TBP Balochi

نبشتانک: کَلپیں سنگت

نبشتہ کار: میرین بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

بلوچستان ءُ ھر جاہ ءُ ھَند ءَ پنچ ءُ شش مَردَک موتر سواری ءَ گوں گِندگ بوت اَنت ءُ ھر یکّے یکّے ءَ کلاشن کوپ ءِ بڈ ءَ اَت ءُ دژمن ءِ پنچ ءُ شش گاڑی اوتاک ءَ دراَتکگ اِت اَنت ءُ دیم پہ میتگاں راہ کپتگ اِت اَنت بَلے اوتاک ءَ تنیگتا واتر نبوتگ اَتاں ءُ تُپنگی راہ ئِے سر ءَ نشتگ اَتاں میتگ ءِ مردم ھمے گُمان ءَ اَتاں کہ اے تُپنگی دژمن ءِ وھدار ءَ نشتگ اَنت بَلے چُش نا اَت چیاکہ منی سَسّا اَت کہ آ کوہ گرد نہ اِت اَنت چونیں اَتاں کئی مردم اتاں من ءَ سرپدی نیستگ ات-

بَلے دمانے نہ گُُوست یک گاڑی یے سڑک ءَ چہ پیداک اَت چار مردم ءَ سَنگر گِت ءُ دو مردم سڑک ءِ نیمگ ءَ رھادگ بوت اَنت ءُ اَدارُکے ءَ پد دژمن ءِ گاڑی ھم میتگ ءَ چہ واتر بوتاں بلے دژمن ءَ وتی دیم سیاہ کُتگ اَت میتگے سوتگ اَت ءُ بازارے بے میاریں مردم ئِے لٹ ءُ کٹ کُتگ ات انت ءُ دومی نیمگ ءَ میتگ ءَ ھال ئِے ھم شنگ اَت کہ دُزّاں دوشی پد ءَ گاڑی یے لُٹ اتگ ءُ بازار ءِ مردم دُزّانی کار پداں سوکیگ ءُ سیہ دل ءِ اَتاں چیاکہ ھر روچ دُزّانی زوراکی اَت برے شُد لاپیں شوانگانی رَمَگانی دُزّگ ءُ برے موتر ءُ گاڑی ءِ لُٹگ ءُ پُلگ ءُ برے ازت مندین ءُ بے میاریں بلوچ پُسّگانی کُشت ءُ کوش ۔

بازار ءِ مردم دُزّانی شِک ءُ پِکان چہ ناآشنا ءُ تکانسر اَتاں ءُ من ءَ ھم تاوان ئِے سَسّا اَت کہ دُزّ منی تلاھیں گُھارانی سریگاں دست مَجن اَنت ءُ دومی نیمگ ءَ بازار ءِ مردماں کوہ گرداں گوں دَسبندی کُتگ اَت کہ دُزّاں گوں راھ ءِ بُرو اَنت اے دُزّاں اَمّارا چَٹ تباہ ءُ ویران کُتگ-

پنچ ءُ شش سنگت رھادگ بوت بَلے واتر نبوتاں دو روچ ءَ پد میتگ ءَ پد ءَ ھال ءِ شنگ اَت کہ ” دوشی دُزّاں پد ءَ ناکو جمعہ ءِ نّوَاسَگْانی اَمبار لُٹ اتّگ ” ءُ پَدئے دیم پہ کوہ ءَ اَتکگ اَتاں بَلے آ پد ءَ واتر بوتاں ءُ منی پِگری سنگت ءَ مُدام گُشت ھَم دلیں کاروان ءِ ھمبل درست یکجاہ شُتاں نو وت ءَ مَکّاراں چہ پھریز یا چہ کَلپیں سنگتاں گیر کیت ساچو ھلیل گوں نرمزاری مَلپَداں
دژمن ءِ کار ما سُبکّ کُت شیر ما وتی وت جَتاں-

ھمے ڈَولا اَمّے اوتاک ءَ مُدام مُچی اَت کوکّار ءُ سَلوات ءُ ڈاھی اَت ءُ ھر یکّے چہ لیگار ءَ پَژ مردگ ءُ پُری دیم اَت بلے من کُڈُّک ءَ چہ دراَتکاں کہ ڈَنّ ءِ ندارگ ءَ کناں ءُ پَوّت ءَ ساھِگ ءِ شوھاز کناں بَلے ھمے ساھت ءَ من دگہ یک ندارگے دیست کہ سنگت ئِے دیم گوں کوہ ءَ اَت ءُ گریوگ ءَ اَت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بلوچستان ءِ دمگ کیچ ءِ بنجاھی شھر تربت ءَ ڈی چوک پوئنٹ ءَ مروچی بارڈر ٹریڈ یونین ءِ نیمگ ءَ چارُمی ءَ نندانکی زھرشانی برجاہ اِنت-

زھرشانی کنوکاں ڈی چوک پوئنٹ بند کرتگ ءُ روگ ءُ آیگی مھلوک مھتل اَنت، مروچی چارُمی روچ ءَ نندانک برجاہ اِنت، نندانک ءَ تیل باپاری مھلوک ھوار اِنت –

زھرشانی کنوکاں تیل برداری گاڑی مُچ کرتگ ءُ دگ بستگ، زھرشانی کنوکانی گوشگ اِنت کہ سیمسر ھمک مردماں پہ پچ کنگ بہ بیت ءُ دانکہ لس مردم لاپ گپت ءُ وارت بہ کن اَنت –

زھرشانی کنوکانی چارُمی روچ ءَ مروچی سرکار ءِ واکدار زھرشانی کنوکانی نیاد ءَ گندگ نہ بیتگ اَنت ءُ نانکہ آیانی گون ءَ مزنیں سَدگی ءَ گندگ بیتگ اَنت –

بارڈر ٹریڈ یونین ءِ گوشگ اِنت کہ اے زھرشانی نندانک ھما وھد ءَ برجاہ مان ایت کہ دانکہ سیمسر پہ لس مردماں پچ کنگ نہ بیت اِنت –

آیانی گوشگ اِنت کہ گرم ءِ زور چِل ءُ ھپت سینٹی گریڈ ءَ سر بیتگ بلے سرکاری واکداراں اے سما نیست اِنت کہ ما پہ چُنڈے نان ءُ وتی زاھگانی باندات ءَ تبد ءُ لیوار ءَ نشتگ ایں –

آیانی گوشگ اِنت سرکار اگاں اے سما ءَ نہ کنت گڑا چہ کجا زورگار ءَ شوھاز بہ کن ایں ءُ وتی زھگاں دو وھد ءِ نان ءُ دگہ آسراتیاں سرجم کُت بہ کن ایں –

زانگ بہ بیت گوست ءَ سیمسر ءَ مھتل بیتگیں چار مردمانی بیرانی ءِ ھال رسانکدراں شنگ بیتگ اَنت کہ ودار ءِ تُن ءَ کُشتگ اَنت –

آیانی گوشگ اِنت کہ چاگردی رسانکجاھاں اے ھال شنگ اَنت کہ دگ بند کنگ بیتگ ھر وڑیں نادراھاں اجازت دیگ ءَ نہ اَنت بلکیں نادراہ ءُ زلورت مندیں مردم الم اجازت دیگ بیگ ءَ اَنت –

نبشتانک: ما لگور نہ بہ ایں

نبشتہ کار: ھسار بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

ما پہ دشمن ءِ تُرس ءَ لگور نہ بہ ایں ما پہ دشمن ءِ تُرس ءَ دست ءِ سلاہ آں چگل نہ دے ایں مرگ یک روچے الّم کیت مئے روچ پاکستان ءَ وتی دستاں گوں نبشتہ نہ کُتگ اَنت مئے روچ مئے ساھت واجھیں ھُدا ءَ نبشتہ کُتگ اَنت داں واجھیں ھُدا مارا موتے نہ دات پاکستان مارا موت دات کُت نہ کنت۔

داں کے واجھیں ھُدا وتی بکش اِتگیں ساہ ءَ پَچ نہ گیپت ما جنگ کن ایں ما وتی سرڈگار ءِ پھاز ایں ما وتی مات ءُ گُھارانی ننگ ءُ ناموس ءَ پھا ایں ما شُدیگ بہ ایں ما نزور بہ ایں بلے ما ھلاس نہ بہ ایں۔

ما چوش ماتیں یاسمین ءِ ریھان جان ءَ وت ءَ ندر کن ایں وتی سرزمین ءَ گوں ھوناں مچلین اِیں ما چو نوتک جان ءَ وتی سرڈگار ءَ سمبھینگ لوٹ ایں ما چو گوادر ءِ شھیدانی رنگ ءَ وتی ھوناں ریچگ لوٹ ایں پہ ماتیں گُلزمین ءِ دلبند ءَ۔

بلے مئے پد کنزگ ءِ واب ءَ مہ گند ایت مئے پگر مئے سوچ گُلام نہ اَنت پاکستان ءَ بس مئے کُنٹ گُلام کُتگ اَنت مئے پگراں گُلام کُت نکنت-

کسانیں شھید سناء سوگات ءَ وت پَدّر کُت پاکستان ءَ را پیشداشت کہ سرزمین ءِ بَچ ناں لَٹّ ءُ کُٹّ ءَ تئیگ بیت کنت ناں کہ لب ءُ لالچ ءَ تئیگ بیت کنت شھید سناء سوگات انگت پاکستان ءِ چمّانی دیم ءَ اِنت شھادت نوش اِت ئِے بلے پاکستان ءِ گُلامی کبول ئِے نہ کُت۔

ءُ شھید شھداد ءَ ھم گوں وتی سنگتاں پاکستان ءَ را پیشداشت کہ بلوچ ءِ زھگ پہ پاکسان ءِ پاتراپاں پد کنز نہ بیت داں گُڈّی وھد ءَ گوں پاکستان ءَ جنگ دات گُڈّی تیراں وتی سینگ ءَ جاگہ دنت بلے پاکستان ءِ گُلامی ءَ نہ منّ ایت ءُ وتی آوکیں پدریچ ءِ سر ءَ کوم ءِ دیم ءَ جھل نہ کنت ۔

ءُ انشاء اللہ منزل بلوچ ئیگ اِنت بلوچ ماتانی بَچّانی ھون گوں ھاکاں ھوار نہ بنت یک روچے رنگ کار اَنت ماتاں آجوئی ءِ واب دیستگ کہ وتی سالونکیں بَچّاں پہ سرزمین ءَ ندر کنگ ءَ اَنت۔

پاکستان ھم زانت کہ من پروش وارتگ منزل بلوچاں بُرتگ ءُ سوب بلوچانیگ بیت ءُ انشاء اللہ سوب مئے بلوچانیگ بیت سپر مئے آجوئی داں گُڈّی منزل ءَ-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بلوچ اسٹوڈنٹس آرگنائزیشن ءِ گوستگیں وائس چیئرمین زاکر مجید ءِ زورانسری بیگواھی ءُ دوازدہ سال ءِ دراجیں مُدت ءَ آئی ءِ مات ءِ نیمگ ءَ شنگ کرتگیں درشانی ءَ گوشگ بیتگ کہ منی زھگ ءِ یل نہ کنگ ءَ من پدردی ءِ درشان کنان ءَ گوشتگ کہ چک ءِ یلہ کنائینگ ءِ ھاتر ءَ نیزور ءُ بے سائیں جان ءِ ھمراھی ءَ ابید شال ءَ بہ گر داں اسلام ءَ زھرشانی کناناں پیداک آں ءُ آئی ءِ آیگ ءِ راہ ءِ وداریگاں –

آئی ءَ گوشت کہ زاکر مجید بلوچ ھشت جون دوھزار ءُ نُھ ءَمستونگ ءَ آوار جنگ بیتگ ھما روچ ءَ بہ گر داں روچ ء مروچیگ ءَ پُرایمنیِ زھرشانی کنان ایں – زاکر مجید ءِ زورانسری بیگواھی ءِ ھلاپ ءَ آئی ءِ گوھار فرزانہ مجید ءَ وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ نیمگ ءَ برجم کرتگیں کراچی ءَ داں اسلام آباد ءَ پند ءَ کش اِتگیں روانک ءِ بھر بند بیتگ ءُ برات ءِ بیگواھی ءِ کیس ڈیھی ءُ دری ڈیھانی آمیدگساں پیش کرتگ – میان اُستمانی ادارہ ءُ ڈیھی آمیدگسانی نیمگ ءَ جتا جتائیں سدکیانی دیگ ءَ ابید ھم زاکر مجید تنی وھدی بیگواہ اِنت آئی ءِ بیگواھی ءِ سر ءَ آئی ءِ کھول ءُ سرجمیں ٹک یک ناوش ءُ دل سوزمانیں جاورے ءِ دیمپان اَنت –

آئی ءَ گوشت کہ چک ءِ یلہ کنگ ءِ واستا ھمے سال ءَ وت ءُ دگہ بیگواھیں مردمانی کھولانی ھمراھی ءَ اسلام آباد ءَ شتگ ایں ءُ ڈی چوک ءَ نندانک جتگ ءُ نشتگ ایں – اسلام آباد ءِ سارتیں مولم ءَ دگانی بازیں شپانی گوازینگ ءَ ابید سرکار ءِ نیمگ ءَ ھچ گندگ بیگ ءَ نہ اِنت بیگواھیں مردمانی کیس زرتگ ءُ ما سروزیر عمران ھان ءَ ھم گوں دُچار کپتگیں بلے سر وزیر عمران ھان ءَ سدکیانی چیر ءُ ساہ زرتگ ءُ بلے دگہ ھچ گامگیج نہ زرتگ –

آئی ءَ گوشت کہ چک ءِ یلہ کنائینگ ءِ ھاتر ءَ مروچی ھم من شال، کراچی ءُ اسلام آباد ءِ دگانی سر ءَ ھمے واستا نشتگ آں سرکار ءِ نیمگ ءَ ھچ اشکنگ ءَ نہ آں -ورنائیں بچ ءِ بیگواھی ءِ سبب ءَ من ءُ منی ٹک ءِ مردم یک دل سوزمانیں جاورے ءِ دیمپان اِنت، پاکستان ءِ سرکار ءَ گوں دزبندی کن آں کہ آ انسانیت ءِ بنیاد ءَ بیگواھیں مردماں زوت از زوت یلہ بہ کنت دانکہ آیانی کھولاں اے درد ءَ بک چُٹین اَنت –

آئی ءَ وتی درشانی ءِ گُڈسر ءَ گوشتگ کہ ھشت جون ءَ زاکر مجید ءِ زورانسری آوار جنگ ءُ گار کنگ ءَ دوازدہ سال سرجم بیگ ءَ اِنت کہ چریشی ءِ بگیری ءَ ھمے رمس ءَ شال ءَ زھرشانی روانک ءِ کشگ بیت اِنت دراھیں پھناتاں بندوکیں مردماں گون دزبندی اِنت کہ آے روانک ءَ بھر زور اَنت –

بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال ءَ وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ زھرشانی برجاہ، زھرشانی ءَ مروچی چارھزار ءُ سَے سد ءُ بیست ءُ چار روچ سرجم بوتگ – نیشنل پاٹی ءِ کلانیں رھشون نسیر احمد شاھوانی، میر عبدالغفار کمبرانی، نیاز محمد لانگو ءَ بنجل ءِ تر ءُ تاب کرتگ ءُ بیگواھیں مردمانی کھولانی گون ءَ دلپدردی درشان اتگ –

ھمے وھد ءَ بیگواھیں ڈاکٹر دین محمد بلوچ ءِ زھگ سمی دین ءُ مھلب دین ءَ ھم بنجل ءَ اتکگ ءُ وتی زھرشانی نِبشتہ کنائینتگ –

وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ رھشون ماما قدیر بلوچ ءِ گوشگ ات کہ میان استمان پرچا ھاموش انت کہ بلوچستان ءَ بلوچ نودربر، ورنا، سیاسی باسک، راستی ءِ لوٹوکیں اھوالکار ءُ دگہ ھزاراں دگہ پگرانی منوگریں مردم پوج ءُ چیریں ادارھانی دست ءَ زورانسری آوار جنی ءِ آماچ انت – اقوام متھدہ ءَ ھوار ھک ءُ انساپ ءِ منوگر میان استمانی تاکتانی اد ئِے ودی بؤکیں انسانی زوراکیانی سر ءَ ھاموشی ءُ بے وسی دراج تر بوان انت –

آئی ءِ گوشگ ات اے وھدی جاور ھال ھمیش انت کہ بلوچ نودربر رھشون زاکر مجید بلوچ ھشت جون دوھزار نُھ ءَ پاکستان ءِ چیریں ادارھانی دست ءَ زورانسری آوارجنی ءَ پد روچ مروچی بیگواہ انت، کھول ءِ نیمگ ءَ چہ بازیں براں ریاستی ادارھاں ھال پرسی ابید بلے آ زاکر مجید ءِ دزگیری ءُ بیگواھی ءَ نہ منّ انت –

آئی ءَ دیمتر ءَ گوشتگ کہ اقوام متھدہ ءِ وڑیں ادارہ کہ آئی ءِ شکانی تہ ءَ انسانی ھکانی پاسداری اولی گوشگ بوتگ، بلوچستان ءِ سر ءَ نوک آبادی ءِ زورگیری ءُ بلوچ چکچینی مدامی ڈالچار کنگ بوگ ءَ انت اے وڑیں کردگارانی کنگ ءَ ھنچوش سما بیت کہ اقوام متحدہ ءَ نوک آبادیں ریاستانی نپ ءُ سیتانی پھازگ ءِ ھنچیں چشمک ءِ چم ءَ کتگ آئی ءَ چہ آ گاری ءِ زوراکی، لٹ ءُ کٹ انسانی ھکانی بگیری ءَ آماچ بؤکیں ھما دمگ گندگ ءَ نیا انت کہ اود ءَ مزلومیں راج آہ ءُ سلوات کنگ انت –

دومی نیمگ ءَ بیگواھیں ڈاکٹر دین محمد بلوچ ءِ زھگ سمی بلوچ ءَ چاگردی ترامجاہ ءَ نبشتگ کہ ھما دردناکی ءَ کہ چہ مارا مئے کسانی پچ گپتگ، مارا چہ پت ءِ مھر ءَ زبھر کرتگ، اے دوازدہ سال ءِ دارناکیں کسہ کہ ما چورھی زند گوازینتگ کہ ھمک روچ مارا نوکیں جستیانی تہ ءَ بارت مارا نوکیں چار راھے ءِ سر ءَ بارت ءُ اُشتارینیت – آیاں مہ چہ کَے ءَ وتی پت ءِ درگت ءَ بہ پُرس ایں کئی دیم ءَ پریات بہ کنیں –

بیگواھیں راشد حسین بلوچ ءِ گھار فریدہ بلوچ ءَ گوشتگ کہ منی برات راشد حسین بلوچ کیس ریٹائر جج جسٹس فضل الرحمن ءَ زورانسری اوار جنی مردمانی درگت ءَ برجمیں شال ءِ کمیشن ءَ بید سبب ءَ درکتگ ءُ کراچی ءَ کتگ بلے نوں ناکہ راشد حسین کیس شال ءَ بوگ انت ءُ ناکہ کراچی ءِ کمیشن ءَ –

راشد حسین بلوچ ءِ کھول ءِ گوشگ انت کہ راشد حسین ءِ کیس جج صاحبان ھلاس کنگ ءِ جھد ءَ انت –

سر بیتگیں ھالانی رد ءَ بلوچستان ءِ دمگ ھزدار ءَ آس ءِ کپگ ءَ گدان سُتکگ ءُ پُر بیتگ اَنت بازیں کساسے ءَ مردماں مالی تاوان بیتگ ءُ یک زھگے آس ءَ گپتگ ءُ ستکگ ءُ بیران بیتگ –

گیشیں ھالانی رد ءَ آس ھزدار ءِ دمگ باغبانہ ءَ کپتگ کہ اود ءَ گداناں ناگتی ءَ آس کپتگ ءُ چریشی ءَ یک جنکیں زھگ ءِ سُتکگ ءُ بیران بیتگ –

بیران بیتگیں زھگ ءِ پجار سُدرہ ء سراج اھمد ءِ نام ءَ زانگ بیتگ کہ آس ءَ گپتگ ءُ بیران بیتگ، زھگ ءِ اُمر یک سالے گوشگ بیگ ءَ اِنت –

دمگی مردمانی رد ءَ آس ءِ کپگ ءَ مردماں ھِلت کتگ ءُ آس توسینتگ ءُ چریشی ءَ آس ءَ داں توسگ ءِ وھد ءَ بازیں کچے ءَ مردمانی سامان سُتکگ ءُ پُر کتگ اَنت –

کمبرانی دگ ءَ ایف سی ءِ تر ءُ گرد کنوکیں پرپٹانی سر ءَ اُرش کتگ دو کارمند کشتگ ءُ دو زدگ کتگ اَنت – میجر گوھرام بلوچ

سربوتگیں ھالانی رِد ءَ بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال ءَ ناشناسیں مردماں ایف سی ءِ گشتی ٹولی تراک ناکیں شوروانی نشانگ جوڑ کتگ –

ایف سی ءِ سر ءَ اُرش شال ءَ بشیر چار راہ ءِ نزیک ءَ کمبرانی دگ ءِ سر ءَ کنگ بوتگ – ریسکیو بنشون ءِ رِد ءَ اے تراک ءَ پوجی کارمنداں ھوار پنج مردم ٹپی بوتگ اَنت-

