TBP Balochi

دبئی ءَ نوک جوڑ کرتگیں مندر ھندو برادری ءِ واستا پچ کنگ بیتگ-

عرب نیوز ءِ رد ءَ سَے شمبے ءِ روچ ءَ یک مراگشے ءَ پد مندر ءِ دروازگ ھندو برادری ءِ واستا پچ کنگ بیتگ-

خلیج ٹائمز ءِ نیمگ ءَ شنگ بیتگیں یک اھوالے ءِ رد ءَ گوشگ بیتگ اے نوک جوڑ بیتگیں ھندو مندر ءِ بنھِشت امارات ءِ وزیر (تسامح) شیخ نھیان بن مبارک النھیان ءَ چراگ روک کرتگ-

اے نوکیں مندر جبل علی ءَ جوڑ کنگ بیتگ اود ءَ اشی ءَ داھت جاہ گوشگ بیت اِنت-

اے جاہ ءَ پیسر ءَ نُھ داھت جاہ ھست اَنت اشانی تہ ءَ ھپت چرچ، گورونانک دربار ءُ سکھ گردوارہ ھوار اَنت –

مندر ءِ بنھشت ءِ نیاد ءَ انڈیا ءِ متحدہ عرب امارات ءَ جاڑیگیں سفیر ءَ ھوار دو سد مردماں بھر زرتگ –

مراگش ءَ بھر زیروکاں سرکاری آپسر، نیکراھی رھشون ءُ امارات ءَ جھمنندیں انڈین کمیونٹی ءِ مردماں بھر زرتگ-

آزمانک: جست ءُ پُرس

نبشتہ کار: هسابجار

دی بلوچستان پوسٹ

” من کہ آیاں نزاناں ترا چتور بہ گشاں کہ آ کَے انت ؟ آ مئے هلک ءِ هم نہ انت – من بس همے دروشم کُت کہ کسے هست باریں چنت ات انت ؟ اے هم گشت نہ کناں – پرچا کہ چہ پادبرمشاں کس شمار کنگ نہ بیت – نو یا کسمت کہ پد ءَ واتری یے بہ بیت ءُ من اش پکا بکن آں ءُ ترا باور بکنائیناں کہ هو هینچک ات انت ءُ ایش ایش ات انت – ” شمارا اد ءَ پہ چیا نادینگ بوتگ ؟ پمشکا کہ شما وتی چم ، گوش ءُ گماناں پچ بہ کن ات ءُ ہر دروشم ءَ گُمان کت بکن ئے – هو تئی راست انت بلے نا تو مئے چم مارا داتگ انت ، نا گوش ءُ نا گُمان کُل اچما زتگ ءُ هشکیں جون کتگ ءُ نادینتگ – ما چے کت کنیں ؟ یکبرے تو مئے همے ازباباں بدئے گُڑا بلکیں ما کارے ساز ات کُت بے ازباب ءَ هچ نہ بیت –

گڑا تو چشیں بٹاک چیا جَنّگ ئے ءُ بهت ءُ نسیب ءَ ناولگ ئے من پپشکا چش گشت کہ بگندئے آ مئے وتیگ بہ بنت ءُ آ وت مارا در بجن انت پد ءَ ما ترا من ءَ چے؟ هچ بلے بلے چے ؟ مئے زباناں مارا چہ آیانی آیگ ءَ پیشتر بدئے داں ما گوں آیاں هبر کت بکنیں گپ ءَ تاب مدئے تو دگہ گپے کنگ ءَ ات ئے من ءَ زبان کجیں کہ من گپے تاب دات بکناں ، بس همے گشاں ترا هو منا چے ؟ترا مئے هک بگراتاں هاهاهاها هک ؟ هو هک ! هک گرگی چیزے نہ انت پچگرگی چیزے پچ گپت ئےِ کن ئے بیا ، یا وتی همایاں توار کن کہ تو ئےِ مارا گشگ ءَ نہ ات گوں من ءَ یا مارا کس نیست آ مئے ساهگ اتنت کہ ما چیر داتنت ، مارا ترس انت کہ تو یا شما اشاں هم اچ ما مہ پُلِت ءُ مارا بے ساهگ مکن ات من چوں باور بکناں کہ شما راست گشگ ءَ ئے ؟ پاد ءَ ات روچ ءِ سرا دیما گوں دیوال ءَ کن ات بوشت ات-

ما کہ اُوشتات کتیں گڑا ادا اتیں چتور ؟ نا مارا زمین نا آزمان نا روچ کل ترا گون انت پاداں تو چتور کِلّ ئے ؟ تو نا پما دست ہشتگ ءُ نا پاد واجہ اشاں یکبرے بِلّ بیا کہ واجہ اتکگ دگہ گپڑے گون انت آئی ءِ پُشت کنگ ءَ ما دُرستاں وتی ساهگ پٹ ات انت داں گوں نہ انت پد ءَ ما وت هم یک یک ءَ کم بوان بوتیں کس ءَ نزانت کئے کجا برگ بوت ترندیں جست ءُ لھمیں پسو پشت کپان ات انت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بلوچستان لبریشن فرنٹ ءَ مند ءَ ایف ڈبلیو او ءِ کاربوجی کار بند کتگ ءُ دو بلڈوزر ماندارگ ءِ زمہ واری منّ اِتگ-

بلوچستان لبریشن فرنٹ ءِ جارکش میجر گْوھرام بلوچ ءَ رسانکدر ءَ شنگ کتگیں درشان ءِ تہ ءَ گْوشتگ کہ گوستگیں روچ ءِ بیگاہ ساھت پنچ ءَ سرمچاراں ضلع کیچ ءِ دمگ مند ءَ یک کاربوجی شرکت کار بند کتگ ءُ دو بلڈوزر مانداشتگ اَنت –

جارکش ءَ دیمتر ءَ گْوشتگ کہ دُژمن ءِ شوربندیانی سرجم کنگ ءِ ھاتر ءَ لھتے دمگی مردم ءُ آیانی ڈمپر گاڑی ھم کارمرز بیگ ءَ اَنت کہ آ بلوچ بیگ ءُ آئندگ ءَ اے شوربندیانی بھر نہ بیگ ءِ باور کنائینگ ءِ سر ءَ یل کتگ اَنت-

میجر گْوھرام بلوچ ءَ گْوشتگ کہ ما اشی ءَ ساری ھم دمگی مردم کڈن کتگ اَنت آ دُژمن ءِ پُلپانچیں شوربندیانی بھر مہ بنت پرچاکہ بلوچستان یک جنگجاھے ءُ بلوچ وتی آجوئی جنگ ءَ کنگ ءَ اَنت- بلے اشی ءَ اَبید ھم باز مردم چیزوکے لب ءُ ٹھیکھانی ھاتر ءَ دُژمن ءِ کمکاری ءَ پیشگام اَنت کہ آیانی جان ءُ مال ھاتر ءَ تاوان بیت کنت-

بلوچ سلاہ بندیں گل بلوچ لبریشن آرمی ءِ جارکش جئیند بلوچ ءَ رسانکدراں وتی شنگ کرتگیں درشان ءِ تہ ءَ مارگٹ ءُ تربت ءَ پاکستانی پوج ءِ سر ءَ بوتگیں ھردو اُرشانی زمّہ واری منّ اِتگ ءُ گوشتگ کہ مئے سرمچاراں دو بمب اُرشاں پاکستانی پوج جانی ءُ مالی تاوان داتگ –

جارکش جئیند بلوچ ءَ وتی درشان ءِ تہ ءَ گوشتگ کہ مئے سرمچاراں اولی اُرش گوستگیں روچ ءَ بولان ءِ دمگ مارگٹ درینجن ھند ءَ دژمن پوج ءِ راہ ءِ سر ءَ تراکناکیں شورہ کل کُتگ ءُ تراکینتگ انت، چریشی ءَ بمب ڈسپوزل اسکواڈ ءِ دو کارمند زدگ بوتگ انت –

جارکش ءَ گوشتگ کہ دومی اُرش مروچی تربت ءِ دمگ ناصر آباد ءَ کتگ کہ اودا بی ایل اے ءِ سرمچاراں دژمن پوج ءِ کاروان ءِ یک گاڑی ءِ تراکناکیں شوروانی نشانگ کتگ، چریشی ءَ دژمن ءَ جانی ءُ مالی تاوان ءِ دیمپانی بوتگ –

جارکش جئیند بلوچ ءَ وتی درشان ءِ گڈسر ءَ گوشتگ کہ بی ایل اے ھردو ارشانی زمّہ واری ءَ منّ ایت ءُ کول کنت کہ چہ بلوچ سرڈگار ءِ تہ ءَ دژمن سرجمی ءَ در آیگ ءَ تاں مئے اُرش ھمے داب ءَ برجاہ مان انت –

سربوتگیں ھالانی رِد ءَ مروچی سَے شمبے ءِ بیگاہ ءَ بلوچستان ءِ باپاری شھر ھب ءَ دز بمب اُرشے ءَ زھگ ءُ زالبول زدگ بوتگ انت –

پولیس ءِ رِد ءَ سٹی ہوٹل ءِ نزیک ءَ خیبر سوسائٹی ءَ ناشناسیں مردماں ھب ءِ ناموریں باپاری صلاح الدین زھری ءِ گِس ءِ سر ءَ دزبمبے چگل داتگ-

دزبمب ءِ تراک ءَ سَے زالبول ءُ سَے زھگاں ھوار شش مردم زدگ بوتگ انت – زدگ بوتگیں مردم ھما دمان ءَ کراچیءَ برگ بوتگ انت – وئیل جاہ بند کنگ بوتگ –

پھازگی ادارھاں مزنیں کچے ءَ وئیل جاہ ءَ وت ءَ سر کتگ ءُ پٹ پول بندات کتگ –

اھوالکار ءِ رِد ءَ صلاح الدین زھری گوستگیں بلوچستان ءِ سر وزیر ثناء اللہ زھری ءِ گچینی مردمانی تہ ءَ یکے – بلے پد ءَ ھم تراک ءِ درگت ءَ گیشیں سرپدی نیست –

مروچی سَے شمبے ءِ روچ ءَ بلوچستان ءِ باپاری شھر ھب ءَ بلوچ نودربر رھشون شبیر بلوچ ءِ زورانسری آوار جنی ءِ بگیری ءَ زھرشانی کنگ بوتگ –

کھول ءِ گوشگ انت کہ شبیر بلوچ چار اکتوبر سال دوھزار شانزدہ ءَ تربت ءِ دمگ گورکوپ ءَ پاکستانی پوج ءَ دگہ بیست مردمانی ھمراھی ءَ آوار جتگ ءُ بیگواہ کتگ انت، یک ءُ دو ھپتگ ءَ پد ایندگہ درسیں مردم یل کنگ بوتگ انت بلے شبیر بلوچ ھنگت گار ءُ بیگواھیں ایں آئی ءِ ھچ وڈیں ھال بود نیست –

شبیر بلوچ ءِ کھول ءَ مروچی لسبیلہ پریس کلب ءِ دیم ءَ زھرشانی روانک ءِ کش اِتگ، روانک ءَ بیگواھیں انسانی ھکانی باسک راشد حسین ءِ مات، بیگواھیں عبدالرشید ءُ آسف بلوچ ءِ گھار سائرہ بلوچ، بیگواھیں محمد اسلم ءِ گھار ءُ مات ءَ ھوار دگہ بیگواھیں مردمانی کھول ءَ بھر زرتگ –

روانک ءَ درنگاز کنوکاں زورانسری آوار جنگ بوتگیں وتی دوستیگیں مردمانی اکس گون بوتگ انت ءُ آھاں ھب ءِ بنجاھی شھدگانی سر ءَ گام جتگ ءُ وتی دوستیگیں مردمانی یل کنگ ءِ لوٹ کتگ –

شبیر بلوچ ءِ گھار سیما بلوچ ءِ گوشگ ات کہ من وتی برات شبیر بلوچ ءِ کنائینگے ھاتر ءَ ما مدامی زھرشانی ءُ روانک کشگ ءَ انت، شدکشیں زھرشانی بنجل ءَ ھوار اسلام آباد ءُ شال ءَ نندانک ھم جتگ، سوبائی ءُ وفاقی وزیر ءُ کمیٹیانی باور کنائینگ ءَ ابید ھم مئے برات ءِ ھچ ھال نیست، گوستگیں سال ءَ ملک ءِ مزن وزیر عمران خان گوں ما دچار کپتگ ءُ آئی ءَ مارا باور کنائینتگ کہ منی برات ءَ ھوار ایندگہ بیگواھیں مردمانی یل کنائینگے ھاتر ءَ ملک ءِ ادارھاں گوں گپ جنت، ما پہ انساپ ءِ ھاتر ءَ ھچ وڑیں در یل نداتگ، وڑ وڑ ءَ زھرشانی کتگ بلے ھنچوش سما بیت اے ریاست مئے گوشدارگے وڈا نہ انت –

آئی ءَ گوشتگ کہ شبیر بلوچ ءِ زورانسری آوار جنی ءَ ملکی ءُ میان استمانی انسانی ھکانی ادارھاں چہ ریاستی ادارھاں ھم جواب لوٹ کتگ بلے ھچ وڈیں پسو نہ رستگ –

زورانسری آوار جنگ بوتگیں شبیر بلوچ ءِ کھول ءَ مروچی چہ اے زھرشانی ءَ رسانکدراں داتگیں درشان ءِ تہ ءَ یکرندے پدا ملک ءِ برزی ھاکم ءَ ادارھاں گوں لوٹ کتگ کہ شبیر بلوچ زاھر کنگ بہ بیت ءُ آئی ءَ انساپ دیگ بہ بیت، اگاں آئی ءِ سر ءَ الزام ءِ ھست گڑا ملک ءِ جوڈ کتگیں آمیدگساں آرگ بہ بیت ءُ آئی ءِ کتکاری زاھر کنگ بہ بیت پدا آئی تُری سزا بہ دئینت بلے اے وڈ بید کتکاری ءَ سالانی سال بیگواہ کنگ ءُ آئی ءَ ازیت دیگ ءَ مارا درد ءُ رنجانی آماچ مہ کن انت – مروچی مئے اے زھرشانی ءِ مول مراد چہ ملک ءِ ادارھاں انساپ ءِ لوٹ کنگ انت ما چہ اے ریاست ءَ کانود ءُ رھبندانی رِد ءَ وتی دوستیگیں مردمانی وش ءُ سلامتی یل کنگ ءِ لوٹ ءَ کن ایں ما ھمے ھک ءِ لوٹ ءَ کن ایں کہ ریاست ءَ وتی شھری ءَ دیگی انت، پرچاکہ چہ یک مردمے ءِ زورانسری آوار جنی ءَ آئی سرجمیں کھول ازاب ءِ آماچ بیت اِنت –

آئی ءَ گوشتگ کہ ما گوستگیں ماہ ءَ شال ریڈ زون ءَ گورنر کارگِس ءِ دیم ءَ پنجاہ روچاں ایمنیں زھرشانی کتگ بوتگ – ما وتی زھرشانی نندانک سرکاری وفاقی کمیٹی ءِ باور کنائینگ ءَ پد ھمے واست ءَ ھلاس کتگ کہ مئے مردم یل کنگ بنت، مروچی آ کول کرار ءَ ماھے پرگوستگ بلے تنی وھدی مئے مردمانی وش ءُ سلامتی ءِ ھچ وڈیں ھال اھوال نیست اِنت –

کتاب : کوری ءِ پرمان

نبشتہ کار :اسمائیل کادارے

رجانکار :جمیل مھراب

چمشانک :وسیم بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

اِے کتاب ءِ نبشتہ کار اِنت اسمائیل کادارے آ زرباری البانیہ ءِ دمگ وکاسترو ءِ یک کوچگے ءَ 28 جَنوری 1936 ءَ ودی بوتگ اسمائیل ءَ وتی وانگ چہ ترانا شھدربرجاہ ءَ گورکی انسٹی ٹیوٹ آف انٹرنیشنل لٹریچر ماسکو ءَ سرجم کُتگ ۔ اسمائیل یک جْوانیں شائِر ، کسمانکار ءُ گدار نبیسّے بیتگ ۔آئی ءِ بازیں کتاب پرانسی ،انگلش ءُ دگہ دگہ زباناں رجانک کنگ بوتگ اَنت اِے کتاب کہ جَمیل مھراب ءَ ماں بلوچی ءَ رجینتگ اِیشی ءِ تہ ءَ ھما چاگِرد ءِ زلم ءُ زوراکی ،پہ شَک ءِ سر ءَ کہ اِے مردمانی چمّانی کَشگ ، بادشاہ وتی بادشاھی ءِ منارینگ ءِ ھاتر ءَ لس مھلوک ءِ سر ءَ زلم ءُ زوراکی کنگ ءُ وڑ وڑیں چاگِردی جیڑھاں پِیشدار اِیت ۔

اِے کتاب ءِ چیزے ویلاں ءُ کسّہ چو اِے وڑ ءَ بندات بنت کہ یکیں ھپتگ ءَ سے چار ویل کیت کہ ، ھاجی ابراھیم چہ مینار ءِ پدیانکاں کپ ایت ،ولی ءَ را نادراھی یے گوں کپ ایت ، برطانیہ ءِ وزیر چہ اپس گاڑی ءَ کپ ایت ھمے پیمیں سَے چار مزنیں ویلانی یکیں ھپتگ ءَ آیگ ءَ کُدرتی نہ گْوش اَنت بلکیں آ گْوش اَنت کہ اِے نِزر کنگ ءِ سوب ءَ بوتگ اَنت ۔

گُڑا ھما مردم یک مردمے ءِ سر ءَ شَک کن اَنت کہ آئی ءِ نَزر لگ اِتگ پمیشکا اِے ویل اتکگ اَنت ۔ھما مُلک ءِ بادشاہ جار جَنت کہ ھر کسی چمّ گِر اَنت آئی ءِ چم کشّگ بہ بنت۔ گُڑا بادشاہ ءِ کاردار پہ ھمے کار ءَ دُرستیں بازراں تَر ءُ گَرد کن اَنت ءُ جار ءَ شنگ کن اَنت کہ کُجام مردم ءِ چَم گِر اَنت آئی ءِ چَم کَشّگ بنت ۔ پہ راج ءُ مُلک ءِ دیمروئی ءِ واستا ھر کس جاڑِیگ بہ بیت کہ وتی چمّاں بہ کَش اِیت ۔باز مردم وت کیت ءُ رازِیگ بیت ،باز باز زور آئی ءِ چَم کَشگ ءُ کور کنگ بنت ۔بازین ءِ چمّاں سھریں آسن مان کن اَنت ،بازین ءِ چماں تیزاپ ءِ گوما کور کن اَنت ۔ھمے وڑ ءَ سلاہ دین ءِ مھری داستان ءُ آئی ءِ چمّانی کَشّگ ءِ کسّہ ھم بْیان کنگ بوتگ ۔کہ میری سلاہ دین ءِ دشتار اِنت ،سلاہ دین ءِ ھم چمّانی کَشگ ءِ ھکم دیگ بیت گُڑا سلاہ دین سور ءَ ساری گوں میری ءَ وپت ءُ واب کنت پمیشکا کہ میری آئی ءِ دوستار بیت ءُ آئی ءِ برھنگیں جان ءُ آئی ءِ اندریں جاھاں وتی ھیال ءَ زندگ داشت بہ کنت ۔میری پمیشکا وتی ننگ ءُ ھیا ءَ وتی دوستار ءِ دست ءَ دنت تانکہ آ منی رنگ ءُ وتی ھیالانی تہ ءَ زندگ داشت بہ کنت ۔ وھدے کہ سلاہ دین ءِ چَم کَشگ بنت گُڑا میری ءِ پِت میری ءَ گْوش اِیت کہ سلاہ دین انچیں جاھے ءَ شُتگ آئی ءِ آیگ نہ بوتگیں گپے تو نو آئی ءَ بے ھیال کن تو یک کسانیں جَنکے ءِ گوں کْورے ءَ گوں چون زندگی کُت کن ئے ؟ بَلّے مھری ھچ وڑ ءَ پت ءِ گپاں رازِیگ نہ بیت ءُ گْوش اِیت من داں ھما وھد ءَ سلاہ دین ءِ ودار ءَ نِند آں داں کہ آ گوں کوریں چَمّاں پد ءَ نہ یتکگ ۔ اد ءَ ھمے زانگ بیت کہ لَس مھلوک چہ اِے کوری ءِ پرمان ءَ دلسیاہ بیت ، بادشاہ ءِ زلم ءُ زور وڑ وڑیں ناشرکاری دُرستاں ھما چاگِرد ءَ را پدمنتگ کُتگ ۔

اِے گِدارُک ءِ وانگ ءَ پد من ءَ وتی چاگِرد چو آدینک ءِ وڑ ءَ دیم ءَ اِتک کہ مئے چاگِرد ھم ھمے وڑیں جاوراں گوں دُچار اِنت ۔ مردمے ءِ مال ءُ دلوتے مِر ایت گْوش ایت کہ منی مال ءَ را چّمے لگ اِتگ ۔کسے پسل ءَ کمو ھراب بیت ءُ گْوش ایت کہ من پَسلانی نِزرے پمیشکا ھراب بوتگ ،یاکہ کسے ءَ تپے نادراھی یے بہ گیت گْوش اَنت کہ کارے کُتگ چمے لگ اِتگ ئِے ۔ اِے گِدارُک گوں مئے چاگِرد ءَ باز نزیکی کنت ۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