TBP Balochi

ریھان جان ءِ مکھیں مات ءِ ھِمت ءَ دروت

اکیل مراد

دی بلوچستان پوسٹ 

ماتی منی مات مکھیں شیراں من ءَ را پَھِل بہ کن من پہ ھساراں رپتگ اَنت داں زندگاں واتر نہ باں زند ءِ سپر بکشاتگ اَنت وشی دراھیں یل داتگ اَنت۔

چُک ودی بیت مات پہ شادھے چک ءَ نازین اِت ءُ گْوش اِت کہ

لیلو لیل مَنی بَچیگ ءَ.
بَچیگ ءَ کَسان سالین ءَ.
بَچیگ ءَ شَکَر گالین ءَ.
دوشی بَچُّک ءَ باز گْریتَگ.
اَرسان ئِے کَلَمپُر رِتکَگ.
دُرّیں ھِکَّگاں مُروارِد.
مات پہ بےگَمی واب کَپتَگ.
شَھمیریں پِت ئِے زَھر گِپتَگ.
بَچّیگ پہ مُراد نازینتَگ.
سَرزاناں وتی نادینتَگ.
دُکّانیں گْوَراں شیر داتَگ.
سُھباں نیمَگ ءُ گْوَنگی نا.
پہ پُلّیں واھَگے واپینتَگ.
شاگیں گوانزَگ ءَ چَنڈینتَگ.
پاساں چَندَنیں دار سُوتکَگ.
بْوپس کہ واب تَرا رودین اِیت.
بےوابی ترا رَنجین اِیت.
شاگیں گْوانزَگ ءُ میدیں بَند.
شاگیں گْوانزَگ تئی واب جاہ اِنت.
میدیں بَند تَئی پاسپان اَنت.
ھیرتیں کُچک تئی لَیبو اَنت.
شاگیں گْوانزَگ چہ دارتْراشاں.
ھیرتیں کُچک چہ آ گَوران ءَ.
آروچی مَنی بَچّ بیتَّگ.
بام ءَ داتَگ ءُ روچ بیتَّگ.
کُلّ گوں گْوانزَگ ءَ شَھم گِپتَگ.
آزیزّیں کَساں جَہ زُرتَگ.
تاس گوں روگِناں شِنگ بیتَّگ.
کُلّ ءَ را پُلے بَھر بیتَّگ.
کُلّیں آلماں گَل زُرتَگ.
کُلّ چہ آلِم ءَ پُرّ بیتَّگ.
من چارشاھیں گُرانڈے کُشتَگ.
پہ شاھی کاپَر ءِ دیوّامءَ.
بچیگ پہ تنَو رودینتَگ.
لَھمیں گْریوَگاں سَھڑینتَگ.
چوریگاں جَتَگ لَیبَیگاں.
اللہ بَچّیگ ءَ پَھریزات.
چہ مُلک ءِ کُلَّگ ءُ پَشّانکاں.
بَچّیگ رُد ایت ورنا بیت.
مُلک ءَ اِزَّت ئِے بَرجاہ بیت.
ھَر روچ گوں پِت ءَ اَمراہ بیت.
سْیاھیں چوٹَوان رَند ایت.
پاگے واجَھیگ بَند ایت.
میری شان کَنت ءُ کَند ایت.
سَکّیاں کَتار ءَ بَند ایت.
پُلّیں پَتَّران نِند ایت.
زُلمیں جِیڑَوان سِند ایت.
لیلو لیل یَلیں بَچّیگ ءَ.
ھَر دو دیدَگانی روک ءَ.
چَمّ ءِ نُنُّک ءُ گِندوک ءَ.
اَئید ءِ سَرشَپانی نوک ءَ.
گَمواریں دل ءِ بَندوک ءَ.

مات ھما مھروان اِنت کہ چک ءَ ودی کنت ءُ آئی ءَ مزن کنت آئی ءَ رودین اِت ماتانی واھگ انت کہ من وتی زند ءَ وتی چک ءِ دراھیں وشیانی مراداں بہ گنداں۔

چک کہ مزن بیت ءُ ورناہ بیت مات پہ گل ءُ شات ءِ وتی چک ءِ نوکیں زند ءِ واست ءَ چماں شانک دیان کنت کہ زوت وتی چک ءِ مراداں سرجم بہ کن آں کجا نا کجا وتی چک ءَ بہ ڈکیناں ءُ زند ءِ وشی پہ وشی بہ گْوز اَنت ۔

بلے مروچی ما ھما مات ءِ چک ءِ سر ءَ گپ ءَ ایں کہ ھمے مات ءَ وتی رُوستگ ءُ ونائیں چک پہ نازینک ءُ گلائیشی ءَ دیم پہ ڈیھے سوگات ءَ دیم دات۔

بلوچ سرڈگار ءِ سر ءَ بازیں ماتاں وتی تنگوئیں چکانی سر ندر کرتگ اَنت بازیں ماتاں وتی تنگوئیں بچانی مرگ ءَ موتک ءِ جاہ ءَ ھالو جتگ رزا جھانگیر ءِ مات بیت یا شھید شاھد ءِ مات یا ڈاکٹر ھالد ءِ مات یا تمپ ءَ شھید میرل ءُ زاھد ءِ مات بلوچستان ءِ پرگنجیں زمین ءَ ھنچش واجہ ھدا ءَ چہ مڈی ءَ سرشار کرتگ ھَنچش بھادریں مات ھم واجہ ھدا مُچ کرتگ۔

بلے شھید ریھان جان ءِ مکھیں مات ءُ راجی جنز ءِ شاھزانتیں استاد ءُ بامردیں سرمچار استاد اسلم ءِ لوگ بانک ءَ مروچی یک ھنچیں چراگ ءِ روک کُرت کہ اے چراگ ءِ رژن ءَ مروچی جھان ءِ چم پچ بیان اَنت ۔

کہ بلوچ سرڈگار چہ بامردیں سرمچاراں ھالیگ نہ اِنت ریھان جان ءِ مکھیں مات ءَ مروچی اے کلوہ ریاست ءِ ھما زوراوریں دستان داتگ کہ بلوچ وتی ننگ، ناموس، زمین، راج ءُ زمین ءِ مڈیانی پھازگ ءَ ھرچ وڑیں گامگیج زورت کنت۔

وتی چکانی سرانی دیگ ءَ ھچ وڑ ءَ چَک ءُ پد نہ بیت اِنت ریاست یک نیمگے دری ملکاں ڈاھار دیگ ءَ بیتگ کہ بلوچستان ءَ بلوچ یاگیانی ھلاسی بیتگ دراھیں کِشک ءُ در پہ شما ساپ کرتگ اَنت بلے ھمے میان ءَ ماں چین ءِ کارگس ءُ سرکاری جاھاں اے ھال شنگ اتگ کہ چینیانی سر ءَ بمب تراک ءِ بیتگ ءُ سَے چینیان ھوار یک سیکورٹی ءِ مرتگ ءُ باز زدگ بیتگ ریھان جان ءِ اے کلوہ ءَ جھان ءِ دپتر لرزینتگ اَنت بلے ریھان جان ءِ پت ءُ ماتانی کرد ھنچش انت کہ ھردوکاں وتی چک دست ءِ وت سالونک کرتگ ءُ پہ ڈیھے دیمھونی ءَ روان داتگ ءُ وشیں ھال ءِ ودار ءَ نیشتگ اَنت کدی ریھان ءِ شھادت ءِ وشیں ھال کئیت چشیں مات ءُ باز کم ودی بیتیں شال ءَ مروچی ما ھم ھمے بہ جیڑے کہ مئے پت ءُ مات ھمے وڑ بیتیناں ما ھمے وڑ ءَ رُکست کنگ ءُ دیم پہ ڈیھ ءِ کربانیانی دیم دیگ بیتین ئِے۔

