دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔
جنگ سیمی تبک ءَ (مرھلہ ءَ ) سر اِنت بلوچ آجوئی ءِ جنگ نوں سیمی تبک مرھلہ ءَ بزاں سیمی پدریچ ءَ سر کنگ بوتگ اے جنگ ھنچیں وھداں نیزور بوتگ بلے ھلاس ءُ اوشت ءِ آماچ نہ بوتگ ۔
بیا کہ اے جنگ ءِ تُپنگ نوں سیمی ءُ نوکیں پدریچ ءَ وتی کوپگ ءَ زُرتگ نوکیں پدریچ اے جنگ ءَ را نوکیں درُوشمے ءَ مھلوک ءُ وتی راج ءَ را سر کنگ ءَ اِنت ، بہ گندئے ھمُک ورنا ءِ زِند گوں زمین ءَ بندوک اِنت بلے اِے گپ ءَ شما چہ من ءَ گیشتر سرپد اِت , کہ بلوچ ورنایانی ءُ نوکیں پدریچ ءِ زند ءِ وشی ءُ سکی دُرست چہ زمین ءَ ھمگرنچ اَنت, اے نوکیں پدریچ ھردیں کہ جیڑ اِیت گڑا بزاں کہ پہ وتی زمین ءُ وتی ھاک ءَ جیڑ اِیت۔
بلوچ ورنا ءُ سیمی پدریچ ءَ را کتاب ءُ نَد گوں تُپنگ ءِ ھمراھی ءَ چست کُتگ پمیشکا گوش اَنت کہ گیش ءَ چہ گیش بلوچ ورنا بہ وان اِت بلوچ کہ وان اِیت گڑا آ شھداد بلوچ ءُ اھسان بلوچ ءِ دروشم ءَ چو آپتاب جتک ءَ وت ءَ نوکیں رنگ ءُ ڈولدار ءُ ترپوکیں استال ءَ راج ءِ دیم ءَ پدّری دنت۔
اے جھد نوں اوشت ءِ آماچ نہ بیت اے جھد ءَ را ھمُک رنگیں بلوچ ھست ، ڈاکٹر ، ماسٹر ، مھندس ، گوشندہ ، شائر ، نبشتہ کار، شوانگ ، زمین دار ، نودربر ءُ ھرچ ھما پڑ ءَ کہ بلوچ بندوک اِنت آ بلوچ ءَ را زمین ءِ گَم پر اِنت ، مزاھمت بزاں گھگیری کنوک ءُ جنگولانی بے مٹیں کسہ ءُ سرگوست راجدپتراں نبشتہ کنگ بوتگ اَنت ءُ ھمُک روچ جنگول گوں بچکنداں پہ ھاک ءَ نمیران بوان اَنت ءُ نمیران بوتگیں پُسگانی دراجیں لڑے ھَست اِنت، بلے نوں نوکیں پدریچ ءَ وانگ اژدری اِنت آ کہ وان اِیت آ شھداد ءُ اھسان ءُ آپتاب ءِ وڑ ءَ ماں آزمان ءَ درپشناکیں استالے بیت یاں چو نوک رستگیں گواڈگ ءَ گواشانی زیبائی ءَ بے مٹ کنت ءُ زمین ءِ نھاد ءَ ودّین اِیت ۔
بلوچ داں ھما وھد ءَ گوں جنگ ءَ نزّیکی کت کنت کہ آ بہ وان اِیت آئی ءِ تہ ءَ شاھزانتی ءُ شئور ودی بہ بیت شھزانتی ءِ پڑ ءَ وتی ھستیں وھد ءَ ترا وتی راج ءِ مزنین ھزمتے کنگی اِنت بلوچ ءَ را وانگی اِنت آ پولیٹیکلی کتاب وان اِیت ، یاں پلسپہ ءُ دگہ کواس ءُ زانتکارانی کتاب وان اِیت بس بہ وان اَنت ءُ کتابانی گون ءَ مھر ءُ نزّیکی بہ کن اَنت ءُ ھستیں وھد ءَ ھمے ورنا وتی ھک ءِ ءُ ھاک ءِ پچگرگ ءَ وتی زمین ءَ وتی سرپد بہ بنت ءُ اے چیزاں سرپد ءُ پوہ بہ بیت کہ کتاب وانوکیں ورنا یاں گوں زمین ءَ مھر کنت یا گوں زمین ءِ سر ءِ نندوکیں مھلوکءَ، کتاب وانوکیں ورنا ءِ منزل ھچبر گار نہ بیت ، کتاب ءِ دوست داروکیں ورنا ءِ زند چو شھداد ، اھسان ، کندیل ءُ آپتاب ءِ پیم ءَ تھار ءُ بیمناکیں شپ ءَ چو رژنائیں ماہ ءَ گاریں رھگوزانی کشکاں در گیج ایت ءُ وتی رُژنائی ءَ سرجمیں بلوچستان ءِ سر ءَ تالان کنت ۔
کتاب وانوکیں ورنا ءِ تُپنگ ءَ کس چو ارزانی ءَ پچ گپت نہ کنت آ ارزانی رَد وارت ءُ گِسر بوت نہ کنت ءُ دژمن ءِ دیم ءَ سَر ءَ ھجبر جھل نہ کنت تو اگاں گوں ستک ءُ دِل زمین ءَ مھر کُت ءُ پہ زمین ءَ نمیران بوت ئے گڑا تو راج ءِ چمّان ءُ دِل ءَ ڈولداریں چیدگے ءَ زندگ بہ ئے ۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔
آفتاب من ءَ یات اِت اِنت تو مُدام گل ءُ کندگ ءَ بُوتگ ئے ءُ ترا چہ سادائیں مردم من دنیا ءَ ندیستگ ترا یات ات اِنت من ترا مُدام گُشتگ کہ تو اِنچو ھم سادہ مہ بو کہ دنیا ترا لگَت بِہ دنت بلے تو مُدام گُشتگ کہ منی نیچر ہمیش اِنت ءُ من ھرچ مردم ءَ وتی نِزر ءَ چاریں ءُ تو گُشتگ ات کہ ریاست ءَ ابید، تو دنیا ءِ گوما ھما وڑ دُچار کَپے دنیا تئی گوما ھما وڑ بیت ءُ گُشت تو کہ من لوٹیں مردم من ءَ چہ زھر مَہ بنت۔
آفتاب جان من مرچی مارگ ءَ اُوں کہ تو واکی راست بوتگ ئے ھو مرچی من ءُ تو گُرور ءِ گوما اے گپ ءَ جناں کہ درْست گوں تو رازی اں ءُ مرچی من تئی بارو ءَ پَکر ءِ گوما سنگتانی کِرا تران کناں۔ آ من مرچی سر ءَ چِست کناں ءُ تئی مِسال ءَ دے آں ۔
بلے آفتاب تو گَپے زان ئے؟ وھدے تئی شھادت ءِ ھال “کمالان” ءَ من ءَ دات، من ھُشک بوت اُوں اَنچو گُشے پادانی چیرا زمین لگوشت ءُ من ھیران بُوت اں کہ چی بُوت۔
اولی سر ءَ من ءَ اِچ سِتک نَبوت کہ تو شھید بوتگ ئےانچو گُمان ءُ سَما بوت کہ من یک تُرسناکیں واب ءِ گِندگ ءَ اُوں ءُ من “کمالان” آرا گُشت کہ من ءَ لَگت ءِ بجن کہ بلکیں من واب گندگ ءَ اُوں بلے چُش نہ اَت واکی تو پہ وتن شھید بوتگ اَت ئے، ءُ تو پہ وتن سالونک اَت ئے کاش کہ اے یک تُرسناکیں واب ءِ بوت اِیں کاش من انگت گیشتر گوں تو گپ ءُ تران کُت ایں۔ کاش تئی سر من وتی کُٹ ءَ ایر کُتیں۔
آفتاب من تئی یات ءَ کہ کپاں گڑا من بچکنداں، بلے منی چمّانی ارس نزاناں پرچہ دارگ نہ بنت۔ من زاناں شھید ئِے واستا اَرس ءِ ریچگ شر نہ اِنت بلے آفتاب تو مئے اَرس کشّ اِت اَنت –
آفتاب ترا یات بیت کہ من ءُ تو اولی سر ءَ نبی بخش ءِ لوگ ءَ دُچار کپت ایں ءُ تو من ءَ جُست کُتگ اَت کہ بلوچ جَنگ کنگ ءَ اَنت تئی دِلا شر کنگ ءَ اَنت یا اِنّاں؟ آ وھدا منی واستا اے جُست ءِ پسّو دیگ سک گِران اَت پرچہ کہ بُزرگیں ریاست ءَ مئے دلا تُرس ءُ بیم پیداک کُتگ اَت بلے مرچی من اے گپ ءَ بے تُرس ءُ بے بیمّ جناں کہ ھو زورگیر ءِ گُوما جنگ کنگ آسری راہ انت کہ پہ بلوچ ءِ واستا پشت کپتگ راجدپتر ءِ تہ ءَ وڑ وڑیں راج اَستاں کہ آیاں بدیں زُوراکانی گوما جنگ کُتگ ءُ وتی مادَریں وتن آزات کُتگ اَنت۔
آفتاب جان تو وڑے نا وڑے ءَ مئے گُوم ءَ اِت ءُ تو تاں زندگی بر نمیران ئے –
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔
