TBP Balochi

نمیرانیں کامریڈ شہید عالم داد پنام ء شہیک

نبشتانک: سَنگر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ : بلوچی کالم 

آجوئی هرکس لوٹیټ کہ من آجو بے باں پرچہ آجوئی ءِ هرکسی حق اِنت آه اِنسان بی یا کہ حیوان ءِ بَلے آهی دل آجوئی لوٹیت همیں رنگ ءَ بلوچ سرڈگار ءِ سرا پاکستان ءَ قبضہ کُتگ بلوچ ءِ دُرستیں چیز بُرتگ اَنت بلوچ راج ءَ را وتی غلام جوڑ کُرتگ اے غلامی ءِ هلاپ ءَ بلوچ راج ءَ پاکستان ءِ هلاپ ءَ بغاوت شُروع کُرتگ تاں روچ مروچی جاری اِنت۔

پہ بلوچ سرزمین ءِ رکینگ ءِ ءُ غلامی ءِ سانکلانی سِندگ ءِ هاترا مَرچی بلوچ نوجوان گوں پاکستان جَنگ کَنگ ءَ اَنت دانکہ وتی راج ءُ سرزمین ءَ چہ اے رسترے لشکرا چہ آجو بہ کناں ءُ وتی راج ءَ آجوئیں زندے بٍدی اَنت یک بلاهیں ریاست ءٍ گوماں جنگ سَک گران اِنت آه ریاست کہ طاقتورے ریاست ءِ مَرچی بَلے بلوچ نوجوان گوں یک نظریہ ءِ بنیاد ءَ وتی گیرت ءِ رکینگ ءِ هاترا گوں یک بلاهیں ریاست ءِ گوماں دیم پہ دیم جنگ ءَ اَنت۔

انچوش اے حقیقت ءِ گپ اِنت هرکس جنگ کنگ لوٹیت گڈا آه چہ گِسءَ کفن ءَ سرا بَندیت ءُ درکئیت پرچاں کہ آه زانت من پہ وت ءَ یک انچیں راه ءِ شوهاز کُتگ اے راه شہادت ءَ چہ ابید دگہ هچ نیست اگں هست آه گڑا آجوئی اِنت هروهد ءَ کہ بلوچ سرمچارانی شہادت ءِ حال کہ شِنگ بیت گڑا گُشئے اے دُگنیاں قیامت بِیت روچ گیریوگ ءَ لگیت زمین هم وتی بچانی جُداهی ءَ ارس گواریت بلوچ ءِ گِس گِس پُرسیگ بِیت بلے چے کنیں دَست نہ رسیت کہ اے هنچیں جنگجاهے ۔

هَمیں بلوچ سرمچارانی توکہ یکیں شہید عالم داد پنام شہیک اِنت شہید عالم داد تُربت ءِ دَمگ چاهسرا واجہ داد محمد ءِ لوگ ءَ ودی بُوتگ مات ءُ پِت ءَ نام عالم اِیر کُت شہید عالم داد ءَ وتی وانگ چہ چاهسر ہاهی اسکول ءَ چہ بِندات کُت هماودا وانگ ءَ دربَرگ ءَ اَت گڑا وتی نام ءِ دیما داد ءِ ایر کُت بِزاں عالم داد ءِ کُت وتی پِت ءِ نام زُرت وتی لقب ءِ جوڑ کُرت گُڑا شہید عالم ءَ نودربری ءِ وهدا مار اِت منی بَزگیں راج ءِ سرا قبضہ کَنگ بُوتگ همیں هاترا شہید عالم داد ءَ بلوچ ریپبلکن اِسٹوڈنٹ آرگنایزیشن بزاں بی آر ایس او جوائن کُت۔

همیں رنگ ءَ وتی سر زمین ءِ فرض ءَ ادا کَنگ ءَ اَت چوه کمو گِس ءِ هم مجبوری هست اِت اَنت شہید سُہب ءَ وانگجاه ءَ شُت ءُ بیگاه ءَ تُربت ءِ بازار ءُ یک موٹرے دوکان ءَ کار کَنگ ءَ اَت وتی لوگ ءِ ءُ راج ءِ فرض ءَ هم ادا کنگ ءَ اَت۔

شہید عالم داد همیں رنگ ءَ گوں راجی جُنزا همگرنچ اَت پدا لھتیں سال ءَ پَد شہید ءِ گوں بی آر ایس او ءِ مسترے سَنگتاں گوں اختلافات بُوت همیں رنگ ءَ شہید ءِ جیڑا بی آر اِیس او ءِ توکہ توجیل کَنگ نہ بوتاں شہید عالم داد مجبور بُوت ءُ بلوچ نیشنل مومنٹ ءِ جوا ئن کُت۔

همیں رنگ ءَ شہید عالم دادبلوچ نیشنل مُومنٹ ءٍ یک باسک ءِ جُوڑ بُوت من کہ هر وهدا گوں شہید عالم داد ءَ دوچار کَپتگ ءَ مذاق ءُ کندگ ءَ بُوتاں منی ءُ شہید عالم ءِ درمیان ءَ یک بلاهیں سنگتی ءِ بُوتگ من بی این ایم ءِ باسک ءٍ نہ بوتگاں بَلے مَن بی این ایم ءِ کار گوں شہید عالم داد ءِ همراهی کُتگ اَنت شہید عالم ءَ بی این ایم لیٹریچرے زمہ گوں بُوتگ کتاب پملیٹ ءِ بَہر کَنگ ءِ۔

شہید عالم داد گوں راجی جُہد ءَ گوں سَک ایماندار بُوتگ بی این ایم تُربت هنکین ءِ ڈپٹی یونٹ سیکریٹری بُوتگ مُدام وتی تنظیمی کار ءَ گوں همگرنچ بُوتگ هرچ وهدءَ شہید عالم داد ءَ گوں دیوان ءُ مجلس بُوتگ گُڑا آهی ءَ مُدام بلوچ ءِ جیڑہانی سرا گَپ ءُ تران کُتگ تُربت ءَ کوه ءِ مُراد ءِ زیارت ءَ مُدام مَن دیستگ کہ شہید عالم داد ءَ کتابانی اِسٹال جَتگ ءُ نِشتگ ۔

شہید عالم داد ءِ نزدیکی گوں شہید اِمداد بُجیر ءُ شہید منظور جان ءَ گوں بُوتگ هروهد ءَ شہید منظور جان ءِ همراه ءَ بُوتگ شہید عالم داد هروهد ءَ سِکگ ءِ باز جُہد کُتگ۔ انچوں جاور سَک ءَ نگیگ بُوتاں شہید عالم داد ءَ سرفیس سیاست کُت نہ کُت گُڑا شہید عالم داد مجبور بُوت سرفیس سیاست ءِ یل کُت گوں شہید منظور جان ءِ گومہ هال ءُ اهوال ءِ کُت شہید منظور جان بولان ءَ اَت شہید منظور جان ءَ شہید عالم داد بُولان ءَ لوٹاینت شہید عالم داد بولان ءَ شُت یو بی اے یک باسک ءِ جوڑ بوت دوسال ءَ تَک بولان ءِ کوهان وتی سنگر ءِ جوڑ کُت انچوں وهد گوزان بُوت بولان ءِ کوه ناگاهو ءَ یک ٹوهَیں آپریشن ءِ بُوت همیں آپریش ءِ توکہ بلوچ سرمچارانی ءُ پاکستانی لشکرے نیام ءَ جَنگ ءُ چُوپ بُوت پاکستانی لشکرے بازے لشکرے مُردار بُوت شہید عالم داد ءُ شہید منظور جان چار سنگت ءَ گو شہید بِیت اَنت ءُ مُدام پہ راج ءَ نمیران بُوتاں۔

سُهریں سلام شہید عالم داد ترا گوں سَنگت ءَ داں جہان هَست اِنت شُماں اَبدمان اِت۔۔۔

شھید ھسین شھسوار ءُ شھید ھنیپ لال ءَ سلام

اکیل مراد

دی بلوچستان پوسٹ : بلوچی کالم

وتگڑیں لیڈر ءُ کرسی ءِ دوستداروکیں مردم مدام ھمے گپ ءَ راج ءِ دپ ءُ دیماں جَن اَنت کہ کوھاں نیشتگیں سرمچار چَند کلدار ءِ ھاترا جنگ کنگ ءَ اَنت، چَند واھشتانی واست ءَ میڑگ ءَ اَنت ۔ ھما واھشت کہ وتی بہ بنت ھماھانی ھاترا شپ جاہ ءُ روچ جاہ اَنت تَچ اَنت یاگی ءُ باگی اَنت کوہ پہ کوہ اَنت کئے بہ زانت کہ آئی ءِ درد چی اَنت ۔

وھدیکہ آ وتی درداں وت گندیت وت سماہ کَنت کہ من ایوک ءَ ھماھانی واھشتانی زندگ کنگ ءِ رند ءَ اَنت کہ آ مروچی لگت دیگ بیتگ اَنت، مروچی آیانی گیرت پُلگ بوھگ ءَ ایں مروچی آیانی جنین چُک گرگ ءُ برگ ءُ جیلاں بند کنگ بوھگ ءَ اَنت مروچی ھما میجر ءُ کیپٹن کہ دو پئیک ترند آپ گلاٹ اَنت ءُ وتی اوست ءِ توسگ ءَ بلوچ زالبولاں کاربند اَنت۔ شپانی نیماں بستی ءُ گوں جاہ جن اَنت ءُ لوگانی دروازگاں پروشان انت ءُ آئی ءِ دل ءَ درست یکیں ھساب اَنت درست پمن ھیلار ءُ جاڑیگاں پیر ءِ زال ءِ بیت شر یا جوان ءِ بیت شر، درست یک ھساب اَنت۔

بامرد ھمیش اَنت کہ آیاں وتی جند ءِ جان ءِ درد سما بوھگ ءَ نہ اِنت آیاں وتی واھشت سماہ بوھگ ءَ اَنت گلامی ءِ ھلاس کنگ ءَ ڈن ءُ ڈوک ءُ وٹ ءُ کوہ ریک ءُ آپ نچارگ ءَ اَنت ۔ مروچی منی چمانی دیم ءَ شھید ھسین شھسوار ءِ لھتے ھنچیں اکس گوست کہ آ اکس تچک ءَ ھنچش گپ کنگ ءَ اِت اَنت من آیانی گپاں ھم سرپد بوھگ ءَ نہ ات اَنت ۔

بلے ھمے اکسانی تہ ءَ آ ٹپیگ انت آئی ءَ جنگ داتگ، آئی ءِ ھون تلان اَنت آئی ءِ دپ ءِ بچکند ھَنچش گوشگ ءَ انت کہ آ تچک ءَ شیدائی ءِ پہ زمین ءَ آئی ءِ ھون کہ رچگ ءَ اَنت آئی ءَ سماہ پِر نیست۔آ درد مارگ ءَ نہ انت گڑا ھنچش سماہ بیت کہ آ گلامی ءِ درد ءَ بس سماہ کنگ ءَ ایں پمیشکا آئی ءَ اے تیر ءِ سُپتگیں ٹپ تورگ ءَ نہ اِنت ۔

بلوچ ماتاں ھم ھنچیں مارشت کنوکیں انسان ودی کرتگ کہ آ وتی درستیں تماھاں کُش اِت ءُ وت ءَ بلوچ راج ءِ ھاتر ءَ ندریگ کنت ھَنچش شھید ھسین شھسوار ھم ھما چکانی پئیم ءَ ھم یک راجی سپاھی ءِ بیتگ ءُ آئی ءَ وتی گڈی وھد گوں راجی جنز ءِ تہ ءَ گوازینت۔

گوستگیں روچاں زامران ءِ دمگ جالگی ءَ ریاستی زروار ءُ مردم کُشیں ٹولی ڈیتھ اسکواڈ ءِ کارندھاں شھید ھسین ءُ شھید ھنیپ لال ءِ راہ بستگ ءُ تیرگواری کرتگ ءُ ھردوک شھید کرتگ اَنت مدامی ھردوکیں بامرد نیمران بیت اَنت۔

“گلزمین ءِ دو دیوانگیں بامرد”

( شہید ھسین شہسوار ءُ شہید ھنیپ لال)

آسکو ناز پرومی

آ زندگی زندے نہ انت کہ گلامی ءِ شومکیں نادراہی ءِ تہا بہ گوزیت، زمین گلام بہ بیت ءُ بلوچستان ءِ شیریں بچ بے سما ءُ نابزانتی ءِ جلگھ ءَ سربتگ بہ بنت، بے مارشتیں انسان باز انت کہ ھاک ءِ ارزشت ءَ نزان انت، بے زمین ءُ بے بندری تباھی یے، گاری یے، انسان کہ بے زمین بوت، بے ھنکین اوں بیت، وھدے انسان ءَ زمین ءُ ھنکین نہ بوت گڈا زندگ اوں نہ بیت۔

گوں ھمے تھ وریں جیڑگ ءُ پولاتیں مارشتاں گلزمین ءِ دو دیوانگیں سر کہ ارواہ اش زمین ءِ مہلبیں پلکاں گوں بندوک ات، زمین ءِ چاڑبکشیں ساھگانی، کوہ ءُ تلبانی شیدا اتاں، زمین ءِ تنی ایں زید ءُ کہچرانی، گیمرتگیں چراگجاھانی درد اش دائم باتن ءَ لیٹ ورگ ءَ اَتاں، ھردو ناوانندہ یک تبکے اوں نہ ونتگ ات اِش، بلے پہ گلامیں راج ءَ اسل وانگی آئی گلامی ءِ مارشت انت کہ زندگیں انسان ءَ پہ جیڑگ ءُ مارگ ءَ لاچار کنت، پہ گلامی ءِ زانشت ءَ وانگ الّمی نہ انت، بس تہا چے زندگ بووگی انت وتی جند دربرگی انت ءُ وتی گلامی ءِ مارشتانی لہڑیں منجل ءَ بِرجگی انت، وانندھیں کور منی زمین ءِ سرا باز انت کہ دل ءِ دید اش کور انت، وتی سما ءَ چے بے سما انت، گلامی ءِ مارشتانی بوہ اش نہ جنت، اچ وتا گاراں، وتی جند ءَ نزان انت زمین ءِ ارزشت ءِ سما اش کجا بیت۔

ھمے مارشتانی شلنگیں بورا جمازیں سراں سپر بندات کت داں گڈی ساہ پہ زمین ءِ موکگ ءَ جہد ءَ اتاں، شپ روچ اش نہ چار اِت گرم ءُ سرد اش نہ چار اِت، درتگ پچی، لنگڑی ءُ بزگی اش نہ مار اِت، مہکمیں پگر ءُ لیکہاں گوں پہ زمین پند اش بُر اِت، پہ وتن جنگ اش کت، دلیری ءُ تمردی ءِ کسہ اش گوں من نہ بیت، تمردی چہ ھردوآں بندات ءُ ھردوآں گوں آسر، ترس ءُ بیّم پہ راجی بامرداں ندیستگیں وابے اَت، کجام جاہ ءَ کہ گوں لگوریں دژمن ءَ ڈیکّ اش دات گڑا لگوریں دژمن اش سرین پروش کت، دژمن ءِ کوش ءَ پہ بے چاڑ اِتاں، تاہیر اش نہ یتک، گشت اش، پند برگی انت، جنگ کنگی انت، ھاک موکگی انت یا وت ءَ پہ وتن ندر کنگی انت، وتی نگرھیں ارواہ دیم ھونی کنگی انت، بے دیم ھونی ءُ کربانی ءَ وتن ءِ پد جنگ دروگیں کسہ یے، اے زمین ءِ لج پہازیں سر وتی کئولانی سرا اوشتاتاں داں گڈی تیر ءَ جنگ اش دات، دژمن ءِ شل سریں تیر اش وتی ڈوبر ءَ سارت کتاں ءُ زمین ءِ پاکیں دلبند ءَ پہ مگیمی واب کپتاں، پگر ءِ دورشہمیں چراگ اش سالونک انت، شہیدیں ھمبلانی مسکیں ھونانی برورد شروکیں آجوی انت، ما جزماں شہیدانی دیستگیں واب واب نہ انت النگیں راستی انت الّم روچے معنا بنت.
” ھسین جان! تو سنگر ابیتک کتاں مرچی تئی ھما دانکاں گیر کاراں کہ تو گشت “دو ھونی ایں دل تو انوں رواں داتگ سیمی ءَ بِلّ اچ مرگ ءَ پد روانے بدے”.
” ھنیپ جان! زمین ءِ ٹپ انگت تاجگ انت تو دارو گوں وت برتاں اشتاپ کت شتئے مارا مدامی تہنا کت، پہ وتن سالونک بوتے”.

راج ءِ شہیداں سہرچکیں دروت
بلوچستان آجو بات

آزمانک 

من لگور ئےِ نہ آں

نبشتہ:- خلیل بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

بیگائے وھد اَت، سردیں گوات یے کَشّگ ءَ اَت، جمبر ءِ پُٹّہ ماں آزمان ءَ گُشئے لئیب کنگ ءَ اِتاں، زمین ءِ سرا برے سِیاھَگ ءُ برے روچ ءِ برانز گواڑگ ءِ مُرتگیں پُلّاں نوکیں زِندے بکشائگ ءَ اِتاں، موسم ڈولدار اَت مھلُوک ترّوتاب کنگ ءَ اَت، زرّین ءَ ھم وتی گُونڈیں برازھگ زُرت ءُ دیم پہ کُلّان ءِ نیمگ ءَ در اتک، کُلّان ءِ گتان ءَ بازیں یے فُٹبال ءُ بازیں یے کرکٹ لئیب کنگ ءَ ات، آئی ءَ تھنائی سکّ دوست اَت ھمے ھاترا آئی ءَ کرکٹ ءِ لئیب جاہ ءِ چاریں کُنڈ چار ات اَنت داں انچیں جاگہہ یے بگندیت کہ اودا کس مہ بیت، ھاجی ابراھیم ءِ ڈگارانی نیمگ ءَ کس نیست ات، آ سیدھا شُت یک جُمپ یے ءِ سرا نشت۔ ءُ گوں لئیب ءَ دلگوش بوت۔

اناگہ ءَ دو موٹل اتک ءُ لئیب جاہ ءِ نیام ءَ بریک اِش کُرت ءُ لھتیں سِلاہ بندیں مردم ایر اتک ءُ نامداریں بازیگر علی جان اِش لَٹّ ءُ کُٹ کُرت ءُ دست اِش بست اَنت موٹل ءِ تہا دور اِش دات،
زرّین ھبکّہ بوت ءُ جیڑگ ءَ لگّ اِت “علی جان وَ میتگ ءِ وانندہ ءُ زانتکاریں ورنائے اَت علی جان ءَ چے جُرم کُتگ؟”
علی جان ءِ برگ ءَ رند چِہ لئیب یے اتکگ کُلّیں بازیگر شِنگ ءُ تالان بوھان بوت اَنت، فُٹبال ءِ لئیب ھم ھتم کنگ بوت ھر کس تُرس ءِ آماچ اَت کہ باریں کَدی کَئے چِست کنگ بِیت، ھر کس ءَ وتی لوگ ءِ نیمگ ءَ دیم کُت، زرّین ءَ ھم وتی چادر چَنڈِت کوپگ ءَ کُت ءُ وتی برازھگ یے دست ءَ گِپت ءُ دیم پہ لوگ ءَ رھادگ بُوت۔
لوگ ءِ نزّیک ءَ آئی ءِ ھمساھِگ بی ایس او والا کریم اُوشتوک اَت آئی ءَ گوں کریم دُرھبات کُت ءُ زُوتّ ءَ وتی لوگ ءِ دروازگ ءِ نیمگ ءَ رَوَگ ءَ لگّ اِت۔

“ھاں ڈے تو مرچی اِشتاپ ئے، لئیب ءِ ھال تو نہ دات؟” کریم ءَ آئی ءِ دست داشت ءُ جُست ئےِ کُت۔

“بس ڈے سوج نہ لوٹیت مرچی چہ لئیب جاہ ءَ علی جان اِش بیگواہ کُت۔ نزاناں کدی کَئے بیگواہ بہ بیت؟” زرّین ءَ پسّو دات۔

“تو زاناں پمیشکا تُرس ءِ آماچ ئے۔ چو لیڑہ ئیگ ءَ جمباز کنان ئے کہ ترا بیگواہ مکن اَنت۔ تئی دست ءَ گلاس یے آپ لُرد نہ بیت ترا چون بیگواہ کن اَنت۔” کریم ءَ وتی دل ءَ شگان یے جت۔

“ھو من تُرس ءِ آماچ آں، منا تُرسیت اے رسترانی جنگل یے الّم ءَ من تُرس ءِ آماچ آں۔ بلے!”
زرّین ءَ وتی دل ءِ اوپار درشان کنگ لوٹ اِت بلے نہ کُت ئےِ
“بلے! بلے! چے لگور؟” کریم ءَ گوں وتی بلوچی زھرگ ءَ جُست کُت
“بلے بلے ھِچ نا تو یک روچ یے الّم سرپد بئے۔”

زرّین ءَ ھمے گپ جت ءُ دیم پہ وتی لوگ ءَ شُت، ءُ کریم پہ مسیت ءِ نیمگ ءَ رھادگ بوت۔

ھمے وڑ ءَ دو روچ ءَ پد بیگائے وھد ءَ کریم مسیت ءَ نماز وانگ ءَ اَت کہ میتگ ءَ تیرگواری ءِ توار بوت کریم نماز وانت ءُ زوت میتگ ءِ نیمگ ءَ روگ ءَ لگ اِت تہ میتگ ءِ شیلگ والا دمک ءِ سرا زرّین چہ ھون ءَ میچل اِنت کہ ریاست ءِ مردم کُشیں ٹولی ءِ تیر گواری ءَ چہ زدگ بوتگ ءُ ساہ کندن ءَ اِنت۔ کریم نزّیک اتک تہ اِشکُت یے کہ زرّین گُشگ ءَ اِنت “من لگور ئےِ نہ آں.”

“من لگور ئےِ نہ آں.”

شاجان ءِ میار چی اِنت؟

دلدار بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

بلوچستان یک انچیں آس ئے تہا سوچگ ءَ اِنت کہ اِدا ورنا کماش، زالبول ءُ شیر مچیں زھگ ھم لشکریانی دستا پشت نہ کپتگ اَنت۔بیگواھیں ورناھانی لڑ ھسابی نہ اِنت ہزارانی ھساب ءَ ورنا ءُ کماشانی کُنٹ دست کپتگ اَنت بازیں لاش اَنچو ٹپی ءُ ٹوری بیتگ اَنت کہ لوگ ءُ کہول ئے مردماں وتئی سیاد ءُ وارسانی لاش پجا نہ آورتگ اَنت پرچا کہ پاکستانی لشکر ئے زندان ءَ انسان چہ جانور ءَ بدتر لٹ ءُ کُٹ کنگ بیت اِنت پمیشکہ وھدے کہ اگاں یکے زندانی بیت گُڈا پدا زندگی ئے وشیاں چہ زبہر بیت اِنت۔

ھمے بیگواھی ئے یک نوکیں مزنیں لڑ ئے بلوچ زھگانی اِنت کہ آوانی تہا عاصم امین، عاصم بلوچ، شاجان بلوچ ءُ دگہ بازیں ئے ھوار اِنت زھگانی بیگواھی ئے کسہ ھم مروچی ایں نہ اِنت بلکیں ھما روچا کہ پاکستانی زوراوریں لشکر ءَ بلوچستان ئے سرا زورانسری قبضہ کُتگ ھما روچا بگر داں مروچی اے کسہ یکدم ءَ ودان اِنت۔

مروچی دگنیا ئے تہا کسانیں زھگ ءُ گُونڈلاں بازیں ھک ئے دیگ بوتگ اَنچو کہ بازیں گل اَست اَنت کہ زھگانی ھکانی رکینگ ئے ھاترا ودی کنگ بوتگ اَنت اشانی تہا سی آر وائی، سی ٹی سی، committee on the rights of children, سی آر آئی این، ڈی ایف سی آئی ءُ دگہ بازیں۔ اِش گلانی جوڑ کنگ ئے مول ءُ مُراد ھمیش بیتگ کہ بلوچ زھگاں چہ اذیت ءُ زوراکی ءَ چہ بہ رکین آں آوانی آجوئی ءَ برجم بدار اَنت ءُ آوانی سرا زوراکی کنوکیں ناشراں سزا بدینت، اَنچو کہ یمن، عراق، سیریا ءُ نائیجریا ءَ زھگ ءُ گُونڈل بازیں زورانسری ئے آماچ آں بلے مارا ھمے گندگ بیتگ کہ یو این آئی سی ای ایف ءُ دگہ بازیں ادارہ ءُ میان اُستمانی گلاں اِشانی واستہ آواز چست کُتگ دگنیا ءَ چہ اِشانی ھک ئے لوٹ کُتگ بلے بلوچستان ھما زمین اِنت کہ ھودا زھگ یکشلا بیگواھ بوھگ ءَ آں زندانی بوھگ ءَ آں لٹ ءُ کُٹ کنگ بوھگ ءَ آں تُرسینگ بوھگ ءَ آں وانگجاہ ءَ چہ دور کنگ بوھگ ءَ آں ءُ دگہ بازیں زہنی ٹارچر دایگ بوھگ ءَ اَنت بلے دگنیا ئے چم بلوچستان ءِ زھگاں نہ گندنت ءُ بلوچ زھگانی اذیت دیوک پاکستانی لشکر ءَ چہ دگنیا ئے نیمگ ءَ ھچ جُست ءُ پرس نہ بیت، دومی دیما پاکستان ئے تہا زھگانی ھکانی رکینوک واب اَنت آوانی گوش ءَ مورے ھم نہ وارت اَنچو گُمان بیت کہ بےسما اَنت کور اَنت ھچ گندگ ءَ نہ اَنت بلے راستی ھمیش ایں کہ پاکستانی لشکرا بلوچ زھگانی سرا وتئی زوراکی یکشلا برجم داشتگ۔

بلوچستان ئے تہا بازیں بلوچ زھگ پاکستانی لشکر ئے دست ءَ بیگواھ اِنت ءُ لشکریانی زندان ءَ گوں سانکلاں بندوک اَنت ھمے زھگانی تہا یکے شاجان بلوچ اِنت، شاجان 14 سالی کسان ئے زھگ ئے ءُ کیچ ئے نزدیک یک کسانیں ھلک ئے سنگ آباد ءِ نندوک اِنت سنگ آباد ھما جاہ اِنت کہ دژمن ءَ وتئی سرجمیں زور جتگ اَنت کہ انقلابی ءُ آجوئی ئے سوچ ءَ ھتم بکن ایں بلے دائم گوں ناکامی ءَ دوچار کپتگ سنگ آباد ئے کسانیں ھلک ءَ پاکستانی لشکرا سدا چہ گیش آپریشن کُتگ ھمے آپریشن ءَ چہ یک آپریشن ئے 28 اکتوبر 2016 ءَ بیت کہ ھودا چہ 60 مردم ءَ چہ بُرز بیگواہ کنگ بیت بیگواھیں مردمانی یک مزنیں لڑ ئے اَنگت پاکستانی لشکریانی زندان ءَ بندیگ اِنت ھمے بیگواھ بیوکیں ورنا ءَ چہ یکے شاجان ئے مستریں برات رمضان ولد بائیان اِنت کہ آ وتئی سالونکی ئے روچا بیگواھ کنگ بیت ءُ اَنگت بیگواہ اِنت رمضان ئے سرجمیں کہول چہ رمضان ئے بیگواھی ئے درداں گوزگ ءَ بیتگ کہ آوانی دگہ کسان سالیں زھگ ءُ رمضان ئے کستریں برات شاجان 15 اپریل 2018 ءَ لشکریانی دستا گوں وتئی مستریں برات ءَ بیگواھ بیت مستریں برات ئے بازیں لٹ ءُ کُٹ کنگ ءَ پد یلا کنگ بیت بلے 14 سالی ایں شاجان مروچی دو ماہ ءِ گوزگ ءَ رند اَنگت گار ءُ بیگواہ اِنت شاجان ئے مات ءُ پت کہ پیسرا رمضان ئے درداں رنجینتگ اَنت نوں وتئی کسان سالیں زھگ ئے بیگواھی ءَ رند مرگ ئے کنڈگ ءَ سراں۔

بلوچ ورنا ءُ سیاسی سنگتاں گوں دست بندی ایں کہ کسان سالیں بلوچ زھگ شاجان ئے واستا آواز چست بکنان ءُ آرا چہ زندانی ءَ رکینگ ئے جہد بکنان شاجان ئے واستا آواز چست کنوک نیست اِنت ما شُما کُل شاجان ئے آواز بہ بیں تاکہ ھما مات ءُ پتاں ھمے کلوہ ءَ بدے ایں کہ بلوچ زھگ بےوارث نہ آں بلکیں سرجمیں قوم شاجان وڑیں زھگاں وتئی زھگ ئے ھساب ءَ چاریت۔

شہداے شادی کہور

نبشتانک : سَنگر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

غلامی ءِ آس ءَ بلوچ نوجوانانی دل ءَ راج دوستی ءٍ جذبہ پیداک کُتگ ءُ ہر وهدءَ بلوچ نوجوان ءَ وتی سر ڈگار ءِ رکینگ ءِ هاترا جدوجہد کُتگ مرچی یک بلاهَیں مُدت ءِ بٍیت کہ بلوچ وتی وت واجہی ءِ واستہ ءَجَنگ کَنگ ءَ اِنت اے جنگ ءِ توکہ هزارنی کساس بلوچ نوجوان ءَ وتی هون پہ بلوچ سرزمین هاترا ریتکگ ءُ پہ مُدامی نمیران بوتگ اَنت۔

مَرچی اگاں بلوچ راجی جُنزے سرا چمشانک بّدیں گڈا ادا ماراه بلوچ نوجوانانی یک بلاهیں کردارے گِندگ کئیت کہ آهاں وتی جُنز یک شرے وڑے ءَ مُنظم کُتگ اے راجی جُنزے توکہ ما راه شرے سیاسی باسک ءُ شرے جنگولیں سنگت هم گِندگ ءَ کئیت لھتیں انگت هست اِنت پہ بلوچ ءِ آجوهی هاترا پاکستان ءَ گوں جنگ کنگ ءَ اَنت لھتیں شہید بُوتگءُ وتی فرض اِش ادا کُتگ آه پہ مُدام بلوچ راج ءِ دل ءَ زندگ ءَ اَنت ۔

همیں رنگ ءَ هرچ آهوکیں روچ ءَ پاکستانءِ زلم بلوچ مخلوق سرا گیش بوان اِنت هرروچ بلوچ ورناه آوار جَنگ بَنت ہر روچ بلوچ نوجوانانی شہادت ءِ هال بٍیت 9مارچ 2018 ءَ پدا بلوچ گُلزمین ءِ سرا چار نرمزارے بلوچ ورناه ءَ وتی هون پہ بلوج راج ءِ ءُ آهوکیں نسل ءِ واستہ ریتک شہید جمیل جان پنام کیّا، شہید سفرخان پنام ساوڑ، شہید رئیس پنام هکیم، شہید مہیم جان پنام یونس جان گوں پاکستانی لشکرا دیم پہ دیمی جنگ ءٍ تہاں شہادت نوش کُن انت ۔

شہید کمانڈر جمیل جان یک سَکیں دلیر ءُ ایماندارے سنگت ءِ اَت شہید جمیل جان مُدام پہ وتی بّزگیں راج ءِ هاترا جیڑیت وتی غلامیں راج ءَ گوں سَک باز مہر اَت ءِ انچو شہید سفر خان هم همیں رنگ ءَ گوں وتی کسان ءِ بالاد ءَ دژمن ءٍ دیما چوه کوه ءِ وڑا مِک اَت دژمن ءَ شہید سفرخان دو برات هم آوار جَت ءُ شہید سفر خان ءِ سرا پیغام راه دات کہ وتی توفک ءَ دور دے مہ تی برات ءَ یل کنیں بلے گُلزمین عاشق چو مُریدے وڑا وتی گُلزمین ءٍ سَرا پَسیتگ اَت شہید سفر خان ءَ هم وتی پیغام دژمن ءِ سرا راه دات ءُ گُشت کہ من توفک پہ دور دیّگ ءِ واستہ بّڈا نہ کُتگ منی بٍرات ءَ هرچ وڑ کنیں بہ کن انچوں شہید رئیس جان هم پہ وتن دیونگ اَت شہید رئیس جان هر وهد ءَ گوں سنگت ءَ دیوان ءِ کُت شہید رئیس جان پہ وتی سرڈگارے هاترا برے یک جاگہ ءِ آں دژمن ءَ گوں جنگ ءَ اَت شہید برے کولواه ءُ برے بالگتر برے شاپُک برے کیلکور ءَ جنگ ءِ میدان ءَ ساڑی اَت انچوں شہید مہیم جان هم همیں رنگ ءَ پہ وتن شیدا اَت شہید مہیم یک دل سپاهیں کامریڈ ءِ اَت ہر وهد ءَ دپ ءِ کَندگ ءَ پُر اَت اُوتاک ءِ توکہ اگاں سنگت ءِ پریشان بُوت شہید مہیم جان آه راه کَندینت ءُ تسلہ دات دانکہ سنگت پریشان مہ بنت۔

مَرچی همیں چارے کامریڈ ءَ وتی هون یکجاهی ءَ ریتک داں آخری ساه ءَ تک بلوچ ءَ گوما دوکہ نہ کُت بلوچ ءِ حفاظت کُت دژمن ءِ دیم ءَ چوه کوه ءِ وڑا مِک اِت اَنت دژمنءَ وڑے وڑے پندل پہ اِشاں سازیت بلے دژمن بے سُوب بُوت مَرچی اے چارے کامریڈ بلوچ راج ءِ دل ءَ اَنگت هَست ءُ زندگ ءَ اَنت مَرچی دژمن هم زانت کہ بلوچءِ زهگ زهگ چو کیّا ءِ وڑا وتی سرے قربان کَنگ ءَ تیار اِنت بلے وتی زمین ءِ سُودا ءَ نہ جنت شہید کمانڈر جمیل گوں وتی سنگت ءَ گورکوپ کولواه پسنی کلانچ شاپُک ءَ دژمن ءَ راه قدم پہ قدم تاوان داتگ دژمن چہ اِشاں تُرسے آماچ بُوتگ دژمن ءِ وشیں واب هراب بُوتگ دژمن چہ اے چارے کامریڈانی تُرس ءَ وتی بُنجل ءَ چہ در نیا اَتکگ۔

مرچی پورهیَں بلوچ راج زانت کہ شہید کمانڈر کیّا جان گوں سنگت ءَ بلوچ راجی آجوهی واستہ وتی جان اِیش قُربان کُتاں مرچی دژمن ءِ دیما وتی سر اِیش جَہل نہ کُت مرچی بلوچ راج شہداےَ شادی کہور ءِ نام ءَ شُمارا توار کَنت۔

شہید اَبدمان اَنت ءُ زندا پیریں شہیدانی قبرانی سرا مُدام بہار اِنت۔
مرچی شُما اَبدمان اِنت مرچی شُما زنده پیر گُشگ بٍئیت پرچاں کہ شُما وتی زاتی خواهشات کُشتگ ءُ پہ وتی راج زندگ بوتگیں سُھریں سلام شہید کیّا جان ترا گوں سنگت ءَ داں بلوچ راج هست اِنت شُما زندگ اِت۔

نفسیاتی جنگ ءُ بلوچ سلاہ بندیں گَل

اکیل مراد

دی بلوچستان پوسٹ 

نفسیاتی جنگ یک مزن ءُ مھکمیں سلاہ ءِ پہ کارمردگ ءَ دنیا ءِ گیشتریں بھراں وتی مھترانی رکینگ ءَ دشمن ءِ پروشی ءَ نفسیاتی جنگ ءِ ھکمت اَملی کارمرد کرتگ اَنت۔ پرچاکہ دنیا ءِ سوبمندیں زانتکار ءُ نفسیاتی ءَ سوھویں مردمانی گوشگ انت کہ نفسیاتی جنگ ءَ یک بامردیں سپاھیگے لگور بیت کنت ءُ یک ازت مندیں شھری ءِ ملک ءِ دشمن ءُ ناشرکار ءُ ھونوار ءِ جوڑ کنگ بیتیں۔

