موکل یک گچینے، پیسلھے
نبشتہ کار: شکّل بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
موکل ءَ ما چے وڑ بیان کُت کنیں؟ ما برے برے سمائی ءُ بے سمائی ءَ وتی بابت ءَ گیش دلگوش کنگ ءَ اَبید گیش دری چیزاں چہ سانمند بَہ اِیں ءُ اشتاپی ءَ کمو اوں نہ جیڑ اِیں ءُ زوت کنیں ءُ گْوش اِیں کہ ” چہ منی نیمگ ءَ ترا موکل اِنت“ چُش پرچا؟
زند ءِ کجام اوں تئی تک ءُ پَھنات بہ بنت کہ تو اود ءَ گیشتر زندگی کنگ ءَ بہ بَہ ئے ءُ ما چمیشکا پریشان بَہ اِیں ءُ سرپد نہ بَہ اِیں کہ گوں ما چے بوگ ءَ اِنت؟ پرچا بوگ ءَ اِنت؟ اگاں ما بچار اِیں ما وتی سر ءِ آتکگیں جیڑہ ءُ جنجالانی زمہ وار وت اِیں کہ مدام بے سمائی ءِ سبب ءَ اوپار اِش کنگ ءَ اِیں۔ پہ درور گاندھی جاھے گُش اِیت کہ ” آ چہ ما مئے َننگ ءَ بُرت کُت نہ کنت تاں ھما وھد ءَ وھدے ما وت آئی ءَ را آئی ءِ دستاں مہ دے اِیں۔“ ءُ چہ ایشی ءَ گیش دگہ درورے ءَ گوں روز ویلٹ ءِ گُشگ ءِ رِد ءَ کہ” کس ترا تئی رزامندی ءَ اَبید رَد دات یا پریشان کُت نہ کنت۔“ گوں ما ھر چیز کہ بیت اِنت آ مئے موکل ءُ زرامندی ءَ چہ بنت اِنت ءُ اے راستی مارا چہ درستاں پریشان کن اَنت۔
بُست ءُ باھَند بوگ چہ وتی اندر ءِ زندان ءَ ھوش کنگ وھدے ترا کہ سما ءُ مارشت بوت کہ من چوناھا بندیگجاہ ءَ نوکی آجو بوتگاں گڑا تو پوہ بَہ ئے کہ تئی اسلی آجوئی ھمیش اِنت کہ تو ھمے ساھت ءَ پھمگ ءَ بَہ ئے، ھر چیز ترا رژن گندگ بنت، ترا ھر چیز جتائیں دروشم ءَ گندگ بنت، ترا چہ وتی اندر ءَ وشی یے پیداک بیت، تو اسل آجوئی ءَ مارگ ءَ بَہ ئے، گڑا تئی سنگت، دوستار، کھول درائیں کُٹم ترا گُشگ ءَ بنت کہ تو بدل بوتگ ئے تو آ نہ ئے کہ پیسر ءَ گندگ بوتگ ئے۔ انچوشکہ ” تو مرچاں بدل بوتگ ئے“ میزان میزان ءَ سنگت درست ترا یلہ دے اَنت، تو تھنا بَہ ئے، آشوبی یے بَہ ئے، تئی جیڑگ پراہ ءُ شاھگان بیت تو دیم ءَ جُنزان بَہ ئے۔ ترا دژمن باز بیت، دژمن ترا کار ءَ نَیل اَنت، تو جُنزان بَہ ئے، دژمن تئی نزر ءَ کسان گندگ بیت، دژمن گیش بوان بنت، گڈسر ءَ پورائیں چاگرد تئی دژمن جوڑ بیت ءُ تو آجو بَہ ئے، سوبمندی تئی بیت۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-