دومی نیمگ ءَ بلوچ آجوئی لوٹوکیں سلاہ بندیں گل بلوچستان لبریشن فرنٹ ءِ جارکش میجر گوھرام بلوچ ءَ رسانکدراں وتی شنگ کرتگیں درشان ءِ تہ ءَ گوشتگ اے اُرش ءَ دو ایف سی کارمندانی کوش ءُ دو ءِ ٹپی کنگ ءِ زمّہ واری منّ اِتگ اَنت ءُ گوشتگ کہ مئے سرمچاراں مروچی شال ءَ کمبرانی دگ ءِ سر ءَ بشیر چار راھ ءِ سر ءَ فرنٹیر کور ءِ پرپٹانی تر ءُ گرد کنوکیں دو پرپٹ تراک ناکیں شوروانی نشانگ جوڑ کتگ انت ، چریشی ءَ چہ دیم ءِ پرپٹ ءَ سواریں دو ایف سی کارمند مرتگ ءُ دومی پرپٹ ءَ سواریں دو کارمند ٹپی بوتگ انت –

میجر گوھرام بلوچ ءَ دیمتر ءَ گوشتگ کہ پاکستان ءِ پنجاپی آرمی بلوچ آجوئی زرمبشت ءِ بگیری ءَ جنگ ءَ وت پُشت ءَ ٹپیت ءُ ایف سی ءُ ڈیت اسکواڈ ءَ دیم ءَ کنت – آئی ءَ گوشتگ کہ ایردستیں بلوچستان ءِ راج پاکستان ءِ آرمی، ایف سی، ڈیت اسکواڈ ءُ چیریں ادارھانی دست ءَ زلم زوراکیانی آماچ انت ءُ ما وتی سِتک ءَ گوش ایں کہ بلوچستان ءِ آجوئی ءَ تاں پاکستانی وکشی ءِ پوج ءُ آئی پھازگی پوج ءِ سر ءَ اُرش برجاہ مان انت –

میجر گوھرام بلوچ ءَ وتی درشان ءِ تہ ءَ چہ راج ءَ لوٹ کرتگ ءُ گوشتگ کہ آ چہ پاکستانی پوج ءُ دگہ سیکورٹی ادارھاں ،بنجل ءُ گاڑیاں چہ گستا بہ بنت پرچا کہ مئے سرمچار کجام ھم وھد ءُ ساھتاں دژمنیں پوج ءِ سر ءَ اُرش کت کن اَنت –

سر بیتگیں ھالانی رد ءَ ھزدار ءِ دمگ وڈھ پلی ماس ءَ سُھرک ءِ نادراھی ءَ یکیں کھول ءِ سَے زھگ بیران بیتگ اَنت –

دمگی مردمانی گوشگ اِنت کہ جانسلامتی ءِ نادلگوشی ءِ سبب ءَ دمگ ءَ سُھرک شنگ ءُ تالان بیتگ ءُ چریشی ءَ پد انی سھرک ءِ نادراھی گیش بیتگ –

دمگی مردمانی گوشگ اِنت جانسلامتی ءِ گر ءُ دار کنوک اگاں گیش بے سما بیت اَنت گڑا بزانکہ اے نادراھی گیشتر مردم کُشت کنت اِنت –

اے درگت ءَ اسٹنٹ کمشنر وڈھ ءَ اھوالکاراں گوں گپ کنان ءَ گوشتگ کہ پلی ماس ءَ سئیں زھگانی بیرانی سُھرک ءِ نادراھی ءَ بیتگ ءُ چاگردی رسانکجاھاں لس مردم ڈسپنسری ءِ نام ءَ بھتام جنگ ءَ اَنت –

ھمے درگت ءَ دمگ ءِ لیویز بنشوناں ھم گوشتگ کہ چاگردی رسانکجاھاں گوشگ بیگ ءَ اِنت ردیں دوا ءُ سُچنانی سبب ءَ زھگ بیران بیتگ اَنت اے راستیں گپ ئِے نہ اِنت –

زانگ بہ بیت ھمے ماہ ءَ بلوچستان ءِ دمگ کیچ ءِ بنجاھی شھر تربت ءَ ھم سُھرک ءِ نادراھی ءِ ھال بیتگ کہ اود ءَ جانسلامتی ءِ کمکی کارمند نادراھی ءِ گر ءُ دار کنگ ءَ کڈن کنگ بیتگ اَنت –

نبشتانک: منی قلم ھونین اِنت

نبشتہ کار: معراج لعل

دی بلوچستان پوسٹ

من نبشتہ کُت کناں بلے چے نبشتہ بہ کناں ؟ کُجام وڑ ءَ بہ کناں؟ کُجام جاور ءِ شُناس ءَ گوں وتی چندے ٹپی ئیں لبزاں بہ کناں؟ ہمے کہ زندگی گوں من زلم ءُ زوراک اِنت؟ یا ہمے بُہ گُش آں؟ کہ شگرب ءَ روچ ءِ ٹِک دیگ ءَ بگر داں مگرب ءَ برکت بوگ ءَ پد ہم زندگی من ءَ گِروائینت ءُ ازیت دنت۔

یا چُش بُہ گُشاں کہ من زندگی ءِ گُڈی سیمسراں رس اتگ آں؟ ناں من چُش نبشتہ کُت نہ کناں ، بہ لوٹاں ھم کُت نہ کناں پرچہ کہ تنی وھدی منی ٹپی ئیں لبزانی ٹپ پُر نہ بوتگاں ءُ انگت آزگ اَنت ءُ بوت کنت دیمتر ءَ ھم آزگ تِر بہ بنت۔

بلے ترا سرپد کنگ لوٹاں کہ منی قلم ھونین اِنت ابید چہ سیاہی ءَ من نبشتہ کُت کناں ءُ من ءَ یکین اِنت کہ منی ٹپی ئیں لبز ھم منی ہمراہداری ءَ کن اَنت پرچہ کہ ہمے لبزانی بدولت ءَ من وتی اندر ءِ مُجتی مارشتاں بے ریائیں جہان ءِ دیم ءَ بیان کُت کناں اے ھبر راست ئِے کہ تئی سلاہ بندیں زُوراکیاں من ءَ گُنگ ءُ کَر کُتگ بلے منی گناہ گاریں چم تنی وھدی چہ ھدا وند ءِ بخشاتگیں روک ءَچہ زبھر نہ اَنت ءُ من شر ءُ گندگ ءِ سُناس ءَ کُت کناں اگاں من بیان کُت نہ کناں بلے نبشتہ کُت کناں پرچہ کہ منی قلم ھونین اِنت۔

بزگری پہ من ءَ ہیب ئِے نہ بوتگ ءُ نہ اِنت بلے من ءَ دنیا زانگی ءَ اَت پمیشکا من وانگ لوٹ اِتگ ءُ وانگجاہاں شُتگاں بلے تئی پاد تراپ ءُ بییارانی سبب ءَ مئے ماشٹر ءَ مارا دُروگیں سبق داتگ ءُ راستی اچ من چیر داتگ مئے تپلیں سسا اَنچو اشکیل کُتگ کہ دیم ءَ گام جَنگ ءِ جُہد ءُ گُمان نہ کُتگ مئے علم ءُ زانت گوں دنیا ءَ ھوار یک اَنچیں کتابے ءِ تہ ءَ کُبل کُتگ کہ مارا نوک جوڑ بوکیں سائنسی ءُ سماجی چیزانی بارو ءَ چہ دور دور ءَ سرپدی ءُ سماہ نہ بوتگ تو من ءَ کتاب نہ داتگ بلے من ونتگ تو من ءَ آسراتی نہ داتگ بلے من زند گوازینتگ تو من ءَ رُنگراہاں بُرتگ بلے من راہ شُوہازتگ تئی دُرائیں کار ءُ کسب آں ابید چہ تاوان ءَ دگہ ھچ نہ داتگ تو انگت گُشے بیا مہر کنیں ءُ تو من ءَ دوست بے من ترا اَنچو دوست داراں کہ چو ماس وتی زھگ ءَ نہ دار ایت من کُجام اُوست ءَ تئی سر ءَ سِتک ءُ یکین بہ کناں بُگش؟ وھدے کہ تو منی سر کماش پہ کُران ءِ سوگند ءَ چہ رد دات ءُ سرجمیں مال ءُ متا بُرت اَنت تئی اے پیمیں مہر من ءَ گران ءَ کپت ءُ منی پدریچ ءُ پُسگاں چورہ کنت من ءَ بل کہ منی قلم ھونین اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