TBP Balochi

بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال ءَ بیگواھیں مردمانی یل کنائینگ ءِ ھاتر ءَ وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ زھرشانی بنجل ءَ چار ھزار ءُ شش سد ءُ ھژدہ روچ سرجم بیتگ – مروچی چہ مستونگ ءَ سیاسی باسک عبدالنبی بلوچ، عبدالحق بلوچ ءُ دگہ مردم اتکگ ءُ بنجل ءَ کھولانی گون ءَ ھمدردی اش درشان کتگ-

ھمے وھد ءَ گل ءِ وائس چیئرمین ماما قدیر بلوچ ءَ گوشتگ کہ بلوچستان ءِ سر ءَ زورگری ءَ بہ گر داں روچ ءِ مروچی بلوچانی توار ءِ گار کنگ ےَ انسانی ھکانی ٹوھیں لگتمالیاں سر گوزگ اِنت بلوچ سیاسی باسک، نودربر، اھوالکار ءُ سول سوسائٹی ءِ باسکانی سر ءَ زبان بندی ءُ آیاں بیگواہ کنگ ءَ اَنت-

آئی ءَ گُشتگ اے ناگیگیں انسانی جیڑہ ءِ سر ءَ یکجاہ ءُ جد ءُ جھد کنگ لوٹ ایت – ریاستی زور ءُ زوراکیاں بلوچستان ءَ انسانی ھلاسی ءِ ردوم زورگ اِنت-

بلوچستان ءِ دمگ نوشکی ءَ پاکستانی پوج ءِ نیمگ ءَ لشکر کشی برجاہ، ءُ شھر ءَ لشکری بالگرد سر بوتگ اَنت-

ٹی بی پی پتر ھال ءَ سر بیتگیں ھالانی رد ءَ نوشکی ءِ شھر ءَ ھواریں دمگ کرش پلانٹ ءِ ھند ءَ پاکستانی پوج بازیں کچے ءَ مُچ اِنت ءُ دمگ اش انگیر کرتگ ءُ ھالانی تہ ءَ گُشگ بیتگ پوج لوگ لوگ ءَ بیڑ برگ ءُ پَٹ ءُ پول کنگ ءَ اَنت ءُ دمگ ءِ مھلوک انگیر ءَ اِنت-

روگ ءُ آیگی راہ ءُ در بند کنگ بیتگ اَنت ءُ داں انگت ءَ دگہ دزگیریانی ھال سر نہ بیتگ اَنت ءُ شھر ءَ یک بالگردے بال ءَ گندگ بیگ ءَ اِنت-

ھمے وڑ ءَ ھب چوکی ءَ پاکستانی پوج ءِ نیمگ ءَ لوگ لوگ ءَ بیڑ برگ برجاہ اَنت – پوجی کارمنداں اکرم کالونی ءُ اشی ءَ پیسر شپ ءَ لاسی دگ ءَ لوگ لوگ ءَ پٹ ءُ پول ءُ اے وھداں مباھل پَٹ ءُ پول کنگ بیتگ اَنت-

لوگانی سر ءَ بیڑ برگ ءَ تنی وھدی دمگدارانی نیمگ ءَ دگہ ھال دیم ءَ نیتکگ اَنت –

اکس: کمانچر بلوچ

نبشتانک: بلوچی چون دیمروئی کنت؟

نبشتہ کار: آئیشہ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

بلوچ راج شری ءَ سرپد اِنت کہ زوگیر مئے شاھگانیں بلوچی زُبان ءِ ھلاسی ءَ لوٹ ایت چے ءَ دنیا ءِ دستور انت کہ اگاں تو یک راجے ھلاس کنگ لوٹ ئے گُڑا پیسر آئی ءِ زُبان، دود ءُ ربیدگاں لگتمال کنان ءَ ھلاس بہ کن چریشی ءَ راج ءِ تہ ءَ راجدوستی وت ھلاس بیت ءُ پد ءَ راج یک مجگی گلامے جوڑ بیت۔

بہ گِند ئے گُلامیں راج ءِ وشبھتی اِنت کہ راج ءِ تہ ءَ پہ بلوچ راجی زُبان ءِ دیمروئی ءَ بازیں زُبانزانت ءُ راجی زُبان ءِ جُھدکار ھست اَنت کہ آ شپ تاں روچ وتی دزھُورکی ءِ ھمُک ساھت ءُ دمان ءَ راج ءَ ھمے سرپدی دیان اَنت کہ تو بلوچے ئے، بلوچی تئی راجی پجّار اِنت ءُ بلوچی تئی ماتی زُبان اِنت پمیشکا بلوچی وانگ ءُ دربرگ پہ بلوچ ءَ سک آسان اِنت! بس مارا اشتاب بوگ نہ لوٹ ایت، ما تھنا بلوچی درونتاں وانان ءُ کم کم ءَ وتی راجی زُبان ءِ نبشتہ ھیل بہ کن ایں۔ گُڑا ماں اے جُھد ءَ چہ نودربراں اولی پسّو ھمے بیت کہ “من بلوچی نبیسّگ ءَ نزور آں، من نبشتہ ھیل نہ آں یا من بلوچی آبینکدار (کیبورڈ) ءَ ھیل نہ آں”-

بزاں اے وڑیں انچیں بے سیتیں نیمون ءُ گپاں کن اَنت کہ مئے وَ مجوری ھمیش اِنت پمیشکا نی من پْروش وارتگ۔ البت ما پہ اِے وڑیں نودربراں سرپدی دیگ لوٹ ایں کہ شُمئے وڑ ءَ پیسر ءَ ما ھم بلوچی نبشتہ ھیل نہ اِت ایں۔ ما ھچ کس ءَ ماں وانگجاھاں بلوچی نہ ونتگ ءُ ناں کہ ما بلوچاں ماں وانگجاھاں مئے جِند ءِ راجی زُبان وانینگ بیت چے ءَ کہ مئے بدواھیں دُژمن مئے سرجمیں بلوچ ءُ مئے شاھگانیں زُبان ءِ ھلاسی ءَ لوٹ ایت پمیشکا ما ایردستیں راج وتی راجی زُبان ءَ وتی دزھُورکی ءِ وھد ءَ وت وانگ ءُ دربرگ ءَ ایں، بلکیں راج ءَ ھم وانینگ ءَ ایں۔ شمئے ڈول ءَ ما ھم پیش ءَ راجی زُبان ءِ وانگ ءُ نبشتہ نزور اِت ایں بلے ما وتی جُھد برجاہ داشتگ ءُ وتی راجی زُبان یکشل ءَ وانان ءَ دربُرتگ۔ البت اگاں کسے بلوچی وانگ ءُ نبیسّگ ءَ ھیل نہ اِنت گُڑا ایشی ءِ متلب اے وَ نہ اِنت کہ آ دلپْروش بہ بیت یا وتی راجی زُبان ءَ ھیل مہ کنت بلکیں آئی ءِ اولی راجی زمہ واری وَ ھمیش اِنت کہ آ کم کم ءَ بلوچی درونتاں وت بِوان ایت ءُ پیسر بلوچی وانگ ءَ ھیل بہ کنت۔ وھدیکہ کہ تو بلوچی درونت سرجمی ءَ ونتگ اَنت گُڑا تو بلوچی نبشتانک ءُ آزمانکاں بہ وان ئے، دلگوش بہ کن کہ ھرچیزے تو وانگ ءَ بہ ئے گُڑا آئی ءِ ردیاں ھم چاران کن ئے، چی ءَ کہ مارا چہ وتی ردیاں دربرگ لوٹ ایت، بزاں ما بلوچ راج ءَ وت ماں وت وانگی اِنت انچوشکہ انگریزی ءَ “Self Study” گْوش اَنت ئِے چی ءَ کہ مئے راجی زُبان ءَ دگہ ھچ وانگجاہ ءُ آسراتی نیست انت۔ اگاں تو وانان بہ ئے گُڑا ترا سرپدی ھم رس ایت ءُ تو کم کم ءَ وت نبشتہ ھیل کن ئے۔ ما نہ گْوش ایں کہ تو یکپارگی نبیسّگ ءَ بندات بہ کن ئے ءُ یک روچ ءِ تہ ءَ مُلایے جوڑ بِہ بَہ ئے بلکیں تو ھر روچ درونتاں وانان ءُ نبشتہ ھیل بہ کن گُڑا تو وت دربر ئے۔ باید اِنت تو نبیسّگ ءِ وھد ءَ اشتاپ مہ بہ ئے بلکیں کم کم ءَ نبیسّان کن، ھر وڑیں گالرِدے نبیسّ ئے گُڑا تو وتی ھمُک گالرِد ءَ دو سے رَند ءَ وت چمشانک دیان ءَ راست بہ کن، اگاں تو وتی ردیاں وت راست کنان بَہ ئے گُڑا دربر ئے۔ ھمے ڈول ءَ مارا وتی ونتگیں درونت ھم یات بنت۔ اگاں ما وٹسیپ ءُ پیسبُک ءَ راج ءَ ھم وانین ایں گُڑا راجی زُبان ھم دیمروئی کنت ءُ پد ءَ ما وت وتی راجی زُبان ءَ ھم زبر بَہ ایں۔ وھدے کہ ما راجی زُبان دربُرتگ گُڑا ما اوشت ءِ آماچ مہ بہ ایں بلکیں راج ءَ بِہ وانین ایں ءُ راجی زُبان ھما وھد ءَ دیمروئی کنت وھدے کہ ما وانین ایں۔
بلوچ نودربری گل (بی ایس او) ءِ کارسر ءُ نودربر باید انت کالج ءُ یونیورسٹیاں بلوچاں نودربراں بلوچی وٹس ایپی وانگجاھانی اڈ کنگ ءِ سرسوج بہ کن اَنت۔ بلوچ راج ءِ نودربر پیسبُکی ءُ وٹس ایپی وانگجاھاں پہ راجی زُبان ءِ دیمروئی ءَ کارمرز بہ کن اَنت۔ امیت انت کہ شُمارا چہ اِے نبشتانک ءَ بازیں سرپدی یے رستگ، شُما زیت راجی زُبان ءَ وانان دربر اِت ءُ پہ راجی زُبان ءِ دیمروئی ءَ شُما زُبان ءِ ھزمتکار ءُ جُھدکار جوڑ بَہ اِت۔

بلوچ راج شالا تپاک ءُ یکمُشت بہ بات، بلوچستان شالا آجو بہ بات، بلوچی شالا دیمروئی بہ کنات ءُ پہ راجی زُبان ءِ دیمروئی ءَ مُدام جُنزان بات اِت۔ شالا انچوش بات۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: هشت سال زندان ءَ

نبشتہ کار: زهیر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

مرچی بلوچ نودربر راهشون زاهد بلوچ ءَ ماں زورگریں لشکر ءِ زندان ءَ هشت سال سرجم اِنت
زاهد بلوچ ءَ هوار هزاراں بلوچ ورناه ءُ نودربر زورگریں لشکر ءَ زورآنسری آوار جتگ ءُ تهاریں زنداناں بندیگ کتگ انت اے زورانسری هوار جنی ءِ شَل بلوچستان ءَ همک روچ گوں تُرندی ءَ برجاه اِنت-

زاهد بلوچ ءِ وڑیں سوهویں سرانی اے وڑ ءَ سالانی سال تهاریں زندان ءَ بندیگ کنگ زورگریں اِستان ءِ زوراکیانی بهر اِنت چیا کہ زورگِر نہ لوٹ ایت بلوچ ورناه زانت ءُ زانشت ءِ نیمگ ءَ برو انت ءُ راجی اُگبالانی بابت ءَ بزان انت وتی راجی زیردستی ءَ بہ مار اَنت زورگِر مدام همے جهد ءَ انت کہ چون بلوچ ورناه چہ زانت ءُ زانگ ءَ دور دارگ نِشہ ءُ ایدگہ چاگردی سِلکاریانی آماچ کنگ بہ بنت دانکہ وتی راجی پجار ءَ بے ھیال بکن انت وتی راجی زیردستی ءَ چہ بے ھیال بہ بنت دانکہ زورگِر ایمنی ءَ بلوچ گلزمین ءِ سر ءَ وتئی زورگری ءَ مهکم بکنت ءُ بلوچ ڈیھ ءِ مال ءُ مڈیاں چہ بلوچ راج ءَ بہ پُل ایت-

زاهد بلوچ ءَ وتی راج ءِ بیوسی مار اِتگ وتی راج ءِ لگتمالی چمانی دیم ءَ دیستگ زاهد بلوچ ءَ وتی ماتیں گلزمین ءِ زیردستی چو سوچنیں درد ءَ وتی باتن ءَ مار اِتگ پمیشکا مدام وتی راج ءِ ورنایانی شون دیگ ءَ بوتگ مُدام جهد ءَ بوتگ کہ چون بلوچ ورنایاں چہ زورگر ءِ پندلاں دور دارگ بہ بیت ءُ یک وت واجهیں بانداتے ءِ هاتر ءَ بلوچ ورنایاں راجی جُنزے نیمگ ءَ دلگوشی بہ بیت-

پمیشکا زاهد بلوچ وتی یک گُشتانکے ءَ گُش ایت کہ بلوچ ورنا وت ءَ گوں کتاباں نزیک بکن انت گوں کتاباں سنگتی بکن انت چیا کہ کتاب آهانی راهشونی ءَ کنت ءُ آهاں چہ همک زوراکی ءِ دیم ءِ دارگ ءِ سکین ءَ دنت اگاں کتاباں گوں سنگتی کن انت گڑا زورگرے پندلانی آماچ نہ بنت ءُ وتی راجی جنزے بهر بنت-

مارا اے گپ هجبر چہ وتی مجگ ءَ درکنگی نہ انت کہ زورگِر بلوچ چُکچینی ءِ هاتر ءَ وتی سرجمیں زور ءَ کارمرز کنت مارا جنت مارا گار ءُ بیگواه کنت مئے مات ءُ گهاراں در پہ در کنت آهانی نّنگ ءُ ناموس ءَ لگتمال کنت-

زورگریں اِستان ءَ بلوچ ڈیھ ءِ سر ءَ قبضہ گیری ءِ روچ ءَ بگر دانکہ روچ ءِ مروچی بس یکیں سِنچ داشتگ کہ چون بلوچ راج هلاس کنگ بہ بیت ءُ بلوچ گلزمین ءِ سر ءَ هاکمی بہ بیت پمیشکا آ مدام بلوچ ءِ بچاں بیگواه کنت ءُ آهانی ٹپ ءُ ٹوریگیں لاشاں دور دنت دانکہ بلوچ راج زورگرے تُرس ءُ بیم ءِ چیرا بہ بیت-

بلے آ راج ءِ تہ ءَ کہ زاهد بلوچ ءِ وڑیں ورنا ودی بنت گڑا آ راج هبجر گلام نہ بیت ءُ هچ وڑیں زوراک ءِ دیم ءَ سرا جهل نہ کنت چیا کہ راجدوستی ءِ لیکہ هجبر هلاس کنگ نہ بیت مرچی هشت سال انت کہ زاهد بلوچ پہ وتی راج ءِ هاترا تهاریں زندان ءَ بندیگ انت بلے زاهد ءِ پکر ءُ لیکہ انگت مهکم انت ءُ مرچی بلوچ نودربر ءُ ورناه زاهد بلوچ ءِ ملپداں جُنزگ ءَ انت- من سَدکاں اے زوراکی ءِ اهد الم آسر بیت بلوچ راج زورگرے زوراکیاں چہ آجو بیت بلوچستان زاهد بلوچ ءِ وڑیں بچانی گلزمین انت اے گلزمین کسی زیردست نہ بیت-

زاهد جان زوت واتر بات ئے
بلوچستان آجو بات-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: سپرے لھتے کسہ

نبشتہ کار: سالار ساچ

دی بلوچستان پوسٹ

بیگاہ ءِ وھد اَت من ءَ باھڑ ءَ پون کُت ھاں اڑے ھالاں دئے ھیر ءُ سلامتی جگر تو اھوال کن ھال ایش انت اھمد ءَ من ءَ را کمے پیسر ٹلیپون گتگ اَت ءُ من ءَ گُشت ئِے بیگاہ ءَ شما دوین بیا اِت بَندگاھاں مچی ءِ کابیل ءِ چِش ءِ چیر ءَ شَر جگر گُڑا تو انی کُجائے بیا رویں گند ءُ نندئِے کنیں جی پُل پیداک آں کمے ودار کنگ ءَ چہ رَند باھڑ اَتک ءُ ما سوار بیت اِنت پرپٹ ءَ دیم پہ مَچی ءِ کابیل ءَ چِش ءِ چیر ءَ اھمد جان پیسرا چہ ھمود ءَ نندوک اَت مئے رسگ ءَ گوں پاد اَتک ءُ گوں مارا گور اَمباز بیت دروت ءُ سلام ءَ پد ما چِش ءِ چیر ءَ نشت اِنت سنگتاں من شمارا اے واستا لوٹائینتگ کہ یک ءُ دو روچ ءَ پَد دیدگ روگ اِنت سنگتاں لوٹ اِتگ لھتے سامان بارت چُش کہ شما دویناں دیر اِنت من ءَ را گُشتگ ئِے ءُ من ھم شمارا گُشتگ کہ شریں ءُ ذمہ داریں سنگتے روگی بیت من شمارا رہ دے آں جنگی ھیلکاریانی دَربرگ ءَ ھنچیں وھدے کیت کہ دُژمن کیت میتگ ءُ بازاراں وتی جاہ ءُ داوار کنت پد ءَ گُڑا کوھی سپاھیگ میتگ ءُ شَہراں اَتک نہ کن اَنت ھمے واستا مارا شمارا میتگی سنگتاں سپاھیگی ءِ دُرستیں ھنر دَبرگی اَنت باھڑ ءَ درائینت جی اھمد جان ما دویناں ھمے جیڑ اِتگ گُڑا شما چتور کن ئے پکاہ شما شَر مار اِتگ ءُ جیڑ اِتگ ھو اھمد جان ما شر پگر کُتگ ما ساڑی اِنت شر گُڑا دیدگ ءَ گوں من ھال کن آں شمارا بارت گوں شر اھمد جان گُڑا یکبرے رویں زندگ بہ ایں پد ءَ باھڑ تئی پرپٹ چتور اِنت؟جگر گُڑا دراجیں سپر ءَ شُت کنت ؟ من ءَ پرپٹ نیست پِت وتیگ ءَ نہ دات مارا پرپٹے پچگرگ لوٹ اِیت اِناں پُل پرپٹ پچگرگ نہ لوٹ اِیت منی پرپٹ ءَبریں گوں تئی پرپٹ گُڑا منزلی کنت ؟ ھو پُل موسم ھیر سک گرم اِنت بلے شر شر ءَ برگ ءَ ھمراھداری کنت ھو گُڑا شَر اِنت دگرئیگ ءَ چہ وتئیگ ترا گُڑا کُجا اِیر کن آں من رواں کمے کار ھست من ءَ مئے لوگانی تچک ءَ اِیر کن شر پُل گُڈا سلامتی گیگ بی پرپٹ ءِ آئلاں مَٹ کن ءُ وت ءَ را تیار کن جی جگر-

نوکیں جاھے ءِ روگی بہ ئے اگاں دَریں جاھے ءَ چہ میتگ ءَ آیگی بہ ئے ھمے سَھت ءَ کہ جُنزگی بیت مردم ءَ سک وداری کنت گُش ئے وھد یکے ءَ گپتگ ءُ ریشمیں ساداں گوں بستگ ھچ وڑ ءَ جُنزگے نام ءَ نزانت باریں چون ءُ چیتور مئے ودار ءِ اُمر آسر بیت اھمد ءَ پون کتگ اَت باندا سلامتی دیدگ روگ اِنت بلے سَھب ءَ چہ میتگ ءَ درکئیت چیا کہ شمئے سپر دراج اِنت ھمے واستا شما گم کن اِت وت ءَ را مَھلہ تیار کن اِت ما گُڑا دیدگ ءِ ودار ءَ کُجا بہ کنیں ؟ دیدگ ءَ گُشتگ اَت کہ مزن دگ ءِ سر ءَ جاھے بہ نند اِت جی واجہ گُڑا ما وت جاھے ودار ءِ کنیں اے دگہ سُھب بیت ما وتی چِن ءُ لانچ پیسرا کُتگ اَت گُڑا من ارزبَند ءَ چہ پد باھڑ پون کُت گِش من پیداک آں من گِشتگ آں بیا رویں من شُت آں باھڑ زُرت ءُ مزن دگ گپت جُنزان کُت پِنس ءِ کور ءَ ما رس اِت ءُ اوشتات اِنت پہ دیدگ ءِ ودار ءَ کمے ودار ءَ چہ پد دیدگ اَتک دیدگ ءِ پرپٹ ءِ پُشت گونی ءِ بَستگ اَت ھاں سنگتاں ھالاں کن اِت شما چتور مرچی منی ھمسپر ئے ھو پُل تئی جاہ ءُ داوراںکائیں گوں بلے کُربان گُڑا جُنزیں ھو پل تو ساری بی ما تئی رَند ءَ پیداک اِنت آ ساری ما رندا جُنزان اِت اِنت وھدیکہ ما پِٹوک ءِ کور ءَ رس ات اِنت گُڑا دیدگ اوشتات ھاں اڑے اوشتات ئے؟ ھو جگر شما ھمدا ودار کن اِت من ءَ اے میتگ ءَ سامانے دزگرگی اِنت من دزگران ئے کایاں گُڑا جنزیں جی جگر ما وتی پرپٹ بَند کُت ءُ اِیر اَتکیں دگ ءِ نزیک ءَ چگردے ھست اَت ھمیشی ءِ کش ءَ نشت اِنت داں دیدگ اَتک ما پد ءَ سپر کنان کُت سیاھلو ءَ چہ بُرزاد بیت اِنت جالبار ءِ کور ءَ جالبار ءِ تہ ءَ دیر ما رس ات اِنت دیدگ ءَ مارا آپے ءِ کرا بُرت ءُ اوشتات سنگتاں کمے دمے بالا کنیں آپے ھم وریں من ءَ اے سامان ءَ بے وار کُتگ کمے اڈ اِش کنیں شر پُل ھما و٘ڑا تو زان ئے ما آپ وارت ءُ سامان مُھر بست اَنت پد ءَ وتی سپر ءَ جُنزان کُت منی اولی رند اَت کہ جالبار ءِ کور ءَ گندگ ءَ اِت آں من سک گَل اِت آں من ءَ سپر چوناھا سک وش بیت منی دل ءِ لوٹ اِنت مدام پرپٹ ءِ سر ءَ سپر بہ کن آں مرچی منی دل ءِ مراد پور اَت مئے سپر برجاہ اَت ما چہ کوھاں دَر اَتکیں دیم ءَ بازارے زاھر بیت سنگتاں گُشت اے بازار ءِ نام اِنت کُلاھو راہ کلاھو ءِ تہ ءَ چہ گوزان ءَ در اَتک ما جنزان اِت اِنت کمے روگ ءَ پد دگہ بازارے زاھر بیت سنگتاں گُشت اے آسیاباد اِنت آ بازار کہ مَچانی پُشت ءَ زاھر اِنت رود بُن اِنت ما آسیاباد ءَ رستیں گڑا دیدگ ءَ مزنیں دگ یلدات دگر کسانیں کشکے گپت ءُ بُرزاد بیت بلاھیں کورے ءِ تہ ءَ چہ ما گوزان کُت سنگتاں گُشت اے کور ءِ نام اِنت نِھنگ پد ءَ ما دگہ بازارے ءَ رستیں ھمودا دیدگ ءَ سنگتے ءِ لوگ ءَ مارا بُرت نی بلے وھد دو اگاں سئے بیتگ اَت گڑا مردماں مارا سُبارگ دات ءُ ما وارت کمے تچک بیت اِنت بیگاہ ءَ پد ءَ جُنزان کُت دگہ بازارے اَتک ملانٹ ءَ ھمدا مارا دگر سنا نامیں سنگتے ءَ دست گپت ما جنزان کُت گومازی ءِ تہ ءَ چہ آ روچی منی تماشا اَت سپر دراج اَت بلے من ءَ ھچ سما بئیگ ءَ نہ اَت چیا کہ باز میتگ ءُ بازار گندگ ءَ اِت آں کہ پیسرا بس نام اِش کُتگ آں بلے نی من چم ءِ وت گندگ ءَ اِتان ئِے گومازی ما گوازینت پد ءَ سنا ءَ کوھی کشکے گپتگ بُرزاد بیت باز سپر ءَ چہ پد ما کوھانی تہ ءَ رس اِت اِنت مئے کمے ودار چہ پد ءَ دو سنگت دَبکھی کوری ءَ چہ جھلاد ءَ مئے کرا اَتکاں دورت ءُ گلائیش بیت اَنت مئے دست اِش گپت اَنت دوین کسانیں سنگت اِتاں یکے ءِ نام اَت کندیل ءُ دومی ءِ نام ءَ گزین سنا ءَ گُشت سنگتاں گُڑا نی من شُت کن آں گزین ءَ گُشت تو بیا مئے گریبانی کرا آپ ءُ چاھے بہ ور پد ءَ برو نا گزین پُل منی جاہ اِنت بلے نی بے وھد اِنت من ءَ روگی اِنت شر جگر تو گُڑا شُت کن ئے پد ءَ گندیں سنا شُت کندیل ءَ گُشت پرپٹاں ھمے گزانی تہ ءَ چیر دے اِت گُڑا رویں اوتاک ءَ پرپٹ باھڑ ءُ دیدگ ءَ چیر دات اَنت ما ھمے کور ءَ بُرزاد بیت اِنت یک کلاکے ءِ پند ءِ جنگ ءَ چہ پد ما اوتاک ءَ سر بیت اِنت اوتاک بُرزگے ءِ دیم ءَ اَت دو سئے شَنک ءُ کاش ءَ گوں بستگیں کسانیں کُڈک ھست اَت توک اوشتگ نہ بیت ھنچو پَٹک اِت اَنت اد ءَ بازیں سنگتے ھست اَت ما دروت ءُ درھبات بیت اِنت دومی روچ ءَ دیدگ پد ءَ شُت دیار ءَ چیا کہ دیدگ بس مئے ءُ سامانی رسینگ ءَ اَتکگ اَت مئے دو روچ ءِ نندگ ءَ چہ پد کماندار ءَ گُشت کہ اے جاہ مَٹ کنگی اِنت اِنشپی درآیگی اِنت کہ دُژمن ءِ ھال سر بیتگ مئے اوتاک ءِ گڑا شپ ءَ ما درُستیناں وتی چیز ءُ سامان زُرت آنت جُنزان بیت اِنت کوھاں چہ ڈن آیان کُت چش کہ سامان باز اِت اَنت یکبر ءَ آرگ نہ بیگ ءَ اِت اَنت من ءُ کیّا نامیں سنگتے پد ءَ شُتیں کیّا راہ ءَ گام ءَ سک تیز اَت من وتی وس کُت چاراں من اَنگت پشت کپان آں یکے من نوک اِتاں دومی کیّا رواج ءَ تیز اَت گُڑا ما پد ءَ شُتیں پشت کپتگیں سامان آورتاں کوہ ءَ چہ ڈن سنگتاں موٹلے لوٹائینتگ ءَ ما لھتے پرپٹاں ءُ لھتے موٹل ءَ جُنزان کُت شپ ءِ بے وھد اَت مئے موٹل پنچر بیت ما جل اِتیں سنگتاں ٹیر مَٹ کُت پد ءَ ما بُرزاد بیت اِنت کوھانی دیم ءَ موٹل کوھانی تہ ءَ شُت نہ بیت کہ راہ نیست اَت پد سامانانی بَڈا کنگ اَت گُڑا ھرچ سنگتے ءَ سامان گرنچ کنان کُت ءُ بَڈا کُت دیم پہ کوہ ءِ تہ ءَ دو کلاک ءِ پَند چہ پد ما جاھے داشت ءُ سئے چار روچ جل اِتیں سنگتاں اے جاہ دوست نہ بیت یکے کہ موسم سک گرم اَت جلکشان ءِ ماہ اَت دومی شوکیں ساھگ ءُ آپ نیست اَت گُڑا پد ءَ سنگتاں گُشت گَٹیگ ءَ رویں اود ءَ آپ ھم ھست ءُ ساھگ ھم اِیشاں چہ گھتر ءُ شرتراں سنگتاں سَھب ءَ پد ءَ سامان زُرت اَنت پَند جنان کُت دیم پہ گٹیگ ءَ ما گَٹیگ ءَ سر نہ بیت اِنت مارا گرم ءَ گپت گَٹیگ ءِ کور ءَ کُنر ءُ تلمبانی ساھگ ءَ داشت سنگتاں سُبارگ اڈ کُت سُبارگ کُت گرم ءَ لھتے سنگت کُنر ءُ لھتے تلمبانی ساھگ ءَ وپت بیگاہ ءَ سنگتاں سلیمانی چاھے گراست ءُ وارت پد ءَ ھرچ کس ءَ وتی گرنچ بَڈا کنان کُت ھرچ کسی گران اِت اَنت سنگتاں یکے دومی بَڈا دیان کُتاں ما پند جنان کُت دان جھلیں بیگاہ ءَ گَٹیگ ءِ گَٹ ءِ بُن ءَ رستیں یکے ءَ پند ءِ ژندی دومی اے گَٹ ھنچو بُرز اِنت کہ دم نہ بُرتگیں مردم ءَ تُسینت بلے مارا گَٹ ءَ چہ بُرز روگی اَت واجہ دینار گور کشک ءَ چہ ساری بیت گوں اُمر ءَ اُستاد اھمد ءَ گُشت ئِے تو سنگتاں زیر ءُ آیان کن بلے سنگتانی ھیال ءَ گور کن بچکی مہ کن اِت کہ کنڈگ بُرز اِنت وتارا دور مدے اَنت نوکیں سنگتاں جی واجہ من ھیالان ئےدار آں ھمے وڑ ءَ داں سنگتاں کم کم ءَ گَٹ ءِ کَنڈگ گوازینت ما کمے دیمتر ءَ شُتیں آپ ءِ شوکیں چمگے ھست اَت دو سئے کہنیگ ھم ھست اَت ءُ آپ ءَ بُرز تِر لھتے گز ھست اَت واجہ دینار ءَ گُشت ھمے جاہ شر اِنت وتی اُرداں گزانی چیر ءَ اِیر کن اِت شما ژند اِت پند ءَ شمارا ژند کُتگ پد ءَ شَنک لوٹائین شھر ءَ چہ دو ءُ سئے کُڈک آڈل دے ایں لھتے سنگت گزانی تہ ءَ بیت لھتے کُڈکاں سنگت ماشااللہ باز اِت اَنت سی نپر بیتگ اِت اَنت گُڑا واجہ دینار ھرچی گُشت سنگتاں کُت مئے اے جاہ سک وش اَت اے ھنچیں جاھے اَت کہ پَٹ پچ اَت شوکیں کورے اَت سُھب ءَ مَھلہ سنگتانی پاد کنگ تاچینگ ءُ آھاں جنگی سرجمیں رپکانی سوج دیگ سرشپاں بی بی سی ءِ گوشدارگ بیگاھاں کتابانی وانگ ءُ دُرستیں سنگتاں یک پہ یک ءَ ھمے کتاب ءِ وانتگیں کسھانی سر ءَ گپ کنگ سک وش اَت گُش ئے لوگ ءَ اَت مردم تلار ءِ شیتانی سنگتانی کلاگ زیرگ گَہرام ءِ کارلنگ ءِ وھد ءِ بزگی گُہرام کارلنگ ءِ وھد ءَ سک بزگ بیتگ چیا کہ سنگت زنڈ بیتگ لاپ ءَ سک بے وار کُتگ مئے ٹولی ءِ تہ ءِ پرنٹ رول ءِ تیز تریں سنگت کندیل ءُ سنگر اِت اَنت گزین ءَ وتی ھیل کاری سرجم کُتگ اَت بلے واجہ دینار روگے نیلگ ءَ اَت کہ تو جوانیں سنگتے ءِ شہر ءَ مہ رو گَزین ءَ مدام گُشت واجہ من ءَ را بِل من روآں نی ائیدے سیزینت من رواں درزی کار کن آں مات ءُ گُہاراں گیروشگ کن آں شمئے شھر ءِ کاراں ھم کن آں گزین ءَ پت نیست اَت چورہ اَت کندیل ءَ وتی دہ ءِ تبک ءِ چکاس داتگ اَت اَتکگ اَت ھمے ھیلانی دربرگ ءَ مزار،گمان گہرام گزین ، استاد اھمد ، اُمر کندیل ءَ وتی ھیلکاری سرجم کُت ءُ شُت سالے ءَ پد سنگتاں ھال کُتگ اَت کہ کندیل جان بیگواہ کنگ بیتگ اَنگت ھال نیست اِنت سنگر اود ءَ چہ رَند من یک ءُ دو رند ءَ دیست گزین یکبرے سنگتاں ھال کُت مروچاں سائیجی ءَ اَتکگ برے برے ما کوھانی تہ ءَ چار ءُ بچار ءَ گَشت ءَ راہ درانی چارگ ءَ شُتگ اِنت کّیا ،میرجان ، مزار ، تلار باھڑ میرجان ءَ مدام گُشتگ اَت من سئے روچ ءِ پَند ءَ شُت کن آں میرجان سائیجی ءِ جنگ ءَ دوھزار ءُ شانزدہ شھید بیت ، دیدگ دوھزار ءُ پانزدہ شھید بیت آ دگر سنگت باریں چتور ءُ کُجا بیت اَنت بازین سنگتانی نام من ھم بے ھال کُتگ آں دو سئے روچ ءَ چہ پد مئے شنک موٹلے ءَ نیم راہ ءَ آورتگ اِتاں ما شُت ءُ دز گپتاں پد ءَ ما لھتے چگرد ءُ کاش بُر اِت ءُ شنک زُرتاں دو سئے کُڈک اڈ کُت شپ ءُ روچ وش گوزان اِتاں تَنگی ھست اَت سنگتانی گُد درتگ اِتاں بُوٹ دِرتگ اِتاں برے برے سئے چار روچی اِیں نگن ھم پہ ورگ ءَ نہ رس ات بلے اَنگت وش اَت زندگی ءَ وشیں لزتے مان اَت چیا کہ مردم یک متلب ءُ منزلے ءِ واستا زندگ اَت کمے وھد ءَ پد منی چاردہ ءِ چکاس بئیگی اَت باھڑ ءَ گُشت منی دوزداہ ءِ چکاس بیگی اِنت رویں لوگ ءَ من گُشت من جگر نیا آں گوں من دگے بچکے ءَ گُش آں منی چکاس ءَ دات ءُ نندیت پد ءَ گُڑا باھڑ ءَ یک روچے لوگ ءَ ھال کُت ءُ چکاسانی ھال گپت ئِے کہ کدی بَنت ءُ من گُشت اَت کہ پِلانی ءَ بہ گُش منی چکاس ءَ بدئے گوں ۔ھرچ جاہ ءَ نیٹ ورک نیست اَت ءُ کس ءَ وتی گوانکو وت ءَ را گون نہ اِتاں ماھے ءِ سر ءَ بس یکبرے برو ھما جاہ ءَ کہ نیٹ ورک کار کنت پون بہ کن باھڑ ءَ پون کُت اَتک من جُست کُت گُڑا منی جاہ ءَ پِلانی چکاس ءَ ننداِیت گُشت ئے اِناں گُشتگ ئِے تئی جند ءِ پجار کارڈ ءَ ءُ تئی پت ئے پجار کارڈ ءَ لوٹ اِیت چو کاگد جما نہ بنت پہ چکاس ءِ واستا ءُ دگرانی جاہ دگر نندگ ءَ نیل اَنت گُڑا من ءُ باھڑ ءَ واجہ دینار ھال دات کہ چُش کہ ءُ چُش مئے چکاس اِنچو روچ ءَ چہ پد بئیگی اَنت مارا روگ لوٹ اِیت دینار ءَ گُشت شر پرواہ نیست برو اِت چکاس ءَ بدے اِت دیمترا بہ وان اِت اگاں شما نہ وان اِت گُڑا پد ءَ بیا اِت گُڑا واجہ ءَ مارا اجازت دات گُشت ئے برو اِت بلے پِلاں کشک ءُ راہ چہ روان کن اِت برواِت پِلاں سنگت شمارا دست گپت ءُ شمارا راہ ءَ گُش اِیت گوں پد ءَ گران کن ئے وتی وڑا گُڑا ما سنگت دُرست اجاز اَت کُت اَنت جُنزان بیتیں اَتکیں پرپٹ ءِ کرا باھڑ دیم ءَ بیت من پُشت ءَ دیم پہ شھر ءَ روچی گرماگی اِتاں باھڑ ءَ گُشت جگر من ءَ سک تبد کنگ اِنت پرپٹ ءَ تو زیر گوں من پرپٹ زُرت گوں اے روچ ءَ اے تبد ھنچو کشگ اَت گُش ئے آسے دستانی پُشت ءَ پِر اَت ما شھر ءَ سر بیت اِنت سنا اَتک ءُ مارا دست ئِے گپت ئِے دکان ءَ مارا جوس ءُ کیک وارینت ئِے ءُ پد ءَ مارا راہ پیشداشت ئِے ما جُنزان کُت دیم پہ وتی دیار ءَ ما داں لوگ ءَ سر بیت اِنت تبد ءِ گیشی ءَ چہ منی دستانی پُشت آبلہ بیت اَنت ھمے وڑ ءَ اَت مئے سپر بلے اِنگُر ئے آیگ ءَ گوں کمے وھد ءَ چہ پد دُژمن اَتک ءُ میتگ ءُ بازاراں جاہ کنانی کُت مئے رھشون ءُ مستر دُرست دَر پہ در بیتاں ما بس وتی دیار ءَ پشت کپتیں برے برے سنگتاں کارے کارے بست دیر دیراں پد ءَ گار بیتاں ھمے وڑا میتگ ءُ بازارانی مردمانی بیگواہ کنگ بندات بیت ھمے تُرس ءَ چہ سنگتانی کُمک کنگ ھم مردماں یل دات سنگتاں کہ مردم نہ بیت پہ ھال ءِ اھوال ءَ آپ ءُ چاھے ءَ سنگتاں اے دیار یل دات باھڑ نشہ ءِ آماچ بیت من اَنگت ودار آں کہ بلکیں کسے ءِ سر کپ اِیت وتی ھما کاراں بہ کن آں ھشت ءُ نُھ سال اِنت کنان پیداک آں بلے نی من کس ءَ نزان آں من ءَ کس نزانت آ سنگتاں کہ من ءَ زانتگ منی زندان ءِ سپر ءَ چہ پد منی سر ءَ سِتک نہ کنت ئِے من دگر نزان آں زندان ءِ روگ ءَ پد ھرچ کس آجو بیت مردمانی نز ءَ دُژمن ءِ دلارے چو نہ جیڑ اَنت کہ چیا ءُ چتور آجو بیتگ بَندیگ ءِ آجوئی ءَ وتی جِند ءِ دست مان اِنت وھدے کہ کس نہ من اِیت ھچ وڑیں گپ وتی سر ءَ نہ کنت دُژمن کرا سبوت مہ بیت گُڑا روچے نہ روچے اَلم یل دات ئِے بلے مردم باریں چونیں ھیال کن اَنت دُژمن وت لوٹ اِیت کہ اِیشی ءِ کرا مارا سبوت نہ رس ات گُڑا ترا یل دات بلے پیشی دات تو پیشی ءَ روئے کائے مردم گُش اَنت دلارے ھمے واستا روت ءُ کیت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: پر تئی راھچاری ءَ

