TBP Balochi

چئیرمین زاھد بلوچ

آجو کینگی بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

من اولی رند ءَ زاھد دیست گڑا من باز وش بوتاں کہ زاھد ءِ وڑیں کامریڑیں سنگتے دیست، منی وشبھتی اَت کہ منی ھال ءُ اھوال گوں چئیرمین زاھد ءَ بوت ءُ اے ھما وھد اَت کہ شھید نواب اکبر ھان بگٹی شھید بیتگ اَت، ھر بلوچ ءِ دل ءَ ھمے واھگ اَت کہ من بلوچ ءِ درتگ پچی ءُ بزگی ءَ برداشت نہ کناں کہ دراھیں بلوچستان جھنم جوڈ کنگ بیتگ اَت ۔

منی چئیرمین زاھد ءِ اولی گندگ پنجگور ڈگری کالج ءَ بیت، وھدے (پروگرام)دیوان ھلاس بیت گڑا چئیرمین زاھد ءُ شھید آگا آبد شاہ ءُ اکیل پرویز اتک اَنت ھاسٹل ءَ، ما دراھیں ھاسٹل ءِ سنگت اتک ایں نشت ایں مزنیں (ھال) ءَ یکے دومی سنگتے ھال ءُ اھوال بیت گوں چئیرمین زاھد ءَ ءُ شھید آگا آبد شاہ گوں وتی شیرکنیں گالاں چئیرمین زاھد ءِ ستا ئِے کت ءُ آئی بارو ءَ مارا سرپدی ئِے دات گڑا من ھما روچ ءَ چئیرمین زاھد ءِ یک نزوریں سنگتے جوڈ بوتاں من نزاناں آ چئیرمین زاھد ءِ کجام شری اَت کہ من سک سان (متاثر)بیتگ اِتاں ۔۔۔۔۔۔۔۔

مرچی من چئیرمین زاھد ءِ گُگدار( انٹرویو )چارگ اِتاں گڑا منی چمانی ارس ریتک اَنت، من ھمے کوشست کت کہ من چئیرمین زاھد ءِ سر ءَ چار گال نبشتہ بہ کن آں ، آئی ءِ راجکاری (سیاسی) چست ءُ ایرانی سر ءَ پرچاکہ چئیرمین من ءَ سک دوست بیتگ کہ سکیں دیم گش ءُ تچکیں سنگتے بیتگ ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
چئیرمین زاھد بلوچ بی ایس او ءَ سال2003ءَ ھوار بیت ، بی ایس او (آسپ) ءَ گڑا ھمے وھد ءَ وتی گیشیں وانگ ءِ ھاتر ءَ روت لاھور ءَ 2004 ءَ بلے ھود ءَ کجام اڑ ءُ جنجال بنت کہ ھود ءَ نشت نہ کنت پد ءَ واتر کیت کراچی ءَ سال 2004 ءُ 2005 ءَ بی ایس او (آسپ) کراچی زون ءِ (سدر)کارمستر بیت ۔
وھدے بی ایس او (متحدہ ) یکجاھی ءِ چئیرمین ڈاکٹر امداد بلوچ ءُ پیسریگیں چئیرمین ڈاکٹر اللہ نزر بلوچ ،ڈاکٹر یوسپ مراد،ڈاکٹر نسیم بلوچ،اکتر ندیم بلوچ،ڈاکٹر گلام رسول ءُ الی نواز گوھر چست کنگ بنت گڑا چئیرمین زاھد بلوچ بی ایس او (آسپ) ءَ پریشر دیگ بندات کنت کہ بی ایس او (متحدہ) یکجاھی ھور بہ بنت ۔

سال 2005 گڈی ءَ چئیرمین امداد گوں چیزے سنگت ءَ یلہ کنگ بیت گڑا سنگتانی کربانی ءَ گوں چئیرمین زاھد ءِ ھما واھگ کہ ھور ءُ یکجاہ بہ بہ ایں گڑا دراھیں بی ایس او ھور ءُ تور بنت ءُ چئیرمین زاھد سنگل بی ایس او کراچی زون ءِ پاگواجہ دارگ بیت۔
وھدے 2006 ءَ بی ایس او ءِ کونسل سیشن بیت کوئٹہ چئیرمین زاھد دومی پوزیشن ءَ کیت گیشیں گچینانی گرگ ءَ بی ایس او ءِ بنجائی باسک(سنٹرل کمیٹی) ءِ باسک جوڑ بیت۔
چئیرمین زاھد بلوچ گوں وتی راست گشی ءُ ایمانداری ءَ ھر باسک ءِ دل ءِ تہ ءَ زندگ بیت ءُ ھر باسک ءِ امیت ھمے بیت کہ من زاھد ءِ رنگ ءَ کار بہ کناں ءُ چئیرمین زاھد دراھیں بلوچستان ءَ یک نامے بیت۔
وھدے کہ سال 2008 ءَ بی ایس او آزاد ءِ کونسل سیشن بلوچستان مزن شھدربرجاہ(یونیورسٹی )ءَ بیت گڑا چئیرمین زاھد بلوچ بی ایس او ءِ بنجائی کارگُشاد ( مرکزی کابینہ ءِ جنرل سیکٹری) بیت ۔

چئیرمین زاھد وتی دراھیں وھد ءَ گوں بی ایس او ءِ کاراں نہ روچ ءُ نہ شپ زانت بس آئی ءِ واھگ ھمے بیت کہ ھر بلوچ ءِ دل ءِ تہ ءَ زانت ءُ پُھتگی بہ بیت.

