TBP Balochi

ھمود ءَ ماتانی وشی بھر بنت ھمود ءَ تاسوکیں بچانی بیگواھی ءَ مات تلوس اَنت بلوچستان ءِ ھزارانی مات گم ءُ زھیمگیں دردانی دُچار اَنت –

دی بلوچستان پوسٹ

چوشیں روچ ءِ پِر نہ گوز ایت کہ اود ءَ ماتانی چیھانٹ جھان ءَ سر ءَ نہ زورگ ءَ اَنت ءُ یکیں درد ءِ درمان کہ آیانی ورنائیں بچانی بندیگی ءُ آیاں تھاریں کوٹیانی تہ ءَ بندیگ کنگ –

لس کچے ءَ ماتانی نیم شَلونگیں گم یا مردگی ءَ آسر بیتگ اَنت یا گنوکے ءِ داب ءَ گار ءُ بیگواہ بیتگ اَنت، اے بلوچستان ءِ ھما چیھانٹ اَنت کہ ھمک ءِ گِس ءِ دپ ءَ چِستیں دست ءُ ھرسیگیں چمانی تہ ءَ گندگ ءَ کاینت –

ھمک مات مزن مزنیں ھاکماں جُست گرگ ءَ اَنت کہ مئے جُستانی پسو شُمئے گور ءَ در کپ اَنت؟ یا ما ودارانی اسر ءَ جھانیں گرانیں گماں آسر بہ کن ایں –

چہ بلوچستان ءِ دمگ کلات ءَ بیگواھیں بیتگیں ثناء اللہ شاھوانی ءِ کھول ءَ ھم ھشت سالانی درانی ودار کوار ءَ اَنت ءُ ھمک ھاکم ءُ مزن مزنیں واکداراں وتی بچ ءِ بیگواھی ءِ جُست ءَ گرگ ءَ اَنت –

آئی ءِ کھول ءِ گوشگ اِنت ثنا ء اللہ بیست ءُ چار ستمبر دوھزار ءُ سیزہ ءَ بلوچستان ءِ دمگ کلات ءَ ھما وھد ءَ چیریں ادارانی دست ءَ گرگ ءُ گار کنگ بیتگ کہ آ وتی چکاس بی اے ءِ پیپرانی دیگ ءَ واتر گِس ءَ آیگ ءَ بیتگ ءُ چیریں ادارھانی کارمنداں آئی ءِ چُم بستگ ءُ گار ءُ بیگواہ کرتگ –

اے دابیں مات ءُ کھول بلوچستان ءِ کُنڈ کُنڈ ءَ گندگ ءَ کاینت کہ آیاں وتی دوست ءُ شپابی پاساں سگوکیں درداں رودینتگیں زھگانی اکس دست ءَ اَنت ءُ ھاکمانی دراں ٹُکان اَنت –

آئی ءِ کھول ءِ گوشگ اِنت کہ بلوچستان ءَ ھمک کپتگیں جون ءِ کپگ ءَ پد ماراں تچک ءَ وتی بیگواھیں بندیگانی نیمگ ءَ گمان ءَ ترین اَنت –

بلوچستان ءَ بازیں جون دزکپگ ءَ اَنت آیانی تہ ءَ کساس کم جونانی پجار بیگ ءَ اِنت یا پجار ءِ درچ ءَ سرگوز بنت یا مزنیں دستانی چیر دستی ءَ جونانی پجار ءَ بیھاری سرپد بیگ ءَ جون ناشناس ءُ پسنگ ءِ سوب ءَ لاوارس کَل ءُ کسارات کنگ بنت –

ثناء اللہ شاھوانی ءِ مات ءُ پِس ءِ گوشگ اِنت ھما روچ ءَ ثناء اللہ گار کنگ بیتگ روچ ءِ ھما روچ ءَ ثنا ء اللہ ءِ بیگواھی ءَ روچ پہ روچ ما کروجان اِنت ءُ اشی ءِ ھمراھی ءَ ما زھنی ءُ دگہ بازیں جیڑگانی آماچ اِنت –

ثناء اللہ شاھوانی ءِ کھول ءَ انسانی ھکانی گل ءُ دگہ ادارھاں لوٹ کرتگ ءُ گوشتگ کہ ثناء اللہ یلہ کنگ بہ بیت ءُ اگاں آئی ءِ بارہ ءَ مارا ھال دیگ بہ بیت کہ کجام جاورانی آماچ اِنت ءُ چتور اِنت –

اے ھما ماتانی چیھانٹ اَنت کہ ھمک مات ءِ کُٹ ءَ کپتگیں ھرسانی تہ ءَ ندارگاں پیشدراھی کن اَنت –

دومی نیمگ ءَ بازیں سالاں بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال ءَ بازیں سالاں گار ءُ بیگواھیں مردمانی شوھازگ ءَ وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ نیمگ ءَ زھرشانی نندانک برجاہ اِنت گل ءِ لوٹ اِنت کہ بلوچستان ءَ گار ءُ بیگواہ کرتگیں مردم یلہ کنگ بہ بنت ءُ آیانی کھولانی گرانیں ودار ءُ درد آسر کنگ بہ بنت –

نبشتانک: بیست ءُ ھشت سوچکان آس روک ءِ روچ

نبشتہ کار: بابا جی آر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

شال ءِ برپ بستگیں یات ،کوہ ءِ چلتن ءِ ندارگ ،گیمرتگیں درچک کہ ھمک زمستان ءَ وتی زیب ءَ یلو کن اَنت ءُ گوں وتی ھشکیں شاھاں مِک بنت اے زمستانی روچ ءُ شپ پہ درستاں یک۔!
بلے درچکانی زید مٹ بنت ءُ تھنا دار اِش پشت کپ اَنت ھر دیم ءَ چماں شانک بہ دے بس کوھانی ندارگ کہ سر اش ماں برپاں مانپوش اتگ اَنت ، پورو الی بند اش بستگ ءُ تکہ انت۔ ھمے پیم ءَ ویران کرتگیں دیار ھم مئے سرزمین ءَ ھست انت چو دشت ءِ دروھاپ ءَ اَنت, گشیگہ پیلشتگیں مید اَنت ، ڈوک ھوں سیاہ دیم اَنت ، وسر ءَ بُر اَنت ءُ چنڈ چنڈ بنت ،بلے اے ھم من گوش آں کہ اے زمین ھدائی دادے کہ جھان ءَ ھچ جاہ چشیں زمین نیست،من پہ زمین ءِ زید ءَ مدام زراں گوں تھتالاں مانگیشاں وھدے چاگی ءِ یاتاں کپاں چم ارسیگ بنت دل ء دریکگ بند بند بوگ ءِ نام ءَ نہ زان اَنت ، وھدے زھریں شوروانی ھیالاں کپ آں کہ مئے سرزمین ءِ دلبند ءَ جنگ بوت ءَ من راج ءِ پگر ءَ گوں ارس ھولمب باں ءُ ھمے دل ءَ گوں گوش آں کہ بژن ما گلامانی گلام مہ بوتین ایں، مئے سرزمین دری راجاں چکاس جاھے جوڑ مہ کرتیں، پرچا کہ مئے سرزمین ءِ سر ءَ ایروشیما ءُ ناگا ساکی ءِ بڑ ءِ سر ءَ کپتگیں ٹوپانی پیمیں ٹوپ چکاسگ بوتگ اَنت،مئے سرزمین ءِ چاگی ءِ سر ءَ چگل داتگیں بمب ءِ تابناکیں برانزانی تپش ءَ انگت لھڑ ورگ ءَ انت، مئے زھگ ھزاراں پیمیں نادراھیانی آماچ اَنت، چشکہ شومک ،گرمپک ءُ پوستی دگہ بازیں نادراھیاں گوں مرگ ءُ زند ءِ گوازی ءَ انت،من ھر وھد ءَ پَراھیں پٹ ءُ کوچگاں گنداں منی پگر ھمے دمان ءَ چاگی ءِ راسکواہ ءَ روت،بس وت ءَ میاریگ کن آں ءُ جیڑاں کہ زوراک ءِ دل پہ ما سوچ اِیت چاھے آ راسکو ءِ دلبند ءَ آس بہ دنت یا زھریں شورواں گوں مارا مان بہ بند ایت، بس من ھمے زاناں کہ راسکو زدگ کنگ بیتگ راسکوہ ھون ءُ ھون ریچ اِنت راسکوہ ءَ بلوچ پسگ گوں وت برتگ گوں!-

