یک پیر مردے ءِ نمدی یے پہ وتی کَسان سالیں بچ ءَ
نبشتہ کار: تاھیر بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
منی چُک شھداد جان ترا چنکیاس ماہ ءُ سال گوستگ تو چہ من دُور شُتگ ئے، پہ وانگ ءُ زانگ ءِ ھاتِر ءَ، ترا مالوم اِنت من چِنکس ترا مارگ ءَ آں! وھدے کہ من تئی ھما کَسانی ءِ لیبواں گِنداں کہ ھَر وھد ءَ چہ مَسیت ءَ دیگر ءِ وھد ءَ موکل کُتگ اَت ئے لوگ ءَ ءُ گڑا تو وتی ھَمے لیبو زرت اَنت ءُ گوں میتگ ءِ بچَکاں شُت ئے درست پہ گوازی ءَ پَد ءَ بیگاہ ءِ وھد ءَ لوگ ءَ آتکگ اَت ئے ءُ وتی مات ءَ را گُشت کہ لُمّہ مَرچی مَن چَٹ بے وڑ ژند ءُ پنداں گڑا تئی مات ءَ تئی دست ءُ پاد چَہ سَری ٹیل ءَ چَرپ کُرت اَنت، پد ءَ دومی بیگاہ ءَ تو دُوبر اے درد ءُ دُور بیھال کُت اَنت،، ءُ دوبَر دیم پہ سَیل ءُ سواد ءَ پہ گوازی ءَ سر گِپت ئے تئی مات ءَ بزّگ ءَ ترا باز رند ءَ گُشتگ اَت منی بَچ شَھدادجان اگاں لیب ءَ رو ئے گڑا وتی ھیالداری ءَ بہ کن بلے تو آئی ءَ را ھچ بِھ نہ کُت پد ءَ دُوبر کہ بیگاہ ءِ وھد بوت تئی ھَما سَیل بِندات بُوت اَنت تئی مات ءَ اگاں کہ گوں تو جَاک ءُ سلوات بِندات بہ کُتیں،، گڑا مَن آئی ءِ دیم ءَ مِک بُوتان ءُ گُشتگ اَت کہ منی لاڑُک منی ءُ تئی اُمر نوں گوازی ءِ نہ اِنت گڑا تو زھگ ءَ پرچا نئیل ئے۔
منی گْونڈل تَرا یات بیت یک وھدے من ءُ تو یک بَرے چہ میتگ ءِ بازار ءَ روگ ءَ اَت ایں گڑا دیست چیزّے دَری مردم مئے میتگ ءِ کریم بکَش ءَ سک لٹ ءُ شاپ کَنگ ءَ اَت انت گڑا من چہ کَش ءُ کِرّ ءِ مردماں جُست گِپت کہ اے ویل ءِ سَوَب چے اِنت ؟ مردُماں پسّو دات کہ کریم بکش اناگت ءَ ایشانی اولاک ءِ دیم ءَ اتکگ گڑا ھَمے سبب ءَ ایشاں بیچارگ ءَ را لٹ ءُ شاپ ءِ آماچ کُتگ کہ تو چے ءَ مئے اولاک ءِ دیم ءَ اَتکگ ئے۔ تو کہ وھدے ایشانی زالمی دیست من ءَ ھَمے گُشت اگاں مَن مزن بُوت آں،، ھَمے دَری مردماں چہ ھلک ءَ کشان ءُ ایشاں داں ھَما وھد ءَ نئیلاں تانکہ چہ ایشاں وتی میتگ ءُ بازار ءِ مردُمانی زمین ءِ مال ءُ مڈّی پَچ نہ گِپتگ اِت اَنت۔
شھدادجان تو کسانی ءَ سکیں مردم دوستیں پُسگے اَت ئے من ترا ھَر وھد ءَ گُشت تئی ھَمے ھِلت تَرا یک روچے چہ مَن پُل اِیت ءُ دُور ءُ گِستا کَنت بلے تو منی ھَمے گُشتِن ھِچ بھ نہ کُت۔
منی بچ تو من ءَ اے بہ گُش ھِنکس وھد بیت تو مزنیں شھر ءَ شُتگ ئے پہ وانگ ءَ تو ھِچ من ءَ ءُ وتی مات ءَ را یات نہ کُرتگ،،!! ھَر وھد ءَ کہ چہ شھر ءَ تئی ھَم تبکے مِیتگ ءَ کہ اَتکگ، تئی مات ءَ ترا الم گیر آؤرتگ بلے ھِچ کَسے چہ تئی ھال ءَ سھیگ نہ اِنت ھَمے نِبشتانک ءِ میان ءَ پہ کَماش ءِ گُوانکو ءَ زَنگے کَیت ءُ ھَمے گُش اِیت ناکو مولا داد تو ھَبر ءَ ئے؟
ناکو گُش اِیت جی ھو واجہ مَن آں ؟ گُش اِیت مَن چہ مزنیں شھر ءَ گپ ءَ آں تئی زھگ شھداد منی ھَم تبک انت، بلے چیزُکے روچ بیت کہ شھداد ھَما انت کہ دیم پہ وتی وانگجاہ ءَ شُتگ دوبر واتَر نہ بُوتگ۔۔۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت-