برے بلوچستان ءِ یک دمگے ءَ یلہ بیت برے پنجاب ءُ برے سند ءِ شھراں بس آئی ھمے واھگ اِنت کہ من کار بہ کناں، بس بلوچ بزانت کہ من گلاماں گلامی ءِ داد کہ سکیں ھرابیں دادے کہ اشی ءَ دنیا ءِ تہ ءَ ھچ چشیں راجے نیست کہ اے داد ءَ بزور اِیت۔

ھر وانگجاہ ءُ مزنشھدربر ءَ بی ایس او آزاد ءِ نام چو رژنائیں استال ءَ روک بیت۔

وھدیکہ بی ایس او آزاد ءِ بیستمی کونسل سیشن 2012 ءَ بیت گڑا چئیرمین زاھد بلوچ بی ایس او آزاد ءِ چئیرمین کنگ بیت ۔۔۔۔۔۔۔۔

چئیرمین زاھد ءَ وتی پاد نہ داشت انت ھچ وڑ ءَ وتی روچ ءُ شپ گوں بی ایس او آزاد ءِ کاراں آئی ھچ چشیں جاھے نیشت کہ من مرواں۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

اے ھما وھد اِنت کہ پاکستان بلوچ بہ کن ءُ گار ءُ بیگواہ بہ کن لاشاں دور دے ءُ چئیرمین زاھد ءَ اے ھم نہ چار اِت کہ دژمن من ءَ گار کنت جنت، بلے زاھد ءَ وت ءَ را ھچ نہ داشت بس آئی ءِ دل ءَ بلوچ ءُ بلوچستان ءَ دگہ ھچ نیست اَت ، بس آئی ءِ کلمہ ءِ بدل بی ایس او ءُ بلوچستان ءِ بزگی چوں ھلاس کنگ بہ بیت، بلوچ وانندھاں چوں یکجاہ بہ کناں کہ دژمن ءَ سرین پروش بہ کن اَنت.
وھدیکہ چئیرمین زاھد (تنظیمی)گَلی دورھاں روت بلوچستان ءِ مزنیں شھر (کوئٹہ) شال ءَ گوں بلوچ وانندھاں وتی دیوان ءَ کنت ءُ پاکستان ءِ چیریں (ایجنسی) ادارہ گوں پاکستان ءِ آرمی ءُ ایپ سی ءِ ھمراھی کاینت ءُ 18مارچ 2014چئیرمین زاھد ءَ گوں وت بر اَنت روچ ء مرچی پاکستان ءِ چیریں زندان ءَ بندیگ اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بہ بلوچ جنز ءَ شرگداری

نبشتکار: سنگت نود بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

مردگ پہ ننگ انت زندگ اش بے ننگ کن انت ! بلوچ جھد بندات ءَ باز جوان پہ منزل ءَ دیمروی کنان ات، بلوچ مھلوک پہ ھب ءُ واھگ ھوار بیان ات ،ھمک بلوچ ءَ وتی وس ءُ واک ءَ مدت کمک کت، مات گھاراں جھدکار داد کت اَنت ھمک نیمگ ءَ دلبڈی دات انت بلے گپ ایش انت کہ مئے گَلاں (تنظیماں ) گَلانی جوانیں رھبند نہ ٹھ ات ، مئے سرمچاراں بازاراں گَشت جت ءُ وتی دراھیں راز مھلوک ءِ دیم ءَ پدر کت انت، بے رھروی شکار اِت اَنت ، ما باندات نہ چار ات کہ چونیں نوبت سکی کیت ھمک وڑیں مردم ھوار کت، کسے پہ تپنگ ءِ شوک ءَ، کسے پہ سواری شوک ءَ، کسے پہ نام ءُ کمانداری ءِ شوک ءَ ھوار کنان کت انت، ما نہ چار ات کہ چنچو زانت سرپدی ھست کومی درد گیرت ھست گوں زمین ءَ کوم ءَ مھر دار ایت؟
راست گوشتگ مراد ساھر ءَ کہ
“نہ الم ءِ شوک نہ کوم ءِ دوستی نہ سد دنیا ءِ
چشیں بے جوھر ءُ جان دز سستیں نوجوان ءَ سوچ”

دز، ھوار کتگ نشھی، ناسرپد، بے الم، جاھل، منشیات پروش، ھوار کتگ انت، پیسر ءَ سوچ پگر جوڑ نہ کتگ، انچو تپنگ بڈ ءَ داتگ، اے نہ چار اِتگ کہ باند ءَ سکیانی نوبت کاینت اے مردم سکیانی دیمپانی کت کن انت یا ناں ؟
نشھی کہ چہ لوگ ءَ ٹارچر انت، چون کوہ ءَ نند ایت سکی برداشت کنت، شد تن بے وابی ، پند ،گرم ءُ سرد برداشت کنت، ھمے مردم بے راہ روی کن انت جھد ءَ بدنام کن انت، مھلوک دلپروش بیت ،بلے اے گناہ لیڈر ءُ زمھدارانی انت، آیاں پیسر ءَ بہ چاراتیں کہ باندا سکی کاینت مھلوک کشگ بیت لوگ ماندارگ بنت، گارءُ بیگواہ کنگ بنت، در پہ در کنگ بنت لوگ جاگہ ءِ بندوبست روزگار چکانی زانت ءُ زانگ ءِ بند ءُ بست کنگی انت ، اے مردم کہ دست چست کن انت ،یکے کہ الم زانت نیست دومی (لیڈر) رھشونانی ناتپاکی سوب بیت کنت، سیمی کہ رھشوناں ھچ وڑیں بند ءُ بست نہ کتگ، درستیں نزوریانی بن رھشون انت کہ ھور تپاکی راھبند نہ ٹھینتگ انت.

