TBP Balochi

نبشتانک: من سلاھاں دور نہ دے آں

نبشتہ کار: ریاست خان بلوچ

رجانک: مھروزھمل

دی بلوچستان پوسٹ

یک روچے ءَ کماندار ءَ درسیں سپاھیگ توار جت ءُ یکجاہ بوھگ ءَ گوشت اَنت، اوتاگ ءَ درزنے ءَ گیش سپاھیگ ساڑی اِت اَنے، آھانی تہ ءَ ھما کہ امر ءَ کستر ءُ نوکین اِت اَنت آ ھمک روچی کاراں دلگوش اِت اَنت آھانی تہ ءَ کسے چاھے اڈ کنگ ءَ اَت ءُ لھتے لوھیگ ءُ ھیراناں شُودگ ءَ اَت ھما کہ کوھنیں ءُ دیرگیں باسک اِت اَنت آ دراہ یکجاہ ھنچو نشتگ اِت اَنت گُشے آھاں کماندار ءِ بس توار جنگ ءِ ودار اَت وھدیکہ کماندار ءِ توار جنگ ءَ اوتاگ ءَ ساڑی ئیں درسیں باسک یکجاہ بوت انت، گڑا کماندار ءَ بُرزیں توار ءَ گوں گپ جنگ بندات کرت گُشت کہ نوں چد ءُ گیشتر اے جنگ ءِ بھر بوھگ بزاں وتکشی یے، مارا چارگ لوٹ ایت کہ مئے مردم چنچو کم انت ءُ دژمن ءِ باز انت؟ مئے گور ءَ چینچو کم مڈی ھست ءُ آھانی ءَ چینچو باز؟ اے درسیں راستی ءِ چارگ ءَ پد من ءُ اوتاگ ءِ دگہ دیرگیں باسک اے جاہ ءَ اتکگ ءُ سر بوتگ اِنت کہ ما یک بے سوب بوتگیں جنگے کنگ ءَ اِنت – اے جنگ ءِ بندات کنگ نہ لوٹ اِتگ ات ءُ مارا پد ءَ ھچ وڑ ءَ اے جنگ ءِ بھر بوگی نہ اَت –

بلے مارا وتی ردیانی شر کنگ ءِ ھاتر ءَ انگت وھد ھست اِنت ھمے ھاتر ءَ من ءُ منی دگہ سنگتاں ھمے پیسلہ کُتگ ما دژمن ءِ دیم ءَ رؤئیں ءُ وتی سلاھاں دور دئیں من درسیں کار ٹھینتگ انت من شمارا درساں باور کنائیناں کہ شمارا ھچ کس ءَ ھچ وڑیں تاوان نہ بیت – اوتاگ ءِ گیشتریں مردم ما پیسر ءَ اے شوربندی ءِ درگت ءَ سرپد کرتگ انت ھما کہ سرپد نہ انت آ بہ زان انت کہ ما مروچی، بلکیں انی دیم پہ بازار ءِ ھاتر ءَ در آیگ ءَ اِنت –

اے گپ ءِ اشکُنگ ءِ ھر چاریں نیمگاں ھاموشی تالان بوت بلے ھمے دمان ءَ شانزدہ سالی ئیں بچک ءَ ھاموشی پُروشت دیم ترینت ءُ تچان ءَ شُت ءُ ڈوک ءِ پُشت ءَ سنگر گپت ءُ ترندیں توار ءَ گوں درائینتے کہ منی واست ءَ اے ھچ مانا نہ داریت کہ جنگے ءِ تہ ءَ کئے سوبین بوتگ ءُ کئے بے سوب بلے دژمن دیم ءَ سلاھانی دور دجگ لگوری ءُ من شمئے وڑیں لگور ءِ ھچ وڑ ءَ نھاں – دومی نیمگ ءَ یکی ءَ بیھار دیان ءَ پسو دات کہ وتی توپک ءَ چگل دئے اگان ناں تر ءَ جنیں ءُ پد ءَ کوہ ءَ چہ در کائیں، تو یکے ءِ ما درزنے ءَ گیش ایں؛ اشی ءِ پسو ءَ آئی ءَ درائینت منی سلاہ منی گرور انت اولسر ءَ منی ساہ درکیت ءُ رند ءَ منی دستاں چہ سلاہ کپیت شمئے تہ ءَ ھرچ کسے کہ منی نزیک ءَ اتک گڑا مِریت – شما وتی پت ءُ پیروکی روایتاں چہ باجو بوت کنے بلے منی زمیر ھچبر اشی ءِ موکل ءَ نہ دنت کہ دژمن ءِ دیم ءَ وتی اِزت ءَ چگل بہ دیاں ءُ بیاھاں –

دومی نیمگ ءَ یکرندے پد ءَ توپکے دور دیگ ءِ ھاتر ءَ گوشگ بوت آئی ءَ یکرندے پد ءَ گُشت شمئے تہ ءَ ھرکس ءَ منی نیمگ ءَ یک گامے ھون جت ھدائے کسم اِنت واتر نہ رؤت –

کماندار کہ باز پُشت ءَ اوشتاتگ ات آئی ءَ وتی سپاھیگ گوشت اَنت کہ آئی ءَ یل بہ دے اِت ءُ پدکنز ایت ، آئی ءَ تُپنگ ءِ گوں ھرچی کُت کنت –

کماندار ءِ نزیکیں سنگت ءَ گون بُرزیں توار ءَ گُشت اِشکُن! ما چِداں چہ رؤگائیں رؤگ ءِ وھد ءَ ما نہ لوٹیں کہ جنگ ءِ بہ بیت مئے نیمگ ءَ چہ ترا کس ھچ نہ کنت تاں ھما وھد ءَ کہ تو ھچ مہ کن ئے-

اے گپانی گوشگ ءَ پد آئی وتی ایندگے ھمراہ پہ درآیگ ءِ ھاتر ءَ گوش اَنت ھماھانی تہ ءَ یکی ءَ رؤگے وھد ءَ درائینت ما وَ روگ ءَ اِنت بلے تو اشی ءَ شری ءَ بہ زان تو یک مزنیں ردی ءِ کنگ ءَ ئے، تو کسان ئے، بے سوب ءَ جنگ بئے ءُ باور کن تئی مرگ ءِ سر ءَ بس تئی مات ءُ گھار گریونت دگہ کس ءَ ھچ پرک ءِ ھم نہ بیت کہ تو سوبین بئے یا جنگ بئے –

