سمرنی سمّو
نبشتہ کار: برزکوھی
رجانک: مھروان کمبر
دی بلوچستان پوسٹ
راجی ءُ مُچی جوزگ، چہ سما ءُ مارِشت ءَ سرچکار، نتُرس ءُ ھما شیرزالیں جِنکّ کہ گوں سگ ءُ اُوپار ءُ مُھکمی ءَ برزکوھی ءِ نبشتانک ءُ جوزگاں یکشل ءَ وانگ ءُ پھمگ ءَ پد وتی ماتی زبان براھوئی ءَ رجانکے کُتگ اِت اَنت، مروچی آ وت بُرزکوھی ءِ ند ءِ سمبھینتگیں بُنگپّ جوڑ بوتگ۔
چہ ھستی ءَ بُنگپّ جوڑ بُوَگ ءِ سپر، مھر ءِ سْرپتگیں پُلّانی سمبھیتگیں سپرے نہ اِنت، بلکیں اے ھما کُنٹگ چکاریں کِشکے ءِ سپر اِنت کہ وت ءَ ندْر کنگ ءُ ابدمان بُوَگ ءِ سپر اِنت کہ نی تو بُنگپّ جوڑ بَہ ئے. بُنگپّ ابدمانیں زندگی ءِ کُٹّ ءَ چہ درکَیت۔ تھنا ساہ کشّگ ارزِشت نہ دار اِیت، بلکیں کِرد ءُ کار ارزِشت دار اَنت۔
انسانی گْوستانک ءِ تاکانی سر ءَ بازیں ھستی چو آزمان ءِ دْرپشوکیں استالانی داب ءَ مُدامی درپش اَنت۔ مئے سمّو ھمے دْرپشوکیں استالاں چہ یک استالے اَت۔ ھمے آھوگ چمّیں ھستی ءِ کُربانی ءَ مئے زندگی ءِ سرجمیں نکشانی سر ءَ وتی بے مُلّیں نِشانی ایر کُت ءُ مئے وابینگیں چمّانی تہ ءَ نوکیں وابے سمبھینت۔ انچو کہ ما آئی ءِ داتگیں کُربانی ءِ کدر ءَ کن اِیں، ھمے وڑ ما آئی ءِ زیباھیں زندگی ءُ آئی ءِ بے مُلیں سر ءِ کُربانی ءِ شاتکامی ءَ ھم کن اِیں۔
آئی ءِ زندگی ھمدردی ءِ ھما چادر اَت کہ مھر ءُ مھروانی ءِ بندیکاں گوں دوچگ بیتگ اَت۔ آ شپ ءِ استالانی داب ءَ وتی کش ءُ گْور ءِ مردُمانی زندگی ءَ رُژن بھر کنگ ءَ اَت، آئی ءَ سارتیں دلاں مھر آتاریں جزبگ ودی کُرتگ اَت۔ آئی ءِ کِرد چو گروک ءَ شھم کنان اَت ءُ آئی ءِ کار لبزاں چہ گیش توار ءَ اَت، پرچا کہ آئی ءَ وت ءَ دگرانی آجوئی ءُ شاتکامی ءِ ھاتِر ءَ ندْر کُرتگ اَت۔
بلے اے آئی ءِ گُڈّی کار اَت، آئی ءَ انچیں کُربانی ءِ داتگ اَت کہ داں جھاں ھست اِنت آ ابدمان اِنت۔ سکّی ءُ سوری، جیڑہ ءُ جنجالاں ابید آئی ءَ پُروش نہ وارتگ اَت، بلکیں چو بُرزیں درچک ءَ اُوشتاتگ اَت۔ آئی ءِ روتگ آئی ءِ لیکہ ءَ گوں بندوک اِت اَنت۔ وھدے پَرز پیلو کنگ ءِ سورہ دم اِت ھچ نہ جیڑ اِت ءُ وت ءَ جاڑیگ کُت ئِے، آئی ءَ وتی زات ءَ چہ گیش دومی مردمانی زلورت ارزشت دات اَنت۔
