TBP Balochi

بیا اٍت همگرنچی ءَ گٍچین کاری ءَ بے سوب کَنیں

سَنگر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

مرچی بلوچ قوم یک هنچیں جاورا گوازگ ءَ اَنت اے جاورءَ بلوچ راج وت سَرپد اٍنت کہ چٍکا بلوچ ءٍ گٍس آس دیَگ بُوتگ چٍکا بلوچ ءٍ لوگ ءَ ورناهے بچانی لاش شُتگ چکاں بلوچ چہ وتی جٍندے هنکین ءَ لڈینگ بُوتگ چکاں بلوچ گار بیگواه اٍنت
اے جاور بلوچ ءٍ سرا گوستگ ءُ اَنگت گوزاگ ءَ اَنت اے کُل آں نی زمہ وار پاکستان اٍنت

پاکستان ءَ بلوچ ءٍ واستہ هچ پَشنگیپتگ بلوچ ءٍ دانشور اُستاد نودربر ڈاکٹر کُلیں زانتکار کُشتگ ءُ گار ءُ بیگواه کُتگ اَنت مَرچی بلوچ چہ پاکستان ءَ چے اُوست کَشیت کہ آه را وؤٹ دَنت پہ گٍچین کاری ءَ کُمک کَنت مَرچی بلوچستان
ءٍهرکُنڈا مات ءٍ بَچ گار اٍنت لَتیں همیں بے زمیر پہ ووٹ ءٍ واستہ اُشتاتگ ءَ کہ مہ بلوچ ءٍ جیڑه ءَ توجیل کَنا اَنت همیں بے زمیر یک روچے همیں پُرسیگ ءٍ ماتانی هال ءٍ گٍرگ ءَ شُتگ کہ شُماه چون اٍنت نہ هج وڑا نہ شُتگ ءَ بَلے مرچی همیں گیچین کاری بٍندات بُوتگ ءَ مَرچی همیں بے زمیر گٍس پہ گٍس یلا اَنت کہ مہ راه وؤٹ بٍدی اٍت نوں پہ کجام اُوست ءَ بلوچ راج شُماراه کُمک کَنت

…..َعظیم بلوچ فرزندء

شُماں وت پاکستان ءٍ دروستیں پَندل
ءَسَرپداٍت مَرچی پاکستان مےَ شُمے وانگجاه قبضہ کُتگ اَنت
کہ بلوچ چہ وانگ ءَ هم پَش بہ کَپیت مرچی پاکستان ءَ شُمارا بَدهال ءَ چہ بَذهال کُتگ بلوچ راج یک گیرت مَندے راج ءٍ بلوچ وتی سرا دژمن ءٍدیما هچ وڑا جَہل نہ کَنت
بیا اٍت همگرنچی ءَ مَرچی دُگنیاں ءَ همیں باور کناین ءٍ کہ بلوج هچ وڑا پاکستان ءُ آهی کاسگ چَٹاں پہ هچ وڑا کُمک نہ کَنت مَرچی پاکستان ءَ هم پیش دارے کہ بلوچ هچ وڑا گوتو هوار نہ بَیت بلوچ هچ وڑا تَرا وؤٹ نہ دَنت بلوچ تی غلامی آں هچ وڑا قبول نہ کَنت بلوچ ترا وتی شہیدآنی هساب ءَ ی‍َک پہ یَک ءَ گٍپت بلوچ ترا هچ وڑا ماپ نہ کَنت

پاکستان ءَ بلوچ راه چے داتگ هچ ءٍ نہ داتگ پاکستان بلوچ راه بَس غم داتگ بلوچ ءٍ ورناه بُرتگ ءُ گار ءُ بیگواه کُتگ اَنت بلوچ ءٍ گٍس پہ گٍس ءَ لاش راه داتگ بلوچ سرڈگار ءٍ سرا قبضہ ءٍ کُتگ بلوچ ءٍ وت واجہ ءٍ پُلیتگ بلوچ ءٍ واستہ هچ نٍیشتگ مَرچی کہ گچین کاری بٍندات ءَ پاکستان ءٍ کاسگ چَٹ همیں گُشاں مہ بلوچ ءٍ جیڑاه ءَ توجیل کناں نہ بلوچ جیڑا تو توجیل کُت نہ کنیں بلوچ آجوهی لوٹ اٍت بلوچ مَرچی ترا هچ وڑا قبول نہ کَنت

همیں نیشنل پارٹی یا بی این پی عوامی یا آه دگہ پارلیمنٹ پارٹی کہ هست ءَ وتاراه بلوچ ءٍ راهشون ءُ درد وار گُشاں اَنت همیں نیشنل پارٹی ءٍحکموتی بُوتگ چٍکاں بلوچ آوار جَنگ بُوتگ چٍکاں بلوچ وتی میتگ ءَ چہ لڈینگ بُوتگ چکا وانگ جاه پاکستانی لشکرا وتی بُنجل جوڑ کُتگ مَرچی همیں بے زمیر کاینت کہ مہ را وؤٹ بدی اٍت مہ شُمےجیڑا توجیل کنیں نہ واجہ ڈاکٹر مالک نہ واجہ احسان شاه نہ واج اَختر مینگل تو نوں بلوچ راه هچ وڑا ریپینت نہ کنیں تو بلوچ راه هچ وڑا مزید غلام کُت نہ کنیں بلوچ تی دُرستیں
پندل ءَ سَرپد اٍنت بلوچ ترا وتی راهشون نہ مانیت
نوں کُلیں بلوچ ءَ گوں دزبندی اٍنت کہ شما کُل بلوچ یک حون ءُ یک زات ءُ یک قوم اٍت نو بیا اٍت کُل بلوچ گوں همگرنچی آں پاکستان ءٍ گچین کاری بے سوب کنیں

سَمُّل ءُ مھلب ءِ ودار آسری نہ بیتگ

اکیل مراد

دی بلوچستان پوسٹ : بلوچی کالم 

ھمک اَئید وتی نوک ءَ پِر کن اَنت ھمک گم ءُ وشی وتی رنگاں رج اَنت اَچ جھان ءَ چہ ھمے بیگاھانی مولماں درپشین اَنت بیگواھیں کہولانی تہ ءَ اے گم ءُ وشی نند ءُ نیاد آیانی جھان ءَ سرگوستگ اَنت آ ایوک ءَ وتی دوستگیں مردمانی ودار ءَ نیشتگ اَنت ۔

بلے آیانی اوپار ھنچُش واجہ رب ءِ پاک ءَ مزن کرتگ کہ ھنچیں مردم ھست آ بازیں سالاں چہ وتی دوستگیں مردمانی ودار ءَ نیشتگ اَنت بلے آیاں دم نہ برتگ انگت ءَ ھما ریاست ءِ مکاریں دُز ءُ ڈنگاں ھمے جست ءَ گرگ ءَ اَنت اگاں مئے دوستگیں مردماں جرم ءُ گناہ ءِ کرتگ گڑا آیاں وتی انساپی جاھاں پیش بہ کن اِت تاں جھان ءُ ما درست آئی ءِ بدیں کرداں بہ گندیں مکاریں دزاں تنی وھدی ھچ چشیں بیگواہیں مردمے دیم ءَ نیاھورتگ کہ آ وتی راستگیں گپاں انساپ ءِ پلک ءِ سر ءَ بہ کنت ۔

انسان ءِ یک روچ ءِ ناں یک کلاک ءِ بند کنگ انسانی ھکانی لگتمالی انت ناکہ سالاں سال بلوچستان ءِ رھشون ءُ زانشت بندیگ جاھاں بند اَنت بلوچستان ءَ ھزاراں چک وتی پتانی وداراں نیشتگ اَنت ھزاراں گھار وتی براتانی ودار ءَ نیشتگ اَنت ھزاراں مات چکانی ودار ءَ نیشتگ اَنت ھزاراں زال وتی چکانی پت ءِ ودار ءَ نیشتگ اَنت۔

ھمے چکانی تہ ءَ سمی ءُ مھلب ھم وتی پِت ءِ ودار ءَ نیشتگ اَنت سمی ءُ مھلب ءِ پت دوھزار ءُ نوہ بیست ءُ ھشت جون ءَ پاکستان ءِ چیریں ادارھانی کارندھاں بلوچستان ءِ دمگ ھزدار اورناچ ءَ ھسپتال ءَ سرکاری ڈیوٹی ءِ وھد ءَ آوار جتگ ءُ برتگ اَت۔ کہ تنی وھدی بیگواہ انت سمی ءُ مھلب ءَ وتی زندمان پریس کلبانی دیم ءَ گوازینتگ ءُ انگت ءَ گوازینگ ءَ اَنت ھردوکاں چشیں درے پَش نہ گپتگ اود ءَ وتی پت ءِ شوھازگ ءَ وتی توار سر نہ کرتگ ۔انسانی دراں چہ آیانی اُمیت ھچ وڑ ءَ نہ پروشتگ آیانی لیکو ءُ دیدانک ھمے بیتگ ءُ انگت ءَ ھمیش انت کہ مئے پت ءِ میار ءُ گناہ چی انت؟

چیا اِنچُک وھد ءَ بیگواہ اِنت؟
پرچا زاھر کنگ نہ بیت؟
پرچا تھاریں کوٹیانی تہ ءَ بندیگ اِنت ؟
ھمے ترس ءَ آئی ءَ پدریچ ءِ وشھالی ءَ توار چِست کرتگ ھمے ھاتر ءَ آئی ءَ پدریچ ءِ درتہ پچی دیستگ؟

ھمے ھاتر ءَ بندیگ انت آ بلوچ نیشنل مومنٹ ءِ باسک ءِ بیتگ ھمے ھاتر ءَ آئی ءَ بزگی ءِ سر ءَ ماریتگ ھمے ھاتر ءَ گار ءُ بیگواہ کنگ بیتگ آئی ءَ بلوچستان ءِ کُنڈ کُنڈ گولیتگ اَنت پہ بلوچ ءِ باندات ءُ تپاکی ءَ ۔ ھمے درد تنی وھدی آسر نہ بیتگ گوستگیں اَئید ءِ وھد ءَ سمی گوں مھلب ءَ زگریں روچ ءِ سر ءَ نیشتگ ءُ پہ وتی پت ءِ شوھازگ ءَ جیڑیتگ اِش انسانی ھیش ءُ ھشرت درست یک کِر کنگ بیتگ اَنت ءُ آیانی زندمان ایوک ءَ دگانی سر ءَ گوزگ ءَ اِنت ۔

اناں اے روچ پہ بلوچاں نکش اَنت ءُ جھان ءِ پترانی تہ ءَ چشیں جھداں پِر نہ گوستگ کہ اود ءَ جنزانی رھشون بیگواہ کنگ نہ بیتگ اَنت آیانی آسری ودار یک دلجمیں وھدے ءِ ستک ءَ نہ ایتکگ اَنت آیانی سرجمیں ودار تاں گڈی بیگاہ ءَ ھم آسر بیتگ اَنت ۔ سمی ءُ مھلب ءَ پہ وتی پت ءِ شوھازگ ءَ شال تاں کراچی، کراچی تاں اسلام آباد اے مزن پَٹیں زمین پند جنان کرت ءُ شت اَنت ھمے زمین ءِ سر ءَ کپتگیں سنگ ءُ ھاک ھم پرسان کت اَنت کہ مئے پت ءِ میار ءُ گناہ چی انت کہ بندیگ انت؟

درستاں وت ءَ بے وانک کرتگ اَت ھنچش اے گرم ءُ سردیں مولم ءَ آیانی ھنارکاں ایر کپتگیں اَرس ھمے پسو ءَ دئے اَنت کہ آیانی پت ءِ اگاں میار ءُ گناہ ءِ ھست آ ایوک ءَ آئی ءِ گھبودی ءُ بلوچیت اِنت کہ آ برگ ءُ بندیگ بیتگ۔ ھمے وڑ ءَ درستیں مردمانی میار ءُ گناہ ھمیش انت آیاں وتی گلامی ءِ نہ منّگ ءِ سر ءَ مکاریں دُز ءُ ھُکاں آوار جتگ ءُ برتگ اَنت ۔ سمی ءُ مھلب ءِ ودار انگت ءَ آسری نہ بیتگ ءُ انگت ءَ آیانی اُمیت ھم نہ پُرشتگ اَنت ۔

دین جان زوت آجو بات ئے

ایمنی ءِ پٹ ءُ لوٹ ءَ بیگواہیں دین محمد بلوچ

نوشتہ کار: لیاقت بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

ایمنی دارگ واستہ المّی اِنت کہ قربانی بدے پرچاکہ مرچی قربانی ءَ ابیت ہچ نبیت اگاں مرچی ماں دنیا ءِ توکا انکس بدلی گِنداں گُڑاں آھانی برجم دارگ ءُ آھانی وجود بوھگ سبب قربانی زانگ بیت. ایمنی یک ہنچیں چیزے ایشی اے وھدا دگنیا اشد المّی اِنت، انچوکہ یک زانتکارے گُشیت کہ ” ایمنی گوں یک بچکندگے ءَ ودی بیت” کازماس ءِ واستہ مرچی دگنیا تہا بازیں مردمے گوں یک شریں کساس ءِ ءَ کار کنگ ءَ اِنت. دگنیا تہا مزن مزنیں اِستاناں مزن جنگ دوئم ءَ پد یک گل جوڈ کُت کہ ءَ دگنیا تہا پہ لس محلوق ءِ ایمنی واستہ کار پِکن. ما گوں شری ءَ بچاریں گُڑاں آرا مرچی مزنیں اِستاناں وتی وتی دست چیر ءَ کُتگ ءُ آرا وتی مفادانی واستہ کارمرز کنگ ءَ اَنت. مرچی آ گل چہ یو این او ءِ نام ءَ زانگ بیت وھدے کہ آئی بُن ھشت ایرکنگ بیت گُڑا دگنیاءِ توکا جنگ ھلاس بیت ءُ ایمنی واستہ کار بیت لس محلوق ءِ حق دیگ بنت ءُ آھانی حقانی واستہ کار ھم کنگ بیت. مرچی اگاں ما بلوچستان ءِ سرا چمشانک ءِ بدیں گُڑاں مارا ہنچیں اڈ ءُ جنجال دیما کئیت ءُ بلوچ لس محلوق ءِ لُوٹوکیں، آئی جنوک ءُ کشوک ھم یو این او یک باسک ءِ پاکستان زانگ بیت.

بلوچستان توکا مرچی ہزارانی کِساس ءَ مردم گار آں، آھاں وتی وت واجہی دارگ ءُ راجی آجوئی رکینگ ءِ واستہ جنگ ھم کنگ ءَ اِنت ہمے میان ءَ مزنیں کِساسۓ ءَ بلوچ ورنا، پیر کماش، زہگ ءُ زالبول پاکستانی اِستان ءِ دست ءَ بیگواہ بوتگ انت بازینے ژانگولیں کُنٹ دست کپتگ انت ءُ بازینے انگت گار ءُ بیگواہ اَنت آھانی تہا مے بازیں راج دوستیں جہدکار ھم گار انت اودا وانندہ ہم ہست مے راہشون ھم اوار انت مرچی ءَ تاں وانندہ ورنا گل ءِ وائس چیرمین ذاکر مجید ءُ چیرمین ذاہد بلوچ ءُ ایدگہ بازیں ورنا ھم بیگواہ انت مرچیا تاں ہمے وڑا بی این ایم ءِ ھم مزنیں باسکے بیگواہ اِنت آھانی تہا ڈاکٹر دین محمد ھم است کہ ءَ وھدے وتی 28 جون 2009 ءِ چہ ڈیوٹی ءَ خضدار ءِ یک علاقہ اورناچ ءَ بیت گُڑاں چموداں پاکستان ءِ چیریں ادارھانی دست ءَچھ بیگواہ کنگ بیت. مرچی آرا نوہ سال اِنت ءَ انگت گار ءُ بیگواہ اِنت۔

سوچیت ہما آس کہ پُر زندگ انت مرچی اگاں ما بچاریں گُڑاں اے نوہ سال ءَ آئی چُکاں ءُ آئی خاندان ءِ مردماں چنچو جہد کُتگ آھانی دلے درد انگت زندگ اِنت آھی خاندانے مردماں وتی کچ ءُ کِساس ءَ مزنیں جہد کُت بلے انگت سوبمند نبوتاں بلے انگت وتی جہد آھاں برجم داشتگ آھاں وتی وشیاں آس ءَ مانداشتگ ءُ جہد کُتگ عیدانی روچاں کراچی ءُ کوئٹہ پریس کلب دیم ءَ بھوک ہڑتال ھم کُتگ. پاکستان ءِ توکا آھانی حبر ھچیں وڑے ءَ گوشدارگ نبوتگ آھاں گوں وتی لوگ ءِ مردوماں گوں ھوار ایدگہ بیگواہیں مردومانی واستہ کوئٹہ تاں کراچی، کراچی تاں اسلام آباد لانگ مرچ کُتگ کس ھم سہی نبوت کہ چے بوہگ ءَ اِنت ایشانی اڑ ءُ جنجال چیو اَنت۔

ہمیشاں گوں ماما قدیر، فرزانہ مجید، سمی، علی حیدر ءُ ایدگہ باز ھم ھوار اتاں۔ ماما قدیر بیگواہیں آزادی رکینگ واستہ یک جہدے کنگ ءَ ات اَنت۔ ماما قدیر ۓ گوں وتی ہمراھاں بر سغیر توکا لانگ مارچ دومی مستریں مثال اِنت. اولی کہ کجام وھدا گاندھی احمد عباس ءِ سابر متی آشرم ءَ چہ 12 مارچ 1930 ءَ 390 کلو میٹر ءِ سفر بِندات کُت گُڑاں کجام وھدا گاندھی گوں وتی ہمراھاں 24می روچ ءَ گُجرات ءَ سر بوت گُڑاں گاندھی مُشتے ھاک دستا کُت گُشتے ما ٹیکس نہ دیاں گُڑاں انگریز سرکار حپا بوت رندا 15 اگست 1947 ءَ انگریز سرکار چہ ھندوستان ءَ چہ رخصت بوت. ماما قدیر گوں وتی ہمراھاں گاندھی ہم ریکارڈ پروشت آھاں 2500 کلومیٹر ءَ چہ گیش پند بُرتگ ءُ انگہ وتی جہد برجم داشتگ ۔ گاندھی غلامیں ھندوستان تہا گاریں آجوئی واستہ جہد ءَ ات، ماما وتی ہمراھاں گوں یک آجوئیں راجے بیگواہیں محلوق ءِ واستہ جہد کُت ءُ انگت کنگ ءَ اِنت۔

اتحاد ءِ سوگات

کاروان بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

اتحاد بزان یک مشتی ءِ جند ھرابیں چیزے نہ انت بلے بلوچاں اے گپ رد بزان مٹ کُتگ، بلوچ سک دیر انت کہ جنگ ءَ انت اے وڑا مان نہ گیشیت-

بلوچ دژمن ءِ خلاف ءَ جنگ ءَ اَت ءُ اے سُدا ھم نہ اَت کہ ما پُروشت ءُ پُروش انت اناگت ءَ وابیں بلوچ رھشوناں ھوش کُتگ ما شنگ ءُ شانگ انت ءُ مارا اتحاد کنگ لوٹیت، سوشل میڈیا بلوچ ءِ کُلیں رھشوناں ھمے گپ چست کُت کہ اتحاد وھد ءِ ھاسیں لوٹ انت، لھتے وھد ءَ پد بلوچ سلاہ بندیں گَل بلوچستان لبریشن پرنٹ ءِ جارکش گوھرام بلوچ ءَ بیان ءِ جاری کُت کہ بی ایل ایف ءُ بی ایل اے میان ءِ اتحاد ءِ سرا تپاک کنگ بوتگ، ھمے بیان ءَ دیر نہ گَوست بی ایل اے دو جاہ بھر بوت ءُ یکیں گَل ءِ دو جارکش جئیند بلوچ ءُ آزاد ءِ نام ءَ زانگ بنت ءُ سوشل میڈیا ءَ ھم یکیں گَل ئے دو ٹوئیٹر اکاؤنٹ است انت، بی ایل اے دو بھر بوگ پہ راج ءَ اتحاد ءِ اولی سوگات بوت ءُ سوشل میڈیا پروپکنڈہ گیش بوت انت، ھمے اتحاد ءِ گپ انگت ھما وڑا اَت کہ بلوچستان لبریشن فرنٹ ءُ بلوچ ریپبلکن آرمی ءِ میان ءَ دوری بندات بوت ءُ سوشل میڈیا ءَ یکے دومی ءِ خلاف ءَ بیان بازی ایش کُت، اے وھد ءَ بی ایل ایف کمانڈر واحد کمبر ءَ وتی یک نبشانک ءِ تہ گُشت کہ بی این ایم ءُ بی ایل ایف یک ادارہ ءِ شکل ءَ انت ءُ اے دگہ ھرچی کہ سیاسی یا سلاہ بندیں گَل کہ است انت آھانی تہ فردی فیصلہ کنگ بیت ۔

اے گپ ءَ چہ بلوچ ءِ راج ءِ دماگ گڈ ءُ منج بوت انت بلے ھمے میان ءَ بلوچ نیشنل موومنٹ ءِ کارمستر خلیل بلوچ ءَ گُشت کہ سوشل میڈیا ءَ دژمن خلاف ءَ کارمرز بکن اِت بلے اے یک آسر نہ بوؤکیں کِسہ ءِ بندات بوت اَت، وھد گوزّان بوت بی ایل ایف ءِ دگہ کمانڈرے ءَ گُشت کہ براھمدگ پاکستان ءِ گوما گپ ءُ تران ءِ واستہ تیار انت بلے پاکستان زانت کہ براھمدگ ءِ وھد گوست ءَ، اے بُھتام ءُ تژن ایوک ءَ براھمدگ ءِ سرا جنگ نہ بوتگ انت ھیربیار ھم اے وڑیں بازیں تژن ءُ بُھتام ھم سینگ ءَ جاگہ داتگ ءُ مروچی باندا بلوچ رھشون ءُ سوشل میڈیا دژمن خلاف ءَ کارمرز کنگ ءِ جاہ ءَ وت مان وتی تژن ءُ بھتام جنی ءَ گیش نہ انت، منی ھیال ءَ بلوچ سیاسی یا سلاہ بندیں رھشون وت مان وت ءَ انچو دور نہ انت یکے دومی ءَ گون ھال ءُ اھوال کُت مکنت انت بلے ایشان ءَ سوشل میڈیا ءِ سرا گپ نزانان چے واستہ چو وش بیت۔

27 مارچ ءِ درگت ءَ براھمدگ بگٹی ءَ گُشت کہ اے روچ ءَ سرجمیں بلوچستان ءِ سرا قبضہ کنگ نہ بوتگ اے روچ ءَ بس قلات ریاست ءِ سرا زورانسری قبضہ کنگ بوتگ ءُ اے دگہ بلوچستان وتی شوک ءَ گوں پاکستان ءَ ھوار بوتگ ھمے گپ ءِ سرا سوشل میڈیا جنگ ءِ میدان جوڑ بوت، 20 جون ءَ مند ءِ بلو ءَ وھید نامین ورناھے ءِ زمہ واری 22 جون ءَ بی آر اے ءَ قبول کنگ ءَ پد گوَستگیں روچ ءَ بی ایل ایف ءِ جارکش گوھرام بلوچ ءَ وتی جاری کُتگیں بیان ءِ تہ گُشتگ اَت کہ بی آر اے ءَ بی ایل ایف ءِ سرمچارے کُشتگ اے گپ منی سمجھ ءَ اتک بلے اے ھچ ءَ منی دماگ گیش تر چِل کُت انت کہ فرسودہ سرداری سوچ ءَ پدر کنگ ءَ انت، ادا سرداری سوچ گپ نیست اَت آخر اے گپ کجام نیمگ ءَ اشارہ کنگ ءَ انت من ایشی سرا گپ نہ کنان اے بی ایل ایف ءُ بی آر اے ءِ اولی دپ جنگی نہ انت ایشی ءَ چہ پیش جگو ءِ کوش ءِ زمہ واری ءِ سرا ھم یکے دومی ءَ دپ جنگی بوتگ اَت، من مروچی ایوک ءَ نشت ءُ جیڑگ ءَ لَگ اِت اون ءُ وت ءَ وت جُست کُت ما کدیں اتحاد کنیں منی دل ءَ جواب دات کہ بلوچ ءِ اتحاد ھمیش انت ءُ اے دُرست اتحاد ءِ سوگات انت۔

گُنگی اَیب اِنت

نبشتہ کار :زڈ جی دشتی

دی بلوچستان پوسٹ : بلوچی کالم 

من برے برے جیڑ آں گوں وت ءَ باتن ءَ وتی وت ءَ بیگواه کن آں ءُ همے هبر ءِ سر ءَ جیڑ آں کہ من بہ گُش آں کہ من گُنگی آں اِے هبر من ءَ وت نہ بیت باوَر آگن من بہ گُش آں کہ من کرّی آں اِے هبر هم پہ من زیب نہ دَنت ءُ من همے هبر ءِ سر ءَ باز جیڑ آں کہ گُنگی پہ من آں اَیبے _

