TBP Balochi

نبشتانک: ذاکر مجید ءِ نمدی یے فرزانہ ءِ نام ءَ

نبشتہ کار: میرین بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

درھبات ئے منی مزن دلیں گُہار فرزانہ مجید شُما چون اِت ءُ مات چون اِنت من ذاکر جان شُمئے براس من ءَ پجاہ آرگ ءَ ئِے بہ گندے نِی دیر گوستگ بلے شما انگت ءَ الم من ءَ بے ھیال نہ کرتگ من ذاکر مجید آں مروچی دل ءَ ھُب کتگ اَت کہ پرشما یک نمدی یے نبشتگ بہ کن آں ءُ گوات ءِ رم ءَ یلہ بہ دے آں –

گُہار فرزانہ مئے مات ءِ ھالاں بدے باریں چون اِنت انگت چمانی ارس ءِ ھولمب ءُ کتار انت ءُ دل ءِ انگت بے آٹیگ ءُ نزور انت
گُوہار فرزانہ مات ءَ بُگش کہ ارساں وتی کتار مکن من وش ءُ سلامت انت ءُ من اِدا ایوک نہ انت بلکیں اِد ءَ منی بازیں درد وار گومن گوں انت ءُ بازینے سزا ءُ جزایاں چہ شہید ھم بوتگ ءُ بازینے زندان ءَ چہ یلا کنگ بوتگ اے جہد ءِ اے ڈول بیت من سلام ءُ کلوہ ھم دیم داتگ بلے شُمئے گُڈی سلام ءُ کلوھانی پسّو من ءَ سر نہ بوتگ انت ءُ تہاری ءِ جہد ءَ مرچی پُریں یازدہ سال سرجم انت ءُ منی دل ءَ گُشت کہ پہ ترا نمدی ئے نویس آں چیاکہ گِس ءِ تہ ئِے وانندہ ءُ زانت کار تو ئِے ءُ دومی نیمگ ءَ من ءَ موہ ھم نہ رس اِتگ کہ رُژن ءِ بابت ءَ پتو لھتے لبز گرنچ بہ دے آں چیاکہ سرمجیں یازدہ سال ھمے رُژن ءِ پِڑا من تہاری ءَ گوں بلینتگ پمیشکا منی دلی واھشت انت کہ شُما وت ءَ تہاری ءَ گوں بیراں مکن اِت بلکیں رُژن ءِ آجوئی ءِ چراگ ءَ گوں وت ءَ بلین اِت چیاکہ رُژن ءِ سر بلندی چہ ابید دگہ سوب مندی نیست انت منی گُہار فرزانہ تہاری یک جنازہ ءِ بائید انت کہ شُما اے جنازہ ھم کوپگ بہ بہ اِت ءُ کبرستان ءَ بہ بر اِت ءُ زند ءِ گیشیں تماھاں وتی راہ ءِ دیوال جوڑ مکن اِت پرچہ کہ شُما کُل اے جہد ءِ آجوئی ءِ بابت ءَ شر پوہ ءُ سرپد انت ءُ منی واھشت انت کہ شُما مُدامی ھم مُشت بہ بہ اِت ءُ یک توار بہ بہ اِت رُژن ءِ چراگ ءِ رو بہ رو بہ بہ اِت چیاکہ رُژن زندمان انت ءُ رُژن ءَ ابید مئے زند ناسرجم ءُ ناتوام انت گُہار فرزانہ من ءَ اے یازدہ سال ءِ بیم، لٹ ءُ کُٹاں ازیت نداتگ چوش کہ تہاری ءَ اُف آ کسہ ءُ داستان ءَ من نویست کُت نکناں بس من ھمئے لوٹاں کہ شُما تہاری ءَ گوں بیراں مہ بئے چیاکہ تو ذاکر مجید ءِ گُہار ءِ پمیشکا من زاناں تو تھاری ءَ گوں وتی زند ءَ ھچبر نہ بلین اِت چیاکہ تو ھمک وھد ءَ رُژن ءِ گپ جتگ برے شال ءُ برے کراچی ءُ اسلام آباد ءِ کُنڈ کُنڈاں تئی توار منی گوشاں کپتگ بلے لہتے وھد بیت تئی توار منی گوشاں نہ کپگ ءَ اِنت پمشکا من ھزار ٹوٹلانی آماچ اَنت منی دل ھزار راہ ءَ روت ءُ وت ءَ ھزار دُوا دنت کہ بارین تو چون بوت ئِے بارین اے مکار ءُ چالاکین دُژمن ءَ ترا وتی ھرجان جت ءُ تئی دپ ءِ بند کُت من رژنائی وتی چماں تنی وھدی ندیستگ منی کوٹی ءِ تہاری ھنچیں گوں بے تُک ءُ تواری ءَ چیپاں مور انت –

زی دیوال ءِ پُشت ءَ گوزوکیں موچی ءِ دپ ءَ بانُک کریمہ ءِ نام گِرگ بوت جیلر ءَ جلدی منا کوٹی ءَ چہ در کُت من ءَ دگہ ابیتکیں جاھے ءَ بُرت ئِے من ءَ گشے وس وسے دلا کپت نزاناں دژمن ءَ چے پیم وتی دست ءُ دیم سْیاہ کُتاں یا بانُک منی وڑ ءَ تہاریں کوٹیاں بند کنگ بوت یا ھدا مکن شھید بوت-

بلے انگت کاروان روان اِنت ءُ من سدکاں کہ منی تارونکی پہ ڈن ءِ مردوماں بلاہیں رژناھی یے ودی کنگ ءَ ایں جاور باریں کجام سیمسراں رس اتگ آں ءُ تئی توار سک دیر اِنت من نہ اُشکُتگ بلکیں من وتی گوشانی ھُشکنگ ءَ چہ زِبہر بوتگ آں یاکہ چہ تئی آواز ءَ گُڈی ءَ بس من ھمے گوشگ لوٹ آں کہ وت ءَ گار ءُ ژیمب مکن ئے بلکیں وت ءَ زندگ بدار اِت چیاکہ تہاری ویرانی انت ءُ رُژن ءِ سربلندی آزاتی یے بس من نمدی ءَ آسر کنیگا اتاں کہ گلانی سروک ءِ پیداک ات بس من ھمد ءَ وتی نمدی ءَ آسر کناں سلامت بات ئے-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بیگواھیں مردم ھاران، تربت، تمپ ءُ کوھلو ءَ پوجی لشکر کشیانی میان ءُ پیش اتکگ اَنت ، تمپ ءُ پوجی آپریشن ءِ میان ءَ آوار جنگ بیتگیں یک کسے یلہ بیتگ –

