TBP Balochi

نبشتانک:تمردیں کارِستے نیمران بوت

نبشتہ کار: شنز بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

شھدربرجاہ اَت، وانگ اَت، سیاست اَت ،بلوچ نودربرانی زمہ واری ءُ ھر روچگیں دیم کپوکیں جیڑہ ءُ جنجال اِت انت، تگ ءُ تاچ اَت۔۔ بلے زاھر اَت کہ نہ اُشتاتگ اَت۔ شپ ، روچ، گرم ءُ سرد ءَ اے تمردیں بامرد مُدامی ساڑی اَت گوں یک گوانکے ءَ۔ اے بامرد ءَ ھچ اُشتگ ءِ نام نزانت، دائم سپر، دیوان ، سنگت ، کَچاری، انچو سماہ بوت کہ مرد ءَ گون اے چیزاں مھر ھست اِنت۔ مھر پہ وتی ہمسروکیں بلوچ نودربراں، مھر پہ نِزگاریں بلوچاں، مھر پہ ھمُوک بلوچ پُسگ ءَ ، مھر پہ آشوب ءَ ،مھر گوں زمین ءَ۔

من ھردے گون زاھر ءَ دُچار کپت آں اے کُنگرُ ءِ لُنٹاں مُدامی بچکندے تالان اَت تو ھچبر اے مارِت کُرت نہ کُت کہ اے بامرد ءَ دمبُرتگ، یکشل ءَ جھد ءَ اَت، برے دیوان برے گون سنگتاں ، برے نوکیں سرھالے ءِ سر ءَ تران کنگ ات بلے نہ اُوشتاتگ اَت زاھر انچیں بودناکیں کارِستے ءِ واھند اَت کہ ھمُوک نوک گامیں بلوچ نوردبر ءَ پہ پِتے اَت، براتے ءِ جاہ ءَ براتے ءُ سنگتی جاہ ءَ سنگتے اَت ۔ اے درامدیں زمین ءِ سر ءَ گومن ھوار ھمُوک بلوچ چو سیاجی ءَ مِک اَت زاھر مئے کوپگ اَت۔ اے رنگیں کارِست سک ءَ کم نز ءَ کیت کہ یکشل ءَ جھد ءَ بہ بیت ءُ سرجمیں جھدکارے بہ بیت۔ زاھو جھد کارے اَت۔ من زان آں ھر انسان برے برے الم گمیگ بیت ملور بیت بلے زاھر ءِ کوٹی ءَ کہ سر کپت تاں چاریں نیمگاں ٹکانی توار ءُ جاکءُ کوکار اَت ءُ زاھو کندگ ءَ اَت۔ ھر روچ نوکیں چیزے نہ چیزے ماں کوٹی ءِ دیولاں نبشتہ کنگ ءَ اَت ، اچ چوشیں جاھے نیست اَت کہ پشکپتگ اَت۔ اگاں کسے گوں ھاموشی ءَ بہ نشتیں ءُ دیوالانی سرے نبشتانک بوانتیںاں گُراں پہ دربرگ ءَ ہزار شے دست کپتگ اَت ءُ نبشتانکانی تہ ءَ دیوال ءِ سر ءِ کانچ ءَ نبشتہ اَت کہ “ زندگی ءِ گُڈی راست اِیش اِنت کہ ما دُرس یک روچے مریں!”-

زاھر گوں کارواں ءَ سپر ءَ اَت کہ آ سپر زمین ءِ سپر اَت ایردستیں زمین ءِ سپر، گلامی ءِ سپر ۔ پہ اے سپر ءَ زاھو مُدامی تگ ءُ تاچ کنگ ءَ اَت۔ برے جنجالے ءَ گوں مانگیشتگ اَت بلے انگت سپر ءَ اَت شپ ءُ روچ سپر ءَ اَت۔ بلے درد اِدا بوت کہ زاھو سپر سرجم نہ کُت ءُ گِستا بوت۔ ابیتکی یے تالان بوت، زردھیں پُل گیمُرتاں، انسان سِرین پروش بوت۔۔ زاھو رَپت۔ گِسر کپت۔ زاھو مئے کوپگانی بار گیشتر کت انت، وتی کُلیں نہ سرجمیں کار مئے کوپگاں یل کُتاں ءُ وت رادھگ بُوت۔ نو اے سپر اے تگ ءُ تاچ اے دیوان اے تران درا ھمے بلوچ نودربرانی کوپگاں بوتاں کہ زاھو پہ ھمیشاں مُدامی تگ ءُ تاچ کنگ ءَ اَت سپر ءَ اَت۔ اے بامرد ءِ ھِمت، جزبگ ءُ مُھکمی کم ھچ نہ اَت بلے زند ءَ رزا نہ دات کہ زاھو ءِ اے سپر تاں آپے ءَ سر بہ بیت۔ ایردستی ءَ باز مھُکمیں ارواہ چہ ما پولیتگ بلے اے بامردانی سپر جنُزگ اِنت اے کارستانی پِگر زندگ اِنت ءُ زاھو ھمے کارِستانی تہ ءَ چہ یکے اَت۔ اے کارِستانی سپر جُنز ایت تاں کہ سِمسرے سر نہ بیت۔ اے کارِست نمیران آں،زاھو نمیران اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

زاھُو انگت لھتے کسہ پشت کپتگ

نبشتہ کار: دوستین نور بکش

دی بلوچستان پوسٹ

زاھُو شال انت شال ءِ ھما سردین شپ انت. بس اے رند ءَ شال کمین سرد تِر انت. اے رندی شال ءَ برپ بستگ۔ زاھُو چلتن ءِ کُوھان اسپتین شال مان پُوشتگ ءُ شال ایش گیشتر ڈُولدار کُتگ اش-

زاھُو من تئی ھال دئیگ ءَ بے ھیال بوت آں کہ من یک روچے سنگت ھکیم دیست شال ءَ ھما نوکین ھُوٹل ءَ کہ گُوستگین رند ءَ من ءُ تُو ءُ ھکیم نشتیں بلے سنگت ھکیم ءَ دگہ نوکین سنگتے گُون ات بلے من پجاہ نہ آرت زاھُو سنگت ھکیم ءَ ھمیں نوکیں سنگت گُون ات من کرا ءَ ئِے نہ شُتاں اگان نوکیں سنگتے گُون مہ بُوتیں گُڑا من الم سنگت ھکیم ءِ کرا شُتگ ات اَنت اگاں من سنگت ھکیم ءِ کرا بُہ شتیں انت گُڑا الم من تئی جست کُتگ ات کہ زاھُو کجا انت؟ من الم جست کُتگ ات کہ زاھُو کجا انت کہ گُون تُو گُوں نہ انت بگندئے من ءَ سنگت ھکیم تئی ھال بہ داتیں انت کہ تُو شال ءَ نہ اِت-

