آزمانک: بلے من تتک نہ کُت
آزمانکار: جیئند سادک
دی بلوچستان پوسٹ
شپ تھاروکی ات ءُ لشکر دمک ماں دمک گردگ ءَ اِت اَنت ابیتکی ءِ زِر وتی چَولاں شانگ ءَ اَت،من ھمے نیام ءَ تچگ ءِ نیّت کُت ،بلے تتک نہ کُت، چہ مردماں ، چہ جاوراں ، چہ کسے ءِ آہ ءُ پِریاتاں،دُراہ گُش ئے منی کوپگ ءَ اِت اَنت،القائدہ ءِ 9/11 ءِ اُرش ءَ اِنچو دِل سِتکیں کوکار ءُ موتک در نیاتک دو ھمینچو من ءُ منی مردمانی پِریاتاں شیتانے سر ءَ زُرت۔
ھُدا اَت ،زیبائی اَت ، ماھکان ءِ ناتوامیں نِدارگ اِت اَنت، بلے بیگواہ اَت ھما کہ آئی ءِ ساھت ءُ دمان پکار اَت ھرکس ءَ ،مُرگ ءُ ماراں زیم ءُ زُرمباں ،کورکِٹار ءُ چِرتّاں، توامیں درچک ءُ داراں گیدی ءِ دُراھیں گُنگداماں، بلے آ ءُ آئی ءِ لشکر دَرا نہ اَت۔
من اِتاں، گوں وتی مردماں ءُ بادشاھیں شیتان اَت من ءَ وتی کسانی ءِ کَل ءُ کسارت چو زیت دِل ءَ نہ اَت بلے اوپار اَت سّگ ءُ بے ھُدائیں دُنیا یے اَت،دست ئِے اَت کہ شھار اَت ، نمیرانیں جُست اِت اَنت ، چہ زندمان ءِ کِشکانی سر ءِ نہ رُستگیں کاِرست اِت اَنت،کارِست بے کِساس اِت اَنت، شیکسپیئر ءِ ھما گْوَشتن من ءَ مُدان مدان ءِ سر ءَ یات پیداک اَت کہ” زِندگی تَلوّیے ھرکس وتی اِزم ءَ دَراَنگاز ایت ءُ رؤت”۔ اے ھمے کارِست اِت اَنت کہ ایشی ءِ کِسہ این فرانک ءَ وتی ردوپترے تہ ءَ نبشتگ اِت اَنت ، کارل مارکس ءَ ءُ جینی مارکس ءَ ماں وتی نِمدیانی تہ ءَ آھانی نِدارگ کشّی کُتگ اَت چی گویرا ءَ وتی رودپتر ءِ تاکانی تہ ءَ آھانی ستا ءُ توسیپ کُت ، نتِشے ءَ ایشانی گوما مھر اَت ، پشت کپتگ اَت یونان ءِ شھزانتیں سُکرات ،کہ آئی ءَ تھنا ورناھانی ستا کُت بلے اِد ءَ وڑ وڑیں اُمبرے کارِست چو زبْیائیں کلکشان ءَ من ءَ ءُ منی مردماں دوست اِت اَنت۔ ناں نازی گنوک اَت نیکہ ساربان ناں ھیبتان ،نیکہ اِد ءَ کسے چہ زندمان ءُ آئی ءِ واجہ ءَ مُپت ءُ ھُدا دِلگران اَت، بلے بھا بیتگیں کاپر ءِ کِسہ ءَ کے بکنت،پمن ءُ پہ منی مردماں تھنا بے مانائیں بُھتام اِت اَنت کہ مُشگ بیتگ اِت اَنت۔
کرنانی دروشم ءُ ھیالانی کسانیں میتگے اَت، چہ سُھر پوستیں مھلوکانی رؤگ ءَ رَند ، دگے بے نامیں ءُ دوداں چہ زبھریں نے دگے پجّار ءُ شریں کارانی ھُدا بند اِت انت ھرچ شرّیں شے ءَ چہ گِستہ ئیں مھلوکے اَت کہ آئی ءِ واجھی ءَ دُراھیں زمان چیر تر اِتگ اَت۔ ھرچ تَک ءُ پھنات ءِ اِزم منی مردمانی تہ ءَ بَلگ ءَ اَت دُرست شیکسپیئر ءِ تلّو یے سر ءِ اِزمکار اِت اَنت۔
کپوتانی کوکو ءُ شانتُلانی شیزارگ ءَ چو بشّی جمبراں گوارگ بندات کُتگ اَت ،گْوات اَت یکبرے پد ءَ بے ھُدائی اَت، بادشاھیں شیتان ءِ ھرچ سُر ءُ پُر گیدی ءِ دگے دیم ئِے آبادیں مردماں سر ءُ چمّ اِت اَنت۔
گُڈّسر ءَ داں چمّ بے ھسابیں پیرزالاں کپت اَنت کہ آھانی ھواری ءَ تھنا یک پشت کپتگیں چِرتےّ اَت گوں چیزے گیبی آیات ءُ سُورت ءَ دور ءَ چہ موسمی نوکیں لشکرے اَت، منی ءُ تئی ،مئیگ ءُ شُمے ھمے وڑیں داوا اِت اَت بلے من تتک نہ کُت۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔
