TBP Balochi

ھسام ءِ ھمرائی ءَ لھتیں یات

نبشتہ کار : شئے بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

کسانی باریں کُجام میتگ ءَ پہ بے سمائی گوازینت ھچ سما ھم نہ بوتگ کہ چون گوست، گُش ئے یکّے ءَ ھبر دات پہ گریوگی چمے شُت پَد ءَ واتر نہ بوت۔۔۔۔۔۔!

اے ھما زمانگ اَت کہ من کیچ ءَ وانگ ءَ اَتکگ اِت آں ۔ منی واستا ھر چیز نوک اِت اَنت ،سنگت،وانگجاہ، بازار ،ءُ پَد ءَ آ زمانگ ءَ من ءَ کیچ ھچ وش نہ بوت نہ زان آں پرچا ،ھردئیں من وتی بازاری مردمے دیستگ منی چمانی ارس رتک اَنت کہ من مرچی پرچاں پہ کیچ ءَ در پہ در آں ؟ اے سنگتانی ھمرائی گُش ئے پہ منی واستا یک نہ جُنزُوکیں سپرے اَت ۔

اے سپر ھمے رنگ ءَ جُنزان بوت دانکہ بازیں وھدے ءَ چہ پَد منی واستا درھیں چیز کوھن بوھاں بوتاں ،پَد ءَ من ،منی وانگ ،سنگتانی ھمرائی نوک نوکیں جیڑاھانی سر ءَ گپ کنگ اَت ،مزاک کنگ اَت ءُ پَد ءَزندگی۔

ھاسٹل ءِ زندگی منی وشتریں زندگی ءِ روچ اِت اَنت ۔ من ھاسٹل ءَ ھما مھروانیں سنگت دیستگاں مرچی چہ ھمایاں چہ لھتیں شھید کنگ بوتگ ءُ لھتیں تھاریں کوٹیانی تہ ءَ بندیگ اَنت چہ ھمایاں چہ یکّے “ھسام ” اِنت کہ ھاسٹل ءِ زمانگ ءَ کہ من دیستگ گُڑا ھرچ ورناہ ءَ چہ جتائیں مردمے اَت نہ کہ یکّے ءِ کار ءَ کارے اَستگ اَت ءُ نیکہ یکّے ءِ گون ءَ نیشت دیوانے کُتگ،آ بوت کنت وتی گَل ءِ کار ءُ کرد ءَ ھوار بوتگ بَلے اَنچوں پہ دیم کسی گون ءَ گپ ءِ نہ کُتگ۔

بَلے من اے ھم نہ زانتگ اَت کہ ھسام “مند” ءِ دمگ نیشتگ ھما مند کہ شہید گلام محمد ءِ میتگ اِنت ءُ دگہ ھزاراں ورناہانی میتگ اِنت کہ آھاں وتی زند پہ گُلزمین ءَ ندر کُتگ۔۔۔۔۔۔،
من نہ زانتگ کہ من کُجام وھد ءَ گوں ھسام ءَ گون نزیکی کُتگ بَلے من ءَ اِنچوں ھم یات اِنت کہ اتّا شاد کالج ءَ یک دیوانے بوھگی اَت گُڑا من ھم ھمے دیوان ءَ بھر زرت گوں. اے دیوان “آزاد” ءِ دیوان اَت منی اولی رند اَت کہ من دیوان ءَ شُتاں گُڑا من نہ زانتگ کہ ھسام کجام اِنت پرچاکہ مزنیں کلاسے اَت سنگت ھم باز اِتاں وھدیکہ ھسام شُت اسٹیج ءِ دیم ءَ ، شھیدانی یات ءَ دو ساھت ءَ بے تواری بوت پد ءَ دیوان دیم ءَ جُنزان بوت سنگتاں گپ جت۔ دانکہ دیوان وتی گُڈّی سیمسر ءَ رست گُڑا ھسام ءَ دیوان ءِ ھلاسی ءِ جار جت۔

وھدے کہ دیوان ءِ ھلاسی ءِ جار جنگ بوت گُڑا بازیں سنگتے چہ کلاس ءَ دراتک ءُ شُت اَنت بَلے من انگت نندوک اِت آں پرچاکہ من ءَ گوں ھسام ءَکمو گپ کنگی اَت. من ءَ ھسام ءَ ھمے وھد ءَ بے کساس متاثر کُت پرچاکہ دیوان ءِ تہ ءَ انچوش گپ کنگ ءَ اَت من ءَ اَنچوں سما بوت گُش ئے زان ءَ یک لیکچرارے یاکہ PHD holder مردمے گپ ءَ اَت،ھیر ھسام ءَ نیکہ PHD کُتگ ءُ نیکہ دگہ سرکاری نوکری یے ءِ سر ءَ اَت ۔

وھدے کہ من گوں ھسام ءَ گند ءُ نند کُت گُڑا من ءَ جُستے کُت ءِ کہ تو کجام کلاس ءَ وانگءَ ئے ءُ چے کنگ ءَ ئے؟
من گُڑا یک یک ءَ پَسّہ دیان کُت ءُ ما دگہ یک ءُ دو سنگتانی ھمراھی ءَ روان بوت اِیں دیم پہ پیارے ءِ کنٹین ءَ ما کہ پیارے ءِ کنٹین ءَ سر بوت اِیں.سک باز بچک ھم پیسر ءَ کینٹین ءَ نیشتگ اِت اَنت. بازینیں چاہ وارگ ءَ اَت ءُ بازینیں سیگریٹ کَشگ ءَ اِت.گُڑا ما کمو گِستہ نشت اِیں ،پیارے ءَ کنٹین سر ءَ زرتگ اَت بچکانی کُکار ءُ جگگ ءَ اَت ۔۔۔۔۔پیارے ءَ پَد ءَ ھمے رنگیں دیوان لوٹ اِیت ،بچک ،مسکرائی ،کندگ مزاک ،ما ھم چاہ وارت چائے ورگءَ پَد منی دل ءَ سیگرٹے لوٹ اِت بَلے ۔۔۔۔۔۔ھسام ءِ دیم ءَ ھچ گُشت نہ کُت۔

ماہ ءُ روچ جُنزان بوت اَنت سنگت چست کنگ ءُ شھید کناں بوت اَنت .کیچ ءِ موسم بَدل بوھان بوت مھروانانی مہر ھلاس بوھان بوت اَنت ، ھمے ڈول ءَ آزاد ءِ بیستمی کونسل سیشن بوت گُڑا ھسام سی سی باسک گیچین کنگ بوت کیچ ھنکین ءِ تہ ءَ ھسام سک active اَت گُڈا سنگتاں سیشن ءَ سی سی گیچین کُت پَد ءَ ھسام اَت کہ برے یک ھنکینی ءَ دیوان کنگ ءَ اَت تمپ ،کیچ ، مشکے ،آواران ،کراچی، شال ءُ ملیر۔۔۔۔!