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

مات ءِ مھر ءُ ناسرجمیں واب

نبشتہ کار: بابا جی آر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

‏‎زھگ وھدیکہ ودی بیت گڑا لوگ ءِ درستیں مردم گل ءُ شادان بنت کہ زھگے پیداک بیتگ ءُ ‏‎مات ءِ لیلو نہ بُرّ اَنت ءُ گھار ءِ نازینک ءُ شاگیں گوانزگ ءِ چنڈینگ نہ اُوشت اَنت، ھر دیم ءَ سر ءَ ترین گش ئے نُگرھے چَہ زمین ءِ دلبند ءَ کشّگ بیتگ ءُ گس ءِ درستیں مردم چَہ ھمے گنج ءَ سیت مند اَنت ءُ ھر دیم ءَ چمّاں شانک دے ھمے گمان بیت کہ یک وشھالی یے ندارگ گندگ ءَ کیت۔ اَنچش وھد باھند بنداں بیت ءُ زھگ رشت کناں کنت ءُ دو سال ءَ سر بیت ءُ مات ءِ نازینکانی تَب ڈولدار تر بیت ءُ مات پہ نازینک چُک ءَ وتی گْور ءَ توار جنت ءُ مات ءِ مھر ھمد ءَ گندگ ءَ کیت کہ مات چوں زھگ ءَ دوست دار اِیت، ھمے پیم ءَ زمانگ گوزان بیت ءُ زھگ ءَ پہ وانگ ءَ دیم دنت…!!.
‏‎بچ پہ وانگ ءَ در کپ اِیت ءُ مات ھر وھد ءَ ماں بچ ءِ گم ءَ ارس گوار اِیت ارس ھما وھد ءَ شل اَنت تاں مات گوں وتی دیدگاں بچ ءَ نہ گند اِیت ،‏‎بزگیں مات چی کنت کجام گم ءَ ماں بڈَّ زیر اِیت..!!
‏‎ماس زھگ ءَ گوں وتی نازاکیں دستاں رودین ایت اِے پِکر نہ کنت کہ یک ھونواریں لشکرے ماں مئے سر زمین ءِ دلبند ءَ ساڑی اِنت پہ ھون ءِ گُلمبگ ءَ تُنیگ اِنت ؟ ساہ ءِ کشگ ءَ ساڑی اِنت زھگانی چورہ کنگ ءَ ھچ چک ءُ پد نہ بیت زندان ءِ مان برُگ ءَ مھتل نہ بیت ، اے ھما زالمیں لشکر اِنت کہ نواب نوروز ھان ءِ کوش ءَ دست ءِ ھور اَنت ءُ نوزدہ سد ءُ ھپتاد ءُ دو ءَ سوئی ءُ ڈیرہ بگٹی ءِ لشکر کشی ءَ ھچ پُشت ءَ نہ کنز اِت ءُ بازیں مری ءُ بگٹی ءُ مینگل شھید کنت۔
‏‎اے ھما بے ڈولیں ءُ بے گِھاریں لشکر اِنت کہ ماتاں چَہ بچانی پُلگ ءَ ھچ مھتل نہ بیت، جوناں ماں گیاباناں چگل دنت، لھتیں پہ بے واھُندی زمین ءِ میار کنگ بنت کہ آھانی پجار نہ بیت چی ءَ کہ زالمیں لشکر کُنٹاں ھم جنت ژند ءُ شُوند کنت تا ھما کنٹ ءِ پجار اُوں مہ بیت۔
‏‎مات ءِ ھما دیستگیں واب کہ پہ وتی بچ ءَ دیستگ ئِے آ چی پیم سرجم بیت،‏‎چی پیم ارس ءِ گواری اُوشت اِیت،‏‎ھما پِگر مات ءَ پہ بچ ءَ کتگ اَنت کہ زھگ وان ایت ءُ مزن بیت ءُ منی ھر پیمیں واھشتاں پورو کنت آ چوں منزل ءَ سر بیت…؟؟؟

‏‎مات وھدے وتی زھگ ءِ شھیدی ءِ ھال ءَ وتی گوشاں اِشکنت گڑا ارسانی شلگ ھچ بند نہ بیت پد ءَ ھیال کنت کہ منی زھگ سالونک اِنت، گڑا ارس گواری ءُ نازینک ھوار بنت، برے پہ دپ گریوگ ءُ ھیسکارگ ءَ پُر بیت ءُ برے نازینک وتی پرشتگیں زبان ءِ سر ءَ گوش اِیت کہ آئی ءِ بچ دوبر سالونک کنگ بیت ءُ دلبند ماں ھوناں چکار اِنت دستانی ھنی ءِ بدل گلزمین ءِ سر ءِ رج اِتگیں آئی زھگ ءِ ھون اَنت کہ پاکستانی لشکر ءَ پہ آجوئی ءِ لوٹگ ءَ شھید کتگ ءُ آئی کنٹ ماں مات ءِ زانسرانی سر ءَ ایر اِنت ءُ مات ءِ ارس انارکانی سر ءَ لونجان اَنت ءُ گوں شھید ءِ ھوناں ھور ءُ تور اَنت۔
‏‎مات ھمے گوش اِیت کہ منی زھگ نمیران اِنت من رودینتگ پہ سر زمین، مروچی وتی مات ءِ ھک ئِے اد ءَ کُتگ ءُ من پہ ناز ھمے گپ ءَ گوش آں کہ منی بچ پہ سرزمین ءَ ندر بوت ءُ آئی سالونکی گُد گوں ھون ءَ دژمن ءَ رج اِتگ اَنت ءُ من وتی دستاں گوں گلزمین ءِ میار ئِے کن آں…
‏‎زھگانی شھیدی پہ ماتاں سکیں ازابے بلے پہ سرزمین ءِ آجوئی ءِ واستا مات ھم وتی بچانی ندر کنگ ءَ ھچ چَک ءُ پد نہ بنت.

بندیں کوٹی ءِ جِنک
(بیست ءُ چارُمی بھر)

اکیل مراد

دی بلوچستان پوسٹ

بندیں کوٹی ءِ دیوال ءِ پُشت ءَ منی برات، برات مات ءَ پسو دنت ءُ گْوش اِیت کہ آ جِنک ءَ جنگ ءُ شَر کنگ ءَ اِنت آئی ءِ توار کھریں توارے ءِ رنگ ءَ اِنت گپانی چیر دیوکے ءَ گیش ءَ چَہ گیش جست کنوکے آ آئی ءَ گْوش اِیت کہ من ءَ سرپدی درکار اِنت کجام رنگ ءَ کجام نھاد ءَ راست ھژدری اِنت تانکہ اے کسانیں جنک ءَ رکینت کُت بہ کن آں تانکہ مات ءِ نااُمیتیاں داشت بہ کن آں مات وتی سرجمیں زور ءَ جَنت کستریں برات مات ءَ کُوکار کنگ ءَ گِند اِیت ءُ گْوش اِیت کہ جنک ءِ جنگ ءَ بند بہ کن آ لوگ ءِ دپ ءِ باگیچہ ءَ روت بے توار بیت

آئی ءَ تُرس اِنت کہ مہ مر آں آئی ءَ اے درامد ءَ چَہ ترس اِنت مئے مستریں برات ءِ ترس ءَ کستریں برات ءُ مئے مات ھلاس کن اَنت آ وتی زندگی ءِ نہ وشیں روچانی تہ ءَ گریوْگ ءَ اِنت

مات زوال بیتگیں جنک ءِ سر ءَ گریوْگ ءَ اِنت جنک ھم گریوگ ءَ اِنت جنک گْوش اِیت من دروگ نہ بند آں من وتی زندگی ءِ سوگند ءَ ور آں کہ منی گوما ھِچ نہ بیتگ یک گُبے چُکگّ ِ ھم نہ بیتگ جنک گْوش اِیت تو اے ھیال ءَ چتور داشت کن ئے من آئی ءَ گْوش آں یک چینی ئیں مردے گون ءَ تو چون اے ھیال ءَ داشت کن ئے کہ من آئی ءِ گوما سِلکاری کن آں آ کہ اے وڑیں بدرنگ ءُ اے کساس ءَ کمزور من زانگ ءَ آں کہ مستریں برات دروازگ ءِ پُشت ءَ اوشتاتگ آ اِش کُنگ ءَ اِنت.

آ زانگ ءَ اِنت کہ مات منی گون ءَ چے کنگ ءَ اِنت آ زانگ ءَ اِنت کہ من برھنگ آں آ زانگ ءَ اِنت کہ من ءَ جنگ ءَ اِنت آئی ءِ واھِشت کہ جنگ اے وڑ ءَ نہ اِنت انگت گیشتر بہ بیت تانکہ دمتوسی ءَ منی مات مستریں برات ءِ اے بے تواری ءُ اے واھِشت ءَ چَہ ناسرپد نہ اِنت

کِسہ روان سپر ماں پرانسی جِنک ءَ ـ ـ ـ

بندیں کوٹی ءِ جِنک

(بیست ءُ سَیمی بھر)

اکیل مراد

مئے کُٹم ءِ تہ ءَ کَس ھِچ وڑیں وشیانی روچ ءَ نہ دار ایت، نانکہ کرسمس ءِ درچک، نانکہ مِک کُتگیں بیرک، نانکہ پُل ءُ گلاب، ناں مرگ، نانکہ جنازہ، نانکہ یات ایوک ءَ بس ھما اِنت کہ مستریں برات ءِ کُشندہ اِنت کستریں برات مستریں برات ءِ سوب ءَ مِر اِیت من اود ءَ چَہ در کپ آں ” من وت ءَ چَہ اود ءَ جتا کُتگ مرگ ءَ چَہ داں مات بس مستریں برات ئیگ اَت ……………

ھما وھد ءَ کہ چولون ءِ وھد اَت، اکس ءِ زمانگ اَت، آشِک ءِ زمانگ اَت کہ منی مات ءَ گنوکی گِر اَنت، آئی ءَ چولون ءَ بیتگیں ویل ءِ بارو ءَ ھِچ سرپدی نیست اَت بَلے پد ءَ ھم چار اِتگ اِت ئِے ءُ منی سر ءَ شَک ئِے بوتگ اَت ،

آئی ءَ کجام ناں کجام گپ ءِ سر ءَ شَک اِنت آ وتی جِنک ءَ زانت، آ جِنوکو ءَ زانت، لھتے وھد بیت ھمے سما بیت کہ اے جِنکو ءِ گور ءَ درامدیں دست بیتگ اَنت یک بے ترانگی یے کہ گوست ءِ بارو ءَ جیڑگ ءَ ایں

