نبشتانک: یاتیانی گرنچے پہ شھید ھالد ھیدر ءَ
نبشتہ کار: اللہ داد واھگ
دی بلوچستان پوسٹ
سلام ءُ دْروت منی مھروانیں ھمبل اے وھد مگرب ءِ وھد اِنت من چہ کار ءَ موکل کُتگ ژند ءُ پندی ءَ وتی اوتاک ءَ کپتگ آں دل گُش ایت پہ تو سلامے راہ بہ دے پد ءَ دل گُش ایت تو باریں کج ءَ ئِے دامگ ءَ ئِے اگاں اناں، بلے دل مرینگ ءَ نہ اِنت یار تئی چیزے یات اَنت پشت کپتگیں کہ کدی بے ھال نہ بنت بیت کنت تو بے ھال ئِے بلے من ءَ درست یات اَنت-
ترا یات بیت من جالگی ءَ اتکگ اِتاں ،؟ ھمے روچ ءَ کمّک گمیگ اِتاں تو اتک ئِے من ءَ جست کُت تو ھیران ءِ چی ءَ ؟ من گُشت، یار من تربت ءَ زر تُمن نہ کتگ اَنت کہ جالگی ءَ ریٹ شر تِر اِنت بلے اد ءَ و تُمن ءِ جِند نیست اگاں من پُگونزان ءِ دپ ءَ گوں پاکستانی زرّاں بہ رو آں من ءَ سک نُکسان اِنت تو ھمے وھد ءَ بچکندگے جُت ءُ گُشت اے گپ ءَ پریشان ئِے من بار جتگ شپ ءَ رواں تُربَت ءَ تئی زراں تُمن کناں ءُ باندا سُھب انشااللہ ترا زر رس اَنت نوں تو وش ئِے ؟ من گُشت شر جان منی زراں بر گوں تُمن اِش کن تو من ءَ پد ءَ زھر زھر ءَ چار اِت ءُ گشت بلاھیں ھوڈ یے تو من ءُ تو دوئیں روئیں تربت ءَ منی بار ءَ ھم ھالیگ کن ایں تئی زراں ھم تُمن کن ایں-
من گُشت یار من سک ژنداں من ءَ بِل ھمے وھد ءَ تو منی دست گِپت ءُ پاد کُت، پاداں روئیں تو گوشت من پاد اتکاں سوار بوتیں من ءُ تو تئی گاڑی ءَ ءُ جنزان بوتیں، تو ھارانی گانائِے پِر کُت ءُ گوشدارگ ءَ لگ اِت ئِے من گوشت سوچ یار اشی ءَ شریں گانائِے بیار تو بچکندگ ءِ جت ءُ گُوشت من زاناں تو مسلم ھمل ءَ ابید کس ءَ گوش ندارے منی بلے میموری ءَ مسلم ءِ گانا مان نیست من گُشت منی میموری دپ ءَ دے شوکیں گانائی مان تاھیر بکشاؤکیں ، من ءُ تو منی میموری دپ ءَ دات گاڑی ءِ ریڈو ءَ ھمے وھد ءَ مسلم ھمل ءِ گانا ئِے پِر بوت، بیا بجن اے ساھت ءَ نازینگ زلپ ءُ مھپرے-
تو گُوشت مسلم وش جنت گانا بلے گندئِے من کندگے جت ءُ گْوَشت ھو، ھمے داب ءَ ما جنزان بوتیں دانکہ بلیدہ ءَ ناگ ءَ سر بوتیں من واب ءُ وابینگ اِتاں کہ تو دست من ءَ پِر کُت ءُ گَوشت سے سلاہ بندیں مردم اَنت بچا تو من ءَ دگہ گپ ءِ موہ نہ دات تنا وھد ءَ چمے دُزاں یکے کہ نزیک ءَ اوشتاتگ اَت تو گاڑی ءِ ریس گپت دیم پہ ھمیش ءَ روگ ءَ اَت دُز ءَ دیت کہ گاڑی دیم پہ من چُٹ اِتگ دُز ءَ دور کُت دازانی تہ ءَ ءُ چہ مئے دیم ءَ دُور شُت۔ گاڑی چہ ایشاں گوست تنا وھد ءَ پد ءَ دُزّاں سے چار دانگ تیر آس دات بلے پَر اِش نداشت اَنت کمک دیم ءَ شُتیں تو اشتات ئِے، من گُوشت ھاں تو اوشتات ئِے ھیر اِنت ،؟ تو گُوشت من ءُ تو چہ دُزاں رک اِتیں بلے اے دگر یے ھکاں زر اَنت من گُوشت ھو بلے من تو بریں روئِیں تو و پد ءَ ھما جاھِل تو گوشت کمک سبر کن گپ تئی دپ ءَ اَت کہ گاڑی اسپیڈ پہ اسپیڈ پیداگ اِت اَنت نزیک ءَ اتک اَنت یکّے ءَ چہ کانچ وتی گاڑی یے سرُک دات ءُ گوشت ئِے دُزاں دُزاں بہ تچ اِت-
یات بہ ئِے کھروار تو اے روچی بلائیں گنوکی یے کُت ھاھاھا تو چہ سیٹ ءِ چیر وتاس کش اِت دست ءَ کُت من کہ تئی وتاس دیست من ءَ سک ترس اِت ءُ گْوَشت اَڑے یار ترا وتاسے گوں پد ءَ تربت ءَ سر گِپتگ ئِے تو گُوشت ھّو چی ءَ زاناں ترا ترس ایت،؟ من پہ ناکامیں دلے جواب نہ دات-
من تو ھمے گپ ءَ اتیں کہ دُزانی سائیکل پیداک اِت اَنت تنا وھد ءَ گُڑا رس اِت اَنت من تانکہ چک ترّینت اچ ما چہ گْوَستگ اِت اَنت، ھما دگہ گاڑی پیسر ءُ سائیکل رند ءَ اِتاں ھمے وڑا سائیکل والا دیم ءِ گاڑی والایانی رند کپتگ اِتاں ءُ من تو پُشت ءَ اِتیں ما کہ ناگ ءِ باراز ءَ رست اِنت من گُوشت ھمِد ءَ وپسیں یار من ءَ سک واب ءَ گِپتگ بلے تو نہ من اِت ءُ گِلی ءِ ھوٹل ءَ وپسگ ءِ گپ جت ءُ پد ءَ تو ھمے گپ ءَ لگ اِت ئِے کہ دُز یار اے گاڑیانی گِر اَنت، بزگ اِش کن اَنت۔
من گوشت تئی باریں اے زنگی ئیں وتاس آس بارت یانکہ ناں چی ءَ مارا بزگ کن ئِے وتسر ءَ یار تو بچکندگے جت تو ءُ گْوَشت تو بچا سکیں تُرسوک یے من جواب دات ھو یار مرگ گِران انت تو گُوشت واھگ من ترا بلاھیں دلیرے سمج اِتگ ءُ سرپد بوتگاں تئی دل اِش انت ؟ من گوشت ھو یار من ءَ برھال سک تُرس ایت من ءَ یات اِنت من اے وھد ءَ تریاک ڈک ڈک ءِ سر ءَ ورگ ءَ اِتاں بلے تئی کر ءَ چیر اِتاں ءُ دمان ءَ ڈکے وارتگ اَت ھم کہ سر سک کُوچنڈگ ءَ اَت کہ تو تنا وھد ءَ ھوٹل ءِ دپ ءَ رست ئِے ءُ دُزانی سائیکل ھم چہ ھوٹل ءَ گْوَست اَنت دیم پہ الندور ءَ من ءُ تو ھوٹل ءَ اشتات انت، گاڑی ءَ والایاں ھوٹل سر ءَ زرتگ اَت کہ دزاں راہ بستگ، بہ رو اِت اِشاں روگ ءَ نَیلیں، گر اِن اِش، بلے کس ءَ اشانی گپ گوش نہ داشت ءُ نشُوتنگ گوں۔
من تو یکے دیمے کمبِل پچ کُت اَنت ءُ ھمِد ءَ دِراج گِپت ایں تو گُوشت تو اگاں واھگ مرت ئِے من تئی کبر ءِ سر ءَ نویس آں لگور ، من گُوشت شر اگاں تو مرت ئِے من چی نبشتہ بہ کن آں،؟ تو گُوشت ترا چے مرز اِنت بہ وپس ءُ مِر چار بج بیتگ پد ءَ شش بج ءَ پادائگ ءُ روگی اِنت-
یار ھالو پل منی دوست نوں من زانگ ءَ آں کہ آ شپی تو چیا اے گپ جَت ءُ گپ ھلاس کُت پرچا کہ تئی باتن ءَ ھزار کسہ نکش اَت تو زانتگ اَت کہ تئی مرگ ءَ دُرست پُرسیگ بنت ءُ داں زندگیں تئی کُتگیں جُھد ءَ مزن جگری ءَ مُدام ساڑایاں بلے مرچی کہ تو من ءَ چہ پیش کپتگ ئِے من اِناں تئی کبرے سرے یک یک سِنگے تئی مھروانی راج دوستی ءِ کسہ کار ایت تو یار ابدمان بیت ئِے بلے من انگت ھما لگوراں کہ پیسر ءَ بیتگ آں بلے اگاں تو واتر کُت گڑا اے رند ءَ وتی مھروانی چہ کمّے مارا بکشاں گوں –
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔
