شَرتر ئے۔ من انچو پہ تو شیدا آں چو کہ، پُنو پہ سّسی ءَ، شےمرید پہ ھانی، پریاد پہ شیرین ءَ ،تو انچو من ءَ وتی دیوانگ کّتگ کہ دمانے چہ تئی ھیالاں در بوت نہ کن آں۔ تو منی واھگانی مستریں لوٹ ءُ تماہ ئے ءُ وابانی ھما گُڈی بشارت ئے کہ من ءَ دائمی ھوشام بوتگ ءُ وداریگ بوتگ اَنت-

سمو! نو شپ ھم شُتگ آسر اِنت واب ءَ من ءَ انچو بے تاب کُتگ کہ بار بار ءَ ندّ چہ دست ءَ کپگ ءَ اِنت ءُ من نہ زاناں تو منی نمدی ءِ پسو ( جواب) ءَ دے ئے یا اِنّاں! من ودار بہ کن آں یا مہ کن آں بلے ،من ترا بس گُڈی ءَ ھمے گوشگ لوٹاں کہ تو منی ھیالانی سمبھ اِتگیں بانور ئِے تو من ءَ بے کساس دوست بہ ئے من تئی مھرانی سارتیں ساھگاں زندگ بوھگ لوٹاں۔


دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نوکتریں

شال ءَ بیگواھیں مردمانی کھولانی نندانک ءُ زھرشانی برجاہ

زیارت ءِ لشکر کشی ءُ دروگیں میڑ ءِ بگیری ءَ بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال ءَ بیگواھیں مردمانی کھولاں مروچی بیست...

شال: پوج ءِ پانگس ءِ سر ءَ دزبمب اُرشے بوتگ

شال ءَ ناشناسیں مردماں پوج ءِ پانگس ءِ سر ءَ دزبمبے چگل داتگ ءُ تتکگ اَنت- سربوتگیں...

ھیالاں سرّیچ اَت – شیر دل بلوچ

نبشتانک: ھیالاں سرّیچ اَت نبشتہ کار: شیر دل بلوچ دی بلوچستان پوسٹ

بلوچستان ءَ توپانی ھور: گاڑی ءِ ھار برگ ءَ پنچ مردم بیران بوتگ انت

ھئور ءُ ھارانی سوب ءَ پُرشتگیں دگ ءُ ریل پٹیانی شر نہ کنگ ءِ سوب ءَ بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال...