TBP Balochi

بلوچستان ءِ دمگ واشک، تربت، چاگی ءَ پوج ءُ شرکت ءُ پولیس کارندھانی سر ءَ سلاہ بنداں اُرش کتگ ءُ شرکت ءِ مشینری ءُ پولیس کارندھانی سلاہ پچگرگ بیتگ انت-

واشُک ءِ دمگ پتک ءَ سی پیک شھدگ ءَ پجار نہ بوتگیں سلاہ بندیں مردماں پاکستانی لشکر ءِ واستا وراک ءُ راشن بروکیں کاروان گوں وتکار ءُ ٹوھیں سلاھاں اُرش ءَ نشانگ کتگ کہ چریشی ءَ لشکر ءَ جانی تاوان دیمپانی کنگ کپتگ-

اُرش ءَ پد پاکستانی لشکر ءِ جنگی بالیگ وئیل جاہ ءَ اتکگ انت ءُ سر بوتگ انت ۔

ھمے وڑ ءَ چاگی ءِ دمگ زیارت بلانوش ءَ پجار نہ بوتگیں سلاہ بندیں مردماں دوشی پاکستانی لشکر ءِ چیر دستی ءَ دگ جوڑ کنوکیں شرکتے ئِے سر ءَ اُرش کتگ ءُ شرکت ءِ گاڑی تیرگواری ءَ پد مانداشتگ انت کہ چریشی ءَ شرکت ءَ تاوانانی دیمپان بوتگ ۔

چہ اُرش ءَ پد سلاہ بند چہ وئیل جاہ ءَ در آھگ ءَ سوبین بوتگ انت ۔

تُربَت ءِ دمگ جوسک ءَ مرچی پجار نہ بوتگیں سلاہ بندیں مردماں پولیس ءِ کارمند دزگیر کرتگ انت ءُ سلاہ پچ گپتگ انت ۔

اھوالانی رد ءَ مروچی نیم روچ ءَ پجار نہ بوتگیں سلاہ بندیں مردماں پولیس ءِ کارمند کہ پی ڈی ایم اے شرکت ءِ چیر دستی ءَ پھازداری ءَ بوتگ انت آوار جتگ ءُ گوں وت برتگ انت کہ سلاھانی پچ گرگ ءَ پد یل داتگ انت ۔

سلاہ بندیں مردماں توپکانی دستیگ کنگ ءَ پد پہ سوبمندی چہ وئیل جاہ ءَ در کپتگ انت ۔

چوش کہ بلوچستان ءَ اے وڑیں اُرشانی زمہ واری مدام بلوچ آجوئی لوٹوک ءِ گلّاں زرتگ انت ، بلے اے اُرشانی زمہ واری انگت ءَ ھچ گلّ ءَ نہ زرتگ انت ۔

اِزھار دشت ءَ سر نہ بوت

نبشتہ کار: زبیر گلاب

دی بلوچستان پوسٹ

انسان ءِ سر ءَ مرگ وَ چونھا پَرز اِنت بنی آدم اتگک پہ مِرگ بلے ھُدا ءَ زند ترا داتگ تو اے زِند‌ ءَ چون دیم ءَ برے ءُ چون وتا پیشدارے بلے گپ پد ءَ ھما اِنت ترا مِرگی اِنت ھر وڑ بہ بئے ، بلے ھمے مَرگ لھتیں مردُم ءِ سِدگ سَک ءَ گِران اِنت انسان ءَ چَٹ پرشش ایت ءُ روت ءُ لھتیں مردُم ءِ روگ ھم مردُم ءَ باور نہ کنت بلے چون کن ایں ما ایردستیں چاگِردئے ءَ زندگی کنگ ءَ ایں گڑا‌ ھمے ایردستی منی ءُ تئی وشیاں چون سَگ ایت روچے چیزئے بارت برے براتے برے سیادے ءُ برے مھروانیں دوست ءُ سنگتے،ھمے ایردستیں چاگِرد ءَ مئے مھروان بُرت دیدگیں اِزھار جان اِزّو یار ترا یات اِنت؟ آ شپی تو گُشتگ اَت زُبیر باندا شپ ءَ پِکنِک‌ ئے کنیں سُھب ءَ بیا گُڑا چیزاں ٹھین ایں-

یارر اِزو ھمے سھب ءَ من سئوت ءِ پِر کُتگ اَت کمرہ ساپ کُت اَنت ءُ اناگہ ءَ سنگتے اتک ءُ گُشت ئے زُبیر سئوت ءَ بند کن کہ دِگہ وڑیں ھالے من گُشت اے مُلک ءَ زاناں کدی مارا وشیں ھال رس اتگ؟ بلے یار اِزّوو منی وَھم ءُ گُمان ھِچ تئی نیمگ ءَ نہ شُت پرچا بُروت پرچا بُروت تو زاناں چی کُتگ یار؟ یار من واست ءِ درآیگ ءُ تئی نیمگ ءَ آیگ ءَ اے ھال سر بُوت کہ اِزّھار ئے جَتگ! اے ھال ءَ گوں منی گُوش بند بیتاں ءُ من نہ زاناں چوں دراتکاں چہ اوتاک ءَ سنگتے ءَ من ءَ گُشت بیا منی سائیکل ءِ سر ءَ رواں، من کہ دراتک آں داں گنداں کیمپ ءِ دپ ءَ واجہ(تئی کماش) اوشتاتگ ءُ من دیم پہ کیمپ ءِ دروازگ ءَ تاں کماش ءَ من ءَ گِپت ءُ گُشت “بابا بیا نئیلگ ءَ اِنت” من گُشت واجہ ازھار چون اِنت؟ واجہ ءَ اوپار ءُ مُھکمی ءَ گوں کندگاں گُشت ” من وت نہ زاناں من وتی دُکان ءَ بُوتگاں” ھمے ساھت ءَ یکے اتک ءُ سر بُوت ءُ جُستی کُت”واجہ چی بُوتگ؟ واجہ ءَ گوں بچکنداں پسّو دات “اِزھار اِش جَتگ بزّگ ءَ را” یار اِزوو من کماش ءَ گِنداں ھیران آں یار تو کماش ءِ جِند بوتگ ئے ھما برداشت ھما اوپار ھما سَگ یارر تئی کُجام کسّہ ءَ بہ کناں؟-

یار اِزّوو تو انچیں مھروان ئے اِت ئے ھر وھد ھر وڑیں جاوراں گوں کندگاں چو کوہ ءَ مھکم اوشتاتگ ات ئے من ءَ اے ھم یاد نہ کنت کہ منی ءُ تئی سنگتی چون ءُ کُجا بِندات بوتگ ءُ من ءَ اے ھم یاد نہ کنت کہ چون ءُ چی وڑ بوتگ ، بلے مئے نیام ءَ یک انچیں مھرے ودی بوت کہ ھمک وشی ءُ گماں یکجاہ اِتیں،سُھب داں مگرب دُکان ءَ اگاں وھد رس اتگ گُڑا آدینگ ءِ روچ بوتگ کہ ما برے اوتاک ءَ نشتگیں ءُ کدی کوہ ءَ پہ چاہ ئے ءَ شُتگیں ما ءُ تو اِنچو کتاب ھم نہ ونتگ نہ کہ ترا ءَ را دِگہ شریں زانت ئے ھرچی دربرتگ چہ ھمے چاگِرد ءَ چاگِرد ءِ جاوراں بلے ھرچی ونتگ دِل ءِ گون ءَ ونتگ اے یک انچیں پگرے یے واھُند بوتگے کہ چیزانی سر ءَ تو اَنچو گپ جَتگ ما ھیران بوتگیں ءُ ھروھد چاگِرد ءِ مردُم گوں ایرتیں نِگاھے ءَ گوں چارِتگ آں ءُ گُشتگ “ ھما کار کہ ما اِش نہ کن ایں ءُ ما اِش چُکّی پھم ایں ءُ پد ءَ اے کاراں مئے ھما مردُم وت ءَ راج دوست لیک اَنت سیاسی ءُ سماجی پد ءَ مارا چہ گیشتِر ھمے مردُم اے کاراں کن اَنت یکے ایشانی گپاں بہ گِند ایت وَ کُوہ کپ کن اَنت تو گُش اے نو راج ءَ بڈّ ءَ بند اَنت بلے پد ءَ اِشانی کاراں بگندے، انسان باید وتی سُوچ ءُ وتی کِرد ءَ مزن بہ کنت بلے مئے مردُم ایش اَنت اے کُجا مار ءَ ءُ کُوم ءَ بڈّ ءَ بند اَنت اے وتی زاتی زندگی ءَ گیش نہ اَنت ھُشک ءَ بس گپ کن اَنت ” ءُ من مُدام گُشتگ تو “ناول” گِدار ے بہ لِک” ترا یات اِنت تو چی گُشتگ؟ ھو یار بلے مارا مُو نہ رَس یت گرک ایں ءُ ما ٹھک داتگ، اے کُلیں چیز یک جاہ کُتگ اَنت ءُ تو یک چیزے نبشتگ وتی انستا ءَ “پھمگی زند مارا دُرست آں کِرد مارا مرگ ءَ پد زندگ بکاں”-

اڑے اِزو ترا یات اِنت؟ مَگرب ءِ وھد ءَ یک مرد کارے اتکگ اَت ءُ سَک اشتاپ کنگ ءَ اَت کہ من ءَ بلیس(ایزی لوڈ) بہ دے 500 ءِ تو گوں موبائل ءَ وتی کار ءَ دِلگوش اِت ئے ءُ تو پنچ سد ءِ بدلاں تو شش سد دیم دات ءُ تو گُشت من 600 دیم داتگ ءُ ھمے مردکار ءَ کُوکار کُت ءُ گُشت “شُما گپ ءَ گُوش نہ دار اِت زھن گوں موبائل ءَ اِنت” ھمے نیام ءَ تو کندان ءَ گُشت “پرواہ نیست واجہ تو پنچ سد بہ دے” ھمے پرواہ نیست ئے گُشگ ءَ گوں مرد پُرشت ءُ گُشت ئے “نا من زراں پورہ دیاں”من گُشت یار اِزّوو اے چون اِنچو یار اُوپار تو گُشت “ھر وھد ءَ تئی دیم ءِ مردُم جزباتی اِنت تو ھِچ مہ گُش گوں سنگینی ءَ آئی ءَ سمجارین آ وت پُروشیت”-

یار اِزّوو! تئی ھمے بے ھَبّری ھرکسی کار ءَ گوں وت ءَ ھوار گیجگ کسے ءَ کہ ترا کارے بہ گُشتیں اگاں وس ءَ ات تئی دپ ءَ نا در نہ اتکگ، ھر وھد دست گٹ اَت دیوانگ ءَ پہ ھاک ءَ پہ وتی گُلزمین ءَ ھر وھد گوانکوں گون اَت ئے سنگتانی اکس گِپتاں ءُ مھاز ءَ مُدام گُشتگ “من شُمئے شریں اَکس کشّاں ءُ شُما یکے ھم منی اکس ءَ شر نہ کش اِت بلے یار اِزّوو تو مُدام گُشتگ “اڑے اے چیز مارا انو دوست نہ باں بلے مرگ ءَ پد کُلیں چیز شوک باں اگاں باور نہ کن ات شُما بہ مِر اِت من وت شُما را وتی وٹس ایپ ءِ اسٹیٹس ءَ کناں ھھھھ، بلے یار اِزّوو مرچی تئی جِند اسٹیس بوت ھر جاہ توے دِگہ کس ءُ تو لوٹ اِتگ اَت اَنچو بہ بیت کہ من پہ وتی زمین ءَ شھید بہ باں، تو گُشتگ اَت “من ءَ لَٹ ئے گِین مان نیست من ءَ گُڑا ھما وھد ءَ بہ جناں” ھمے وڑ بُوت نا دگہ جستے نا ھال ءُ ھَبر ے بس اِزھار توے؟ ھو ازھار من ءَ گو ھمے ھبر ءٔ تپنگ دیم گوں ترا اش کت بہ جَن بُرو!-

اڑے اِزّوو ترا یات اِنت گُڈّسر ءَ ما دشت ءَ شُت ایں ترا ناسی ئیں گُد پِر اَت سنگتے ءَ گُشت یار اِزھار وتی بڈّ ءَ چادِر ءَ پَتاہ کہ تئی گُد سک ھاک چِن اَنت ءُ ترا یاد اِنت تو چی گُشت؟ تو پہ بچکندگے گُشت “یار ما دشت ءَ اتکگ ایں ءُ پد ءَ ھاک دنز ءُ پُلک ءَ مہ امباز انت گُڑا مئے دشت ءِ آیگ ءَ چی پائدو ءُ تو ٹھک دیان ءَ دیم منی نیمگ کُت ءُ گُشت چی گُشے زُبیر؟ من گُشت راست گُشے مُلا ءِ چُک ءُ ما ٹھک دات۔

اڑے اِزّوو تو یارر نوکیں پلپٹے ءِ(موٹرسائیکل) زُرتگ اَت کہ اے نیمون ءَ کہ دسمبر ءَ ما دشت ءَ سر تانی چارگ ءَ پد ءَ رویں ءُ تو گُشتگ اَت اے رَندی کمّو داریں سجّیں دشت ءَ گُولیں کُلیں میتگاں چاریں، ءُ من ترا ھمے کَلاگ گِپت ءُ گُشت تو بلکیں (Documentary) ءِ جوڑ کنگ ءَ دِل مانگ ءِ تو اِدا نوکی کمالان بیبگر نہ بہ ئے ءُ کدیر ترا اِنچو روچ ءِ مُوکل نہ دنت تو زھم جَتگ تو ھمدا دُکان بہ نند دشت وت تئی چارگ ءَ کیت تو مہ رو ءُ آ دیم ءَ سر زئی آں گُشتگ اَت کہ الّم بیا اِت دسمبر دیر اِنت اَنو بیا اِت بلے تو گُشت اَنو نَبی دست بنداں ما انو کراچی ،شال ءُ کاران ءَ بوتگاں دُکان ءِ ھالات گڑبڑ آں ھر چی بی دیم ءَ انشاللہ-

بلے جان تو دشت ءَ سر نہ بُوت ئے ءُ تئی یکیں واھشت ھم اِشکند بُوت بلے یار اِزّوو ترا چہ پد مئے ھَلک ءَ انچیں ابیتکی یے مانشان اتگ کہ کسّہ نہ بیت ءُ دُرستاں چہ گیش مئے اوتاک ھمے کہ تو اَتکگ ءُ گُشتگ “اڑے زُبیر ھال کن باریں پاوربیک (Powerback) ءَ چارج مان من ءَ کمّو زر جَنگی اِنت” من مُدام گُشتگ مُلا ءِ چُک بس ایں یار تو اوتاک ءَ ھم شری سر ءَ نہ نندے بس “نیٹ ءُ نیٹ” اِنچو (reels) ءِ چارگ تو گوں بچکنداں گُشتگ “اِنّاں اڑے من ءَ زر دیم دیگی اِنت بچار وڑے بہ کن پاور بیک ءَ یا کہ لیپ ٹوپ ءَ ٹئین ات یار چی کنیں زُبیر ما گُلامیں کُومے ما اگاں کار مہ کن ایں شُدکُش ایت” یار اِزّوو من ءَ دست ھمراھی کنگ ءَ نہ اَنت پہ تو من ھچ نبشتہ کُت کنگ ءَ نہ آں مھروان تو گُڈسر ءَ من ءَ باز رند ءَ اے ھَبّر گُشت زُبیر ھاجی نزیر ء چُک” تو گُشت زُبیر تئی پِت ءَ بُگش ھَجے بہ کن ترا اے نام سَک لَگِ اتگ گوں ءُ تو اَنچو کند اِت سَک باز” ازّو نو من ءَ کئے گُش ایت ھاجی نزیر ءِ چُک ترا لوکل ھست؟ ءُ اوتاک ءَ ھرکس ءَ تو گُشتگ “بیٹا تئی نام کئے اِنت ترا لوکل ھست؟ اِزّو جان نمیران ئے جان- “گیر کارا‌ں ترا گوں بچکنداں”-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-

بلوچ ورنایانی کوش ءُ مئے زمہ واری

نبشتہ کار: اُزمان‌ ھمل

دی بلوچستان پوسٹ

چہ پاکستان ءِ نیمگ ءَ بلوچ کُش پالیسی نوک ٹھینتگیں پالیسی یے نہ انت. ھما روچ ءَ کہ پاکستان ءَ وتی زوراکی ءِ پنجگاں گوں پُرگنجیں زمین کہ وتی ایر دست کتگ چہ ھما روچاں پُرگنجیں زمین ءِ اوبادگانی چُکچینی برجاہ انت اے میان ءَ پاکستان ءَ وتی بلوچ کُش پالیسی بزاں کار رھبندانی چھر ءُ دروشم مٹ کتگ انت مدام گوں وتی نوک ساز اِتگیں پندلاں دیم ءَ اتکگ ءُ وتی ھما روشت ءِ جند برجاہ داشتگ. اے میان ءَ بلوچستان‌ ءِ تہ ءَ چشیں میتگ ءُ بازار یا چشیں کھولے پش نہ کپتگ کہ آ پاکستان ءِ زوراکیانی آماچ نہ بیتگ ، میتگا‌نی میتگ ماندارگ بیتگ انت چہ جند ءِ بُن‌ پیروکی ھلک ءُ ھنکیناں چہ مھلوک لڈّینگ بیتگ انت، روزیگی (معاشی)راہ ءُ در بند کنگ بیتگ انت ماتانی تاسُکیں بچ چمانی دیم‌ ءَ کُشگ بیتگ انت ، چِست کنگ بیتگ انت پد ءَ آیانی داگ داتگیں ءُ ڈریل کتگیں جون‌ دور دیگ بیتگ اَنت. ایشاں ابید زورانسری گار ءُ بیگواھی ءِ یک نہ کُٹوکیں دْرچے بنا کنگ بیتگ کہ روچ ءِ مروچی گوں تُرندی ءٔ برجاہ انت ھمک چشیں روچے نیست کہ بلوچ ورناہ زورانسری گار ءُ بیگواہ کنگ نہ بنت ھزارانی کچ ءَ بلوچ ھمے زورانسری گار ءُ بیگواھی ءِ کھرانی دیمپان انت کہ آیانی تہ ءَ بلوچ نودربر ءُ لس پوریاگر ءَ بگر تاں بلوچ ءِ گِراں لجیں مات ءُ گھاراں بیا پاکستان ءِ تھار ءُ جدیمگیں کوٹیا‌نی دیمپان انت ءُ آزار سگگ ءَ انت کہ پاکستان آیانی بیگواھی ءِ منگ ءَ جاڑیگ نہ انت-

مروچی کہ ما گندگ ءَ ایں چہ پاکستان‌ ءِ نیمگ ءَ بلوچ کُش پالیسی ءِ تہ ءَ گیشی آرگ بیتگ اے پالیسیانی تہ ءَ پاکستان‌ جتا جتائیں کار رھبندانی سر ءَ کار کنگ‌ ءَ انت، چش کہ دروگیں میڑ ءِ‌ نام ءِ سر ءَ زوربیگواھیں بلوچ ورنایانی شھید کنگ، کُشندہ ٹولیانی دست ءَ باسمائیں بلوچ پُسگانی نشانگ کنگ ھوار انت.

”بانک کریمہ وتی نبشتانک ءِ تہ ءَ گش ایت کہ “ھردیں زورگیر ،لُٹ ءُ پل کنوکیں تبک ءُ تاکتانی ھستانکی (وجود) ترس آماچ بنت گڑا آ سَربتگی ءِ دنیا ءَ سر کش اَنت ” مروچی پاکستان ءِ بلوچ کُش پالیسی ءِ روشت ءِ تہ ءَ ترندی ھمے چیز ءَ پدر کنت کہ پاکستان چہ بلوچ ءِ باسمائیں ورنایاں ترس آماچ ءُ سربتگ انت چاگرد ءِ ھمک ھما باسمائیں مردماں وتی بلوچ کُش پالیسی ءِ نشانگ کنگ‌ ءَ انت کہ آ یک شریں پگر ءُ سماہ (شعور) یے داریت گوستگیں روچاں چہ مند ءُ گومازی ءَ یکیں روچ ءَ چہ پاکستان ءِ داشتگیں کُشندہ ٹولی(ڈیتھ اسکواڈ) ءِ دست‌ ءَ سئے بلوچ پُسگانی گوں بے دردی ءَ شھید کنگ پہ بلوچ راج ءُ بلوچ چاگرد ءَ سک ءَ پدردیں گپ ئے اگاں ھمے وڑ بلوچ مھلوک ءَ وتی چاگرد ءِ‌ تہ ءَ سھرا بیتگیں ھمک روچی زوراکیانی ھلاپ ءَ پاد نہ یتک ءُ گھگیری نہ کت پہ ترس چم نَز کت انت ءُ بے تواری ءَ گوں نِشت وتی باریگ ءِ ودار کت چہ پاکستان ءِ نیمگ ءَ مئے چاگرد ءِ سر ءَ مُشگ بیتگیں بے زمیر ءُ کم زرپیں مردم کہ پاکستان ءَ پہ بلوچ چکچینی ءَ واک داتگ انت آیانی ھلاپ ءَ گوں یکجاھی ءَ توار چست نہ کت گڑا پہ جزم بزان اِت کہ مئے چاگرد ءُ مئے ھستانک ءَ پہ گار بوگ‌ ءَ کس داشت نہ کنت-

“جہ بہ جن بے ساری ءِ بے زانتی ءَ شھمات کن”
“کہ تئی بیگواھی ءِ سامان سرجم بیتگ انت

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-

بلوچستان ءَ زورانسری آوار جنی ءِ درچ اوشتگ ءِ نام ءَ نزانت –

بلوچستان انسانی ھکانی ءُ بلوچ بیگواھیں مردمانی یل کنائینگ ءِ ھاتر ءَ توار چست کنگ کنوکیں گلانی ریاستی زوراکی ءُ زورانسری آوار جنی ءِ ھلاپ ءَ یکشل ءَ توار چست کنگ ءَ اَنت ءُ آ لوٹ ءَ ھم کنگ ءَ اَنت زورانسری آوار جنی ءِ درچ بند کنگ بہ بیت بیگواھیں مردم یل کنگ بہ بنت-

ھمے وڑ مروچی چہ شال ءَ پاکستانی پوج ءَ مولانا خلیل اللہ شھاب آوار جنگ ءَ پد ناشناسیں جاھے ءَ برتگ-

ھالانی رِد ءَ شپ ءِ وھد ءَ سی ٹی ڈی ءَ الم دین ءِ لوگ ءِ سر ءَ بیڑبرتگ ءُ مولانا خلیل اللہ شھاب دزگیر کتگ ءُ وتی ھمراھی ءَ برتگ چریشی ءَ پد آئی ءِ درگت ءَ ھچ وڑیں ھال نیست-

مولانا خلیل شھاب ءِ آفیشل پیچ سر ءَ یک پوسٹے ءَ گوشگ بیتگ کہ پاکستانی پوج، سی ٹی ڈی ءِ کارندھانی مزنیں کچے ءَ دمگ انگیر ءَ کتگ ءُ بیڑبرتگ، اے میان ءَ کسے ءَ نزیک ءِ روگ یا جُست کنگ ءِ اجازت دیگ نہ بیتگ، گوشگ بیگ ءَ اِنت کہ پوج کارندھاں مولانا آئی ءِ کمرہ ءَ چہ چست کتگ ءُ برتگ-

واکدار ءَ اے درگت ءَ ھچ وڑیں ھال شنگ نہ کتگ-

ھمے وڑ کراچی پریس کلب ءِ ڈن ءَ زورانسری آوار جنی ءِ ھلاپ ءَ زھرشانی بُنجل ءَ سے شمبے ءِ روچ ءَ سی ششمی روچ ءَ پُترتگ – ھور ءَ اَبید زالبول، چُک ءُ کماش وتی دوستناکانی یل کنائینگ ءِ ھاتر ءَ اوشتاتگ اَنت-

بُنجل ءَ ساڑی بیگواھیں ورنا زاھد علی بلوچ ءِ پت عبدالحمید بلوچ ءَ رسانکدر ءَ تران کنان ءَ گوشتگ کہ منی چُک یک مھنتی یے ورنایے، کہ وتی کھول ءِ کوپگ جوڑ بیتگ، بلے مروچی آ مارا چہ پچ گرگ بیتگ- اگاں آئی ءِ سر ءَ کجام وڑیں بھتامے ھست گُڑا آمیدگس ءَ پیش بہ کن اِنت- کانود درستانی واستا یک ھساب بہ بیت ءُ کسے ءَ درکانودی سزا دیگ ءِ ھک نیست-

انسانی ھکانی کارکنانی رِد ءَ کراچی ءِ جتاجتائیں دمگاں چہ بازیں بلوچ ورنایے بیگواہ ءَ اِنت کہ آیانی تہ ءَ شیراز بلوچ، سیلان بلوچ، سرفراز بلوچ، رمیز بلوچ، رحیم بخش بلوچ ءُ رحمان بلوچ ھوار اَنت – اے درست گریبیں لوگاں گوں سیادی دار اَنت، بلے اشانی زورانسری آوار جنی کھول ءَ سک دلسیاھیانی دیمپانی کتگ اَنت-

کھول ءِ رِد ءَ زورانسری آوار جنی ناں تھنا انسانی ھکانی ھلاپ ورزی اِنت بلکیں آئی ءَ چہ مالی جاور ءِ تباہ کنگ اِنت- لوگانی لاپ دیوکیں ورنایانی ساڑی نہ بیگ کھولاں دو وھد ءِ نان واستا تلوسگ ءَ اَنت ءُ بازیں مات وتی چُکانی گستائی چہ نادُراہ جوڑ بیتگ اَنت-

زھرشانی بُنجل ءَ نشتگیں کھولاں گوشتگ آ وتی دوستناکانی یل کنائینگ ءَ تاں بُنجل ءَ یل نہ کن ایں ءُ میان اُستمانی ھکانی گل چہ کمک ءِ لوٹ ءُ گامگیج زیرگ ءِ لوٹ کن ایں-

ھمے وڑ اسلام آباد ءَ بیگواھیں مردمانی ءُ بی وائی سی ءِ بندیگیں سروکانی کھولانی زھرشانی نندانک ءَ مروچی پنجاہ ششمی روچ ءَ ھم برجاہ-

آیانی گوشگ اِنت کہ مروچی مئے نندانک ءَ پنجاہ شش روچ سرجم بیتگ بلے نہ دلگوش کنوکیں ھکومت ءُ آئی ءِ مردمانی بے تواری برجاہ ءَ اِنت-

آیاں گوشتگ کہ مئے زھرشانی نندانک تاں ھما روچ ءَ برجاہ دانکہ بی وائی سی ءِ سروک ءُ بیگواھیں دوستناک یل کنگ نہ بنت-

بلوچستان ءِ جتاجتائیں دمگاں پاکستانی پوج ءِ سر ءَ بمب اُرش ءُ سلاہ بندیں اُرشانی درچ یکشل ءَ برجاہ ءَ اَنت-

گیشیں ھالانی رِد ءَ بلوچستان ءِ دمگ کیچ ءُ کلات ءُ مستونگ ءَ پاکستانی پوج جتاجتائیں اُرشاں نشانگ کنگ بیتگ ءُ وھدے کہ سلاہ بنداں مڈی بروکیں گاڑی ھم نشانگ کتگ اَنت-

کیچ ءِ دمگ تمپ ءَ نزر آباد ءِ ھند سر ءَ پاکستانی پوج ءِ کاروان ءَ ھوار یک گاڑی یے ناشناسیں مردماں بمب تراک ءِ نشانگ کتگ – تراک ءَ پوج ءِ گاڑی تباہ بیتگ وھدے کہ بازیں کارمندے یے مرتگ کہ آئی ءِ پجّار ظفر خان جھمنند میانوانی، پنجاب نام ءَ چہ بیتگ-

دمگی اِھوالکار ءِ رِد ءَ بلوچ سلاہ بندیں آجوئی لوٹوکاں دمگ شھدگ سر ءَ ناکہ بندی کتگ پوج ءِ پیشگامی ءِ جُھد کتگ ءُ تراک ءِ نشانگ بیتگ بلے واکدار ءَ اے درگت ءَ ھچ وڑیں ھال دیم ءَ نیتکگ-

ھمے وڑ مروچی کلات ءِ دمگ شیخری ءُ مورگند ءِ ھندانی سر ءَ پاکستانی پوج ھما وھد ءَ سنگر گپتگ نشانگ کتگ وھدے آ دمگ ءُ پیشگامی کنگ ءَ بیتگ بلے اُرش ءُ تاوانانی درگت ءَ ھچ وڑیں درشان دیم ءَ نیتکگ-

ھمے وڑ مستونگ ءَ سلاہ بندیں مردماں مڈی بروکیں یک گاڑی یے ٹائر تیرگواری کتگ ءُ تاوان داتگ اَنت-

دومی نیمگ ءَ مستونت تمپ ءَ بیتگیں اُرش زمہ واری بلوچ آجوئی لوٹوکیں گل بلوچ لبریشن آرمی ءَ منّ اِتگ-

بلوچ لبریشن آرمی ءِ جارکش جیئند بلوچ ءَ شنگ کتگیں درشان ءِ تہ ءَ گوشتگ کہ سرمچاراں تمپ ءَ زورگریں پاکستانی پوج آئی ای ڈی اُرش ءَ نشانگ کتگ ءُ سک تاوان ءِ دیمپان کتگ ، وھدے کہ مستونگ ءَ مڈی بروکیں گاڑی ھم نشانگ کتگ-

جارکش ءَ گوشتگ بی ایل اے ءِ سرمچاراں کیچ ءِ دمگ تمپ ، نزر آباد ءَ زورگریں پاکستانی پوج ءِ کاروان ءَ ھوار یک گاڑی یے ریموٹ کنٹرول آئی ای ڈی ءَ چہ نشانگ کتگ ،تراک ءِ آسر ءَ پوجی گاڑی سرجمی ءَ تباہ بیتگ ءُ اشی ءَ سوار سرجمیں کارندہ مرتگ اَنت-

جارکش ءَ گوشتگ ھمے وڑ بلوچ لبریشن آرمی ءِ سرمچاراں مستونگ ءِ دمگ کھڈکوچہ ءَ مڈی بروکیں یک گاڑی یے سر ءَ اُرش کتگ ءُ آ تاوان داتگ-

جارکش ءَ گوشتگ بلوچ لبریشن آرمی اے اُرشانی زمہ واری ءَ منّ اِیت

دومی نیمگ ءَ بلوچ آجوئی لوٹوکیں گل بلوچستان لبریشن فرنٹ ءَ ھازر سروس پوجی کارندہ محمد حنیف ء عبدالغنی دزگیر کنگ زمہ واری منّ اِتگ-

جارکش میجر گْوھرام بلوچ ءَ گْوشتگ کہ ھشت ستمبر 2025 ءَ مئے سرمچاراں چہ شال ءَ ھمگرنچیں دمگ دشت عمر ڈھور، مستونگ ءَ یک بیڑے ءِ کاروائی ءِ میان محمد حنیف ء عبدالغنی جھمنند ڈھاڈر آوار جتگ کہ زورگریں پاکستانی پوج ءِ یک ھازر سروس کاردارے – دزگیریں پوجی کارندہ ءَ چہ بنداتی پٹ ءُ پول سرجم بیتگ بلے گل وتی پیسلہ ءَ جار ءَ آئی ءِ گور ءَ دزکپتگیں ھال اھوالی وسیلگ ءِ سرجمی ءَ پٹ ءُ پول ءَ پد کن ایں-

جارکش ءَ گوشتگ بنداتی پٹ ءُ پول ءَ چہ آئی ءَ دزکپتگیں گاکداں چہ تچکی ءَ منانک دزکپتگ اَنت کہ زورگریں پوج ءَ ھواری ءَ پد آئی ءِ کار سبی بلوچستان ءَ بیتگ ءُ آئی ءِ بدلی مستونگ ءَ کنگ بیتگ-

جارکش ءَ گوشتگ بلوچستان لبریشن فرنٹ پاکستانی پوج ءِ ھازر سروس کارندہ محمد حنیف ء عبدالغنی دزگیری ءِ جار ءَ جنت ءُ چہ آئی ھمگرنچ گل کجام ھما پیسلہ ءَ کنت چہ آئی ءَ بلوچ راج ءَ رسانکدر ءَ سرپد کنگ بنت-

جھانی رسانکدر ءَ شنگ بوتگیں تامربند ءُ ھالانی رِد ءَ اسرائیل ءِ بُرزی لشکر ءَ کَتَر ءِ بنجاھی شھر دوھَہ ءَ ھماس ءِ سیاسی کارکنانی ماڑی نشانگ کرتگ۔

تامربندانی تھا گندگ بوتگ کہ ھماس ءِ سیاسی پارٹی ءِ کارکنانی بنجاھی ماڑی اے اُرش ءِ زد ءَ کپتگ ات اوں بازیں تاوان ئیے آماچ بوگ ءَ ھوار آئی ءِ لھتے بَھر آس ھم گپتگ اَنت۔

اسرائیل ءِ میڈیا ءَ اے گپ منّ اتگ ءُ گوشتگ کہ ما کَتَر ءَ ھماس ءِ سیاسی کارکنانی جاگہ اُرش ءَ نشانگ کرتگ ، اھانی گوشگ انت کہ ھماس ءِ سیاسی لیڈر ھلیل الھیہ ءُ جبارین مئے نشانگ بیتگ انت ، اُرش پہ سوبمندی بوتگ ءُ نی اُرش ءِ ھالانی ودار ءَ نشتگ ایں ۔

ھماس ءَ الجزیرہ ءِ نیوز آرا گوشتگ کہ مئے مردم یک دیوانے ءَ دزگٹ بوتگ انت کہ اودا اسرائیل ءَ نشانگ کرتگ انت۔

اسرائیل ءَ ٹاپار جتگ کہ اُرش ءَ پیسر ما وتی کوشش کرتگ کہ لس مھلوک ءَ اے کاروائی نیام ءَ تاوان مہ رس ایت ، ما وتی چیر اندری بھر بزاں انٹیلی جنس تیز کار گپتگ ۔

گوشگ بوگا انت اسرائیل ءِ جیٹ آں 12 میزائل اے ماڑی سرا آس داتگ ۔
اسرائیل ءِ چھاردمی چینل ءَ گوشتگ اسرائیل ءِ 10 جیٹ ءَ اے اپریشن ءَ بھر زرتگ ات ۔

اسرائیل ءِ مزن نامیں مردمے ءَ گوشتگ کہ اُرش وھداں ھماس ءِ سرجمیں لیڈر ماڑی تھا بوتگ انت ۔
اسرائیل ءِ دوازدھمی چینل ءَ گوشتگ کہ بریتانیا ءُ امریکی چاریگ ڈرون اُرش ءَ چہ پیسر کَتَر ءِ ازمان سرا بوتگ انت ھمے وڑا نتانیاھو ءَ گوشتگ کہ اے اُرش ءَ پیسر ما ٹرمپ کرا سرجم موکل گپتگ ۔

کَتَر ءِ رسانکدر ءَ گوشتگ کہ دنیگا پولیس آں دو بیران بوتگیں لاش چہ ماڑی ءَ در کرتگ اوں اے دگرانی پٹ پول بندات انت ۔

گوشگ بوگا انت ھلیل الھیہ چہ اُرش ءَ رکّ اتگ اوں اسرائیل ءِ اُرش سوبمند نہ بوتگ ۔

العربیہ چینل ءَ ھلیل الھیہ ، زاھر جبارین ، ھالد مشئل اوں نزار اَوَزاللہ ءِ مرگ ءِ ھال راست کرتگ ۔

اے دیوان امریکہ ءَ بنگیج کرتگ ات تاکہ ھماس گوم ءَ پہ گزہ ءِ جنگ ءِ ھلاس بوگ ءَ کَتَر تھا پیسلہ بکننت ۔

ھماس ءَ گوشتگ اے اُرش ءَ کَتَر ءِ دست سرجم ءَ ھوار انت ۔

ایرانی آمیدگس ءِ ھکم ءَ مازندران بابلسر زندان ءَ بندیگیں بلوچ ورنایے کہ سَے سال پیش ءَ یک کوشے ءَ ھوار بوگ ءِ بُھتام ءَ دزگیر کنگ بوتگ ءُ یک شمبے ءِ سُھب ءَ پاھو دیگ بوتگ-

