من ءَ اے ھم گوشگ بیت تو شھدربرجاہ اسکینڈل ءَ ھم ھوار بیتگے۔ اِشی ءِ سر ءَ من آیاں گُشت اے کسہ وَ ھلاس بیتگ اگاں منی ھلاپ ءَ منانک ءِ ھست گُڑا آرگ بہ بیت۔ اولی شپ ءَ من ءَ یک دوبر ءَ جُست ءُ پرس ءَ پد یل کنگ بیت ءُ دومی روچ ءَ سرجمیں روچ کس گوں من گپ ءَ نیتک بلے دومی شپ ءَ پد ءَ لھتیں مردماں اتک ءُ جتائیں جُست کُت۔
آیاں من ءَ چہ ھمے جُست کُت مال متاہ چی چی اَنت ءُ زرانی وڑ ءُ پیم بہ کن اگاں نا تئی لنکُک ءَ بُر ایں ءُ لوگے مردمانی سر ءَ دیم دئیں۔ دوئیں شپاں من ءَ زھنی ٹارچر ءَ ھوار ھوار لٹ ءُ کُٹ ھم کنگ بیتگ اَت کہ آئی سوب ءَ پہ من وپسگ نا ممکن بیتگ اَت۔
من ءَ آپ ءُ ورگ دیگ بیتگ بلے آیانی سلیں ءُ ترندیں گالوار ءِ سوب ءَ آپ ءُ ورگ کم ورگ ءِ جھد کُت۔ آیانی گیر انسانی وڑ ءُ پیمانی سوب ءَ پمیشکا کم وارت دانکہ پہ پسیل ءِ ھاتر ءَ کجام ھم گرانیں جاورے دیمپانی کنگ مہ کپ ایت۔
پہ مِس ءِ ھاتر ءَ ھمد ءَ جاہ ھست اَت کہ ھمود ءَ من ءَ داشتگ اِت اِش ۔ لانک بوج ءِ ھاتر ءَ من دگہ جاہ ئِے برگ بیتگ اَت بلے چُش کہ من مارتگ اَت کہ آ مردم منی کش ءُ کِر ءَ اَنت پمیشکا من لانک بوج کُت نہ کُتگ اَت۔ تو سرپدے ما ھما چاگرد ءَ رُستگ ءُ مزن بیتگیں آئی ءِ سوب ءَ مئے ھاتر ءَ مردمانی کش ءُ کر ءَ بیگ ءِ سوب ءَ مِس کنگ ھم گران بیت۔
ھما مردماں کہ چہ من جُست ءُ پرس کُتگ اَت آ پشتو زبان ءَ کارمرز کنگ ءَ اِت اَنت ءُ آیانی گالوار ھما نہ اَت کہ مئے نیمگ ءَ پشتو گپ کنوکانی ئیگ اَنت بلکیں آیانی گپ کنگ ءِ وڑ انچش اَت کہ ھما خیبر پختونخواہ ءِ ئیگ اَنت –
من گیش پشتو نزانتگ بلے ھمینچوک کہ زانتگ ھما کد ءَ پسو پشتو ءَ داتگ اَنت ھمود ءَ کہ پشتو ءِ تہ ءَ پسہ دار نہ کُتگ اَت گُڑا اردو ءِ تہ پسو داتگ اَنت۔
ڈاکٹر لیاقت سنی ءِ وتی یل کنگ ءِ درگت ءَ بی بی سی ءَ گُشت کہ دومی شپ ءَ من ءَ یک اولاکے ءَ نندارینگ ءُ یک جاھے ءَ یل کنگ بیت۔ ایر گیجگ ءِ وھد ءَ آیاں گُشت کہ اِد ءَ مئے مردم ھست اَنت، تو ھمد ءَ بہ اوشت دگہ یک اولاکے کیت ترا دگہ جاھے بارت۔
اے وھد ءَ سک تھار اَت۔ اولاک ءِ روگ ءَ پد من اے نیمگ ءُ آ نیمگ ءَ چارت۔ داں منی چمانی زائری ءَ من ءَ نا مردم نا کہ مردمے بیگ ءِ گمان گندگ نہ بیت اَنت اِشی سر ءَ من گمان کُت کہ من ءَ یل کنگ بیتگ۔ پمیشکا من چہ اود ءَ در آیگ ءِ پیسلہ کُت۔
ھمود ءَ من ءَ یل کنگ بیت چہ اود ءَ دیر من رژنائی دِست ھمائی ءِ نیمگ ءَ من روگ بندات کُت۔ کساس شش ءَ چہ ھشت کیلومیٹر پادانی روگ ءَ پد وھدے من یک دگے ءَ سر بیت اَنت گُڑا اے وھد ءَ سھب ءِ بانگانی توار پیداک اَت۔
پیسر ءَ من گُشت اے سوراب اِنت بلے کمو دیر روگ ءَ پد من ریل ءِ پھاٹک دیست اَنت گُڑا گُشت کہ اے دگہ ھنکین ءِ بیت کنت پرچہ کہ سوراب ءَ ریلانی ٹریک نیست اَنت۔
دوروچے بیگوائی ءَ پد یل ءَ بیتگیں پروفیسر لیاقت سنی ءِ ردءَ ریل ءِ ٹریک ءِ کَش ءَ پکاھیں دگ ءِ سر ءَ سھب ءَ مھلہ کہ ھما اولاک روگ ءَ اِت اَنت من آیاں دارگ ءِ جھد کُت بلے تُرس ءُ بیم ءِ سوب ءَ دو سئے اولاک نہ اوشتات اَنت۔ بلے یک اولاکے اوشتات گُڑا من آئی ءِ ڈرائیور ءَ نہ گُشت کہ گوں من چُشیں وئیلے بیتگ بلکیں آئی ءَ گُشت کہ منی اولاک پُلگ بیتگ۔ کہ اِشی ءِ سوب ءَ من انی اد ءَ اوشتوک آں۔
اولاک والا ءَ اِشی ءِ سر ءَ پدردی درشان کُت ءُ منی جُست کنگ ءِ سر ءَ گُشت کہ ھمد ءَ من اوشتاتگاں اے پنجپائی اِنت کہ چہ شال ءِ شھر ءَ چہ باز دیر اِنت بلے واکداریں دروشم ءَ شال دمگ ءِ بھر اِنت۔
ترا گپے بہ گْوش آں؟ من ءَ گوں تو سک مھر اِنت انچو گْوش ئے تو منی ارواہ ءَ بستگے۔ تو من ءَ چو دوست بئے، من ھچبر گُمان نہ کتگ۔ تو من ءَ چو زامُر ءَ گوں وت ءَ پَتاتگ من ءَ یک دمے بے تو نہ بیت تو چہ ھیالاں دمانے گیسر نہ بئے۔
راجی گلامی ءَ زند ءِ ایدگہ آسراتیانی ھمرایاں من ءَ چہ منی مھر ءَ ھم زبھر کتگ۔ تو پہ راجی ھک ءِ پیلو کنگ ءَ کوہ ءَ شت ءُ منی دست ءَ پھک ءَ دَرشُتے من ءَ بے وس کُت، بلے من ءَ ناز اِنت من ھچ نہ گُشت ءُ ھچ نہ گْوش آں۔
من ھر وھد ءَ وت ءَ را ھمے ھاتر ءَ داراں کہ مرچی باند ءَ دیدارے الم بیت، بلے گُش ئے من پہ تو نیست آں، تو انچو چہ من بے سما ئے۔ کدی کدی تئی وتی کارانی نیمون ءَ کہ من ءُ تو دوچار کپیں، من گُش ئے گلامی ءِ زمزیلاں سندان ءُ آجو باں۔ من وتی ءُ تئی میان ءِ دوری ءَ بے سمائی ھتم کناں گوں تو ھم زان باں۔ تی کِرّ ءِ نندگ ءَ منی ھاٹیگ کیت۔
وھدے تو آ روچ ءَ من ءَ امبازاں زُرت منی ارواہ ایمن بوت من ءَ کسی تُرس نیست اَت۔ اے ساھت ءَ تو کہ منی دست وتی دست ءَ کت ءُ روچ ءَ را دیما تیلانک دات داں تھاری ءَ مانشانت۔
سھب ءَ کہ تو من ءَ رُکست کت ءُ در کپت ئے دیم پہ ھورکیں سنگراں، من ھچ بژنیگ نہ بوتاں۔ من زانت تو سنگراں ھورکی ءَ ھچبر یلا نکن ئے ھمے ھاتر ءَ تو منی کر ءِ نندگ ءِ وت سریں نیمون ھچبر نہ شوھاز اِت۔
پد ءَ من اَت آں ودار اَت کہ کدی تو نیٹورک ءَ کائے۔ تی نیٹورک ءِ آیگ من ءَ انچو بے تاھیر ءُ تکانسر کنت کہ من ءَ ھوش ویل دنت ءُ گنوک کنت تو زان ئے من ءَ تی یکیں گپ ءَ داشتگ-
ّ“بانُک وت ءَ تکانسر مکن پہ من، اگاں من ءَ چیزے بوت ھم نزور مکن وت ءَ من بلّے چہ تو دور آں، بلے من گوں تی دریکگاں بستگ آں۔ من ءَ ھچ جاہ ءَ مہ شوھاز”۔
بلے انگت منی نپس پُر نہ بیت، من ھر وھد ءَ تی واستا دوا کناں، ھردیں کہ منی دست ھُدا ءِ در ءَ چست بنت گُڑا پہ تئی جان سلامتی ءِ واستا دوا کناں دگہ ھچ۔۔۔ بس تئی یکیں گپ ءَ من ءَ داشتگ کہ من ھر کجا بہ باں گوں تو بستگ آں۔
تامُر ءِ چارگ ءَ گوں آئی ءَ وتی سر ءَ پھر بست ءُ گوں وت ءَ گپ کت ءُ گُشت، من انچیں کُنگریں ورنایے ئیگ آں کہ وتی راجی آجوئی ءِ لوٹ ءَ وتی سر ءَ چہ سر گوستگ ءُ سرمچنڈ بوتگ۔
من ءَ ناز اِنت ھر ھما ورناہ ءِ سر ءَ کہ وتی راجی آجوئی ءِ لوٹ ءَ سرمچنڈ بوتگ اَنت ءُ جنگ ءَ اَنت، جنگ جنگ ءَ داں شھید بنت ءُ ابد نمیران بنت، من ءَ ناز اِنت پہ ورنائیں سرمچنڈاں کہ جنگ جاہ ءَ شھید بنت پہ گُلزمین ءَ نوکیں کسّہ ءِ پشتگیج اَنت ءُ بے تواری جُنز اَنت۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔
