TBP Balochi

کُوہ رُستیں مُلا بھرام

نبشتہ کار: نوید بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

آجوئی ءِ پڑ ءَ درکپتگیں بارگ بندیں ورناہ ءَ پُشت ءَ چک نہ جت بہ گندے اے کسہ گوں من آرگ مہ بیت بلے مُلا ھما کارِست اِنت آئی ءِ ھمک پھنات تھنا کِسھے جوڑ بیتگ مروچی مُلا ءَ پہ وت ءَ وتی سنگتانی میان ءَ وتی راج ءِ میان ءَ ھنچیں کِسھے ودینتگ ملا ءِ پکر ءِ سر ءَ سنگت نازان اَنت –

ملا کوہ ءِ تہ ءَ یک رُستگیں چُکے اَت آئی ءِ کر ءَ اے پند راہ ءُ راھبند ھچ نہ اِت اَنت پرچاکہ آ ھمے کوھانی تہ ءَ رُستگ ءُ مزن بوتگ اَت-

چوناھا اے آجوئی ءِ پڑ سک دْراج ءُ مزن اِنت اد ءَ بلاہ ءُ بلاھیں سر رو اَنت درد چوناھا بوگی نہ اِنت نانکہ بژنیگ اے انچیں راھے اد ءَ سر رو اَنت ءُ سر کاینت ورنایانی ھونانی ریچگ ءِ سبب ءَ سنگت مھکم بنت ءُ جھد مھکم بیت بلے چی کن ئے برے برے دل جیڑگ پرمائیت کہ اے وھد ءَ آئی ءَ روگی نہ اَت انگت نندگی اَت دگہ باز کار کنگی اَت بلے ھو چی کن ئے وھدے کہ اے پڑ ءَ در کپتگ ءِ الّم یکروچے نمیران بوگی اِنت-

اگاں من بہ ننداں مُلا ءِ توسیپ ءُ ستّا ءَ بہ کن آں آ چہ منی وس ءَ ڈن اِنت پرچاکہ مُلا ھما کردانی واھنند اَنت آئی ءَ ھریکے ءِ دل ءَ جاگہ کتگ اَت ملا پہ وتی سنگتاں یک استادے اَت یک پتے اَت آئی ءَ مدام وتی اوتاک ءِ سنگت سر ءُ سوج کُت اَنت تسلہ دات اَنت کہ بس پُشت ءَ کنزگی نہ اِنت مارا جنگ کنگی اِنت مارا پند بُرّگی اِنت ءُ اے جنگ دیم ءَ برگی اِنت-

ما مدام گوش ایں کہ جنگ پہ دپ ءَ وش اِنت بلے اے بارگ بند ءُ سیاہ تابیں مُلا ءَ جنگ پہ راستی ءَ وش بوتگ اَت آئی ءِ گور ءَ اے جنگ یک لیبے ءِ ھساب ءَ اَت اے جنگ ءَ ملا در برتگ اَت –

ملا یک دیر چار ءُ دیر سوچیں مردمے اَت آ چہ مردمگری دوستانکی ءُ مھروانی سریچ اَت آئی ءَ مدام پہ وت مردم جوڑ کُت ھر یکے پہ ملا ءَ ھدّوک اَت پرچاکہ آ پہ جُھد ءَ یک تچک ءُ راستیں مردمے اَت –

ملا یک گنوکے اَت یک گُرکےّ اَت یک ملنگے اَت یکے جنگلوے اَت آئی ءَ اے پانزدھیں سال پہ تچگ ءُ تاگ ءَ پہ گُژنگی پہ تن بے وابی گرم ءُ سات جنگاں گوازینتاں برے اے کوہ برے آ کوہ برے اے جُڑ ءُ برے آ کور مزنبند ملا ءَ وتی لوگ کتگ اَت برے گورگی برے چرپان برے مرزا کلّگ ءُ بانسر برے ننگاور ءُ جکّی ءَ ودگ اَت پرچاکہ آئی ءَ ھمے مزنبند ءِ دلبند ءَ وتی چمّ پچ کتگ اِت اَنت درکسانی ءَ ھمے کوھانی تہ ءَ رُستگ ءُ مزن بوتگ اَت-

آئی ءَ اے کوھانی تہ ءِ آپ ڈک ءُ در درست یک یک ءَ زانت اَنت اگاں کسے ملا ئے ھمراہ اَت آ دلجم اَت پرچاکہ آ یک زمہ واریں سنگتے اَت آ پہ زمین شیدا اَت ءُ آئی جنگ پہ بھا زرت-

اے نہ اِنت کہ ملا گوں سنگتاں یکیں جنگ ءَ گپتگ اَت ءُ جنگ بوتگ اَت اے پانزدھیں سالاں آئی ءَ ھزرانی ھساب ءَ چُشیں جنگ دیستگ اَت میڑانی تہ ءَ کپتگ اَت ءُ پہ سلامتی دراھگ ھم در کپتگ اَت –

ملا یک مھکمیں سنگتے اَت آئی ءَ اے نہ جیڑتگ اَت کہ من جنگ باں منی لوگ مردم جنگ بنت منی لوگ ماندارگ بنت منی چُک ءُ جنین چست کنگ بنت بس آئی ءَ ھمے جیڑتگ اَت من آں جنگ کنگی اِنت من آں دیم ءَ جنزگی اِنت من آں اے جنگ دیم ءَ برگی اِنت بلے پُشت کنزگی نہ اِنت آئی ءِ اے دمگاں جنگ یک نوکیں رنگے داتگ اَت ءُ دُژمن آئی ءَ بے واب کتگ اَت-

آ نام ءِ ھاتر ءَ جنگ نہ اَت نانکہ پردے ءِ ھاتر ءَ آ زمین ءِ ھاتر ءَ جنگ ءَ اَت درتگ پُچ ءُ بزگریں راج ءِ ھاتر ءَ جنگ اَت گلامی سنکلانی پُروشگ ءِ ھاتر ءَ جنگ اَت –

اے گپ راست اِنت کہ ملا ءُ آئی ءِ سنگتانی روگ ءَ جُھد نہ اوشت اِیت بلے اے وڑیں سرانی روگ ءَ جُھد الّم یک بلاھیں تاوانے رس اِیت-

اے منی ایمان اِنت شھیدانی ریتکگیں ھون الّم یکروچے رنگ کار اَنت گلامی سنکلاں پروشگ ءُ یک وتواجھیں زندے بکشا آں-

سُھرچکیں دروت شھدائے مزنبند ءِ شھیداں

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

جنگانی بامردیں کارِست مُلا بھرام

نبشتہ کار: واجُل دشتی

دی بلوچستان پوسٹ

مُلا سرجمیں جنگولے اَت جنگی رِپک ءُ ھُنراں بلد اَت کوہ ءِ ھمک شیپ، کئور، داز ءُ ڈنگر، ڈوک ءُ آپ، کُمب ءُ چمّگاں آژناگ اَت، جوانیں کوہ گردے اَت کوہ آئی ءِ لوگ اَت آئی ءِ پناگاہ اَت- مُلا ءَ مدام گپ کت کہ من کوہ ءَ اجُست ءَ گَٹ نہ باں، آ کوہ سوارے اَت کوہ ءَ آئی ءَ پادانی ایر کنگ زانت ھچ گر ءُ ڈک ءَ پدترّینت نہ کت- آ درویش ءُ سوپی ئیں سنگتے اَت ھردیں کہ دیست کندگ ءَ اَت جاور ءُ باوست ھرچی کہ بوت اَنت آ کندگ ءَ اَت، دیوانانی توک ءَ کسّے کہ برز کپت اگاں آئی ءِ سر ءَ سنگتے ءَ لنکُک چست کت گڑا پد ءَ ھم کندگ ءَ اَت- آئی ءِ مستریں شرّی ایش اَت کہ گوں سنگتاں مھروان اَت آئی ءَ ھمک سنگت ءِ تب پھم اتگ اَت ءُ گوں ھمایانی تب ءَ گپ ئِے کت، اگاں اے گپ ءَ بہ گوْش آں کہ کیمپ ءِ سنگتانی واستا پِتے اَت تَہ من رد نہ باں-

سال دوھزار ءُ نُھ اَت اگاں دہ اَت من ءَ شرّی ءَ ھوش نہ کنت ماہ ءُ روچاں وَ پھک بے ھیالاں من تربت ءَ وانگ ءَ اِت آں نیمروچ ءِ وھدے اَت من ءَ شھید باھڑ ءَ فون کت کہ ما پِلاں بھیٹک ءَ نِشتگ اِیں تو ورگاں بیار ءُ دو پاکٹ سگریٹ ھم بیارگوں من کہ ھما بھیٹک ءَ شُت آں گڑا اوّلی رند ءَ ملا بھرام دیست کہ بھیٹک ءَ نندوک اَت ھمے بیگاہ ءَ پد ءَ سینکلے بھیٹک ءِ دپ ءَ اَتک آئی ءَ یک سنگتے ایر کُت ءُ واتر بوت اے سنگت شھید ساگر اَت، شپ کہ بوت شام ءَ پد دْراھیں سنگت درکپت اَنت پہ کارے ءَ، اے ھما وھد اِنت کہ تربت ءِ توک ءَ جنگ تیز اَت ھمک شپ لشکر ءِ سر ءَ اُرش بوگ ءَ اَت-

پد ءَ داں دیراں من مُلا نہ دیست وھد جُنزان اَت بیست اگست 2014 ءَ ما دشت ءِ کئور ءَ سادو کلات ءِ نزیک ءَ ماھیگ گِرگ ءَ اِتیں من ءَ یادیں بازیں سنگت ئِے گون اَت آھانی توک ءَ شھید دادجان شیھو ھم ھوار اَت ما باز ماھیگ گِپت پہ آیوکیں سنگتاں، ھمے بیگاہ ءَ سنگت مزن بند ءَ چہ اتک اَنت مُلا بھرام ھم ھمایانی ھمراہ اَت بازیں وھدانی گوزگ ءَ پد اے دومی رند اَت کہ من مُلا ءَ گِندگ ءَ اِت آں – – – پد ءَ مُلا اَت آئی ءِ سنائپر تُپنگ اَت ءُ جنگجاھانی رِتکگیں پشنگ ءُ دژمن ءِ جون اِت اَنت کِسّہ ھمے رنگ ءَ روان اَت گڑا پد ءَ وھد وھد ءِ سر ءَ ملا دیستگ اَت گوں آئی ءَ ھم دیوانی بوتگ اَت-

مُلّا ءِ کُڈّ ءَ ترا الّم کتاب دست کپت، آئی ءَ سیاست، تاریخ ءُ سک کم ادبی کتاب ونتگ اَت آئی ءِ دوستیگیں نبشتہ کار خلیل جبران اَت خلیل جبران ءِ گِدارُک “پُرشتگیں بانزل” آئی ءَ دل یاد اَت ءُ آئی ءِ دلدوستیں گدارُک اَت من ءَ ھم ھمے گِدارُک آئی ءَ ھما وھد ءَ داتگ اَت کہ مزن بند ءَ کرگوشکی ءَ سنگتاں اوتاک کتگ اَت کہ من اوّلی رند ءَ ونت بلئے کتاب نوں کوْھن ترّاِتگ اَت، آئی ءِ موبائل چہ پی ڈی ایپ کتاب ءَ پُرّ اَت ءُ آئی ءَ دنیا ءُ جھان ءِ کِسّہ یاد اِت اَنت- تاریخ ءِ درگت ءَ ھم جوْانی ءَ سرپد اَت۔ شرّیں جنگولے ءَ ابید آ یک سوھو ءُ سرپدیں کماندارے اَت آئی ءِ دگہ شرّی یے ایش اَت کہ ھند ءُ دمگانی مھلوک ءَ گوں آئی ءَ نزیکی سک باز اَت ھما مھلوک کہ جنگ ءُ جنگی گلاں چہ رازیگ نہ اِت اَنت آھاں ھم مُلا دوست اَت-

آئی ءَ ھرجاگہ گول اِتگ اَت، سیاھجی ءِ ھشیمیں گٹ ءُ گر بہ بنت، دشت ءِ مِھلبیں پُلک، مزن بند ءِ کئور ءُ اوتاک، کُلبر ءِ کھچر بہ بنت اگاں شیراز ءِ تنک ءُ ژیمبیں شیپ، زامران ءِ بُرزیں ھسار بہ بنت کہ بلیدہ ءِ جُمپ ءُ ماتکوہ، کولواہ ءِ میزریں ھاک بہ بیت کہ مشکے ءِ مَلپدیں زمین ھمک ھند چرائی ءَ آژناگ اَت ھمک ھاک آئی ءِ پاداں بوسِتگ اَت، آ تیز جنگیں سنگتے اَت آئی ءَ ناگتی دژمن ءِ سر ءَ اُرش کت گوں تیزی ءَ دژمن جت ءُ پروش دات جنگ ھچبر دراجکش نہ کُت اے آئی ءِ وتی یک جتائیں رِپک ءُ جنگی پالیسی یے اَت-

جنگ ءَ سوھو ءُ شِھمیں سر مدام دیم ءَ بر اَنت، مُلا ھما سوھو ءُ شِھمیں سراں چہ یکّے اَت آئی ءَ تھنا سنگت دوست نہ داشت اَنت بلکیں آھاں جنگی رپک ءُ ھُنر ھم ھیل داتگ۔ مُلا ءَ چہ پد جنگ ءَ بلدیں سنگتانی یک بلاھیں لڑے ھست کہ اے مُلا ءِ مستریں سوب مندی اِنت- چوناہ ءَ ھم گل ءُ ادارھانی زیبائی ءُ سوبمَنْدی ھمیش اِنت کہ ٹوھیں سرانی رؤگ ءَ پد ھم آ وت ءَ برجم دار اَنت- ھما پش کپتگیں کاراں دگہ سنگتے وتی کوپگاں زور اِیت ءُ دیم ءَ جُنز اِیت پمیشکا مدام گل ءُ ادارھانی مھکم کنگ ءِ سر ءَ زور دیگ بوتگ- دژمن اے واب ءَ درئیت کہ من مُلا گوں سنگتاں شھید کتگ ءُ مزن بند پروش داتگ اے مئے ایمان اِنت کہ سنگت گوں نوکیں جزبگ ءُ نوکیں جنگی حکمت عملیاں دژمن ءِ سر ءَ نْپت ءُ بیر شان اَنت، اے مئے ایمان اِنت کہ ھمک جنگ ءَ دُژمن ءَ مُلا بھرام گندگ ءَ کئیت-

گل ءُ ادارھانی توک ءَ ایراد ءُ اختلافات ھژدری ئیں شے اَنت، ھزار اختلافات، ایراد، نزوری ءُ ردی ءَ ابید ھم مُلا یک جوانیں سرے اَت، سوھوئیں جنگی رھشونے اَت۔ سنگتانی شھیدی درد بیت بلے بژن نہ بیت۔ آھانی جفاکشی، مِھر، کوھگردی ءُ کُربانی پہ ما سکین اَنت ءُ ھمک گام ءَ آھانی پنت ءُ سوج مئے رھشونی ءَ کن اَنت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

سر بیتگیں ھالانی رد ءَ روکپتی بلوچستان ءِ دمگ سرباز ءَ دگ ءِ وئیل ءَ تیل ءِ باپار کنوکیں مردمے بیران بیتگ-

بیران بیتگیں مردم ءِ پجاد عبدالغفار آرامش ء ابراھیم جھمنند کُجوم سرباز ءِ نام ءَ زانگ بیتگ-

وئیل گوستگیں روچ ءَ پیش اتکگ کہ اود ءَ گاڑی کپتگ ءُ چریشی ءَ گاڑی ءَ سواریں ڈرائیور بیران بیتگ-

ھالانی تہ ءَ گوشگ بیتگ کہ گاڑی ءَ یک دگہ گاڑی ءَ گون ٹکر وارتگ ءُ چریشی ءَ گاڑی کپتگ ءُ ڈرائیور بیران بیتگ-

روکپتی بلوچستان ءَ گیشتر چوشیں وئیل دیم ءَ اتکگ کہ اود ءَ سیاسی مردمانی بھتام اِنت تیل کشیں مردمانی سر ءَ ایران ءِ پھزدار تیرگواری کن اَنت ءُ چریشی ءَ چہ گاڑی کپ اَنت ءُ اود ءَ مردماں تاوانباری بنت-

بلوچستان ءِ کیچ دمگ ءِ بنجاھی شھر تربت ءَ دو اُرشانی تہءَ پاکستانی لشکریانی یک کارمندے ءَ ھوار پنچ مردم ٹپی بیتگ اَنت۔

اھوالانی ردءَ تربت ءِ ھند آبسر ءُ جوسک ءَ بیتگیں دو بمب تراکانی تہءَ پاکستانی لشکریانی یک کارمندے ءَ ھوار پنچ مردم ٹپی بیتگ اَنت۔

اھوالانی ردءَ تربت ءَ جوسک ءِ ھندءَ بستگیں پاکستانی لشکریانی بنجل ءِ سرءَ ناشناسیں نیمگے ءَ چہ آس داتگیں راکٹ ءِ زدءَ اَتکگیں یک ایف سی کارمندے ٹپی بیتگ۔

دومی نیمگ ءَ تربت ءِ ھند آبسر ءَ چہ اھوال اِنت کہ یک دز بمب تراکے ءَ چار مردم ٹپی بیتگ اَنت۔

ٹپی بیتگیں مردمانی پجار بلال ء کریم جھمنند اوگانستان، سمیع اللہ ء مہر اللہ جھمنند خضدار زہری، احمد ء شوکت جھمنند ملکی باغ ءُ جہانگیر ء عوض جھمنند آبسر ءِ ناماں چہ بیتگ۔

ٹپی بیتگیں مردم نادراھجاہ ءَ برگ بیتگ اَنت وھدیکہ اُرش ءِ سوب داں انگت زانگ نہ بیتگ، نانکہ داں انگت اُرش ءِ زمہ واری کجام گل ءَ من اِتگ۔

مروچی رمس 27/2/2023 ءَ رخشان لبزانکی چاگرد خاران ءِ چیردستی ءَ یک مراگشے گل ءِ کارمستر ثناء سیاپاد ءِ پاگواجھی ءَ “ماتی زبانانی ارزشت ءُ بلوچی زبان ءُ لبزانک ءِ بستار” ءِ بنگپ ءِ سر ءَ برجم دارگ بوت-

دیوان ءِ جارچینی ءِ ڈبہ کلیم ارمان ءَ گون بیتگ اے دیوان ءِ تہ ءَ گل ءِ اولی گچین بوتگیں کابینہ ءَ سوگند (حلف) ھم زرتگ اے دیوان ءِ ھاسیں مھمان گوستگیں تحصیل ناظم ءُ بی این پی ءِ بنجائی سروک واجہ میر محمد جمعہ کبدانی بیتگ-

دیوان ءِ مراگش ءَ ھاسیں مھمان میر محمد جمعہ کبدانی، بوائز ڈگری کالج خاران ءِ پرنسپل واجہ عبدالشکور گوھرامزئی ءُ ثناء سیاپاد ءَ تران کرتگ-

دیوان ءِ تہ ءَ واجہ مسلم شفیع ، ایف جے فیضؔی، عتیق ارشؔاد، اصغر نودربر، عتیق بلوچ ءُ بیبرگ بلوچ ءَ بنگپ ءِ سر ءَ وتی وتی تاک ونت اَنت ءُ دیوان ءَ را سرپدی داتگ-

دیوان ءِ ھاسیں مھمان واجہ میر محمد جمعہ کبدانی ءَ پہ رخشان لبزانکی چاگرد خاران ءِ کتابانی چھاپگ ءِ واستا یک لکھ کلدار، پہ مروچی ئیں دیوان ءِ ھرچ ءُ درچ ءِ واستا بیست ھزار روپی ءُ پہ رخشان لبزانکی چاگرد ءَ کارگسے ءِ چہ سرکار ءَ گرگ ءُ دئیگ ءِ کمک ءِ جار جتگ-

ودار

نبشتہ کار: مریم عبداللہ

دی بلوچستان پوسٹ

امّاں جان”! آہ ، چون بے تاھیر اِنت منی زبان ھمے دانک ءِ در کنگ ءَ، کدی بيت پد ءَ ترا گوانک بہ جن آں امّاں جان؟ روچ گوْزان اَنت بلے تئی ھال پہ من سر نہ بیت، نزاناں چی ءَ کس نام نہ گِر اِیت کہ تو کجائے ءُ کدی کائے، منی جیڑگ بس ھمِش اِنت بلے منی جُست بس جُست بنت ءُ گار بنت۔ مرچی دہ روچ ءَ گیش بیت کہ تئی مھر ءَ چے زبھر آں، منی درد ءُ پریاتانی چِیّولگ زمین ءَ چے چست بنت ءُ ھاوند ءِ در ءِ دپ ءَ ڈیکّ ور اَنت بلے پد ءَ بے سوب بنت ءُ آزمان ءَ دْرنجُک بنت۔ ھمے کہ تئی یات من ءَ گیر کاینت چم گُلگُل بنت ءُ دل ءَ یک بیمّے چست بیت، اے دنیا ءِ تہ ءَ اَنچو وت ءَ ایوکیانی امبازاں گیر کاراں گش ئے اے زمانگ پہ مئے ورگ ءَ سر گپتگ۔ ھمے ساھت ءَ من ننداں تئی اکسانی گون ءَ وت ءَ گلائیش کناں ءُ نازینک ءَ دلبڈی دیاں ءُ نازینک من ءَ دلبڈی دنت۔ امّاں جان! ترا چے ابید دگہ کس مارا وتی گرمیں امبازاں جاگہ دات نہ کنت۔ ابّا جان ءِ روگ ءَ چے ما بازیں اڑ ءُ جنجالانی دیمپانی کتگ، وتی لوگ وتی ہلک وتی مردم دْرست پُشت ءَ یلہ دات اَنت۔ ابّا جان ءِ یات ما وتی زرد ءِ پیتی ءِ تہ ءَ کید کت اَنت ءُ تئی اوست ءَ وتی زند ءِ یک نوکیں بنداتے کت۔ ھردے کہ تئی کرچکیں پیشانیگ من چار اِتگ من ءَ اَنچو سما بوتگ کہ دنیا جهان ءِ گماں ھمدا جاگہ کتگ، تئی چمّاں چے دردانی ارساں چول جتگ ءُ ارواہ ءِ تہ ءَ انچیں ھاموشیں توپانے چست بوتگ کہ کسّ ءَ سما بوھگ ءَ ھم نہ اِشتگ کہ اے توپان ءَ اے سالانی تہ ءَ ترا چینچو پُرشت ءُ پروش کتگ بلے وتی درداں چے پراموش تو ھمک ساھت مئے بابت ءَ جیڑ اِتگ، مئے وشی ءُ آسودگی ءِ بابت ءَ جیڑ اِتگ۔

آ شپ ءَ من کدی ھم پراموش کت نہ کناں آ درداں چے تئی چیوّلگ ءِ توار انگت منی گوشاں اَنت، آ لٹّ ءُ کُٹانی بیمّ انگت منی چمّانی دیم ءَ نکش اَنت، اَنچو کہ چمّاں بند کناں چہ زورگرانی بیمّ ءَ پَچ دْرہ آں ءُ تئی امبازاں شوھاز آں۔ من زاناں انچو کہ من ءُ نازینک تئی یاتاں تلوسگ ءَ اِنت تو ھم سیاہ ءُ تھاریں کوٹیاں نشتگ ئے مئے بابت ءَ جیڑگ ءَ ئے، ھما ساھت ءَ کہ تئی دست چہ مئے دست ءَ لگُشت گش ئے دنیا چہ مئے دست ءَ شُت۔ اے ھما گڈی ساھت اَت کہ ایشی ءَ پد من تئی دیدار ءِ ھاتر ءَ چہ روچ ءِ مرچی در پہ در آں تلوسگ ءَ آں، آ روچ ءَ پد نہ تئی جند واتر بوت نئیکہ تئی ھالے پہ من پیداکیں، دہ روچ ءَ گیش اِنت کہ تئی جنکاں وتی دیدگ ھمک دروازگ ءِ دپ ءَ کلّ کتگ ایر کتگ اَنت ءُ راھچار اَنت کہ تئی کدماں آیگ ءَ بہ گند آں. امّاں جان بچار وتی نگرہ ءِ ملوریں دیم ءَ؛ چینچو بے ارزشت بوتگ روڈانی سر ءَ کپتگ، تئی نگرہ ءِ بچکنداں گوں تْرپناکیں دیم مرچی تئی دوری ءِ گماں تھاریں شپے ءَ اندیم کتگ، اے دمک ءُ آ دمک ءَ سر گردان اِنت بلے جست کنوک کس نیست نئیکہ جواب دیوکے کہ تئی ھال ءَ مارا مارا سر بکنت۔ امّاں جان بچار تئی جنکاں وت ءَ چون مھکم داشتگ، ھمک مستر ھمک وزیر ءِ دست ءُ پاداں کپتگ اَنت، نو سرد گرم گوات ھور ھچ چیز مئے دیم ءَ داشت نہ کنت بس تئی ودار ءَ نشتگیں۔ بلے نزاناں اے ودار کدی آسر بیت، کدی مئے وشیں روچ گوں ترا واتر بنت، کدی بيت مئے سر تئی سارتیں ساھگ ءِ چیر ءَ نزّ بہ گیپت؟ امّاں جان! زوت واتر کن تئی یات مارا ھر روچ ءُ ھر دمان گیر کاینت ءُ دل ءَ وڑ وڑیں وسواس پیداک کن اَنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