آ ڈوک ءِ پُشت ءَ نشتگ ءُ بس اِشکُنگ ءَ اَت ءُ آ اوتاگ ءَ چہ درآھگ اِت ءُ ھماھاں چارگ اَت کمے ملٹ ءَ پد آ اوتاگ ءِ تہ ءَ اِیؤک بوت، آئی ءَ درسیں سنگت اود ءَ چہ دراتکگ ءُ شُتگ اِت اَنت، آھانی درآیگ ءَ پد آئی ءَ وتی جاہ مٹینت ءُ دیم ءَ اتک ، کلّیگ چِست کنگ ءَ گوں آئی ءں چم اوتاگ ءِ بنجاہ ءَ کپت اَنت کہ مانداشتگیں دار انگت دوت دئیگ ءَ اِت اَنت، اے ھما جاہ ات کہ آس ءِ روک کنگ ءَ پد اوتاگ ءَ ساڑی ئیں درسیں سنگت آس ءِ چاریں نیمگاں نشتگ ءُ جنگ ءُ راجکاری ءِ سر ءَ گپ ءُ تران ءِ کُتگ اَت – اے ھما جاہ ات کہ چیزے روچ ساری آزاتی ءُ انکلاب ءِ بنگپانی سر ءَ باوست بوتگ ات ءُ کربان بوھگے کول کنگ بوتگ ات بلے نوں اود ءَ کس نیست اَت –

اے شانزدہ سالی ئیں بچک ءَ لھتے ماہ ساری آزاتی ءُ انکلاب ءِ چراگ وتی دل ءِ تہ ءَ روک کُتگ ءُ وتی بازار، لوگ جاہ، وش وابیں زند یل داتگ ءُ کوہ ءَ وتی بھرے جنگ کنگ ءَ اتکگ ات – اود ءَ آ ھما سنگتاں گوں دچار کپتگ ات کہ آھاں بازیں سالاں کوہ وتی گِس جوڑ کتگ اِت اَنت ءُ آجوئی ءِ جنگ ءِ بھرے اِت اَنت – آ کسان سالیں ورناہ ءَ اوتاگ ءَ نشتگیں سنگتانی مدام گپ اشکُتگ انت کہ آھاں گوشتگ کہ اے جنگ بازیں کربانی دئیگے لوٹ ءَ کنت مار ءَ ھر وھد ءَ ھرچ وڑیں کربانی دیگ ءَ ساڑی بوگی اِنت – آئی ءَ ھمے باوستانی تہ ءَ آء اَڈگ ءَ دیستگ اِت انت، آ دلیل دیگ ءَ گوشداشتگ ات اَنت ءُ پہ ناز ءِ جنگانی تہ ءِ وتی تمردئی کِسہ آرگ ءَ آ گوشداشتگ ات اَنت – آھانی گپاں چہ آئی ءَ یک نوکیں رژناھیں باندات ءِ گندگ پیداک اَت، آھانی چارگ، گوشدارگ ءُ گپ جنگ ءَ کہ آ دیستگ اَنت آئی ءَ مارتگ کہ بازارانی تہ ءِ ترس ءِ ساھگ ءَ زندگیں مردم زلیل، لگور ءُ بے زمیر انت –

آئی ءَ وت ھچبر اے باوستانی تہ ءَ بھر نہ زرتگ بس ھاموشی ءَ گوں نشتگ ءُ گوشداشتگ آئی ءَ وتی سر ءَ ناز بوتگ کہ اے وڑیں دلیر ءُ تمردیں مردمانی میان ءَ ساڑی نشتگ ءُ ساڑی اِنت –

آئی ءَ چیزے وھد گوستگ اَت کہ اود ءَ اتکگ اَت آئی ءَ اناگھہ ءَ اوتاگ ءِ تہ ءَ دگہ وڑیں بے چینی ءُ وتی سنگتانی رویش ءِ تہ ءَ بے وسی ءِ مار ات، آئی ءِ سنگتانی سُرپُرانی تہ ءَ اناگھہ ءَ بدلی ءِ اتکگ اَت ھردے کہ آئی ءَ وتی سنگتانی چمانی تہ ءَ چار ات ھمے مار ات کہ آئی ءَ چہ مزنیں گپے چیر دیگ بوھگ ءَ اِنت ءُ ھمے مار ات کہ آئی ءِ بازیں سنگتے آئی ءَ چہ چیر انت چریشی ءَ آئی ءَ مزنیں وئیلے ءِ بوگ سما بوگ ءَ ات –

مرچی آئی ءِ دیم ءَ درُست پدر اِت اَنت انچو روچانی شَک سُرپراں پد درسیں کِسہ پدّر بوتگ اَت ھمے کہ آئی ءَ ھچ امیت نیست اَت، بے باوری ءُ مزنیں وئیل ات کہ ایشی ءِ آئی ءَ ھمک سھت ءَ گمان بوگ اَت –

آئی ءَ زوتاں زوت وتی جاٹا بڈا کُت ءُ نزیکیں کوہ ٹُل ءَ شُت کہ اود ءَ آئی ءَ وتی باجو بوتگیں سنگت پرپٹانی سر ءَ کوہ ءَ چہ ایرآھگ ءُ بازار ءِ نیمگ ءَ رؤگ ءَ دیست اَنت کہ دژمن ءِ دیم ءَ سلاھانی دور دیگ ءَ رؤگ ءَ ات اَنت –

آ کوہ ءِ سر ءَ دیراں داں نشتگ اَت ءُ کمو دُور ءَ پٹ ءِ سر ءَ رؤکیں پرپٹانی روگ ءِ دنز ءِ چار اتگ ات اَنت ءُ ھیال کُتگ اَت کہ اے ھچ وڑ ءَ راستی بوت نہ کنت اے چوں بوت کنت – آئی ءَ دیراں داں وتی کماندار مھراللہ کہ آ آئی ءَ وتی پت ءِ وڑ ءَ شرپ بکش اِتگ ات ھمائی ءِ درگت ءَ پگر کُتگ ات کہ آ چوں شُت کنت ھمائی من ءَ لھتے ماہ پیسر ءَ دژمن ءَ گوں دژمنی کنگ ءِ سوگند داتگ اَت آ وت چوں وتی گچین کتگیں راہ ءَ چہ باجو بیت اِنت-

آ تاں مگرب ءَ ھما کوہ ءِ سر ءَ نشتگ اَت ءُ شپ ءِ بوگ ءَ پیسر کوہ ءَ چہ ایر کپت ءُ کانیگ ءَ وتی کلّیگ ءِ آپ مان کنگ ءِ وھد ءَ وتی دل ءَ وت پگر کنگ ءَ ات کہ نوں چی بیت؟ نوں من کجا رواں؟ نوں من ءَ چی کنگ لوٹ ایت؟

ھمے میان ءَ آئی ءَ اناگت ءَ یات اتک کہ چیزے روچ ساری آ پیادگ پند ءِ میان ءَ یک دگہ اوتاگے ءَ چہ گوستگ کہ چداں چہ چیزے ادار ءِ دُور اَت، آئی ءَ وت دل ءَ ھمے پیسلہ کُت کہ من ءَ ھمود ءَ رؤگی اِنت –

آ ھما دمان ءَ وتی جاہ ءَ چہ پاد اتک ءُ کلیگ ءِ ھمراھی ءَ توپک ءُ دگہ زلوری سامان زُرت انت ءُ دیم پہ دومی اوتاگ ءِ شوھاز ءَ در کپت –

نومبر ءِ ماہ ات ءُ شپ ھنچو سارت اَت کہ ھون ءَ ھشک کنت بلے آئی ءَ سارتی کِمار نہ کُت ءُ روان بوت، یک جاہ ءَ اتک کہ آئی ءَ مار ات کہ دگہ نیمگے رؤگ ءَ اِنت شپ ءِ تھاری پہ راھے شوھاز کنگ ءَ آئی ءِ واست ءَ مسیبت اَت آ اے چیزے درگت ءَ شری ءَ سرپد ات ھم، گڑا آئی ءَ گیڈانی چیر ءَ وتی چادر پچ کُرت ءُ وپت ءُ سھب ءَ بانگواہ ءَ دیمے کوہ ءِ سر ءَ سرکپت ءُ راھے شوھاز ءَ لگیت ھمے زوتاں آئی ءَ زانت کہ کجانگو رؤگی اِنت ءُ پد ءَ بازیں اداراں پیادگ ءَ رؤگ ءَ رند دومی اوتاگ ءَ سر بوت –

اے وئیل ءَ چیزے روچ گوستگ اَت کہ شانزدہ سالی ئیں بچک دژمن گوم ءَ مزنیں جنگے ءِ میان ءَ جنگ کنان ءَ دگہ ھمراھانی گوم ءَ جنگ بوتگ اَت – آئی ءِ جون بازیں روچاں ھمود ءَ کوہ ءِ تہ ءَ کپتگ اَت ءُ آئی جان ءَ چہ رِتکگیں ھون ھم ھُشک بوتگ ءُ ھاکاں ھوار بوتگ اِت اَنت – آئی ءِ جون بازار ءَ برگ ءُ ھما کبرستان ءَ کل ءُ کسارت کنگ بوتگ ات کہ آئی ءِ کھول ءِ دگہ مردم کبر ات اَنت بلے آ ھمود ءَ کوہ ءِ تہ ءَ کل ءُ کسارت کنگ بوت – بوت کنت ھمے واست ءَ کہ آزاتی ءِ ھاتر ءَ بازار ءَ چہ در اتکگ ءُ کوھاں اتکگ ات یا بوت کنت ھمے واست ءَ کہ آ وتی بوگ ءِ راز ءِ شوھاز کنان ءَ کوھاں اتکگ ات بلے ھیر سوب ھرچی بیت بہ بیت بلے آئی ءِ واست ءَ کوہ چہ بازاراں گیشتر ارزشت دار انت گڑا آئی ءِ گڈی وابجاہ آئی سرڈگار ءِ ھُشک ویران ءُ ٹپی ایں کوہ بوت اَنت –

آ شانزدہ سالی ئیں بچک دگہ کَس نہ ات بلکیں مئے وتی سرڈگار ءِ ھکیگیں پرزند، دلیر ءُ تمردیں سنگت ھمید پنام ءِ اخلاق بلوچ ات کہ آئی ءَ گرانتریں جاورھالانی تہ ءَ جوانیں پیسلہ ءِ زُرت ءُ وتی رپتگینانی راہ گپت ،ھما کہ آ جنگ ءِ پڑ ءَ ترس آماچ بوتگ اَنت بلے وتی زمیر ءِ بہا نہ کرتگ ات ءُ جنگ ءَ چہ پدکنز نہ بوتگ ات –

آ مرد ءَ رؤگ ءِ وھد ءَ ھمید ءِ گوم ءَ دروگ بستگ اَت کہ تئی دیمھونی پہ مُپت رؤ انت باند ءَ کسَے ھم تئی نام ءَ نہ گِپت بلے راستی ھمیش اِنت ھما کہ باجو بوتگ اَنت، کہ بزدل انت آ گوستانک ءِ تاکانی تہ ءَ گار بنت، باند ءَ آھانی زھگ ھم آھاں وتیگی کنگ ءَ لَج کن انت وھدیکہ مئے ھمید داں جھان ھست انت گوستانک ءِ تاکانی تہ ءَ ابدمان بیت انت ءُ سرجمیں راج ءُ مئے آؤکیں پدریچ آئی ءِ وتیگی کنگ ءَ ناز کنت –

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نوزدہ فروری 2018 ءَ بیگواہ کنگ بوتگیں مشکے کھنڈری ءِ نندوک محمد شریف تنی وھدے آجو نہ بوتگ کھول ءَ ڈیھی ءُ درانڈیھی انسانی ھکانی ادارہ ءُ ھکومت ءَ گوں دزبندی کتگ کہ آئی ءِ یل کنائینگ ءَ وتی کرد ءَ پیلو بہ کن اَنت-

کھول ءَ شنگ کتگیں درشان ءِ تہ ءَ گْوشتگ کہ نوزدہ فروری 2018 ءَ محمد شریف الاج ھاتر ءَ شال ءَ روگ ءَ بوتگ کہ لشکر ءِ کارندھاں خضدار ءِ تحصیل زھری ءَ چہ آوار جتگ ءُ تنی وھدے انگت بیگواہ ءَ اِنت ۔

کھول ءَ شنگ کتگیں درشان ءِ تہ ءَ دلپدردی درشان کتگ ءُ گْوشگ کہ چیزے وھد اِنت کہ سی ٹی ڈی پیسر ءَ چہ بیگواہ بوتگیں مردماں دروگیں میڑاں کُشگ ءَ اَنت اے وڑ مہ بیت کہ شریف ءَ ھمے وڑ دروگیں میڑے ءَ بہ جن اَنت شریف ءَ ھوار سرجمیں کھول ءَ نہ کتگیں گناھانی سزا ءَ بدے اَنت-

آئی ءَ دیمتر ءَ گوشتگ کہ وھدے یک مردمے بیگواہ بیت گُڑا آئی ءِ ھمراھی ءَ سرجمیں کھول بیگواہ بیت اے لوگانی وشی گوں گماں مٹ کنگ بنت ءُ اے درد ءَ ھما سما کُت کنت کہ آئی ءِ دوستناک بیگواہ ءَ اِنت-

آئی ءَ گْوشتگ کہ شریف ءِ زورانسری آوار جنی ءَ پد ھمے وڑ سما بیت کہ نو اے جھان مئے واست ءَ ھچ مانا ندار اِیت ءُ ما ھمے اُمیت ءَ نشتگیں کہ کد شریف کیت، وھدے کہ سی ٹی ڈی ھمے وڑ بیگواھیں مردماں کُشگ ءُ لاشاں دور دیگ ءَ اِنت ھمے تُرس مارا کُش اِیت کہ کجا مئے دوستناک ھوار مہ بیت-

آئی ءَ گْوشتگ کہ پاکستان ءَ آمیدگس ھست اَنت اگاں مئے دوستناکاں چُشیں گناھے کتگ آ آئین ءُ کانود ءِ بگیری کتگ گُڑا اھاں آمیدگس ءَ بیار اَنت اے وڑ ٹارچرسیلانی تہ ءَ بے میاریں مردماں ڈرل مشین ءُ دگہ تُرندیں ازیتانی چیر ءَ اَنت بے گناہ بوگ ءِ گناگھاری ءِ پدر کن ئے آمیدگیساں کُبل بہ کن اَنت ڈیھی بجٹ ءِ گرانی ءَ کمو سبُک بہ کن اِت-

کھول ءَ انسانی ھکانی ءِ ادارھاں گوں دزبندی کتگ ءُ گْوشتگ کہ شریف بلوچ ءَ ھوار بیگواھیں مردمانی یل کنائینگ ءَ وتی کرد ءَ پیلو بہ کن اَنت اگاں ناں مئے یکین انسانی ھکانی ادارھاں چہ دور کیت ءُ ما ھمے سرپد بہ ئے سرجمیں جھان انسانی دوزواھی ءِ ھچ نام ءِ چُشیں چیزے پشکپتگ ءُ ما اے سرپد بہ ئے ایں اقوام متھدہ ھوار سرجمیں ادارہ انسانیت ءِ نام سر ءَ تھنا دکاندار ترپینگ ءَ اَنت-

بلوچستان ءِ دمگ آواران ءَ پاکستانی پوج ءُ سلاہ بندیں مردمانی میان ءَ ترندیں میڑ بیتگ-

جنگ آواران ءِ دمگ جت کولواہ ءِ ھند ءَ بیتگ – ھالانی رد ءَ اے جاہ ءُ سلاہ بندیں پَرپٹ سوار ءُ پوج ءِ دیم پہ دیمی بیتگ اَنت-

دمگی مردمانی رد ءَ داں دیراں اے جنگ ءَ تیرگواری ءِ رد یکشل ءَ برجاہ بیتگ اَنت ھال اِنت پوج ءَ اے اُرش ءُ تاوانانی دیمپانی کنگ کپتگ بلے تنی وھدی دومی نیمگ ءَ جانی تاوانانی ھال نیست اِنت-

پوج ءِ تاوانانی درگت ءَ دگہ المی راستی دیم ءَ نیتکگ اَنت ناکہ انتزامیہ ءَ اے درگت ءَ دگہ گپ جتگ – بلے جنگ ءَ پد دو ھیلی کاپٹر جنگجاہ ءَ روگ ءَ گندگ بیتگ اَنت –

زانگ بہ بیت گوستگیں روچ ءَ ھمے وڑ ءَ پوج ءَ آواران ءَ سلاہ بندانی انگیر کنگ ءِ جھد کتگ اَت – بی ایل ایف ءِ جارکش میجر گوھرام ءِ گوشگ اَت پوج ءُ بی ایل ایف ءِ سرمچاراں اے جنگ ءَ چار کارندہ کشتگ ءُ سرمچار سلامتی ءَ درایگ ءَ سوبمند بیتگ اَنت-

نبشتانک:تھنائی منی سنگت اِنت

نبشتہ کار: جلال اهمد

دی بلوچستان پوسٹ

اے زند کہ هداوند ءَ سرجمیں مهلوک ءَ را داتگ اَلّم زندگی ءِ نیام ءَ انسان هرچ وڑیں گم ءُ سکّی گِند ایت ءُ هر وڑیں جاوراں گوں دُچار کپ ایت کدی انسان گوں انچیں جاوراں دُچار کپ ایت کہ انسان ءِ زندگ بُوگ هم مُشکل بیت ، آ انسان ءَ دست ءَ هما ساهت ءَ زمین تنگ بیت ، کدی انچیں وشّی آں گوں انسان دُچار کپ ایت کہ آ ساهت انسان ءَ را سد سال ءَ زندگ بُوگ ءِ سِکین دنت ءُ زندگی توک ءَ جْوان تِریں انسان هما اِنت کہ آ همے دوهیں جاورانی دیمپانی ءَ کت کنت بلکیں هچ نہ تُرس ایت ءُ دِلپٹ نہ بیت گوں مزبوتی ءَ همے جاورانی دیم ءَ میلانک بیت گُڑا هما انسان دُگنیا ءَ کابِل تریں انسان بیت-

مُشکل ایں جاور هما وهد ءَ مردم ءَ دیم ءَ کیت کہ انسان ایوک بیت ءُ گوں وتی تیوگیں وس ءُ واک ءَ گوں هما ساهت ءَ مُشکل ءَ دیمپانی ءَ کنت بلکیں مُشکلیں وهد ءَ آ هچ گمی نہ بیت ءُ کمّی نہ منّیت شریں وڑے ءَ هما وهد ءَ گوں مکابلہ کنت ءُ گیشتر اے وڑیں وهد هما مردم ءَ سر ءَ کاینت کہ آ تہنا اِنت، ایوک اِنت مُشکل ءَ گوں مکابلہ هما وهد ءَ وش اِنت کہ تو تہنائے کس تئی هال ءَ سرپد نہ اِنت اے وڑیں وهد گُڑا ترا بلکیں مکابلہ کنگ ءِ سِکین ءَ دنت ءُ ترا مزبوت کنت مردم ءَ را لگور بُوگ ءَ نیل ایت اگاں چُشیں وهد ءَ ترا دِگہ همراھے یا همسپرے گون بہ بیت آ ترا پہ پُشت ءَ کِنزگ ءَ مجبور کنت گُڑا ترا اے هاٹیگ مان نہ بیت کہ تو هما وهدے دیم ءَ میلانک بہ بِے زندگی نیام ءَ چُش ایں ساهت بے کساس انسان ءَ سر ءَ کیت بلے درساں چے شرتریں انسان هما بیت کہ وت ءَ جْوانین هاٹیگ مان بہ کنت-

من تہنائی ءَ را اے وڑ ءَ پدّر کن آں کہ تہنائی انسان ءَ زندگی ءِ وش تریں ساهت اِنت بُوت کنت کہ انچیں انسان هست کہ آ تہنائی ءَ برداشت کت مہ کن اَنت بلے منی هیال آں تہنائی انسان ءَ زندگ بُوگ ءِ سِکین ءَ دنت ءُ انسان ءَ کمزور بُوگ ءَ نیل ایت تہنائی هما همسپر اِنت کہ ترا هچ وڑ ءَ یل نہ کنت بلکیں تو وهدے کہ تہنا بئے گُڑا وتی پچّار ءَ کت کن ئے، وت ءَ زان ئے کہ من کئے آں تہنائی ءِ مستریں شرّی همیش اِنت کہ ترا پہ جیڑگ ءَ مجبور کن ترا بے وسی ءَ رند ءَ کپگ ءَ نیل ایت-

کجام بی انسان بہ بیت وهدے کہ آ تہنا بیت گُڑا آ وت ءَ گوں وت دُچار کپ ایت وتی کمزوری آں مار اِت کنت وت ءَ مزبوت کنگ ءِ جُهد ءَ کنت هما ردی کہ هست اَنت آیاں چہ وت ءَ چے دُور کنت ءُ جْوانین پگر ءُ لِیکہ هانی واهُند بیت آ پہ وت جْوان ئیں کِشک ءِ شُوهاز ایت ءُ وتی زندگی ءِ گرانین بار ءَ سُبک کنت-

من ءَ تہنائی ءَ گوں مهر اِنت، وهدے کہ من تہنا بان گُڑا انچیں پِگرانی واهُند بان گُش ئے زان آں دُگنیا ءِ کامیات تِریں انسان من آں تہنائی منی مستریں دوست اِنت، چیا کہ همے تہنائی ءَ من ءَ کامیاتی ئے کِشک پیش داشتگ بلکیں من ءَ دوهمی مردم ءِ پُشت ءَ کپگ ءَ چہ دور اِش کتگ تہنائی ءَ من ءَ دُوهمی مردم ءِ درد ءَ مارگ داتگ ءُ تہنائی ترا انچیں سِکین ءَ دنت تو کاروانانی پُشت ءَ نہ روئے پہ وت یک انچیں راھے شُوهاز کہ تئی پَدان مردم وت گِر اَنت کاینت تئی همے پیسلہ ئے بدولت وت یک کاروانے جوڑ بیت ءُ تئی رند ءَ کیت اگاں کسے تہنائی ءَ گوں سنگتی کنت گُڑا دُگنیا ءَ دیم ءَ کدی بے وس نہ بیت آ جْوانین پِگر ءُ هیال آنی واهُند بیت وتی هرچ پیسلہ ءَ وت کت کنت هچ بر دُوهمی مردم ءِ گپ ءَ سر ءَ رد نہ کپیت آئی ءِ هیال ءُ جیڑگ آزات بنت، انچیں مارشتے انسان ءِ اندر ءَ ودی بیت کہ آ وتی راج ءُ ڈیه ءِ درد ءَ جْوانین ڈولے ءَ مار اِت کنت، پہ راج ءَ بزّگی ءُ گُژنی ءِ درد ءَ مار اِت کنت پہ وتی راج ءَ اَلّم جُهد کنت چیا کہ آئی ءِ توک ءَ هما مارشت هست کہ مدام تہنا بُوتگ پِگر ئے کتگ جیڑتگ ئِے –

اے دْراه ئیں بے وسی آں مار اِت هما اِنسان کنت کہ آئی ءَ وتی پیسلہ وت کت کتگ وتی گپ ءِ سر ءَ اُوشتاتگ ءُ گران بہائیں جاورانی مکابلہ کتگ ئِے وتی هِمّت اِش کمزور نہ کتگ هرچ مسلہ ءَ دیم ءَ چو کوه ءَ میلانک بُوتگ مدام درد وارے بُوتگ، چُش ایں انسان ءَ دُگنیا هچ تاکت گار ءُ بیگواه کت نہ کنت-

منی دُواه اِنت کہ هر بلوچ پہ وتی راج ءَ درد وار بات ءُ وتی راج ءِ بزّگی ءَ بِہ مارات –