نفسیاتی جنگ ءِ وڑ ءُ پئیم کہ دوھمی مردمانی سر ءَ یا جنزے ءِ ھلاپ ءَ یا ملکے ءِ ھلاپ ءَ وتی ھمسپریں گلے ءِ ھلاپ ءَ دوھمیگے سر ءَ دروگیں پندل جوڑ کنگ، ناجائزیں بھتام جنگ ذہنی وڑ ءُ پئیماں نادراہ کنگ۔
تھی گپاں ڈنی مردماں سر کنگ، زلیل ءُ رزوا کنگ، آئی ءِ مالی ءُ ملکیاتانی برگ ءُ ایمنی ءِ ھلاس کنگ میان اُستمانی تَک ءَ بدنام کنگ، آئی ءِ جزبگ ءَ گوں ملنڈ کنگ ءُ وڑ وڑیں پندلانی ھنر سازگ۔

پہ نفسیاتی جنگ ءَ کاربندگ ءَ وڑ وڑیں راہ ءُ در ھست اَنت کہ آئی ءَ دشمن تی ھلاپ ءَ کاربندیت ءُ تو ھم دشمن ءِ ھلاپ ءَ کارمرد کُت کن ئے ءِ ۔منی مستریں گپ ھمیش انت مئے سلاہ بندیں گل دشمن ءَ را نفسیاتی کنگ ءَ چہ گیش وت ءَ نفسیاتی ءِ نیمگ ءَ بران اَنت وت ءَ تاوان دیان ءَ اَنت وت ءَ پروشی ءُ نیزوری ءِ آماچ کنان اَنت۔

انوں مار ءَ گندگ ءَ کئیتیں بازیں سالاں چہ دشمن ءَ راجی جنز ءِ ھلاپ ءَ سوشل میڈیا ءَ کجام پئیم ءَ نفسیاتی جنگ ءِ چن ءُ لانچ کرتگ اَت چنت مردم پہ بلوچ راجی جنز ءِ بگیری ءَ مست ءُ ملنڈ کتگ ات اَنت ءُ انگت ءَ جاری ءُ ساری اَنت اے مئے بد بھتی اَت ھمے نفسیاتی جنگ ءِ بھر ءَ لھتے مئے دوست ءُ ھمبلاں ھم وت ءَ ھوارینتگ اَت ءُ وت ما وت ءَ جیک پہ جیک ات اَنت۔ من ھمے گپ برز ءَ ھم جت کہ نفسیاتی جنگ بازیں تھراں کنگ بیت سوشل میڈیا، چُشکہ پیس بک، واٹ سیپ، ٹی وی چینل، ھالتاک ءُایندگہ جاھاں پہ نفسیاتی جنگ ءَ ھم مزنیں تاگت ءُ زور ءِ ھستیں کہ آ کارمردگ بیتیں۔

زانتکارانی گوشگ انت کہ سامراجی زور راجانی لگت کنگ ءُ زیردست کنگ ءَ آیاں نفسیاتی جنگ ءِ تہ ءَ مان ھَڑین اِت کہ دروگ ءَ راست گوش اِت ءُ راست ءَ را دروگ گوش اِت دیم پہ دیمی جنگ ءَ وَ ھرکس زانت کہ آئی ءِ سلاھاں آشناہ بیت آئی ءِ توپک ءِ دراتکگیں تیراں گِند ات ۔بَلے! نفسیاتی جنگ ھما جنگ اِنت کہ پیزیکلی جنگ ءِ سر ءَ ھم انسان وت ءَ پروش اِت اِنت دیم پہ دیمی جنگاں چہ انسان سرڈگاراں گِر اَنت ءُ دیم ءَ روان کن اَنت نفسیاتی جنگ ذھن ءُ دماگ ءَ جتائیں گپ پرمائیت ءُ نادراہ کنت ۔

زانتکارانی رِد ءَ دوھمی میان اُستمانی جنگ ءَ پد اے رِپک ءِ جنگ ءَ یک مزنیں نامے ھستیں۔ نی بازیں وھداں چہ بلوچ راجکار وت ماں وت ءَ گِر ءُ چِل اَنت یکے دوھمی ءِ پُچکاں کپتگ ءُ آئی ءَ الکاپ ءَ شودگ ءَ ایں یکے دوھمی ءِ ھلاپ ءَ بیان بازی کنگ ءَ ایں یکے دوھمی ءَ سردار ءُ دوھمی مڈل کلاس گوشگ ءَ ایں ۔

دشمن ھَنچش ما پراموش کرتگ ءُ دیم گوں وت ءَ کرتگ ءُ جنگ ءَ کروسی اِنت چونائیگ ءَ جنگ مئے مستریں مڈی اِنت بلے دشمن ءِ ھلاپ ءَ بہ بیت ناکہ وتی تپنگ وتی دلبند ءَ سک کنگ ءُ یکے دوھمی ءِ روتانی کشگ ءُ دشمن ءِ شاتان کنگ گوستگیں بازیں وھداں چہ بی اَر اے ءُ بی ایل ایف ءِ بیان بازیانی تہ ءَ ھمنکس دوری ءُ گِستاھی آیگ ءَ ایں کہ آ روچ پہ روچ چوں ھما کوھنیں گود ءَ چاک روان اَنت۔

مروچی بلوچ ءِ ازلی دشمن ءَ ھما کَچ ءَ وتی زور ءُ پوست ءِ ترند کرتگ کہ ھمک جاہ ءَ بلوچ مات ءُ گھاراں وتی بنجلاں برگ ءُ اود ءَ آیاں لَٹ شاپ کنگ ءُ اود ءَ آیانی نَنگ ءُ ناموس ءَ ھم پُلگ ءَ ایں۔گڑا جوانتریں کار ھمیش انت درست یک سنگر ءُ وتی توپنگانی دپ ءَ وتی ازلی دشمن ءَ گوں بہ کن اَنت چُش مہ بیت کہ بلوچ نَنگ ءُ ناموس گیش پامال کنگ ءُ دشمن شاتمان بہ بیت۔

تپاکی راج ءِ گڈی سوبمندی انت راج ءُ سلاہ بندیں گلاں ھوار راجکاریں گل تپاک بات اَنت دشمن ءِ پندل ءُ ھُنر نیست ءُ نابود بات اَنت۔

زبان تہلیں شکر گُپتار

حنیف بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

“سادگیں بلوچُک تئی ذکر بیت یا اللہ ھو درست یک حساب ءَ اَنت”
ازگاریں دلانی تماہ نابودیاں ببادات اَنت پشک دِر ءُ درامد کن سِنگ ئے پِرچِن ءُ پَرتگاں کن کَس نہ منتگ۔ لانک بستگیں جنازہ ارواہ ءِ ھوادگیں ھوناں میِچل کُت دمک ءُ دراں درامد بوتاں کشک مکاریں زمانگ ءِ پادانی میار بوت۔مُھتاجیں ھون ءِ ترمپاں کہ سرڈگار ءِ پہازگ ءَ زمین ءِ مسکیں ھاکانی چمّگ بُتک اَنت آپہ کساس بے کساس بوت اَنت جوناں نہاد نیست سَر نہ بیت پرواہ نیست بلے ما کُلاہ ءَ پہازاں۔

بلوچ نہ تُرس اَنت میار جَل اَنت پہ میارانی موکگ ءَ اَچ سراں سرگوزان اَنت ہئو گواچِنی جنگول ہم اَست اَت کہ ھاک موکی، راج پھازی ءُ میار جَلّی ءِ بیرک دار اِت اَنت بلے آسر اِش ہمیش اِنت کہ نئے ترا زور ءُ نئے منا تَوانے بَس وتی باتن ءِ سِپاہ دارنت۔
پہک دلیں مہلوک ءُ سادگیں بلوچاں وتی پیر ءُ کماشانی ھبر داشتگ کہ سر ءَ باہین بلے نامے گیدی ءَ چیدگ کن ءُ واتر تہ ایشاں ھرچیز ببا دات سَرگوں دزمال ءَ کُلا ءِ امانت کُت۔ لوگ ءُ ھنکین پشت دات اَنت ھاک موکیں جونانی یات اوں درآمد کُت اَنت۔

بَلے مروچی کہ جیڑے ھچ نہ بوت آسر گُباران اِنت پرچہ کہ بے رھبندیں جُھد ءَ بَروَرد نہ بیت اگاں شوانگ کہ بےسما بیت گڈا رمگ دیگرانی گُل کِشتیں واباں مان رچیت ءُ ہزّامیں دوار ے ہنکین کنت گُڈا وتی چہ ابرم ءِ ہتم سوادیں زہیراں نہ مہریگ اِنت نہ مہاریگ اِنت!
مروچی گُڈا پہ بتگ عہدیں تماھاں پہ وتی ہست پانی ءِ راھاں کئے اِنت کہ توجیل سازی کنت پہ جُنز ءَ رھبندے ءُ راہدارے بٹاہینیت
چْونائی ءَ انوں بلوچ ءِ جہد یک انچیں نازرکیں دورے ءَ گوْزگ ءَ اِنت اگاں توجیل سازی بوت گڈا رھبندپہ رھشوناں گرانیں اِلتے ودیگ کنت۔ فردانی ھاکمی نمانیت بےسریں کماندارانی سُکسُک ٹکانی تہابھربوتگیں ھمک سنگت رھبند ءِ زد ءَ کپیت پمشکہ بلوچ رھشونانی دیم ءَ چیدگیں بےسریں کماندار کہ دیگرانی کتگیں کار اِش وتی بگل جول ءَ کتگ اَنت ءُ پارسائی ءِ بامرد اِش وت ءَ لیکیتگ ءُ گُڈا آ ہم بے اُرزیں ھرا سوار بنت ۔

چونائی ءَ وھد بدل بوتگ مرچیگیں دورا ھرکس پدر کتگ بلے مہلوک ءِ چم پچ اَنت میم اِش مانیست وھدیکہ جھدکار راستی ءِ شاھیم ءَ تورگ بیت گڈا کے چنچُک ءَ آپ ءَ بیت درائی کنت۔ گر ءُ دار کہ نبیت بلے نوں راستی ءِ منوگراں زبان ءِ تند بوتکگ نوں پہ سُکسُک ھچ جیڈہ نہ گیشیت ھبدہ ھژدہ سال پہ ھنر گوستگ نوں چُش بوت نہ کنت۔
بلوچ رہشون کہ بلوچ ءِ جھد ءَ کامیات گُش اَنت وت ءَ کلاگ زورگ ءَ اَنت ءُ مہلوک ءِ اوپار ءَ بے ھاٹی ءِ رُنگراھاں پِرّینگ ءَ اَنت ۔
چونائی ءَ تچکیں گپ ھمیش اِنت اگاں پہ دل ءُ ستک ھورت چاری بہ کنے گڈابلوچ ءِ جہد ءُ پاکستان ءِ سیاست یکیں شاھیم ءَ تورگ بیت کہ باوست آوار جنگ بوتگ۔ اے بابت ءَ من دگہ باز دلیل دیئگ نہ لوٹاں۔ بلے واجہ عطاشادگشتگ۔

“چمےبہ بیت پہ گندگ ءَ ”
گوش ئے بہ بیت پہ اِش کنگ”

مرچاں بلوچ سیاست ءَ نوکیں دروشمے درآؤرتگ۔ سیاسی سرپدی نہ بوئگ ءِ سبب اِنت کہ ورکر ءُ لیڈر ءِ ارزشت پشت نہ کپتگ ورکر وتی کساس ءَ درکپتگ لیڈر ءَ جہد پہ سُکسُک داشتگ دیم ءَ باریں چون بیت بلے انگت ھدا ھیر ءِ سرا اِنت۔ سرکماشانی بےبُنیں دست سماریاں مہلوک وتی کش ءُ پہناتاں سِنگسار کنان کُتگ ءُ کجام نیمگ ءَ برتگ ءُ سر کُتگ ازابانی کہریں روچانی اوستیگ اِنت۔نہ زاناں وشین باندات ءِ بام شگرب ءَ درا بیت کہ مگرب ءَ ٹِک دنت۔

میر ءُ نواباں وا پیسرا وتی کبر جتگ گوں مہلوک ءَ بلے نوں گریب ءُ گُربگ وت ءَ ساٹان اَنت ھمدا مردم ءِ سرپِر نہ بیت۔بزاں کہ ھُشتر ءَ وت ءَ ھَر ے کُت گام ءِ جُنزیت تہَ سُرمباں ندارگ کنت۔
نسیب نستگیں بلوچ راج ءِ بامردیں پُسگاں راجی جہد ءَ پہ ندر بوتگیں شہید اوں بہر ءُ بانگ کُتگ اَنت چالاکیں مردم اُگدہدار بوتاں سُکسُک بندات بوت تو من ءَ گُت تُک کن من ترا۔

واجہ ارشاد پرواز وتی یک شئیرے ءِ تہا وش گُشتگ،

“تو بگش تئی اِشک ءَ پشت پمّا چے کپتگ ”
توبگُش تئی اِشک ءَ گار چے بہ کنت مردم”

بلوچ ءِ گوالَگ انچو دِر دِر اِنت کہ دوچگ نہ بیت ایں سرے پُچین ئے آ سرا دِریت.راجی جہد کہ ٹکانی سرا بہر بوت دمگ ءُ ھنکین آں سرجنان بوت گڈا بزاں کہ ھبر چہ ھلوت ءَ گوستگ بلےھبرے کنے ملامت نہ ئے ملامت ءِ زبان ءِ موکگ ءُ ریا بادی ءِ دیم ءَ مئے سر گار اِنت بلے جاھے نہ جاھے الم وت ءَ بوجیت مردم چوں بکنت کہ ھچ نہ سھڈیت دل ءِ اوپار ءِ تند ءَ وت ءَ بوتکگ زبان تہلیں شکر گپتار۔

“کسے ءِ دامُن ءَ مُشگ لوٹیت
ملکموت مردمے کُشگ لوٹیت”

دل ما دیر اِنت کہ سِنگ ءِ تَلا داتگ بلے نوں کجام شرم ءَ مہلوک ءِ دیم ءَ ھبر بہ کناں کہ ھبر پشت نہ کپتگ۔

واجہ میر عمرمیر جاھے گُشیت۔

“مہروان پہ ھدا کسی زنگ ءَ مجن
دل گریبیں وتی گِلہاں بار دنت”

ما ہم گِلہ بار داتگ اِتاں ھپدہ ھژدہ سال پہ سُکسُک کنگ ءَ گوْست یک گَلے ءَ شریں دروشمے ءَ درائی نہ کُت کہ مردم کمیں وت ءَ ترھینت بہ کنت۔ پہ ھدا ءَ بہ چار اِت کٹو کٹو ءَ بند کن اِت پہ راجی جُہد ءَ شریں توجیلے ٹاھین اِت۔من گوں واجہ سید ءِ اے شئر ءَ وتی نبشتانک ءَ آسر کنگ لوٹاں۔

“جہہ بجن بے ساری ءَ بے زانتی ءَ شہمات کن
کہ تئی بیگواھی ءِ سامان سرجم بوتگ اَنت”

 بَژن پَہ اِیردستیءَ

نِبشتہ: بابُل لطیف بَلوچ

دی بلوچستان پوسٹ : بلوچی کالم 

آجوئیں راجانی ھَر سُھب گوں ھَزار داب ایں اُمیتءُواھگاں ٹِکّ دَنتءُسَر کش اِیت.رُوچءِبَرانز کہ گُلزمینءِدِلبندءَکَپ اَنت ھَمک دِیما شانتُلءُکَپوت،بُلبُلءُکُلّی گوں وتئی نازینکءُسَؤتاں ھَر چاریں دَراں سَرا زُور اَنتءُزِندمان گُلباگءِچَہرءُشُبینءَسُہرا بیت کہ ھَر یکّے پَہ شاتءُگَل وتئی کاراں گُلائیش بیت.بَلے بَژن پَہ ایردست ایں بَلوچ راجءِاُمیتءُواھگاں کہ نَپتءُبیرانی دیمپان انت..ھَمک سُھب گوں ھَمے اُمیتءُواھگاں پَدّرائی کَنت کہ کُجا؟ کئی جون کَپتگءُکئے بیگواہ کنگ بوتگ ؟.مَرچاں اے نَہ گیگ ایں جاوراں بَلوچ راجءِراجی زَندمان چو زامُریں دَرچکءَپیڑاتگ کہ اے ھَبر داھمی زندءِبَہر جُوڑ بوتگ.

لاشوں پِہ لاش گرے نیند نہ ٹوٹی تیری
حاکمِ وقت تیری مُردہ ضمیری کو سلام
مَرچی اُلفتءِوڑیں پُل بالاد تہاریانی اَندرءَزند بُگوازین آں آ ماتانی دلءَچے گوزیت،اے دردءُھَما زانتءُماریت کہ آ وت ھَمے اِشکریں یاتاں بِریان اِنت.بلے مَرچی ھَر بَلوچ ماتءُگوہارانی زِردءِکٹّور چَہ دردءُدور،زہیرءُتھتالاں چَکارءُسَرکیل اَنت کہ گپ کنگ نہ بیت چو سوچنءَسُمبان اَنت.مُدّتے گوستگ کہ کُچلّیں گم چو بُلبُلءَشیزار اَنت بَلے اَنگت آزگّیں زہیرانی ٹپّ پَہ اُوستانی جمبراں اُوستیگ اَنت کہ بگندئے گواریتءُڈکالّیں کِشاراں سَبزینیت.بَلے پَہ کُجام اُوستءَ؟
چیاکہ چہ دُژمنءَھیرءُھیروائیءِتلبانی اُوتاگ سستگ اَنت بلکیں مارا گوں وتئی توکلءُھاٹیءُاے گیمُرتگیں کِشار آپ دَیگءُسبزینگی اَنت.
مھلبءُسمّی بیگواہ ایں پِتءِشوھازءُکُجام دَر نَہ ٹُک اِتگ،پَرزانہ پہ براتءِپَٹءُپولءَشالءَبگر داں اسلام آبادءَگوں تراولّیں پاداں سپر کتگ،خدیجہ،سیماءُھمیدہءَوتئی براتانی ھکس گون اَنتءُچارراہءِسَرا اُوشتوک اَنت.دگہ ھَزاراں بلوچ ماتءُگوہار پہ وتئی اروھانی شوھازءَسربتگءُچارراھانی پانگ اَنت بلے ھِچ پہ ھِچ.

چیاکہ دُژمن گوں اے داب ایں کارستاں بلوچ راجءَچَہ وتئی آجوئیءِلوٹءَپَدکِنزینگ لوٹ ایت کہ تُرسءُبیمّءَگُنگءُبے توار بِہ بنت.بلوچ ذالبولانی بے شرپی،گوں لَجّءُننگءَلیب کنگ اے کُل ھَمے درور انت کہ بلوچ چہ.آجوئیءِبَدلءَدائمی منی ایردستیءِمنّوگر بِہ بیت.
بَلے دُگنیائے راجدپتر مارا اے درونتءَدنت کہ آجوئی ٹَپّاں ٹاپُلی لیبءِنَہ اِنت کہ ما سَپتءُسَتاہانی ھَلکوہاں ایمن بِہ بَہ اِیں بلکیں پہ ھَر وڑیں کُربانیءِدَیگءَجاڑیگ بُوھگی اِنت.نیدرلینڈءَلَکّانی کِساسءَمَھلوک شہید کنگءُپاھُق دَیگ بیت بلے نیدرلینڈءِتمردءُبَہادریں راج اسپینءِھَرتہریں زوراکیانی دِیما چو کوہءَمِک بیتءُمرچی گیدیءِدلبندءَآجوءُوتئی پَجارءِواھُند اِنت.مارا ھَم اے بے نپیں پاکستانءِدیماچو شاشانءَمک بُوَگ لُوٹ ایتءزُوراکیانی زِر گواز کنگی اِنت داں باندا بلوچ راج وتئی ڈیھءُسرڈگارءِواجہءُپَجارءِواھُند بِہ بیت.چُش کہ نطشے گُش اِیت زندگیءِشاھگانیءَرا دستءَآرگ ارزان نہ اِنت،بلکیں جُہدءُجَپاہ کشی اَژدری اِنت.

مرچی ھَمے نام گِپتیں اسلامی ریاست کہ ذی گوں بنگالی راجءَچے کتگءِھَمے عملءَگوں بلوچ راجءَکنگءَاِنت،بلے اےگپءَپاکستاب شر سرپد اِنت کہ منی چہ انسانی کالبءَدَر زُوراکیاں بنگالی راج پدا نَہ کِنزاِت گُڑا بَلوچ ھَم پدا کِنزوک نَہ اِنت.بگندئے مرچی پہ نام بلوچ لہتے کاسگ چٹ تئی پارلیمنٹءَنِشتگءُبلوچ راجءِہُونانی سوداگر اِنت بلے اے گپءَدلجم بِہ بنت کی بلوچ راج دُژمنءِھَمبرائیءَراجی گدّاراں ماپ نَہ کنت.ھَما روچءُبگر داں مرچی مُلا حسن گوں بَدّیں نامءُیات کنگ بیتءُشہید نیٹو گوں شرپءَگیرآرگ بیت.گُڑا ھِچ کس وتا چہ راجدپترءَرکّینت نَہ کنت ،بلوچ راج الّم آئی دادءُھِسابءَکنت.