دلگوش اے لیلو کہ من نبشتگ کرتگ من ھم نزان آں اے کئیگ انت بلے ھم ھمے ایش کرتگ کہ اے لیلو ءَ بلوچ مات پہ وتی چکاں ندر کن اَنت

ریھان جان ءِ مکھیں مات ءِ ھمت ءَ دروت
ما زندگیں چشیں ماتانی وامداریں

آزمانک

جنجال

نبشتہ کار: سخی بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

جنجال یک انچیں شومیں مرد ئے اَت کہ ھر کس اَچ جنجال ءَ بیزار اَت اگاں جنجال میتَگ ءِ کُجام گِس ءَ نان ءِ گِرگ ءَ شُتیں مَردُماں جنجال ءَ نان پہ مِھر نہ داتگ اَت بلکیں پہ تُرس نان داتگ پرچہ کہ مَردُم جنجال ءِ کار ءُ کار پداں سرپد اَت اَنت ءُ مکلوک اَچ جنجال ءَ سک بیزار اَت اَنت ۔

دگنیا یے توک ءَ کُجام سِلکاری ءُ نشہءِ بوتیں جنجال وتی دست ماں کُرتگ میتَگءِ مردُمانی دلانی توکءَ اَچ جنجال ءَ چے کُچکانی کدر گیشتر اَت بلے مردُمان پہ تُرس جنجال ءَ نان ءُ آپ داتگ اگاں کُجام مردُم ءَ جنجال ءَ بد ءُ رد بُکُتیں گُڑاں الّم جنجال ھما مردُم تاوان داتگ پرچہ کہ جنجال مُدام ھمے جُھد ءَ اَت کہ میتَگ ءِ بادشاہ من بہ باں بے منی جُستءَ کس گاماں دو گام مکنت مردم منی مُھتاج بہ بنت جنجال یک بے ماس ءُ گہاری َات نہ ماس ءُ گہار ءِ کدر زانتگ اَت نہ ھمساھگانی نہ وتی سیاد ءُ وارسانی نہ مِھروان اَت۔

مردُم کسہ کن اَنت کہ جنجال ءِ بُنکی ھنکین ادا نہ بو تگِ جنجال ءَ کس نہ زانت کَئی زھگ اِنت اَچ کُجا اتکگ گْوش اَنت کہ بازین پٹ ءُ پولءَ رند جنجال ءِ میتَگ ءِ مردُم ءِ دست کَپتگ مردماں جنجال ءِ بابت ءَ جُست گِپتگ کہ جنجال وتی میتَگ پرچہ یل کتگ مئے میتَگ ءَ اتک ءَ مئے سر ءَ زلُم پرچہ کنگ ءَ اِنت؟

جنجال ءِ میتَگ ءِ مردمءَ گْوشتگ کہ ما جنجال اَچ وتی میتگ ءَ کَش اِتّگ پرچہ کہ جنجال مردُم ءُ روچے نہ بوتگ جنجال یک میتَگ ءِ دو میتَگ کتگ جنجال یک تپاکیں میتَگ ءِ برباد کُتگ مئے میتَگ ھما میتَگ بوتگ کہ مردُماں وتی ساہ بَھر کُتگ بلے مہ نہ زانتگ مئے میتَگ ءِ توک ءَ یک جنجال ءِ وڑین بے زمیر ءِ پیداک بیت مئے میتَگ ءِ مردُمانی توک ءَ یک نَپرت ئے پیدا کنت ۔

باز وھد ءَ پد ماں سرپد بوتگ اَنت کہ مئے توک ءَ دُوری جنجال ءَ پیداک کُتگ گُڑاں میتَگ ءِ مردُم شور ءُ سلہ کن اَنت کہ آکرا جنجال ءَ گوں جنجالءِ لوگ ءِ مردماں اَچ میتَگ ءَ کَش اَنت گُڑاں لھتین روچ ءَ پد ھور بیت گْوش اَنت جنجال ءَ گوں لوگ ءِ مردُماں کور ءِ آپ بارت جنجال ءِ روگ ءَ پد مرچی مئے میتَگ آباد اِنت۔ جنجال ءِ ھما میتَگ ءِ مردُمانی دپ ءَ جنجالءِ کُل کارءُ کار پداں سرپد بوت اَنت کہ جنجال چونین مردمے۔

مئے اے بد بھتی اِنت کہ جنجال ءَ کور ءِ آپ یک لمب ئے ءَ لمب دنت مئے میتَگ ءِ مردم جنجال ءَ بڈ کن انت میتَگءَ کارنت جنجال مرگءِ سرا بیت گُڑاں ما الاج کُتگ لَھتین وھد ءَ پد جنجال وش بیت بلے جنجال مئے نیکیاں بے ھال کنت کہ من مردگءِ بیتگ انت منءَ ھمے میتَگءِ مردماں زندگ کتگ۔

جنجال اول سرا میتَگءِ مردماں گوں سک شر بیت وتءَ گوں میتَگ ئے مردماں یک کنت سکین مہروانءِ وتءَ جوڑکنت ھرکسی دلانی توکءَ وتءَ جاگءَ دنت ھرکسءَ جنجالءَ وتی زھگ سمجیت کہ جنجال یک شرین مردمءِ بلے کس نہ زانت کہ جنجال ءِ وتی کارو کار پد چے بوتگ انت بلے مے میتَگءِ مردم دل ساپین مردم انت ھچ سما نہ بیت کہ جنجال چونیں مردم ئے۔

لہتیں وھدءَ پد جنجال وتی اسل چہرگءَ دیمءَ کیت مردمانی کُرمانی داناں پسان مالءُ دلواتانی دوزیءَ بندات کنت بلے مردم ھچ سرپد نہ بنت کہ کے مئے مالءُ دلوتانی دوزی کنوک کے اِنت ءُ مردم جنجالءِ سرا ھچ شک ھم نہ کن انت مردم ھمے سرپد بنت جنجال یکَ بزگءُ لاچاریں مردم ئے مئے میتَگءَ اتکءَ مئے مہمان اِنت ءُ مئے گومہ دشمنی نہ کنت۔

ھمے وڑا یک شپءِ علی مھمدءِ زھگ بیمار بیت علی مھمد وتی زھگءَ پہ دومی میتَگءَ پہ داکترا برگءَ بیت گڈان علی مھمد گِندیت کہ جنجال ناکو نظر مھمدءِ کرمانی داناں گوں دیگءَ چار مردمءَ دوزی کنگءَ اِنت علی مھمد توار جنت گڑان جنجال گوں وتی سنگتان تچیت۔

علی مھمد سہبءَ مہلءَ میتَگءَ واتر بیت دیم پہ خان مھمدءِ(خان مھمد میتَگءِ میر اِنت) لوگءَ روت کہ من دوشی دومی میتَگءَ روگءَ بوتگ اون جنجال گوں دیگءَ چار نپرءَ نظر مھمدءِ کرمانی دانانی کشگءَ بوتگ مئے دوز دیگءَ کس نہ اِنت جنجال اِنت گڑ خان مھمد وتی زھگ جان مھمدءَ پہ جنجالءَ دیم دنت کہ بگو ترا خان مھمد لوٹگءَ اِنت وھدءِ کاسد جنجالءِ لوگءَ سر بیت تاں جنجال وتی لوگءَ نہ انت لوگءِ بند اَنت وھدءِ خان مھمدءُ میتَگ ءِ مردم سرپد بنت کہ جنجال مئے دوز اِنت ءُ پدا تتکءَ شُتءَ گڑا مردم جار جن انت کہ جنجال کجا کہ بہ بیت مہ جنجالءَ وتی جُستءَ کن انت باز پٹءُ لوٹءَ پد جنجال دست نہ کپت
اچانگءَیک شپءِ جنجال گوں وتی سلاح بندین مردماں میتَگءِ سرا اُرش کنت پوراہیں میتَگءَ وتی دستءَ کنت میتَگءِ سرا وتی بادشاہی ءِ اعلانءَ کنت۔