راسکوہ وت ھم گریت ءُ مارا ھم گریوان اِیت! راسکوہ وتی میزرانی ءَ مارا ھر روچ توار پِر جنت! راسکوہ ءِ درچک ءُ دار مارا گوانک جن اَنت کہ مارا رکین اِت مارا رکین اِت پہ ما آپ شوھاز اِت مارا سبز ءُ ڈولدار کن اِت! جناورانی کیاو میاو ءُ مرگانی چِپ چِپ گوں بیست ءُ ھشت سوچکان ءَ بے برمش کنگ بوت اَنت آزمان مُجاں گِپت زمین تھار دیم بوت ءُ سرجمیں راسکوہ ءَ واہ ءُ زار بوت مردم گیش ء وت بوت اَنت ءُ راسکوہ ءِ چاگی ءِ کش ءُ گوراں ھچ پیمیں ساھدار ءَ وت ءَ داشت نہ کُت ، لھتیں مرگ ء آماچ بوت اَنت ءُ چماں کور بیت اَنت ءُ مرگانی کوکو بیگواہ کنگ بیت اَنت شپانکاں دمگ یلو کرت ءُ کش ءُ گوراں جھمند بیت اَنت ءُ بزگلانی میں میں ھم گوں شورواں بند بیت اَنت –

بیست ءُ ھشت سوچکان ءَ پہ تھاری آؤرت ءُ ھما روچ ءَ بگر تا روچ مروچی ءَ راسکوہ سیا دیم اِنت ءُ راسکوہ ءِ جھمند وڑ وڑیں نادراھیانی آماچ اَنت ءُ سرجمیں راج ھمے تراک ءَ زدگ کرتگ ءُ ھمک سال ھمے روچ ءَ چو زدگ بیتگیں مُرگ ءَ پل پَٹ ایت ارسیگ بیت ءُ پاکستان گوستگیں مزن وزیر نواز شریپ ءَ اٹ ءُ پِٹ کن سردار اکتر مینگل ءَ ھبرانی دیمپان کنت کہ اکتر مینگل ھم راسکوہ ءِ زدگ کنگ ءَ ھوار بیتگ ءُ راسکو اش زدگ کرتگ۔

بلوچ ڈیھ آجو بات ءُ راسکوہ گوں سرجمیں بلوچستان ءَ میزراں بات انکلاب تا گڈی منزل ءَ-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بلوچ لبریشن آرمی ءِ جارکش جیئند بلوچ ءَ گوشتگ کہ بلوچ لبریشن آرمی ءِ زانتکاریں ھمراہ ءُ گل ءِ مزن نامیں چہ کمانداراں یکت میر عبدالنبی بدوزئی بنگلزئی پنّام ءِ “چُنکا میر” دشمن ءِ یک اُرشے ءَ شھید بیتگ –

جارکش ءَ گوشت: شھید میر عبدالنبی بنگلزئی گوستگیں دو دھکاں راجی جد ءُ جھد ءِ آجوئی ءَ بی ایل اے ءِ پتر ءَ بھادری ءُ ارواہ ءِ ھمراھی ءَ مھکمیں کرد پیلو کنگ ءَ بیتگ –

تو سال 2002 ءَ گل ءَ ھوار بیتگ ئے ءُ 27 مئی 2021، ءَ داں وتی شھیدی ءِ روچ ءَ اوپار دار، گھگیر ءُ دلیری ءِ ھمراھی ءَ زرمبشت ءُ گل ءِ ھمراھی ءَ مھکم بیتگ ئے – تو شھید جنرل اسلم بلوچ، شھید آغا محمود خان، شھید میر عبدالغفار لانگو ءُ سگار شھید امیر بکش لانگو ءِ سک ءَ نزیکیں سنگتے بیتگ ئے –

جیئند بلوچ ءَ گوشت بلوچ لبریشن آرمی ءَ شھید میر عبدالنبی بنگلزئی ءَ را آئی ءِ دلیری، زانت ءُ سرپدی ءُ اوپار داری ءِ کرد ءِ سبب ءَ سال 2012 ءَ گل ءِ کمانداری ڈبہ داتگ -بستار ءِ کماندار شھید ءَ نا ایوک ءَ دشمن ءِ ھلاپ ءَ مزنیں شور بندی کرتگ اَنت بلکیں باز ھُرت چاری ءَ ھمراھیں سرمچارانی رھشونی کنان ءَ دشمن نیست ءُ نابودی ءِ آماچ کرتگ بلکیں گلی ءُ ٹکی بنریشگ ءِ زانت ءِ واھندی ءِ سبب ءَ تو بی ایل اے ءِ گل ءُ سکیناں جوانیں کرد پیلو کرتگ –

شھید میر عبدالنبی بنگلزئی ایوک ءَ بلوچ لبریشن آرمی ءِ واستا مڈی ءِ نہ بیتگے بلکیں ھما دراھیں بلوچ آجوئی لوٹوکیں گلانی کُمک ءَ ساجو بیتگ ئے – آئی ءِ دلیری، مھمانداری ءُ مھروانی ءِ مَٹ وت بیتگ ئے –

جارکش ءَ گوشت کہ میر عبدالنبی بنگلزئی ءِ وڑیں کماش ءُ گوشگ ءَ تروکیں ھمراھی ءَ بلوچ ورنایانی گون ءَ ھمگام بیتگ ئے ءُ سرجمیں زند ءَ جد ءُ جھد ءُ آئی ءِ شھیدی ءَ اے پدر کرتگ کہ بلوچ راجی زرمبشت ءِ آجوئی ءَ پیر ءُ ورنا یک بروبری ءَ ھوار اَنت – ھستیں جُنزوکیں زرمبشت ءَ ھمود ءَ ورنایانی جوش ءُ جزبگ ھوار اِنت ھمود ءَ شھید میر بنگلزئی ءِ وڑیں کماشانی سسّاداری ءُ اوپاری ءِ زانت اے جزبگ ءِ رھشونی ءَ کنگ ءَ اِنت –

میر عبدالنبی بنگلزئی ءِ شھیدی الم گل ءُ زرمبشت ءُ سرجمیں راج ءِ واستا ٹوھیں تاوانے ءَ کم نہ اِنت بلے آئی ءَ وتی زانت ءِ رژن ءِ روچ جد ءُ جھد ءُ زانت چو کوہ ءَ مِک کرتگ آ داں آجوئی ءِ گُڈی سیمسراں راج ءُ زرمبشت ءِ رھشونی ءَ کنان کنت ئِے –

سربوتگیں ھالانی رِد ءَ بلوچستان ءِ تہ ءَ جھانی وبا کرونا وائرس ءِ نادراھی ءَ آماچ بوتگیں ھشتاد ءُ پنچ دگہ نوکیں کیس دیم ءَ اتکگ اَنت ءُ اے وھد ءَ کرونا وائرس ءَ آماچ بوتگیں درسیں مردمانی کچ بیست ءُ چار ھزار ءُ نُھ سد ءُ ھشت ءَ سر بوتگ اَنت-

جاندراھی ءِ بنشون ءِ نیمگ ءَ چہ شنگ بوتگیں رپورٹ ءِ رِد ءَ گوستگیں روچ ءَ بزاں پنچ شمبے ءَ بلوچستان ءِ دَہ دمگاں جھانی وبا کرونا وائرس ءِ ھشتاد ءُ پنچ نادراہ پدر بیتگ اَنت کہ آھانی تہ ءَ شال ءَ سِی ءُ ھپت، لسبیلہ ءَ پانزدہ، پنجگور ءَ سیزدہ، ھرنائی ءُ سُھبت پور ءَ پنچ، جعفرآباد ءُ مستونگ سَے سَے، جھل مگسی ءَ دو، پشین ءُ دکی ءَ یک یک مردمے کرونا وائرس ءِ آماچ بوتگ انت – چریشی ءَ پد تنی وھدی بلوچستان ءِ تہ ءَ کرونا نادراھی ءَ آماچ بوتگیں مردمانی کچ نوکیں کیساساں ھوار سرجمی ءَ بیست ءُ چار ھزار ءُ نُھ سد ءُ ھشت ءَ سر بوتگ اَنت-

رپورٹ ءِ رِد ءَ گوستگیں بیست ءُ چار ادارانی میان ءَ بیست ءُ چار مردم وش بوتگ اَنت، وش بوتگیں مردمانی کچ نوکیں کیساساں ھوار سرجمی ءَ بیست ءُ سَے ھزار ءُ پنچ سد ءُ بیست ءُ پنچ انت –

رپورٹ ءِ رِد ءَ بلوچستان ءِ تہ ءَ کرونا وائرس ءِ یک ھزار ءُ یک سد ءُ دہ نادراہ ھست انت کہ آھانی تہ ءَ سِی ءُ شش نادراہ ھائی آکسیجن فلور ءِ تہ ءَ الاج انت، وھدیکہ جھانی وبا کرونا وائرس نادراھی ءَ دو سد ءُ ھپتاد ءُ سَے مردم بیران بوتگ اَنت –

نبشتانک: نورجان گیرت ءِ ابدمانیں چیدگ         

نبشتہ کار: فرھاد بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

من ھِچبر نبشتہ نہ کتگ ءُ نبشتہ کنگ منی واس ءُ واک ءَ ڈن بوتگ،   بلے تئی اناگتی  روگ ءِ ھال من اِشکُت، سک پدرد بوتاں، تئی گوست ءِ بزگی ءُ تئئ تران ھبر منی چمانی آدینک اَنت، من جیڑگ ءَ آں بہ جیڑاں، تئی بابت ءَ چیزے نبشتہ بہ کن آں۔

نور جان! ترا یات بیت؟ کہ تو مدام وت ءَ چہ آزادی پسندیں سنگتانی کِرّءَ دور داشت ءُ گْوشت کہ من گریبے آں، من ایشاں گوں ھمراھداری نہ کن آں باندا روچ اگاں پوج ءُ آئی ءِ داشتگیں دلار سرپد بہ بنت گڑا من ءَ تاوان بار کن آں ، من وت یک گریبے آں من ءَ گوں کسی کار ءَ کار نیست نور جان! تئی راست انت وھدے کہ پُوج سرپد بوتگ کہ کجام ھم بلوچے کہ گوں آزادی پسنداں نزیکی دار ایت۔ گُڑا الّم آئی ءَ را آوار جنت، وتی بُنجلءَ بارت ءُ لٹ ءُ کُٹ کَنت ۔ باز رند ءَ اے بوتگ اَنت بَلے” نور جان ” تو ھم ھمے سوب ءَ وت ءَ دور داشتگ اَت کہ من یک گریبے آں من ءَ گوں کسے ءَ کار نیست۔ من بس وتی زندمان ءَ پہ اِیمنی گوازین آں ءُ وتی چُکانی زندمان ءَ وش ھال کن آں-

بلے “نور جان” ترا یات انت ھمے استان ءِ پوج ءَ28 اگست 2014ءَ کہ شما ذکر ءُ اللہءِ ابادت ءَ کنگ ءَ اِت اِت کہ ذکرھانہ ءِ تہ ءَ گوں وتی داشتگیں دلاراں اُرش ئِے کُت شمے سر ءَ چہ اے اُرش ءَ بازیں کماش ءُ ورنایے شھید ءُ بازینے زدگ بوت، ھمے زدگیناں چہ تو ھم ھوار ات ئے بلے ھمے استان ءِ پوج ءَ انوں پد ءَ ترا ءُ تئی دوئیں چُکّ امتیاز ءُ وسیم وتی بُنجل ءَ لوٹائینت اَنت ترا گوں چُکّاں لٹ ءُ کٹ کُت ئِے کہ پرچا تئی جِنک ءَ گوں یک جھد کارے ءَ آروس کتک؟، ترا چَہ بازیں اَزیت دَیَگ ءَ پد ھمے بیھار ئِے دات کہ باند ءَ ساھت 9 نو ءَ وتی جِنکیں چّک ءَ بُزور بیا منی مزنیں بُنجل ءَ اگاں نیاتک ئے گڑا من گوں تو گیشتر ھم کت کناں تو لوگ ءَ اتک ئے ،شپ ءَ ھمے جیڑ ات کہ من یک بلوچے آں چتو وتی جنکیں چُکّ ءَ دست ء وت یک دری کوم پنجاپی یے ءِ دست ءَ  دات کت کن آں!؟ ھمے سوب تو دِگہ راہ پہ وت نہ دیست، پہ وتی لَجّ ءُ ننگ ءِ ھاتر ءَ پاھو چُک اِت ءُ شھید ھمید بلوچ ءِ جزبگ پد ءَ گیدی ءِ دلبند ءَ چو چراگ ءَ بالینت،بَلے وتی سر جھل نہ کُت۔

نور جان! تئی گیرت ءُ بلوچی زھرّگ ءَ ھمے سکین دات کہ بلوچ وتی لَجّ ءُ ننگ ءِ ھاتر ءَ وتی ساہ ءُ سراں ندر کنت بلے وتی لَجّ ءُ ننگ ءَ درامدے دست ءَ لیلام نہ کنت۔

بازیں جیڑگ ءُ تئی گیرت ءَ ترا سکین دات کہ نورجان تو یک بلوچے یے تو چوں وتی ھیا ءَ ءُ لَجّ ءَ دژمن ءِ دست ءَ دے ئے ترا تئی بلوچی گیرت ءَ سکیں دات کہ برو نورجان برو وت ءَ پاھو بدے بلے دژمن ءِ دیم ءَ وتی سر ءَ جھل مکن برو نور جان وت ءَ پاھو بدے داں دژمن باندا سرپد بہ بیت کہ بلوچ وتی لجءُ ننگ ءِ ھاتر ءَ ساہ ءُ سران ندر ءُ کولیگ کت کنت، بَلے وتی میار ءَ دژمن ءِ دست ءَ کدی ھم دات نہ دنت۔

نورجان! مرچی تو دژمن ءَ را سرپد کت کہ بلوچ یک گیرت مندیں کومے، مرچی پد ءَ تو دژمن ءَ را شکست دات ءُ آئی ءَ را سرپد کت بلوچ چونیں کومے۔

نور جان مرچی پد ءَ تو ھمل ءُ جیند ءِ یات نوک کت اَنت ءُ بلوچ راج ءَ را سرپد کت کہ دگہ ھم ھمل ءُ جیند ءِ وڑیں پُسگ بلوچ راج ءِ تہءَ ھست مرچی پد ءَ یکبرے تو بلوچ ءَرا بلوچ ءِ گوستگیں ءُ کوھنیں تاریک پیش داشت بلوچ مھلوک ءَ را سرپدی دات کہ مرگ مارا کبول اِنت،، بلے ما کدی ھم وتی سر ءَ جھل نہ کنیں نور جان تو وتی  سرزمین ءِ ھک ادا کُت، وتی اِزت ءُ آبرو رک اینت ،، دژمن شِکست دات، ترا ءُ تئی تمردیں توکل ءَ را ھزار سُھریں سلام۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بلوچستان ءَ مڈیانی شوھاز کنوکیں کمپنیانی سر ءَ ھروھد ءَ اُرش بیگ ءَ اَنت کہ بلوچستان ءِ آجوئی ءِ واستا جنگ کنوکیں سلاہ بندیں مردمانی گوشگ اِنت کہ بلوچستان ءِ مڈیاں ابید ءِ بلوچ ءِ رز ءَ دگہ ھچ کمپنی پُل اِت نہ کنت چریشی ءِ پشدر ءَ بازیں وھداں کمپنیاں سلاہ بندیں مردمانی دیمپانی کنگ کپگ اِنت –

بلوچ سلاہ بندیں گلانی گوشگ اِنت کہ دری کمپنی ءُ دگہ ادارہ بلوچانی مڈیاں زورانسری دزمانجنی مہ کن اَنت ءُ آیاں باز وھد ءَ ھم بیھار دیگ بیتگ اَنت بلے کمپنیاں تنی وھدی بیھاراں پشت گِنزی نہ کتگ ءُ آ بلوچستان ءَ زیر زمین ءِ چیر ءَ کَلیں مڈیانی شوھاز ءَ کار کنگ ءَ اَنت –

اے جاور گندگ ءَ آیگ ءَ اَنت کہ بلوچستان ءَ کمپنیانی سر ءَ بیتگیں اُرشاں کمپنیاں بازیں کَچے ءَ تاوانباری ھم بیگ ءَ اَنت –

بلوچستان ءِ دمگ کوھلو ءَ سر بیتگیں ھالانی رد ءَ گوستگیں شپ ءَ ناشناسیں مردماں تیل ءُ گیس ءِ شوھاز کنوکیں کمپنی “مری پٹرولیم گیس کوے” کارمندانی سر ءَ اُرش کتگ – اُرش ءَ کمپنی ءِ کارمنداں جانی ءُ مالی تاوان رس اتگ – دومی نیمگ ءَ مروچی پنچ شمبے ءِ روچ ءَ شال ءِ دمگ کلی شابو ءَ ناشناسیں مردماں دلشاد جھمنند پنجاپ ءِ تیرگواری کتگ ءُ کُشتگ –

بلوچ آجوئی لوٹوکیں سلاہ بندیں گل یونائیٹڈ بلوچ آرمی ءِ جارکش مزار بلوچ ءَ رسانکدراں وتی شنگ کرتگیں درشان ءِ تہ ءَ تیل ءُ گیس ءِ شوھاز کنوکیں کمپنی ءِ سر ءَ اُُرش ءُ دلشاد ءِ کوش ءِ زمّہ واری منّ اِتگ اَنت ءُ گوشتگ کہ مئے سرمچاراں گوستگیں شپ ءِ ادارہ یک ءَ کوھلو ءِ دمگ پرائی ءَ گیس ءُ تیل ءِ شوھاز کنوکیں کمپنی ءِ کارمندانی سر ءَ اُرش کتگ –

جارکش ءَ گوشتگ کہ اُرش ءِ آسر ءَ کمپنی ءِ گاڑی ءَ تاوان رس اتگ ءُ گاڑی ءَ سواریں کارمند مُرتگ ءُ زدگ بوتگ انت –

جارکش مزار بلوچ ءَ وتی شنگ کرتگیں درشان ءَ گوشتگ کہ مروچی پنچ شمبے ادار دو ءَ مئے سرمچاراں شال ءِ دمگ کلی شابو ءَ ایم آئی ءِ کارمند دلشاد جھمنند پنجاپ ءِ تیرگواری کتگ ءُ کُشتگ –

آئی ءَوتی درشان ءِ تہ ءَ دیمتر ءَ گوشتگ کہ دلشاد اے دمگ ءِ تہ ءَ یک چاریگ ءِ بوتگ کہ بازیں بلوچانی چاریگری ءُ آوار جنیاں تچکی ءَ ھوار بوتگ کہ آ مروچی مئے سرمچاراں وتی گڈی آسر ءَ سرکتگ –

جارکش ءَ گوشتگ ریاستی کارمند ءُ دلار ھچ وڑ ءَ پھِل کنگ نہ بنت، مئے اُرش بلوچستان ءِ آجوئی ءَ تاں برجاہ مان انت –

میر عبدالنبی بدوزئی بنگلزئی پنام ءِ چھوٹا میر ءِ پجار بی ایل اے مزن نامیں کماندارانی تہ ءَ بیتگ۔

دی بلوچستان پوسٹ ءَ سربیتگیں دلجمیں اھوالانی رد ءَ مروچی پنچ شمبے ءِ روچ ءَ سھب ءِ وھد ءَ بلوچ لبریشن آرمی ءِ یک مزن نامیں کماندار میر عبدالنبی بدوزئی بنگلزئی پنام “چھوٹا میر” سلاہ بندیں مردمانی اُرش ءَ نمیران بیتگ۔ پنجاہ ءُ ھپت سالی ئیں میر عبدالنبی ءِ سیادی بلوچستان ءِ دمگ اسپلنجی قابو ءَ بیتگ۔ میر عبدالنبی ءِ سیادی بلوچانی بنگلزئی ٹک ءِ بدوزئی بھر ءَ گوما بیتگ۔

سربیتگیں اھوالانی رد ءَ میر عبدالنبی بنگلزئی سال 2002ءَ چہ بلوچ لبریشن آرمی ءَ گوں بندوک بیتگ ءُ آئی ءِ پجار بی ایل اے ءِ مزن نامیں کماندارانی تہءَ بیتگ۔ بی ایل اے ءِ نیمگءَ چہ داں انگت ءَ اے وئیل ءِ درگت ءَ ھچ وڑیں درشان ءِ دیما نیاتکگ ءُ نہ کہ چُشیں دلجمیں ھال دیما اتکگ اَنت کہ آ کجا ءُ کجام جاورانی تہ ءَ سلاہ بندیں مردماں نشانگ کُتگ۔

بلے دلجمیں اھوالکاراں اے گپ راست کنگ ءَ اِنت کہ آئی ءِ جنوکیں سلاہ بندیں مردمانی سیادی گمانی پئیم ءَ پاکستانی چیریں گلانی گوما اِنت۔

آزمانک: 36نمبر

آزمانکار: پاتمہ ھسن

رجانکار: شاری بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

من ھچ چُشیں وش سمائی ءِ تہ ءَ نہ آں کہ من شررنگے آں۔ پد ءَ اوں وھدے کہ من آدینک ءَ چار آں گڑا آ منی نیمگ ءَ گوں اجب نگاھیں دیدگاں چار اِیت من آئی ءَ گْوشتگ کہ آدینک ءِ چارگ تھنا منی آدت اِنت اِد ءَ منی وت پسندی ءِ دزرس نیست وت پسندی چے، برے برے من ءَ جنک بوگ ءِ مارشت ھراب لگ اِیت دْریگتیں من بچکے بوتین آں گوں آزاتی ءَ چَرّ ات ءُ گَشت آں، سنگتانی کوپگ ءَ دست ایر کُت گپ جَت ءُ دست ءِ سر ءَ دست ٹھکینت ءُ گوں ٹھک ٹھک ءَ کند اِت۔ بلے وھدے کہ کسے مسکرا کنت ءُ منی نیمگ ءَ دست ءَ ٹال کنت گڑا من وتی دست ءَ ھنچو پُشت ءَ کشّ آں گشے آ پلیتے چوش نہ اِنت کہ من ءَ دست ءِ دیگ بَد کیت من چو کنگ نہ لوٹ آں بلے من ءَ باور نہ اِنت کہ آ تھنا دست ءَ دیگ لوٹ اِیت۔

ماں گْواچن ءَ وھدے کہ من مزن بوتگ آں من اجب اجب نگاھیں دیدگاں گوں دچار بوگ ءَ آں بازیں رَند ءَ پِت ءِ سنگت ھنچوش چار اَنت گُشے من پِپّلی آں۔ چوکہ منی کستریں برات مزہ گیپت ءُ وارت یا پد ءَ منی تہ ءَ پِِپّلی شریگ مان، کہ آ گوں لنکُکاں کش اِیت ءُ چٹّ اِیت اِش۔

آ منی دزگھار اِنت۔ وھدے آ من ءَ اجبیں دیدگاں گوں چار اِیت گڑا من اجکّہ بہ آں اِے شَرّ اِنت کہ منی کد پنچ پُٹ چار انچ اِنت ءُ سینڈل پادا کنگ ءَ پنچ پُٹ پنچ انچ بیت اِنت بیست ءُ ھشت، سی ءُ شش ءِ پارمولا ءِ سر ءَ پِٹ بہ آں۔ بلے من ھچ چشیں Beauty Contest ءِ ھاتر ءَ برابر نہ آں۔ منی ودی بوگ ءَ منی بَلُّک ءَ سکّ دَرد بوتگ کہ آئی ءِ کھول ءَ سیاھیں جنکے چونی ءَ بوتگ۔ وتی اسپتیں جنک ءِ کُٹّ ءَ من ءَ دیستگ ئِے سردیں آھے کش اِتگ۔ آئی ءَ اِے شک بوتگ کہ نادراھجاہ ءَ بدل کنگ بوتگ آں۔ اِے درھیں گپ چہ کسانی ءَ منی گوشاں کپگ ءَ اَنت گڑا من چون دلجم بوت کن آں کہ من شررنگے آں پمیشکہ من ھر بر ءَ آدینک ءَ گِند آن ءُ جیڑ آں آ چی اِنت کہ دومی منی نیمگ ءَ ھیال گْور بنت۔

منی ھمک وھد ءَ کوشست بوتگ مردم منی گپاں گوش بہ دار اَنت ءُ بہ پھم اَنت ماں وانگجاہ ءَ من سوھوئیں نودربرے بوتگ آں، گھوانی ءِ شوک ءَ بازیں کتابے ونت۔ بلے وھدے من گوں بچکاں گپ کت من مار اِت آ ھچ اِشکُنگ ءَ نہ اَنت ءُ جنک منی گپاں پھمگ ءَ نہ اَنت آھاں منی لنکُکانی گوناپ ءُ روَگ ءِ ملّگ دوست بیت اگاں من آھاں اِے بہ گوش آں کہ من ھچبر ورزش نہ کتگ ءُ نئیکہ کدم چِست کنگ ءِ وڑ ءُ رھبند ءِ سر ءَ جیڑ اِتگ، گڑا آ باور نہ کن اَنت۔ آ وَ منی اِے گپ ءَ باور نہ کن اَنت کہ من ءَ چشیں بوائے پرینڈ نیست کہ آھاں پھم اَتگ بچکاناں اوں ھمے گِلگ اِنت کہ من کتاب وانگ ءَ وتی وھد ءَ زوال کنگ ءَ آں من ءَ چے وانگی اِنت، ھما چمّاں کہ آھانی گِندگ ءَ من دِل تپرکھہ بہ آں یا ھما نمدی کہ برے برے گمنامی آتکگ اَنت۔

اولی بر ءَ میتگ ءِ بچکے ءَ گوں مئے نوکر ءَ ھنچیں نمدی یے راہ دات گڑا من آئی ءِ سر ءَ باز کوکار کت یکدم نوکر ءَ چہ لوگ ءَ درکنگ ءِ لوٹ کت۔ گڑا مات ءَ نوکر ءَ در نہ کت ئِے، بلے من ءَ گوشت ئِے کہ وھدے من ڈنّ ءَ رو آں، گڑا سریگ ءَ شَر سر ءَ بہ کن آں۔ اے نوں سریگ ءَ گوں آبیرگیں نمدی نویس ءَ چے کار اِنت، اِے گپ منی پھم ءَ نہ یتک۔ سریگ ءِ شر سر ءَ کنگ من ءَ انکار نہ اِنت بلے ھما چمّاں چون بہ کن آں، سریگ ءَ بِلّ، پُچّکانی آدیم گِندگ ءَ مارگ بنت انت دل گوش اِیت یک روچے آ چمّاں ناکُنانی سر ءَ بہ کش پد ءَ جیڑ آں چنکس چمّ؟ چہ بازار ءِ گْوزگ ءَ وھدے من ءَ سْروشک جنگ ءَ من یک مردمے چُپتگ اَت، آ وھد ءَ ھنچیں چنچو نگاہ چہ سْروشک جنگ ءَ گیشتر منی جان ءَ جِکّ جنگ ءَ اِت اَنت۔
ھما وھد ءَ یک روچے من آئی ءَ گشت، ” تو گوش ئے بھتاور اَنت ھما جنک کہ آھانی بدن ڈولدار اَنت، یک روچے کمو پوم والا سی ءُ شش لمبر ءِ گْوربندے گْور ءَ کن چہ بازار ءَ بہ گرد بچار“۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بلوچستان ءِ دمگ پنجگور ءَ سر بیتگیں ھالانی رد ءَ گوستگیں روچ ءَ ناشناسیں سلاہ بندیں مردمانی تیرگواری ءَ بیران بیتگیں جمعیت علمائے اسلام پنجگور ءِ نائب امیر مولانا عبدالحئی ءِ کوش ءِ ھلاپ ءَ شھری ایکشن کمیٹی ءِ نیمگ ءَ زھرشانی کنگ بیتگ –

زھرشانی پنجگور ءِ بازار جامع مسیت نورالھی ءَ بندات بیتگ ءُ شھر ءِ جتا جتائیں دمکاں تران بیتگ ءُ بسم اللہ چار راہ پنجگور ءَ مُچی ءِ دروشم ءَ مُچ بیتگ-

زھرشانی کنوکاں بیران عبدالحئی ءِ کوش ءِ ھلاپ ءَ اوگام ءُ بینر چِست کرتگ ءُ زھرشانی ءَ آل پارٹیز شھری ایکشن کمیٹی ءِ چیئرمین میر نزیر اھمد بلوچ ءُ جی یو آئی ءِ دمگی امیر ھاپز مھمد اعظن بلوچ ءُ دگہ جتا جتائیں پاٹیانی رھشون ھوار بیتگ اَنت-

زھرشانی روانک ءَ لس مھلوک ءَ بھر زرتگ ءُ پنجگور ءَ بیتگیں کوشانی وئیلانی درگت ءَ زھر ءِ درشان کرتگ –

زھرشانی کنوکاں گوشت کہ پنجگور ءَ کسے ءِ جان ءُ مال پھریزگ بیگ ءَ نہ اَنت ءُ انتزامیہ ءَ واب اِنت ءُ آئی ءِ وابی ءِ سر ءَ مارا تچک ءَ شُبین ءُ گمان بیت کہ کوشکاراں مزیں دست ھوار اَنت –

آیاں گوشت کہ ھرکس زُلم ءِ ھلاپ ءَ کمے گپ کنت آ راہ ءِ سر ءَ دور کنگ ءُ کُشگ بیت اِنت، روچ ء رھمانی دُزی ءُ ڈنگی ءُ دزی بیگ ءَ اَنت بلے انتزامیہ ءَ چَٹ بے سوب بیتگ –

آیاں گوشت کہ اگاں انتزامیہ ءَ وتی بے سوبی ءَ بہ منّ اِیت ءُ بہ گوش ایت گڑا پنجگور ءِ مھلوک وتی جان ءُ سرانی پھریز ءَ وت کُت کنت –

آئی ءَ گوشت: لس شھری ناکین چینے کِسگ ءَ کُرت ءُ تر ایت نہ کن اَنت بلے سلاہ بندیں مردم روچ ءِ رھمانی دگانی سر ءَ ترگ ءُ مردماں برشت کنگ ءَ اَنت، پولیس ءُ دگہ ادارھانی سر ءَ پرز بیت کہ آ مھلوک ءِ جان ءُ مالانی پھریز ءَ بہ کنت بلے اے درست بے سوب اَنت ءُ ھمیشانی چوکیاں گوستگیں مردم مردماں کُشگ ءُ ڈلگ ءَ اَنت –

آیاں گوشت کہ ڈپٹی کمشنر پنجگور ءِ گس ءَ چند میٹر دوری ءَ عبدالحی کُشگ بیتگ بلے تنی وھدی سرکار کوشکارانی دزگیری ءَ بے سوب بیتگ ءُ شپ ءَ پولیس ءِ کارمندے ھم کُشگ بیتگ –

آیاں گوشت کہ پولیس وت مھپوز نہ اِنت گڑا لس شھری کجا مھپوز بیت کُت کنت –

آیاں گوشت کہ سرکار ءُ دمگی سرکار ایمنی ءِ درگت ءَ چَٹ بے سوب بیتگ اَنت ءُ اشانی بے سُدی ءَ لس مھلوک کُشگ ءُ ڈلگ بیگ ءَ اَنت –

آیاں گوشت کہ آل پارٹیز ایکش کمیٹی نِی توپک داریں مردماں اوپار کُرت نی کنت ءُ آل پارٹیز ایکشن کمیٹی ءَ شوربندی کرتگ کہ بد امنی ءِ ھلاپ ءَ بیست ءُ نُھ مئی ءَ شمبے ءِ روچ ءَ پنجگور بازار ءَ سرجمیں شھراں ھرتال کنگ بیت اِنت –

آیاں گوشت کہ انتزامیہ ءُ پولیس مھلوک ءِ جان ءِ مالانی پھریزگ ءَ گامیگج زورگ ءَ نہ اِنت ءُ پنجگور شھر ءِ شرپیں مردمانی واستا یک بندیگ جاھے جوڑ کنگ بیتگ بلے توپک بردارانی راج اِنت –

ھمے وھد ءَ تاجر برادری پنجگور ءِ سروک ھلیل دھانی ءَ گوشت کہ آل پارٹیز شھری ایکشن کمیٹی ءَ دربندیں ھرتال ءِ جار پرینتگ ءُ دراھیں تاجر برادری وتی وتی دکاناں بند بہ کن اَنت ال پارٹیز شھری ایکشن کمیٹی پنجگور ءِ ھرتال ءَ سوبمند بہ کن اَنت –

زانگ بہ بیت پنجگور ءَ گوستگیں بازیں روچاں کوشانی ھال یکشل ءَ پیداک اَنت گوستگیں روچ ءَ مولانا عبدالحئی ءِ کوش ءَ پد کانسٹیبل پولیس ءِ کارمند نصیر ھم ناشناسیں مردماں تیرانی آماچ کرتگ ءُ کُشتگ –

نبشتانک: کسان سالیں بچکند

نبشتہ کار: حیر جان قدیر

دی بلوچستان پوسٹ

بچکند سُھب ءِ سر ءَ مھلہ واب ءَ پاد اَتک کہ من ورگ اڈ کن آں پرچاکہ مرچی اسکول ءَ پارٹی اِنت آ سک گَل اَت کہ پارٹی بیت ،جشن بیت، وش بیت آئی ءَ زوت زوت ءَ وت ءَ تیار کُت ، ورگ ءِ اڈ کُت اَنت ءُ لوگ ءِ کارے سرجم ءَ کُت اَنت ءُ شُت دیم پہ اسکول ءَ، اسکول ءِ پارٹی گون دزگہاراں وش گوازینت ئِے ٹیٹ انجوائے کُت ئِے ، پد ءَ اسکول ءَ کہ چُٹی بُوت تچک ءَ اتک لوگ ءَ کمو وپت ءُ آرام ئِے کُت بیگاہ ءَ شُت باگ ءَ وانگ ءَ آئی ءَ مُدام وتی کتاب زُرت ءُ شت باگ ءَ پہ وانگ ءَ ، آئی ءَ مُرگانی چِرّی چِرّی ءِ توار ءُ لزت ، گوات ءِ ھمے شیکگ کہ گون درچکاں لیب کن اَنت آئی ءِ باتن ءَ کہ لگ اِت اَنت تاھیرے بشگے ءَ گپت ، بچکند ءَ گون ایشاں سکیں نزیکی یے ھست اَت، جوّے ھمے آپ کہ شیپ گران ءَ اَت مدامے دست ءِ جت آپ ءُ ہمے آپ ءِ سارتی آئی ءِ بدن ءَ پُتراِت ، چم ء کہ روزرد ءِ زردی ءَ کپت اَنت کہ جمبرانی شینک تالان اِنت گش ئے کسے ءَ ازمان دیم ءَ گون رنگاں یک آرٹ ءِ جوڑ کتگ ،ھمے کوہانی سیاھی ءُ ھاک ءِ وشبو ءَ بچکند مدام وتی زندگ بوگ ءَ ماریت ، بچکند پد ءَ سکیں محنتی ءِ جَنکے اَت ، مہروانیں ، آزات ھیالیں ، یک وانوکے اَت مُدام کتاب ءِ ونت ءُ نبشتہ ئِے کُت۔ آئی ءَ زندگی ءِ رِپک ہمشیں نوکی گپتگ ءُ وشیں بانداتے ءِ اومیت وار اَت ، بچکند ءِ سیادی گیشتر گوں لبزانک ءَ اَت بلے آئی ءَ وتی راج ، زمین ءَ گون سک باز مہر اَت ۔

وھدیکہ آئی ءَ وتی چاگرد ءِ ھمے زالبول کہ دیست آں کہ آ گیشتر چُک ءُ مات بوگ ءِ وھدا بے ڈاکٹری ءِ سبب ءَ بیران بنت گُڑا آئی ءِ دل ءَ واھگ ءِ داشت کہ منی دست اگاں دگہ چیزے ءَ نہ رس ایت یا دگہ کارے کُت نکناں بلہ من الّم وانان ءُ ( GAYNOLOGIST ) ءِ جوڑ بان ءُ وتی چاگرد ءِ زالبولانی کُمک ءَ داں کت بکناں اے ساہت ءَ بچکند باگ ءَ ھنار ءِ دَرچک ءِ ساہگ ءَ نشتگ ءُ جیڑگ ءَ اَت یک نبشتانک ءِ نبشتہ کنگ ءَ اَت نبشتانک ءِ سرھال ( کم عمبریں جنکانی سانگ ءُ آھانی تاوان ) ۔ آئی ءَ نَد دست ءَ اَت ءُ وتی ڈائری ءِ تاکاں گون ہمے سرھال ءَ رنگ دیان اَت ، داں ند اسپیتیں تاکانی سر ءَ نبشتگ نہ کنگ ءَ اَت آئی ءَ کمو چنڑ ایت ءُ پد ءَ تاک سرے زور دات پہ نبشتگ کنگ ءَ داں آئی ءِ کستریں گوھار ھمے وھد ءَ تچان تچان ءَ کاہ ءُ بوچاں لگت دیان ءُ اتک ءُ بچکندی کِرا نشت ، گون نندگ ءَ گہار ءَ گُشت ! بچکند تئی نو بچکندگ ءِ وھد پیداکیں تو بانور بئے ، کستریں گہار ءَ بچکند بگل ءَ کُت ءُ پد ءَ گشت ئِے” منی گھار بانور بیت من دستانی ھنّی جناں ، پد ءَ گون وتی دستاں من سمبھینانے –

بچکند ھیران ءُ ھبکّہ اَت ءُ ھچ ءِ نہ گُشت ئِے ، گش ئے وانْگ ءَ اَت پد ءَ چہ بےسمائی ءَ آئی ءِ دپ ءَ در اتک چے ؟ اِے چے گپ ئِے ؟ گنوک گھار ءَ گُشت ھما بچک ءَ گندے گواجار داتگ ءَ پہ تو ، پت ءَ وَ ساری ءَ نہ زُرت کہ تو کسانے وانگایے، بلے پد ءَ پت ءَ را ھاندان ءُ آ دگہ ءِ مردماں گُشت کہ تو وتی جَنک ءَ لوگ ءَ چی ءَ دارے ؟ جنک وَ چند روچ ءِ مہمان اِنت مات ءُ پت ءِ لوگ ءَ ۔
دیراں وتی لوگ ءَ مدارے کہ چو مہ بیت کہ ھُمر بر تئی لوگ ءَ بہ بیت ، آئی ءِ لوٹوکاں ارا بیدے ۔ گُڑا پت ءَ تئی گواجار آروکان ءَ جواب کُت کہ ھو من رازیاں، منی جنک نوں تئی اِنت ۔انشپی ھبربندی اِنت اے گپانی اِش کنگ ءَ گوں بچکند ءِ واب پُرشت ،آئی واھگ پُر بیت اَنت ، ارس چہ انارکاں شیپ گران اِت اَنت آئی وتی دست ءِ ند ءِ انچو زور دیگ ءَ اَت کہ نیب پروشت ءُ سیاہی دُرئین ڈائری ءِ ہما نبشتہانی سر ءَ رتک اَنت کہ باندات ءِ ھزاریں امیت تاں تاک سیاہ تَرّ اِت ، آئی ءَ ھمے مارشت نبشتہ بوگ ءَ ساری آئی ءَ جند ءِ تہ ءَ چیر تر اِت انت آئی ءِ لبز سیاہیاں گار کت آں گون ارسان ھوار بچکند ءَ لوٹ اِت کہ من پاد کایاں بلے آئی ءِ پاداں پاد آہگ ءِ جان مان نیست اَت ، جہد ءِ کُت پاد اتک آئی ءَ وتی ارساں چہ گُل گُلیں چم چِست کُت اَنت باگ ءَ را چاریت گُش ئے کہ باگ ءِ زیبائی جنوزامی ءَ سیاہیں چادرے مانپوشتگ ، مُرگانی چِرّی چرّی آئی ءِ گوشانی تہ ءَ چہ تاس ءَ ٹلینگگ ءَ اِت اَنت ، گوات گش ئے ھیسکارگ ءَ اَت ،درچکانی تاک ارسیگ اِت اَنت ، آئی ءَ چہ آپ ءَ بیم پیداک اَت ھمے ساھت ءَ دپ ءِ دراتک ” آپ ءَ من ءَ بُرت ،،
کستریں گہار ھشک ھیران گپی نہ اَت آئی ءِ دست ءِ گیپت ءُ گشت ئِے بچکند من ھمد ءَ آں ،
بچکند ءَ کستریں گہار بگلا کُت ءُ سک گریت پد ءَ بچکند گوں نمبیں چماں دیم پہ لوگ ءَ شُت، دُراہ آئی ءِ سور ءِ چِن ءُ لانچ ءِ گپ ءَ آں بچکند شت وتی پت ءِ کر ءَ گون وانْگی ءِ گوما گُشت ئِے ” ابا جان ! منی واب کہ تو چہ کسانی ءَ منی چمانی دیم ءَ داتگ اَنت ترا یات اِت اِنت بابا ، تو وت گُشت تئی سرجمیں واباں پور ءَ کن آں بلے مرچی ابا تو پت ءَ گشت ” منی چُک کولیگاں تو جنکے ءِ تئی منزل سور اِنت اِد ءَ مئے چاگرد ءَ جنک نشت نہ کنت داں دیر ءَ ھراب گُش اَنت مئے مھلوک تو آروس بکن ھو آروس ءَ پد اگاں تئک لوگ واجہ ءَ ترا رزا دات گُڑا پد ءَ بوان۔

بچکند “! بلے ابا پت ! منی چُک ندراں نوں ھچ مہ گُش ، من زبان داتگ ، کار دُراہ بوتگ آں، نوں تئی گُشگ ءُ نہ گُشگ ءَ ھچ نہ بیت بس وت ءَ پریشان مکن منی دُعا اِنت مُدام وشیانی تہ ءَ بات ئے ۔

بچکند ءَ پہ دگہ ھچ پش نکپت ، آئی ءَ گوں ھاموشی ءَ شت وتی کتاب بان ءَ ایر کُت اَنت کمو وھد ءَ پد بچکند ءِ آروس بندات بوت آئی ءِ دزگھار گل ءَ بال اِت اَنت ، ناچ کنگ ءَ اِت اَنت دُرسانی گَلّی ءُ سوتانی آواز انچو بُرز اَت کہ بچکندے درد ءُ ھیسکگ چیر تر اِتگ اِت اَنت ءُ کس ءَ نہ مار ات دزگھار سوت جنگ ءَ اِت اَنت بانور ءَ نازینگ ءَ اِتاں بلے آئی ءَ مار ایت کہ مرچی بانوری ءِ نازینک نا بلکیں منی مَرگ ءِ موتک گُشگ بوگ ءَ اَنت مردم بانورے ھنّی کنگ ءَ اتکگ آئی دستاں کہ ھنّی لگ ات آئی ءَ ہمے مار ات کہ اے ھنّی منی دستاں گش ئے سانکل جنگ ءَ اَنت اے ھنّی کہ منی پاداں پِرّ بوگ ءَ اَنت اے من ءَ چہ منی واباں ، منی منزل ءَ سِندگ ءُ دیگ ءَ جاہ ءِ برگ ءَ اَنت سرگوپ ءَ وھدیں آئی ءِ سر گوپت ءُ مھپران ءَ دانیچک جت آئی ءَ گمان بوگ ءَ اَت کہ اے سرگوپ ایوک ءَ منی سر ءل گوپگ ءَ نہ اَنت بلکیں منی واھگاں ، منی مارشتانی تہ ءَ تِج جنگ ءَ اَنت ، منی دل ءِ نوک رُستگیں بہاراں زہر جنگ ءَ اَنت پد ءَ سرگوپ ءَ بچکند ءِ سینگارگ بندات کُت ءُ آرا گُلابی رنگ گُلی دوچی ءِ پُچ ئِے گورا دات اَنت بلے آئی ءَ اے بانوری پُچانی تہ ءَ وت ءَ جنوزامے گش ئے دیست ، اے پُچ گُش ئے آئی ءِ ھالت ءِ سر ءَ گریوگ ءَ اتاں آ سینگارگ بوگ ءَ اَت ءُ جیڑیت ئِے کہ آ واب من وتی چمانی دی ءَ پہ مُرادے سینگار اِتگاں آ مرچی منی بالاد ءِ سینگارگ ءِ ھمراھی ءَ ولگوج کنگ بوگ ءَ اَنت سور ءَ دو ھپتگ گوست ءُ بچکند گون ناکامیں دلے وتی زند ءَ تکہ دیگ ءَ بلے انگت وانگ ءِ لوٹ اِت ئِے کہ بواناں دیمترا بلے نکن ئے کہ بچکند ءَ گُشے چُک ھست نوں پد ءَ آئی ءِ سانگبنداں گُشت کہ نا وانگ نہ لوٹ آں، تو وان ئے چے کن ئے ، تو جنکے ئِے تئی جاہ لوگ اِنت نند ، بِل کہ مردین چُک واناں ڈن ءَ رواں کار ءُ روزگارے پَٹ آں ، بچکند چہ زندگی ءَ گش ئے سک دل پُروش بوت، ہما زال کہ چاگردے ہمک جیڑھے پکرے کُت مرچی وت ناامیتی ءِ جُہلیں چات ءَ کپتگ اَت ،آ ھچ گل نہ اَت مُدام وتی ھیلانی تہ ءَ گار اَت ،گوں کس ءَ نند ءُ نیاد ، دیوان ، گپ ءُ ھبر ءِ نہ کُت بس وتی لوگ ءِ کارے کُتگ ءُ پد ءَ ھاموشی ءِ گون ءَ نِشت بچکند ءِ لاپ پُِرّی ءَ نوہ ماہ بوت نوہ ماہ ءُ دو روچ ءَ پد آرا شپ ءَ درد پِر بوتاں ،مردُماں زوت زوت ءَ آئی ءَ بَلُک ءِ کِر ءَ بُرت۔ بلُک ءَ گُشت اِشی ھالت ءِ سک کراب ءُ نگیگ اِنت اے پہ چُک مات بوگ ءِ واستا سک کسان اِنت، کمزور اِنت ، چُک پیداگ کُت نکنت اِشی ءَ ہرچی زوت تِر بیت بہ بریت شہر ءَ ڈاکٹرے ءَ شریں اسپتالے ءَ بلکیں آپریشن ءِ بہ لوٹ ایت بچکند ءَ کہ اے گپ اِش کُتگ آ وتی واب ءِ ترانگاں کپت ءُ جیڑیت ئِے کہ من پہ زالبولاں ھمے نوبت ختم کنگ لوٹ اِت بلے مرچی اے نوبت منی سر ءَ اتک ، آئی ءِ ارس شیپ گیپت اَنت کہ باریں داں کد اِے نوبت پہ چینچو زالبول ءَ کیت۔ شھر دور اَت راہ سک ھراب اَتاں زوت روگ سک مُشکل اَت بلے مردُماں ہرچند زوت روگ ءِ جد کُت ، روان تاں داں آ سر بوت آں شھر ءَ اِے پُرشتگیں راہ ءُ دَگانی سِٹ ورانیاں ، گون چُکی درداں کسان سالیں بچکند ءَ دُنیا یل ءَ کُت ءُ ھروھدی ءَ آئی ءِ چم بند بیت اَنت –

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