تئی دید ءِ گڈی رولہ
نبشتہ کار: آزین بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
مھروان اے ساھت ءَ روچ برکتی ءِ گُڈی کترہ ءُ ساھت اِنت آزمان ءِ دلبند ءَ بالیں مُرگ کش ءُ کِراں آیانی شرکنیں توار ، ابرم ءِ اجبیں زیبائی ءِ ھو گِند ئے من دل ءَ جیڑگ ءَ اِتاں کہ مرچی گوں تئی ھیالاں انچو دیم پہ دیم بہ باں چُش کہ تو منی چمانی دیم ءَ نشتگ ئے گُڑا چہ رولہ ءَ وشتریں چیز نیست اِنت پہ تئی گیر آرگ ءَ چے ءَ کہ رولھی ساھت اَنت کہ من ءَ پہ تئی جیڑگ ءَ لاچار کن اَنت اے ھمے رولھی ساھت اَنت کہ من ءَ تئی گُڈی دید ءِ ترانگانی چات ءَ چگل دینت ، گُڈی رند ءَ کہ ترا دیستگ اَت سما نہ بوگ ءَ اَت کہ من ترا چد ءُ پد نگنداں بلے آروچ سکا تورناک اَت پہ من ءَ کہ تو اَچ من گسر کپت ئے نوں تو زان ئے بلوچستان ءَ رولہ روچ ، شپ ماھکانی ، مھلبیں گوات ، ڈوک ءُ ڈل ھر شے ترا گیر آرگ ءَ اِنت ھر چی تئی شیدائی اِنت تئی نمیرانی ءَ پد زمانگ زمانگ ءِ گپ اِنت زندگی ءِ سپرنامہ ءَ کردار کاینت وتی ازم ءَ درنگاز کن اَنت ءُ یک ازمکارے ءِ بستار ءَ گُڈسر ءَ وتی سرجمیں کابلیت ءَ گوں شوکیں نامے ءِ واھُند بنت ءُ ابدمان بنت اے ساھت پہ من ءَ سکا کیمتی اِنت کہ منی ھردو دیدگ روچ ءِ ایر کپگ ءَ ھاموشی ءَ گوں گندگ ءَ اَنت ءُ ھمے ندارگ ءِ اندر ءَ دو ترمپ ارس پہ تئی نام ءَ ریچگ ءَ اَنت گریو گریوگ وَ ایب اِنت کول ء تئیگ ءَ ھو مھروان ایب اِنت بلے من گریوگ ءَ نیاں بس ترا گیر آرگ ءَ آں اے تئی رولھیں گیر اَنت تئی ابدمانی ءِ زھیر اَنت تئی دیمونی ءِ سر ءَ بستگیں پھر اَنت ، بلوچستان دروشمیں استال تو زان ئے ما شما درست کسھانی واھُند بہ ایں نوں ھدا بزانت کئی کسہ وشتر بیت بلے من ءَ شورہ بستیں سمو ءُ بولان رنگیں ریھان ءِ کسہ سکا دوست بیت گند ئِے ھردو پہ زمین ءِ سبزینگ ءِ چینچو شیدائی اِت اَنت، ھزار ماتانی واھگ ءُ برات ءُ گھارانی جزبگ جوڑ بوت اَنت ھو ھمیش اِنت اسلیں مھر کہ پہ زمین ءَ مُروارد شوھاز اِیت ءُ پہ بدواھاں اَنگر-
نوکی من تئی دیم داتگیں کلوہ پچ کُتگ اَت کہ گوات ءَ منی دوئیں چم چہ ھاک ءَ پُر کُت اَنت زمستان ءِ گوریچ ءِ ھال ءَ تو سھی ئے پورو گوریچ اِستان اِنت ھھھ گُڑا من ءَ ترا ھال دیگی اَت کہ مروچاں تئی یاتانی بادگیراں نوکیں ھُنرے ساز اِتگ ھمے کہ بیگاہ بیت من ءَ کشان ءُ کاراں مئے میتگ ءِ مزنیں کوہ ءِ لمب ءَ ھمد ءَ کہ من ءَ مدام سما بوتگ کہ من ءُ تو ھور نشتگین ءُ زمین ءِ ھستیں جاورانی سر ءَ باوست کنگ ءَ اِیں گار ءُ بیگواھیں مردماں گیر آرگ ءَ اِیں ، شھیدانی جوان مردی ءُ راجدپتری کارستاں یات کنگ ءَ اِیں ، پہ بلوچستان ءَ ھزار واب گندگ ءَ اِیں منی واب انگت ھمے میتگ ءِ دمکاں پش کپت اَنت ءُ تو ھمے واباناں ابدمانیں رنگے دات ھمک روچ کہ واب ءَ پاد کایاں تئی داتگیں سوگاتاں ساپ کنان ءُ پد ءَ وتی وتی جاہ ءَ ایر کناں برے کتابانی اندر ءَ ترا شوھاز کناں گُڑا برے شیر ءُ زیمرانی ھر رنگ ءُ ھند ءَ تو گون ئے گوں کدی کدی من وتسر ءَ ھیال کناں کہ ترا بگشاں ھما سوت ءَ بگش گند ئے برے برے ابیتک باں زھیر کہ دج اَنت من ءَ نوں اے شیر پورو منی زندگی ءِ راستیں ساھگ جوڑ بوتگ ھر دمان ءَ من ءَ زھیریگ کنت ءُ اندوھانی آماچ کنت نوں پہ من ءَ رولہ اوں یک مھروانیں ھمراھے ءِ رنگ ءَ جنت سما بیت گوں رولہ ءَ من ءَ ھزار گِلہ ھست اِنت بلے گِلہ گوں ابرم ءَ اے و گنوکی یے بیت ابرم ءِ وتی دود اَنت ءُ ما ھمیشانی بندوک بلے ھو من ءَ یکیں گِلگ ھست اِنت کہ پرچا پرچا آ روچی منی ءُ تئی گُڈی دیدار ءِ ساھت اِنت ءُ من زانگ ءَ نہ اِتاں روچ اوں وتی داب ءَ بُکگی اَت بیگاہ اَت بلے ھو نوں داں بیگاہ ءَ رولھی ساھتانی ھمراہ مہ بان ءُ ترا یات مکناں گُڑا بزاں میاریگ باں ترا و ھر ندارگ یات کنت پہ تو سوت گُش اِیت ترا نازین اِیت تو زمین ءِ ھاک ءِ مھروانیں ھمراھے ءِ گوں ھاک ءَ ابدمان بوتگ ئے، زر زمین ، زمانگ ، ابرم ھر شے پہ تو زھیریگ اِنت ارواہ ءُ رولہ من ءَ ھما رولھی ساھت ءِ ودار اِنت کہ تو گوں آجوئی ءِ وشبو ءَ واتر کن ئے گُڑا گوں تو ھور زند ءِ توامیں چست ءُ ایرانی کسواں کاراں ،زھیراں ندارگے کنان ءُ وت نندان ءُ بلوچستان ءَ نازیناں-
ھواریں مھر۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-
