دی بلوچستان پتر ھال ءَ سر بیتگیں ھالانی رد ءَ سی ٹی ڈی کراچی مروچی بیگواھیں راشد ھسین ءِ مات لوٹ اِتگ ءُ راشد ھسین ءِ بارہ ءَ کاگدے پیش کرتگ ءُ گوشتگ کہ شما ایشی ءِ سر ءَ دسھت بہ کن اِت ءُ بہ گوش ایت کہ راشد ھسین مئے گور ءَ نہ اِنت –
سی ٹی ڈی ءَ وتی کاگد ءِ سر ءَ نبشتگ کرتگ کہ اے راشد ھسین عرب امارات ءَ پاکستان ءِ چیریں واکدارانی نیمگ ءَ آرگ بیتگ ءُ پد ءَ دالبندین ءَ برگ بیتگ اود ءَ راشد ھسین تتکگ ءُ شتگ –
سی ٹی ڈی ءَ نبشتگ کرتگ کہ راشد ھسین ءِ کیس پیسر ءَ کراچی ءَ سی ٹی ڈی ءِ ھال ءِ تہ ءَ نبشتگ کنگ بیتگ بلے اے کیس ردی ءَ مئے نام ءَ کنگ بیتگ –
چاگردی رسانکجاھاں راشد ھسین ءِ مات ءِ سر ءَ نبشتگ کرتگیں کاگد ءِ سر ءَ ایراد گرگ بیگ اِنت ءُ گوشگ بیگ اِنت پاکستان راشد ھسین ءِ سر ءَ کیس ءِ لڈگ ءَ بے سوب بیتگ ءُ چریشی ءَ پاکستان ءِ واکدار راشد ھسین ءِ مات ءَ بیھار دیگ ءُ کیس ءَ دزکشی کنگ ءِ پرمان ءَ کنگ ءَ اَنت –
ھمے رنگ ءَ ایچ آر سی پی بلوچستان ءِ انفارمیشن سیکریٹری عبد اللہ اباس ءَ چاگردی رسانکجاہ ٹوئٹر ءَ گوشتگ کہ راشد ھسین ءِ بارہ ءَ آئی ءِ مات ءَ کاگدی ءِ دسھت کنگ ءِ پرمان ءُ بیھار دیگ بیتگ –
عبداللہ اباس ءَ گوشتگ مارا راشد ھسین ءِ زند ءِ بارہ ءَ ترس اِنت ءُ اگاں آئی ءَ چیزے بہ بیت گڑا آئی ءِ زمہ وار عرب امارات ءُ پاکستان ءِ سر وزیر عمران ھان اِنت –
زانگ بہ بیت راشد ھسین سال دوھزار ءُ ھبدہ ءَ اگست ءِ ماہ ءَ عرب امارات ءَ شتگ ءُ بیست ءُ شش دسمبر دوھزار ءُ ھژدہ ءَ عرب امارات شارجہ ءَ دزگیر کنگ بیتگ ءُ شش ماہ ءَ ھمود ءَ گار کنگ ءُ پد ءَ سَے جولائی دوھزار ءُ نوزدہ ءَ نیمروچ ءِ وھد ءَ پاکستان ءِ رسانکدراں اے ھال شنگ کرتگ کہ راشد ھسین نامیں مردے ھلیجی ڈیھاں دزگیر کرتگ ءُ پاکستان ءَ آرگ بیتگ ءُ ٹی وی چینلانی اسکریناں اکس شنگ بیتگ –
یک روچے مَن گوں سنگتاں رپتاں دیم پہ زِر ءِ تر ءُ تاب ءَ روچ سهب ءِ وهد ءُ ساهت اَت موسم نود ءُ ساچان اَت وهدے ما اتک ایں پہ تیاب ءَ منی اولی چکر اَت کہ کہ زر ءِ سیل ءَ در اتکگ اِت آں، وهدے سر بیت آں تیاب ءِ لمب ءَ بنی آدمانی جنگلے دیم ءَ پد بوت مزن مزنیں جهاز اِت اَنت درست تر ءُ تاب کنگ ءَ اِت اَنت من یک کوهے دیست کوہ ءِ بُرزیں جاہ ءَ کہ زر ءِ چولانی کڑی جاه کیت همد ءَ مَن نشتاں چادر زانو بند کت زِر ءِ زیبائی ءِ ندارگ ءَ چارگ ءَ لگ اِت آں-
اَنچوش گمان بوت ک دنیا ءِ مستریں زیبائی مرچی دیم ءَ پدر اِنت موسم گوں نودانی ترمپاں زِر ءِ چولانی سردیں پاھار دل ءُ جبین پد ءَ نوک جْوانیں زندے ءِ شوبینگ ءَ دیگ ءَ لگ اِت وهدے چَمشانک دات انت دیم ءَ کہ زِر ءِ دْراجی ءَ چم ءَ کار کت بس زیبائیں چولاں پیداک اَنت ءُ نوکیں دگنیا ءِ مردماں زر ءِ کارست اَنت دگہ هچ نِیست سَمین ءِ گْوات ءَ گوں چولانی وشبوه اَنچو گْوش ئے نوک سوریں جنین چکے ءِ پیم ءَ سمبھ اتگ ءُ سردیں گْوات ءَ گوں من ءَ امبازاں زُورگ ءَ اِنت کہ جبین ءِ تہ ءَ اِشک آدمی ءِ مواد هَم ایر بوگ ءَ اِنت هنچوش گمان بِیت کِہ مَن گوں زر ءَ سَالونکی ءُ بانوری ءِ وابے گِندگ ءَ آں بَلے هَمے مِهلبیں دْروشم ءَ من ءَ یک بیچاڑیں کِشکے ءِ نیم ءَ پِرّینت وهدے پشت ءَ چَک ترینت کہ دَری کوم اَنت دَری گالور ءِ مَردم اَنت اَتکگ اَنت چاریں دیم اَنگیر کُتگ اَنت اِش جهاز ءِ بَلائیں سرے اد ءَ اِنت سر ئِے گِندگ هَم نہ بیت ایشی ءِ مال مَڈیاں ایر کَنگ ءَ انت یکے ءَ من ءَ توار پرجت، کون هو” تم ادھر کیا کر رہے هو ؟ من کمو جِیڑ اِت” بلکیں وایے گِندگ ءَ آں” بزاں کہ انا،اے مردکار مئے جاهی مِردمے نہ اَت مئے زُبان ءُ گالوار ءِ هَم مَردم نَہ اَت بَلے مارا هَرچ جاه ءَ گِند انت گوش همے گپ ءَ مئے وتی هَنکین ءَ مارا گوش انت کِہ کون هو تم کدھرجارہے هو،؟ پَد ءَ من هَمے واجہ کار ءَ پَسو دَات کِہ مَن وتی سَالونکیں زِر ءَ ندارگ کنگ ءَ آں، بلے واجہ تو کے ئے؟من ءَ منی هنکین ءِ منی تیاب ءِ منی گُلزمین ءِ سرا اَتکگ ئے گْوش ئے تو کے ئے مَن تئی گالوار ءَ سرپد بہ آں بلے هبر!! نہ کن آں پرچا کہ اے مئے جاه اِنت اِد ءَ مارا هَم زبانے هست؟ مرد ءَ من ءَ پسو دات بکواس نهیں کر جاو ادھر سے” ،من ایر اتک آں چہ کوه ءِ برزی ءَ ءُ روگءَ لگ اِت آں من گوں زهیر واریں دِلے واتر بوت آں انچوش گمان بیت کہ وتی چیز ءَ هم مارا درآمد نوں گندگ ءَ کاینت پرچا کِہ مئے بلوچستان ءِ دْرستیں مال ءُ مڈّی همیشاں وتی دست ءَ کتگ انت مارا هَک هَم نِیست کہ وتی هنکین ءَ ندارگ بہ کن اِیں پد ءَ واتر بوت آں اَتک آں گوں سَنگتاں هَنچو لَگ اِت کہ تیاب ءِ تر ءُ تاب گوں زِیبائی ءِ دْروشم ءَ هاک ءَ هوار بوت زند گوں زندگی ءِ کشک ءَ پد ءَ سپر کنان بوت-
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔
مَنی واھگانی بانور تُن جَتیں درچکانی رِد ءَ اُوشتاتگ اَت ءُ کَندگ ءَ اَت ۔ ھنَچو گْوش ئے کہ سبزُکیں کَپوتے ءَ وتی کوھنیں پیژگاہ ءَ بَھارگاھے دیستگ ءُ کوکو کنگ ءَ اِنت ۔ من چہ آئی ءِ کندگاں بے تاھیر بوت آں ءُ من وتی گامگیج تیز کُرت اَنت ءُ آئی ءِ نزدیک ءَ آیگ ءِ جُھد کُت بلے اَجبیں نِدارگے ءَ من ءَ ھَبکہ ءُ ھیران کُت کہ آئی ءِ اَجگیں گُبّانی سر ءَ ارسانی نمبی من ءَ گندگ ءَ اَتک-
آئی ءَ من ءَ دیست آئی ءِ لُنٹانی سر ءَ ھامگیں بچکَندگے بندات بوت آئی ءَ ھمے تُن جَتیں درچکانی مُچی ءَ را گریشگ ءِ نام دات ءُ چہ درچکانی بے مھری ءَ سک گلگ دار اَت۔
آئی ءَ گْوشت کہ نہ اے درچکاں سَردیں ساھگے اھست کہ منی نونھالیں بالاد ءَ کھریں روچ مہ سوچ ایت، نہ بشّی کوکرے کيیت اِنت کہ من گوں گْونڈکی ءِ یاداں شیشَلویے بہ کن آں ءُ نہ اے سُتکگیں گریشگ ءَ سُھر پھلے سر جنت کہ من وتی جیگ ءَ ئِے بہ جن آن ءُ وت ءَ را بانوری دْروشُم ءَ بہ سمبھین آں ۔
ءُ آ انگت باز گِلگ دار اَت ءُ منی ھیال چہ آئی ءَ ٹَگل اِت ءُ من شال ءِ سَمبھینتگیں موسم ءِ ھیالاں کپت آں ، من وت ءَ بلوچستان مزن شھدربرجاہ شال ءِ ھاسٹلءَ کوٹی لمبر 44 ءَ را مار اِت کہ من اود ءَ سَے سال پہ تنھائی گوازینتگ اَت ءُ آ کوٹی ءِ تہ ءَ من مُدام پہ سُتکگیں گریشگ ءَ بھارگاہ آرگ ءِ واب دیستگ اَت۔ کدی گوں کتاباں ھمگرنچ اَت آں، برے دل ءِ تب ءَ ناچ کُرتگ اَت ، برےکند اِتگ اَت ءُ کدی گوں وتی جند ءَ گِلگ کُتگ ءُ گریتگ اَت-
من ھمے ھیالانی تہ ءَ ات آں کہ یک رندے پد ءَ آئی ءِ ٹھکانی توار منی گوشاں پْرشت اَنت آئی ءَ گْوشت بہ گند ئے تئی دیریگیں واھگے گوں اے سُتکگیں گریشگ ءَ بندوک بہ بیت ، بہ گند ئے کہ من تئی زرد ءَ را آس دات کہ من تئی گریشگ ءَ را بے مھری ءِ تژن جت ءُ دگہ باز گْوشت من وتی چّم درچکانی گیمُرتگیں سَر چوڑاں شَھار دات اَنت من گْوشت ھو-
اے منی دیریگیں سیادی یے گوں ھمے بُنگپتگیں گریشگ ءَ اِنت۔ منی زرد ءِ کُلیں واھگ، منی واب، منی ارمان درست ھمیشی ءَ گوں بندوک اَنت منی مَڈی ھمیش اِنت من مُدام ھمے جیڑ اِتگ اَت ءُ جُھد کُتگ اَت کہ کدی اے بُنگپتگیں دیار پد ءَ سبز بیت، کدی سُھر پُل ءُ شِمشُک سَر جن اَنت، کَدی اے تھنائی پْروش وارت اِنت ءُ یک رندے پد ءَ مِسکیں دیار ءَ بُلبُل ءُ چائی کپوتانی کوکار ءُ ناچ بیت بلے تو گپے زان ئے! منی دیار ءَ بد مہ گْوش۔
ھنچو کہ تو مَنی واھگانی بانور ئے ھمے وڑ ءَ اِنت پہ من منی مِسکیں دیار آ روچ الّم کیت اِنت کہ من ترا بانوری داب ءَ سمبھین آں ءُ چو ھمکوپگیں سنگت ءَ تئی دست ءَ گِراں ءُ شِیکو وران ءَ دیم پہ مِسکین دیار ءِ امبازاں کا آں اے مِسکیں دیار چو پیرزالیں مات ءَ وتی نونھالیں دُکتر ءَ پہ بانوری داب ءَ گند ایت-
گڑا تو زان ئے کہ چنچو گل بیت من کَندگے جت ءُ آئی ءِ نیمگ ءَ دیم تر اینت بلے آئی ءَ را گْواہ نیست اَت، من نہ زان آں کہ آ کَدی ءُ کُج ءَ شُتگ اَت ؟ نہ کہ آئی ءَ من ءَ چہ رزا گپتگ اَت ءُ شُتگ اَت — نہ کہ آئی ءِ پدانی نشانے گندگ بوت کہ من آئی ءِ پدگیری ءَ بہ کن آں-
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت
غفور ءَ وتی گپ دیم ءَ بران کت اَنت کہ “میسکی ءِ آبادی کساس ھشتاد لوگ بنت ءُ اے میتگ ءِ زھگ منگولی ءَ داں دو کیلو میٹر پند جن اَنت ءُ اود ءَ مڈل اسکول ءَ رو اَنت کہ اود ءَ بس تھنا یک عربی استادے ھست کہ زھگ ھمود ءَ رو اَنت ءُ وتی وھد ءَ تیلانک دے اَنت۔”
میسکی ءِ بازار
غفور ءَ دیمتر ءَ وتی میتگ ءِ بزگی ءِ کسہ کنان ءَ گُشت کہ “آ دگہ آسراتی مارا وَ دیگ نہ بنت بلے ھتا کہ بنکی آسراتی انسان ءِ آپ، وانگ، بجلی اے آسراتی باز اژدری اَنت بلے اشاں ابید کہ میسکی ھنچیں جاھے کہ اد ءَ ناں نیٹورک ھست ءُ نانکہ مردمانی واستا ھسپتال ءُ دگہ چیز اے مردم بازیں پنداں پد وتی نادراہ ءَ پیناڈول گولے ءِ آرگ ءَ زھمت کش اَنت ۔”
غفور ءَ دیمتر ءَ گوشت کہ “ما سرکار ءَ اے امیت ءَ انگت داریں کہ آ مئے اسکول ءَ شر کنت ءُ زھگانی زندمان ءَ جوانیں نیمگے ءَ برت کنت، آئی ءَ دمگ ءِ واکداراں ھم اے لوٹ کرت کہ اے زھگانی زند یک تباھی ءِ نیمگ ءَ روگ ءَ اِنت باید اے دمگ ءِ سروک اے زھگانی بارہ ءَ بہ جیڑ اَنت ۔”
بلوچستان کہ زمین ءِ چیرا کلیں کدرتی آسریاتیانی واھند اِنت بلے انگت اِد ءَ بُنکی ھک مھلوک ءَ نہ رس اَنت، میسکی ءِ وانگجاہ بلوچستان ءِ ایندگہ ھندانی وانگجاھانی ھم ندارگ ءَ پیش داریت، بلوچستان ءِ مڈیانی وروک ءُ اے مڈیانی سر ءَ زندگیں اسلام آباد ءِ واکدار بلوچستان ءِ وانگی جیڑھانی سرءَ گوں دلجمی ءَ گام مہ زیر اَنت گُڑا زیت اے جاور سک نگیگی ءِ نیمگ ءَ رونت ءُ بلوچستان ءِ پدمنتگی گیش ءَ چہ گیشتر بیت کہ اِشی ءِ زمہ وار، بلوچستان ءُ بنجاھی سرکار بیت۔