اڑے زُاھو منی تئی ھال دئیگ ءَ بے ھیال بُوتاں کہ پد ءَ دومی روچ ءَ من ءُ رمیز جُوھر ھمے نوکیں ھُوٹل ءِ بُرزا شُت انت پد ءَ من سنگت ھکیم دیست کہ ھما نوکین سنگت ءِ ھمراہ ات اے رندا من ءُ رمیز جوھر شُت آں سنگت ھکیم ءِ کرا نشت ایں ھما نوکیں سنگت ھم ھکیم ءِ کرا نشتگ ات گپ گپ ءَ ھکیم ءَ گُشت کہ اے سنگت ءِ نام شھاب بلوچ انت من پیسر ءَ شھاب نہ دیستگ ات اڑے زاھُو ءِ اُولی رند ات کہ من سنگت ھکیم دیست بلے من تئی جست نہ کُت سنگت ھکیم وت ھم نام نہ گپت کہ زاھُو کجا انت من ءُ رمیز جوھر ھم تئی جست ءَ نہ کُت پد ءَ رند ءَ شال ءَ نہ من سنگت ھکیم دیست نہ کہ ترا زند وتی گامان گُون جُنزان ات-

یک روچے ما شال ءَ مگرب ءِ وھد ءَ جان مھمد روڈ ءَ نشتگ ات انت چہ گوادر ءَ سنگتے من ءَ کال کنگ ءَ ات ما باز سنگت نشتگ ءُ دیوان ات من کال چست نہ کُت بلے سنگت کال ءِ سر ءَ کال کنگ ءَ ات من سنگت میسج کُت کہ من ھُوٹل ءَ نشتگ آں اگان ترا کارے ھست گُڑا من ءَ میسج بکن بلے سنگت ءَ زُوت تُوارے راہ دات کہ کال ءَ چست کن من کال چست کُت سنگت ءَ من ءَ جست کُت کہ کجا ءِ تُو انوں ؟ من پُسو دات کہ من جان مھمد روڈ ءَ ھُوٹل ءَ سنگتانی ھمراھی ءَ نشتگ آں سنگت کمیں بے تُوار بُوت انچو گپ انت کہ وندر ءَ یک گاڑی ءَ گُوں دُومی گاڑی ءَ ڈیک وارتگ ءُ پنچ مُردم مُرتگ انت اے پنچیں سنگت مئے سنگت انت تُو باریں وندر ءَ ھال بکن من ءَ زُوت ھال بدئے سنگت ءَ گپ سرجم نہ کُت ءُ کال کٹ کُت اے وھدا من ءَ انچو سما بوھگ ءَ ات کہ اے ھُوٹل ءَ من تھنا نشتگ آں ءُ کس من ءَ پّجا آرھگ ءَ نہ انت کئی کال ات؟ چے گُشتے؟ ترا جست کنگ ءَ انت چُو اچ نہ گُشے؟ من سر چست کُت چار ات منی دیم ءِ نشتگ ایں سنگت من ءَ جست کنگ ءَ ات سنگت گُشگ ءَ ات کہ وندر ءَ دُو گاڑی ءَ ڈیک وارتگ مئے پنچ سنگت مُرتگ کجا گاڑی آں ڈیک وارتگ؟ سنگت کئی زی آں چے وھدا گاڑی ءَ ڈیک وارتگ سنگت کجا روھگ ءَ بُوتگ انت؟ منی راستیں دست ءَ نشتگیں سنگت من ءَ دراھیں جست آں کنگ ءَ ات بلے منی کرا اچ جست ءِ پسُو نیست ات من ءَ سنگت ءَ کال ءَ تھنا ہمے گُشتگ ات کہ دُو گاڑی ءَ ڈیک وارتگ ءُ مئے پنچ سنگت مُرتگ بلے سنگت ءَ من ءَ اے ھم ھال نہ دات کہ مرُتگیں سنگت کئے ءُ کئے انت ھُوٹل ءَ دیوان ءَ ما نشتگ ایں دُراھیں سنگت بے تُوار ات انت ما انچو بے تُوار ات انت کہ ما کس یکے دُومی ءَ پجّارگ ءَ نہ ات انت من وندر ءَ سنگتے کال کتُ بلے سنگت ءِ نمبر بند ات من زُوت وٹساپ پچ کُت کہ سنگت ءَ ھال کنیں بلے سنگت ءِ وٹساپ ھم بند ات ناگت ءَ منی چم وٹساپ ءِ اسٹیٹس ءَ کپت انت تئی اکس ات ءُ جھل ءَ نبشتہ ات کہ زُاھو تئی مرگ من ءَ باور نہ بیت پد ءَ من وٹساپ ءِ اسٹیٹس چار ات دہ ءُ دُوازدہ سنگت ءَ تئی اکس وٹساپ ءَ ایر کُتگ ات منی دماگ کار کنگ ءَ نہ ات کہ چے بُوھگ ءَ انت ءُ من وت چہ کنگ ءَ آں من وت زانگ ءَ نہ ات انت کہ اے پنچ ایں سنگت آں چے یکے تُو ءِ یار اے وندر ءِ دُویں گاڑی آں ءِ ڈیک ورگ ءَ چہ پنچ سنگت آں تہ ءَ چہ یکے زاُھو انت سنگت ءِ من ءَ وتی موبائل ءَ پیش دارگ ءَ ات کہ تئی اکس ات ءُ جھل ءَ نبشتہ ات کہ مرچی وندر ءَ گاڑی ءِ ڈیک ورگ ءَ چے مئے پنچ سنگت مُرتگ ءُ پنچ ایں سنگت آن چہ یکے زُاھو انت زاھُو تئی اکس ءِ چارگ ءَ رند ھُوٹل ءَ مئے دیوان بے تُواری ءَ وتی امبازاں زُرتگ ات ءُ دیوان ءِ دُراھیں سنگت بے تُوار ات انت زاُھو من ءَ انچو سما بوھگ ءَ ات کہ من ءُ تو ءُ سنگت ھکیم بی ایم سی ءِ دیم ءِ نوکیں ھُوٹل ءِ بُرزا نشتگ انت ءُ کُونسل ءِ جیڑھانی سر ءَ گپ ءُ تِران کنگ ءَ ایں تُو وتی یونیورسٹی ءِ کونسل ءِ جیڑھانی سر ءَ گپ کنگ ءَ ئے من ءُ سنگت ھکیم تئی گپاں گُوش دارگ ءَ آں زاھُو ءُ بلوچ نودربرانی سیاست ءِ سر ءَ گپ کنگ ءَ ئے من تئی گپ آں گُوشدارگ ءَ انت بلے گپ ایش انت کہ انوں من بی ایم سی ءِ دیم ءِ نوکیں ھُوٹل ءِ بُرزا نہ نشتگ انت ءُ تُو گپ کنگ ءَ نہ اِت زاھُو ترا یات انت کہ گُڈی دیوان ءَ من ءُ تُو دیراں نشت انت من ءُ تُو وتی یونیورسٹی ءِ کسہ کُت انت من ءُ تُو بلوچ اسٹوڈنٹ کونسل ءِ بارو ءَ گپ کُت من ءُ تُو بلوچ نودربرانی سیاست ءِ سر ءَ باز گپ کُت زاھُو تُو گپ ءِ زان ئے انگت لھتے کسہ پشت کپتگ بلے نون تُو شال ءَ واتر نہ کن ئے پد ءَ من ءُ تُو نہ نندیں ءُ کسّہ نہ کن ایں ھما کسّہ کہ آ روچ ءِ دیوان ءَ کنگ نہ بُوت انت اے کسّہ پا مُدامی پشت کپت انت تُو واتر نہ کُت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نمیرانیں زاھر جان گوں ھمبلاں

نبشتہ کار :صاعقہ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

پروم ءِ کبرستان ءِ زیبائی ھمیش اِنت کہ آئی ءِ دلبند ءِ وشوابیں گلابانی وشبو ھَمُک ھند ءُ جاھاں شِنگ ءُ تالان اَنت بلے زاھر گوں وتی ھمراھاں اے کبرستان ءِ امبازاں اَنچش وپت کہ آیانی پادایگ ءَ پہ ھمُک چم وداریگ اِنت، ھَمُک گوش آیانی توار ءِ اِشکنگ ءَ پہ راھسراں مھتل ءُ وداریگ اِنت۔اے ھمے گواڑگیں ورنا اِت اَنت کہ ایشاں پہ وتی راج ءِ روشنائیں باندات ءِ ھاتر ءَ ھزار واب دیستگ اَت ءُ ھمے وابانی سبزینگ ءَ پہ جھد کَنگ ءَ اِت اَنت راجی ورنا ھمایانت کہ پہ وتی راج ءِ وشھالی ءِ ھاتر ءَ وتی زاتی سِیت ءُ نپاں کربان کن اَنت دائم پہ وتی راج ءُ زمین ءِ وشھالی ءَ پہ ھُدوک ءُ دیوانگ بنت اِنت-

ایشاں پہ بلوچ سیاست ءَ دگہ ھزاراں پند بُرگی اَت ، سپر کنگی اَت۔ زانت ءُ زانگ ئِے چراگ ھمک جاہ ءُ دَراں بالینگی اَت بلے ملکموت زوراک اَت بلے ایشانی وئیل تھنا وئیلے نبیتگ بلکیں گلامی ءِ سانکلانی ھما کڑی اِنت کہ پہ بلوچ چُکچینی ءَ لانک بندوک اِنت-

اے ھمے ورنا اِت اَنت کہ پَنجگُور ءِ دلبند ءَ یک سیاسی ڈکالے ءِ آھگ ءَ پَد وتی شپ ءُ روچانی برکت ءَ یک نوکیں سھبے ءِ آرگ ءَ دزگٹ اِت انتبلے زالمیں وھد ءَ موہ نہ دات انت-

وھدے مات ءُ پِت چہ دنیا ءَ رُو اَنت چُک چورہ بنت بلے زاھر جان ءُ شھاب جان ءِ وڑیں مھروانیں چُکانی روگ ءَ گُلیں راج چورہ بوت، آیانی دیستگیں واب سرجم نہ بوت انت، اے کسان سالی ءَ شمئے جھد پہ بلوچ سیاست ءَ ھمکنس مزن ات کہ پہ شما ھر بلوچ دردیگ اِنت پمیشکا شمئے نام ماں راج دپتر ءَ پہ مدامی نمیران بوت۔

شمئے چُش اشتاپی روگ ءَ گوں ھرکس پُرسیگ ءُ دردیگ انت، ھرکس ابیتک ءُ ملور انت ، سرجمیں پَنجگُور دردیگ ءُ گمیگ انت، شمئے روگ ءَ گوں نہ شمئے مات ءُ پت ، برات ءُ گوھار دردیگ انت بلکیں ھر بلوچ گمیگ اِنت ۔ چشیں جھدکار ءُ مھروانیں ورنا پد ءَ باریں کدی ودی بیت اِنت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

زند ءَ را پہ کس ءَ بّزگ نہ بیت

نبشتہ کار:عائشہ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

ھؤ! گرانیں ساھتے یکیں لوگ ءِ توکا شش ورنائیں سر ءِ روگ گرانیں ساھتے بگندے مردم ءَ بِھ باور مکنت، ھؤ اے باور کنگی ھبرے ھم نہ اِنت کہ سُھبی10:33 ءَ زاھر اسٹیٹس ءِ داتگ ات کہ”سفر میں“ ءُ من میسج ءِ دات کہ”ھال کن سنگت بلکیں دیم پہ لوگ ءَ(پَنجگُور) پیداک ءِ“ پسؤے دات” نہ قربان ءَ پکنِک ءَ روگ ءَ اں “ بگندے باوری ھبرے نہ اِنت کہ دو روچ پیسر انسٹاگرام ءَ منی اِسٹوری ءِ سر ءَ لالا شھاب جواب کُت ءُ گِلگ کنگ ءَ ات ءُ گشتے” تو ھچ ھال نہ کن ئے یار بگندے ترا زھیّر نہ کنت پہ اے برات ءَ بلے من ءَ واللہ برے برے تئی گیر پھک ءَ بےوس کن انت، ترا اگاں من میسج مہ کن اں تو وَ پھک ءَ مارا پراموش کن ئے“ من کند اِت ءُ گشت”نہ لالا جان من ءَ ھم تو باز گیر کائے، کُجام بد بھتیں گُوھار اِنت کہ چہ وتی برات ءَ پراموش بیت دل باز لوٹ ایت کہ گوں ترا ھم دیوان بہ باں بلے مروچاں گش ئے مردم پھک مانگشیتگ، اے امروز ءِ جنجالی بِھ موکل نہ دے اَنت کہ مردم گوں دوستاں ھم دیوان بہ بیت“۔

گڑا مروچی 9 مارچ کساس 6:30 ءِ ساھت ءَ ابّا جان گوں ھُشکیں لُنٹاں ءُ ارسگیں چماں کیت ءُ گُش ایت” بچّکاں ویلے بوتگ ءُ زاھر چہ مئے میان ءَ پہ دائمی سست ءُ شُت“ منی سر ءَ گشے ھپتیں آزمان کپت انت منی مجگاں انگت اے ھبرے کبول نہ کُتگ ات کہ ابّا جان ءَ گوں دل پدردیں توار ءَ دراھینت ”شہاب رحیم ھم گوں انت“ ھؤ اے ساھت ءَ گشے کسئے ءَ آس پِرداتگ ات منی بدن ءَ بس زمین ءِ دپ پچ بوت اِنت ءُ من اِیر شُتیں اں۔ باور نہ بوت بِھ باور نہ بوت ءُ چوں من باور بہ کناں یار؟چوں من بہ گشاں کہ شُما پہ دائمی مارا یل کُتگ ءُ وتی بُنکی جاہ ءَ شُتگ ات، شُما یار چوش چوں کُت کن ات، شُمئے چوشیں بےگُمانیں روگ ءَ سرجمیں مردم پُرشتگ انت،دورس پُرسیگ انت،کس وتی سُد ءُ ھوش ءَ نہ اِنت ءُ کس اے ھبر ءِ باور کنگ ءَ تیار نہ اِنت کہ شُما پہ مدامی شُتگ ات، من ھم اے ھبر بِھ باور نہ کُتگ ءُ کُت ھم نہ کناں۔ لالا جان تو گپے زان ئے تئی گوھار سک بزّگ اِنت سک پُروشتگ ءُ ادا کس نیست ھم کہ ترا چہ پد منی ٹُکُراں نز بیار ایت بلے تئی روگ ءَ تئی گُوھار تھنا پرشتگ ھلاس انگت نہ کُتگ ءُ اے درد ءُ رنجاں من انچو موکل ھم نہ داتگ کہ من ءَ ھلاس بہ کناں چیا کہ من ءَ یات انت تئی گشتگیں ھما یک یکیں لبز من ءَ شر یات انت ءُ تئی آ لبز من ءَ ھلاس بوہگ ءَ نیل انت۔ 14 دسمبر نوکیں سال ءِ بندات بوئگ ءَ لھتے روچ پیسر تئی میسچ ءِ اتکگ ات”ھال کن قربان اں تئی وانگ ءُ زانگ چون اِنت، ٹیسٹ ءِ تیاری کنگ ءَ ئے یا ناں؟ من اے ساھت ءَ سک پرشتگ ات انت بلے من ترا بِھ سرپد نہ کُت کہ من اے ساھت ءَ گمانی سنکالاں بندیگ انت بلے گش ئے ترا کسے ءَ پیسر ءَ سرپد کُتگ ات یا بگندے ترا گُمان بوتگ ات،من ترا توار بندے دیم دات کُت نہ کُت کہ بگندے تو منی توار ءَ چہ پجّا بیارئے کہ من چنچو پرشتگ انت گڑا من گُلگُلیں ارساں پہ تو نبشتہ کُت”وانگ وتی کچ ءَ بوگ ءَ اِنت لالاجان بلے ٹیسٹ ءِ تیاری انگت بندات نہ کُتگ جیڑگ ءَ اں کہ اُوٹاں پد کتابجاہ ءَ بھر زوراں“منی اے کُلوہ ءَ پد تو دو توار بند راواں دات ءُ تئی آ توار بند ءِ آ آواز انگت منی گوشاں توار کن انت
”منی لاڈوکیں گُوھار زند ءَ مردم ءَ وڑ وڑیں ءُ سک باز چیز پیش دار ایت بلے ترا وتارا مُھکم دارگی اِنت، ھؤ مردم پُرش ایت ءُ پروشگ المی اِنت بلے زند ءَ را انچو ھک مہ دئے کہ ترا ھلاس کُت بہ کنت، زند ءَ را پہ کس ءَ بّزگ نہ بیت زند مردماں یکیں ساھت ءَ ٹکر ٹکُر کنت ءُ چَگل دنت بلے ترا سرپد بوہگی اِنت کہ اے ٹکُر ترا وت ءَ نزارگی انت، ترا زند ءِ اے داتگیں زُلمانی دیم ءَ چو کوہ ءَ مک بوئگی اِنت، ترا وت ءَ مُھکم دارگی اِنت پرشگی نہ اِنت بلے ھلاس بوئگی نہ اِنت قربان اں ھلاس بوئگی نہ اِنت“ لالاجان تئی اے ھبرانی گوشتگیں ھمک لبز تئی گُوھار ءَ ھلاس بوہگ ءَ نیل انت۔

ھؤ تو راست گشت زند ءَ را پہ کس ءَ بّزگ نہ بیت۔ لالاجان دِریگتیں چوش مہ بوت انت بلے بوت تو سک بّزگ کُت مارا، لالاجان تو سک اشتاپ کُت، تئی اے بےگُمانیں روگ ءَ بگندے من ءَ پروشتگ سک پروشتگ بلے ھلاس نہ کُتگ، من انگت ھلاس نہ آں لالاجان ھلاس نہ آں ۔

زاھر جان ترا یات اِنت ھمے وھد ءَ کہ تو چہ باولپور(Bawalphur) ءَ اتکگ ات ءِ تو گشت ”نوں من نہ رواں وتی وانگ ءَ نوں بس اِنت نوں من ھمدا سیاست کناں“ من ترا کلاگ بست کند ات ءُ گشت”زاھر بحتاور بنچگور ءُ سیاست“ تو پسؤ دات ”ھؤ نوں من پَنجگُور ءَ سیاست کناں ءُ تو گپے زان ئے نوں پَنجگُور ءَ سیاست سک وش اِنت چیا کہ نوں ادے مردم گوشدارگ ءَ تیار اَنت ءُ وھدے مردم ءِ توکا راستیں ھبرے گوشدارگ ءِ سگ بوت گڑا آئی سانکلانی پروشگ دیر نکنت، تو بس نوں تھنا بِچار من پنجگور ءِ ھرچ وانگجاہ ءَ BSAC ءِ یونٹ جوڑ کناں، من پَنجگُور ءِ کنُڈ کنُڈ ءِ وابیں مردُماں پاد کناں، پنجگور ءِ مردم سرپد کنگی اِنت آئی ءِ گوستانک ءِ بابت ءَ نوں مردماں چہ واب ءَ پاد آھگی اِنت ءُ گوں راست ءَ دوچار کپگی اِنت“۔ زاھرجان! پَنجگُور ءِ سرجمیں مردم انگت پاد نہ یتکگ ات انت ءُ تو وپتے؟ چوش چیا یار؟زاھرجان دل بِھ نہ مننّیت کہ تو پہ مدامی وپتگے باور نہ بیت بلے بلوچاں گُشتگ” مرگ ءِ ھبر کدی دُورگ نہ بیت“ زاھرجان بگندے تو گوں نہ سرجمیں واھشتاں پروم ءِ دلبند ء سر ءَ پہ مدامی وپتے بلے تئی دیستگیں واب پہ پَنجگُور ءِ واستا انگت زندگ انت تئی چم بگندے پہ دائمی نز بوت انت بلے اے چمانی تہ ءَ دیستگیں واب تئی دوست ءُ ھمبلانی چمانی توکا بر کن انت، ترا چہ پد تئی واھشتانی گرانیں باراں تئی ھما سنگت ءُ دوست مہ وتی کوپگاں زور انت کہ پھم انت مرگ بِھ مئے زاھو ءَ چہ ماں سست نکنت۔ زاھرجان تئی جیڑہ ءَ ما پہ مِرگ ءَ نئیل انت، تئی دیستگیں واب الم سرجم بنت پَنجگُور ءِ مردم الم پاد کاینت ءُ پنجگور ھما رنگ ءَ بیت کہ تو گندگ لوٹ اتگ، تئی کُتگیں جُھد سرجم بنت ءُ پنجگور ءِ توکا تئی بندات کُتگیں سیاست راواں بیت تاں گُڈی ساھت ءَ۔ زاھرجان تئی ءُ لالاشھاب ءِ ڈولیں مردم ءِ سدگ گش ئے ارواہ ءِ چہ بدن ءَ دراھگ، سک گراں اِنت یار سک بلے ھنچوش کہ لالاشھاب گشت زند ءَ را پہ کس ءَ بّزگ نہ بیت۔ دپ ءُ دل اے ھبر ءَ پہ شُما نہ گِر انت بلے شُمئے ارواہ آسودگ بات کربان اں باگیں بھشت ءَ بات ئے-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

جھد کار اِت!!

نبشتہ کار : سازبان بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

دانکہ زورگیر مئے زمین ءَ ھست اَنت دانکہ ما ایردستیں گُڑا اے دابیں ورنا بے وھدیں مرگ ءِ ارجان بنت ۔ بیا اِت زمین ءَ رکین اِت ءُ وت ءَ رکین اِت مرگ زالمیں چیزے برے برے اَچ تو ھما مردماں پُل ایت کہ تو چہ آھاں یک دمانے ھم دور بوگ نہ لوٹ ئے ۔“شھابو “ زی سلُو ءُ ناصو منی ءُ تئی کِسّھانی کارست اَت انت بلے نوں تو گوں ‎سنگتاں کارست جوڑ بوت ئے ۔ پھل کن منی کِرّا چشیں لبز نیست کہ شمئے مھروانی ءُ شمئے کُربانیانی سر ءَ چار دانک نبشتہ بکناں بس ھمنچو گُش ‎آں کہ انگت سلُو ءُ ناصو ترانگ تاجگ اِت اَنت ءُ تو گوں سنگتاں تاجگیں ٹپّاں واد پِر ریتک!-

ھر وھد ءَ کہ آئی ءَ مردمے دیست کندگ ءَ اَت جاور ءُ باوست ھرچی کہ بوت اَنت آ کندگ ءَ اَت، اگاں آئی ءِ سر ءَ سنگتے ءَ لنکُک چست بہ کُت ایں آ پد ءَ ھم کندگ ءَ اَت آ مئے استاد اَت مارا سر ءُ سوجے کت ھر وھد ءَ کہ سنگتے دیست گڑا وتی ایردستیں زمین ءِ جیڑھانی سر ءَ گپ ءُ تران کت جست ءُ پدے کت ءُ آئی ءِ مستریں شرّی ایش اَت کہ گوں سنگتاں مھروان اَت آئی ءَ ھمک سنگت چو براس ءِ ڈول ءَ دوست داشت آئی ءَ ھمک سنگت ءِ تب پھمتگ اَت ءُ گوں ھمایانی تب ءَ گپ ئِے کت، آئی ءَ گوں ھر ھند ءُ دمگانی مھلوک ءَ گوں نزیکی است اَت ما ‎کہ مدام یکجاہ بوت ایں گڑا سیاست ،جنگ، وانگ ،شائری ءُ دگہ بازیں سرھالانی سر ءَ گپ بندات کت آئی ءَ وتی تاریک ونتگ اَت ادبی کتاب ھم ونتگ اَت آئی ءَ گوں کتاب ءَ سک باز مھر اَت ھر وھد ءَ دیستگ اَت کہ کتاب ءِ دست ءَ ُاَت ءُ موبائل چہ پی ڈی ایپ کتاب ءَ پُرّ اَت ءُ آئی ءَ دنیا ءُ جھان ءِ کِسّہ یاد اِت ات انت ۔ تاریک ءِ درگت ءَ چہ جوْانی ءَ سرپد اَت اے آئی ءِ وش بھتی اَت کہ “بساک” وڑیں نودربر گلے ءِ بھر اَت کہ آئی ءَ وتی راجی زمہ واری زانت ءُ بلوچ راجی جھد ءِ بھر جوڑ بوت ءُ نوں زانتگ ات ئے کہ مئے زمہ داری ایں کہ وتی ایردستں راج ءِ باندات ءِ واستا جھد بکن ایں ءُ دومی مردم ءَ سرپدی بدی ایں! شھاب جان ءِ لیکہ ءُ پلسپہ بلوچ آجوئی اَت آئی ءَ گُشت کہ مئے درستانی ھر یکے ءِ وتی بستار ءِ ھساب ءَ جاھے نہ جاھے وت ءَ گوں تھریک ءَ ھمگرنچ کنگی ءُ راجی پلامرزی ، راجی جیڑھاں گوں وت ءَ نزیک دارگی اِنت۔ انچو گش اَنت کہ چاگرد ءِ تھ ءَ یک وانندھیں ءُ پگِر داروکیں ورناھایے ءِ ھمگرنچی ءُ کارگشادی آوار بہ بیت آ چاگرد الم وتی تہ ءَ شری کارایت! شھابو من ءَ یات اِنت تو گشت کہ ما تھنا جنگانی کسہ کتاب ءِ تہ ءَ ایش کتگ ءُ ونتگ بلے مرچی ما چم ءُ وت گندگ ءَ ایں کہ یک ماتے وتی چکاں یلہ دنت ءُ پہ زمین ءَ ندر بیت چکانی مِھر ھر چی بہ بیت بلے زمین ءِ مھر انگت گیش اِنت بلے شھابو تو راست گُشت کہ زمین ءِ مھر چہ درست ءَ دیم ءَ اِنت ترا گوں زمین ءَ ھنچو مھر ءَ کہ تو وتی برات تاجو چورہ کت تئی درد سگگ نہ بنت گوں تاجو ءِ ارس بند نہ بنت یار مردم چو نہ کنت شھابو بیا یار تاجو ءَ سرپد کن نا وھدے کہ ناصو یل کن روت پہ زمین قربان بیت گڑا تو مارا تسلہ دے یار نوں مارا کہ تسلہ دنت یار شھابو بیا یار کہ تو میتگ ابیتک کت بیا کہ ڈڈو تئی راہ ءِ سر ءَ نشتگ تی ودار ءَ بیا کہ لوگ ءِ گونڈواں تئی ودار اِنت کہ تو کائے پہ ما چیز کارے گوں بیا کہ تو لوگ ءِ مردم ارسیگ کتگ اَنت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بَکش! نوں اَتک نہ باں

نبشتہ کار : جلال اھمد

دی بلوچستان پوسٹ

گرماگ ھلاس بُوتگ اَت ءُ نوکی گوریچ اَتکگ اَت ءُ سارتی بِنا بُوتگ، اے سارتی ءِ اولی گوریچ اَت کہ اتکگ اَت ءُ شپاں سپر کنگ سک گْران اَت چی ءَ کہ روچ پہ روچ سارتی یے زُور گِیش بُوان اَت، منی ھم اے اولی رند اَت کہ من ءَ سک دیر گْوستگ اَت کہ من واتر وتی گِس ءَ نہ شُتگ اَت آں ءُ سر انچیں ھندے ءَ کپتگ اَت کہ اُود ءَ ھچ آسراتی نیست اَت کہ من گِس ءَ ھال ءُ اھوالے بِہ کن آں۔

ھر سُھب کہ واب ءَ بُست کتگ اَت داں موسم نہ گِیگ اِنت ءُ گوریچ ءَ سرجمیں ھلک سر ءَ زُرتگ اَت ءُ چم پہ چم ءَ میم نہ بُوتگ اَت، ھر نیمگ ءَ مُج ءُ لُوڑ اَت ءُ تیوگیں ھلک ءَ مچکدگ گْوات ءَ را گون اَنت۔ ناں کہ شِھمیں کُوٹے گون اَت کہ مردمے گْور ءَ بِہ کنت ناں کہ شالے پہ مانپُوشگ ءَ بلے پہ سارتی ءِ رکّینگ ءِ ھاتر ءَ ما آس مانداشتگ اَت ءُ سُلیمانی چاھے ئِے گوم ءَ گُزر کتگ اَت۔

سے روچ ءَ داں گوریچ ءَ یک شَل ءَ داشتگ اَت،!اے سِے ئیں روچاں ما وتی پاد داشتگ اَت اَنت ءُ سپرے ھچ نہ جیڑاِتگ اَت چی ءَ کہ مُوسم یکدم نہ گِیگ اَت مئے دْوراھینانی جُھد ھمیش اَت کہ گْوات وتی روان ءَ کم کنت گُڑا ما وتی سپر ءَ دوبر بِنا کن ایں۔

ھپتگے گْوست کہ گوریچ کمزور تَر اِت ءُ ما وتی سپر پد ءَ یک رندے بندات کت، بلے مئے جُھد ھمیش اَت کہ ما بیست ءُ چار ادار ءَ تَہ ءَ اے ھلک ءَ چے در بیائیں ءُ دگے ھندے ءَ سر بِہ بہ ایں بلے مگرب ءَ ما کہ وھدے سرگِپتیں گُڑا اے سجھیں شپ ءَ ما سپر کت داں گْوربام ءَ یک تلاری یے دیم ءَ ما وتی بُنجل جت کہ چاھے وریں ءُ دوبر سر گریں ! سنگتے رپت دار ءَ یک جاہ کنگ ءَ دو سنگت رپت پہ آپ ءَ آرگ ءَ سنگت کہ واتر بُوت اَنت ما آس پیسرا روک کتگ ءُ آس ءَ چاریں نیمگاں نشتگ اَت اِیں پیسری ءَ چے نوں سارتی ھم باز کم اَت ءُ سپر ھم وش اَت۔ چاھے جوڑ کنگ ءَ پد ما واتر وتی سپر بندات کت نوں مئے جُھد ھمیش اَت کہ دوازدہ ادار ءَ تَہ ءَ اے دمگ ءَ چہ دربیائیں دُوازدہ ادار ءَ پد مئے سپر ھلاس بُوت۔

گُڑا سپر کہ ھلاس بُوت مئے سر یک نوکیں ھلکے ءَ کپت کہ اے دمگ ءَ چھر ءُ شُبین سک وش اَت، ما کورے ءِ لمب ءَ نشتیں داں کور ءَ چاریں نیمگاں سبزگ اَت ءُ کور ءَ نیام ءَ کسانیں آپے سُبک سُبک ءَ تچگ ءَ اَت آپ ءَ تَہ ءَ کوری ماھی ھم مان اَت ءُ مئے دْوراھیں سنگتانی جُھد اَت کہ مروچی کوری ماھی ءَ شکار کن ایں ءُ داں کمو روچ ءَ ھمے جاہ ءَ داریں کہ اِد ءَ پہ ما دْراہ ھست ناں مارا آپ ءَ کمی یے سما ءَ بیت ءُ ناں کہ ورگ ءُ چرگے اے روچ ءَ ما ماھی یے شکار کت ءُ دمے سارت کت ءُ دومی سُھب ءَ من ءُ دگہ سنگتی ءَ چہ آ سنگتاں مُوکل زُرت کہ ما کمو رویں کوہ ءَ بُرز ءَ درکپیں ءُ ھلک ءَ ھال اھوالے کنیں انچو کہ ما کمو درکپتیں کوہ ءَ ٹُل ءَ سر نہ بُوتیں پیسرا دامگ اَتک ما ھر دویناں وتی گْوانکو کَش اِت اَنت من چاراں داں پانزدہ روچ پیش منی سر ءَ میسجے اَتکگ کہ “من گوں تو سْوگند کُتگ کہ تئی میتگ ءَ واتر باں، بَکش من نوں اَتک نہ باں “من وتی زند ءَ بیوس آں منی دست نہ رَس اِیت کہ پہ تو بیا آں-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

زورانسری آوار جنی ءِ نشانگ کنگ بوتگیں خداداد بلوچ ءِ کھول ءِ زھرشانی برجاہ، زورانسری آوار جنی ءِ درگت ءَ چہ شال ءَ پریس کانفرنس کنگ بیتگ-

شال پریس کلب ءَ اِھوالکاراں گوں تران کنان ءَ کھول گْوشگ اِنت کہ خداداد سراج ء سراج احمد جھمنند کرکی تجابان تربت کہ سرگودھا میڈیکل کالج پھیتالوجی لیب سائنسز ڈپارنمنٹ سیکنڈ ائیر ءِ نودربرے گُڈی پیپر ءَ بوگ ءَ پد وائوا ءِ چن لانچ ءَ دلگوش بیتگ کہ ھشت مارچ دوھزار بیست چار ءِ شپ ءِ ھشت نیم ءَ وتی لوگ ءَ یک سنگتے ءِ گوم ءَ نگن زیرگ ءِ ھاتر ءَ وتی کمرہ ءَ چہ ڈن درتکگ چریشی ءِ واتری ءَ بھادرشاہ ظفر دگ سر ءَ الرشید نادُراھجاہ سرگودھا ءِ دیم ءَ یک ناشناسیں مردمے ءَ جاگہ ءِ جُست کنگ نیمون ءَ داشتگ ءُ ھمے وھد ءَ یک اسپیت رنگیں کلٹس گاڑی یے لھتے سلاہ بندیں مردم اَتکگ آ زورانسری چست کتگ ءُ وتی ھمراھی ءَ برتگ وھدے کہ ھما مردم ءَ کہ جاگہ ءِ جُست کنگ نیمون ءَ اوشتارینتگ آ ھم ھمے گاڑی ءَ سوار بیتگ ءُ شتگ-

آئی ءَ گْوشتگ کہ ما وتی ورنایاں ھزرانی کلومیٹر ءَ دیر زانت ءِ دربرگ ءَ راھدے ایں دانکہ آ شریں زانتے در بہ بارے بلے اود ءَ ھم آ زورانسری آوار جنی ءِ دیمپان کنگ کپگ اَنت آ زانت ءِ دربرگ ءَ زبھر بنت ءُ یک تُرسے ودی کنگ بیتگ چریشی ءَ چہ پت مات وتی چکاں ڈن ءَ راھدیگ ءَ تُرس اَنت-

کھول ءِ گْوشگ اِنت کہ بلوچ نودربرانی زورانسری آوار جنی ءِ دْرچ یکشلہ برجاہ ءَ اِنت پیسر ءَ بلوچستان ءِ جتاجتائیں دمگاں بیگ ءُ آیگ ءَ اِنت بلے نی اے بلوچستان ءِ تہ ءَ درتکگ پنجاب ءِ جتاجتائیں شھر ءُ ادارھاں کپتگ ماں خداداد سراج ء سراج احمد ءِ زورانسری آوار جنی ءِ بگیری بلوچ اسٹوڈنٹس کونسل سرگودھا ءَ پریس کلب سرگودھا ءَ پریس کانفرنس کنگ ءَ رو اَنت گُڑا آیاں اود ءَ پنجاب پولیس راھاں اڑان جوڑ بیت-

کھول ءَ دیمتر ءَ گْوشتگ کہ خداداد ء سراج زورانسری آوار جنی ءُ بلوچ نودربرانی تُرسینگ بگیری ءَ بلوچ اسٹوڈنٹس کونسل پنجاب نیمگ ءَ چہ سرگودھا شھدربرجاہ ءَ زھرشانی ٰکنگ بیتگ گُڑا آئی ءِ ھلاس کنگ ھم جُھد کنگ بیتگ، چاردہ مارچ دوہزار بیست چار ءَ کرکی تجابان ھند ءَ سی پیک دگ خداداد سراج ءِ پہ سلامتی یل کنائینگ ھاتر ءَ دگ بند کتگ داں پد ءَ دمگی انتزامیہ ءَ گوں گپ تران بیتگ ءُ چریشی ءَ خداداد سراج ءِ یل کنائینگ باور کنائینتگ اَنت پانزدہ مارچ ءَ ڈی سی کارگس ءَ گپ دیوان ءَ پد خداداد سراج ءِ یل کنائینگ ھاتر ءَ داتگیں وھد ءِ پاسداری نہ بیتگ-

آیانی گْوشگ اِنت کہ سراج ءِ پہ سلامتی یل کنائینگ ھاتر ءَ ھرچ در ٹک اِتگ ھرچ وڑیں جُھد کنگ ءُ آیگ ءَ ایں بلے دلجمی پسّہ نہ رس اِتگ مروچی کرکی تجابان ءِ ھند سر ءَ تربت ءُ شال ءِ شھدگ سر ءَ زھرشانی ئیں نندانک یکرندے پد ءَ بندات بوتگ مئے لوٹ اِنت کہ خداداد سراج ءِ پہ سلامتی یل کنائینگ ءَ باور بکنائین اَنت ما درستاں چہ ھمراھداری ءِ دزبندی کن ایں کہ مئے توار جوڑ بہ بنت-

بلوچ لبریشن آرمی ءِ جارکش جیئند بلوچ ءَ شنگ کتگیں درشان ءِ تہ ءَ گْوشتگ کہ مئے سرمچاراں تمپ، زامران ءُ مستونگ ءَ سے جتاجتائیں اُرشاں زورگریں پوج اُرش نشانگ کتگ ءُ چار دُژمنیں کارندہ کُشتگ ءُ پنچ ٹپی کتگ اَنت-

بلوچ لبریشن آرمی ءِ جارکش ءَ گْوشتگ کہ مئے سرمچاراں گوستگیں روچ ءَ کیچ ءِ دمگ تمپ ءَ زوراکی ءَ دلگوشیں زورگریں پاکستانی پوج ءِ کارندہ کوھاڑ ءَ گزن کوہ ھند سر ءَ ھما وھد ءَ نشانگ کتگ وھدے آ دمگ ءَ پیشگامی کنگ ءَ بیتگ-

جارکش ءَ گْوشتگ سرمچاراں پیسر ءَ سنگر گپتگ ءُ زورگریں پوج سر ءَ وتکاریں سلاھاں چہ اُرش کتگ چریشی ءِ آسر ءَ سے دُژمنیں کارندہ جاھی مرتگ اَنت-