آئی ءِ داتگیں کُربانی تھنا پرز ءِ پیلو کنگ ءَ پہ نہ اَت، بلکیں وتی گُلزمین ءُ راج ءِ تھاریں شپاں یک نوکیں رُژنے ءِ بکشگ ءِ ھاتِر ءَ آئی ءَ وت ءَ کُربان کُت۔ اے کار آئی ءِ انساندوستی ءِ درشانے اَت۔ آئی ءَ وتی کش ءُ گْوراں بازیں جیڑہ ءُ جنجال، سکّی ءُ سُوری دیستگ اَت۔ آ داں ھما وھد ءَ آرام ءُ کرار ءَ نہ نِشت دانکہ آئی ءِ ھلاسی ءَ وتی زُورے نہ چکاس اِت۔ آئی ءِ دل تھنا پہ زمین دِریکگ ءَ اَت۔
وتی داتگیں کُربانی ءِ سَوَب ءَ آ یک اَنچیں کندیلے اَت کہ تھاریں شپ ءِ دامُن ءَ گار بیتگیں مُساپراں کِشک ءُ راھاں پیش دارگ ءَ اَت۔ آئی ءِ وپاداری راجی زرمبشت ءَ گوں بندوک اَت۔ آئی ءِ کُربانی مارا ھمے درس ءَ دنت کہ مزنی دولت ءُ تاکت ءِ یکجاہ کنگ ءَ نہ اِنت، بلکیں کُربانی دَیگ ءُ سکّیانی ساھت ءَ گوں تمردی ءَ اُوشتگ ءَ اِنت۔
سُمیہ ءِ یات تھنا ھما مردمانی دل ءَ زندگ نہ بہ اَنت کہ آئی ءِ نزّیک ءَ بیتگ اَنت، بلکیں آئی ءِ یات مُچّیں انسان ءِ سماہ ءُ زانت ءِ تہ ءَ چو کہ کتاب ءَ نکش بہ اَنت۔ آئی ءِ کِسّھاں آیوکیں پدریچ کار اِیت۔ آ یک زیبائیں زندگی ءُ ٹوھیں کُربانی یے ءِ گْوائی جوڑ بیت۔
ھردیں ما آئی ءِ یات کنگ ءَ مُچ بَہ اِیں، گُڑا بیائے آئی ءِ زندگی ءُ آئی ءِ داتگیں کُربانی ءِ شاتکامی ءَ کن اِیں. بیائے آئی ءِ مھروانی، ھمدردی ءُ راجی آجوئی ءَ پہ وت ءَ ندْر کنگ ءَ آئی ءِ اِزت ءَ کن اِیں. بیائے ھما سُرکم (مشعل) ءَ دیم ءَ بریں کہ آئی ءَ روک کُرتگ اَت۔ بیائے اے گپّ ءِ سِتک ءَ داریں کہ آئی ءِ بے بھائیں کُربانی مئے تھاریں زندگی ءَ نوکیں رُژنے بکشا اِیت.
بہ گندئے ھستی ءِ نکش ءُ نگاریں پشک ءِ لھتیں بندیک بِہ سِد اَنت، بلے یک زیبائیں کُربانی یے ءِ نشانی مُدام پشت کپ اَنت. آئی ءِ یات گْوستانک ءِ تاکانی سر ءَ نکش بہ اَنت۔ پہ اے یات کنگ ءَ کہ مَرگ ءِ گْرانیں سپر ءَ ھم دومی ءِ ھاتِر ءَ زندگی کنوکیں ھستی اے جھان ءِ جُھلگمیں آزمان ءَ چو استالے ءَ داں ابد دْرپش اَنت۔
پہ دُژمِن ءَ آس ءُ اَنگر ءُ دل ءَ گُلزمین ءِ مھر، تُربت ءِ تپتگیں روچ ءِ سر ءَ شورہ بستگیں سمّو دُژمِن ءِ ودار ءَ اُوشتاتگ اَت ءُ کیچ ءَ پُر مھریں نگاھے چارگ ءَ اَت ءُ الّم اے جیڑگ ءَ اَت کہ اُو منی کیچ ءِ بلوچاں! شُمارا سما نہ اِنت کہ لھتیں دمان ءَ رند من دُژمِن ءِ سر ءَ کھرے باں، وتی ھستی ءَ ٹُکر ٹُکر کن آں ءُ وت ءَ کیچ ءِ ھاک ءُ گْوات ءَ مُدامی ھوار گیج آں۔ تھنا ھاک ءُ گْوات ءَ ھوار نہ بَہ آں، بلکیں پِگر ءُ گْوستانک ءِ تاکانی سر ءَ ھم مُدامی نمیران بَہ آں۔ ھمے پِگر ءُ گْوستانک مُدامی شُمارا ھمے یات ءَ گیج اَنت کہ پاد ءَ اِت جنگ کن اِت ءُ کُربانی دے اِت۔ باور کنائینت کہ بلوچ لگوریں راجے نہ اِنت، باور کنائینت کہ بلوچ مردین ءُ جنیناں ھِچّ پَرک ءُ درکے نیست اِنت۔