جنجال میتَگءِ سرا انچو زلم کنت کہ مردم اچ جنجالءِ زلمان بیزار بنت گڈان ھمے میتَگءِ مردماں اچ لہتیں مردم میتَگءَرا یل کن اَنت دور دیگءَ میتَگ ئے رونت آباد بنت لَھتین مردم جنجالءِ زلمانی آماچ بیت بلے میتَگءِ مردم گشنت کہ مہ وتی بُنکی میتَگءَ یل دات نہ کن انت۔
ھمے وڑا جنجال میتَگءِ سرا سک زلم کنت ماتءُ گہارانی گُشاناں لگت مال کنت میتَگءَ را یک دوزہ ءِ جوڑ کنت میتَگ ءِ مرمانی بس گوں اللہ ءَ یکین دعا بیت یا اللہ تو جنجالءَ وت راہءِ سر بکن کہ جنجال یک چونین زالمءِ بوت تو مئے سرا دور دات ماں یک سوابی کارءِ کُت کہ جنجال مرگءِ آماچ بوتگ مہ علاج کتگ مرچی ھمے جنجال مئے سرا زلم کنگءَ اِنت مئے کُمّک کنوک تو ئے . اللہ میتَگ ئے مردمانی دعا کبول کنت لھتین وھد ءَ پد جنجالءَ کینسرءِ نادراہی گیت جنجال پہ کینسرءِ علاجءَ بازین میتَگءِ داکترانی کِرا روت علاجءِ واستہ بلے علاجءِ نہ بیت ھرچی کہ جنجالءِکرا مال ءُ دلوت بیت جنجال پہ وتی علاجءَ کرچ کنت آکرا جنجال اچ نانءَ بئے نان بیت جنجالءِ کرا چِکءَ نپر بنت کُل جنجالءَ یل کن اَنت وتی میتَگاں رواَنت ۔

نوں جنجالءِ کرا ھمیکءَ زر نہ بیت کہ وتی ھمے پشت کپتگیں زندہ بگوازینیت وتی ھما لوگءِ توکءَ یک دیمءِ بیماریءَ دومی نیمگءَ گُژنءُ تُنءَ آکرا گوں وتی زلم ءُ زوراکیان ھوار ساہ دنت ءُ پہ میتَگءَ یک نوکیں روچءِ رژناہ بیت۔

من زانت منی شانتُل ءَ رِجگوک بارت

ایس ڈی بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

کساس سئے سال بیت آء گپ ءَ من ءُ منی بھشتی ایں برات دَر کپتین پہ شِکار ءَ ماں بلوچستانءِ سرسبزیں جنگل گولیت بلے ما ہچ رَنگیں شکار ءَ گوں ڈیک ندات مارا دَم بُرتگ اَت شکار ہم ڈیک نداتگ اَت ماء ساھگیءَ نِشتءُ سرسبزیں بلوچستانءِ سرسبزیں کہیر ءُ درچکانی ندارگءَ کنگءَ اِت ایں۔

مناں براتءَ گوانک جَت کہ برات آہ اِنت کہ کہیر ءِ سرا شانتُلے نِشت برو بہ جنے من اِشتاپ اِشتاپءَ توپگ چِت ءُ تچاں تچانءَ دیم پہ شانتُلءَ شُتاں۔

من شانتُل نزیک کُت ءُ توپَگ چِست کُت جنانے چاراں کہ کہیر چیر ءَ مناں چہ پیسر رِجگوکے ھوشتاتگ ءُ چَمے شانتُل ءَ سک داتگ اَنت
من پدا توپگ جھل کُت چاریت شانتُل چاریت کہیر ءُ چاریت رِجگوک من دل ءَ زانگءَ اِت آں کہ رِجگوکءَ باز روچ بیت ہچی نوارتگ رِجگوک سک شُدیک بیت یک رَندے من پدا چاریت شانتُل چتو شوک شوک ءُ پزور پزور اَت چاریت کہیر چونیں شوکیں شکاری کہیری اَت من زانت تیر اَنچو من بجناں کہیر ہچ شانتُل ءَ درنگ نہ کنت شانتُل دمانءَ بُنا کیت ءُ من پدا چاریت رِجگوک چاراں رِجگوک شانتُل ءَ سک چارَگءَ اِنت ءُ من زانگءَ اِت آں کہ من اَنچوش بِجناں شانتُل کپیت ءُ مناں چہ پیسر رِجگوک شانتُلءَ چِنتءُ بارت
ہمے ہیال ءَ گوں منی چم رِجکوگءِ کشءَ کَپتاں چاراں رِجگوکءِ کشا رِجگوکءِ ھونڈیں من نی دلءَ شر زانگءَ اِت آں کہ رِجگوک بگیر چہ تُرسءُ بیمءَ منی جتگیں شانتُلءَ وارت۔

یک رندے پدا من وتی چم شانتُلءَ سک داتاں ءُ دلءَ گُشت کہ بجنے پرچا کہ منی دلءَ شانتُل سک پزور اَت پدا اولی شکارءَ بلوچیءَ گُش اَنت کہ اولی شکارءَ میل روگءَ کہ رَندا پال بئے، گُڈا من کشیت زَنڈیں ساھے دل ڈڈ کُت ءُ تپنگ دل بندے کَشءَ ایر کُت ءُ یک چمے بند کُت ءُ دومی چم سرا چاریت ءُ راستی دست ءِ شہادتءِ لنکُک زُرت زور دات توپگءِ ڈیگر آواز کُت توپگءَ تیر لگیت شانتُلءَ ءُ شانتُل کَپت۔

من درِک بستاں دیم پہ وتی شکار کُتگیں شانتُلءَ کہ رِجگوک بہ بارتے بلے منی روگءَ چہ پیسر دَپءَ کُت رِجگوکءَ شانتُل بہ تَچ کہ نہ تچے
من چہ زھرہ زھر چِت ڈوکے کہ رِجگوکءَ کُشاں کہ منی اولی شکاری بُرتگے نی من پال باں۔ رِجگوکءَ ہم چہ پیسرءَ تیاری کُتگ اَت زانتگ اَت رِجگوکءَ کہ من مردے شانتُلءَ کہ براں بزان کہ منی ھیر نہ اِنت ہمے واستءَ رِجگوکءَ وتی ھونڈ نزیک کُتگ اَت منی ڈوک جنگءَ چہ پیسر رِجگوک پُتِرت ھونڈءَ۔ مناں سک زھر اَتک کہ نی من برات کِرا چے بہ گُشاں من کسہءَ بیاراں منی سرا کندیت ءُ مناں کلاگ بندیت
بلے من زانت کہ رِجگوک منی شانتُلءَ بارت۔

گُڈا پدا برات ءَ تارِک بٹھی کِرا بَٹ لوٹارینت ما بَٹ وارت کمے ہم سرَتک براتءَ ہمے ساھگءَ درتکاں بلے پدا من ایر گپت ءُ زور وارتاں زانے چیا چیا کہ مناں ہما رجگوک سرا زھر آیگءَ اَت من گُشت چو مہ بیت رِجگوک کئیت ءُ پدا ہمے بٹاں ہم وارت ءُ منی شِکار ہم وارتگے گُڈا براتءَ گُشت چو مہ کن شانتُل بزگیں رِجگوک ءِ نسیبءَ بیتگ ۔
من گُشت چتو رجگوک نسیبءَ بیتگ کہ من دلءَ ہم زانتگ کہ رِجگوک منی شانتلءَ بارت بلے من اَنگت جتگ۔۔

 دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

شِیدائیں مُرید

نِبشتکار:  زِرگوات بَلوچ

دی بلوچستان پوسٹ : بلوچی نِبشتہ

مَرچیگیں رُوچ پَہ پاکستان ءَ بِگندئے………..

پَہ بَلوچ راج ءَ یک سیاہ تامُوریں روچ ئے زانگ بیت۔ بلوچ ءِ زھگ،زھگ سَرپَد اِنت کہ اے روچ چَہ دُژمن ءِ نیمگ ءَ شادِھانی بَرجم دارگ پَمن ،پَہ منی راج ءَ نَہ اِنت. چیاکہ چَہ کَوزہ گیر ءَ وشیانی اُمیت دارگءُآئگی زیردستی ءَ شادِھانی بَرجاہ دارگ نَہ بیت. بَلکیں مئے جِتائیں راہ ءُ کِشک دُژمن ءِ جِتائیں۔

گوں دُژمن ءِ ہُوری ءَ آجوئی ءِ وابانی سَمارَگ مُدام بے مانائی ءِ مِستاگ اِنت کہ کدی آسر نَہ بیت. پَہ آجوئی ءِ وابانی سَمارَگ ءَ ھَژدری اِنت کہ وتی ڈیھّ ءُ ڈگار ءِ وتواجہ بُبُو۔ چیاکہ دُژمن دائم گوں ھَمے ھَیالاں چیر ءُ سَر اِنت کہ پَہ ترا گار ءُ بیگوائی ءِ راہاں بِہ سازیت۔

بَلئے! ھَمے نَہ وشیں رُوچ ءَ دِگہ آسے ماں بَلوچ ءِ دِلبند ءَ رُوک کُت۔ چاردہ اگست دوھَزار سیزدہ ءَ دُژمن گوں وتی رَستریں پُوج ءَکیچ آپسر ءَ رزاجان ءَ گوں اِمداد جان ءِ ھَمبرائی ءَ شہید کُت۔ چَہ دُژمن ءِ اے کارِستاں بَلوچ راج سَرپَد اَت کہ مئے باندات ءِ رُژنائیں کِشک ءُ مِنزل کُجام دِیما اِنت۔ دُژمن دائم ھَمے جیڑیت کِہ من اِیشاں شَہید کناں ءُآجوئی ءِ جُنز گُٹیگر بیت۔ بلئے سَرپَد نَہ اِنت کِہ لیکّہانی ھُدابُند چَہ مَرگ ءَ پَد ھَم زِندگ مان اَنت۔ مَرچی پَنچ سال ءِ گوزگ ءَ پَد اَنگت شہید رَزاجان ءُ اِمداد جان ءِ ہُونانی مِسکّیں وژبوہ آتار اِنت. چیاکہ پَہ راج ءَ نَدر بُوؤکیں سَرانی گیر ھَمک دِلانی اَندرءَ نَکش اَنت۔

مَرچی دُژمن چَہ زُلم ءُ زُوراکیانی کئور ءَ آ دست گُلائیش اِنت بَلئے بَلوچ راج ءِ مھرّ ءُ دوستی، گوں جُہد ءَ ھَمگرنچی سِست نَہ کُتگ.منا یات اِنت وھدے شہید رَزا جان ءِ پُلّیں جون کہ وتی گِس ءَ آرگ بیت گُڑا آئی مَکّھیں مات چَہ گِریوگ ءُ اَرسانی شَلینگ،مودَگءُموتکانی بَدلءَ پَہ نازینک ءُ ھالو شہید ءَ وش آتک کنت کہ رَزاجان منی بَچّ نَہ بوتگ بَلکیں ماتیں گلزمین ءِ بَچّ بوتگ کہ وتی ھَکّ ءِ پِیلو کُتگ۔ ھَمے وڑا شہید اِمداد جان ءِ مات ھَم پَہ ھالو ھَلو شہید اِمداد جان ءَ مانش ءَ بارت ءُ گُلزمین ءِ باہُوٹ کنت۔

اے دَرگت ءَ ہینری فارڈ گُش اِیت کہ ” شریں مَردم چو ڈیوا ءِ وڑا وتا سُوچیت ءُ دومی ءَ رُژن شکسائیت ( اچھے لوگ موم بتی کی طرح ہوتے ہیں وہ دوسروں کو روشنی دینے کیلئے خود کو جلا لیتے ہیں)۔ مرچی اے گپ چہ راستی ءَ سَرّیچ اِنت کہ شہید رزاجان،شہید امدادجان ءُ کُلیں شہیدانی مَنّ ءُ مول ھمے بوتگ کہ ما اَلّم شہید بَہ اِیں بَلئے مئے راج ءُ آؤکیں پَدریچ پَہ شات ءُ گَل، پَہ ایمن ءُ آجوئی وتی مِسکّیں دِیار ءِ واھُند بیت۔
اے ھَبر چو ماہ ءَ دَرپش دَنت کہ دُنیاہ ءَ کُجام کہ ایردستیں راج بوتگ آں مرچی آجو اَنت گُڑا آہانی گوست گوں کربانیاں نِبشتگ اِنت۔ پَمشکہ مرچی بَلوچ راج ھَم ھَمے پِگر ءُلیکّہ ءِ رد ءَ دیم پَہ مِنزل ءَ راہی اِنت کہ مئے باندات آجوئی ءِ لَد ءُ کَہچراں بِہ سَبزیت، ما وتئی ڈیھّ ءُ ڈگار ءِ وتواجہ بِہ بَہ اِیں۔

مَرچی اگاں شہید امدادجان ءُ شہید رزاجان مئے میان ءَ ساڑیگ نَہ اَنت بَلئے دِرینیں دانک پَہ رَہشونی ءَ مَنتگ اَنت کہ ڈیھّ ءِ ساٹگ ءَ سَر ءُ ساہ دوست دارگی نَہ اِنت۔

 ھَمے ھَیالانی باپُشت ءَ وھدے کُوکریں یاتانی دَریگ پَچ بیت ءُ مہرّانی ہوشام ءَ وَدّینیت کہ ڈیھّ ءِ پاسپانی ءَ شیدائیں مُرید پَہ ھاک وژبوئیں  مات ءَ  نَدر بوتگ اَنت ءُ وپا ءِ گوندوانی سَر پُروشتگ مرچی پَہ مُڑاہ ءُ شان ماتیں گُلزمین ءِ کُٹ ءَ واب اَنت. پَمّا ھَمے کُلوہ ایر کُتگ کہ آجوئی ءِ ہُون آچیں شہم تیجاریں کِشاراں اَلّم آسیت بَلئے چَک ءُ پَد بُوھگی نَہ اِنت، چیاکہ کُربانیانی بَروَرد سوبمندی انت۔

 دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

مات ءِ پِریات

علی مراد

دی بلوچستان پوسٹ

من یک روچے وتی ھَنکین ءَ چہ درکپت آں مات اجازت کُت باریں کجام لاچاری اَت کہ من ءَ چہ وتی ھنکین ءَ در پہ در بئیگ ءَ تکانسر ئِے کُتگ اَت۔ من ءَ یات اِنت کہ منی میتگ ءَ کِبلھی نیمگ ءَ یک پروشتگیں کاپرے ھست اَت من ھمے کاپر ءِ لمب ءَ جنزان بوتاں ۔۔۔ من بس ھمے دیست کہ مات اِنت کہ دست ئِے پہ من وتئی رب ءِ نیمگ ءَ ٹال ئے کُتگ اَنت ءُ پہ نابود ءُ بیکاریں بچ ءِ واستا دوا لوٹگ ءَ اِنت۔

من چَک ترینت چار اِت منی اولی رند اَت کہ مات ءِ مھران پہ تاسپین بَچ ءَ گندگ ءَ اِتاں دہ دکیکءَ ودار کُت مات مھر مار اِت ءُ من پد ءَ دیم پہ وتی منزل ءَ ترّینت بس من مات ءَ ھمے گُشت کہ منزل ءَ چہ زُوت واتر کناں ۔من پہ منزلءَ روان بوت آں ھما سپر اَت کہ گوں مھروانیں ھمبلاں ھمراہ اِت آں۔