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: درویش لبزانکی سنگتے اَت

نبشتہ کار: سراج ساحر

دی بلوچستان پوسٹ

درویش بلوچ ءِ بابت ءَ من اگاں سرجم ءَ نبشتہ بہ کن آں گڑا مزنیں تاکے سیاہ کنگ کپ ایت ۔ پرچاکہ من وتی زندگی ءِ بھرے گوں ھمائی ءَ گوازینتگ آئی ءِ ھمک سر ءُ پر ءُ نندگ ءُ پاسایگ منی گیرانی کبرستان ءَ کل انت پمیشکا آئی ءِ زند ھال ءِ چندے تکانی سر ءَ چَندے ھبر نبشتہ کنگ لوٹ آں درویش بلوچ منی سکّیں نزیکیں ءُ دوستیں سنگتے منیگ ءُ درویش ءِ ودی بوگ ءِ سال ھم یکّ انت ما یکّیں مکتب ءَ ونتگ ءُ ھور ءُ ھواری ءَ رُستگ ءُ مزن بیتگ اِنت۔

ما تاں ھوش ءُ ماش ءَ کپتگیں من دیستگ درویش بلوچ گوں کلم ءُ کتاب ءُ بلوچی زبان ءُ لبزانک ءَ گوں ھمگرنچ انت آئی ءَ گوں وتی زبان ءُ بلوچی لبزانک ءَ بے کساس ھبّ ءُ واھگ ءُ مھر بوتگ ھرکجا کہ من دیستگ آئی ءَ کتاب الّم گون بوتگ ما اگاں سنگتے ءِ لوگ ءَ شتگیں اود ءَ اگاں کتابے دیستگ ئِے تہ نِشتگ ءُ کتاب ءِ وانگ ئِے بندات کتگ برے برے ما کند اِتگ ما مرد ءِ مھمانیں کتاب ءَ یلہ دئے گپّے بجن پسّوے ھمے بیتگ گپّ ءَ شما بسّ اِت من ءَ بلّ اِت کمّے واناں شئر ءُ شائری یے ھم ھمے نیام ءَ بِندات کتگ اَت مئے ھند ءُ دمگاں کہ شئر ءُ شائری مراگش ءُ دیوان بیتگ اَنت ما الّم شتگیں بھر زُرتگ درویش ءَ شئر ونتگ ءُ مستریں شائرانی نیمگ ءَ داد گِپتگ درویش اے دمگ ءِ چہ امبر ءَ درستاں چہ کستِریں شائر بیتگ کہ دیواناں بھرئِے زُرتگ شئِرے ونتگ پمیشکا مستریں شائرءُ ادیباں گیشِتر دلبڈّی داتگ برے برے بی ایس او ءِ دیوان بیتگ اَنت گڑا بی ایس او ءِ سنگتاں آ لوٹائینتگ آئی ءَ آشوبی شئر ھما زمانگاں نبشتہ کتگ دیواناں ونتگ اَنت۔

درویش وتی مات ءِ لاپ شود ءُ لاڈک ءُ گِس ءِ درستاں چہ کستِریں دوستناکتِریں چُک بوتگ پمیشکا کسانی ءَ بگر تاں اے وھد ءَ آئی ءِ پت ءُ برات ءُ گِس ءِ مردماں آئی ءِ ھچ وڑیں گپّ نہ گُڈ اِتگ ءُ آ پہ مھر رودینتگ آئی ءَ ھرچ کارے کتگ کسّ ءَ ھچ نہ گُشتگ دائم ءَ آئی ءِ ازّت ءُ اھترام ئِے کتگ۔

درویش بلوچ چہ کسانی ءَ نہ تُرس ءُ سادگ ءُ دلیریں مردمے بوتگ پمیشکا آئی ءِ سادگی ءُ دلیری ءِ سر ءَ دائم ءَ مردماں پائدگ چِست کتگ درویش بلوچ ءِ پِت ءُ برات سکّیں شرّیں شریپیں مردم اَنت آیاں مئے ھلک ءُ دمگ ءِ مردم شرّی ءِ سر ءَ زان اَنت بلے آئی ءِ سیاد ءُ وارسانی مزنیں کچّ ءُ کساسے است کہ آھانی تہ ءَ نشھی دز ڈنگ ءُ ٹیک ءُ ھونیدار وڑ وڑیں مردم ترا دست کپ ایت بہ کول ءِ علی جان داد سائب ئیگ ءَ ،مشترکہ سیاد، وھدیکہ درویش ءِ رفت ءُ آمد گوں ھمے مُشترکہ سیادانی گوْر ءَ بوت گڑا ھمے مُشترکہ سیاداں درویش بلوچ ءِ نہ تُرس ءُ دلیری ءِ سر ءَ پائدگ چِست کت وتی راہ ءَ آرگ ءِ سر ءِ ناکامیں کوشستے کت من نزاناں چونی ءَ درویش ھم رَد کپت پنچ شش ماہ ءَ گوں ھمے ھونیدار ءُ ڈُنگاں ھوار کپت گوں گوں درویش ءِ اے مردمانی ھوار کپگ ءَ منی دلبند ءَ پورا کارچے لگّ اِتءُ ارواہ ٹپّیگ بوت پرچا کہ آیک وانِندہ ءُ شرّیں دردواریں سنگتے اَت۔ آ اے راہ ءِ ھچ وڑ ءَ مردم نہ اَت آئی ءِ وتی پڑ ءَ یلہ دیگ ءُ اے نیمگ ءَ روگ چو گولوے ءَ کبگ ءِ رواجاں ملّگ ءِ وڑ بوت ۔

بلے دیر نہ بوت آئی ءَ ماراِت کہ من اے پِڑ ءِ مردم نیاں پمیشکا آئی ءَ پد ءَ چرے مردماں چہ وت ءَ گِستاہ کت ردیں راھے ءَ روگ ءَ رند وتی ردی ءِ سمابوگ ءُ پد ءَ واترّگ ردی یے نہ انت درویش ءَ پدءَ وتی راہ گچین کتگ ات مُلک ءِ جاور نگیگ بوان اِتاں یکّے وَ بے روزگاری اَت دومی چِست کنگ ءُ کُشگ ءُ دؤر دیگ ءِ رِچ ھم برجاہ اَت پمیشکا چیزے وھد ءِ واستا روکپتی بلوچستان ءَ پہ کار ءُ روزگارے ءِ ھاتِر ءَ شت سالے کپّے ھمانگو گوازینت ئِے پد ءَ 2012 ءَ آئیءِ سر امارات ءَ کپت اود ءَ آئی ءَ پد ءَ وتی نَد شرّیں وڑے ءَ چِست کتگ ءُ نبشتہ کنگ ءَ اَت۔ آ درانڈیھ ءَ اَت بلے آئی ءِ پِگر ءُ ھیال وتی وتن ءُ وتی زمین ءِ گریب ءُ بزّگ بے وس ءُ دِرتہ پُچّ ءُ گلامیں راج ءَ بندوک ات انت۔

ھپت سال امارات ءَ گوازینگ ءَ پَد آئی ءِ سر ماں پد ءَ درانڈیھ ءَ دگہ جاھے ءَ کپَت اے وھدی آئی ءَ 10دہ سال اَت کہ درانڈیھ ءِ سپرانی تہ ءَ زندگی گوازینگ ءَ اَت ءُ پد ءَ ءُ پد ءَ آئی ءِ درانڈیھی ءِ سپر ءِ کِسّہ انچو دردناک بوان اِت اَنت کہ منی لبزاں من ءَ دروہ اِت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

یورپئین پریمئیر لیگ فٹبال گوازی ءَ دوشی شپ دہ ٹیمانی میان ءَ گوازی کنگ بوتگ کہ آھانی تہ ءَ مانچسٹر سٹی ءَ چیلسیا ءِ دیم ءَ یک، نارویچ ءَ ایورٹون ءِ دیم ءَ یک، ولووز ءَ ساؤتھ ایمپتون ءِ دیم ءَ دو گول ءَ گوازی کٹ اِتگ وھدیکہ نیوکاسٹل ءُ وٹفورڈ ،آسٹون ویلا ءُ مانچسٹر یونائیٹڈ دیمیگ بوتگ اَنت –

دوشی شپ ءَ بوتگیں پریمئیر لیگ ءِ اولی گوازی مانچسٹر سٹی ءُ چیلسیا ءِ میان ءَ کنگ بوتگ کہ مانچسٹر سٹی ءَ یک گولے ءَ گوازی کٹ اِتگ وھدیکہ چیلسیا ءِ نیمگ ءَ چہ ھچ گول اسکور کنگ نہ بوتگ- مانچسٹر سٹی ءِ لیبی کے.ڈی ءَ دومی ھاپ ءِ ھپتادمی ملٹ ءَ گول اسکور کتگ گوازی وتی ٹیم ءِ نام ءَ کتگ –

دومی گوازی نارویچ سٹی ءُ ایورٹون ءِ میان ءَ کنگ بوتگ کہ نارویچ ءَ دو پہ یک گولے ءَ ایورٹون ءَ دیم ءَ گوازی کٹ اِتگ – ایورٹون ءِ نیمگ ءَ چہ دو گول اسکور کنگ بوتگ کہ لیبی ایم. کئینے ءُ ادم ءَ داتگ اَنت – ایورٹون ءِ نیمگ ءَ لیبی ریچارلیسن ءَ گول اسکور کتگ –

پریمئیر لیگ ءِ سیمی گوازی ءَ ولووز ءَ ساؤتھ ایمپتون ءِ دیم ءَ سَے پہ یک گولے ءَ گوازی کٹ اِتگ – ولووز ءِ نیمگ ءَ چہ اولی گول آر.جیمینس ءَ سِی ءُ ھپتمی ملٹ ءِ تہ ءَ اسکور کتگ دومی سی کؤڈی ءُ سیمی ادامہ ءَ دومی ھاپ ءَ نودمی ملٹ ءِ تہ ءَ اسکور کتگ گوازی وتی ٹیم ءِ نام ءَ کُتگ – ساؤتھ ایمپتون ءِ نیمگ ءَ چہ لیبی جے.وارڈ ءَ یک گولے اسکور کتگ –

چارمی گوازی ءَ نیوکاسٹل ءُ وٹفورڈ یک یک گولے ءَ دیمیگ بوتگ انت ءُ ھمے وڑ پنچمی گوازی ءَ آسٹون ویلا ءُ مانچسٹر یونائیٹڈ دو دو گول ءَ دیمیگ بوتگ انت –

بلوچستان ءِ باپاری شھر ھب ءَ گیس ءِ لوڈ شیڈنگ ءِ ھلاپ ءَ شھریاں بازیں کچے ءَ زھرشانی کنان ءَ بلوچستان ءُ کراچی ءَ ھوار کنوکیں دگ سرجم ءَ بند کرتگ –

دی بلوچستان پوسٹ پتر ھال ءَ سر بیتگیں ھالانی رد ءَ شمبے ءِ شپ ءَ شھریاں بازیں کچے ءَ گیس ءِ بندش ءِ ھلاپ ءَ زھرشانی کنان ءَ کراچی ءُ شال ءِ دگ شیر علی پٹرول پمپ ءِ ھند ءَ بند کرتگ-

زھرشانی کنوکاں دگ بند کرتگ ءُ ھرچ وڑیں روانی مھتل کتگ اَنت ءُ چریشی ءِ سبب ءَ دگ ءِ ھردوکیں نیمگاں گاڑیانی دراج دراجین لین لگ اِتگ اَنت-

ایس ایچ او ھب سٹی تھانہ ءِ دگ ءِ پچ کنگ ءَ زھرشانی کنوکانی گون ءَ گپ ءُ تران ءَ سر بیتگ-

زھرشانی کنوکاں وتی زھرشانی برجاہ داشتگ ءُ مزن واکداں چہ گیس ءِ لوڈشیڈنگ ءِ ھلاس کنگ ءِ لوٹ کرتگ-

زھرشانی کنوکانی گوشگ اَت گیس ءِ پریشر ءِ کمی ءِ سبب ءَ چُلکاراں بازیں جیڑھانی دیمپانی اِنت انتزامیہ ایس ایس جی ءِ دیم ءَ سرجم ءَ بے وس اِنت ءُ ما شھری لاچاری ءَ کپتگ اِنت-

زھرشانی کنوکانی گوشگ اِنت کہ گوستگیں بازیں روچاں ھب ءِ شھر ءَ ایس ایس جی کمپنی ءِ رویشانی زنگ ءَ جنگ ءَ اَنت دو روچ ءَ پیسر مھلوک ءِ لوٹانی پد ءَ شال ءُ کراچی ءِ مزن شھدگ بند کنگ بیتگ اَت-

زھرشانی کنوکاں زنگ جتگ کارجاھاں گیس پجارینگ بیت بلے اد ءَ مھلوک ءَ نہ بیت بلکین گیس کراچی ءُ پنجاپ ءَ برگ بیت اِنت –

زھرشانی کنوکاں سر وزیر بلوچستان عبدالقدوس بزنجو ءَ چہ لوٹ کتگ سرجمی ءَ گامگیج بہ زور ایت ءُ ھب چوکی ءِ گیس ءِ کمی ءَ ھلاس بہ کنت-

پاکستان بلوچستان ءِ تہ ءَ بے کساس ءَ انسانی ھکانی لگتمالی ءَ کنگ ءَ اِنت – ماما قدیر بلوچ

سند ءِ مزن شھر کراچی ءَ پریس کلب ءِ دیم ءَ بیگواھیں مردمانی پانکجنیں گل وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ زھرشانی برجاہ – زھرشانی ءَ مروچی ءَ چار ھزار ءُ پنچ سد ءُ شست روچ سرجم بوتگ – ملیر ءَ چہ سیادی داروکیں راجدار ءُ چاگردی باسک سلیم بلوچ، ناصر بلوچ، الہی بخش ءُ دگہ تک ءُ پھناتاں سیادی داروکیں مردماں بنجل ءِ تر ءُ تاب کتگ ءُ بیگواھیں مردمانی کھولانی گوم ءَ دلپدردی درشان اتگ –

ھمے وھد ءَ وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ کمک سرکماش ماما قدیر بلوچ ءَ گوشتگ کہ پاکستان ءِ تہ ءَ ھک ءِ گپ جنوک ریاستی تاکتاں آوار جتگ ءُ بیگواہ کتگ انت ازیت داتگ انت ءُ ھزارانی کچ ءَ آھانی زانگولیں جون سوگات کُتگ اَنت –

ماما قدیر بلوچ ءَ دومی جھانی مزنیں جنگ ءَ بازیں مردمانی جانانی رؤگ ءِ پُژدر ءَ اکوام متھدہ ءِ نام یک میان استمانی ادارھے جوڑ کنگ بوت تانکہ سرجمیں دنیا یک جاھے ءَ ھوار کنگ بہ بنت ءُ انسانی ھکانی لگتمالی دارگ بہ بیت ھمے ھاتر ءَ اکوام متھدہ ءَ درسیں جیڑھانی چارگ ءِ ھاتر ءَ وتی جھلی ادارہ جوڑ کرت انت درسیں ملکانی باسک ترندی ءَ آئی ءِ سر ءَ امل کنگ ءِ پابند کنگ بوت انت ھماھانی تہ ءَ انسانی ھکانی ادارہ ھم ھست اِت اَنت کہ وتی رھبندانی رِد ء دنیا ءِ تہ ءَ ھر گیر انسانی سلوک ءِ بگیری ءَ توار چست کنت –

آئی ءِ گوشگ ات کہ بژن بیت کہ بلوچانی توار گٹ ءِ تہ ءَ چہ دمتوس بیت پرچاکہ بازیں وھد ءَ پد برجاھیں انسانی ھکانی بگیری ءِ سر ءَ ھچ وڑیں گامگیج زورگ نہ بوتگ – چوش کہ بلوچ وڑ وڑیں وتی سرڈگار سر ءَ بوؤکیں انسانی ھکانی لگتمالی ءَ دنیا ءِ دیم ءَ پدر کنگ ءِ کوشست اِنت –

مُچی، روانک زھرشانیاں ھوار میان استمانی ادارھاں نمدی، ٹویٹر کیمپئناں ھوار سیزدہ سالی ئیں بازیں وھدے ءِ شدکشیں زھرشانی کہ روچ مروچی برجاہ انت –

ماما قدیر بلوچ ءَ گوشتگ کہ ٹارچر ءِ میان استمانی روچ بیست ءُ شش جون ءِ درگت اِنت اے روچ ھم اکوام متھدہ ءِ جنرل اسمبلی ءَ اڈ داتگ درساں پیش بیست ءُ شش جون 1945 ءَ چارٹر ءِ سر ءَ وھدیکہ دزنشان جنگ بوت گڑا درسیں باسک گوشگ بوت انت کہ اشی ءِ برجاہ دارگ ءُ اشی ءِ اھترام ءُ دیمروئی کاربند بہ بنت وھدیکہ دومی رند ءَ بیست ءُ شش جون 1987 ءَ یک نیاد ءِ اڑ دیگ بوت آئی ءِ تہ ءَ ٹارچر ءِ بگیری ءَ ٹارچر سگوکیں مردمانی ھمدردی ءُ ٹارچر دارگ ءں ھاتر ءُ سرپدی دیگ ءِ ھاتر ءَ بیست ءُ شش جون ءِ روچ ھر سال دارگ بہ بیت منگ نامہ آرگ بوت کہ جنرل ءَ منّ ایت انسانی میان استمانی رھبند ءِ تہ ءَ ھست اِنت کہ کہ ھچ ملک ءَ موکل دیگ نہ بیت کہ کسے ءَ سزا بہ دنت یا آئی ءَ لٹ ءُ کٹ بہ کنت یا گیر انسانی رویش ءِ بہ داریت یا کم شرپ بہ کنت –

ماما قدیر بلوچ ءَ گوشتگ کہ پاکستان اکوام متھدہ ءِ انسانی ھکانی چارٹر لگتمال بوھگ ءَ انت ءُ بلوچستان ءِ تہ ءَ سک باز زوراکی بوھگ ءَ اِنت –