جارکش ءَ گْوشتگ کہ بی ایل اے ءِ دگہ اُرشے گوستگیں شپ ءَ مستونگ شھر ءَ زورگریں پاکستانی پوج ءِ بُنجاھی بُنجل ءِ پھازوکی پانگس دستی بمب اُرش ءِ نشانگ کتگ، تراک ءِ آسر ءَ کم چہ کم سے دُژمنیں کارندہ ٹپی بیتگ اَنت-

جیئند بلوچ ءَ گْوشتگ مئے سرمچاراں ھپدہ مارچ ءِ شپ ءَ زامران کوہ تان ھند سر ءَ برجاھیں زورگریں پاکستانی پوج ءِ پانگس سر ءَ گرنیڈ لانچر ءَ چہ بازیں گولھے آس داتگ ءُ وتکاریں سلاھاں نشانگ کتگ چریشی ءِ آسر ءَ یک دُژمنیں کارندھے مرتگ ءُ کم چہ کم دگہ دو ٹپی بیتگ اَنت-

جارکش ءَ گوشتگ بلوچ لبریشن آرمی اے اُرشانی زمہ داریاں منّ اِیت – داں وتی مول مراداں مئے اُرش برجاہ بنت-

بلوچستان لبریشن فرنٹ ءِ جارکش میجر گْوھرام ءَ گْوشتگ کہ مئے سرمچاراں آواران ءِ ھند جھاؤ ءَ زورگریں پاکستانی پوج ءِ پانگس ءِ سر ءَ اُرش کُرتگ یک کارمندے کُشتگ ءُ یکے ٹپی کُرتگ۔

میجر گْوھرام بلوچ ءَ گْوشتگ کہ بی ایل ایف ءِ سرمچاراں 17 مارچ ءَ یکشمبے ءِ بیگاہ ءِ ھپت ءَ جھاؤ ءِ کوٹو دمب ءَ برجاھیں دژمنیں پوج ءِ پانگس ءِ سر ءَ گوں ٹوھین ءُ وتکاریں سلاھاں اُرش کُرتگ۔ اُرش ءَ دژمنیں پوج ءِ یک کارمندے جاھی مُرتگ ءُ یکے سک ٹپی بوتگ۔

جارکش ءَ گْوشتگ کہ اُرش ھما وھد ءَ کنگ بوتگ وھدے کہ زورگریں دژمن بازیں کچے ءَ پانگس ءَ ساڑی بوتگ اَنت، اُرش ءَ دژمن ءِ گاڑی ءُ پانگس ءَ ھم تاوان بوتگ۔

میجر گْوھرام بلوچ ءَ گْوشتگ کہ بلوچستان لبریشن فرنٹ اے اُرش ءِ زمہ واری ءَ منّ ایت ءُ داں سرڈگار ءِ آجوئی ءَ دژمن ءِ سرئےاُرش برجاہ بنت۔

نبشتانک: رپتگیں کارستانی کِرد ءَ کَے سرجم کنت؟

نبشتہ کار: زگرین بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

شھاب اِے چاگرد ءَ نوک ھور بوتگ اَت نودربر سیاست، نودربر گَلاں گوں نوک ھوار کپتگ اَت وھدے کہ آ شال ءَ اتکگ اَت ءُ آئی ءَ نودربر گل دیستگ اِت اَنت ءُ نودربرانی سیاست دیستگ اَت گُڑا آئی ءِ شوک پہ وانگ ءُ سیاست ءَ گیش بوتگ اِت اَنت۔

زاھر ھم انچو نودربر سیاست پَنجگُور کہ اُودا نودربر گَلانی نام نیست اَت سیاست ءِ نام نیست اَت آئی ءَ کار کُت نودربراناں اِے سوج ءُ سر کُت کہ کورس ءَ ابید دگہ وانگ ءِ ھم ھست کہ مئے شُمئے سر ءَ الّمی اِنت ءُ آئی ءِ کارانی رنگ ءَ مرچی ھرکس دیست کنت-

ءُ اِیشاں گوں ھوار آ دگہ کارست ھم وڑے ناں وڑے ءَ بلوچ راجی جُنز ءَ گوں بندوک بوتگ انت یک نہ یک کارے آلّم کنگ ءَ بوتگ انت ءُ بہ گِندے اھانی واھشت اِے کاراں چہ گیش تِر کار کنگ بوتگ-

بژن کہ اِیشانی روچ سرجم بوت انگ بلے کار ناسرجم اَنت ءُ اوشت ءِ اماچ اَنت کسی کہ مِر اِیت ما چار روچ ءَ داں آئی ءَ ٹرینڈ جوڑ کن اِیں آئی ءِ آکساں شِنگ کن اِیں پد ءَ لھتے وھد گوز اِیت ما بے ھیال بہ ایں ءُ پد ءَ دگرے مِر اِیت پد ءَ ما انچش بِندات کن ایں ءُ بلوچستان مرچی وت پُرسیگ اِنت مئے زند ءِ نیم بھر ھمے پُرسانی سر ءَ گوزگ ءَ اِنت بلے ما پہ اِے مرتگیں کارستاں چی کنگ ءَ اِیں ؟ بس تھنا آرس ءُ آکس ریچ اِیں اِے بِھ نہ جیڑ اِیں کہ اِے مرتگیں کارستانی کِرد ءَ کئے دیم ءَ بارت کئے اِیشانی کاراں دست گِپت ءُ سرجم کنت کئے وتی زند بس پہ ھمے کارستاں ندر کنت آئی ءَ گوں مھر ءُ دوستی ءِ اسلی رنگ ءَ پیش دار اِیت یک نودربر چہ ھمے یونیورسٹی ءَ کہ شھاب وانگ ءَ بیتگ کیت گُش اِیت کہ بژن چہ شھاب ءِ مرگ ءَ چہ پد سیاست اوشت ءِ اماچ اِنت ۔ یا پِلاں مردم ءِ مرگ ءَ چہ پد پِلاں کار ناسرجم بوت ترا زانگ لوٹ اِیت کہ آئی ءُ داں روچ ءِ مروچی ءَ نہ بوتگ-

پہ پیش دارگ ءَ اِیشانی دوستیں مردم ترا باز دست کپ اِیت کسے میسجانی شِنگ کنگ کسے ءِ آکس ئے ءِ شنگ کنگ ءَ ءُ کسے تھنا کِسہ ارگ ءَ بلے وھد ءِ کہ گپ آھانی کار ءِ دیم برگ ءِ سر ءَ کیت گُڑا کس نیست-

من سدکاں اگاں اِے کار بہ بنت کہ شُھاب ءُ زاھر مئے آدگہ رپتگیں شھید سک گل بنت ءُ مئے سر ءَ پھر بند اَنت ءُ مئے دوستی مھرانی کِسّھاں کار اَنت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