سر بیتگیں ھالانی رد ءَ گوستگیں شپ ءِ ساھت سَے ءَ کبدانی محلہ ھاران ءَ فرنٹیئر کور ءُ اسپیت پوشیں کارمنداں دو مردم دزگیر کرتگ ءُ ناشناسیں زندناں برتگ اَنت –

دمگی مردمانی رد ءَ کبدانی میتگ ھاران ءَ ھاپز عزیز مسیت ءِ نزیک ءَ غلام کبدانی ءِ لوگ ءَ پوجی کارمنداں بیڑ برتگ ءُ آئی ءِ ورنائیں بچ بابا کبدانی دزگیر کرتگ، بابا کبدانی درزی ءِ کار ءَ اِنت –

اشی ءَ ابید کبدانی میتگ ءَ کریم بکش کبدانی ءِ لوگ ءَ ھم پوجی کارمنداں بیڑ برتگ ءُ آئی ءِ ورنائیں بچ مھر اللہ کبدانی بیگواہ کرتگ –

مھر اللہ کبدانی گوستگیں ھپتگ ءَ ھاران ءَ بیگواہ بیتگیں عمران کبدانی ءِ برات اِنت کہ آ پوج ءَ آوار جتگ ءُ برتگ – دمگی مردمانی رد ءَ گوستگیں شپ ءَ پوجی کارمنداں لوگ ءَ جاڑیگیں زالبول ءُ چُک ھم لَٹ شاپ کرتگ اَنت –

ھمے رنگ ءَ تربت ءَ پاکستانی پوج ءَ دو ورناہ آوار جتگ ءُ برتگ اَنت – ورنایانی پجار سھیل ء رفیق ءُ فیصل ء علی مھمد ءِ ناماں زانگ بیتگ اَنت –

دمگی مردمانی رد ءَ گاریں ورناہ شکار ءِ واستا شتگ بیتگ اَنت کہ اود ءَ پاکستانی پوج ءَ دزگیر کرتگ ءُ بیگواہ کرتگ اَنت کہ چریشی ءَ پد آیانی ھچ ھال نیست اِنت –

ھمے رنگ ءَ گوستگیں روچ ءَ تمپ ءَ پاکستانی پوج ءَ بیڑ برتگ ءُ سَے کس آوار جتگ ءُ برتگ اَنت –

گیشیں ھالانی رد ءَ تمپ کلاھو ءَ شھید ھامد بلوچ ءِ لوگ ءَ پوج ءَ بیڑ برتگ ءُ اود ءَ ھامد ءِ دو چکاں ھوار سَے کس آوار جتگ ءُ برتگ اَنت –

آوار جنگ بیتگیں مردمانی پجار طاھر ء ھامد ءُ بیبگر ءِ ھامد ءُ سمیر ء امیر ءِ ناماں زانگ بیتگ اَنت- دمگی مردمانی رد ءَ اشانی تہ ءَ بیبگر مروچی سھب ءَ یلہ کنگ بیتگ ءُ آ دوئیں انگت ءَ بیگواہ اَنت –

ھمے رنگ ءَ گوستگیں روچ ےَ کاھان ءَ پوج ءَ لشکر کشی بندات کرتگ کہ اود ءَ کوڈی پیشی ءَ پوجی کارمنداں تیرگواری کرتگ ءُ دو مردم کُشتگ ءُ یکے زدگ کرتگ –

بیران بیتگیں مردمانی پجار جندو ءُ ولی داد ءِ ناماں زانگ بیتگ اَنت، وھدیکہ زدگ بیتگینے پجار غلائند ء جندو ءِ نام ءَ زانگ بیتگ –

دمگی مردمانی رد ءَ پوجی کارمنداں زدگ بیتگیں مردم آئی ءِ ناکو زتک ءِ ھمراھی ءَ دزگیر کرتگ ءُ ناشناسیں زنداناں برتگ اَنت –

زانگ بہ بیت بلوچستان ءَ پوجی لشکر کشی ءُ مردمانی آوار جنیانی تہ ءَ گیشی اتکگ ءُ سیاسی مردمانی گوشگ اِنت کہ بلوچستان ءَ سرکار ءَ مردمانی یل کنگ ءِ زبان کرتگ بلے یک نیمگے ءَ کمے مردم یل بیگ ءُ دوسری گرگ ءُ گار کنگ بیگ ءَ اَنت –

سر بیتگیں ھالانی رد ءَ روکپتی بلوچستان ءِ دمگ آسمینون یک سیزدہ سالی ئیں جنکویں چُکے آپ ءَ کپتگ ءُ بیران بیتگ –

بیران بیتگیں جنوکے ءِ نام یوکابد صارعی زادہ جھمنند نودِز ءِ نام ءَ زانگ بیتگ کہ آ آپ ءَ کپتگ ءُ بازیں اداراں پد مردماں وتی کمک ءَ وت آئی ءِ بے ساھیں لاش دزکپتگ –

دمگدار طاھر بخشدار ءِ رد ءَ یوکابد وتی ھمراھانی گون ءَ ھمء کور ءَ شتگ ءُ اود ءَ آپ ءَ کپتگ ءُ شِتر اِتگ ءُ چریشی ءَ آ بیران بیتگ –

ھمے وڑ ءَ گوستگیں ماہ ءِ بیست ءُ ھپت ءَ برنطین ءِ کور ءَ رودان ءِ دمگ ءَ یک دوازدہ سالی ئیں زھگے آپ ءَ کپتگ ءُ بیران بیتگ،

روکپتی بلوچستان ءَ نوکیں سال ءِ بنداتی چارمی ماہ ءَ اے دومی زھگ اِنت کہ آپ ءَ کپتگ ءُ بیران بیتگ –

دمگی مردمانی گوشگ اِنت کہ ھمک سال بازیں زھگے آپ ءِ نیمون ءَ ھنچش آپ ءَ کپان ءُ بیران بیگ ءَ اَنت –

بلوچ کمپین فعالین ءِ گوشگ اِنت گوستگیں سال ءَ بیست ءُ دو زھگ آپ ءُ دگہ وئیلانی تہ ءَ بیران بیتگ ءُ اشانی ھواری ءَ بازیں زھگے زدگ ءُ زامبیل ھم بیتگ اَنت –

بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال ءَ وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ زھرشانی برجاہ، زھرشانی ءَ مروچی چار ھزار دوسدو ھپتاد یک روچ سرجم بوتگ، بی ایس او پجار ءِ سرکماش زبیر بلوچ ءُ کابینہ ءِ باسکاں بنجل ءِ تر ءُ تاب کُتگ ءُ بیگواھیں مردمانی کھول ءِ گوم ءَ دلپدردی درشانتگ –

دی بلوچستان پوسٹ

بیگواھیں سیف اللہ رودینی ءِ گھار ءُ برات، بیگواھیں لیویز کارمند عبدالغنی ءِ پت بنجل ءَ اتکگ ءُ وتی زھر شانی نبشتہ کنائینتگ –

وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ رھشون ماما قدیر بلوچ ءَ گوشتگ کہ زالم ءِ زوراکیاں سیمسر سرگوز کرتگ انت ھمودا ایردستیں گیشیں آبادی ءَ جنگ داتگ زوراک شکست داتگ انت چاگرد ءِ تھا پُرایمنیں جھد آوارتگ ءُ زوراکی ءِ نزام ھلاس کرتگ، راجدپتر ءِ تاک اے گپ ءِ گواھی ءَ دئینت باج مدام ایردستیں راجانی ھک ءَ بوتگ –

آئی ءَ گوشتگ کہ بلوچستان ءِ تھا زوراکی ءِ کسہ نبشتہ بوھگ انت، یک ھپتگ ءِ میان ءَ دہ ءَ گیش بلوچ بیگواہ کنگ بوتگ کہ آھانی تھا سوراب ءَ منی چار ورناھیں سیاد ھم ھوار انت وھدیکہ تمپ ءُ کاھان ءَ چار مردم ھمے وڈ پنجگور ءِ دمگ گچک ءَ مردم آوار جنگ ءُ بیگواہ کنگ بوتگ انت –

ماما قدیر بلوچ ءِ گوشگ ات کہ پاکستانی پوج بلوچستان ءِ چاریں کنڈاں لشکر کشی کنگ ءَ انت- گچک، تربت، تمپ، کاھان ءُ دگہ دمگ پوجی زوراکیانی دیمپان انت – مروچی کاھان ءَ دو مردم ءِ کوش ءَ ھوار یک مردم زدگ کنگ ءُ بیگواہ کنگ بوتگ –

آئی ءَ گوشتگ کہ بلوچستان ءَ زوراکی وتی گڈی سیمسر ءَ سربوتگ میاں استمانی گلانی ھاموشی جست ودی کنگ انت –

نبشتانک: بے تپاکی ءِ آسر

نبشتہ کار: آئیشہ بلوچ

رجانک: پاتما بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

وھدیکہ بلوچستان ءِ بھر ءُ بانگ ءِ باوست بیت گُڑا مارا بے کساس درد بیت ءُ مئے دل ھم ھونیں ارس گْوار ایت کہ سرڈگار وَ مئیگ اِنت بلے مئے دژمن مئے مال ءُ مڈّیاں پُلان ءُ مئے ماتیں سرڈگار ءَ بھر ءُ بانگ کنگ لوٹ ایت۔ البت ما اِے کاریچ ءَ ھجبر موکل نہ دے ایں بلکیں وتی ھون ءِ گُڈی ترمپ ءُ ساھاں ندر کنان ءَ وتی سرڈگار ءِ پھریزگ ءُ بلوچ ھَکّ ءِ ھاتر ءَ جُھد ءُ گپ کن ایں۔
بلے من ءَ لگ ایت کہ دژمن مارا بھر ءُ بانگ نہ کنگ ءَ ایں بلکیں ما وت دژمن ءَ موہ دیگ ءَ ایں کہ مارا بھر ءُ بانگ بہ کنت۔ بہ گِند ئے اِے مرچیگیں بھر ءُ بانگ ءِ زمہ وار ما بلوچ راج وت ایں چی ءَ کہ ما یکجاہ ءُ یکمُشت بوگ ءِ جاہ ءَ ما چہ یکدومیگ ءَ جُتا بوگ لوٹ ایں پمیشکا دژمن چہ مئے بھر ءُ بانگی ءَ پائدگ زِیران ءَ مئے سر ءَ ٹوھیں زُلم ءُ زوراکی کنان اِنت بزاں ما وتی بیرانی ءِ زمہ وار ما وت ایں، دژمن ءَ انچو زور ءُ ھاٹیگ مان نیست اِنت۔

ھما وھد ءَ کہ بی این ایم ماں دو بھر ءَ پْروشت گُڑا ما چو گُنگ ءُ کَرّ ءِ لیکہ ءَ بے توار بوت ایں۔ وھدے بلوچ نودربری گل بی ایس او ھم پْروشت ءُ پْروش ءِ آماچ بوگ ءَ اَت گُڑا اود ءَ ھم ما بے توار ات ایں نی چیزے روچ ما گِندگ ءَ ایں کہ بساک ھم دو بھر بوگ ءَ اِنت گُڑا اِد ءَ ھم ما بے توار ایں کہ اِے مئے جیڑہ وَ نہ اِنت بلکیں گل ءِ رھبندی جیڑہ اَنت۔ اگاں گل ءِ رھبندی جیڑہ اَنت گُڑا ما وَ وتی کھتکاری ءِ ھساب ءَ سرسوج کُت کن ایں۔ چوناھیگا بے تواری ءَ ھمے جیڑہ ھم گیش ءُ گیوار وَ نہ بنت اگاں بوتین اَنت گُڑا باسک بھر ءُ بانگ ءِ آماچ نہ بوتگ اَت اَنت۔

چوناھیگا اگاں ما ماں یک گلی پِڑے ءَ یکجاھی ءَ کار کُت نہ کن ایں، یکدومیگ ءَ اوپار نہ کن ایں گُڑا ما ھمے گل ءِ پْروشت ءُ پْروش ءَ ھم داشت کُت نہ کن ایں۔ چریشی ءَ زاھر اِنت مئے ھال وَ ھمے وڑ ءَ بنت کہ ما مرچاں گِندگ ءَ ایں! ما تھنا پژن گْوش ایں۔ بلے ما تچک بِہ بَہ ایں کہ ما ھچ جُھد کُت نہ کن ایں داں وھدیکہ کہ ما یکدومی ءَ امباز مہ کن این ءُ یکدومیگ ءَ اوپار مہ کن ایں گُڑا مئے دژمن ھم مارا ھمے داب ءَ زُلم ءُ زوراکی کنت۔

وھدے کہ تو پوسٹ کن ئے “من بساک ءِ باسکے نہ آں” گُڑا اد ءَ زاناں تو رَد ئے یا شکیل اِنت۔ گُڑا دوئیناں گوں مئے دزبندی اِنت کہ آ دوئیں وتی زاتی جیڑھاں ھلاس بہ کن اَنت ءُ بساک ءَ پْروشت ءُ پْروش ءِ آماچ مہ کن اَنت کہ ھزارانی کچ ءَ نودربرانی اُمیت گوں ھمے گل ءَ ھمگرنچ اَنت۔ بژن اِنت کہ سدانی کچ ءَ من ءَ مردماں کمنٹ کُت ءُ گْوشت کہ تو پوتاری کنگ ءَ ئے تو بساک ءِ باسکے نہ ئے گُڑا ترا ھَک ءُ موکل نیست اِنت کہ تو اِے بابت ءَ چیزے دْرنگازی بہ کن ئے۔

البت اِے وَ راستی یے کہ من بساک ءِ باسکے نہ آں بلے من بلوچ نودربری گل(بی ایس او) ءِ دپتر جْوان ونتگ ءُ دلگوشی ءِ وانگ ءَ پد من ءَ مار اِت کہ ھمے بی ایس او ءِ بھر ءُ بانگی ءِ آسر ءَ راجدوست ماں راجی جُنز ءَ بازیں ڈنگر ءِ آماچ بیتگ اَنت پمیشکا من نہ لوٹ آں کہ بساک ءِ وڑیں گلے بھر ءُ بانگ ءِ آماچ بہ بیت بلے اِے بھر ءُ بانگ لھتیں مردمانی نگرانی ءَ بیتگ۔

ھما روچ کہ من پوسٹ کُت “اگاں بساک ءِ جیڑہ گیش ءُ گیوار نہ بوت اَنت گُڑا ماں راجدپتر ءَ نواب ءِ نام گِیرآرگ بیت”
گُڑا لھتیں مردماں زاہ ءُ زکتیں کمنٹ نبشتگ اَنت کہ بھر ءُ بانگ ءِ زمہ وار نواب نہ اِنت۔ البت بِہ گِند ئے نواب وَ گل ءِ پاگواجہ اَت اگاں بودی یے بیت اِنت ئِے گُڑا باید اِنت آئی ءَ باسک یکجاہ بہ کُتین ءُ گل ءِ رھبندی جیڑہ وت ماں وت ھلاس بہ کُت انت ءُ اِے جیڑہ دیم ءَ مہ شُتیں ءُ بساک ءِ بھر ءُ بانگ کس ءَ مہ جیڑ اِتیں ءُ گُڑا وتی باسک ئِے ھم سنبھال اِتیں۔ البت کس ءِ توار ئِے دلگوش نہ کُتگ، جیڑہ ئِے ھلاس نہ کُتگ گُڑا اَلم اے بیت کہ بساک دو بھر بیتگ۔

نی ما ھمے بہ جیڑ ایں کہ اگاں ما یک کسانیں گلے ماں رِد ءَ بند ءَ داشت کُت نہ کن ایں۔ ما یکمُشت بیت نہ کن این ءُ وتی وتواھی ءَ لگام نہ دے ایں، ما یکدومیگ ءَ اوپار نہ کن ایں گُڑا آسر ئِے ھم بد کیت۔

اگاں ما وتی ھستی ءَ زِندگ دارگ لوٹ ایں گُڑا ما بلوچ راج ءَ یکجاہ ءُ یکمُشت بوگ لوٹ ایت۔ اگاں ما یکدومیگ ءَ دلگوش مہ بِہ این ءُ اوپار مہ کن ایں گُڑا ما مُدام نیم جانیں زِند ءِ گْوازینگ ءَ بے وس بَہ ایں۔ بِہ گِند ئے دژمن ءَ چو زور ءُ ھاٹیگ مان نیست کہ بلوچ راج ءَ نزور تَرین ایت بلکیں بلوچ وتی جیڑھاں وت ودی کنان اِنت ءُ دژمن چہ ھمے جیڑھاں پائدگ زِیران اِنت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: جُھد تئی نام ءَ کاگدے

نبشتہ کار: ھمل مومن

دی بلوچستان پوسٹ

مَردم ھردیں کہ جَنگ ءِ بابت ءَ تَران کَنگ بِندات کَنت تہ دیم ءَ یک انچیں امیجے وَدّی بِیت کہ مَردم ءِ ھیال ءُ گُمان تَرس ءِ آماچ بَنت ، ءُ تُرس ءِ بابت ءَ یکّ گپّے سَک نامدار اِنت کہ تُرس مَردم ءَ زِندمان ءِ تہ ءَ گوہتگ کَنت ۔ بلوچ ءِ گورا جَنگ نوکیں لبز ءُ شئے یے نہ اِنت چوشیں بلوچے نِیست کہ جنگ ءَ گوں اے جاوراں آشنا مہ بِیت بلوچ ءِ گوست ءَ بگر داں ھست ءَ ھروھد ءَ جنگ برے یک دروشمے ءَ اے گُلزمین ءِ چاگرد ءَ مِیلانک بوتگ ۔ نوں اگں کَسّے بہ ئیت ءُ بگوش اِیت کہ ناں بلوچ ءَ گوں جَنگ ءَ ھِچ وڑیں سیادی نِیست ءُ ناں اَنّوں بلوچ ءِ واستا جَنگ ھژدری اِنت گڑا بزان دروگ بندے ، منافقے ، ءُ زوراکیں استان ءِ کاسگ چَٹّے ۔

بَلوچ ءِ وَت ماں وَتئ جَنگ ءِ جیڑھانی کِسّہ بہ بَنت یا گوں ڈنّی زوراکیں راجانی جنگ ھر وڑ ءُ ھر داب ءَ بلوچ ءَ کُتگ رند ءُ لاشار ءِ جنگ ءُ جیڑھانی کِسّہ بِہ بیت یا میر ھَمّل ءِ گوں پرتگیزاں ءُ یا کہ اَنّوں ئیں جاور ءَ پاکستان ءِ بگیری ءِ جنگ بلوچ ءِ جنگ ءَ گوں سیالداری ءِ دروشم اِنت ھو اے گپّ ھَست کہ اے جَنگ ءُ جدلانی تہ ءَ تپاوت گِندگ کئیت ، یَکّے ٹَک ءُ کُٹمی جَنگے گِندگ ءَ کَیت ءُ دومی جَنگ یک راجے ءِ بستار ءَ کَنگ بوتگ اَنت اَنّوں کہ زورگیریں استان ءِ بگیری ءَ اے جَنگ بوھگ اِنت ، یک راجے ءِ بِستار ءَ بوھگ اِنت-

سَنگتے ءَ تِیر وارتگ ، دژمن ءَ گوں دیم پہ دیم ءَ جنگ ئِے کُتگ ھَما گَپّ کہ جھد مناں جنگ ءِ بابت ءَ کَنگی اَنت ، بِزانکہَ ھَمیش اِنت ، بندات کنگی اَنت اے ورنائیں سَنگتے ، دنیگہ اِیشی ءَ وتئ اُمر ءِ بہارگاہ نہ چر اِتگ اَنت ۔ بائد وَ ھمیش اَت کہ اے سَنگت انّوں ائیر کنڈیشن ءِ کمرہ یے ءَ نِندوک بوت اِیں ، بلے جاور چوش اَنت کہ آ مَنی دِیم ءَ اِنت ، ھِید ءَ چہ مِیچّل اِنت ءُ پوشاک ئِے ھونین اِنت نارگ اِنت ، درداں گوں آژناگ اِنت یار جھد من کَدی کَدی جیڑاں کہ مردم گوں درداں پرچا آژناگ بِیت ۔؟ آیا درد لِزّتے ، وشی یے ، گَمے ؟ آیا درد ءَ گوں آژناگ بوھگ ءُ ھمسپر بوھگ تامدار اِنت ؟

ھمے جُستانی نیام ءَ کدی کدی من ابہام باں ، گار باں ، بلے درسمائی کَسّے کَیت ءُ گُشیت دِیم ءَ جُنز آ کِشک اِنت ۔۔ بچار ناں سہریں کِشکے ءُ آئی ءِ کَشّ ءُ گور ءَ سَبزیں باگیچہ ءِ رُستہ ھما مردم کُل ھَمدا اَنت کہ یک مُدّتے آیاں بس آجوئی ءُ گلامی ءِ نیام ءَ تپاوت آؤرتگ من در گڑاں اینگو آنگو چاراں کس نِیست ، اَبیتکی اِنت مُرگانی چِڑکہ اِنت ۔ من ءَ نوں ساھگ ءَ یلہ کُتگ ءُ روچ ءِ برانز گشئے ترند تر بوھان اِنت ۔ من ءَ سارتناکیں گواتے ءِ ھاجت بوھگ اِنت ءُ گوات اے وھد ءَ باریں کُجام زِندان ءَ ، کُجام سانکل ءُ تہاریانی باھوٹ اِنت ھوچونہا درد لِزّتے بلے ھما درد پہ مہر بکشائیگ بہ بِیت ، کِسّے بہ ئیت ءُ بگوش اِیت اے درداں بزور کہ من ءَ ھاٹیگ نِیست ءُ منی اندام نوں لِزّتاں چہ چکار اِنت درد بے تام ءُ ھوادگ اوں بَنت ، آیانی تپاوت اِیش اِنت بے سبب ءُ بے مقصد ءَ ترا بہ رس اِیت یا آئی ءِ پشدر ءَ مقصد مہ بیت ءُ ناگہانی ترا بہ رس اِیت آ درد سک تورناک بِیت ءُ ھما درد ءِ پشدر ءَ گِندئے راستی یے ھست ، پہ وشّی یے ھاتر ءَ بَنت ، ءُ یک راجے ءِ ھاتر ءَ کہ دردے سگگ بِیت گڑا آ درد وَ چونہا تامدار بِیت گَپّ ھژدری نہ اِنت ۔

اے سَنگت زمین زادگے ، زمین ءِ ھکّی ئیں وارثے ،زمین ءِ مہر اَنت کہ گرمیں سِک ءِ دلبند ءَ آگہ اِنت ءُ گوں وَتی ھوناں زمین ءِ تُنّگی ءَ ایرموش کنگ اِنت اے وڑ ءَ ” جھد ” کہ زندگی اِنت ءُ پد ءَ زندگی ءِ زیبائی اِنت کہ ھونین بوھگ نہ لوٹ اِیت ، کس ٹپّی بوھگ نہ لوٹ اِیت ، کَس مَرگ ءَ گوں دُچار بوھگ نہ لوٹ اِیت ، کَس وتی ھَمسراں یلہ کَنگ نہ لوٹ اِیت کَس پدرّد بوھگ نہ لوٹ اِیت ، بلے انگت اے سنگت اے ھونانی دِیم ءَ اوشتاتگ ، ءُ دومی سَنگت ءَ بس ھمے گُشگ اِنت کہ ھون ھِنّی بہ رَج اے بانور ءَ پہ ھلو ھالو آجوئی نہ رَس ایت راستی اِیش اِنت کہ اے جَنگ بس آجوئی ئیگ اِنت ، راستی ئیگ اِنت ، زوراکی ءِ دیمپانی ئیگ اَنت ۔ اے گَپّ ءَ جھد تو اوں زان ئے ، اِیشاں یلہ کَن مَنی کُلّیں گپّاں تو زان ئے ، بلے وتئ کتھارسسز ءِ ھاترا گوں کَمّے ھمنیاد بہ باں ، پَمّن وشّی یے بِیت من پہ رند ءُ لاشار ءِ جنگ ءَ نہ زَراں ءُ نہ کہ من گوھرام ءِ دِلبند آں ، ءُ ناں کہ من وت ءَ چاکر ءِ اولاد سرپد باں اگاں من وت ءَ آئی ءِ اولاد سرپد بہ باں ءُ آئی ءِ جنگانی سر ءَ پھر بہ بنداں گڑا بزانکہ من بلوچے نہ آں ،یک زالم ءُ بلوچ دژمنے آں –

من بس بلوچے آں ءُ مناں بلوچیت ھر وھد گِیر کَئیت بلے اے وھد ءَ کَمّے زیات کہ ھون زمین ءِ سینگ ءَ تالان بہ بنت ءُ من بلوچے ءِ دروشم ءَ آیانی دِیم ءَ اوشتوک بباں جھد ھَمے زوتّاں بلوچ زالبولاں روانکے کَشّ اِت ءُ گار ءُ بیگوائیں مردمانی شوھازگ ءَ اسلام آباد ءَ شُت اَنت اے وھد ءَ بلوچ تہنا زالبول اَتنت ، دگہ مَردینیں بلوچ نِیست اَت تہنا اَتاں بلے آیاں مُچّی یے ھَمراہ اَت ، وار ءُ بَزّگیں راجے ھَمراہ اَت تو ھمراہ اِت ئِے ھو اے اہد ءَ بلوچیں مردین کَمّے زَیات ھاموش اَنت تَرسگ ءَ اَنت بلے بلوچیں زالبول اہد ءِ زوراور ءَ گوں جَنگ ءَ یَنت وتی آواز ءَ زوراور ءِ زَمین ءَ سر کَنگ ءَ اَنت اے جَنگ ءَ بلوچ زالبول چہ گِس ءَ در کُتگ ءُ دگانی باھوٹ کُتگ اَنت یک نقطہ یے اے جنگ ءَ یک سومبندی یے جھد ما اوں زوراور بوتگ انت ۔ ھرچے کہ ما اِنت دگہ کَس دُنیا ءِ تُرّم خان ما وت ءَ سرپد بوتگیں ۔پرچا کہ بلوچ زالبول ءَ بس مشینے سرپد بوتگ گِس ءِ چلوپگ ءُ کار زھگ ءِ پیداک کَنگ بس زالبول ءِ کار بوتگ پدمنتگیں جیڑگ ءُ ھیال بلوچ ءَ نوں بکچہ یے ءَ کُتگ ءُ چگل داتگ اَنت کوھنیں چاگرد ءَ چہ بلوچ ءَ وت ءَ سستگ ۔ زورگیر ءَ زمین ءَ شُتگ ءُ وتی مردمانی پانک ءَ جَنگ ءَ اِنت ٹارچر سیل ءِ کِسْہاں کنگ ءَ اِنت ءُ یک بلوچے ءِ دپ ءَ زاہ ءُ بِد ھرابیں شئے یے بوتگ بلے مروچی جَنگ ءَ انچوش کُتگ کہ آ وتی سیکسوئل ھراسمنٹ ءِ کِیس ءَ آرگ ءَ اِنت بِزانکہ جھد تو گامے دِیم ءَ شُتگ ئے جھد تو مارا دِیمروئی اوں یَک ھَدّے ءَ داں داتگ بس توکل کَنگی اِنت ءُ مارا بلوچ بوھگی اِنت ۔

رومن ایمپائیر ءِ دِیم ءَ اوشتاتگیں یک بامردے کہ اسپارٹکس ءِ نام ءَ زانگ بِیت ءُ ایشی ءِ ھیلکاری بس ھمنچو کَنگ بِیت کہ مردم بہ کُش ، گلام بہ کُش دگہ دُنیا ءَ ھرچے کہ بِیت ترا گوں آیاں ھِچ سیالداری نِیست ، تَئ سِیالداری بس گوں مَرگ ءَ اِنت بلے منی سَنگت بس زِندگی ءِ واھشتانی ملپد ءَ اوشتگ لوٹ اِیت ، زندگی ءَ گوں مھر اِنت ئِے ۔

چو اوں مَن زان آں کہ ھَما دژمن ءِ لشکر کہ تِیراں جَنگ ءَ بوتگ ، آئی ءِ دَست لَرز اِتگ مَنی سَنگت گلامے نہ اَنت ، آجوئیں انسانے ، ءُ جُھد من زان آں کہ تو آئی ءَ اینچو ھمراہ کُتہ ، ھیلکاری کُتہ ، تہنا مردم کُشگ ءِ ھاتر ءَ ناں بلکیں لیکہانی زندگ دارگ ءِ رپک ءُ ھنر ھیل داتگ اَنت ۔مَنی سَنگت گوں وتئ ھوناں اے مرزبوم ءَ سمبھینگ لوٹ اِیت ءُ نوکیں راجدپترے نویسگ لوٹ اِیت بقول ءِ فیوچک ھَما مَردم کہ گوں ھوناں راجدپتر نویسگ لوٹ اِیت بائد ما آئی ءَ گِیر بکن اِیں ، آئی ءِ ھمکوپگ بہ بَیں مئے جیڑگانی ھدّ ءُ سیمسر چی اِنت ؟ ما پرچا جیڑگ نزان اِیں مئے مجگ تہ ء” َ جُست ” پرچا نِیست ؟ ما اسل جیڑہ ءَ پرچا نزان اِیں؟ برے برے مردم کہ اے راج ءَ گِند اِیت یا وانندہ ئیں نوک ورنایاں گِند اِیت چہ وت ءَاجالت بِیت ، کم شرپ بِیت معاشرتی علوم ءِ لبزانی رٹّہ جَنگ زان اِیں ، قادو حجّام ءِ چاردہ ئیں نکاتاں یات کُت کن اِیں بلے ھما بامرداں گِیر کُت نہ کن اِیں پہ گلزمین جھد ءَ اَنت، ھون دَئیگ ءَ اَنت بس یک نوکری یے ھاتر ءَ ما روچے باریں چنکس دپتر ءَ چَکّر جن اِیں ، وتئ پائل ءُ دپتر ءَ گوں بے امیتے ءَ گِس ءَ واترّ اِیں بلے اسل جیڑہ ءَنزان اِیں کہ اسل نادرائی چی اِنت ءُ ایشی مرض چی اِنت-

شال ءَ ما مزن دربرجاہ ءَ ھاسٹل ءَ نِشت ءُ نِشہ کُت کن اِیں ، بلے نِشہ کَنگ ءِ پشدر ءَ زانت نہ کن اِیں ءُ نئیکہ پَٹّ ءُ پول کُت کن اِیں کہ مئے بَزّگی ءِ آسر ھال چے بوت کَنت؟ مَنی وانگ جاہ ءِ زمانگ اَت ” بلوچسان ءَ ، ڈاہ ءُّ شور ، کوکار ءُ توار ، جلسہ ءُاوگام ، شٹر ڈاؤن ءُ ھڑتال ، ٹائرانی سوچگ ءِ تب ءُ مئیل نوک رُدوم زوران اَت ءُ نوکیں جنگے بِندات بوگ ءَ اَت ۔

پد ءَ گار ءُ بیگواہ ، زانگولیں لاش ، ءُ یاگی بوھگ ءِ کِسّہ سر کَشّان اَت یار ھَمے آجوئی چی یے ؟ من مُدام گوں وتئ وانگ جاہ ءِ زمانگ ءَ وتی سنگتے جُست کُت بلے آ مدام ھاموش اَت ءُ ھِچّ ئِے نہ گُشت ھو چونہا ما بس گُنگی زان اِیں ، گپّ جَنگ مَئے وس ءَ ڈَنّ اِنت ھما اِنت کہ سَنگت ءَ تِیر وارت ءَ ھون رِیتکہ چَمّ ئِے کَڈّ ءَ شُتگ اَنت ، بالاد ئِے نِزور تَرّ اِتگ ، بازیں پَند ءَ پاد ئِے تراول اَنت ءُ تپتگیں روچ ءِ برانزانی دیم ءَ اوشتوک اَنت ءُ آئی ءِ اندام بس نامے کہ سر زائر ءَ ھاٹیگ نِیست ءُ تِیر ءَ آ سک کمزور کُتگ ، بلے تہ ءَ چہ مھکم اِنت ، ڈَڈّ اِنت ، آئی ءِ تاثر انچوش اَنت کہ ھِچّ ئِے نہ بوتگ اے جاور ءُ آئی ءِ گِندگ ءَ من پھم اِتگ کہ آجوئی چی یے؟ کُجام بلایے نام اِنت ؟ مردم ھون پرچا رِیچنت ءُ یک سرزمینے ءِ داوا ءَ پرچا کَن اَنت اَنّوں جُھد تو اے کاگد ءَ وتی چنکاں کَن ءُ من ءَ اجازت بدئے-

گوں تو ھوار آں –

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بلوچستان گولڈ سمڈ لائن (روکپت ءُ رودراتکی بلوچستان ءِ سیمسر) ءِ بندش ءِ ھلاپ ءَ بلوچستان ءِ دمگ پنجگور ءَ باپاری مردمانی سیمی روچ ءَ زھرشانی برجاہ –

شھر سرجم ءَ بند ءُ ٹائر اش بند داتگ ءُ روگ ءُ آیگی مھتل –

گیشیں ھالانی رد ءَ شمبے ءِ روچ ءَ مھلوک ءَ بازیں کچے ءَ شھر ءِ دراھیں باپاری بنجل بند کرتگ ءُ دگ بندیں ھرتال ءُ زھرشانی کرتگ –

زھرشانی کنوکاں پنجگور ءَ ھواریں ایران ءِ سیمسر ءِ بندش ءِ سر ءَ زھر ءِ درشان کنان ءَ گوشتگ کہ مئے گسانی آس روکی بند بیتگ اَنت ھاکماں ھچ پرواہ نیست –

آیاں گوشت کہ سیمسر ءِ دوئیں نیمگاں بلوچ آباد اَنت ءُ یکے دومی ءِ سیاد ءُ وارس اَنت ءُ مردم اد ءُ اوداں یکے دومی ءِ درد ءُ وشیاں ھوار بنت، بلے نِی پاکستانی پوج ءَ مردمانی زندمان ھم پچ گپتگ –

آیاں گوشت کہ باپاری ءِ سرجم ءَ بند بیگ ءِ ھواری ءَ نِی مئے زالبولانی گون ءَ بے ھودی کنگ ءَ اَنت آیاں کلاں داں لین کن اَنت ءُ اوشتارین اَنت –

آیاں گوشت کہ بلوچ چاگرد ءَ اے وڑیں رویش اوپاری نہ اَنت ما مزنیں واکداراں گوں دزبندی کن ایں کہ سیمسر ءَ پچ بہ کنت ءُ مھلوک ءَ شرپ ءِ گون ءَ والینگی ءِ اجازت ءَ بہ دنت –

زانگ بہ بیت بلوچستان ءِ گولڈ سمڈ لائن (روکپت ءُ رودراتکی بلوچستان ءِ سیمسر) ءِ بندش ءِ ھلاپ ءَ گوادر ءَ گوستگیں روچ ءَ ڈپٹی کمشنر ءِ کارگس ءِ دیم ءَ مھلوک ءَ بازیں کَچے ءَ نندانک جتگ ءُ نشتگ اَنت پاکستان ءِ کوسٹ گارڈ ءِ رویش ءِ ھلاپ ءَ زھرشانی کرتگ –

رودراتکی بلوچستان ءِ بازیں جاہ سیمسرانی بند بیگ ءَ مردمانی نیمگ ءَ زھر ءِ درشان بیگ ءَ اَنت ءُ بازیں روچاں گوادر ءُ پنجگور ءَ زھرشانی برجاہ اَنت –

نبشتانک: میران ڈینجرے نہ اِنت

نبشتہ کار: ھوران کلمتی

دی بلوچستان پوسٹ

کَوَل ء ڈاکٹر ئیگ ءَ زندگی اِنت یار بیت چو بیت مردم مردم ءَ را یل کن اَنت ءُ پشت ءَ مان دے اَنت رو اَنت ءُ پد ءَ بس تَھنائی پشت کپ اِیت بَلے زان ئے تَھنائی سَکیں بے پسّوئیں چیزے، من اوں ڈاکٹر ساب ءِ ھمے گپ ءِ سر ءَ زندگی ءِ پلسپہ(فلسفہ ) گُٹ ءَ تاویز کُتگ اَنت داں من تئی ھال نہ اِش کُتگ اَت من گوں وت ءَ مُدام ھَمے گُشتگ اَت کہ تو پُشت مان داتگ ءُ نہ زاناں کُجا شُتگ ئے ءُ من ءَ چہ بے تواری ءَ تو سستگ ئے من ءَ گیشتر تئی ھمے گپ واب ءَ نیل اِیت کہ تو گُشتگ اَت زندگی چیزاں چوں گران کنت گند ئے؟ بہ گندئے تو سرپد مہ بہ ئے بَلے من تئی ھما بچکند ءِ گپ ءَ آں کہ تو منی دیم ءَ اوشتاتگ اَت ئے ءُ پد ءَ گس ءِ روگ ءَ پد تئی کلوہ اتکگ اَت داں تو گلہ کنگ ءَ اَت ئے کلوہ ءَ نبشتہ اَت کہ ھَما مرد کہ بس تَھنا ھمے گپ ءِ اِش کنگ ءَ پہ تو مہ تل اَت ، گْوشت نَدْریگ اِتاں تی شیرکِنیں لبزانی کہ تو من ءَ گُش ئے مرچی مہ رو ھَو مہ رو کمو انگت جَل نندیں دیوان کن ایں پد ءَ باریں کد اِے وڑیں روچ دوبر بئیت۔

بہ گند ئے تو سرپد اَت ئے کہ ھمے کمو جَلگ زند ءَ پد ءَ سَکّ گران کنت ؟ من تئی گپ ءُ گلہ ءَ نہ زان آں چی ءَ ڈالچار کُت اَنت ھمے شپ انگت من ءَ یات اِنت ءُ تو سرپد ئے من ءَ شپ ورگ ءَ اِنت چوشیں شپ نیست کہ تئی ترانگ من ءَ گون نہ اَنت-

تو گپّے زان ئے ؟من ھما اِنت کہ تئی ھال اِش کُتگ من چہ جبین ءَ پْرشت آں ،من اِے گپ وَ زانتگ اَت کہ اد ءَ کس ءَ نیل اَنت چی ءَ کہ پد ءَ ھما ڈاکٹر ساب ءِ گپ دماگ ءِ مجگانی تہ ءَ کیت کہ ما اَنچیں اھدے ءَ چم پچ کُتگ اَت کہ اود ءَ جنگ ءِ بوگ اِنت مئے سر ءَ زوریں جنگے کپتگ ءُ اِے جنگ کس ءَ پشت نہ دات زاھر اِنت جنگ ءِ اھد ءَ ودی بوتگیں بلوچ ءَ لٹ وَ ورگیگ اِنت ءُ تو اوں لٹ ورگ ءَ ئے تو اوں ٹارچر سیل ءِ تہ ءَ ھما جنگ ءِ اھد ءِ بلوچ ئے کہ ترا ھرچ ھال ءَ بزگ وَ بوگی اِنت دزبندی اِنت واتر کن من زان آں تئی دستاں بوتیں تو ھینچو روچ ءَ نہ داشتگ اَت بَلے چی کناں دل اِنت گنوک اِنت سرپد نہ بیت۔

تو زان ئے ؟ کدی کدی بیگاہ ءَ تئی ترانگاں کپ آں الله۔کدی کدی اِنّا بَلکیں چوشیں ھچ وھد ءُ ساھت نیست کہ تو یات نیائے ۔بَلے تو وَ زان ئے یار من ھیل کُتگ گپے بیت کہ نہ بیت منی گپانی بندات ھمے گپ ءَ گوں بیت کہ تو گپے زان ئے کدی کدی ھاھاھا ءُ پد ءَ ترا منی ھَمے گپ ءِ سر ءَ سَکّ زھر اتکگ اَت من اَنی کہ پہ تو اِے نبشتاک ءَ نبشتہ کنگ ءَ آں من ءَ تئی میران جان ءِ نام کندینگ ءَ اِنت میران ڈینجر ھھاھا شُوم من ترا چینچو رند ءَ گُشتگ اَت کہ اِے نی نامے شُوم ڈینجر ترا کوشارین اِیت یک روچے –

ھمیش اِنت زوراکیں رستراں ترا وتی ارجان جت ءُ بُرت من زان آں اِے زالم ترا اِے جُست ءَ الم کن اَنت کہ یہ ڈینجر کیا ہے؟ بَلے تو ایشاں ستر سرپد کنگ ءِ جُھد بہ کن اِے ھما کن اَنت ءُ ایشانی دل اِے ھمے سرپد اَنت کہ پاکستان ءَ ترا چہ ھترہ (خطرہ) اِنت پرچا کہ تی نام میران ڈینجر اِنت-

برے برے دل گُش اِیت کہ ماما کدیر ءِ ھمراہ بِہ بہ ئے گاریں مردمانی کیمپ ءَ برو ءُ تی اکس ءَ دست ءَ بہ کن مردماں ھال بہ دئے کہ میران ڈینجرے نہ اِنت ایشی ءَ زندگ بوگ ءَ بِل اِت بَلے من بس تَھنا نامے ھوران آں من ءَ پھل کن کہ من پہ تو ھچ کُت نہ کنگ آں-

دلگوش میران ھمل چہ پانوان ءَ شپ ءِ نیم ءَ 3 مارچ 2021 ءَ
پاکستان ءِ ناپاکیں لشکر ءَ آور جَنَگ ءَ پد گار ءُ بیگواہ کُتگ دنیگت بیگواہ اِنت –

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

سر بیتگیں ھالانی رد ءَ روکپتی بلوچستان ءَ ناشناسیں مردماں تیرگواری کرتگ ءُ پروفیسرے کُشتگ ءُ دگہ یک وئیلے ءَ یک مردمے زدگ بیتگ –

وئیل ھاش ءُ پھرہ ءِ میانی دمگ ایراندگان ءَ پیش اتکگ کہ اود ءَ ناشناسیں مردماں تیرگواری ءُ پروفیسر امین بلوچزئی کُشتگ –

دمگی مردمانی گوشگ اِنت کہ امین بلوچزئی ءِ کوش ءَ چیریں دست ھوار اَنت کہ امین بلوچزئی ءِ گاڑی ءِ پُشت ءَ یک گاڑی ءِ بیتگ ءُ آئی ءَ داں ایراندگان ءَ وار کرتگ ءُ امین بلوچزئی ءِ سر ءَ تیرگواری کُرتگ ءُ کُشتگ –

دمگی مردمانی رد ءَ امین یک پروفیسرے کہ آئی ءِ کوش ءَ ھمے گمان کنگ بیت سرکاری چیریں دست دزمانجن اَنت –

ھمے وڑ ءَ دزاپ ءِ دمگ نسر آباد ءَ تیرگواری ءَ یک مردمے زدگ بیتگ –

بلوچستان ءِ انتزامیہ ءِ سروک مرتزا جوکر ءَ گوشتگ کہ نسرآباد ءَ وت ما وتی میڑ ءَ یک مردمے زدگ بیتگ –

مرتزا جوکر ءِ گوشگ اِنت کہ اے وئیل یک زمینی جیڑے ءِ سر ءَ پیش اتکگ کہ اود ءَ تیرگواری بیتگ ءُ چریشی ءَ یک مردمے زدگ بیتگ –

ھمے وڑ ءَ جیکی گور ءَ راسک ءَ ایرانی مرساد ءَ یک تیل کشیں گاڑی ءِ سر ءَ تیرگواری کرتگ ءُ گاڑی ءِ ڈرائیور ءِ زدگ بیگ ءِ ھال اِنت-

بلوچ کمپعن ءِ گوشگ اِنت کہ ھمک وھد ءَ تیل کشیں گاڑیانی سر ءَ ایرانی سیکورٹی ادارہ اُرش کنگ ءَ اَنت کہ اے سال تنی وھدی چِل ءُ شش ھنچیں وئیل دیم ءَ اتکگ کہ چریشی ءَ آ گاڑیانی سر ءَ ایرانی سیکورٹی ادارھاں تیرگواری کرتگ ءُ گاڑیانی ڈرائیور تاوانبار بیتگ اَنت –

زانگ بہ بیت ھمے رنگ ءَ گوستگیں ماھاں روکپتی بلوچستان ءِ سیمسری دمگ شمسر ءَ ایرانی سیکورٹی ءِ تیرگواری ءَ سِی ءَ گیش مردم کُشگ بیتگ اِت اَنت –