کیچ ءِ جاور روچ پہ روچ ھراب بوھان بوت اَنت ھاسٹل بند کنگ بوت. دیوان برجم دارگ نہ بوت اَنت. سنگت باریں کُجام دیم ءَ شُت اَنت ،پرچاکہ روچ پہ روچ state ءَ وتی policy مھکم کُت اَنت ۔

ھسام داں گُڈّی وھد ءَ کراچی ءَ اَت ھمود ءَ وتی گَل ءِ کاراں گوں گلاھیشں اَت. ھمے ڈولءَ من ھم کیچ یل دات ءُ دیم پہ کراچی ءَ شُتاں۔ کراچی ءَ کہ اتکاں من پَد ءَ ھسام ءُ دگہ بازیں سنگتانی گوماں نیشت ءُ دیوان کُت،ھر وھد ءَ کہ من ھسام دیست گُڑا المّ جُست ءِ کُت مرچاں تو کُجام کتاب ءِوانگ ءَ ئے ؟

کراچی ھما مزنیں شھر اَت کہ آ ود ءَ سنگتانی واستا گردگ اِنچوں مُشکل نہ اَت بَلے 15 نومبر 2017 ءَ پاکستان ءَ منی ھسام جان ءَ گوں بی ایس او مرکزی سکیٹری جنرل عزت، سی سی ممبر چراگ ءُ بی این ایم ءِ سنگت رفیق ءِ ھمرائی ءَ آوار جنّگ بوت. بَلے اَچانک یک اَنچیں نگیگیں جاورے ودی بوت کہ اے شھر ءِ موسم ءِ ابیتک کُت ءُ شُت۔

مرچی پَد ءَ دسمبر اِنت،تاکریچ اِنت ،ابیتکی اِنت ،بس تو گون نہ ئے ءُ پَد ءَ من ءَ ھم کس اے جُست ءَ نہ کنت مرچاں تو کُجام کتاب ءَ وانگ ءَ ئے بَلے یک گپے من ترا گُشگ لوٹ آں کہ تئی کار پشت نہ کپتگ اَنت تئی کاروان وتی منزل ءَ جُنزان اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

گُلامی کبول نَہ اِنت

زِرگْوات بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

بلوچ راجی گَل بلوچ نیشنل موؤمنٹ ءِ سرکماش واجہ کلیل بلوچ دَھ تاکشان (10دسمبر) اِنسانی ھَکّانی روچ ءِ دَرگت ءَ بلوچ راج ءِ نام ءَ وتئی کُلوہ تامُر ءِ تَہ ءَ گْوش اِیت کہ بلوچ راج ءُ بلوچ نیشنل موؤمنٹ ءَ را پَہ وتئی آؤکیں پَدریچّ ءَ آزات بلوچستان کبرستان ءِ دْروشم ءَ کبول اِنت بَلئے ایردستی کبول نہ اِنت.

اے منّاک بلوچ راج ءُ بلوچ شیرزالیں مات ءُ گھارانی اِنت کہ شال ءِ بَرپ گْواریں موسم ءَ چہ درد ءُ اَندوھاں سرّیچّیں زِندمان ءِ سکّی آں ھَوار پہ اُوستانی چِنالیں ساھگ ءَ جُنزان اَنت.

دومی اے ھم گْوش اِیت اگاں پہ راستی دھ تاکشان (10دسمبر) مْیاں اُستمانی روچ ءُ گیدی ءِ شرپداریں کِشورانی ٹھینتگ اِیں کانون یے، گُڈ ءَ من ھما کانون ءُ رھبند ءِ رِد ءَ اے گپّ ءَ گْوش آں کہ مْیاں اُستمانی اے رھبند ھر ھما اِستاناں پاد بَند کنت کہ آ چہ انسان تاوانیں ناشرکاری آں وتا دور بِہ دار اَنت داں گیدی ءِ ھَمُک ڈیھ ءُ دْمگ، ھَند ءُ میتگاں ھر اِنسان وتئی اِنسانی اُگبالانی کالب ءَ شاتمانیں زِندیے بِہ گْوازین اِیت.
گُڈ ءَ پاکستان اے ھبر ءَ بِہ منّ اِیت کہ من بلوچستان ءِ سرا چہ ھَپتاد ءُ دو سال ءَ پیش کْوزہ کُتگ کہ مروچی بلوچ سرڈگار سرجم ءَ یک war Zone یے جوڑ بوتگ ءُ Human Crisis اِنسانی زَوال یے ءَ رُدوم زُرتگ ءُ ودی بیتگ.

چہ واجہ کلیل بلوچ ءِ اے گوھریں دانکاں پَد من ءَ یک اِنسان چَھرگّیں جِناورے ءِ دْروشم ءَ سک بَژن بیت کہ اَکوام متھدہ کہ گیدی ءِ سرجمیں راجانی ٹھینتگ اِیں بُنجل اِنت، بَلئے پَدا ھم چہ وتئی رَھبند ءِ سررندانی پیلّہ کنگ ءَ دْمتوس اِنت.

اگاں راستی ءَ کسّے گوں منی ھبر ءَ تِپاک کنت گُڈ ءَ من ءَ مدر ٹریسا Mother Teresa ءُ امریکہ ءِ دَرویشیں شاھر والٹ وٹمین Walt Whitman ءِ کِرد چہ اَکوام متھدہ ءُ رَستریں پاکستان ءِ بے پَدیانکیں راہ رھبنداں دیم ءَ تِر گِندگ کئیت.

مدر ٹریسا Mother Teresa ماں کلکتے ءَ ھر ھما بے دَر کہ آ کلکتے ءِ دْمک ءُ بازراں مرگ ءِ وداریگ بوتگ اَنت، آ ھمیشاں زُور اِیت ءُ وتئی گِس ءَ کار اِیت چار ءُ دِلگوش اِش کنت. چیاکہ اے آئی ءِ سِتک ءُ ایمان بوتگ کہ اِنسان ءَ تھنا مِرگی نَہ اِنت. کسّے جُست کنت تو اے وڑ پرچہ کن ئے؟ گُڈ ءَ آ ھمے پسّو دَنت ءُ گْوش اِیت کہ من ءَ اے بے دَرانی گوناپ ءَ ھیسا گِندگ کئیت. بگندے چہ اے کارکِرد ءَ مدر ٹریسا Mother Teresa ءِ مزن شانیں بالاد چہ مسیحائی (جان دْراھیRestor to life)ءَ گپّ ءُ گچّیں بَلئے اِنسانیت ءِ گْواچنیں رنگ ءُ بْرمش وتئی آشنائی ءَ کنت کہ من کئے آں.

اس نے جلتی ہوئی پیشانی پہ جب ہاتھ رکھا
روح تک آ گئی تاثیر مسیحائی کی “پروین شاکر”

ھمے وڑا والٹ وٹمین Walt Whitman امریکہ ءِ یک دَرویشیں شاھریے کہ آ جنگ ءِ دوران ءَ ماں واشنگٹن ءِ بیمار جاہ (Hospitalساٹگ جاہ)ءَ رؤت ءُ بیماریں سپاھیگانی چار ءُ دِلگوش ءَ کنت. والٹ وٹمین Walt Whitman ءِ اے ھمدردی ءُ مسیحائی تھنا گوں وتئی راج ءِ مَردماں بَندوک نہ بوتگ، بلکیں تانسریں انسانیت ءِ ھاترا یک ھونکّیں ساھگے بیتگ. آئی ءِ یک نزمّے کہ چو اے وڑ اِنت

میرے سامنے میرے دشمن کی لاش پڑی ہے
وہ بھی انسان ہے، میری طرح مقدس انسان
میں اس پر جھکتا ہوں اور
اس کی پیشانی کو بوسہ دیتا ہوں
بلوچی :منی دیم ءَ منی دُژمن ءِ جون اِیر اِنت
آ ھم انسان یے، منی داب ءَ شرپمندیں انسان
من آئی دیم ءَ جُکّ آں ءُ
پیشانیگ ءَ بوسگ دَیاں

اے دَرویشانی اِنسان دوستی اِنت کہ آھاناں وتئی دُژمنانی مْیان ءَ ھم اِنسان ءُ انسانیت نگاھاں اَتکگ. پمشکہ من اے ھبرے گْوشگ ءَ راست باں، اگاں اَکوام متھدہ ءُ بے مُزّیں پاکستان ءِ گْورا مدر ٹریسا Mother Teresa ءُ والٹ وٹمین Walt Whitman ءِ کسانیں اِنسان دوستی یے ساڑی بوت اِیں مرچی بگندے بلوچ راج ءَ ھَوار بے دَریں راج چہ اِنسانی اُگبالاں زبھر نہ بوت آں.

بَلئے بَژن ھزار بَژن کہ مرچی اے راستی ھر چار راہ ءُ رھسراں گِندگ بیت کہ بے سیّت ءُ نَپّ ءَ انسانیت ءِ اَرواہ ءَ بال کُتگ ءُ جنازہ چِست بیتگ. چیاکہ مرچی ھر تاکت ءُ اِستان چہ اِنسانیت ءَ پیسَر وتئی ڈیھ ءُ راجی نپّانی بابت ءَ جیڑ اِیت ءُ سَلاھ کنت.

پمشکہ مرچی بلوچ راج ءُ مادنیں راہ ءِ تنگوھیں سارباناں پھم اِتگ کہ اے گْرانیں ساھتانی دیمپانی ءِ ھاترا وتئی گِدان ءِ ساھگ چارگی اِنت. وھدے تو وت مھکم بَہ ئے گُڈ ءَ دُگنیاے دور گِندیں نگاہ مجبور بَہ اَنت کہ تئی نیمگ ءَ بِچار اِیت.

اے دَرگت ءَ مروچی روچ پہ روچ بلوچ راجدپتر رنگ ،رنگیں راستیانی چیدگ ءُ ھکساں پَلگارگ ءَ اِنت کہ پہ ھَزاری اِیں ڈیھ ءَ دُردانگ ءُ مزاریں پُسّگ گونڈلیں تیراں وتئی تَلاریں سینگ ءَ جاہ دَیَگ ءَ اَنت ءُ کاروان پہ مڑاھ وتئی مھرانی وژبوھیں ھَنکین ءَ رھادگ اِنت کہ دُژمن ءَ را آس ماں چِرک ءَ کَپتگ. بَلئے بلوچ راج جزم اِنت کہ رِتکگّیں ھونانی بشامی جُڑ ھار کنت ءُ مھرانی گُلزمین ءَ بھارگاہ بیت

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

باھڑیں باسک شہید ناسر سنجر

فضل شیر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

نزاناں اچ کجا بندات بکناں ءُ کجا آسر…!

زندگی ھما انت کہ داں جہان ھستیں انسان زندگ بہ مانیت ءُ ابدمان بہ بیت، وھدے جیڑگانی بے گوازیں زر ءَ دؤر کناں تہ وتی ھوش ءُ سار ءَ باھیناں، وتا شموشان باں، وتا کروجان باں، چہ وتا انچو دور سدان ءُ کپان باں کہ ٹکرانی دزموش کنگ یک دروگے کسہ یے بیت ءُ روان کنت، ایوکاں، تہنایاں کہ دائم ملوریں چئولانی تھ زدیں چیہالاں وتی باتن ءَ جاہ دیگ ءِ جہد ءَ گلائیش باں بلے اے نہ سگّیں کسہ ءِ پچ ریچگ ءُ معنا کنگ منی وس ءَ چے ڈنّ انت، اے کجام تھ پروشیں کسہ انت کہ انسان ءَ اچ سما ءَ بے سما کنت، انسان اچ وتا درآمد بیت، چہ وتا ھزیت، وتی سرا بارے بیت، بوجے بیت، وتی بوج ءَ زرت نہ کنت، کِڈان بیت، رچان بیت داں وتی ھستی ءَ باھینیت، وتا انچو ایوک گندیت گشے یک ندیستگیں وابے کہ تنی وھدی اے کوڑہ ءَ جنزگ ءِ ارادگے نہ کتگ.

جیڑاں، مگزاں چونڈان، ماراں آخر! اے کجام کوھڑگیں ریش انت کہ کترہ کترہ ماں باتن ءَ چونڈان ءُ جہل روان انت، بلے بے دارو ءُ درمان انت، من بے سمایاں، سما اچ دل ءُ دماگاں سک دور رپتگ کہ اندرا دمتوساں، اے کجام بے درمانیں ٹپ انت کہ مدام ھون ءُ ھون ریچ انت، بے درمان انت، درمانے داں کرن ودی نہ بیت مدام تازگ انت.

مرچی من یک انچیں ھستی ءِ یک ھنچیں کدآوریں راجی بامرد ءِ کرد ءِ سرا دولبز ءِ نبشتہ کنگ ءِ زنڈیں ردی یے کنگایاں کہ آ مزن کردیں انسان ءِ شان ءَ پہ ھچ نہ انت. گشنت کرد وتا وت زندگ کنت، وتی پجار ءَ النگیں چیدگے کنت ءُ ازلی کشکے رندیت پہ پُشتپداں، اے راستیں ھبرے کہ کردار داں کرن مان انت، کرد ھما انت کہ انسان ءَ ابدی زندگ کنت.

لبزاں چہ کجا در بے چنان ءُ نز بیاراں داں یک مزن زھرگیں، مڑاھداریں، میارجلیں، یک باھڑیں باسکے، ءُ گلزمین ءِ اشک ءِ جلہاراں برتکگیں ھمبلے ءِ سرا چار لبز ءِ نبیسگ ءِ ناکامیں بنداتے بکناں، لبز دروہ انت، لبزانی درپ ھورک بیت، لبزانی بنزہ آس ھاریں ھوٹگے کہ ازل آس شنزیت، ند ءَ بریجیت، ند ءَ آسیگ کنت تہ ند ھمراہ نہ بیت.

ناسر جان…! اے ھما مزنیں کرد انت کہ منی ءُ تئی توسیپ ءِ وازمند نہ انت، توسیپ وت ھمے کرد ءِ توسیپ ءِ وازمند انت.
یک ملنگے، دیوانگے، درویشے، پہ وتن، پہ مسکیں ھاک شے مریدے ءَ آدیم، پہ ھمراھاں یک مہکمیں سنگرے اَت، یک پولاتیں سرے، یک نہ پروشیں کلاتے اَت، یک سرجمیں جنگولے اَت، کوہ گولے اَت، رھشونے اَت، راہ زانتے اَت، جنگی رپک ءُ راھانی سرچمگ اَت کہ دائم جنگ ءِ سوبے پادا اَت، یک برانز گروکیں آسے اَت ءُ پُلے اَت ھم، مہرانی درگاہ اَت، ھاموش تبیں، بے ترپ ءُ تواریں انسانے اَت، جنگانی ملک میران اَت، ملّانی مڑوکیں شان اَت، یک سرجمیں آشوبی اَت.

بس ھمے گشاں یار ناسر جان! تو اشتاپ کت، گلزمین ءِ آبلیں ٹپ انگت تازگ انت، آریپیں پت، مہنوئیں مات ءُ ملوکیں گہار ءُ بوھیریں براتانی پیاپیں واھگ انگت اشکند انت، مہلبیں ھاک، مسکیں زمین انگت لجوزیں دژمناں لگتمال کتگ، آجوئی ءِ سپر بندات ات، مارا چہ تو باز دربرگی اَت، سک باز ھیل گرگی اَت، ھور ءُ ھواری ءَ پند جنگی ات، دیم ءَ روگی ات، دژمن ڈلگی ات، گلزمین پدجنگی ات، درتہ پچ ءُ پادشپاداں ءَ یک رژنائیں بانداتے دیگی ات، بلے تو بے وپائی کت، مارا دروہ اِت ءُ تہنا شتئے، اچ تو پد ما تہنا بوتیں، ما چورہ بوتیں، ما سرجم ءَ ناسرجمیں، اچ تو پد وشکوشیں پروم ءِ مہلبیں کئوش ءَ اوں وتی رنگ ءُ داب مٹاتگ انت، دُرشک انت، تبد انت، سوچوکیں لیوار انت، کہ دائم داگاں ماں دلبند ءَ دنت، جووی ءُ ھسار تئی ترانگانی کورہ ءَ انچو روک بوتاں کہ کش ءُ کِرّاں ساھدار پہ گوزگ نئیلنت، نازینگان پرسیگ بوت، جبدر ءَ ارس گورا لوپ انت، زامران تپتگ ھونواریں لولکانی آماچگاہ انت، بلے ترا یک ھبرے گشاں اے ھونواریں لولکانی اُمر کم انت، روچ اش پہ ھساب انت.

ناسر جان…! تئی جنگجاہ ءِ رتکگیں ھونانی سوگند انت کہ داں زندگ ءُ ھستاں پہ جوریں بداں بالاچے باں، کمبرے باں، داں زمین پد نہ جتگ، داں ھاک نہ موک اِتگ، داں سرومگیں گلزمین آجو نہ بوتگ پدکنز نہ باں، گڈسری تیراں داں مڑاں پہ شانے ملّاں باں پہ شما کایاں.

تئی رژناھیں پگر ءِ دیرشہمیں کندیل مارا ھمراہ انت، ما پند جنیں، سپر کنیں، گژن، بزگی، لنگڑی، سردی، گرمی کلاں اوپار کنیں پہ وتن، ما دژمنانی کوش ءَ پہ لانک بستگ بلے تئی جاہ ازل ھورک ءُ ھالیگ انت، تو گوں نئے سپر ھوادگ انت، جنگاں لزت نیست، دیواناں براہ نیست، تئی ترانگانی سیکارچ مدام ماں دلبند ءِ سرا انت، تئی یاتانی سوچن دائم دیدوکاں جکّ جن انت، تو کہ رپت ئے زندمان ءِ کلیں ندارگانی زیبائی گوں وت برت انت پرچا؟

بلوچستان آجو بات

شہیداں سہرچکیں دروت

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

گارءُ بیگواہیں مردمانی سرا لہتیں دانک 

نوتراپ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

دل کَشیت نبشتہ بکن منی کرا اینکس لبز نیست کہ من پہ وتی لاڑُکیں گہاراں لہتیں دانک نبشتہ بکنیں پرچہ کہ منی وس نہ انت من اینکسیں لبز نگارءِ زانت کارے واننداہ ءِ نہ اوں بلے یک چیزے است آئی ءَ ضمیر گُشنت انسان ءِ تہا دگہ یک مردم ءِ است کہ آرا ضمیر گُشنت مرچی منی ضمیر منا ملامت کنگا اِنت کہ من وتی لاڑُکیں گہاراں گنداں کہ اے سارتیں زمستانءَ سردیءِ موسمءَ گوں شیر مِچیں زہگاں اے سردی ءِ سرا بزگی جنجالی درپہ دری درست سگگءَ انت ایشانی مولءُمراد ءِ است ایشانی مولءُ مُراد، بلوچ پُسگ گارءُ بیگواہ بوتگیں مردمانی آجوئی انت.

مرچی انسانءِ ھکانی گَل (تنظیم) بزاں (یو این او ) بے توار اِنت دگہ بازیں مردم است کہ وتا انسان دوست گُشاں بلے مرچی ھما مردم ھم بے توار انت مردم انچو سرپد بیت کہ اے گُنگ انت گپ کرت نہ کننت کَرّ انت اُشکرت نہ کناں کُور اَنت ھِچ گندگءَ نہ انت. بلے من ھمے سرپد باں کہ گُنگ نہ انت کَرّ نہ انت کُور ہم نہ انت. گندِ انت اُشکنان گپ کرت کناں بلے ایشانا منی ھیالا گشگ بوھگا انت کہ شمارا گپ کنگی نہ انت ایش ھمئے واستہ بے توار انت بلے اگاں کسے وتارا انسان دوست گُشیت گڑاں انساپءِ گپءَ بجنت، راستیءِ گپءَ بجنت گڑاں آ انسان دوست انساپ کنوک گُشگ بیت من ایشانا انسان دوست نہ گُشاں.

من انسان دوست گُشاں صحافی (واجہ حامد میر ) ء کہ آ گوں پاکستان ءِ زلمءُ روراکی آن دُچار انت آ زانت کہ پاکستان ءِ تہا کسے انساپءِ گپءَ بجنت آ جَنگ بیت کُشگ بیت گارءُ بیگواہ کنگ بیت بلے آ وتی صحافتی ءُ انسان دوستی راست گشی اے ھکءَ پیلو کنگا انت. بلے مرچی دگہ بازیں مردم است کہ آ وتارا بلوچءِ درد وار گشاں آ مرچی جام کمال، ڈاکٹرمالک، قدوس بزنجو ءُ دگہ بازیں مردم است کہ آ ہَمُک وھد ھمے گپءَ کننت کہ ما بلوچیں ما بلوچءِ گیرت ننگ ءُ ناموس ءِ سرا مِراں ءُ بلوچءِ واستہ پلانءَ کارا کناں پلانءَ کارا کناں.

من گُشاں تو واجہ دگہ ھچ کار مکن تئ ھچ کارا نلوٹاں تو بس ھمئے یکیں کارا بکن تو وتارا بلوچ گشے مرچی بلوچی گیرت ءَ کار بند برو ماما قدیر بلوچءِ کیمپءَ بچار چے بوہگا اِنت آودا گہار زرینہ، گہار سیمہ، بانک انسہ، زاکر مجیدءِ عاجزیں مات ءُ دگہ سدانی کساسءَ زھگءُ زالبول تپلیں گونڈو کپتگاں سردی ءِ سرا بزگ انت. چے اے؟ بلوچ نہ اَنت شُمے ماسءُ گہار نہ اَنت.

شر اِنت اگاں اے شُمے ماسءُ گُہار نہ اَنت.اگاں شُمئے ماسءُ گُہار ھمے رنگءَ یک روچ ء یک شپ ءِ سردی ءِ سرا بزگ بے بنت شُمے دلا چے گوازیت؟ شُما ھمے شئے ہاں برداشت کت کنے؟ بلے مرچی ھمے ماسءُ گُہار درپہ در انت سردیء سرا بزگ انت ما زاناں شما بزگیں ماسءُ گہارانی پیرو کماشانی زھگءُ براس پت کسےء لوگ واجہ  دُرستاں شُما یلا کُت نہ کنے پرچہ کہ ھمے مردمانی گارءُ بیگواہ کنگا مستریں دست شُمے وتی اِنت بلوچ کوم شر سرپد انت شمے گپءِ پشتءَ بلوچءِ نسل کشی بوہگا انت. بلے مرچی من وتی بلوچ مھلوکءَ گوں دستبندی کناں کہ آ گُوں گُہار سیمہ، گُہار زرینہ، بانک انسہ ءُ  دگہ بازیں گارءُ بیگواہیں کہولءِ مردماں ھوار بے بنت ءُ آہانی درداں شریدار بے بنت.

دی بلوچستان پوسٹ :اس مضمون میں پیش کیئے گئے خیالات اور آراء لکھاری کے ذاتی ہیں، ضروری نہیں ان سے دی بلوچستان پوسٹ میڈیا نیٹورک متفق ہے یا یہ خیالات ادارے کے پالیسیوں کا اظہار ہیں۔

بلوچ راج ءِ مات، بی بی گل

اکیل مراد

دی بلوچستان پوسٹ

انسان چماں پچ کنت تاں وتی چاگرد ءَ گِندیت کہ آئی ءِ سر ءَ زوراکی بوھگ ءَ ایں آ جَنگ ءُ کُشگ ءُ گار کنگ بوھگ ءَ اَنت آیانی ھِچ وڑیں ھَبر جھان ءِ چماں گِندگ بوھگ ءَ نَہ اِنت ھمک نیمگ ءَ وتی چم اِش بُٹ اِتگ اَنت ۔ی

ک کورے ءَ اگاں دست گری مہ کن ئے گڑا الم ھمے کور چات یا کَنڈے ءِ تہ ءَ کَپ اِت ءُ گار ءُ بیگواہ بیت۔

مروچی بلوچ چاگرد ءَ ھم ھنچیں زال ودی بیتگ کہ آ وتی چاگرد ءِ دراھیں درداں مارگ ءَ ایں ھمے ماروکانی تہ ءَ یک ءِ بی بی گُل اِنت کہ ھوار اِنت آ مروچی بلوچ چاگرد ءَ انسانی ھکانی پَد جنوکیں گَل “بلوچ ہیومین رائٹس آرگنائزیشن ءِ سروک اِنت “۔

وتی جند ءِ زاتی ءُ لوگی کاراں ابید آئی ءِ زند ءِ گیشتریں وھد گوں پریس کلب، ھما مردمانی ھمراھی ءَ گوزگ ءَ ایں کہ آیانی لوگ ءِ مردم گار ءُ بیگواہ اَنت آ وتی توار ءَ جھان ءِ کُنڈ کُنڈ ءَ سر کنگ لوٹگ ءَ اَنت بَلے تنی وھدی جھان ءِ چماں چشیں ھاسیں بن رد ءِ دیدی نہ بیتگ کہ ھمے تواراں گوں ھمگرنچ بہ بنت ءُ آیانی آسودگی ءِ واب ءِ شوھازگ ءَ در بہ کپ اَنت۔

بَلے بی بی ءِ وڑیں زالاں مروچی وتی سرجمیں تماہ کُشتگ اَنت ءُ ایوک ءَ ھما ھکانی پدجنی ءَ دزبند اَنت آ ھک ھچ وڑ ءَ شوھازگ بئیگ ءَ نہ اِنت انسانی تھر مندیں زندمان ءِ لوٹ وَ ھمک تماہ اِنت بَلے یک چاگردے ءِ سر ءَ کپتگیں اَسر ھنچش بیمناک بہ بنت ۔

آیانی پَد جنگ ءَ اگاں روچ ءُ شَپی مہ گوز اِت گڑا تاں سماہ بیت آ چاگرد ءِ مِر مِرانکیں چراگ روچ پہ روچ مران اَنت۔

مروچی شال ءِ سارتیں گوات ھمے مھروانیں بی بی ءِ درستیں مھروانیاں پَریچان اِنت انسان دوستی ءِ مھر ھمک تکانی مردماں کہ بی بی ءِ چَم کَپ اَنت ھنچش سماہ بیت بی بی اشی ءِ مات اِنت ۔

اے بلوچ ءِ وشبھتی اِنت کہ بی بی ءِ وڑیں زال مروچی بلوچ چاگرد ءَ جاڑیگ اَنت ءُ ھمک کاراں گوں راج ءِ درداں ھواریں سر ءُ چیراَنت چریشی ءَ چہ ابید مروچی ءِ بکتی کہ تنی وھدی ءِ ھما گوازنگ ءِ دیم ءَ ٹنگوکیں لیبواں گوں لیِب کرت نہ کنت ۔

بلے بی بی بڈ ءَ ھمے بکتی ءِ کاراں چہ ھمے زانشتی ءَ دنت کہ بکتی ھم اے وھد ءَ راج ءِ درداں ھواریں گوں۔

میان اُستمان ءِ تکاں اگاں چماں مردم بہ ترین اِت گڑا انسانی ھکانی گِر ءُ دار بزاں کمیشن ءِ چیئرمینے ءِ واست ءَ ایلنور روزیلٹ ءَ نوزدہ ءُ سد ءُ چِل ءَ ھشت ءَ بندات بیتگیں انسانی ھکانی واست ءَ گر ءُ دار کنوکیں گل ءِ جوڑشتی ءَ باز جوانیں کرد پیلو کرتگ مردم گْوش اَنت کہ اے اولی زالوک بیتگ ۔

ایلنور نوزدہ سد ءُ پَنچ ءَ نیو یارک ءِ شھر ءَ ودی بیتگ ءُ ایلنور ءِ گون ءَ راجداریں فرینکنن ڈیلانو ءَ گوں آروس کرتگ ءُ راجی چست ءُ ایراں دلگوش بیتگ ۔

وھدیکہ نوزدہ سد ءُ سِی ءُ سَے ءَ سروک اولی جنین کہ وائٹ ھاوس ءَ سر بیتیں آ پیسر ءَ انسانی ھکانی ءُ چاگردی کاراں چست ءُ ایر ءَ بیتگ ۔

دراھیں مردمانی گون ءَ دست ءِ ھوارینگ ءُ آئی ءُ جنینانی واست ءَ افریقی، امریکی ءُ ڈپریشن واھد ءِ کار کنوکانی ھکانی گرگ ءِ واست ءَ دیم ءَ بیتگ۔

آیانی بنھشت ءِ ایر کنگ ءُ دلبڈی ءِ واست ءَ تانکہ واشنگٹن ءَ انساپ کار ءِ پتر ءِ کاربندگ نہ منّیتگ کہ آ وھد ءَ آئی ءِ دیم ءَ ھما دیمداری بیتگ کہ وھدیکہ لس مھلوکی دروشم ءَ آئی ءَ مارین اینڈرسن ءِ پلامرزی کرتگ۔

وھدیکہ روزویلٹ ءَ اے دیستگ کہ اینڈرسن ءَ مھلوک ءِ اڑ ءُ جیڑگانی گیشنگ ءَ ابید وتی زاتی بنیاد ءَ انسانی ھکانی یک نہ وشیں بتے ءِدروشم ءُ جوڑیشت کرتگ۔

نوزدہ سَد ءُ چِل ءُ شَش ءَ روزویلٹ ءَ میان استمان ءِ سروک ہیری ٹرومون ءِ نیمگ ءَ میان استمان ءِ یک نیادے ءِ وھد ءَ داشتگ چشکہ نوزدہ سد ءُ چل ءُ پنچ ءَ فرینکین روزویلٹ ءِ مرگ ءَ پد وائٹ ھاوس ءَ سوبمند بیتگ ءُ انسانی ھکانی کمیشن سروکی ءِ دروشم ءَ میان استمانی تکاں انسانی جانانی رکینگ ءَ جوانیں کردے پیلو کرتگے انسانی ھکانی واست ءَ آئی ءَ اے لبزانی گون ءَ میان استمان ءِ جنرل اسمبلی ءَ پیش کرتگ۔

مروچی میان اُستمان ءِ تکاں اوشتوکیں مردم درست میان اُستمان ءِ زندمان ءُ انسانیت ءِ زندگی ءَ ھرودکیں پھرشانیں رندپداں اوشتوک اَنت۔

مروچی بی بی ھم بلوچ راج ءِ واست ءَ یک جھانی دپترے ءِ وڑ ءَ اوشتوک اِنت مروچی بی بی ھم یک مسال ءِ جوڑیشت بیان اِنت مروچی بی بی ھم یک انسان ءِ بلکیں ھزارانی کساس انسانی زندمان ءِ واست ءَ جیڑگ ءَ ایں ھزاراں زالبولانی گون ءَ ھزارانی کساس چکانی گون ءَ بی بی درد بھر اَنت ھمے سماہ بیت اے دروست بی بی ءِ لوگ ءِ مردم اَنت۔

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

ڈیھہ ورناھانی سر ءَ پھر بندی اِنت

اکیل مراد

دی بلوچستان پوسٹ

الم یک راجی ءِ بستار ءَ تو وت ءَ دنیا ءِ دیم ءَ نَکش کنگ لوٹ ئے گڑ ءَ اَلم تر ءَ مزن مزن دیمھونی دیگ لوٹ اَنت آ تُری تی زندمانی ءِ دراھیں تکانی تہ ءَ بندوک بہ بنت تر ءَ دیمھون کنگ لوٹ اَنت

کجام ھم چاگرد ءِ سوبمندی ءُ رژنانی ورناھانی یک جوانیں کردے ھستیں کجام ھم راجداری، نیکراھی، راجی دگہ تکانی جنزاں ورناھانی پَلامرزی سوبمندی اِنت

ھَنچش مروچی بلوچ راج ءِ ورناھانی دیمھونی اَنت مروچی ھرکسی ءِ دیم ءَ پاشک اَنت جھان جنزگ ءَ ایں جھان سرپد بیان اِنت کہ ناشریں پاکستان زوراکی کنگ ءَ ایں بلوچ ءِ رُستگیں بچاں بران اِنت ءُ گار کنان اِنت

ھمک روچ ءِ یک نوکیں ٹکے ءَ بلوچ ماتانی رُستگیں بَچ شُم ءُناشرین پاکستان ءِ زندانانی تہ ءَ بند بیان اَنت ھمک وڑیں ازیت ءُ لَٹ ءُ کوُٹ اوپار کنگ ءَ اَنت

مروچی آیانی ھال ءَ ھما سرپد اَنت کہ ھمانی گور ءَ بند اَنت ءُ ھمانی درداں چم ءِ وت گِندگ ءَ اَنت

بلوچ ماتانی رُستگ ءُ وانندھیں بچاں پہ بلوچ ءِ بانداتگیں رژن ءِ ودار ءَ سرگردان بیتگ اَنت ءُ مروچی زندانی اَنت ناشر ھچ وڑ ءَ نہ مَن اِت کہ بلوچ دیم ءَ بروت ءُ یک نوکیں زندمانی ءِ واھند بہ بیت

دنیا ءِ جنزانی تہ ءَ چشیں دروشم باز اِنت لوگانی لوگ چہ مردماں تباہ بیتگ اَنت نُنویں تِپل کُشگ ءُ برگ بیتگ اَنت ھما زال کہ ماہ ءُ روچاں نہ دیستگ اَنت ھما زال مردانی دیم ءَ ڈگار ءَ دیگ ءُ آیانی مردانی دیم ءَ آیانی گون ءَ بدیں کار کرتگ

بَلے اُپ ھما آشوبی پکر منداں بہ بات کہ آیانی دل ءَ ھم تشیں پاپشت کنزی ءِ شک ھم نیاھورتگ آیاں ھمے ماریتگ کہ مروچی اگاں مئے ھمے دردانی اوپار کُرت مہ کن ایں گڑا الم بانداتگیں پاد اتکگیں پدریچ مئے سر ءَ پھر ھم بہ بندیت ءُ پہ آیان گیشیں گلامی ءِ سنکل گُٹ ءَ لوپ بنت

پمیشکا آیاں اُپی ءِ اُپار نہ کَشیتگ راج کُشگ ءُ گار کنگ ءَ ھِچ بر ھلاس نہ بیت اے گپ اینچو نوک نہ اِنت کہ واتری ءَ ھمے گہ ءِ سر ءَ در بہ کپ ایں

ھنچش کہ ھندوستان ءِ آجوئی ءِ واست ءَ نودزہ سد ءُ سِی ءُ یک ءَ بھگت سنگھ نامیں ورنائے ءَ گوں سکھدیو ءُ راج گرو ءِ ھمراھی ءَ پاھو ءِ ساد وتی گُٹ ءَ کُرت ءُ وت ءَ پہ ڈیھے آجوئی ءِ ھاتر ءَ ندر کُرت

آ وھد ءَ آئی ءِ اُمر ءِ کساس بیست ءُ سَی سال اَت کہ آ وتی آھوکیں راج ءِ واست ءَ یک نوکیں چراگ ءِ روک کنگ لوٹگ ءَ اَت آ پہ آھوکیں پدریچ ءَ یک ھنچیں چیدگ ءِ جوڑ بیت کہ

مروچی چنت کرانی گوزگ ءَ پد ھم ھندوستان ءَ ھوار دنیا ءِ ایندگہ جاھاں ھم بگھت سنگھ ءِ سر ءَ پھر بندی بوھگ ءَ ایں

دنیا ءِ تہ ءَ مزن مزن نامیں جنزانی وھد ءُ باریگاں جَتگ ءُ وتی منزل ءَ سر بیتگ ھَنچش کہ آیاں وتی باریگ ءِ مھار ھچ وڑ ءَ تاب نہ داتگ اَنت کہ مروچی اے راہ ءِ گرم ءُ سوچوکیں لیوار اِنت آیاں ھمے کاروان ءِ رندپد گران کرتگ ءُ شتگ اَنت تاں وتی منزل ءَ سر بیتگ

الم یک راجی ءِ سرجم کنگ ءُ دیم ءِ آھوکیں پدریچ ءِ زندمان ءِ سبک ءَ تر ءَ من ءَ درستاں ءِ دیمھونی ءِ تہ ءَ گوزگ لوٹ اِت

منی دل ءَ یک آشوبی پکر مندیں مردمے ءِ دل اے چیز ءَ مہ لرزیت کہ منی لوگ ءِ مردم گرگ ءُ کُشگ ءُ گار بوھگ ءَ اَنت آئی ءِ دل اشی ءَ مہ لرزیت کہ منی مردمانی لاش کپگ اَنت

مروچی اگاں مارا پاکستان ءُ آئی ءِ داشتگیں اھوالکار، جرنلیسٹ دنیا ءِ دیم ءَ پدر کنگ نہ لوٹ اَنت

بلے مروچی جھان ءَ ھنچش دیمروی کُرتگ کہ ما وتی توار ءَ دنیا ءِ کُنگ ءُ کوریں مردمانی گور ءَ سر کُرت بلے مارا ھمے کاروان ءِ دست مھکم کنگی اِنت ھمے کاروان ءِ سنگتانی ھمراھداری کنگی اِنت ھمسنتی ءَ وتی توار چِست کنگی اِنت ھمسنتی ءَ دیم ءَ جنزگی اِنت

ھم دروشمی ءَ دویں دست مُچ کنگی اَنت تاں ورناھانی زندانی دیمھونی ھُشکیں ھاکانی تہ ءَ زوالی مہ بیت

اشی ءَ وَ ھرکس زانگ ءَ ایں ناشریں ریاست ءَ وَ بیگواھیں مردمانی دیم ءَ پروش وارتگ اشی ءِ مِسال مروچی جیئند، زریب رند، اورنگزیب ءُ چنگیز ءِ دورشم ءَ پدر اَنت ھمے ورناھاں بیگواھیں مردمانی واست ءَ توار چِست کرتگ اَت

ریاست ءَ اشانی توار اُوپار کُرت نہ کُرت ءُ بیگواہ کرت اَنت بلے تانکہ منی جند ءِ زانت اِنت اے توار ھِچ بَر بیگواہ بیت نہ کن آں پرچاکہ یک توار ءِ گار کنگ بیت دوھمی توار ھمے توارانی پُشت ءُ بُست کنت ءُ ردوم زیران کنت

مروچی دنیا اے چیز ءَ مارگ ءَ ایں کہ ما کدی بلوچ ءِ توار بہ بنت ءُ یک کاروان ئے ءِ منزل بہ بئیں،

تپاکی راج ءِ سوبمندی اِنت

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

آزمانک

من وتی تہا بُکیتگ آں

زیمر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

چے بکن آں۔۔۔؟

من کہ تانسر ءَ بے ھوش اَت آں یکے چہ اُنڈالاں گوجگ ءُ بہا کنگ بوت۔ بے ھوشی زور اَت، نہ وتی سُد است اَت نہ کش ءُ کرّ ءَ کسے ءِ سما۔

بے ھوشی ءَ پھک یلچر کتگ اَت۔ روچ منی بے ھوشی ءِ میتگ ءَ چہ گبر گبر ءَ گوست اَنت ءُ شپ بے سمائی ءِ ھنوش ءَ شیتران بوت اَنت۔ وھد دیم ءَ رُمبان اَت، میتگ ءِ ھوش ءُ ساریں مردمانی ٹیک ءُ ٹاک ءُ جاک ءُ سلوت ءَ چم کمو درئیت اَنت بلے سرجم ءَ پچ نہ بوت انت۔ بس کم کم ءَ وت ءَ را درست کنان کت۔ مارگ ءُ مارشت ءِ درپچ بوہان بوت اَنت چپ ءُ چاگرد سما کپان بوت۔

ہمے ھوش ءُ بے ھوشی ءِ تہا دگہ دو کس ءِ نیال کنگ پہ بہا ءَ بنگیج بوت۔

من لستیں روچ ءَ چٹ تکانسُر بوت آں لوٹیت کہ ایشاں بدار آں بلے وس کناں دپ ءَ لبزے در نیت۔ کساس ہپتگ ءُ دو ہپتگ ءَ رند آیاں ھر دوچہ اُنڈالاں گوتک ءُ دیگہ دیگہ نیمگاں مان بُر اِت انت ءُ وت ءَ چہ اے بار ءَ آجوہ سما کت۔۔۔

من بے ھوشی ءِ زر ءَ چہ اوژناگ کنانان ھیسک ءُ ہمپان ءَ وت ءَ لمب ءَ آؤرت تاں ھپت ءُ ھشت ورنا ءَ من ءَ دز گیپت ڈن ءَ کشیت پدا ہمک روچ چیزے ورنا ءَ منی جان گوں وشیں آپ ءَ شودان کت تاں درستیں سورگ ءُ گند ءُ گسڑ درو اتک اَنت۔

چم تانسر ءَ پچ بوت انت بیگوائیں ھوش دو ورنا ءَ آؤرت وتی جند ءِ ساریگیں ھند ءَ ایر کت ءُ واتر بوت انت۔

من نہ اے ھر دوکیں پجّا آؤرت اَنت نہ آکہ من ءَ بے ھوشی ءِ زمانگ ءَ دست اِش گپت اَت۔ وتیگ ءُ پجّاروک چیزے بے ھوش اَت ءُ چیزے پھک کوما ءَ شتگ اَت۔

سما کپگ ءَ گوں پاد نوکیں زند ءِ تہا ایر کت ءُ راہی بوت آن ایوک ءُ تہنا یک سر ءُ یک شاہ۔۔۔!

اے دگ ءَ پہ من کس نہ منتگ اَت کس نیست اَت ابیدچہ لھتیں زندگیں لاش ءَ۔۔۔

دل ءَ گشت برو پدا وتی سرگ ءَ میتگ ءِ ھما بلائیں ڈالبار ءَ بجن کہ ترا ساری ءَ چہ مردمی کٹ ءَ گوزینتگ ئے داں شرّی ءَ کوما ءَ بروئے پدا ہما نادرائی ءِ امبازاں بکپ ئے ءُ ھر درد ءُ دور ءِ کسّہ ءَ آجو بے بئے۔۔۔

پدا اندر ءِ انسان ءَ من ءَ مکن کت منی دست گپت ما ھردو رہادگ بوتیں آئی ءَ من ءَ چہ بلائیں ڈالباراں گیشینان کت۔ بلا بلائیں ڈالبار راہ ءِ سر ءَ نشتگ اَت زا واروکائی اَت، ہما ڈالبار ہم راہ ءِ سر ءَ نشتگ ات کہ منی سرگ وانگجاہ ءِ وھد ءَ لگت من بے ھوش بوت آں۔

منی گندگ ءَ گون من ءَ گوانک ئے جت ’’بیا یار کجا راوئے اد ءَ تو پدا مین ءَ کپے۔‘‘

ما ہچ نہ گشت گوستٰن داں لوگ ءَ سربیتیں۔

روچ ءَ وتی پند ءَ را آسر کتگ اَت شپ ءَ وتی پنگ ء را بوتک روچ بیکانی چیر ءَ نادینت ءُ دم کنگ ءِ گشت۔

من وتی گوستگیں روچ چادرے ءَ ڈکّ ات انت دُور جنگلے ءَ دور دات اَنت۔

سہب ءَ روچ ءِ ہمرائی ءَ سفر دو وار بنا کت لوگ ءَ نشت ءُ کتاب ونت۔ ڈنّ ءَ ھپتگے یک ءُ دو رند دات کدی لوگانی دیم ءِ مچکدگ ءَ ءُ کدی کتابجاہ ءَ کتاب ءِ رند ءَ۔۔۔

یک روچے کہ من لوگ رپتگیں کماش ءِ تھت ءَ دراج اَت آں اناگہ من ءَ ھیالاں انگیر کت۔

ھشکیں نندگ ءَ ھچ نہ بیت ھرچی چہ زند ءَ لاشی ءِ وھد بوتگ و بوتگ بلے نو چوش مہ بیت آیانی بزّگی ءَ تو سرپد ئے یکے ماں اٹل داتگیں ٹیپُک ءِ تہا نشتگ۔ لوگ ءِ پٹّگیں دیوال ءَ چہ راوا کنوک درست در ءَ بنت ھرکسی چمّانی سارتی ءِ کار بوج ہمے ٹیپُک اِنت۔

دومی۔۔۔ بیچارگ مہر ءِ تیاب ءَ پہ مہر سوچیت ءُ ھمساھگانی لوگ ءَ لپشاناں درک بندیت گوں دروگیں بچکنداں دامن ءِ آس ءَ توسیت۔

سیمی ہما اِنت تی دیم ءَ اِنت بچار ئے۔

من کہ سر چست کت چاراں آئی ءِ پانچگ ءِ پُشتگ دِرتگ گِران اِنت لٹّے دست ءَ اِنت ئے لوگ ءِ دیم ءِ گٹر ءَ راہ کنگ ءِ اِنت۔ باندا تی پشت کپتگیں ھم ھمے وڑیں مردگے ءِ باھوٹ کنگ بنت۔۔۔

چمداں ھیالاں پُشت پرکت ءُ راہ کپت اَنت۔

چد ءُ پد منی ھیال چہ پشت کپتگیناں نہ ٹگلیت۔ آ من ترازان کت اَنت وتی ءُ آیانی میان ءَ ھرچ بندے کہ ھست ات ڈورینان ءَ ترازیت اَنت۔

چہ بے ھوشی ءِ ھنوش ءَ درکت اَنت ءُ کتابانی زر ءَ یکدارے ءَ نہ دینت اَنت۔

گس ءِ درستاں من ءَ ایر جت درستاں من ءَ ڈوباریت کس ءَ منی پلہ مرزی نہ کت ءُ گشت کہ ’’اے گنوک بوتگ ایشاں ہم گنوک کنت آزمان ءَ کئے شتگ کہ باری ایشانی بہ بیت۔‘‘

من پیسکگ نہ کت وار ءُ گیگ ءَ پشت کپتگیں ترازان کت انت ترازان کت اَنت داں ھرکس وتی پادانی سرا اوشتات۔

بلے مچ نہ بوت اَنت۔۔۔ کہ من تھنا اَت اوں ءُ منی دیم ءِ زمزیل بستگیں مُردگانی کچ کساس ءَ ڈن اَت۔ من زمزیل بُوتک نہ کت انت انگت ہما مُردگاں منی بندگ ءِ جہت کت کہ تی اے زندمانی مارا سنگ سیا کنت۔

ایوک ءَ گوں زمانگ ءِ چیل ءُ مانچیلاں من نزور تر اِت آن بلے وت ءَ زمانگ ءِ زمزیلانی بندگ ءَ نیشت۔

کسانیں مدتے ءِ بیوانکی ءَ زمانگ ءَ دو بانزل جتگیں چہ کتابانی دنیا ءَ گپت زمزیل بست ءُ دیگہ یکے ءِ دیوالے ءِ تہا دور اَنت ءُ دیگہ سے بست وتی گور ءَ کید کت تاں بہا بہ بنت۔

من ءَ اندرءِ انسان ءَ ٹوئینت، بلے بژن۔۔۔

دو کس چہ دست ءَ پھک در اتگ ءُ سرجمیں زند ءَ زندانی بوت اَنت۔

کولنجاں من ءَ لٹ دات ءُ گشت ’’تی اے زند ءَ چہ مرگ گھ اِنت توبہ مِر۔‘‘

من پہ دل اے رندی وت ءَ چم پیش داشت نہ کت چہ وت ءَ گسر بوھگ ءِ باز جہد کت بلے پاداں ھمراہی نہ کت کہ انگت پہ مھکمیں زمزیلانی سندگ ءَ سے کس ءِ چم پہ اومیتے منی راہ ءِ سر ءَ ایر ات انت کہ بلکیں پہ آیاں چیزے بکن آں۔

جُلیں گڈ ءُ منجے ءَ کپت ءُ جیڑ اِت کہ اداروکی مُردگے بہ باں بگرداں یا اے سیئینانی آزات کنئگ ءَ رند دائمی نمیران بہ باں۔۔۔؟

چے بکن آں۔۔۔؟