ھرچی کہ نگاہ ئِے بوّگ ءَ اِنت کہ آدت ءَ چَہ گیش کم کم ءَ گپ جَنت ءُ پیسر ءَ ھمک چیز ءِ مزنی ءَ پیش دار ایت پد ءَ مجگے ءِ تہ ءَ گار بنت “آ چَم نِی مَٹ بیتگ اَنت کہ مات ءِ ندارگانی چارگ بیتگ اَنت “

وتی مات ءِ ناسرپدی ھنچُش سما بیت کہ مات ءِ گڈی گپ ءَ اِشکُنگ لوٹ اِیت منی مات زندگی ءَ گیش وشتریں رنگے ءَ چارگ لوٹ اِیت بلے بے سما، بے اوست، اشی ءَ نہ زانت کہ اشی ءِ جنک ءِ زندگی ترسناکیں رنگے ءِ جاوراں کپان اِنت آئی ءِ آروس ھِچ بر نہ بیت ھِچ بر اے چاگرد ءِ تہ ءَ آئی ءِ واستا جاہ نیست چریشی ءَ چَہ بے سُد بوّگ، گار ءُ بیگواہ کنگ ایوک کنگ اے دُرست ھیالانی تہ ءَ گون اَنت کجام ناں کجام رنگ ءَ اے ھم گار کنگ بہ بیت،

وھدیکہ آئی ءَ گوست یاتگیری ءَ کیت گڑا آ منی سر ءَ اُرشکار بیت من ءَ جَنت، آ من ءَ کوٹی ءِ تہ ءَ بند کنت من ءَ ھما کِساس ءَ جَنت، ھوش چوپ کنت من ءَ مُشت ءُ لگت ھرچی کہ آئی ءِ وس ءَ ھست من ءَ جنت منی گُداں کَش اِیت آ منی نزیک ءَ کیت منی جِسم ءَ بو چِنت منی گوردان ءَ بو چِنت ءُ گوش اِیت کہ ایشی ءَ چینی مردے ءِ اَترانی وشبو پیداک اِنت ایشی ءَ چَہ جھل روت منی شوکانی شم ءَ دست جَنت ءُ گْوش اِیت بیت کنت اے جاہ ءَ دگہ ٹپ ءُ ٹورے ھست ترا چینی مرد ءَ اِد ءَ ٹپ کُتگ بیت کنت اے جاہ ءَ چَہ تو زانگ بہ بئے آ کُکار کَنت سرجمیں شھر ءِ نزیکیں مردم تاں سرپد بہ بنت کہ منی جِنک رنڈی یے ھرکس آئی ءِ شوکانی شَم ءَ نشتگ ھرکس ءَ اے شِرکنیں تام چَشتگ،

آ جنک ءَ چَہ لوگ ءَ در بہ کنت آئی ءِ واھِشت اِنت کہ بہ مِر ایت پرچاکہ دگہ کَسے ھم آئی ءِ شوکانی شَما نشت مَہ کَنت دگہ کسے ھم آئی ءِ جھل ءِ دامن ءَ دیست مہ کَنت آ یک مِنڈے ءَ چَہ ھم بدتِر اِنت آ گِریوْ ایت گِریوْ ایت کہ ایشی ءِ گوما چے بہ کن آں چریشی ءَ ابید دگہ ھِچ نیست کہ ایشی ءَ لوگ ءَ چَہ در بہ کن آں ءُ اشی ءِ بدیں بو ھلاس بہ بیت

کِسہ روان اِنت سپر ماں پرانسی جِنک ءَ ـ ـ ـ

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

پہ زمین شیدائیں سمیر

نبشتہ کار: نور بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

اے گیدی ءَ دْرستاں چہ مھروان تریں انسان مات گْوشگ بیت۔اے مات ءِ مھر اِنت کہ وت شُدلاپ وپس ایت بلے وتی زھگ ءَ والین اِیت،.اے مات اِنت وت کُنٹگاں وپس اِیت بلے وتی چُکّ ءَ گُلاب ءُ گواڑگانی سر ءَ واپین اِیت۔۔۔۔

مروچی من یک انچیں مھروانیں انسانے ءِ بارو ءَ نبشتہ کنگ ءَ آں کہ آئی ءِ مھر چہ ماتے ءِ مھّراں ھِچّ کمتِر نہ اِت اِنت،آ مھروان گلزمین ءِ شیدا سمیر جان اَت کہ ھژدہ تاکشان( دسمبر )دو ھزار نوزدہ ءَ کولواہ بِدْرنگ ءَ کْوزہ گیریں پاکستانی لشکر ءِ دست ءَ گوں سنگت دیدار ءِ ھمراھی ءَ شھید کنگ بوت۔

شھید سمیر جان انچیں کردے ءِ واھُند اَت بِہ گندئے منی وڑیں نا زانتیں، بے پوھیں مردمے ءِ دست ءِ ند آئی ءِ کرد ءِ گون ءَ انساپ کُت مہ کنت،بلے وتی لھڑیں دل ءِ پاھاراں تاکانی سر ءَ درشان کنگ لوٹ آں۔

سمیر مھروانے اَت،دردوارے اَت ءُ آئی ءِ بُر اِتگیں پند ءُ آئی ءِ رِتکگیں ھید ءُ ھون اے گواھی ءَ وت دے اَنت کہ آ پہ گلزمین ءَ چونیں دیوانگ ءُ شیدائیں سرمچارے اَت۔۔

من ءَ شر یات اِنت کہ من گون ھمبلاں آھُو ءِ شکار ءَ شھید سمیر جان ءِ ھند ءَ شُت آں ، وھدے من ھند نزیک کُت ءُ سمیر جان پون کُت ءُ گْوشت من تئی ھند ءَ اَتکگ آں پہ آھُو ءِ شکار ءَ گُڑا ملّیں سرمچار ءَ درّائینت اے ھند، اے کوہ ءُ دمگ بلوچستان ئیگ اَنت ءُ بلوچستان تھنا منی نہ اِنت ، مئے ءُ شمئے دْرستانی اِنت،بلے آھُو بلوچستان ءِ زیبائی اَنت،من ءَ آھُو پہ جَنّگ ءَ دل نہ بَہ اَنت پرچا کہ من ءَ بلوچستان بد رنگ بُوَگ ءَ دل نہ بیت،چو کہ شُما سنگت اِت گُڑا بِہ رو اِیں۔۔۔۔۔۔۔۔۔

سنگتاں آھُو ءِ شکار مھتل کُت پہ سیل ءُ سواد ءَ اے کوہ ءُ گراں سرگپت اِیں ءُ ما چار ءُ پنچ ساھت ءِ سپر ءَ ما سید ءِ ڈکّ ءَ سربیت اِیں،سمیرجان راہ گیپت پہ ٹھکانہ ءَ ، ما ھمے کوہ ءُ درچک، سیل کُت اَنت۔وھدے رولہ ءَ وتی زردیں رنگ شینکانی سر ءَ ریتک انت گُڑا ما پہ سمیر ءِ نیمگ ءَ رھادگ بیت اِیں۔۔

پدا شپ اَت۔۔۔سمیر اَت۔۔۔دیوان اَت۔۔ سمیر جان ءَ پُرانیگ چہ جَلاں کش اِتگ اَت ءُ مارا پُرانیگ ئِے ورانینت ءُ سمیر جان کندان ءَ بلوچستان ءِ زیبائی ءِ کِسّھاں کنان اَت۔۔

پد ءَ وپسگ ءِ ساھت ءَ من ءَ سما کپت کہ من وتی چادر گار کُتگ گُڑا من موباھل ءِ چراگ روک کُت ءُ چادر ءِ شوھاز بِنا کُت ءُ سمیر ءَ من ءَ گْوانک جت سنگت چے چارگ ءَ ئے؟

من گْوشت” چادر گار کُتگ شپ سارت اِنت، نی من وپسگ ءِ موڑ ءَ آں ءُ من ءَ چادر دست نہ کپت من سارتیں سِک ءَ وپتاں واب ءُ آگھی ءِ میان ءَ من ءَ سما کپت چیزے من ءَ پِر بوت، من وھدے بُست کُت چاراں چادرے من ءَ پر انت ءُ سمیر جان سارتیں سِک ءَ وپتگ ءُ لرزگ ءَ اِنت۔۔۔من ھمد ءَ چِہ زانت سمیر جان مھراں چہ سرچکاریں سنگتے ءُ آئی ءِ مھر چہ ماتے ءِ مھراں ھچ وڑ ءَ کم نہ اَنت۔۔۔

ھمے وڑ ءَ وھد گْوزان بوت ءُ زی من ءَ ھمے ھال ءَ گیپت کہ مھرانی ھونکّیں ساھگ ، ھِمت ءُ توکل ءِ ھُدابُند ، بلوچستان ءِ شیدا دُژمن ءِ تیرانی زد ءَ اتکگ ءُ شھید بیتگ۔ اے وھد ءَ من وتی ویرانیں کُوٹی ءَ نشتگ اِت آں کہ بس ابیتکیں بچکندے لُنٹاں تالان بوت ءُ ھمے گپ چہ زُوان ءَ دراتک۔۔۔۔زمین ءِ شیدا ترا ابدمانیں زِند مُراد بات۔۔۔

بندیں کوٹی ءِ جِنک
(بیست ءُ دوھمی بھر)

اکیل مراد

دی بلوچستان پوسٹ

وشنودی انسان ءِ تب ءَ مَٹ کَنت انسان ءَ دگہ یک رنگے ءَ ساچ ایت انچُش دلتپرکھی ھم انسان ءَ مٹ کَنت ءُ دگہ یک رنگے ءَ ساچ ایت بَلے انسان ءِ وشنودی ءَ انسان شوکیں رنگے ءِ واھند بیت کہ وشنودی ءِ تہ ءَ گَل، وشی، بچکند درست ھوار اَنت

آ نِی انچیں گمے ءِ تہ ءَ کَپتگ ناں کہ وشیں سُھب گوش اِیت، ناں کہ گْوش اِیت شمے شپ وش بات ناں کہ نوکیں سال ءِ مراد بادی، منّت ءِ گِرگ وَ سک دیرگیں گَپے ھِچ بر گپ ءُ ٹال نہ کَنت، ھِچ بر آئی ءَ گپ ءُ ٹال ءِ اژدری ھم نہ اِنت دُرست بے توار اَنت انچُش سما بیت کہ زالمیں زمانگ ءَ وتی ارجان جتگ اَنت اے کُٹم انچُش گِندگ ءَ کیت ھُشکیں سِنگ اَنت ایر اَنت انچُش جُمب اَنت کہ اشانی تہ ءَ روگ سک جنجال اِنت نہ گْوش ئے انسانی چُک اَنت

ھمک روچ ما یکے دومی ءِ کُشگ ءِ دُمب ءَ ایں کُشت ءُ کوشی ءِ سوْب اے نہ اِنت کہ ما یکے دومی ءِ گون ءَ گپ نہ جَن ایں بلکیں ما یکے دومی ءِ نیمگ ءَ نہ چار ایں ھَم وھدیکہ یکے تئی نیمگ ءَ چارگ ءَ اِنت گڑا تو آئی ءَ چار اِت ھم نہ کن ئے چارگ ءِ مول ءُ مراد ایش اِنت کہ آ تئی نیمگ ءَ چارگ ءَ اِنت تو آئی ءَ چارانکی ءَ چماں چِست کن ئے چار ئے گڑا اندر ءَ مزن مَری ودی بیت بزاں کہ وت ءَ چَہ دومی ءَ مزن لیکگ ایشی ءِ مَٹ ایش اِنت کہ آ ترا چارگ ءَ اِنت تو آئی ءَ چَہ وت ءَ جھل تِر بہ لیک ءُ آئی ءِ نیمگ ءَ چماں چِست مہ کن چارگ ھمے وڑ اِنت کہ تو آئی سرجمیں بدن ءَ ایر گپت آئی ءَ چَم چِست کُرت ءُ چار اِت اَنت بزاں کہ آ ترا چہ باز کمتریں انسانے بیت آئی ءِ جِند ھلاس بیت نِی چرے سوْب ءَ ما کَسے ءَ چار اِت ھم نہ کن ایں مئے اندر ءَ انچیں مزنی ودی بیتگ کہ وتی پجار ءَ ھم نہ زان ایں

دیم پہ دیمی ءِ وشنودی ءِ گَپ دل ءُ مجگ ءَ چَہ کَشگ بیتگ اَنت اے دوئیں جاھاں وشنودی ءِ ٹال مان نیست اِنت منی دل ءَ اے ھما لبز اِنت کہ گْریت ءُ مزنی ءَ شریں وڑے ءَ پریچ اِیت کجام ھم چاگردی کارکنوک آ تُری کُٹم بہ بیت یا دگہ کَسے دُرست مئے واستا زھر درشان اَنت گیش دلتپرکھی یے مارا یکجاہ کَنت اے ھما زندگی اِنت کہ بُنکی ءَ گوازنینگ ءَ چَہ ما شرمی اِنت ھرکجا ما وتی زندگی ءِ جھلانکیں نہ وشیں جاورانی تہ ءَ کپتگ ایں،

ما ھَر سئیں یک وش دلیں انسانے ءِ چُک ایں مئے مات کہ چاگرد ءَ کُشتگ ما ھما چاگرد ءِ تہ ءَ بندوک ایں کہ چریشی ءَ چَہ مئے مات نااُمیتیانی تہ ءَ دور داتگ چریشی ءِ سوْب ءَ کہ ھر چے مئے مات ءِ گون ءَ کنگ بیتگ مات کہ انچُش دل ءَ نزیک اِنت اینچُک مزن مزنیں اوستے داروک بیتگ

ما وتی زندمانی ءِ سر ءَ دلریش ایں ما وت وت ءَ چَہ دلسیاہ ایں مئے مات ءَ اے جاور ءِ پیشوائی نہ کُتگ کہ چریشی ءَ آئی ءَ نااُمیتی دیستگ کہ مئے گون ءَ چے بوّگی اِنت
گیشتر من بچکیں چُکانی بارو ءَ گپ ءَ آں اگاں آئی ءَ اے چیز ءِ پیشوائی ءَ کتگ اَت گڑا اے چیز ءِ بارو ءَ چون بے تواری ءَ نہ اِشت بیتگ اَت چُش کہ وتی زندگی ءَ سر گوزگ بیتگ اَت؟ آئی ءَ چون کت کتگ اَت آئی ءِ چھرگ آئی ءِ چَم آئی ءِ توار، آئی ءِ مھر ءَ دروگ بہ گْوش ایں؟ آ مُرتگ اَت آ وت ءَ وت ھلاس بیتگ اَت آئی ءَ وت بے اوپاریں چاگرد ءَ پروشت کُت کتگ اَت اے وڑ بیتگ اَت کہ مستریں چُک چَہ دوئیں کستریناں جتا کنگ بہ بیتیں بلے آئی ءَ اے نہ کُرتگ آ ماسک بند ءُ دیم ءِ زانوگِرے نہ بیتگ آ بے سدے بیتگ، گیر زمہ وارے بیتگ آ دُرست بیتگ ما ھرسئیناں آئی ءَ مھر ءَ چَہ گیش مھر کرتگ چرے سوْب ءَ آئی ءَ ھِچ کُت نہ کتگ آ بے تواری ءَ نشت نہ بیتگ آئی ءَ دروگ بست کُت نہ کُتگ ما ھرسئیں یکے چَہ دومیگ ءَ جتا بیگ ءَ ابید آئی ءِ گون ءَ یکیں وڑ ءَ مھر کُتگ

کِسہ روان اِنت سپر ماں پرانسی جِنک ءَ ـ ـ ـ

شھید شھباز جان اُرپ دینار

نبشتہ کار: شیردل بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

ملکموت مستیں لیڑھے بوتیں
بُرتیں ماں کورءَ جور بے چارتیں

گریب ءُ تنگدستی من ءَ چہ راج دوستی ءَ گستا کُت نہ کنت، بلکیں اَچ من باج ءَ نہ بارت اِنت ـ
اگاں یک انسانے ءِ تہ ءَ جزبگ، ھمت ءُ گیرت بہ بیت گڑا آئی ءَ دنیا ءِ ھچ وڑیں زواکی پروش دات کت نہ کنت ، زند ءِ دُرھیں تکاں سوبمند بیت، راستی ءِ واھند زند ءِ گرانیں ساھتاں چو آھنی دیوال ءَ مِک بیت اِنت ـ

بلوچانی کوھنیں دانکے ھست اے وڑیں
سکی ءَ برات مرکب بنت اوشت اَنت
وشیاں ھاتونیں جَنیں نوش اَنت ….
اے ھبر راستے کہ گرانیں ساھت مرد ءِ سر ءَ کاینت، نا مرد ءِ سر ءَ وھد نئیت اِنت، انچو گوش اَنت کہ گوات درچک ءِ ھما ٹول ءَ زور دنت ءُ پروش ایت چہ ایدگہ ٹولاں رُستگ ءُ برز اِنت ـ

نون من کایاں وتی مھروانیں سنگت ءِ نام لھتیں گالرد یکجاہ کن آں، ھما سنگت کہ مرچی مئے میانجی ءَ ساڑی نہ اِنت، بَلے آئی زھیر، ترانگ یات ءُ گیر مُدام دل ءِ بھر اَنت ءُ گون اَنت ءُ گیدی ءِ دلبند ءَ آئی رتکگیں ھون مئے پگر ءِ ھمراھداری ءَ کنگ ءَ اَنت ، من اے ھبر شَری ءَ پوہ اَنت بہ گندئے مرچی آ منی ھمے کماتگیں گالردانی ھم مھتاج نہ اِنت، آئی ءَ وت ءَ را دنیا ءِ دیمءَ منائینتگ ءُ پیش داشتگ ، آ مھروانیں شھید شھبازجان اُرپ دینار بلوچ اِنت کہ جاہ آھو کوھڑو ءَ واجہ ھیرمھمد ءِ گس ءَ ودی بیت اِنت، وتی بنداتی وانگ ءَ کوھڑو ءِ وانگجاہ ءَ بندات کنت، تاں دھمی تبک ءَ کوھڑو ءِ مزن وانگجاہ ءَ ( ھائی اسکول) دربات دیمترءَ وانت کت نہ کنت ءُ واری بزگی مانگیشگ ءَ نیل اَنت پرائیوٹ چکاس دنت ایپ اے سرجم بیت، دومی نیمگ ءَ گوں ھمے وانگجاہ ءَ چپراسی نورمھمد ءِ جاہ ءَ کار کنت وتی زند ءِ روچاں تیلانک دیان بیت ءُ روچ ءَ وانگجاہ ءَ ءُ شپ ءَ پیریں مات ءُ پت ءِ ھزمت ءَ ھروھد گس ءَ ساڑی بیت .
وانگجاہ ءِ کار ءِ مول ھمیش بیت دانکہ من وتی دستاں دومی ءِ دیم ءَ شھار مہ دے اَنت.

وھدیکہ آجوئی کاروان ءِ جنز جاہ آھو ءَ درم زورگ بیت گڑا شھباز جان دراھیں کاراں چہ نزدیک ءَ چار اِیت ءُ مُدام راجدوستیں سنگتانی کرّ ءَ رو ءُ آ کنت ءُ ھم نیاد بیت ءُ دیواناں بھر زوریت، مھر وداں بنت بزاں گوں ھمراہ ءُ سنگتی ءَ بدل بوتگ اَنت، وھدیکہ گل ءِ باسکے بیت گڑا مُدام بہ دیست ءِ گوں گل ءِ کاراں دزگٹ ءُ ساپ دلیں سنگتی یے اَت.

آ وتی واری ءُ بزدگی ءُ گس ءِ مردمانی لاچاری ءَ چہ ھما روچ ءَ یک کش ءَ کنت، روچ ءُ شپ کومی مکسد ءِ دیمروئی ءِ ھاتر ءَ راجکاری ءِ کاراں مدام گون بیت ، کدی وانگی یے گون اِت ئِے میتگ پہ میتگ گردگ ءُ سرکنگ ءَ اَت، واھگ ئِے ھمیش اَت کہ راجی آجوئی ءِ کلوہ ھر گس ءَ سر بہ بیت ھر وھد کہ بہ دیست ئِے گوں گل ءِ کاراں دست گُلائـش اَت.
آ ھاموش ءُ مھروانیں سنگتے اَت مھروانی ءُ زانت ءِ چیدگ اَت، ھمے تیوگیں شَری ئِے تہ ءَ گندگ بوتگ اَنت ءُ
مات ءُ پت ءَ ھم زانتگ اَت کہ مئے چُک گمنامیں جھد ءِ سپاھیگے ءُ 2014 ءَ کھول ءِ مردم ئِے آئی ءَ سور دے اَنت بلے بد بھتی ءَ چہ یک چُکے بیت بَلے!! چُک ئِے زندگ نہ بیت ـ

لھتیں مھمان پہ گل ءِ کاراں جاہ آھو کاینت لشکر ءَ ھمے ھال رس اتگ دیم پہ ھماوانی نیمگ لشکر جنزاں بیت سنگت سھی بنت لشکر مئے نیمگ آیگ اِنت لشکر سنگتانی انگیر کنگے جھد ءَ کنگ بیت ءُ ھمے ساھت ءَ سنگت ءُ لشکر ڈیک ور اَنت، جنگ بنا بیت، دو سے جاھاں لشکر اِش لٹ داتگ بازیں پوجی مردار کن اَنت چہ انگیر دَراتکگ اَنت یکجاہ سنگت یکجاہ روگ بنت بزان شومیں لشکر روگ ءَ دیستگ اَنت ءُ پد ءَ راہ بستگ ھمے گڈی جنگجاہ ءَ شھبازجان اُرپ دینار 21/08/2016 ء شھید بیت ءُ مروچی وتی گڈی وابجاہ ءَ بزاں ٹوبوکڈ ءَ سیرواب ءُ نمیران اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