ساهل ! مارا پھل کن
نبشتہ کار: مستاگ بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
پسنی ، ازم ءِ زمین ، شائرانی دل ، ازمکارانی بُنجاه ، اکس کشانی ھلک ، گشنده ءُ آرٹسٹانی دنیا ، بلے باریں چے ءَ زلم نہ سگ اِیت. زالم زوراکی کنت ءُ آرٹسٹ تماشا کن اَنت. راج دپتر چرے آرٹسٹاں پنت زور اِیت ، زوراکی پیشدارگ بیت شھر ءِ رنگ ءَ ، سوتے ، یا پینٹنگ بہ بنت بلے اے شهر ءَ ازم زوراکی ءِ باریگ ءَ وتی چماں بند کنت. اگاں آرٹسٹانی گھگیری ءِ کسہ اَنت پد بجن ئے تا مارا دنیا ءِ کُنڈ کُنڈ ءَ چُشیں بے کساس ءُ بے دروریں آرٹسٹ پہ درور دز کپ اِیت ، آ توری چلی ءِ پابلو نرودا بہ بیت یا پرانس ءِ سارتر ، یا پلستین ءِ انیمیٹر ناجی الهلی کہ چہ وتی انیمیشن ءَ راج ءِ تہ ءَ آشوبی سِنچ ودی کنت- اے رنگیں مچ درور ھست مارا هر زرمبشت ءِ تہ ءَ دست کپ اَنت- مردم اے شھر ءَ لکنهو هم گْوش اَنت ، بلے لکنهو ءِ ادیب هاموشی ءَ گِپتگ اَنت-
شَمال ءِ گْوات انچُش کہ شیک دنت ، ھمے کہ مستانی ءِ ریک بال کن اَنت ، تا دل سک تکانسر بیت ، تیز تیز دِرکّگ بناه کنت گُڑا پسنی ءِ مردم زان اَنت الم چیزے بوتگ. پسنی ءِ موسم انچوش ابیتک بیت گْوش ئے شھر هارے ءَ ماں پتاتگ. شَمال ءُ مستانی ءِ دنز 2013 ءَ نمیرانیں چَپین ءِ یات ءَ گیج اَنت کہ سرکاری داشتگیں چِریکاں کُشت ءُ دور دات. همے کہ تیراں چپین ءِ دلبند سُمب اِت تا شمال شیک دیگ ءِ اَت ، گْوش ئے مئے هاموشی ءِ سر ءَ گْوات گپتگ اَت. موسم گھگیری کنت بلے بژن بلوچ چہ واب ءَ سیر نہ کنت ، اے آس مستانی ءِ دنزاں نہ کُشت تا مرچی آس ببرشور ءَ بہ گر داں ریک پشت ءَ سُچان اِنت ھمے آس ءِ پیژّاراں مرچی 13 سالی زهگ هم پش نہ کپتگ اَنت-
آدینگ ءِ روچ اَت ساهل ءِ ورگ آس ءَ اِت اَنت ، مات چُل ءَ نِشتگ اَت ، چم ئِے دروازگ ءَ سک داتگ اِت اَنت ، وھد گْوزان اَت بلے ساهل ءَ کہ واتری ءِ نام ءَ نہ زانگ ءَ اَت . ورگ پہ ساهل ءِ روگن ءَ ایر اَنت، هدا بہ زانت ساهل کجا اِنت کہ نو تھار اِنت بلے انگت واتر نہ یتکگ ساهل ءِ مات دکان ءَ، پد ءَ میتگ ءُ شھر ءَ گولان بیت آئی ءِ بیگواهی ءِ هال شھر ءُ مُلکاں شِنگ بیت بلے کس نہ زانت کہ اے تِپل کجا شُتگ؟ بیگواهی ءِ ساد وَ سرکار ءَ وتی گُٹ ءَ بستگ اے ھبر ءَ هر مردم زانت-
سرکاری اداره بے تِرک ءُ توار اِت اَنت گْوش ئے داں لاشے مئیت تا هچ نہ بوتگ ءُ لَس مھلوک ودار ءَ اَت کہ باریں Climax ءَ چی در کیت داں ما نداره بہ کن ایں. دم نہ بُرتگیں هاندان ، نا دز رسی ءَ سیمی روچ ءَ نندانک دیگ ءَ پریس کلب ءِ دیم ءَ جاڈیگ بیت. سھب ءَ دگ بند کنگ بیت ءُ سرکاری واکداراں گوں زهگ ءِ آجوئی ءِ لوٹ کنگ بیت. پریس کلب اِنت ءُ آئی ءِ کش ءَ پسنی ءِ سیول ھسپتال اِنت ، هر دو چو پیراڈوکس ءَ کش ماں کش ایر اَنت-
کلاکے ءَ پد ، ساهل ءِ کھول ایمبولنسے گند اِیت کہ آئی ءِ سر ءَ روکیں بتی نِشتگیں مردمانی دل ءَ وسوسے بناه کنت بلے زهرشانی برجاه اَت مردم روگ ءُ نداره کنگ ءَ اِت اَنت کے زانت ساهل ءِ مات ءَ ایمبولنس دیست ءُ دل ءَ چی جیڑ اِت. یک دمانے میڈیا ءَ زهگے ءِ ژانگولیں لاشے دز کپگ ءِ جار اتکگ اَت. اے زهگ ساهل اَت کہ آئی ءِ مات ھسپتال ءِ کش ءَ زهرشانی کنگ ءَ اَت. مات ءِ نُگرھیں بچ ، چمانی دید ، دور ما ژانگولیں لاشے اَت، ماں شھر ءِ لمب ءَ دگ ءِ کش ءَ کپتگ اَت. مور ءُ مگسگ آئی ءِ کُنٹ ءَ ٹُگ جنگ ءَ اِت اَنت-
پد ءَ ، لاش ماں ټھت ءِ سر ءَ ایر اَت ، مردم کم کم ءَ گیش بوهان اِت اَنت. نوکیں نوکیں تجزیہ جنوکائی اَت.”زیک هانل ءِ لاش اَت ، پد ءَ طلحہ ءُ مرچی ساهل. اے گْوارکو دُرس پوج ءِ مردم اَنت اے کار ءَ کنگ اَنت ” همیشانی تہ ءَ ناهدا یے ءَ دَرائینت-
لاش کوھن بوهگ ءِ سوب ءَ داں دیر ءَ دارگ نہ بوت. زُھر ءَ پسنی ءِ کبرستان ءِ میار کنگ بوت. پد ءَ هما زندگی ، بلے آئی ءِ کھول ءَ هوار اے بری شھر پاد اتکگ اَت ، دیمتر ءَ سرکاری ادارہ چراهاں ما نیکیں امیت دارگ ءَ هم نہ ایں ، بلے انگت بس وَ ترسے کہ دل ءَ مردماں داشتگ اَت ، نو بوت کنت دیمتر ءِ چُک مئے بہ بیت .هر نیمگ ءَ چیپا مور اَت. بس پد ءَ شَمال اَت کہ اے بری سک ترند تُرند ءَ شیک دیگ ءَ اَت ، مستانی پد ءَ ریکاں مردماں پر ریچگ ءَ اَت. موسم زُهر اَت ، گْوات گھگیری کنگ ءَ اَت ، چیھانٹ جنگ ءَ اَت کہ پادا بیا اگاں ناں دیمتر ءِ لاش تو بہ ئے . ساهل کسان اَت ، بچکندان ءَ زندگی کنگ ءَ اَت آئی ءَ چی زانت کہ بچکند چو هاموشی ءَ کبر بنت-
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-