توتک ءِ سارت ءُ برپ بادینتگیں گْوات ءُ کیچ ءِ لوار ءَ سر بوتگیں سمّو ءَ بِہ گندے اے ھم جیڑ اِتگ کہ وتن ءِ اِشک مردُم ءَ کُجا کُجا بارت ءُ سر کنت۔ سُمیہ، تو وتی کِرد، کار ءُ کُربانی ءَ چہ کمفرٹ زون ءِ ھما راستی ءُ مانا اِت اِنت آ ھم مٹّ کُرت اَنت۔ کمفرٹ زون ءَ ٹوھیں ھستی ٹُکر ٹُکر ءَ پُرش اَنت ءُ چو مُھرگ ءَ شنگ ءُ تالان بہ اَنت، آیانی ھِمّت، دلیری، اِیمانداری چو ریک ءِ دیوال ءَ لُمب اَنت۔ آ تُرس ءَ واب نہ کپ اَنت، آ ھرروچ تُرس ءَ چہ مرگ ءِ کنڈگ ءَ سر بہ اَنت ءُ زندگاں مُردگاں شُمار بہ اَنت۔
تو اے دُرست رَد پیش داشتگ اَنت، نہ تو پریات ءُ زاریاں، نہ تو ند ءِ سیائیاں، نہ تو واز ءُ گْوشتانکاں، نہ تو نبشتکاری ءَ بلکیں وتی رِتکگیں ھُوناں، وتی بدن ءِ شنگ بیتگیں ٹُکّراں چہ اے پیشداشت کہ دلیری، اِیمانداری، راج ءُ وتن ءِ پِگر، مارشت ءُ لیکہ نِزور مہ بَہ اَنت گُڑا کمفرٹ زون ھِچّ جُھدکار ءَ پُروش دات نہ کنت۔ جُست اِش نہ اِنت کہ سُمیہ ءَ وتی رِتکگیں ھوناں یا کہ بدن ءَ شورہ بستگ ءُ ھما پِگر ودی کُرتگ، آ پِگر راجی سسّا ءُ سما اِنت یا کہ ھما راجی پگر ءِ پھتوی اِنت، بلکیں ھما تُرس ءُ بیمّ کہ دُژمِن ءِ دل ءَ ودی بوتگ آ بلوچ جنینانی، راجی سسّا ءُ سما ءَ پہ جُھلیں شھزانتی(فلسفہ) یے۔ ھمے شھزانتی ء سمّو ءُ شھزانتی ء شارُل، بلوچ راجی آجوئی ءُ بلوچ راجی سسّا ءُ سما دُژمِن ءَ زیراپ کنت۔
انسانی دودمان ءِ رُدوم، راجی دیمروئی یا کہ پَردی آجوئی، درست یکشلی ءُ کُربانی دَیگ ءَ گوں بندوک اَنت، پمیشکا ھِچّ کُربانی کسان نہ بیت۔ اے بے مُلّیں کُربانی ءِ داستان سک باز ارزِشت دار اِیت، اے کُربانی بے بھائیں کُربانی یے۔ وھدے انسان ءِ دل ءِ بند ءُ بوگاں یکشلی ءُ کُربانی ءِ جزبگ چو ھون ءِ رنگ ءَ پینژار بند اَنت، گُڑا جُھلیں شھزانتی (فلسفہ) یے ودی بیت کہ اُود ءَ بس نتُرسیں ارواہ چکر اَنت۔
بِہ گِند! اے کُربانی ءِ برورد ءَ، ٹوھیں دِلانی یکّیں توار ءَ، یکجاھی ءَ، ناچ ءَ، یکّیں اِشک ءَ، یکّیں مست ءُ وتی مست ءَ پہ کُربان بیتگیں سمّو ءَ۔۔
زندگی ءِ ٹوھیں سپر ءَ ھر وھد بے مھری ءِ سُروز ساز اِنت۔ پاکدامُنی ءِ توم ساپ ءُ سَلّھیں دِلاں کِشگ بہ اَنت، اِے ھما کار ءَ چہ رُدوم زِیر اَنت کہ آ ابدمانیں کار بِہ بَہ اَنت. کُربانی ءِ شھم، ھُدا ءِ پرمان، مھروانی ءِ چراگانی بالگ۔۔۔۔ھما ارواہ آجو بہ اَنت آ آزمان ءَ بال بہ اَنت۔
گْوستانک ءِ تاکانی سر ءَ ھما شھیدانی کِسّہ مان اَنت کہ آیاں بھادُری ءَ وتن ءِ رکّینگ ءَ وتی جان ندْر کُرتگ اَنت، آوانی کُربانی، یک رُژنے، بْرانزے، نورے، جلوھے، روچے، ماھے، کندیلے، مھرے ءُ دگہ ھچ ءِ نہ اِنت۔
گاندھی ءِ امن ءَ بِہ گِر داں مسیھی (مسیح) ءِ گُڈّی ساہ ءَ کُربانی ءِ دَرس مرگ ءَ چہ باج بران اِنت۔ آیانی زندگی، مھر ءِ زیبائیں دْروشمے، اِنسانیت ءِ درس آئی ءِ دل ءِ جُھلانکی۔۔۔۔ چہ کُربانی ءَ مارا یک بدلی یے گِندگ ءَ کَیت، ارواہ، دل ءُ دماگ ءِ بدلی ءِ. اِشکراں دست جن ئے”فینکس” ( فینکس —یونانی کِسّھی روایاتانی رِد ءَ انچیں ریگستانی مُرتگیں مُرگے کہ پُراں چہ پاد اَتکگ ءُ بازیں سالاں زندگ بوتگ) بال کن اَنت، گوں ارساں رُکست کنگ ءِ ھمراھی ءَ کسمت ءُ تالہ امبازگی اِنت۔ ساپ ءُ سلّھیں کارانی تہ ءَ مھر ءِ انچیں توم کشگی اِنت کہ آیاں کس ھلاس کُرت مہ کنت۔ پرچا کہ جند ندْر کنگ ءَ ما مجازی ھُدا جوڑ بَہ اِیں. ھمود ءَ مئے ارواہ ءِ روتگ پیوست بہ اَنت، آ یک آزمانی نشانے جوڑ بیت۔
بلے اے زیبائی ءِ مْیان ءَ یک راستی یے پدّر بیت کہ جند ندْر کنگ انچو ارزان نہ اِنت۔ وتی کست ( انا )ءِ ھلاس کنگ ءَ تھاری شگان جت کنت، بلے پد ءَ ھم، ھمدردی ءِ سُھب یکروچے الّم دْرپش اِیت، پرچا کہ اے سُھب ءِ لوٹ ھوناں گوں مینگ بیتگ کہ آزمان گوں رولھی رنگاں پیشدار اِیت ئے۔
شھیدانی کِسّہ، کُنٹگ چکاریں کِشک، پد ءَ ھم سگ ءُ ھاٹیگ ءَ انسانیت ءِ کُٹّ ءَ رُدوم زُرتگ، کُربانی دَیگ ءُ ابدمان بُوَگ، ارواہ ءِ شیرکنیں لزّت، جند ندْری ءَ اِنت کہ آ ھمود ءَ وتی تاگت ءَ شوھاز کنت۔
بیائے پہ زمین کُربان بُوَگ ءِ ھاتِر ءَ مرگ ءَ اَمبازیں ءُ مھر ءِ چیدگ جوڑ بئیں۔ بیائے زندگی ءِ مکسد ءَ سرپد بئیں ءُ اَنچیں کارِستے جوڑ بئیں کہ داں جھان ھست اِنت ما یات کنگ بِہ بَہ اِیں۔ وتی ھستی ءَ چہ جُدا بئیں ءُ آزمان ءَ دست جنیں۔
اے ٹوھیں جھان ءَ کہ ارواہ وت ما وت ءَ دُچار کپ اَنت ءُ ناچ کن اَنت، مارا دُرستاں اِشاں چہ دیم جُنزگ ءِ سگ ءُ ھاٹیگ مان بات، مئے وتگڑیں واھِشت، مئے کسان ءُ مزنیں لوٹ ءُ ارمان، پھریزی ءِ ریک ءِ کلات دریا ءِ چَولانی میار بات ءُ شنگ ءُ شانگ بات۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔
