نمدی یے پہ تو ناکو ھیربکش جان
نبشتہ کار : شیردل بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
ناکو جان چوناھا بنی آدم ءِ دود انچش اَنت یکے دومیگ ءَ دُچار بہ کپ اِیت یاں گوانکوے (موبایلے ) ءَ ھبر بہ کن اَنت ،گڑا دْروت ءُ دراھبات الم ءَ بیت، من زاناں تو انچیں جاھے ءَ رپتگ ءُ وتی گڈی منزل ءَ رس اتگ ئے،نوں منی دراھباتی تئی کار ءَ نیاینت نیکہ ترا کلوے رس ایت، تو ابدمان ئے گلامیں چاگرد ءِ تہ ءَ اے وڑ ءَ گوش اَنت مردم دور بہ بیت، مھر گیش بنت، چو دور اناں زھیر بہ کن ئے پد ءَ دیدار ءَ آیگ مہ بیت، تو چَماّں دور ءُ دل ءِ تہ ءَ جاگہ کرتگ ئے اَچ من ابید ترا واھگدار سک ءَ باز ھست، چُشکہ زمین زادگ راج ءِ پُِسگ اَنت، ،راج پّسگ مُدامی گیرکاینت، مہ بات ھما دل کہ چہ شما شموشکار بہ بیت، شما نمیران اِت شما وتی زگریں ھوناں پہ راج ءِ آجوئی ءِ واست ءَ رِتکگ ءُ اُوستانی چراگ بلینتگ اِت۔
ھیربکش جان تو اے گپّ ءَ ھچبر دل ءَ میار ئے کہ شیردل منی نزدیکیں سنگتاں ءُ ھمراھاں چہ یکے بوتگ یکروچے آئی ءَ منی نام ءَ گاگدے اوں سْیاہ نہ کرتگ ءُ دیم نہ داتگ، اَچ تو ابید کَش ءُ کر ءِ بازیں مردماں انچو مار اِتگ، زان ئے گپُ اے نہ اِنت ، دیریگیں واھگے بوتگ پہ ترا چیزے بہ نبیس آں من ءَ اَنچو دیمیں گالرد پر تئی بالاد ءِ ساڑایگ ءَ شات نہ بوتگ، ھمے دروشم ءَ دگہ لھتیں راجی بامرد ھست اَنت، دل ءَ لوٹ اِتگ بہ نبیس آن اِش ، اے نگیگیں جاوراں موہ نہ رس اِتگ یا اے منی نابودی بوتگ اگاں زندمان ءَ نہ دورھیت، گڑا یک پہ یک وتی پروشتگیں گال ءُ گالریچاں ھمایانی ناماں کتاراں ، وتی زرد ءِ پاھاراں دَرشان کناں، چو مار ءِ زھرگ ءَ دل مان پیچ وارگ ءَ اَنت ۔
بلے راستی وَ ھمیش اِنت مُدام ترا جیڑ اِتگ آں، چُشیں دمانے نہ اِنت، تو گیر آرگ بوگ ءَ نہ ئے، تئی سسا ءُ تئی دوستی ءِ درداں بوتگ اَنت ، تئی ھنکیں ءِ گوں ھمک مردم ءَ نزدیکی کرتگ ءُ جھد کرتگ ھرچ وھد ءَ موہ رس اِتگ ،گڑا تئی پیرزال ءُ مکھیں مات ءِ کر ءَ شُتگ ءُ نیاد کرتگ، آئی ءَ ترا گوں وتی دل ءِ درداں، نازینتگ کدی زھیرونک ءُ کدی موتک ءُ کدی پہ وڑے ءَ گیر آؤرتگ ءُ ساڑاتگ ئِے، من آئی ءَ را گوش داشتگ، وتی چَمّانی گلگلیں ارس پھک کرتگ اَنت ءُ پھم اِتگ، ماتے ءِ جگر بچ ءِ گستائی ءِ درداں ٹکر ٹکر بیت انچو چُک ءَ را گوں مکھیں مات ءَ مھر ھست گلزمین مات اِنت ھمک چُک ءَ را لوٹ اِیت ، پہ وتی مات ءِ لج ءُ ننگ ءَ کربان بہ بیت، راج کولیگ بوؤکیں بچانی پہ سراں پھربند اَنت، انچیں پرزنداں راجاں زند بکشاتگ ءُ وت ءَ را راجدپتراں جاہ دیگ ءَ سوبمَنْد بوتگ اَنت۔
ھیربکش جان ، تئی ھما کسان سالیں برازتک” اورنگزیب،انچُش” مھیم جان ،گلشیرجان ءُ راشدجان ءَ تئی ءَ پگر ءِ رندگیری کرتگ ءُ وتی کومی پرز پیلو کُتگ ءُ تئی دیدار ءَ اَتکگ اَنت، تئی ھند ءِ مٹ بوتگیں جاروانی ، مھلوک ءِ ءُ ھمراھانی بازیں کلو پَلہ ءَ گرنچ بستگ ءُ پرتو آؤرتگ اَنت، نوں پمنی گوشگ ءَ دگہ گپے اوں پشت نہ کپتگ، ھمے ھرچاریں، راجی بامرداں دلیری ءَ ھوار انچیں مھروانیں ھمبل بوتگ اَنت، کدی ھمراھان ءَ پہ ملوری نیشتگ اِش مسکرائی گِر ءُ چِلی ءَ ھوار ءُ وَ انچیں جپاکش بوتگ اَنت-
” منی زمین ءِ پُسگ ، جاہ آھو، واجہ باگ ءِ بازار ءَ پہ تئی وشیں مَلگاں سک ءَ زھیر کرتگ ئِے وھدے تو بازار ءِ آسر گوں سنگتاں دَراتکگ ئے دیم پہ منی نیمگ ءَ بازار ءِ اے کر ءَ اتکگ ئے گڑا دراھیں مردماں ترا ءَ پہ ھبکھی چار اِتگ، وتی ھما ردی اِش مار اِتگ اَنت، 26 اگست 2009 ءَ نواب اکبرھان بگٹی ءِ سالروچ ءِ درگت ءَ زھرشانی ءُ روانک ءِ سر ءَ اِش اُرش کرتگ اَت تو، اُستاد الی جان ءُ دگہ لھتیں سنگت زدگ بوتگ اِت ،پد ءَ ھمے مردم دراہ سک ءَ ملامت اِت اَنت، لوٹ اتگ اِش، گل ءِ سنگتاں کسے گو ما دُچار بہ کپت اِیں وتی ردی ءَ بُزور اَنت، باز جاھاں ھمے ھبر دپ ءَ کش اِتگ اِش، ما سک ءَ ملامت اِیں، ٹوھیں ردی یے کرتگ ۔
ھیربکش جان تئی کوھیں بالاد ءِ سیاھگ سارت اَت، سنگتاں تئی ھمراھی ءَ مراد ءُ واھگ ءَ اِت اَنت ھما روچ انگت گیرکاینت، گوش ئے ما جاہ آھو (جھاؤ) واجہ باگ ءَ ھوٹلے ءَ چاہ ءِ ورگ اَنت نشتگ ءُ ھمنیاد اِیں، تئی نرمیں بچکندگانی توار گوشاں آیگ ءَ اَنت، چہ تئی پُرمھریں نیاداں دل انگت سیر نہ بوتگ اَت، سَے سال ءِ ھمراھی گوش ئےکد ء وابے ءَ آسر بوتگ چہ واب ءَ بُست کرتگ تو گندگ بوگ ءَ نہ ئے ۔
ھیربکش جان ، تو ھما گپّ گوں سنگتاناں گوشت ئے، دُراہ راست بوت اَنت، وتی سْیادانی دَرگت ءَ تو گوشتگ اَت، تاں من زندگ آں، اے شمئے سلام ءَ الیک کنت، پد ءَ دلمانگ مہ بیت، انچُش بوت، مرچی گیش تر دژمن ءِ بگّی ءَ چِکگ ءَ اَنت، لھتیں ناماں گوشت کناں-
ناکوجان انگت تو زندان اِت ئے “میرابراھیم اُمرانی پوج ءِ گاڑی ءَ سوار بوتگ، ملور ء جمادار ابدلکادر ءِ دُکان ءِ دپ ءَ داشت سگریٹ زُرت کلدار ئِے نہ دات ،آئی مستریں بچ” نسیر چے ھما روچ ءَ دلاری بِنا کرتگ میر ازیز ءِ ءُ شھمیر ازیر ءِ زامات بوتگ ءُ ھب چوکی ءَ ساکران روڈ ءَ کشندہ ٹولی ءِ کیسر میروانی ءِ دیوانے ءَ بھر زُرتگ ئِے جاہ آھو ءَ کار کنگ ءِ ڈُبہ کوپگاں کرتگ ،آئی گڈسر ءَ چار کاٹون شراب سوگات کرتگ ءُ گاڑی ءِ پُشت ءَ مان کرتگ، دومی بچ” کریم اُمرانی نیشنل ءِ کاسگ ءَ آپ وارتگ زاھر ءَ مکار ءُ باتن ءَ پوج ءِ کارمَنْدے” ابدالھالک گوں ناسر نامیں بچ ءَ چے کسے ءَ پشت نہ کپتگ اُمرانی ءُ سانگبندی ءِ ھک اد ءَ کرتگ اَنت
” اراہ ءِ میر ھُزربکش ء سھراب اُمرانی ءُ ھاجی مرید پوج ءِ کاسگ چٹی ءَ گیش نَہ اَنت،
تئی ناکوزاتک آرپ دلمراد ءُ “ھمید شاھین اُمرانی ءِ گپّ نہ بوتگ، گؑڑا دراھیں کسہ نہ سرجم بیت، راجی جُنز ءِ ھُنڈلاں ولگوج کنگ ءَ دست گلائیش اَنت، دراھیں راج دژمنی ءِ ھداں سرگوستگ اَنت، لکمرادیں”اورنگزیب جان تیروارتگیں کُنٹ ءَ کسے ءَ وتی نہ کرتگ ءُ دست نہ گپتگ، دراہ ترس اِت اَنت کبرے نام ءَ ئِے بہ بیت، مئے ناماں گار کنت، راجی شھیدانی کُنٹانی بے شْرَپی کتگ، ھدا مُرزی ئیں انور امرانی ءُ ابدلھالک ءَ گوشتگ اَت کُچک ءِ موت ءَ مرتگ اَنت، بے نماز جنازہ ءَ دیگ ءَ کل ءُ کسارت کنگی اَنت، وَ انچّش کرتگ اَنت۔
ناکوھیربکش جان ، تئی گوں ارواہ ءَ چنکس نیاد بہ کناں ،دل سیر ءُ ایکم نہ بیت ءُ گپّ آسر نہ بنت، تئی گستائی ءِ یانزدہ سال سرجم بوگ ءَ اِنت، ھما ھبر ما ءُ تو اُستاد الی جان پہ مسکرائی کرت اَنت، راست بوت اَنت اُستاد الی جان وتی کتابجاہ ءَ (لائبیری) ءَ نشتگ اَت نبشتھے ءِ وانگ بندات کرت گوشت ئِے آجوئی ھون لوٹ ایت، تو گوشت ئے، اولی شھادت ءِ کربانی ءَ بہ دے، تو مئے کماش ئے اُستاد الی جان پسہ دات ءُ گوشت “بی این ایم ءِ بن ھشت چیرمین” گلام مھمد بلوچ ءَ انچو ایر کرتگ، اے کاروان ءَ اُمر ءِ مَستری ءُ کستری ءِ گپّ نیست، اُھدگانی گپّ بیت، تو آواران دمگ ءِ سرکماش (صدر ) ءِ شھید بہ بو ترا پُشت ءَ گریوکے نیست بزاں، ترا جَن ءُ چُکے نیست، مات ءُ گھارانی ما تسلہ رو اِیں، وَ انچُش بوت۔
(ناکو ھیربکش چہ ھب چوکی ءَ دلاراں چست کنگ ءِ باز جھد کتگ، سرپد بیت وت ءَ را چہ زانگی جاھاں در کنت دو ءُ سے گوزین ایت،موٹرسئیکلے سر ءَ سْیادے ءَ گوزینتگ، انچو وندر ءُ اوتھل رس اِیت گاڑیانی پٹ ءُ پول کنگ بیت، اد ءَ بچ اِتگ اَت بیلہ شھر ءَ کیت جاہ آھو ءِ مساپر کشیں گاڑی یے ءَ سوار بیت، شھر ءَ دَرکاینت، جاہ آھو ءُ آواران ءِ دگ ءَ رس اتگ اَنت، تاں راہ بند کرتگ گاڑیاں چارگ ءَ اَنت، وھدیکہ ناکو ھیربکش ھمے گاڑی ءَ سوار اِنت ، گُڑا پوج ءِ کارمندیں کُشندہ ٹولی ءِ مردم کاینت ءُ گاڑی ءِ دروزاگ ءَ پچ کن اَنت، جُست ئِے کن اَنت ھیربکش تو ئے بچکند اِیت چہ گاڑی اِیر کپ ایت، مساپریں زالبولاں گریتگ ءُ امباز کرتگ وتی بچ ءَ نہ دینت، پہ زورانسری بُرتگ اِش، رمس”27 اکتوبر 2011 سْیاھیں روچے اَت، سی روچ ازیت داتگ ءُ رمس” 27 نومبر 2011 ءَ مان بیلہ ولّ ءِ پٹ ءَ تیروارتگیں کُنٹ چَکل دات اِنت)-
ناکو ھیربکش جان،، انچو گوشاں تو ھما وش بھتاں شمار ئے، پہ وتی راج ءِ آجوئی ءَ وتی ھیشی سر ءَ ندر کرتگ ءُ ابدمان بوتگ ئے چُشیں نام وش بھت ءِ بھر ءَ کپ ایت۔
ناکو ھیربکش جان تئی پگر ءُ آجوئی ءِ جھد زندگ بات –
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔
