TBP Balochi

سر بیتگیں ھالانی رد ءَ روکپتی بلوچستان ءِ دمگ سراوان ءَ ایرانی پوج ءِ تیرگواری ءَ یک گاڑی ءِ سر ءَ تیرگواری کرتگ ءُ کُشتگ –

اھوالکار ءِ رد ءَ گوستگیں روچ ءَ روکپتی بلوچستان ءِ دمگ سراوان ءَ ایرانی پوج ءَ تیرگواری کرتگ ءُ کُشتگ –

کُشتگیں مردم ءِ پجار مھمد سنجرانی ء دلمراد جھمنند زاھدان ءِ نام ءَ پجارگ بیتگ –

اھوالکار ءِ مھمد سنجرانی ءِ پِت گوست ءَ ایرانی لشکر ءَ تیرانی آماچ کرتگ ءُ کُشتگ ءُ مھمد سنجرانی سیمسر ءَ تیل ءِ باپاری ءَ بیتگ ءُ گوستگیں شپ ءَ ایرانی پوج ءَ تیرگواری کرتگ ءُ کُشتگ –

اھوالکار ءِ رد ءَ ایرانی پوج ءِ تیرگواری ءَ پد پوج ءَ مھمد ءِ کھول ءَ گوں رھوت کرتگ ءُ ترس ءُ بیھار داتگ اَنت کہ اے گپ ءَ دیم ءَ مہ کَش اِت –

بلوچ کمپعن فعالین ءِ گوشگ اِنت گوستگیں سال ءِ گڈسر ءَ داں انیگ ءَ ایرانی پوج ءَ کساس چِل ءُ ھپت بلوچ تیرانء آماچ کرتگ ءُ کُشتگ اَنت –

نبشتانک: بلوچ نودربر ءُ راجی زمہ واری

نبشتہ کار: لطیف سخی

دی بلوچستان پوسٹ

وھدے کل راجانی باوست ءِ پڈ ءَ مئے ھندی کرد، مردمانی لوٹ دگنیا ءِ چاگردانی سر ءَ اگاں چمشانکے بہ دار انت راجانی کرد زبان مھکم ادارہ نوک باھندانی کِرد راج ءِ نوکیں گامگیج وڑ ءُ ڈولیں رنگاں زانَگ بنت اگاں بنی آدم ءِ بنداتی روچاں چمشانکے بہ دینت گڑا آئی پشت پداں ھچ نہ چوشیں سیاسی یا چاگردی نہ دگہ رنگ ءُ دابیں کینَگ ءُ ھسدے است بلے وھد ءِ ھمراھی ءَ آ یک زوالیں زندے گوازین ایت گڑا ما سرپد بنت ءُ مار اَنت پرچے ءَ اِے کار اِے وڈ بوت؟ چے سِنچے پد ءَ وت ءَ زوال ءِ نیمگ ءَ رھادَگ کنگ ءَ انت آیا آیانی کردانی یاں کہ دگہ پشدر ءَ چے پیمیں گپ ءُ گالے بیت آ درشان کَنَگ بنت ۔

بلے سرجمیں گال ءُ گپتار یک نیمَگے ءَ بہ بنت اِے چیز المی نہ انت یا ما پرچے ءَ نہ مار اِتگ کہ کجام چاگردی لوٹ انت کہ آئی ءِ پد ءَ یک نوک باھندیں چاگردے وتی پاداں گام جَنَگ بیت ءُ آئی ءِ پشدر ءَ چشیں دستے یا بنیادی پدیانکے ھست کہ مارا جیڑگ پرمائینتگ اِت؟ یا ھندی مردماں ھمے زوال ءِ درگت ءَ چشیں نوک رنگیں آشوبے (انقلاب ) لوٹ اتگ وھدے چاگرد ءِ توک ءَ وڈ وڈیں سِل کاری ھست۔ گُڑا مردماں چہ آسراتی ءِ زبَھر بوگ ءِ پُشدر ءُ سوَب لوٹ کُتگ انت یا انا؟ گڑا اِے سلکاری ءُ بے آسراتیں کارانی تہ ءَ کئی پَنجَگ ھوار بوت کنت۔

من گَپ کن آں یا دِگہ کسے وتی ھیال ءُ لیکھے گْش ایت روت بلے الَم نہ انت یَک بَرے گَپ بوت سد درسد آئی ءِ سر ءَ کار بہ بیت یا کار بِنا بہ بیت۔ بلے اِے ھم اَلم اِنت کہ یک زوالے ءِ پُشدر در گیجَگ بہ بیت پرچے ءَ ھمینچو تو نہ جیڑ ئے، ھمینچو تو وتی جندے لوٹ ءُ واھگاں چہ زِبھر بہ ئے گڑا متلَب اِے نہ انت منی گَپ ءِ کہ آ زوال ءِ نیمَگ ءَ روگ ءَ انت بلکیں چاگرد ءِ سلکاریں مردمانی دست ھوار انت ۔

من لوٹ انت لھتیں گَپ بہ جن انت وتی بلوچ چاگرد ءِ سر ءَ ۔ بہ گِند ئے من دروگ بند ھم بوت کن آں۔ اِے الَم نہ انت منی جند وتی گالانی سر ءَ ھمے وڈ سِتک بہ دار اِیت کہ من شر آں بلکیں اِے جْیڑھانی بابت ءَ منی ھم تبکاں ھوار منی چاگرد ءِ کجام ھم مردمے ھست آ ھم بہ ماریت ءُ اِے جْیڑھانی پشدراں ھیال ءُ گْور بہ کنت گڑا مستریں زمہ واری ءُ مستریں تاوان، مئے نوک باھندانی بوتگ۔

مئے نوک باھند وتی زِد ءُ کینَگاں چہ در نیا انت مئے وتی جیگ تَل گِپتگ پہ دومی ءِ سر ءَ دست ماں دست بوگ ءَ ۔ وھدے چاگِرد ءِ بنداتی پدیانک (First element) وت ءَ چہ گیش ءُ مانگیش نہ بیت گڑا کجام نیمَگ ءَ من وش ھالیں چاگرد ءِ کردانی ساڑایگ ءِ گپاں گوں دری مردماں جن آں۔ ما وت چہ ھمے کمو گیشیں بنیادی آسراتیاں کَٹ ءُ نَپ چِست نہ کن اَنت گڑا کجام شَرت ءَ دگہ یک راج ءِ پلہ مرزی ءِ ھاتر ءَ وتی گپاں تَچک کرت کن انت اِے پیم ءَ منی ءُ تئی گََپ گران نہ بنت وزَن نہ دار انت تاں کہ من تو وتی چاگرد ءِ مھلوک ءَ وتی نوک باھنداں شریں کارانی سر ءَ سکْین مہ دے اَنت ۔ اِے پیم ءَ من ءُ تو گوں وتی کُلّیں چاگرد ءَ یک ھورکیں تاسے ءِ نام ءَ زانَگ بنت ۔

بازیں گَپ ءُ کوکار ما مدام کن اَنت ءُ بازی جاگَھاں من وت ھوار بوتگ آں من وت ھم توار جَتگ یک چاگردے ءِ دیمروئی ءِ واست ءَ اِے گپ الّمی انت کہ آ وتی کارانی دیم ءَ برگ ءِ ھاتر ءَ مھکمیں گلے جوڑ بہ کنت ءُ آئی ءِ تہ ءَ زانشتی مردم ھژدری اَنت۔

من اِے گپاں ھزار در سَد راست لیک آں پرچے ءَ کہ دگنیا ءِ دیمروی کنوکیں راجاں ھمے چیزانی سر ءَ سِتک داشتگ بلے آ چاگرد گوں یک دو مھکمیں گلانی ھواری ءَ راجی لوٹانی سر ءَ کار کُتَگ۔ بلے منی ءُ تئی چاگرد ءِ مستریں نزوری ھمیش انت کہ من ءُ تو ھزار ٹُکّر ءَ وت ءَ را بَھر ءُ بانگ کتگ۔ گُڑا اِد ءَ منی مَگز کار نہ کن اَنت کہ مئے مھکمیں کِرد چے اِنت کہ ما چاگرد ءَ دروَنت دات کُرت بکن اَنت گڑا کجام سِتکءُ نیت ءَ من آ دگہ بے وسیں راجانی پلہ مرزی ءَ کرت کن اَیں؟وھد ءِ ھمراھی ءَ بازیں جاگہ بازیں چیز مہ پہ کُوکار زرتگ ءُ دیم ءَ در اتکگ انت۔

راجی کارانی زمہ واری کجام ھم راج ءِ توک ءَ دیگ بوتگ گُڑا آ زمہ واری نوجوانانی کوپگاں بوتگ۔ مزنیں سِتک ءُ بروسہ ئے بوتگ راج ءِ ورناھانی سر ءَ ۔ بلے اگاں من بلوچ چاگرد ءِ سر ءَ گَپ بکن آں گڈا من بازیں چیز گند آں ءُ مار انت بلے آئی ءِ توک ءَ مستریں نزوری چاگرد ءِ مھلوک ءِ نہ اِنت بلکیں آ نِزوری گلانی توک ءَ وت مہ وت گِر ءُ چیل ءُ یکے دومی ءَ برداشت نہ کَنَگ ءُ جوانیں ادارھانی نہ بوگ یک بلاھیں نزوری ءِ زانَگ بیت ۔

مئے چاگرد ءِ تہ ءَ اگاں کسّے وانیت ءُ کسانکیں اگدھے ءِ سر ءَ سر بیت گُڑا لھتے وھد ءَ پد آ وت ھمے چاگرد ءِ نزوریاں نہ گِند اِیت اِش کہ زیکیں روچاں آئی ءَ ھما نِزوری چم ء وت دیستگ انت۔پرچے ءَ کہ مئے ھندانی توک ءَ چشیں گامگیج زورَگ نہ بوتگ کہ آ پہ چاگرد ءِ مھلوک ءَ دیمروئی ءِ بیمگ رھادگ بہ کن اَنت۔ مئے مُدام زِد گوں یک ءُ دومی ءِ بگیری ءَ بوتگ۔ اگاں کجام مردمے ءِ چاگردی نزوریانی سر ءَ چمشانک داتگ ءُ پہ چاگرد ءَ درد وار بوتگ گڑا آ ایر جنَگ بوتگ بوتگ انت یا آیانی کردارانی ءَ سر ءَ واد پِر ریچَگ بوتگ آیاناں چاگردی بازیں نکس ءُ تاوانانی آماچ اِش کُتگ اَنت۔

اگاں چاگِرد توک ءَ گِھتری آرگ تئی وس ءُ واک ءَ بوت کنت گڑا ھر نوک باھند ھست انت آیاناں وتی راج ءُ وتی جِند ءِ بستار زانَگی انت اگاں کجام راجاں دیمروئی کُتگ ءُ یک وشھالیں زندے گوازینگ ءَ اَنت ءُ ھر پِڈ ءَ مھکم انت گڈاں آیانی دیمروئی ءِ پشدر ءَ ورنایانی بلاھیں کِردے بوتگ۔

بلے مرچیگیں نوبتاں من چار آں وتی چاگرد ءَ گڈا الَم مئے کِِر ءَ اِے انوگیں سائینٹیفیک دور ء تہ ءَ بازیں نزوری گِندگ بنت مئے کِرّ ءَ ورنا ءُ زانتکار ھست انت کہ آ راجی دیمروئی ءِ واست ءَ بلاھیں ارزشت دار انت مئے ادارہ ھست اَنت کہ آ مارا سنچ ءُ زانت دے اَنت من گنداں ایشی ءِ توک ءَ مارا سرپدی رسگ ءَ انت بلے روچ پہ روچ مئے یکے دومی ءِ گِر ءُ چیل ھلاس نہ بنت۔

ادارہ ءُ گل بھر ءُ بانگ بوگ ءَ انت مئے لوٹ یک انت مئے گَپ یک انت بلے مئے نیام ءَ یکے دومیءَ برداشت نہ کَنَگ یک بلاھیں کوتاھی یے گڑا اگاں راج ءِ گَپ جَن ئے الَم مئے شمئے کلانی راجی زمہ واری جوڈ بیت کہ وتی وھد ءِ لوٹاں بہ چار گوں وتی تاوان بھراں بچار گوں گُڑا من تو الَم سوبمندی ھاسل کرت کن اَنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: لشکرانی بُنجَل

نبشتہ کار: پیرُک دشتی

دی بلوچستان پوسٹ

من وھدے کہ وتی پاد گُلزمین ءِ دلبند ءِ سر ءَ چگلداتگ اِت اَنت ءُ ھر چیز ءِ زانگ ءُ مارگ زانتگ اَت انچیں وھدے ءَ بلکیں مئے سرجمیں بازار پاکستانی لشکراں اَنگر ءَ کُرتگ یک مُرگی چُنکے ھم پہ بُرز ءَ بالی نہ ایشتگ اَت۔

مئے وانگجاہ آیاں وتی بُنجل جوڑ کُرتگ اِت اَنت مئے بازار ءِ ڈڈین ءُ سیرتِریں مردماں وتی زھگ شھر ءُ دِگہ ڈنی ملکاں پہ وانگ ءُ زانگ ءَ دیم داتگ اِت انت ءُ گریب ءُ نیزگاراں وتی زھگ گْوں وت ءَ کار ءُ کسبانی سر ءَ بُرتگ اِت انت گوں۔

ھمے وڑ روچے یکے چہ مئے بازار ءَ چِست کُرتگ ءُ بُرتگ اِش باز دوبر آجو کُرتگ اِش ءُ باز انگت ءَ بندیگجاھاں بند اِنت ءُ بازینے شھید کُرتگ اِش ءُ آیانی جون کوہ ءُ گیابان ءَ چَگل اِش داتگ اَنت۔ اے زُلم ءُ زور آوری ءَ بس بلوچ کوم وتی آماچ ءَ کُتگ ۔
مرچی ھشتاد سال ءَ بُرز ءُ جھل ھمے وڑ بَلے بلوچ کوم روچے جاھے ءَ کپتگ پہ وتی بندیگانی واستا زَھرشانی کَنگ ءَ اِنت چہ ھمیشانی تہ ءَ بانک مھلب ءُ بانُک سَمی ھم گون اَنت گوں وتی پت ءِ بے گُناھی ءُ آئی ءِ آوار جنَگ ءُ بَرگ ءَ روچے یکے ءِ ءِ دَر ءِ دپ ءَ میلانک اَنت۔ کَدی بانُک ھانی گُل بلوچ اِنت بَرے سِند ءَ گْوں سِندیاں روانک ءُ رِیلی کَش ایت پہ وتی نامزَد ءِ واستا ءُ بَرے بہ گِندئے بانُک سیما بلوچ اِنت پہ وتی برات ءِ واستا ارساں شَل اِیت بلوچ ءِ دَردوار ءُ بلوچ ءَ توار اش کَنوک نیست داں کہ بلوچ وت وتی توار مہ بنت ءُ وتی تہ ءَ چہ تپاکی ءَ میار اَنت کَس بلوچ ءِ درد وار نہ بیت۔

دُژمن توپکانی زبان ءَ چہ سرپد کنگ لوٹ ایت ءُ اے ھم زانت ءُ سَرپد اِنت کہ بلوچ زالبولاں مارا شِکست داتگ آ چہ وتی شَرم ءَ چہ مرچی بلوچانی گُلزمین ءَ یلہ دات نہ کنت بَلے بلوچ بھادُر بیتگ اَنت ءُ انگت ھست اِنت بھادُریں بلوچ۔ آئی ءَ ھمے مار اِتگ کہ من بلوچانی سَروک ءُ رھشوناں یک پہ یک ءَ گار ءُ بیگواہ کناں یا شھید کناں بلوچ پْرش اَنت ءُ نزور بنت اے تئی وھم بیتگ اے ھم تئی چیر پَرستیں ریاست سرپد اِنت کہ تو گوں سِنگ ءَ سر داتگ بَلے تو وت پروش وارتگ آ وھد نوں نزیک ءَ اتکگ بلوچ وتی گلزمین ءِ واجہ بیت ءُ ترا چَک پروش دات۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: زند ءِ آدینک ءُ ھانی بلوچ

نبشتہ کار: عبید نثار

دی بلوچستان پوسٹ

من چونائی ءَ برے برے کہ کتابے واناں دل گش اِیت کتاب ءِ سر ءَ چیزے نبشتہ بہ کن داں کہ دگہ یکّے سرپدی بزور اِیت یا کہ بوان اِیت ئِے۔

بلے من مدام کہ نبیسّگ ءَ بندات کناں منا لبز دْروہ انت ءُ من نزاناں چہ کجا بندات ءُ کجا آسر بہ کنان ئِے من چو ھم نزاناں کہ لبز من ءَ چی ءَ دروہ انت ، بلے من وت ءَ را گیشتر ھمے دوئیں چیزاں میاریگ کناں ، یا کہ منی زانشتی (علمی)بود نزور انت یا وَ کتاب انچو تامدار انت چہ کسّہ ءُ راستی ءَ ھمینچو سرّیچ انت کہ من نبشتہ کُت نہ کناں اے سھتاں بلوچی زبان ءِ کسان بالادیں ءُ مزن پکریں بانک ھانی بلوچ ءِ کتاب زند ءِ آدینک من سرجم کتگ ءُ اے دانکاں نبیسّگ ءَ آں۔

ھانی بلوچ وتی کتاب زند ءِ آدینک ءِ تہ ءَ چاگردی تھلیں راستی، زندگ ءُ ھستیں کارست ، نمیرانیں کارست ، دگہ سک باز کارستانی سر ءَ گپ ئِے جتگ نوں من چو ھم نہ زانگ ءَ یاں کہ ھانی ءِ جند ءِ جھد ءَ بہ ساڑایاں یا چاگرد ءِ راستیانی درستاں چہ گیش وتی واجہ وتی آریپ مئے بلوچ راج ءِ ھستی کامریڈ واحد بلوچ ءِ جھد ساڑاتگ ءُ گشتگ کہ اے ھمائی ءِ جھدانی برورد انت کہ من اے کدّ ءَ رس اِتگ ءُ مزن بوتگاں ھانی بلوچ بازیں کارستانی سر ءَ گپ کنت بازیں چاگردی نہ سگّوکیں راستیاں دیم ءَ کار اِیت۔

گُل جان ، شدری ، ماھکان ، ستار ، مات ، پت ، استاد ، رھشون ، راجی جنز ، تھمت ءُ شگان ، تھنائی ، چاگردی جیڑہ ءُ جنجال، دودمان ، راجدپتر ، بلے ھانی دمبرگ ءِ نام ءَ نہ زانت چی ءَ کہ ھانی ءَ تھنا جنزگ دربُرتگ۔ نمیرانیں استاد سبا ءُ آئی ءِ کماش کامریڈ ءَ مدام ھانی ءَ گشتگ کہ جھد ءِ تہ ءَ دلپروشی تھمت ءُ شگان بلے پُشت ءَ مہ چار تھنا بہ جنز ءُ دم مہ بر۔
ھانی بلوچ ءِ گشگ انت کہ آئی ءَ بلوچی وانگ ءُ دربرگ ءِ مستریں سکین چہ کماش ءَ دربرتگ چی ءَ کہ کماش ءَ آئی ءَ پہ بلوچی وانگ ءَ گشتگ۔ بلے آئی ءِ بلوچی وانینگ ءِ استاد سبا دشتیاری بوتگ۔ ھانی گش اِیت بندات ءَ ما کہ وانگ ءَ شتگیں جنک تھنا من ءُ منی گھار ماہین بوتگیں درستاں مئے سر ءَ کند اِتگ ءُ گشتگ “انچو شما انچو شمئے کماش ءُ انچوش شمئے گنوکیں استاد”-

ھانی بلوچ بلوچی زبان ءِ درپشناکیں استال نمیرانیں رھشون شھید استاد سبا دشتیاری ءِ بارو ءَ نبشتہ کنت کہ “سبا سکّیں وش روہ وش تب ءُ مزن پگریں انسانے بوتگ “ من اولی روچ ءَ کہ کلاس ءَ شتگاں گڑا آ گل ءَ چہ بال بیتگ ءُ گشتگ ئِے wellcome wellcome منی برازتک “دگہ جاگھے ھم نبشتگ ئِے کہ واجہ سبا گش اِیت “واب باریں کجا بر انت زند ءَ گْواہ کہ بیگواہ کن انت منی جند ءَ”ھانی ءِ مستریں وش بھتی ھمیش اِنت کہ استاد سبا ءِ وڑیں راجی ھزمتکار زبان دوست راج دوستے ءَ چہ زبان ءُ زمین دربرتگ ءُ استاد ءَ پہ ھانی ءَ ڈائری یے سوگات کتگ ءُ ھانی ءَ وت ھم تبکّیں برات ءُ گھاراں داتگ پہ استاد ءِ بارو ءَ نبشتہ کنگ ءَ ھانی بلوچ دگہ جاگھے زالبول ءُ جھد ء آجوئی ءَ گوں ھمگرنچیں نبشتانک ءِ تہ ءَ الجزائر ءِ نبشتہ کار احمد بن بیلا ءِ درور ءَ دنت کہ۔ “ الجزائر ءَ یک ماتے وتی چکّاں پہ جنگ ءَ جریدگ کنت ءُ راہ دنت ءُ ھمے گش اِیت کہ آجوئی جھد ءِ بیسہ ھما وھد ءَ گیش بوت کنت کہ مات وتی چُکّاں دست ءِ وت جُھد ءَ گوں ھمگرنچ بہ کنت ءُ پہ جنگ ءَ راہ بہ دنت” نزاناں ھانی ءَ دودا ءِ مات ءِ کسّہ نہ ونتگ یا اے ساھت ءَ پہ درور دیگ ءَ شمُشکار بوتگ-

دودا نوک سور بیت ءُ آ گوں وتی لوگ بانک ءَ اے وھدی سیری سارتیں منّہ ءَ واب بیت کہ سمّی ءِ بگّ ءَ بیبگر کہ رُمبین اِیت گڑا دودا ءِ مات دودا ءَ اے شگان ءَ جنت ءُ پاد کنت
“آ مرد کہ میاراں جلّاں
نیمروچاں نہ وپس اَنت کُلّاں
دوست ءُ شرسریں گرانمُلّاں
سیری منّھاں سارتیناں دوست ءَ گوں زبادمالیناں گڑا دودا وتی بور (سھرنگ) ءَ سنج کنت ءُ دیم پہ جنگ ءَ روت زند ءِ آدینک ءِ تہ ءَ درستاں چہ دردناکتریں کارست گل جان ءِ کارست انت۔

اے کسّہ ءَ بہ گندئے چاگرد اوپار (برداشت) مہ کنت۔ بلے ھانی ءَ یک تھلیں راستی یے نبشتہ کُتگ۔
زی ھم گل جان ءِ وڑیں کارست زلمانی دیمپان بوتگ اَنت ءُ مرچی ھم مئے چاگرد ءَ چشیں ھزار کارست ھست کہ چو گل جان ءِ وڑ ءَ چورہ ءُ بزگ ءُ جنوزام اَنت زند ءِ آدینک ءِ تہ ءَ درستاں چہ گرانتریں ساھت پہ ھانی ءَ ھمے بوتگ کہ کامریڈ بیگواہ بوتگ ءُ ھانی ءَ تھنا تاک رنگین کُتگ انت انی باز جاگہ ءَ چہ راج ءَ ، چہ شائراں ، چہ ادیب ءُ زبان زانتاں چہ درستاں گلگ کنگ ءَ انت ءُ گشگ ءَ اِنت اے وھد ءَ من کس نہ دیستگ درست وتی بُنڈُکاں واب بوتگ انت-

بلے واجھیں استاد راجی جنز ءِ بنداتی ھمراہ رھشون “واجہ میر محمد علی ٹالپر مدام ماں گار ءُ بیگواھیں مردمانی کیمپ ءَ دیستگ برے گوں علی حیدر ءَ گلائیش برے گوں بیورگ ءُ جیئند “واجہ ءِ ستا ءُ توسیپ ھانی ءَ مدام چہ کماش ءَ اش کتگ بلے جند ئِے اولی رند ءَ ھمود ءَ دیستگ برے گھارانی سر ءَ دست ئِے سمار اتگ ءُ مدام مارا دیم ءَ جنزگ ءِ سکین داتگ ئِے ءُ دمبرگ ءِ نام نزانتگ ئِے –

واجہ میر محمد علی ٹالپر گش اِیت “ھما کار کہ تئی بھر ءَ کپ اِیت ھمائی ءَ بہ کن یک مردے کہ درچکے گش اِیت آ اے مہ چار اِیت کہ من ءَ بر دنت یا نا بلکیں آ اے واست ءَ بہ چار اِیت کہ منی آؤکیں پدریچ ءَ سیت بہ دنت”ھانی بلوچ ءَ واجہ ءِ زند ءُ ازم ازم ءِ سر ءَ کسانکیں بزاں (short) دابے ءَ ھم نبشتہ کتگ ھانی بلوچ وتی کتاب ءِ تہ ءَ اے ھم نبشتہ کتگ ءُ گشتگ کہ اگاں استاد ءِ سر ءَ من نبشتہ بہ کناں کتابے جم نبشتہ کت کناں چی ءَ کہ استاد چہ کارست ءَ سرچکاریں ھستی یے استاد ءِ مھروانی ، راج دوستی ، زبان دوستی سک باز پراہ ءُ شاھگان اِنت۔ ھانی اے ھم کول کنت کہ من استاد ءِ جُھدانی برورد ءَ یک کتابے ءِ رنگ ءَ دیم ءَ کاراں۔ ءُ من اُمّیت کناں کہ ھانی واجہ ءِ جھد ءَ مارا کتابے ءِ رنگ ءَ ھم پیشدار اِیت-

ھانی بلوچ چہ کارست ءَ چہ چاگردی راستی ءَ سرچکاریں انسانے ھانی ءَ تھنا ھمے گشگ لوٹاں کہ تھنا نبشتہ بکن بگندئے مرچی راج تئی نبشتگیناں دگہ رنگے دنت انچوش کہ شدری ءُ ماھکان، گل جان ،بلے باندا راج ترا تئی جند ءِ کردار ءَ راجدپتر ءِ تاکاں نبشتہ کنت بلوچ راجی جنز ، زبان ءُ زمین ءِ دردواریں انسانے بات ئے تئی کلم سبز ءُ میزران بات تئی توکل انگت چِد ءُ گیش مستر بات بلوچ بلوچی ءُ بلوچستان شات ءُ سرسبز بات انت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

گوستگیں روچ ءَ جھانزیب قمبرانی مات بے ھوش بیگ ءَ پد دوبر نندانک ءَ ھوار بیتگ، سمی دین ءَ یک تامر بندے ءَ بلوچستان ءِ مھلوک ءَ لوٹ کرتگ ءُ گوشتگ کہ مئے سر ءَ پولیس ءِ نیمگ ءَ بیتگیں زوراکیانی ھلاپ ءَ زھرشانیانی جار ءَ بہ جن اَنت –

پاکستان ءِ بنجاھی شھر اسلام آباد ءَ بلوچستان ءَ بیگواہ بیتگیں مردمانی کھولانی نندانک ڈی چوک ءَ سارتیں مولم ءَ برجاہ اِنت،نندانک ءَ نشتگیں مردمانی لوٹ اِنت کہ پاکستان ءِ سروزیر عمران بئیت ءُ مارا سدکی بہ دنت ءُ مئے گاریں مردمانی پد جنگ ءِ کمک ءَ بہ کنت –

بیگواھیں مردمانی کھولاں گوستگیں شش روچاں اسلام آباد نیشنل پریس کلب ءِ دیم ءَ نندانک جتگ ءُ نشتگ اَنت ءُ گوستگیں روچ ءَ آیاں روانک ءِ دروشم ءَ اسلام آباد نیشنل پریس کلب ءِ دیم ءَ داں ڈی چوک اسلام آباد ءَ روانک ءِ کش اِتگ ءُ روانک ءِ وھد ءَ پولیس ءَ روانک ءَ بھر زیروکیں مردم لٹ ءُ کُٹ ھم کرتگ اَنت ءُ روانک ءِ دارگ ءِ جھد کرتگ ءُ روانک ءِ مردم ڈی چوک ءِ روگ ءَ سوبمند بیتگ اَنت –

گوستگیں روچ ءَ برجاہ کرتگیں نندانک مروچی سھب ءَ داں انگت ءَ برجاہ اِنت نندانک ءَ بلوچستان ءَ گار ءُ بیگواہ بیتگیں ڈاکٹر دین مھمد ءِ جنک سمی بلوچ، ھزب اللہ قمبرانی، حسان قمبرانی ءِ کھول، زاکر مجید ءِ مات، جھانزیب قمبرانی ءِ مات، راشد ھسین ءِ کھول، نسیم بلوچ ءِ کھول، مھر گل مری ءِ کھول، شبیر بلوچ ءِ کھول، سعید اھمد ءِ کھول ءَ بلوچستان ءَ بازیں بیگواھیں مردمانی کھول ھوار اَنت –

نندانک گوستگیں شپ ءَ پولیس ءُ دگہ ادارھانی انگیر ءِ تہ ءَ بیتگ ءُ نندانک ءَ بیگواھیں بلوچانی کھول سارتیں مولم ءَ ڈی چوک ءَ دگ ءِ سر ءَ سجوئیں شپ ءَ نندانکی زھرشانی ءَ بیتگ اَنت –

نندانک ءَ گوستگیں روچ ءَ ڈی چوک ءَ گپ ءُ تران ءِ وھد ءَ جھانزیب قمبرانی ءِ مات بے ھوش بیتگ اَت ءُ چریشی ءَ پد آ نادراہ جاہ ءُ برگ بیتگ اَت ءُ نادراھی ءَ جوڑ بیگ ءَ پد آئی ءَ دوبر گوستگیں شپ ءَ نندانک ءَ اتکگ ءُ بھر زرتگ –

ھمے وڑ گوستگیں شپ ءَ سمی بلوچ ءَ وتی یک تامرے ءَ ھم بلوچستان ءِ مھلوک ءَ گوں دزبندی کرتگ ءُ گوشتگ کہ گوستگیں روچ ءَ مئے سر ءَ پولیس ءِ نیمگ بیتگیں لَٹ ءُ کُٹانی ھلاپ ءَ بلوچستان ءَ زھرشانیانی جار ءَ بہ جن اَنت ءُ زھرشانی بہ کن اَنت –

بیگواھیں مردمانی کھولانی گوشگ اِنت پاکستان ءِ سروزیر بئیت ءُ مارا گوں دوچار بہ کپ ایت ءُ مئے بیگواھیں مردمانی بارو ءَ مارا گپے دست ءَ بہ دنت –

بلے مروچی بازیں روچانی گوزگ ءَ پد پاکستان ءِ مزنیں ادارھاں بیگواھیں بلوچانی کھولانی بنجل ءَ آیگ ءِ واک نہ کش اِتگ –

بیگواھیں مردمانی کھولانی گوشگ اِنت اے نندانکی بنجل ھما وھد ءَ داں برجاہ بیت سروزیر پاکستان نئیت اِنت –

اسلام آباد ءَ ڈی چوک ءَ بلوچستان ءَ بیگواہ بیتگیں مردمانی کھولانی نیمگ ءَ زھرشانی نندانک برجاہ اِنت –

دی بلوچستان پوسٹ

زھرشانی روانک وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ نیمگ ءَ کشگ بیتگ ءُ نندانک ءَ وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ چیئرمین نصراللہ بلوچ، بیگواھیں ڈاکٹر دین مھمد ءِ جنک سمی بلوچ، زاکر مجید ءِ مات، ھسان قمبرانی ءُ حزب اللہ ءِ کھول، راشد ھسین ءِ کھول ءَ ھوار بازیں بیگواھیں مردمانی کھول ھوار اَنت –

نندانک ءَ نشتگیں مردمانی لوٹ اِنت کہ سر وزیر پاکستان عمران خان بئیت ءُ کھولانی گون ءَ دُچار بہ کپ ایت ءُ مارا بیگواھیں مردمانی یل ءِ کنگ ءِ سدکی ءَ بہ دنت –

روانک اسلام آباد ءِ نیشنل پریس کلب ءَ دراتکگ ءُ دیم پہ اسلام آباد ڈی چوک ءَ سر بیتگ ءُ اود ءَ نشتگیں مردمانی گوشگ اِنت کہ بلوچستان ءَ بیگواہ بیتگیں مردماں یل بہ کن اَنت ءُ سر وزیر عمران بئیت ءُ اے گپ ءِ سدکی ءَ بہ دنت –

روانک ءَ وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ نصر اللہ بلوچ ءَ گوشت کہ بلوچستان ءَ بیگواھیں مردمانی کھولاں پاکستان ءِ سرجمیں ادارھانی در ٹُک اِتگ اَنت بلے کسے ءِ گور ءَ آیاں بیگواھیں مردمانی جیڑہ ءِ سر ءَ ھچ دلگوشی نہ کرتگ –

نصر اللہ بلوچ ءَ گوشت کہ چریشی ءَ شش روچاں بیگواھیں مردمانی کھولاں اسلام آباد ءِ نیشنل پریس کلب ءِ دیم ءَ نندانک جتگ ءُ نشتگ اَنت بلے پاکستان ءِ بنجاھی شھر ءَ مزنیں ادارھانی بیگ ءَ ابید ھم کس نیاتکگ اے بژنی گپے کہ مروچی بلوچستان ءِ پیر ءُ آجزیں مات نشتگ اَنت –

نصر اللہ بلوچ ءَ گوشت کہ اے روانک ءَ ھنچیں مردم ھوار اَنت آیانی دیشتار بیگواہ اَنت، ھنچیں مردم ھوار اَنت کہ آیانی لوگ واجہ شش سالاں بیگواہ اَنت کہ آیانی کھول گوشگ اَنت مئے چکاں اجازت بہ دے آ دومی آروس ءَ کن اَنت –

زھرشانی ءَ پنجاپ ءَ سیادی داروکیں چاگردی جھدکاراں ھم بھر زرتگ ءُ تران کنان ءَ گوشت کہ اے ڈیھ ءِ سروکاں شرم کنگ لوٹ ایت کہ مروچی اد ءَ بلوچستان ءَ اتکگیں ماتانی ارساں دیست نہ کن اَنت، آئی ءَ گوشت کہ بلوچستان ءِ مھلوک ءُ ورناہ آوار جنگ ءُ بیگواہ بیتگ اَنت –

آئی ءَ گوشت کہ بیگواھیانی جیڑہ پاکستان ءِ ھمک اُستان ءَ سر بیتگ اَنت ھیبرپختونواہ، سندھ ءُ بلوچستان ءَ بیگ ءَ اَنت –

ڈی چوک ءَ بیگواھیں مردمانی کھولانی ھمدردی ءِ گوں ءَ پیپلز پاٹی ءِ رھشون فرت اللہ بابر ءَ ھم بھر زرتگ –

فرت اللہ بابر ءَ گوشت کہ اے اتکگیں مردم دگہ ھچ لوٹگ ءَ نہ اَنت بلکیں وتی مردمانی واستا انساپ لوٹگ ءَ اَنت ءُ اشانی آیگ ءُ چماں ھمے گندگ کیت اے مردماں انساپ نہ رس اِتگ –

آئی ءَ گوشت کہ اے بیگواہ مردمانی آوار جنوک کے اَنت چریشی ءَ بنجاھی ءُ اُستانی سرکار بے سوب بیتگ اَنت بیگواہ کنوکیں مردمانی گر ءُ داراں –

آئی ءَ گوشت ما پیسر ءَ ھم لوٹ کرتگ کہ اٹلیجنس ءِ سروک آرگ بہ بنت ءُ آ سرپد کنگ بہ بنت ءُ چوشیں گام چِست مہ کن اَنت اگاں چوش کن اَنت آ پارلیمنٹ ءَ نہ من اَنت گڑا آ کجام کانود اِنت ءُ منی دزبندی اِنت کہ اٹیلجنس ءِ سروک آرگ ءُ کانود ءِ تھت ءِ سر ءَ اوشتارگ بہ بنت –

آئی ءَ گوشت کہ بیگواھیں مردمانی واستا جوڑ کرتگیں کمیشن ھما کساس ءَ بے سوب اِنت کمیشن ءِ ٹاہ اِنت من سَے ھزار مردم یل کنائینتگ ءُ بلے ایشی ءَ چہ زانگ بیت کمیشن بے سوب اِنت سَے ھزار مردمانی گرگ ءُ گار کنوک دیم ءَ ارگ نہ بیتگ اَنت –

سر بیتگیں ھالانی ردءَ وی بی ایم پی ءِ زھرشانی روانک ءَ ڈی چوک ءَ سر بیگ ءِ پیسر ھلاس کنگ ءِ ھاترءَ زھرشانی کنوکانی سرءَ پولیس ءَ زوراکی کُتگ ءُ آیانی دارگ ءِ جھد ھم کُتگ بلے بیگواھیں مردمانی کھول ءُ ایندگہ زھرشانی کنوکاں پولیس ءِ زوراکیاں ابید ھم وتءَ ڈی چوک ءَ سر کُتگ ءُ وتی زھرشانی نندانک برجاہ داشتگ-

نندانکی زھرشانی ءَ حسیبہ قمبرانی ءَ گوشت کہ اے درد ھما درد اَنت کہ اشی ءَ ھما مردم سما کنت آئی ءِ سر ءَ گوزگ ءَ اَنت آئی ءَ گوشت الم اد ءِ مردماں سما بیتگ نی پنجاپ ءَ ھم مردم بیگواہ کنگ بیگ ءَ اَنت –

آئی ءَ گوشت اگاں پنجاپ ءِ مردماں مئے توار اش نہ کرت گڑا اے زُلم ءُ زوراکیانی دیمپان بیان اَنت آئی ءَ گوشت کہ من یک ویکٹمے آں کہ من ھما دردانی سر ءَ گوستگ اَنت –

تران ءَ بیگواھیں ڈاکٹر دین مھمد ءِ جنک سمی ءَ گوشت کہ دوازدہ سال ءِ اُمر ءَ داں وتی راہ ءَ چاریگ اَنت من دمبرتگ اے سروک ءُ ادارھانی دیم ءَ دست ءِ ٹال کنگ ءَ ۔

آئی ءَ گوشت: سال دوھزار ءُ چاردہ ءَ ھم من ھمے ڈی چوک ءِ سر ءَ کسان اُمری ءَ اتکگ اَنت من ءَ ترس بیتگ بلے سمی ھما وھد ءَ مرتگ کہ آئی ءِ پِت بیگواہ کنگ بیتگ، آئی ءَ گوشت منی ترس مروچی پولیس ءِ دیم ءَ دراتکگ بس سمی وتی پت ءِ ھواری ءَ سرجمیں بیگواھیں مردمانی یل کنگ ءِ واستا زندگ اِنت –

آئی ءَ گوشت کہ بلوچستان ءَ ڈاکٹر، وکیل، پروفیسر ءُ ھمک تبک ءِ مردم بیگواہ کنگ بیتگ اَنت ھمیشی ءَ ما ھپتاد سال ءِ گلامی ءِ زندگی ءَ گوازینگ ءَ اَنت –

آئی ءَ گوشت مارا اے گوشگ بہ بیت مئے مردم زندگ اَنت یا نیست اَنت مارا جست کنگ بیت شمئے پت ءِ پجار کاڈ ھلاس اِنت گڑا ما وتی پت ءِ پجار کاڈ ءَ جوڑ بہ کن ایں یا آئی ءِ مرگ ءِ کاگد ءَ ۔

ّ-

آئی ءَ گوشت کہ ما اد ءَ میٹرو بس ءِ واستا نہ اتک اِنت بلکیں وتی مردمانی شوھاز ءَ اتکگ اَنت –

زھرشانی نندانک ءَ راشد ھسین ءِ براتزتک ماھزیب بلوچ ءَ تران کنان ءَ گوشت کہ منی پِت دَہ روچ ءِ واستا برگ بیتگ من دیستگ کہ منی مات ءِ ھال چی بیتگ گڑا من الم اشی ءَ زاناں کہ یک پِتے ءِ بیگواہ کنگ چِنکس گران اِنت –

آئی ءَ گوشت منی ناکو راشدھسین مھدت عرب امارات ءَ آوار جنگ ءُ پاکستان ءَ آرگ بیتگ بلے اشی ءَ زانگ بیت پاکستان ءِ مزن ادارہ ھندوستان ءِ دیم ءِ دارگ ءِ ٹاہ ءَ دے اَنت بلے ما شش روچاں اد ءَ اتکگ ءُ نشتگ اِنت –

اسلام آباد ڈی چوک ءَ بیگواھیں مردمانی زھرشانی نندانک برجاہ اِنت ءُ کھولانی لوٹ اِنت کہ مئے بیگواھیں مردم دیم ءَ آرگ بہ بنت ءُ اگاں جرمداراں گڑا پاکستان وتی آمیدگساں پیش بہ کنت –

بیگواھیں مردمانی کھولانی گوشگ اِنت اے نندانک ھما وھد ءَ برجاہ بیت دانکہ سروزیر پاکستان عمران نہ اِت اِنت ءأ مارا دُچار نہ کپ ایت ما نشتگ اِنت –

نبشتانک: وتن دیوانگیں ماسٹر اسگر داد

نبشتہ کار: بابا جی آر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

چو زر ءَ چول جنوک ءُ نہ اوشتوکیں ماسٹر اسگر جان وتن ءِ مھر ءَ انچش بے سار اَت، چوں گشیگہ گرماگی زر ءِ چولاں!نہ گرم ءِ ٹاک ءَ اوپار ھست ات ئِے نیکہ سارتی ءَ برے ماں زامران ءِ بند ءَ ویل اَت ءُ برے ماں پروم ءِ پراھیں پٹ ءَ کہ چماں شانک بہ دے ابید دروھاپ ءُ آزمان ءَ ھچ میم نئیت اسگر جان پہ وتن انچش دیوانگ اَت چوں زرپھازیں سرمچنڈاں مدام چو موال ءَ اَت ، سائیکل آئی ھچبر بے برمش نہ اَت، برے جھلاد ءُ برے برے برزاد اَت، زمین ءِ مھر ءَ انچش کتگ اَت کہ آئی پگر ءَ بس زمین!
وتن!
آجوئی!

بس جنزان اَت ءُ ھر پیمیں دیوانے اَت، بس ملنگ تبیں اسگر جان ءِ توار اَت کہ بیا اِت پہ آجوئی ھور جنز ایں ،بیا اِت سرزمین ءَ سنگار ایں،بیا اِت راج دپتر ءَ چوں ھمل ءِ جئیند ءِ پیم ءَ نوک کن ایں،بیا ات باندات ءَ پہ وت ءَ ڈولدار کن ایں، بس ھر وھد ءَ کہ دیوان اَت اسگر جان بس رپٹان اَت ءُ مردماں پہ آجوئی ءِ واستا سکین دیگ ءَ اَت ءُ ھر وھد ءَ آئی ءِ دانکانی تہ ءَ مان اَت کہ اے وتن کہ درآمداں وتی پت ءُ پیروکی میراس پھم اِتگ ، اے سرزمین ءَ چرایاں پچ گر ایں ءُ گوشتانک دیان اَت ءُ گوشگ ءَ اَت، کہ اے سرزمین ءِ ھکّیگیں وارس ما ایں، اے وتن دیوانگانی وتن انت ،اد ءَ ھچ دریانی بھر ھور نہ انت،اے بلوچ ءِ ھنکین انت اے سرسبز ءُ ڈولداری پہ بلوچ ءَ اِنت دری راجاں کہ مئے ڈیھ لگتمال کتگ، بیا اِت ایشانی پاداں ماں سانکلاں بند ایں ءُ وتی سرزمین ءَ چہ ھما کِر مان اِش بر ایں،اے جھدے کہ بنا بیتگ اے ھچبر ایرموش کنگ نہ بیت، بلکیں ورنا اے جھد ءَ من جنزم آں کہ منزلے ءَ سر کن اَنت۔

اسگر جان جنزان اَت ، نئیکہ شپ ءَ آرام ئِے ھست اَت نئیکہ روچ ءَ، برے چار اِت جالبار ءَ گوں شھید جلال ءَ دوچار کپتگ ءُ برے چادر ماں دیم مان پوش اِتگ ئِے ءُ دیم پہ تمپ ءَ جھلاد اِنت ھر کس وھدے شھید اسگر جان ءَ دوچار کپت آئی ءِ ھبر بس پہ آجوئی ءَ ساز اِتگ اَت، ءُ آ ساجو اَت پہ گشتانک ءِ دیگ ءَ آ زمین ءِ اشک ءَ انچش کتگ اَت چم ئِے مدام سُھر اِت اَنت ،چے ءَ کہ آ پہ آجوئی ءِ واستا شپ ءُ روچ مدام راھان اَت ،برے یک دمگے ءَ ویل اَت ءُ آئی ءَ راھانی جمپ چو بلبل ئیگ ءَ یات اِت اَنت ، ھر دگے ءَ وھدے گوست شھید ءَ زانت کہ اے دگ ءَ چینچو جمپ مان ءُ کجام جاہ ءَ اَنت۔

شھید اسگر جان یک انکلابے اَت، آ انچش مھکم اَت کہ راستی ءَ دیم گش اَت آئی ءِ پگر ءَ آشوب بس آشوب جنزان اَت ءُ ھرچ دمگ ءَ آجوئی ءِ کسہ کنان اَت ءُ ھمے وھد ءَ، آ وھد ءَ موہ نہ دات ءُ پاکستانی لشکر ءَ گپت ءُ گوں سانکلاں بندیگ کت، بلے آئی ءِ دیدانک انچش جوان اَت آ زندان ءَ ھم مدام گوں لشکر ءَ دیم گوش اَت ءُ تا ناپاکیں ریاست ءَ آئی ءَ را گڈی ءَ شھید کت، شھید اسگر جان تو نمیران ئے۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: دیار پُرسیگ اِنت

نبشتہ کار: سیپ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

وهدیکہ شَپ وتی سَیاهَیں چَادر ءَ مَان پوش اِیت ، گْوشئے یک هنچیں تهاریں زندانیں کوٹی یے پیم ءَ مئے دیار ءَ ترس ئِے مان شان اِیت ، چیزے جست دیم ءَ کیت اوشت اِیت ، آیاں اے هما سسیتان اِنت؟ کہ اِد ءَ ما وتی زندے هرچ وشی ءُ دَرد ءُ گم یکے دومی ءَ گوں بهر ءُ بانگ کتگ ات انت ؟ آیاں اے هما دیار اِنت کہ هرچ شپ گْوشئے آروسی نوبت بوتگ ات ، آیاں اے هما دیار اِنت؟ کہ اد ءَ مدام شانتلاں سهبانی سر ءَ پہ شادهی نال اتگ؟ـ

پسو همے درکیت هو، اِے هما دیار اِنت کہ اد ءَ شپ چو روچ ءَ بوتگ اَنت ءُ روچ بادشاهی سنجانی بامسار بوتگ اَنت ، بلے اِد ءَ نوں زندمان گُڑ گیر اِنت ،اد ءَ نہ سرشپاں آروسی نوبت بیت نہ کہ بیگهاں شانتلانی نالگ ءُ پریات ! اد ءَ بس هروچ مادر پرسیگ اَنت اد ءَ هروچ گْوهارانی ارسانی جمبر شل اَنت اد ءَ میتگانی جاهمندیں مردماں چہ گیشتر نوجوانی کبر گیشتر اَنت ، اِد ءَ هروچ کڈکانی پُر گْوات ءَ گوں اَنت بس ـ

اے هدا چیزوکے جست گوں تر ءَ اِنت،؟اے چونیں نوبتاں مئے جهگیر ءُ دیار ءَ اتکگ اَنت،کہ شپ چو تهاریں زند ءَ اَنت ءُ روچ پرسی ئیں پتر اَنت تیوگیں گلستان ویران اِنت نہ کہ هانی آں گوں مریدی مهرے ءُ نہ کہ مچکدگاں هامینی گرم ئِے بس هرکس گوں امیت ئِے باندات ءَ نشتگ ءُ پریات ءَ اِنت ، اگہ تئی دنیا همیش اِنت چشیں دنیا ئِے زینت ما نہ لوٹ ایں .

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: با پُشت ءَ مہ ڈوبار

نبشتہ کار: ھدایت بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

یک باگے ءَ کھیر ءِ شاھڑ ءِ سر ءَ دو کپودر نشتگ ات چِری چِری کنگ ءَ اِت اَنت بزان وت ماں وت ءَ گپ ءَ ات اَنت دیوان اَت اناگہ ءَ یک مردے ھمے باگ ءِ تہ ءَ سراپ سراپ کنان ءَ پُتر اِت اے مرد ءِ چم ھمے کپودراں کپت اَنت ھمایانی نیمگ ءَ روان بوت کپودراں کہ وھدے ھمے مرد ءَ را وتی نیمگ ءَ آیگ ءَ دیست یکے ءَ گُشت ، شکاری ءِ بیا بال کن آں رواں اے مرد مارا جنت کُش ایت دومی ءَ گُشت ، نہ اے مرد دست ھالی انت نہ تپنگ ءُ نہ کتار ءِ بستگ ءُ نہ چو شکاریانی وڑ ءَ سراپ سراپ کنان ءُ پیداک انت اے مرد وتی راہ ءَ روت شکاری ءِ نہ اے مارا نہ جنت دومیءَ گُشت ،نزاناں برھال من ءَ تُرس ایت –

مرد نزیک ءَ اھت ءُ اوشتات تیر کمان ءِ در کُت ھمے اولی کپودر ءِ جت ءُ کپودر پُلپٹان بیت ءُ جھلاد بیت دومی زار زار ءَ گریوگ ءَ لگ اِت ءُ گُشت ئِے من زانت انساں دو رنگ انت زاھر ءَ دگر انت چیرُکانی دگر انت گریوان گریوان ءَ شُت کازی ءِ کّر ءَ ھمے مرد ءِ شکایت ئِے کُرت کہ اے مرد ءَ منی ھاڑ تیرے جتگ ءُ کُشتگ۔

کازی ءَ شکاری وتی دربارہ لوٹ ءَ اینت جُست کرت کہ تو اے کپودر ءِ ھاڑ، ھمراہ جتگ ءُ کُشتگ پرچا؟شکاری ءَ پسوّ دات جی ھو واجہ من ءَ پھل کن منی دست ءَ ردی ءِ بوتگ من شُدیگ بوتگ آں بلکل راست گشی اشی ھمراہ من جتگ کازی ءَ کپودر ءَ چہ جُست کُرت تو اے مرد ءَ چونیں سزا ئِے دیگ ءِ لوٹ ءِ بگش من دیان ئے کپودر ءَ گُشت ، واجہ کازی من بس ھمنکس گُش آں اے مرد ءَ بگُش اگاں تو واکی شکاری یے گڑا وتی تپنگ ءَ بڈا کن ءُ کتاراں بند کہ ھرکس بزانت کہ تو شکاری یےچو دو دیمی آدینکے مہ بو باز رنگ ءَ وت ءَ را پیش مہ دار بلکُل مرچی ھمے رنگیں سنگت ءُ دوست ھست کہ زاھر ءَ چو مھروان ءُ دل ءِ بند انت برات ءُ دوستین مردم انت۔

وھدے کہ دگہ یکے ءِ دیوان ءَ کپ انت آھانی ڈوبارگ ءُ ایرجنگ ءَ بناء کن انت ھمے وڑین مردماں گوں دست بندی انت اگاں دوست انت وت ءَ را دوست ءِ رنگ ءَ پیش بدار انت دو دیمی آدینک جوڑ مہ بنت زاھر ءَ وت ءَ را دگہ رنگ ءُ چیرُکانی دگہ رنگ ءِ درمیار انت کہ اے وڑیں مردماں ھمک زانتکاریں مردم زان انت کہ اشان ءَ پہ ھچ کسءَ نہ بیت اے وڑیں ھچ کسی دوزواہ نہ بنت وت ءَ را سُبک ءُ دومی ءَ چہ وت ءَ دلپروش کن انت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