یک شپے من واب ءَ بُست کُت من چار آں کہ چاریں نیمگاں تھاری ءَ مان شانتگ ھچ گِندگ ءَ نئیت بس ھمے تھاری ءِ تَہ ءَ تھنا یک کسانیں توارے اِش کنگ ءَ اِتاں کہ ماتے پہ بچاں پریات کنگ ءَ اَت کہ من ءَ لدیگاں لگتمال گُتک منی سر ءَ منی گیرت پادمال کنگ بیتگ
منی بچاں واب ءَ چہ بُست کن اِت کہ من ءَ رستراں پہ پریات لاچار کُتگ ۔ منی بچاں پہ شما بکمل ءُ بوپاں وش واب زیب نہ دَنت
شما اگاں زُوت چہ واب ءَ بُست نہ کُت دُژمن ءِ بستگیں زمزیل گِیشتر مُھکم بنت ءُ پہ باندات اے زمزیلانی سندگ شُمے نِزور ءُ لاگریں بالاد گیشتر تکانسر بیت۔

دُژمن درستیں توجیلاں پہ شما کارمرز کنگ ءَ اِنت منی بچاں مات شمارا پہ شانی مزن کُت کہ مات ھرچ وڑیں مشکلانی آسان کنگءَ بچ پہ مدام ساڈی اَنت کج اِنت منی بچ ھمل کہ منی پاکیں دامنءَ چہ دری ڈُنگاں پد بہ جنت۔

من مات ءِ پریاتاں گُش دارگ ءَ اِت آں پہ جیڑگ ءَ لاچار بیت آں وتئی مات ءِ مھرانی واز مندگ بُوت آں من وتی ھیالانی تَہ ءَ مات ءِ پریات پہ راج ءَ سر کنگ ءَ مُدام جھد کنان بیت آں من پہ دلگوش کنگ ءَ مات توار کُت کہ من الّم تی بے پردگی ءِ توار ءَ پہ وتی براتاں سر کن آں منی جیڑگاں شپ ءِ تھاری وتی بام سر بیتگ اَت ءُ روچ وتی رُژن ءَ پہ زمین تالان کنگ ءَ اَت من گوں وتی مھروانیں ھمبلاں وتی پْرشتگیں کاپر ءِ لمب ءَ سھب ءِ تیلانک دیگ ءِ ھاترا سُلیمانی چاھے اڈ کُت ــــ وتی اُرد بَست اَنت پہ منزلءَ روان بوت اِیں۔ داں ھما وھد ءَ کہ منی منزل سرجم بیت پہ وتی مھروانیں مات ءِ گندگ ءَ بیا آں ھمے امیت ءَ سپر کنان آں۔

من مدام جیڑاں کہ مات انگت پہ وتی بچاں رب ءِ درگاہ ءَ دست ٹال کنت ءُ پہ منی منزل سر بیگ واستہ دوا لوٹ اِیت من مات ءَ گُشت کہ من ھما روچ ءَ واتر باں کہ منی ڈیھ ءِ بچ درست پہ ماتءِ چارگءَ پیداک بنت گڑا مات ءَ گُشت کہ آ ھما روچ اِنت کہ منی بچ چو ریھان جانءَ منی پاکیں دامن ءِ پھریزگ ءَ وتی مرگ ءَ امبازاں زیر اَنت وتی زند ءِ ھرچ وشیاں پہ من کُربان کنگءَ چَکءُ پد نہ بنت
من گوں ھمے ھیالاں وتی ھمبلاں پہ منزلءَ رواں بیتاں داں ھما وھدءَ کہ منی مات ءِ کُتگیں کسہ ماناھے بیار اَنت ــــــــــ

 دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

کسان بالادے ریھان جان

نبشتانک : سٙنگر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

چوناہ ءٙ ھر زھگ وتی مات ءُ پت ءِ باندات ءِ اُوست بِیت پہ وتی زندگی ءَ جیڑیت پہ وت یک شرےمُستقبل ءِ جوڑ کٙنت بٙلیں بزگیں بلوچ راج یٙک گُلامیں راجے۔ گُلامیں راج ءِ زھگ پہ وتی مات ءُ پِت ءٙ باندات جوڑ نبنت پرچاں کہ ھماں قبضہ کنوکیں ریاست وتی زوراکی ءٙ وتی داشتگیں گُلامانی سرا برجم کٙنت ھمیں رنگ ءٙ بلوچ ورناہءٙ ھم وتی سرزمین ءِ رکینگ ءِ ھاترا وتی نُگرھے سرا نّدر کنان اٙنت۔

ھمیں رنگ ءٙ کسان بالادے ریھان ھم چوہ مُریدے وڑا پہ سرزمین دیوانگ اٙت مہروانیں ریھان یک مُریدے اٙت مُریدے وڑے دیوانگیں اٙت پہ سرڈگار شیدا اٙت درویش ءِ یاد ریھان جان ءٙ یک رندے پٙدا بلوچ راج ءِ تھا پیداک کُت ریھان جان گوں وتی کسانیں بالاد ءٙ یک تلارے ءٙ اٙت وتن ءِ عشق ءٙ ریھان دیوانگ ءٙ اٙت ۔

ریھان جان بلوچ راجءِ یٙک راستیں ورناہ ءِ اٙت بلوچ راج ءِ دردوار اٙت دژمن ءِ دیماں چوہ تلار ءٙ مِک اٙت ریھان جان پہ وتی سرڈگارے ھاترا وتی زند قربان کُت بلوچ ءِ مڈیانی دفاع ءِ واستہ چاہنیز انجنییر آنی سرا وتکش ءِ کُت گوں وتی کسانیں بالاد ءٙ بلوچ راجدپترے پدا نوک کُت۔
راجدپتر پدا ھونین بُوت

بی ایل اے بلوچ لبریشن آرمی ءِ دومی فداہین ءِ سنگت شھید ریھان جان ءِ نام ءِ سرا زانگ بُوت ریھان جان ءٙ چاہینہ ءٙ را ھمیں پیغام دات کہ بلوچ ءِوس تاں ھرچ وڑا رسیت آہ ترا پہ ایمنی بلوچستان ءٙ نِندگ نیلیت آہ گوں تو وتی آخری وس ءٙ جٙنگ کٙنت۔

مٙرچی شھید ریھان جان ءِ سرا سرجمیں جہان فکر کٙنت کہ کسان سالیں ریھان پہ تمردی بلوچ ءِ دژمن ءِ سرا وٙتکُشی کُت وتا راہ گوں مواد ءٙ بلاسٹ ءِ کُت دژمن ھمیں جیڑیت بارے بلوچ پُسگانی تھا دگہ چِنچوں دیوانگیں ریھان ھٙست پہ وتی مادر ءٙ وٙتکُش ءٙ تیار اٙنت چاہینہ ھم زانت کہ وھدے ریھان وڑے گونڈل وتی سرا پہ کندان قُربان کٙناں گُڈا مٙن بلوچستان ءٙ باج نہ بری سُھریں سلام ریھان جان ترا داں جہان ھست تو اٙبد مانیں۔

آزمانک

نا سرجمیں سپر

نبشتہ کار: عارف ھمبل

دی بلوچستان پوسٹ 

من سجهیں روچ ءَ سپر کُتگ اَت نوں مگرب گْوستگ اَت کمو تہاری ءَ مانشانتگ اَت ءُ لهم لهم ءَ سارتین گواتے منی زرد ءِ توک ءَ ایر کَپان اَت من ءَ واب ءَ اوں گپتگ اَت منی چم همار یگ اَت اَنت من وتی واستہ جاهے شوهازگ ءَ اَت اَنت کہ من شرین واب ءِ جَن آں ناگھان منی چم دور گدانے کپت من دیم داشت دیم پہ گدان شُت آں کہ منی چپی گوشان من ءَ توارے اَتک ،بیا بیا من ءَ چنکس وَهد بیت کہ من تئی ودار ءَ آں چون ءَ ها من ءَ گوشگ بوتگ کہ تو مَھال ءَ کائے بلے تو سک دیر کُتگ من سک باز ودار کُتگ تئی واست ءَ بیا رو اَنت کہ اُدا تئی واست ءَ دگہ باز مَردُم وداریگ اِنت،
من وتی چم شانک دات اَنت کہ ورنائیں مردے سیاهیں چشمکے چم ءَ اِنت پرپٹ ءِ سر ءَ نشتگ بلے من هچ پجا نیارت۔

من جُست کُت تو کَے یے ؟
کمو بچکند اِت ئِے پدا منءَ گْوشت ئِے تو من ءَ نزان ئے گُڑاں لیب ءِ برگ ءِ گپ ءَ چیا کن ئے ؟
من گُشت لیب ءَ الّم من بر آں بلے من انگت ترا نزان آں!
گون اے هبر ءَ مردے چم سُھر بوت اَنت ءُ گوں تُروندی گْوشت ئے
من ملکموت آں کہ تئی واست ءَ ودار کُتگ!
من پچ لرز اَت آں جیڑگے ءَ کَپت آں کہ من انگت وتی اُمُر نہ وارتگ من انگت هچ نہ کُتگ  من ءَ انگت وتی سپر آسر کنگی اِنت انگت منی سپر نوک بندات بوتگ انگت من شپ ءِ تہاری ءَ نوک ایر کَپتگ آں من رُژنائی انگت نہ دیستگ منی مات منی سپر ءِ واست ءَ انگت ارس ریچگ ءَ اِنت منی مات جِزم اِنت کہ من سپر ءَ آسر کن آں منی لاڈکیں گهار ءَ منی سپر ءِ آسری ءِ واب دیستگ ءُ وتی زرد ءِ اکس نبشتہ کُتگ منی سپر ءِ سر بوهگے وشی ءَ پیسر وتی دزگهاراں مستاگی داتگ منی پت وتی دست ءِ داس دو کپ کتگ کہ من سپر آسر کن آں آئی ءِ واست ءَ بچکندانی امبار کار آں منی برات برے برے وتی وانگجاه ءَ منی سپر ءِ کسہ ءَ نبشتہ کنت۔۔۔۔۔

مرد ءَ پدا گْوشت من هما ملکموت اَنت کہ انگت چہ من ءَ کس ءَ باج نَہ بُرتگ من سک باز مات چوره کُتگ باز گهار بے برات کُتگ همے واست ءَ کہ سپر آسر مَہ بیت تو سپر ءِ گپ ءَ کن ئے ترا ھم ۔۔
من هچ نہ گْوشت بس هیران اَت آں کہ چے بوهگ ءَ اِنت بس سپر ءِ واست ءَ جیڑ گ ءَ ات آں مات ءِ ارس پت ءِ اُمیت گهار ئِے برات ئِے وشی ءُ سپر ءِ ناسرجمی کہ پدا توار اَتک۔۔۔ مانجائی مکن بیا رو اَنت کہ سک دیر بوتگ ۔
من کمو آسمان چار اِت کہ تہاری ءَ ماں شانتگ اَت دْرست اِستار گوں براه داری ءَ رُژن ءَ اَت اَنت انچو گْوش ئِے آسمان ءَ کسے سور بوهگ ءَ اِنت۔
من دگہ هچ نہ گْوشت مرد ءِ پشت ءَ روان بوت آں،
من زانت  کہ ملکموت من ءَ برگ ءَ اِنت منی سپر پش کپتگ بلے کمو وش اَت آں کہ من سپر بندات کُتگ پدا من همے اراده کت کہ هُدارا هم وتی سپرے جُست ءَ کن آں اگان دیست!

نوں من بچکند اِت جُست کُت کہ منی ودار کنوکیں مَردُم کُجا اِنت باز دور اِنت؟؟
ملکموت ءَ سر چنڈینت هو گْوشت ئے دگہ هچ نہ گْوشت ئے
من دگہ جُست نہ کُت کہ آئی وتی جُست بندات کُت
تو مرگ ءَ چہ سک ترس ئے؟
من وتی دست چماں بُرت گْوشت اگان چم کور بوت اَنت هچ کار ءَ نیا اَنت۔ هو بلے من ءَ کمو ترس پیداک اِنت منی سپر سرجم بُبوتیں بلکیں من مہ ترس اِتین آں ۔ بلے مرگ منی هیال ءَ چُشیں هرابیں چیزے نہ اِنت هو کمو سیاداں چَہ گِستا باں۔
ملکموت ءَ پدا گْوشت سپر تئی کُجا آسر بیت؟
من سر ءِ مود ءِ ٹال ءِ کَش اِت گْوشت مودے گوں هاک ءَ هواری ءَ پد منی مودے انا لشکران ئِے سرگ ءِ مودے۔

لشکران لشکران لشکران اے باج لشکرانیگ اِنت لشکران تئی سپر ناسرجم کُت دگہ کسے هم موکل نہ دنت سپرے آسر کنگ ءَ ملکموت سُھر بوت گوں تُرندی گْوشت ئِے۔

من هیران بوت اے لشکرانءَ چون زانت کہ همے دمان ءَ ما سر بوت اَنت پیسرا منی چم لشکران ءَ کپت کہ لشکران ءِ گُد هونیگ اَت اَنت دست هم هون ءَ گهِتگ اَت اَنت منی جان لرزگ بوت هید اَتک اَنت من پدا آسمان چارت کہ اِستار انگت هما وڈ رُژن ءَ اَنت۔

تئی مَردُم آرتگ منی پگار ءَ دئے کہ منی چک ودار اَنت منی واست ءَ ملکموت ءَ گْوشت لشکران آئی پگار دات ملکموت ءَ وتی پُشت مانداشت
لشکران وتی گاماں سُرینان کُت منی نیمگ ءَ منی چم تہار بوان بوت اَنت استارانی رُژنائی هم گار بوان بوت۔

من وهدے سما کُت منی پونز ءَ هون ءِ بو پیداک اَت من وتی گد چار اِت آں منی گد هونیگ اَت آں منی اے نیمگ ءُ آ نیمگ ءَ  دگہ هونیگیں مردم کپتگ اَت اَنت بلے سک تہار اَت من هچ گندگ ءَ نہ اَت اَنت
بلے انگت من چَہ سپر ءَ بے هال نہ اَت اَنت۔۔۔۔

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

اے ھما زالبول انت وشدلی وتی گِساں نیشت نہ بنت

نبشتہ کار: مزار کریم

دی بلوچستان پوسٹ 

اے ھما زالبول انت وشدلی وتئی گِساں نیشت نہ بنت پرچا زان ئے گِس ایشاں نیست؟ گِس ایشاں ھست مال ایشاں ھست بلے پاکستانی آرمی ءَ پاکستانی لشکر ءَ کبز ءَ کُرتگ انت اے زالبولانی تہ ءَ یکے ءِ لوگ واجہ،یکے ءِ براس ،یکے ءِ پت، یکے ءِ گُھار ،یکے ءِ دگہ سیاد ءُ وارسی ، ھمے پاکستانی لشکر ءِ پلیتیں رستراں آوار جتگ ءُ گوں وت بُرتگ ءُ بیگواہ کُرتگ انت، اے زالبول شُدے ھڑتال کُتگ پیادگ پند بُر اِتگ کراچی داں کوئٹہ ،کوئٹہ اسلام آباد، چینکس شپ ءُ روچ پہ ازاب ءُ واری گوازینتگ ،نہ پریس کلب ایشتگ نہ شُد ھڑتال کیمپ دراھیں جاگہ یک پہ یک ءَ گولان کُرتگ انت بلے اے زالبولاں داں وَس ءُ واکے بوتگ اے زالبولاں کُرتگ انگت اے زالبولانی جُھد برجاہ انت، دم اِش نہ بُرتگ۔

بلے نی پاکستانی لشکر گوں وتی ھمے کاسگ لیسیں دالاراں ھمگرنچ انت، نی ھمے زالبولاں ھم آوار جِنگ ءَ انت، اے زالبولانی براس، زھگ لوگ واجہ پیسر ءَ آوار جتگ ءُ بُرتگ انت وتی ٹارچر سیلانی تہ ءَ بندیگ کُرتگ انت ھُدا بزانت چونے چی پیمیں اَزیت برداش کنگ ءَ انت مرچی ھما براسانی ماس لاڈوکیں گھار ھم آوار جِنگ بیتگ انت لاڈوکیں گھار ھم ھُدا بزانت کہ چی چی کنگ بیئگ ءَ انت گھارانی اِزت پاد مال کنگ بوھگ ءَ انت ھُدا بزانت جامگ ایش گُرا انت یاں انّا زانگ نہ بیت کُجام ھال ءِ تہ ءَ اَزیت دیئگ بیئگ ءَ انت ،بلے ما بلوچ پاد ءَ سواس ءَ نہ کن انت مارا پاکستانی لشکر ءَ ھمینکس تروس ءُ بیم ءِ آماچ کُرتگ ما گپ ءِ ھم کُرت نہ کن ئے۔

مئے ماس ءُ گھارانی اِزت پاد مال بوتگ ما اشی ءَ نہ چاریں مئے ننگ ءُ ناموس دست جنگ بوتگ پاکستانی پَلیتیں لشکر ءِ دست ءَ، کُجا انت گیرت ءِ ٹیکہ دار وت ءَ گیرت مندیں بلوچ گُش انت، گپ دو نہ بیت دست ءَ دل بند ءَ جن انت ما گیرت ءِ شیر میتکگ ما چُکیں بلوچانی، مرچی تی گیرت پرچا جاہ نہ جنت تی دیم ءَ تی گھاراں دست ءَ گِپت ءُ بارت ، گیرت ءِ ٹیکہ داراں شما زان ایت کہ گیرت کُجام چیزے نام انت، بس دست ءِ دل بند ءِ جِنگ ءَ کَس گیرت دار نہ بیت، گیرت تی ننگ انت تی ناموس انت تی گُھار انت تی ماس انت، یکے کئیت تی ماس ءِ پندول ءَ دست ءَ مان کنت تو نندے ندارگ چارے گڑا اے ندارگ ءِ چارگ ءَ پیسر سادے گُٹ ءَ لوپ کن وت پاھو بدے اے زند ءِ نہ انت تو زندگ ئے۔

رخصت اف آوارن سنگت

شاد بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

مروچی اے ھبرءَ پہ ہمک بلوچ پُسگ پہر ببندایت کہ بلوچ ءَ وتی آجویں ریاستءِ واستہ جان بباہ داتگ انت ءُ دومی ھاکمیں ریاستانی زلم ءُ زوراکیءِ ھلاپءَ مھکمیں کوہءِ دورشمءَ مِک بوتگ۔ 11 اگست 1947 چہ برٹشءَ آجو بوھگءِ روچ زانگ بیت ءُ اے روچءَ ریاستِ کلات یک آجویں استان ءِ دورشمءَ دیمءَ اتکگ بلے چوشکہ ھندوستانءِ مسلمانانی یک گستایں ملکءِ ھبر اوں اے وھدا دیمءَ اتکگءَ گڈا ہما مسلمان رھشونان کہ آ برٹشءَ گوں باز نزیک اتنت انت، اھاں پیسرءَ اے گپ جوانیں رنگ ءَ ھبر ات کہ ھندوستانءِ ھندو برٹش ءِ روگءَ پد مارا گوں وتءَ ھُور نہ کنان گڈا بید ترنپءِ ھون ءِ ریچگءَ وتی یک گستایں ملک ءِ جار پرینگءِ ھلوتی بناہ کتگ اتگ۔

برٹشءِ 1839ءِ اُرشءَ پد ریاستِ کلاتءِ خان ءَ گوں معاہدہ کتگ اتگ کہ آ بولان ءِ راہءَ چہ افغانستان روان، چہ ایش معاہدہءَ برٹشءَ وتی کالونیءِ سوچءِ پرچار بناہ کتگ اتگ ءُ میزان میزانءَ کلات ریاستءِ ہمک رنگیں چست ءُ ایراناں وتی دست ماں کتگ اتگ، ادا پولیٹکل ایجنٹ داشت ءُ تا کلات ریاستءَ کالونیءِ دورشمءَ داشت بکن۔ ایشی چہ ابید راج دپتر اے گپءِ گواہ انت کہ بلوچان ہمک رنگیں قبضہ گیر ءِ دیمپانی کتگ، پارس، مُوگل ءُ دگہ چوشیں بازیں سلطنت بوتگ انت کہ آھاں بلوچستان ءِ بہر ءُ بانگءَ وتی داست مان کتگ انت۔
میان استمانی ردءَ جرمنی، اٹلی ءُ جاپان ءِ یکجاہیں فوجءَ 1941 ءَ یوگوسلاویہ ءِ آجوہی سلب کنگءَ پہ ایشرءَ جرمنی، اٹلی، ہنگری، بلغاریہ ءُ دگہ بازیں کسانیں ریاستانی میانءَ بہر کتگ ءُ ہمے رنگیں مثالءِ بلوچستان ئیگ انت کہ ایشی یک ٹُکرے ایران ءُ یکے افغانستانءِ بہر کنگ بوتگ ات تاکہ آیوکیں وھدءَ بلوچستان میان استمانی رنگءَ یک آجوئیں ریاستءِ مہ بیت ءُ مھکم مہ بیت۔

برٹشءَ وھدے بلوچستانءَ مہراب خان ءِ دورشمءَ مزاحمت دیست گڈا اے ہبر ءَ دل ایکم بوتگ ات کہ بلوچ ہچ وڈا امپریل سوچ ءِ پابند نہ بیت ءُ برٹشءَ بلوچءِ نندارگ ءُ جہل کنگءَ پہ وتی زوراکی بناہ کت انت، بازیں بلوچ پُسگ کُشتگ انت ءُ پاھوءَ درنجیتگ انت ءُ دگہ بازینیں دستگیر کتگ ات۔

زلمءُ زوراکی ءِ ایش دپتر برٹش ءِ دراھگءَ چہ ھلاس نہ بیت بلکنہ آھی ءَ دگہ یک نوک جوڈ بوتگیں ریاستءِ اسلام ءُ مسلمانیت ءِ نامءَ برٹشءِ امپریلیسٹک سوچءِ ردءَ دیمءَ بارت ءُ کلات ءُ آھی پرنسلی اسٹیٹاں گوں پندل سازیت ءُ وتی ہمراہ کنگءَ پہ ساڑی کنت بلے کلات ریاست چوشکہ ھوار بوھگءَ ساڑی نہ ات گڈا کلاتءِ سرا فوجی اُرش کنگ بیت ءُ اے جارءَ جنگ بیت کہ خان اف کلات ءَ گوں پاکستان ءَ ھُور بوھگءِ پیسلہ کتگ۔

چوشکہ کہ کلات اسٹیٹ ءِ بابتءَ انچوک نبشتہ کنگ نہ بوتگ گڈا بازیں دپتر گارءُ بیگواہ ہم بوتگ انت ءُ گواچنی چیرتریتگ انت۔
ھیسی سرانانی کربانی دئیگءِ اے سلسلہ انگتءَ برجاہ انت۔ کلات ریاستءِ آجویءَ رند پاکستان ءُ بھارت آجو بوتگ انت۔ برٹشءِ ھکمی چوشکہ بلوچ ءَ جوانیں رنگءَ دیستگ گڈا ہچ وڈا ساڑی نہ بوتگ کہ آ برٹشءِ نزیکیں مردماں گوں تپاک بکنت ءُ ھُور ببیت۔ پاکستان گوں ھُور بوھگءَ چہ بھارتءِ آپشنءَ گیش ارزشت داشتگ۔

ھمے وڈا یک مزاحمتی عملءِ اے رنگ ہم دئیگ بیت کہ برٹشءِھلاپءَ کلات اسٹیٹ نیشنل پارٹی جہد بناہ کنت ءُ برٹشءِ ہمک رنگیں پندلانی دیمپانی ءَ جنزےءَ گوں بندوک بیت۔ بلوچ اے وھدءَ بُلشیوک انقلاب ءِ منوگر بوتگ انت ءُ کلات نیشنل پارٹی چہ ایشیءَ گیش متاثر بوتگ۔ اے پارٹی تاں بازیں وھدےءَ انڈرگرونڈ بیت ءَ پدءَ 10سال گڈ دیمءَ کیت۔

پارس، موگل، برٹش ءُ پاکستان ءِ مروچیں ھاکمی ءِ ھلاپءَ جہد بناہ ایں۔ پاکستان زوراکی ءُ آھی ءِ زوریں قبضہ ءِ ھلاپءَ تنگتہ بازیں سرے ءِ کربان بوتگ ءُ روچءِ کربانیانی یک تاریخءِ نکش بوھگ انت۔
مروچی 11اگست1947ءِ روچءِ ارزشتءُ دوبر پچ گرگءَ ریحان بلوچ وتی سالونکیں سرءَ بباہ دنت ءُ دگہ یک امپریلیسٹک ریاست را ایش پیغامءَ سر کنت ما یک زورگپتگیں ریاست آں ءُ مے جنگ وتی وت واجہیں استانءِ واستہ برجا انت۔

مروچی 11اگستءِ اے کربانی راجدپترءِ سرجمیں بہرے جوڑ بوت ءُ ایش اے گپءِ ہم پسوءَ دنت کہ اے جنگ مفاد ءُ زاتی واھشتانی نہ انت بلکنیہ ما برٹش ءُ آدگہ ھاکمیں ریاستانی بہر ءُ بانگ بوتگیں بلوچ سرڈگارءِ دوبر آجو رنگیں دورشمءِ پچ گرگءِ ھاترا کپن سرءَ بوتگ ءُ چوشیں یک ریاست ہم ما وتی سرڈگارءَ وش اتک نکنان کہ آ مے مال ءُ مڈیاں بید مے سلاہ ءُ اجازت ببارت۔

کمبر قاضی، درویش بلوچ، شاد بلوچ ءُ مروچیں رحخان بلوچءِ بے بہایں کربانی تچکیں رنگءَ ھاکمیں ریاست پاکستان ءُ آھیءِ لوٹ ءُ پلوکیں ہمراہ چین را اے گپءِ سوچ کنگءَ ڈالچار کنت کہ بلوچستان ایمنیں رنگءَ پُلگءُ ورگ نہ بیت ءُ ناکہ پہ کُشگ ءُ بیگواہیءَ اے پد کنز انت۔

یوگوسلاویہ ءِ جنگءِ وت واجہیءِ وھدءَ یک جنک جہدکارے، لیپا ریڈِچ یک رندے دزگیر بیت ءُ زندان ءَ راہ دیگ بیت بلے آ چہ زندانءَ تچگءَ سوب مند بیت ءُ جنگءِ بہر بیت، دیمترءَ قبضہ گیر دوبر دزگیر کنتءِ ءُ بازیں ازیت ءَ جسمانی ٹارچر سگ ایت بلے وتی سنگتانی بابتءَ ہنگتہ ہچ وڑیں رازے نہ دنت گڈا آھی گُٹءَ گڈسری وھدے کُشگءِ چِٹ سک دہینت آ وتی جنگو سنگتاناں کلوہ راون دنت ءُ گُشیت آزادی ھاترا جنگءَ برجاہ بدارے ءُ مروچی بلوچ پُسگ ریحان بلوچ وتی ھیسی سرءِ بباہ دیگءَ چہ پیسر ایش کلوہءَ دنت کہ رخضت اف آوارن سنگت۔

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

سرمچارانی بامردی

اکیل مراد

دی بلوچستان پوسٹ

زمین کردانی واھند اِنت اے پجاہ نیاریت کہ من پہ کئے ءَ زندگ اَنت بس آئی ءِ چماں زمین ءِ ھما ندارگ گردش کنگ ءَ اَنت کہ ھمک دمان ءُ ساھتاں۔

ھِمت، جان ءِ زور، دل ءِ تمردی ھنچش زور دنت کہ یک وشیں اُمیتے ءِ ھاتر ءَ وت ءَ تیوگ ءَ ندر بہ کن ءُ آھوکیں وھد ءَ یک اَنچیں نامے ءِ لَڑ ءَ وت ءَ ھوارین کہ ھمک دمان ءَ تی نام مردمانی دپ ءَ جاڑیگ بہ بیت۔

ھمے نامانی تہءَ مروچی ریھان جان ءَ ھم وت ءَ ھوار گپت آئی ءِ کسان سالی ءَ آئی ءَ پِکر ءُ ھِمت ءَ را ھنچش مھکم ءُ تمرد کرتگ اَت کہ آئی ءَ ھچ سماہ بوھگ ءُ نہ اِت کہ منی دیم ءَ یک وشے ءِ ھستیں من ھم یک زندمانی ءِ واھند اَنت۔

منی ھم زندی واھشت ھست اَنت من ھم سالونکی ءِ واب ءَ گندگ لوٹ آں من ھم وتی پکرانی تہ ءَ یک آشنائیں زندے ءِ چاریگاں من ھم دستانی بوگاں تراناک کنگ لوٹ آں۔

ریھان جان ءَ اے کسانیں بالاد ءَ یک اَنچیں پِکر ءُ سکین ءِ مان کرتگ اَت آئی ءِ ھمک بند ءُ بوگانی تہ ءَ ڈیھہ ءِ بزگی، ڈیھہ ءِ گلامی ڈیھہ ءِ مڈیانی بروکانی چھرگ دیم ءَ نکش بیان اِت اَنت۔

آئی ءَ پُریں گاڑی ءَ “بارود ” شورو ھچ وڑ ءَ یات پیداک نہ اِت اَنت کہ چاریں نیمگاں ملکموت نھردان اَت آئی ءَ وتی پدریچ ءِ سر ءَ یک اوستے ءِ ھاتر ءَ جھان ءِ پَتر ءَ ندر بوھوکیں مردمانی لڑ ءَ وتی ساہ بارودانی تہ ءَ ھوارین اِت۔

مروچی یازدہ اگست اَت یازدہ اگست بلوچ ڈیھہ ءِ آجوئی ءِ روچ اَت وشھالی ءِ روچ اَت بلے آئی ءَ ھمے سماہ کُت کہ پد ءَ یازدہ اگست یک روچ منی ھوناں گون ھمرنگ بیتیں ءُ بلوچ یازدہ اگست ءَ یک وش ءُ ایمنیں وڑ ءُ پئیم ءَ داریت۔

سرمچارانی مھکمیں ایمان دشمن ءِ پروش انت مروچی ریھان ءَ ھوار ھزاران بامرداں وتی ساہ پہ آجوئی ءَ ندریگ کرتگ اَنت ھمک ورناہ ھمک پِت چوں ریھان ءِ پت ءِ وڑ ءَ ھمہ رھشون چوں ریھان ءِ پت ءِ وڑ ءَ وتی بچاں ھمے سکین دیاں شمے آھوکیں باندات ایوک ءَ آجوئی ءِ اِنت وتی آجوئی ءِ باندات ءَ رژناہ بہ کن ات۔

ریھان جان ترا ءُ تی کرد ءَ سھر چکیں دروت

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