نبشتہ کار: شیردل بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

دِیریگیں واھگے بوتگ ند ءَ چست بہ کناں راج ءِ ھما پُسگ ءِ واست ءَ دو گالرد ءِ دروشم ءَ وتی زِرد ءِ دردیگیں پاھاراں درشان بہ کناں، وھدے کہ ند ءَ پہ نبیسگ ءَ زوراں، گڑا ھیال گار بنت، نہ زاناں وتی نبشتہ ءَ چہ کج ءَ بندات ءُ کج ءَ آسر بہ کناں۔

اَزیمیں انسان ءُ تمردیں رھشونے ءِ کارستانی کسہ ءِ آرگ، پمنی وڑیں نابودیں ندکارے ءِ واست ءَ گرانیں کارے زانگ بیت ، راستی وَ ھمیش اِنت بوت نہ کنت چوناھا گوں نابودیں پِتے ءَ چار چُک ءِ سمبالگ ءُ رودینّگ گرانیں گپّے، مَرچی بلوچ ءِ رھشوناں تیوگیں جھان ءِ دیم ءَ پدّر کرتگ ءُ راج ءِ آجوئی ءِ گرانیں ڈبّہ کوپگاں زُرتگ جُنزگ ءَ اَنت کومی شناس ءُ زمین ءِ رکینگ ءِ واست ءَ زورگِیریں ڈیھ ءِ دراھیں زوراکیانی دیم ءَ اوشتاتگ ءُ مکابلہ کرتگ ءُ کنگ ءَ اَنت ۔

بلوچ راج ءِ زندمان زورگیریں ڈیھ ءَ انچو پیچ اتگ چہ اَڑندگاں مان گیش نہ بیت پہ ھمُک کس ءَ نپس کَشگ ھم گرانیں گپّے گندگ بیت، بلوچ راج گوں انچیں جاوراں دُچار کرتگ اِش ۔

مبارک کازی گوش اِیت :

“اتکگاں گرانیں نوبت ءُ جنگانی بھار “
“دیم پہ ماتکوھاں رپتگ اَنت ملیں سرمچار “

ایردستی ءِ گرانیں گم بلوچ راج ءِ مھروانیں بچاں وتی سینگ ءَ جاہ داتگ اَنت، ساہ مان دست ءِ دل کرتگ ءُ سراں کپن بستگ گوں دیوانگی ءَ راج ءِ رھشونی ءَ کنگ ءَ اَنت، چہ ھمے بچاں یکے “بلوچ وانندہ گل “بی ایس او آزاد ءِ گوستگیں سروک” چیرمین زاھد کُرد زانگ بیت، ھژدہ مولمان ءَ دو ھزار ءُ چاردہ ءَ چہ شال ءَ زورگِیریں ڈیھ ءِ چیریں گل ءِ کامنداں آوار جتگ ءُ گوں وت ءَ بُرت ءُ زندانی کرتگ، مَرچی آئی بیگواھی ءِ ھشت سال سرجم بوتگ ۔

چیرمین “زاھد بلوچ ءَ آجوئی ءِ پڑ ءَ سداں نودربر ءِ رھشونی کرتگ، آئی پگر تاں آجوئی ءِ روچاں وتی راج ءِ رھشونی ءَ کنت چیرمین زاھد بلوچ ٹوھیں نام ءِ ھدابند زانگ بیت، ھما تبکّ ءَ کہ رس اِتگ اے جاہ ءَ ھزارانی تہ ءَ یکے رس اِیت ءُ ھر کسی کارست جُتا اَنت ھر کس وتی بدل وت اِنت، ” آ انچیں گرانیں دَور ءُ باریگ ءَ ” بی ایس او آزاد ءِ سرکماش گچین کنگ بیت، ھمے وھد ءَ چہ پیسر ءَ گل ءِ سر ءَ زورگِیریں ڈیھ ءَ بندش جتگ اَت، گل ءِ بازیں باسک آوار جتگ ءُ زندانیگ کنگ ءَ پد شھید کرتگ اَنت، انچو گل ءِ بنجاھی کارگشاد ” رزا جھانگیر بلوچ لھتے ماہ پیش شھید کرتگ اَت، “چیرمین زاھد بلوچ ءَ ماتیں زمین ءِ شیدائیں” شے مرید ءِ جنازہ تاں گُڈی مانشجاہ ءَ کوپگ داتگ اَت، ھمے گرانیں وھد ءَ گُشتانک ئِے دات ءُ وتی لُنٹاں گٹ پاچ ایت ءُ چمانی گُلگُلیں ارساں اِیر بارت ءُ انگت مھلوک ءَ را دلبڈی دنت ۔

چیرمین زاھد بلوچ ھمک کس ءِ دل ءِ دِرکگ جوڑ بوتگ اَت ، وھدیکہ آئی ءِ آوار جنگ ءِ ھال راج ءَ سر بوت، دراھیں راج گمیگ بیت، گڑا پہ راجدوستاں گُش ئے سیاہ جُڑے کار اِیت ءُ پھک ءَ درد ءِ بِیر ءَ گوار اِیت، دوری ءِ زھیران ئِے ھمُک کس ءِ دلبند زدگ کرتگ، آیگ ءِ راھان ئِے چَمّ اَنت سک دل وادریگ اَنت،

شائر ” اکمل شاکر گوش اِیت :

“پر تئی رھچاری ءَ دیم ءَ چَمّ ایر بنت”
” ھر چیز کُٹ اِیت ءُ روت تھنا گم ایر بنت”

اے وھد ءَ ما گوں انچیں گرانیں گماں دُچار اِیں “چیرمین زاھد بلوچ ءَ مُدام گیر اَنت ھچبر شموشگ نہ بیت، ھما دل مہ بات کہ اَچ تو شموشکار بہ بیت، انسان دوست ءُ ایردستیں راج ءِ گموارے اَت، مُدام پہ وتی راج ءِ دِرتہ پُچ ءُ پادشپاداں جیڑ اتگ اِت ئِے زورک ءِ دیم ءَ مھکمیں دیوالے اَت، پہ سنگتاں دلجمیں ھمراھے اَت راج ءِ گمواریں پُسگ ءُ مھروانیں رھشونے اَت۔

“آجوئی ءِ جھد زندگ بات”

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