پاھو دیگ بوتگیں مردم ءِ پجار
شھریار ء ھاتِم سراوان ءِ جھمنند انت-

دمگی مردمانی گوشگ انت شھریار سے سال پیسر ءَ سَپرے ءَ مازندران ءَ روگ ءَ بوتگ کہ آئی ءِ سَر بوگ ءَ چہ یک روچے پیسر آئی ءِ پجاروکاں کوشے کُرتگ ءُ شھریار دومی روچ ءَ اود ءَ شتگ کہ لشکریاں کوش ءَ ھوار بوگ بھتام ءَ دزگیر کرتگ ، شھریار ھمراھی ءَ گون بوتگیں بَس ءِ ٹِکِٹ پدر کنگ ءَ بیتگ کہ کوش ءِ روچ ءَ سراوان ءَ بیتگ رندا اتکگ بلے جَجّ ءَ اے نچارتگ انت ءُ آئی ءِ سر ءَ پاھو ھُکم داتگ-

گوشگ بوگ ءَ انت شھریار نہ توپکہ جَنَگ ڈولا اَت نہ کہ جنگ ئییے آئی راستے دست ناکار ءُ ھُشک انت چہ کسانی ءَ آں ھما سنگتانی گُور ءَ کہ روگ ءَ بوتگ شھریار ءِ رسانکدری سنگت بوتگ انت ۔

شھریار کھول ءِ گوشگ انت کہ آھانی گؤر ءَ زر نہ بوتگ پمیشکا آھاں بازیں تَچ تاچ نہ کتگ اوں لاچار بیتگ انت –

شھریار ابید میار باری ءَ مازندران بابلسر بندیگ جاہ ءَ یک شمبے ءِ روچ ءَ پاھو دیگ بوتگ-

جھانی ھالانی رد ءَ چہ گوستگیں دو روچانی میان ءَ گزہ ءُ اسرائیل نیام ءَ جنگ ءِ ترندی جتاجتائیں دمگ ءُ ھنداں گیش بیتگ-

چہ گزہ ءَ اسرائیل ءِ نیمگاں دو راکٹ آس دیگ بوتگ ھمے دمان ءَ یمن ءِ نیمگاں چہ چاریگ ءُ تراکناکیں بازیں ڈرونانی دیم پہ اسرائیل ءَ رھادگ بوتگ انت کہ چہ اھاں یکے ءَ اسرائیلی لشکر ءِ رامون بالی پَٹ نشانگ کرتگ ءُ تراک بیتگ کہ چریشی ءَ بالی پٹ جاہ ءَ تاوان رس اتگ۔ اسرائیل ءَ اے ھال راست کرتگ-

پسھی کاروائی ءَ اسرائیل ءَ گزہ ءِ تھ ءَ گوں جنگی بالگرد ءُ جیٹاں گزہ ءِ جتاجتائیں دمگ النَسر ، السبرہ ، الرمال ءُ المگربی ءِ تھ ءَ لَس مھلوک ءُ لوگ تَمبو ءُ اوتاک نشانگ کرتگ انت کہ چریشی ءَ نُھ چُک ءُ بازیں مزن سالیں بیران بیتگ انت سَدانی کچّاں لس مھلوک ٹپی بیتگ انت۔

گزہ ءِ دمگ جبالیا ءَ ھماس ءِ اُرش ءَ چار اسرائیلی کارمند بیران بیتگ انت ءُ سَے ٹپی بیتگ انت ، اسرائیلی لشکر ءَ اے ھال راست کرتگ ءُ گوشتگ کہ ھماس ءَ چیر کرتگیں شورھانی گوم ءَ اسرائیلی لشکری نشانگ کرتگ انت ۔

ھمے وڑ ءَ ھماس ءِ دو پدائی اُرشکاراں اسرائیل ءِ لشکر ءِ سرا ٹوھیں اُرشے کرتگ کہ چریشی ءَ ھپت اسرائیل ءِ لشکر ءِ مرگ ءِ ھال راست بوتگ ءُ پدائی ھم کُشگ بیتگ انت ۔

مدیترانہ ءِ زِر ءَ پہ گزہ ءِ مھلوک ءَ وراک ءُ ڈاکٹری راشَن بروکیں کَشتی کہ سَمود کمپنی نیمگاں چہ دیم پہ گزہ ءَ روگ ءَ بوتگ انت اسرائیل ءِ ڈرون اُرش ءَ نشانگ کنگ بیتگ ۔

گُڈی ءَ اسرائیلی لشکر ءَ گزہ ءِ جھمنند کڈن کرتگ انت کہ زیت آں چہ زیت الرشید شھدگ ءَ بگر انت دیم پہ المواسی راہ ءَ برو انت ءُ رَفَھ ءَ وت ءَ سر بکن انت ءُ گزہ ءَ سرجم ھالیگ بکن انت-

اکسے ءِ چیھال

نبشتہ کار: امران رستم

دی بلوچستان پوسٹ

مرگ وَ ابرم ءِ یک انچیں راستی یے کہ آ الّم یک روچی کیت بلے لھتے انچیں کارست ھست اَنت، آ پہ زمین شیدا اَنت، ازھار جان تو ھم پہ زمین شیدا اِت ئے ترا کوہ ءُ کوچگانی گردگ ءُ گلزمین ءِ زیبائیں ندراگانی تامر کشی ءِ سک شوک اَت ترا گوں وتی سرمگیں گلزمین ءَ بے کساس مھر ات ءُ تو مدام ابرم ءِ زیبائیں ندارگانی تامُر جوڑ کت ءُ شنگ کت انت۔ ازھار یک ھاموشیں ارواھے اَت وھدے سنگتانی دیوان ءَ آئی ءَ جست کنگ بیت، کہ تو چونیں مرگے لوٹ ئے؟ گڑا ازھار ءَ مدام ٹھک دات ءُ ھمے پسو ئِے دات کہ من بس وپتگیں واب ءَ مِرگ نہ لوٹاں ھُدا من ءَ شھیدی مرگی بِہ دنت من نمیران بیگ لوٹاں من پہ وتی زمین ءَ ندر بیگ لوٹ آں۔

اے بے تواریں اکس اے گُنگیں اکس ھاموش اِنت گپ وَ نہ کنت بلے اے اکس ءَ زبان رودینتگ اکس وتی تہ ءَ یک ٹوھیں چیھالے، اے اکس ھمینچو چیھانٹ جنَگ ءَ اِنت گش ئے تئی ھمبلیں مھاز جان ھچ ساڑی نہ اِنت تئی یلو دیگ ءَ پد ھما مھاز جان کہ شپ داں روچ چو ساھگ ءَ شما یکے دومی ءِ ھمراہ بیتگ ات، منی سر ءَ شما وتی مسکراھیں اکس ءُ تامر روان داتگ انت بلے دیدگیں ازھار جان من نہ زانت تئی گڈّی اکس مھاز ءِ گوما چو چیھال جنان ءُ پہ من ءَ سر بیت ءُ اے اکس ءَ گوں گندگ ءَ من ءَ انچو کُھتیگ کت گش ئے آزمان منی سر ءَ کپت بلے ھمبل! تو نمیران ئے۔

ما یک انچیں چاگردے ءَ زندگیں کہ چُشیں روچی ھم نئیت کہ اے چاگرد ءَ گوں وت یک بدیں ھالے گوں مہ بیت گار ءُ بیگواھی ءِ تیر سپتگیں جون ،ھر کجا زوراک ءِ زوراکی ءِ دیمپان اَنت ءُ ھر کُجا بے میاریں بلوچے ءِ جون ماں دگانی سر ءَ کپتگ ھمک روچ یک نوکیں ویلے دیم ءَ کیت بلے اے گِلھاں گوں کے ءَ بہ کن آں۔؟ اے درست ایردستی ءِ داتگیں سوگات انت کہ ایردستی ترا ھر وشیاں چہ زبھر کنت انسان ءِ ھر شر ءُ شوکیں چیز ءَ یا ھما دوست ءُ سنگت کہ درستاں چہ گیش ترا دوست بیت ایردستی آیاں چہ ترا پُل ایت ءُ گار کنت ھروچ تئی ٹپاں کُدین ایت نوک ءُ تاجگ کنت۔۔ ازھار ھما مھروانیں ھمبل ءُ سنگتاں چہ یکے اَت کہ ایردستی ءَ چہ مارا سست ءُ جِتا کت۔

بلے ھچ گُمان نیست اَت کہ اے سھب ءَ من واب باں گوانگو توار کنت ءُ چم پچ بنت تئی شہید بیگ ءِ ھال پہ من ءَ سر بیت ءُ ما بے مراد بہ ایں من ءَ ھچ بیسہ نہ بیت کہ تو مجتی چہ مارا سست ءُ جِتا بیتگ ئے گش ئے انگت تو منی دیم ءَ گردگ ءُ من ءَ توار پِر جنگ ءَ ئے لالا! کدی کائے۔؟ بیا ناں—

من ، تو ءُ مھاز پہ نوکیں سپرے ءَ در کپ ایں ما تئی ودار ءَ ایں۔ اڑے ھمبل! منی دیدگیں ازھار جان اے ودارانی ساھت نی آسر بیت من سک دیر کُت ءُ تو سک اشتاپ کُت نی ما ھچبر پہ سپر ءَ در نہ کپ ایں نزاناں نی بید ء ترا کے مئے پکنک ءِ کار ءُ چلوپگاں ٹھین ایت نو کس نیست نی ھر کجا ویرانی اِنت،ابیتکی اِنت، مئے ٹولی تئی روگ ءَ پد چٹ پرشتگ ما یکے دومی ءَ تسلھےھم دات نہ کن ایں تئی روگ ءَ انچو بے وس کتگ کہ تئی گُڈی دیدار ھم مئے نسیب ءَ نہ بیت۔ ھمبل! تئی رتکگیں ھون یک وشیں بانداتے ءِ مانزمان اَنت۔

وہ جو تاریک راہوں میں مارے گئے۔
آگھی کے لئے
زندگی کے لئے
روشنی کے لئے
(عطا شاد )

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت- 

گوستگیں روچ ءِ سھب ءَ سُھب ءَ زابل ءُ سرباز ءَ یکیں وھد ءَ ایرانی لشکر ءِ چیریں ادارھانی کارمنداں دو برات چہ جتاجتائیں دمگاں آوار جتگ ءُ برتگ انت ءُ پد ءَ یکے چہ آھاں یل بیتگ ءُ یکے انگت بیگواہ انت-

بیگواہ کنگ بوتگیں مردمانی پجار ماجد ءُ مجیب ءِ ناماں زانگ بیتگ انت کہ ھر دوک عبدالمجید چُک انت کہ سرباز ءِ دمگ دزبگان جھمنند انت-

گوشگ بوگ ءَ انت زی دو شمبے ءِ سُھب ءِ پنچ ءَ لشکریاں سرباز ءِ دمگ دزبگان ءَ ماجد ءِ لوگاں شتگ انت ءُ آ لَٹ ءُ کُٹ کنگ ءَ پد کمبلہ تھ ءَ مان پیچ اِتگ ءُ گاڑی ءَ کتگ ءُ برتگ ، لشکریاں لوگ سرجم ءَ پٹ ءُ پول کرتگ انت بلے آھاں ھچ وڑیں چیز دز نہ کپتگ ۔

ماجد شِٹرینگ کارے اُستادے بوتگ کہ تھران ءَ کار ءَ بیتگ اود ءَ پولیس آں مدام اوار جتگ ءُ چہ لاچاری ءَ آئی ءَ تھران یل داتگ ءُ سے ماہ ءَ پیسر ءَ چہ وتی ھنکین ءَ اتکگ بیتگ ۔

ھمے وڑ ءَ مجیب ھم زی لشکریاں چہ زابل ءَ اوار جتگ کہ آ مروچی نیم روچ ءَ یل کنگ بیتگ بلے ماجد ءِ ھچ وڑیں ھال ءُ اھوال نیست-

اے دوئیں براتانی آوار جنگ ءِ سوب زانگ نہ بیتگ انت-