من اِشیا هم سَدّکاں کہ من گُنگ ءُ کَرّ نباں کہ راج ءِ درد ءُ گم من آں هِچ وڑ ءَ گُنگ بیگ ءَ نیل اَنت من هم اِد ءَ هبر ءَ نہ آں منءَ وتی گُلامیں گُلزمین هبر پرماهگ اِنت ءُ هما مکّهیں ماتانی تاسپیں بچ کہ شهید بیتگ اَنت هما گُلیں شهیدانی هون کہ رتکگ اَنت پہ گُلزمین ءَ منءَ همے هون هبر پرماهگ ءَ اَنت ءُ هما ماتانی کہ بچ بیگواه آں زنداناں بندیگاں آهانی آه ءُ پریات منءَ هبرپرماهگ ءَ هاں ءُ بلوچ راج ء ِ
همازالبولانی شرپ ءَ گوں لگوریں دژمن لیب ءَ اِنت من ءَ همے زالبولانی آه ءُ پریات هبر پرماهگ ءَ اَنت ۔

من دلجماں کہ داں مانیت ارواه منی جبین ءَ راج ءِ بزّگی ءُ درد منءَ گُنگی ءَ نیل اَنت ءُ هبر پرماهاں ۔

داں مان اِیت هیا ئے منی جبین ءَ
نہ بیت ایر توپک منی زمین ءَ

اگاں مہ دروه اِیت ارواه کامپول ءَ منیگ ءَ
نہ بارت دژمن هیشی منی گُلزمین ءَ

من جیڑاں برے کہ اگن یک بلوچی یے تہ ءَ بلوچی جزبہ ءُ بلوچیت ءُ شرپ هست آ هِچ وڑ ءَ گُنگ بیت کُت نہ کنت کہ آئی ءَ هما جزبہ گُنگ بیگ ءَ نیل اِیت ءُ آئی ءَ هبر پرمایت اگن یک بلوچی یے تہ ءَ بلوچیت بہ بیت آ وتی راج ءِ بزّگی ءُ راج ءِ درداں هرچ سُورت ءُ هرچ هال ءِتہ ءَ مار اِیت پہ وتی بزّگیں راج ءَ جُهد کنت ءُ آ وتی هکّ ءَ ادا کنت چائے زُبان ءِ دروشُم ءَ، نَد یا گوں توپک آ وتی جُهد ءَ کنت۔

زالم ءِ هلاپ ءَ پادکئیت ءُ وتی دژمن ءِ دیم ءَ دیوال ءِ جوڑ بیت دژمن ءِ راه ءِ سر ءَ ڈنگرے بیت بلے آ بلوچ ءِ تہ ءَ بلوچیت بہ بیت بلوچی جزبہ بہ بیت آ هرچ وڑ ءَ وتی جزبہ ءَ پہ راج ءَ کارمرز کنت ءُ وتی راج ءِ هکّ ءَ ادا کنت۔

بلوچ داں وتی بلوچیت ءَ بے هیال مبیت آئی یے سَسّا ءَ گُنگی ایبے آ هِچ وڑ ءَ گُنگ نہ بیت
گُنگ نہ بیت ،،
گُنگ نہ بیت ،،

راھشون اَنگت بیگواہ اِنت

علی مراد

دی بلوچستان پوسٹ 

چوناھا مئے ھند ءُ دَمگ ھم چو بلوچستان ءِ آ دگہ دمگانی وڑ ءَ ھَرّوچ ریاست ءِ زُلم ءُ زوراکی ءِ آماچ اَنت، ھرّوچ گِس سوچگ بَنت، ھرّوچ یک ماتی ءِ بَچّے چست کَنگ ءُ بیگواہ کَنگ بیت۔
ھمے وَڑ ءَ یک روچے مئے ھلک ءِ جوانیں ادیب ءُ شاعر واجہ راھشُون ھم چِست کنگ بوت، راھشون مُلّا پازُل ادبی کاروان ءِ کمک کارمستر اَت، آئی ءِ جُرم ھمیش اَت کہ آ بلوچے اَت، آئی ءَ گوں سیاسی گَلے ءَ سیادی یے ھَست اَت ناں کہ سیاست ءَ گوں کار، تھنا وتی کار ءَ گوں ایماندار اَت، اسکولی ماسٹرے مدام گوں چکّانی وانینگ ءُ وتی اَدبی چِست ءُ ایراں گوں دلگوش اَت، ھمے کاراں گوں ایماندار اَت ــــ زاناں واجھاں راھشون ءِ ایمانداری ءَ چہ ھم بیمّ اَتک کہ مرچی ءَ چہ دو سال ءَ پیش آ چہ ھَند ءِ وانگ جاہ ءَ نودربر ءُ آ دگہ ماسٹرانی چمّانی کَلّ ءَ پاکستان ءِ لشکر ءَ آوار جَت ءُ بیگواہ کُت کہ اَنگت بیگواہ اِنت۔
بلئے من بِہہ نہ دِیست کہ مرچیگیں ادیب کہ وت ءَ راج دوست ءُ ادب ءِ سرخیل گُش اَنت پہ راھشون ءَ دانکے نبشتہ کُت نہ زان آں آیاں ھم تُرس اِیت اگاں راھشون بے وسیں راجے ءِ بے وسیں بَچّے، پہ بَزّگ ءُ بے وسے ءَ کُجام بے چارگ نبشتہ بہ کَنت۔ راھشون کتاب ءِ وانوک ءُ وانینوکے اَت، ءُ بیمّ ءِ چاگرد ءَ نشتگیں تھنائیں ءُ گریبیں بلوچے اَت۔

واجہ راھشون ءِ بیگواھی ءَ رَند من مُدام راھشون ءِ مات دیست کہ اللہ ءِ پاکیں کتاب ئِے گون اَت مُدام دَرامدانی دَرانی دپ ءَ نشتگ ءُ چم ئِے راھی اِت اَنت، چو ھزاراں بندیگیں بلوچانی مات ءُ گھارانی وڑ ءَ مدام چہ دَرامداں جُست ئِے کُت کہ منی بچ ءِ گناہ چے اِنت کہ شما بَندیگ کُتگ بلئے چہ درامداں اے بے وسیں مات ءِ سر ءَ بہہ بَزّگ نہ کُت ءُ ناں کہ یک جُستے ءِ پسّہ دات۔

راھشون ءِ مات میر ءُ معتبرانی دَرانی ٹُکّگ ءَ ھم مجبور بوت، ھرچ لوگ ءَ شُت کہ بلکیں میر ءُ مھتر آئی درد ءَ بہ مار اَنت بلئے مات مُدام گوں ارسیگیں چمّاں لوگ ءَ اَتک ءُ پہ بے وسی مدام دست رَبّ ءِ نیمگ ءَ ٹال کُت اَنت مدام من دیست کہ اللہ ءِ پاکیں کتاب ئِے گون اِنت وتی گِس ءِ دپ ءَ نشتگ ءُ پریات ءَ اِنت ۔

بلئے راھشون اَنگت بیگواہ اِنت، یک روچے من سُھب ءَ اناگہ واب ءَ چہ بُست کُت چاراں مھلوک ءَ کوکّار اِنت کہ لشکر ءَ بازار ءَ انگیر ءَ کُتگ من جیڑ اِت مرچی پہ میتگ ءَ اللہ وت اِنت بلئے لشکر پہ مردم شماری ءَ اتکگ اَت ءُ بازار وتی ترس ءُ انگیر ءَ کُتگ اَت، لوگ لوگ ءَ شُت باریں چنکس ماتانی تاسُپیں بچ بیگواہ کُتگ اَت چنچو لوگ سوتکگ ءُ پُر کُتگ چو بلوچستان ءِ ھرچ کُنڈ ءِ وڑ ءَ اے بازار ءَ ھم لشکر بے سوب بیت پہ مردم شماری ءَ۔

راھشون ءِ مات ءِ لوگ ءَ ھم لشکر اَتک کہ من مردم شماری کن آں بلے مات ءِ جُست ءُ لوٹ تھنا ھمیش اَت کہ منی بَچ کُج اِنت؟ منی بیگواھیں بَچ ءَ بیار اِت کہ شُما چہ وانگجاہ ءَ آوار جتگ ءُ بیگواہ کُتگ
راھشون ءِ بیگواھی ءَ سالے سرجم بیتگ اَت اے وھدی بلے ھچ وڑیں ھال نیست اَت، مات مدام ھیال ءُ جیڑگانی تھا وتی بچ ءِ واتری ءِ ودار ءَ نِشت، چہ ھمک نیمگ ءَ بے وس بیت مدام میتگ ءِ چُک یک جاہ کُت اَنت ءُ کُران وانی کُت ءُ ھُدا ءِ دربار ءَ دوا لوٹ اِت، بے وسیں مردمے دگہ چے کُت کنت۔

بلئے مرچی ھما میر ءُ معتبر پہ ووٹ ءِ پِنڈگ ءَ پد ءَ مئے میتگاں پیداک اَنت، ھما روچ ءَ راھشون ءِ مات پہ گریتگیں چم واتر راہ اِش دات مرچی شرم ھم نہ کن اَنت کہ پہ ووٹ ءِ پنڈگ ءِ پد ءَ ھما مات ءِ دروازگ ءِ دپ ءَ اوشتاتگ اَنت کہ مارا ووٹ بہ دئے اِت ما پہ شُما آسراتی کار اِیں، شمے کاراں شر کن اِیں، اے مات ءِ گریتگیں چماں گوں واجھاں گُشت شرم کن اِت منی بچ ءَ دو سال ءَ برز اِنت کہ بیگواہ اِنت شُمارا مئے یاد نہ اَتک، ما شُمے دروازگانی دپ ءَ اوشتات ءُ پریات کُت شُمئے گوش کَرّ ءُ زبان لِلّ اَت بلئے مرچی کہ ووٹ نزّیک اَنت تو مئے ترانگ ءَ کپتگ ئے ، مئے لوگ ءِ دپ ءَ پچّی ءَ ھم نئیل اِت، برو اِت ھزارانی ماتانی بچ کہ شھید بیتگ اَنت مئے ووٹ شھیداں بندوک بیتگ اَنت گوں ھماھاں کبر ءَ شتگ اَنت۔

برو اِت ءُ وتی واجھاں ھم سرپد کن اِت کہ مئے بازار ءَ پہ ووٹ ءِ پنڈگ ءَ میا اَنت، واجہ پہ پشلی واتر بیت بلئے پہ چانیگ ءِ پنڈگ ءَ واجہ اَنگت تلوسیت پرچا کہ واجہ ءَ وتی گُلامی ءِ سما نیست واجہ پہ لاپ زندگ اِنت ءُ پہ چانیگ مِر اِیت ـــ۔

کُل بندیگ آجو بات اَنت

گُڈ سر ءَ بیگواھیں راھشون ءِ گُشتگیں دو دانک:

علم ءَ چہ زبھر اَنت منی میتگ ءِ مردم
چو عالم ءَ گُپتار کن اَنت اے اوں کمالے

مہر ءِ کندیل

حنیف بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ : بلوچی کالم 

من ھمک روچ کہ تراگنداں تہ وتی بےکسیءَ سک گمیگ باں دریگتیں کہ مناچار دلبریں برات بوتیں ءُ گوں من چو دل ستکیں سنگتءَ بوتیناں تہ من وتی کلمانٹیں دلءِ چیہانٹانی توار آژناہ کُتگ اَت حیف کہ تئی واھگ ءِ سفر ءَ منا دردانی اوپار ءِ تندے دل ءَ پتاھان اِنت بلے انگت گامانی اوپار تئی مہر ءِ کندیلیں کِشک ءَ انچش رہوار اِنت کہ من اچ وت اچ وتی سما ءَ چنچو دور پش کپاناں۔

ترا گندے ہر وھد گمان بوت کہ منی ارس چہ انارکان کوہ رندان اَنت گُڈا تو وتی بچکندگانی پُلاں منی ارسانی لواریں ترمپاں گوں مہ کَلّرین پرچا کہ اے منا کورمے ءِ چولانی بہاریں دامن ءَ لیپگ کنت منی سرا بزگ کن کہ کس منی ءُ تئی گماں وتی روچگیں وھد ءِ دزمالیں نمب ءِ پلو ءَ نہ بیت بہتاور تو انگت دلمانگی ءِ ہنیّاں گیچ ئے ءُ میتگ ءِ چمانی بوگان سرومگ کنگ ءَ تماھانی شیپگے پول ۓ۔

نوں ہوَس ملامیں دھر ءِ گُنگی بے ریائی ءَ پندول ءَ اِنت جہان ءِ زینت ئے کونڈ ءَ کُتگ ءُ ھُنپ ڈک دنت زند ءِ ہتم ءَ ہرکس گیش ے وت نہ اِنت کئے وتی گراں بہائیں وھدءَ منی ءُ تی بے سریں مہرانی ارجان نہ کنت۔

دیدگاں روچگیں اھدانی بانزُلاں بند ارسانی تِرِکُّلیں ترمپاں میم ءِ کوار ءَ کن داں مہ گواراَنت کہ تئی آنار دانگیں آنارک ٹپ بنت۔
دلءَ مکن من مرچی راستی ءِ آدینک ءِ بھراں نزارگ ءَ اوں کہ وت ءَ بگنداں ءُ ترا ہمے عکس ءِ آشنائی ءَ نشان بدیاں مروچی دھر مٹ بوتگ مہلوک ءِ مکرءُ ھنرباز اَنت مے وڑیں پہک دلانی زندگ بئیگ گُناھے بلے ملکموت دگہ مردمانی دستءَ شہمات اِنت ءُ ما زندہ شِر.
ہم نفس بس وتی ھیالءَ بہ دار اگاں وھدءَ منی سرمساد بوتک گڈا باز کناں پرتو منی جان۔

گوں ترا جاک ءُ سلواتیں جہانءِ چمانی دیمءَ دست ماں دست باں۔
بلے نہ زاناں چون بیت نا اومیت آں چہ وت۔ گپۓ زانئے تی دیدگانی تیر دلءَ جِک جن اَنت باور کن ھمے ارسانی ترمپ کہ کاگدیں آنارکانی سرا اوشتاتگ اَنت مرگءِ مستاگ اَنت پہ من۔

دل روچے ھزار رندا گِنسارت کشیت بلے دزرس آں درئے۔
بکش منءَ کہ تئ اوستءَ نندگءَ دمتوس آں ءُ تو نوں چہ منی ھیالاں آدیم ئےوھدءَ ترا سرگوز کُت گوں من ءُ من ترا چہ سر سِست آں دور گُبارانی بازار ءَ اپسے شِدیت منی چم سواساں بنت ءُ تئی بچکندانی گپ گپ سوات ءَ سڈک جنت۔

گاریں دلوت

ھنیپ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

چِرتانی چری چری پِسک ءُ پاسک نَستگیں نسیب ءِ چادر ءِ لمب ءَ ڈِکّے ھُرماگ ءُ نان ئے گرہن دات کہ باندا سپر ءَ درکپگی اَت کہ بیگواہیں دلوت ءَ شوہازبہ کناں بیچارگیں زال بے موچ اَت مرچی سے روچ بوتگ اَت کہ دلوت بیگواہ اَت کمیں وت ءَ دیوال ءَ بِرجُک دات ءُ سھب ءِ بابت ءَ جیڑ اِت کہ کجام کوہ ءُ گَراں سرجنان بہ باں دلوت ءَ رسترے مہ وارت دُز ءُ ڈُنگ ہم مرچاں باز اِنت ھُدا وت ھیر بہ کنت اگاں شوھازِت اوں نہ کت گُڈا زال ءِ کُپّ ءُ نُرنڈ پہ ابد منی سر ءُ بہتان بنت پدا زال ءِ بیکاری ءِ شگان ءُ شاپگاں ہم توکلے منا داتگ اَت نوں دلوت ءِ شوہازگ پمن ءَ چکاسے اَت اگاں نہ زالک ئے زبان چو زھم ءِ زِھ ءَ اِنت من ءَ پہ بُھتام ءُ شگان شریں رنگے ءَ شاپڈینیت۔

جیڑگانی گورپات ءِ سرا ہوبینگ شُتاں تہ کروس ءِ بانگ ءَ منا جاہ سِرینت ءُ من پہ کوہ ءُ گَراں درک بست اَنت گرماگی سرجمیں روچے ءِ درک ءُ دؤرانی بےتوکلیں ھاٹیگاں منا دیگر ءَ رسینت بلے انگت بے سوب بوتاں بازار ءِ نِزّوک ءَ کہورے ءِ ساھِگ ءَ دم ءِ ساسارگ ءَ نشتاں ءُ ھیال سما ءِ کونڈواں کُت ءُ ڈَک جنان بوتاں کہ کُجام دپ ءُ دیماں گوں بہ رواں گِس ءَ زال ءَ را چونیں دروگے دست ءَ بدیاں ءُ چے بہ گُشاں کہ بہتاور منی گپانی سرا پکّلے اوں بیسہ نہ کنت وت ءَ چونیں سوگند ءُ کلام بہ گوْندیناں کہ کار ءِ درا بیا اَنت ءُ وتی بے میاری ءَ میارے پِر بکناں تہ ھمے کش ءُ چیلاں گوں گڈو مُنج ءَ اِتاں کہ چہ پُشتی نیمگ ءَ مردکے زھیروک جنان ءُ پمن پیداک اَت۔ نزدیک ءَ رست تاں نسیر اَت۔

نسیر “ھاں ڈے دلمراد کہور ءِ چیرا نشتتگ ءُ مونجا ئےکئی پُرس داشتگ”

“اڈے دلو کمبھت تو پیر بوتگے وا “ِ دیر اِنت کہ ما شما ڈیک نہ داتگ تئ ریش پھک اِسپیت اَنت شالا تئی گم سک باز اَنت پمشکہ چو نہ گیگ گندگ ءَ کائے “

نسیر ءَ من ءَ ھچ گپ ءِ موہ نہ دات جست ءِ پُشت ءَ جُستے
“ترا آپ گوں؟ اے چادر ءِ لمب ءَ چے نانے بستگ ؟ چی ئے؟۔،”

من گشت ہئو ھُرماگے آپ ہم منی چاگَل ءَ مان بیا ھاک کن۔
نسیر “تو ڑے جزباتی ئے دلو کجا بوتگئے اگاں نہ نوکی جاھے سرگرئے؟”
من “تو اگاں من ءَ گپءَ موہ دیئے گڈا ترا گشاں کہ من کجا بوتگاں کجا رواں تو وا باں”
نسیر “گپ کن من زانہ کجا وتی دست تئی دپ ءَ داشتگ بلے تو وت چو ابیتک ءُ ملورے ترا چونیں اِلتے ءَ گپتگ”
“ مئے میتگ ءَ درآمدیں دلوتے ءِ سوج اِنت بلے زانگ نہ بیت کہ کئی اِنت کجا چے اتکگ گُنگے وت وا ھبر نہ کنت شمے میتگ ائیگ ءِ مہ بیت”
من”بھتاوریں نسیرتو مردم ءَ پہ گپ ءِ سرا چو رستر ءَ ھَب کنے “

نسیر “شرکہ تو رستر ءِ نام گپت ھمے گاریں دلوت رسترانی دست ءَ چہ رکّ اِتگ ایشی سرجمیں جان آزگ اِنت”

من “نسیر پادا اے دلوت کُجا اِنت دلوت منیگ اِنت ءُ من سرجمیں روچے شپ کتگ ھمے دلوت ءِپَٹ ءُ پول ءَ پاد ءَ کہ دیر بوت ءُ من نوں گوں تئی گپاں وتی وھد ءَ زیان نہ کناں چو مہ بیت کہ رستر پدا اے دلوت ءَ وتی ارجان بہ کن اَنت”۔

صغیر بلوچ اَنگت زندان ءَ چہ آجو نہ بُو تگ؟

نبشتانک: سَنگر بلوچ

 دی بلوچستان پوسٹ

مناں دیر اٍنت من گوں سوشل میڈیاں ءَ همگرنچ هوں من هر وهدءَ سوشل میڈیاں ءَچمشانکے دیان کہ من دُگنیا ءِ هال آں سَرپد بہ باں بَلے من هر روچ کہ وتی گوانکو ءَ پچ کَناں پیسبُک ءِ نیمگ ءَ رواں مناں هرروچ یک بلوچ فرزندے اَکس دیماں کئیت کہ اے بلوچ چہ پِلان جاگہ آوار جَنگ بُوتگ۔

بَلے چیزے وهد بِیت کہ مَن هَروهدا سُوشل میڈیاں ءَ چاران منا بانُک حمیده ءِ اَکس گندگ کئیت آه راه وتی بِرات صغیر جان ءِ اَکس گون اِنت با نُک حمیده ءِ برات صغیر جان پاکستانی لشکرا20 نومبر 2017ءَ کراچی ینورسٹی ءَچہ آوار جَتگ ءُ گار ءُ بیگواه کُتگ داں روچے مروچی آهی هِچ هال نِیست کہ بارے کُجاں بَندیگ اِنت ءُ چون اِنت۔ مَرچی بانُک حمیده پہ صغیر ءِ آجو بوهگ ءِ واستہ کُنڈا کُنڈا شُتگ هچ پَش نہ گیپتگ کَس ءَ بَلے بانک حمیده ءَ انصاف نہ داتگ مَرچی صغیر جان ءِ بیگواهی ءَ کساس ہفت یاہشت ماه بیت کہ صغیر جان ءِ هچ هال نیست۔

بانک حمیده ءِ گوشگ اِنت کہ ما صغیر جان کراچی ءَ وانگ ءَ راه داتگ ما بزانت ءِ کہ وانگ یک جُرمے گڈا ما صغیرجان پہ وانگ ءَ کراچی ءَ دیم نہ داتگ اَت۔ پاکستان دُگنیا ءِ اولی دہشت گردے مُلک اِنت کہ نودربراں چہ تُرسے آماچ اٍلِنت هرروچ بلوچ نودربر ءَ چہ اسکول کالج ءُ ینورسٹی ءَ چہ آوار جَنت ءُ گار ءُ بیگواه کَنت۔همیں رنگ ءَ مَرچی هزارءَ بلوچ فرزند پاکستان ءِ تہارےکوٹی ءَ بَندیگ اَنت اے هیرانی گَپ ءِ کہ یک ٹوهیں ریاستءِ چہ نودربراں تُرسیت۔

صغیر جان یک نودربرے بُوتگ آه زانتءِ شوهاز ءَ چہ وتی گِس ءَ دراَتک ءَ کہ من زانت ءِ دربراں بَلے صغیر جان اے لگورے دژمنءَ چہ زانت ءِ دربَرگ ءَ نیشت اے ریاست زانت ءِ دَربَرگ ءَ هم تُرسیت آه نہ لوٹی کہ بلوچ بہ وانیت ءُ وتی باندات ءِ واستہ یک شَرے اِنسانےجوڑ بہ بیت بانک حمیده مَرچی هرچ مُچی ءُ هرچ جاه ءَ وتی آواز چِست کُتگ کہ صغیر جان شُماں پَرچہ بَندیگ کُتگ صغیر ءِ معیار چی اِنت بَلے گُوشیں دُرست گونگ اَنت کسّےءِ گُوشاں مُورے هم نہ وارت اے دُوراهے اِنسان دوست کُجاں اَنت اے اقوام متحده کُجا اِنت ؟کہ مَرچی یک بے وسے زالبولے پَریات ءُ زاری آں اِنت کہ منی بِرات کُجام جُرمہ پاکستانی لشکرا بَندیگ کُتگ۔

مَرچی بلوچستان ءِ توکہ بازے گہارے پہ وتی برات ءَ پَند بُرگ ءَ اِنت کہ اِیشانی برات بَندیگ اَنت اَنچو کہ بانُک فرزانہ مجید اِنت آه راه مَرچی نہہ سال اِنت کہ آهیءِ برات زاکر جان دژمن ءِ زندان ءَ بَندیگ اِنت مَرچی بانک فرزانہ پہ زاکر جان ءَ روانک ءَ بگرداں وڑے وڑے زھر شانی کُتگ بلے کَسءَ بانک فرزانہ انصاف نہ داتگ مَرچی آه پہ وتی بِرات ءِ شوهاز ءَ درکَپتگ آهی سَر داں امریکہ کَپتگ مَرچی بانک فرزانہ وتی برات ءِ شوهاز ءَ اَمریکہ تا کہ شُتگ بلے کُلیں اِنسان دوست ءِاداره واب اَنت پورا هچ گِندگ ءَ نہ اَنت۔

نوں بلوچ ءِ واستہ هِچ پَش نہ کَپتگ نوں بلوچ ءَ لوٹیت کہ یک جاه بہ بَنت پہ صغیر جانءِ واستہ آواز چِست کَنگ بلوچ راج ءِ فرض اِنت کہ پہ صغیر جانءِ آجوبُوهگءِ واستہ بانک حمیدهءَ کُمک بہ کَنت تاکہ پورهیَں دُگنیاں سرپد بہ بیت کہ بلوچءِ زندمان لاچاری ءَ گوں گوزگ ءَ اِنت مَرچی صغیر جان بلوچ راجءِ چُک اِنت دژمن ءَ صغیر جان پہ بلوچ نام ءِ سرا چِست کُتگ ءُ گار ءُ بیگواه کُتگ صغیر جان دگۂ هچ گناه نہ کُتگ یک ٹوهیں ریاستءِ مَرچی صغیر پیمیں گونڈل ءِ گار ءُ بیگواه بہ کَنت اے ریاست بس بلوچ ءِ نام ءِ سرا تُرسیت مرچی هرچ بلوچ اے لگورے دژمن ءِ چم ءَ گُناه گارے بلوچستان ءِ توکہ کہ هرچ گار ءُ بیگواهے ورناهے هَست من اٍیشانی بانُکیں گہار ءَ گوشگ لوٹین کہ شُما کُل یکجاه بہ بیت وتی آوازے دیما بَرگ ءٍ واستہ پرچہ کہ شُمے کُلانی برات یکیں دژمن ءِ زندان ءَ بَندیگ اَنت۔