بلوچستان ءِ دمگ کیچ ءِ تھسیل دشت ءَ مھلوک ءِ زندمان پہ تکانسری گوزگ ءَ اِنت – مھلوک
سر بیتگ اھوالانی رد ءَ دشت ءِ نندوکیں مردمانی گْوشگ اِنت کہ پاکستانی پوج دمگ ءَ جاڑیگ اِنت ما ھمک چیز ءُ زند ءِ دگہ ءُ اسراتیاں زبھر اِنت –
آیانی گوشگ اِنت وھدے کہ دشت ءَ اَتکگ ھما اِنت کہ ما ناں کور ءَ دارے چت کن ایں نانکہ کوہ ءَ پِشی یے بُر اِت کن ایں-
مھلوک ءِ گوشگ اِنت وھدے کہ مارا لوگی بندگی بہ بیت ما ھما وھدگیں کُڈکانی پِشاں زور ایں پد ءَ لوگ ءَ کمب کن ایں ھمے وڑ پُرشتگیں داراں ھم لوگاں ناکامی مان کن ایں – باز مردماں دار چتگ بھا کتگ ءُ باز ءَ پیش بُر اِتگ ساد ءُ تگرت گوپتگ بھا کتگ وتی گُژن پروشتگ اَنت- دشت ءِ گیشتریں مردماں پوج ءِ زوراکیانی ءُ آسراتی نہ بوگ ءِ سوب ءَ وتی بُنکی دوار وتی لوگ جاگہ یل کُتگ اَنت در پہ دری زند گوزینگ ءَ لاچار اَنت ھما زمین ءُ باگ مردماں چم چارگ ءَ دل نہ بیتگ اَنت بلے آیاں ھمے مچکدگانی مچکدگ یل کتگ اَنت –
آیانی گوشگ اِنت دشت ءُ مند ءِ باپاری راہ کترینز ءَ دو سال بیت کہ بند اِنت ایشی ءَ اَبید جالبار ءُ سُھریں کوہ ءِ راہ ھم پہ دشت ءِ مردمانی واستا بند کنگ بیتگ اَنت-
دشت ءِ نندوکیں مردمانی گْوشگ اِنت کہ پیسر ءَ کترینز پچ بیتگ ما گنٹایے یا کہ گنٹایے نیم نہ جتگ سُھب ءَ شُتگیں بیگاہ ءَ واتر وتی لوگاں سر بیتگ اِنت ھچ تکانسری دیمپان نہ بیتگ بلے نی ما یکبرے رو ایں تربت ءَ پد ءَ رو ئے ایں دیم پہ مند ءَ دو راہ مئے سر ءَ اَنت، سُھب ءَ چہ دشت ءَ در کا ایں بیگاہ ءِ ساھت دو ءَ سے ءَ سر بہ ئے ایں پہ بزگی – وردنی چیز ھم مارا پہ ارزان نھادی ءَ دزکپتگ اَنت وھدے کہ کترینز پچ بیتگ بلے نی آ وڑ نہ اِنت-
آیانی گوشگ اِنت اے دویں سرانی کراھاں گریب مردم چون دات کُت کنت پہ گریبانی لوگاں پہ ورگ ءَ نان چُنڈے نیست آ چتور اے راہ ءَ سپر کُت کن اَنت وھدے کہ اود ءِ نندوکیں مردماں گپ جتگ کہ اے راہ ءَ پچ کن گُڑا پوج ءِ کرنل ءَ گوشتگ شما زمہ ءَ بہ زور اِت ءُ اگاں من ءَ کسے بہ جنت من شمارا بزان آں بیھار ھم داتگ اَنت ئِے کہ اے درگت ءَ من ءَ جُست مہ کن اِت ءَ نانکہ گپ، مردمانی گوشگ اِنت کہ ما وتی بازارانی نزیکیں کور ءُ شیپاں ھم شُت کُت نہ کن ایں وھدے کہ مارا فوج بہ گند اِیت آ مارا چست کنت جنت ءُ بارت بُنجل ءَ بیھار دنت لَٹ ءُ کُٹ کنت –
مھلوک ءِ گوشگ اِنت اگاں شپ ءِ وھد ءَ یکے نادُراہ بہ بیت آ یکبرے پوج ءِ گور ءَ بہ روت اجازت بہ گپت نی بروت اگاں اجازت نہ گپت آ جنگ بیت –
دشت ءَ ناں شریں نادُراھجاہ ھست پہ الاج ھاتر ءَ نانکہ ھال ایوالی آسراتی ءَ ھرچیز ءَ چہ زبھر اِنت
آیانی گوشگ اِنت وھدے کہ مردم ھمے دمگی وزیر واجھانی گور ءَ شُتگ اَنت آیانی گْوشگ اِنت کہ اے مئے دست ءَ نہ اِنت ما ھچ کُت نہ کن ایں ءُ فوج گور ءَ رو ئے آ مارا بیھار دنت –
ھمے وڑ بلوچستان ءِ دگہ ھند ءُ دمگانی ڈول ءَ دشت ءِ نندوکیں مردمانی زند پہ تکانسری گوزگ ءَ اِنت-
زانگ بہ بیت بلوچستان ءَ گوست ءَ ھم میتگی ھند ءُ دمگاں پوجی چیک پوسٹانی سر ءَ ایراد گرگ بیتگ اَنت بلے نانکہ چیک پوسٹ وتی جاہ ءَ ھلاس بیتگ نانکہ پوجی زوراکی ھلاسی ءِ گندگ ءَ اتکگ اَنت-
