TBP Balochi

جھانی رسانکدر ءَ شنگ بوتگیں تامربند ءُ ھالانی رِد ءَ اسرائیل ءِ بُرزی لشکر ءَ کَتَر ءِ بنجاھی شھر دوھَہ ءَ ھماس ءِ سیاسی کارکنانی ماڑی نشانگ کرتگ۔

تامربندانی تھا گندگ بوتگ کہ ھماس ءِ سیاسی پارٹی ءِ کارکنانی بنجاھی ماڑی اے اُرش ءِ زد ءَ کپتگ ات اوں بازیں تاوان ئیے آماچ بوگ ءَ ھوار آئی ءِ لھتے بَھر آس ھم گپتگ اَنت۔

اسرائیل ءِ میڈیا ءَ اے گپ منّ اتگ ءُ گوشتگ کہ ما کَتَر ءَ ھماس ءِ سیاسی کارکنانی جاگہ اُرش ءَ نشانگ کرتگ ، اھانی گوشگ انت کہ ھماس ءِ سیاسی لیڈر ھلیل الھیہ ءُ جبارین مئے نشانگ بیتگ انت ، اُرش پہ سوبمندی بوتگ ءُ نی اُرش ءِ ھالانی ودار ءَ نشتگ ایں ۔

ھماس ءَ الجزیرہ ءِ نیوز آرا گوشتگ کہ مئے مردم یک دیوانے ءَ دزگٹ بوتگ انت کہ اودا اسرائیل ءَ نشانگ کرتگ انت۔

اسرائیل ءَ ٹاپار جتگ کہ اُرش ءَ پیسر ما وتی کوشش کرتگ کہ لس مھلوک ءَ اے کاروائی نیام ءَ تاوان مہ رس ایت ، ما وتی چیر اندری بھر بزاں انٹیلی جنس تیز کار گپتگ ۔

گوشگ بوگا انت اسرائیل ءِ جیٹ آں 12 میزائل اے ماڑی سرا آس داتگ ۔
اسرائیل ءِ چھاردمی چینل ءَ گوشتگ اسرائیل ءِ 10 جیٹ ءَ اے اپریشن ءَ بھر زرتگ ات ۔

اسرائیل ءِ مزن نامیں مردمے ءَ گوشتگ کہ اُرش وھداں ھماس ءِ سرجمیں لیڈر ماڑی تھا بوتگ انت ۔
اسرائیل ءِ دوازدھمی چینل ءَ گوشتگ کہ بریتانیا ءُ امریکی چاریگ ڈرون اُرش ءَ چہ پیسر کَتَر ءِ ازمان سرا بوتگ انت ھمے وڑا نتانیاھو ءَ گوشتگ کہ اے اُرش ءَ پیسر ما ٹرمپ کرا سرجم موکل گپتگ ۔

کَتَر ءِ رسانکدر ءَ گوشتگ کہ دنیگا پولیس آں دو بیران بوتگیں لاش چہ ماڑی ءَ در کرتگ اوں اے دگرانی پٹ پول بندات انت ۔

گوشگ بوگا انت ھلیل الھیہ چہ اُرش ءَ رکّ اتگ اوں اسرائیل ءِ اُرش سوبمند نہ بوتگ ۔

العربیہ چینل ءَ ھلیل الھیہ ، زاھر جبارین ، ھالد مشئل اوں نزار اَوَزاللہ ءِ مرگ ءِ ھال راست کرتگ ۔

اے دیوان امریکہ ءَ بنگیج کرتگ ات تاکہ ھماس گوم ءَ پہ گزہ ءِ جنگ ءِ ھلاس بوگ ءَ کَتَر تھا پیسلہ بکننت ۔

ھماس ءَ گوشتگ اے اُرش ءَ کَتَر ءِ دست سرجم ءَ ھوار انت ۔

ایرانی آمیدگس ءِ ھکم ءَ مازندران بابلسر زندان ءَ بندیگیں بلوچ ورنایے کہ سَے سال پیش ءَ یک کوشے ءَ ھوار بوگ ءِ بُھتام ءَ دزگیر کنگ بوتگ ءُ یک شمبے ءِ سُھب ءَ پاھو دیگ بوتگ-

پاھو دیگ بوتگیں مردم ءِ پجار
شھریار ء ھاتِم سراوان ءِ جھمنند انت-

دمگی مردمانی گوشگ انت شھریار سے سال پیسر ءَ سَپرے ءَ مازندران ءَ روگ ءَ بوتگ کہ آئی ءِ سَر بوگ ءَ چہ یک روچے پیسر آئی ءِ پجاروکاں کوشے کُرتگ ءُ شھریار دومی روچ ءَ اود ءَ شتگ کہ لشکریاں کوش ءَ ھوار بوگ بھتام ءَ دزگیر کرتگ ، شھریار ھمراھی ءَ گون بوتگیں بَس ءِ ٹِکِٹ پدر کنگ ءَ بیتگ کہ کوش ءِ روچ ءَ سراوان ءَ بیتگ رندا اتکگ بلے جَجّ ءَ اے نچارتگ انت ءُ آئی ءِ سر ءَ پاھو ھُکم داتگ-

گوشگ بوگ ءَ انت شھریار نہ توپکہ جَنَگ ڈولا اَت نہ کہ جنگ ئییے آئی راستے دست ناکار ءُ ھُشک انت چہ کسانی ءَ آں ھما سنگتانی گُور ءَ کہ روگ ءَ بوتگ شھریار ءِ رسانکدری سنگت بوتگ انت ۔

شھریار کھول ءِ گوشگ انت کہ آھانی گؤر ءَ زر نہ بوتگ پمیشکا آھاں بازیں تَچ تاچ نہ کتگ اوں لاچار بیتگ انت –

شھریار ابید میار باری ءَ مازندران بابلسر بندیگ جاہ ءَ یک شمبے ءِ روچ ءَ پاھو دیگ بوتگ-

جھانی ھالانی رد ءَ چہ گوستگیں دو روچانی میان ءَ گزہ ءُ اسرائیل نیام ءَ جنگ ءِ ترندی جتاجتائیں دمگ ءُ ھنداں گیش بیتگ-

چہ گزہ ءَ اسرائیل ءِ نیمگاں دو راکٹ آس دیگ بوتگ ھمے دمان ءَ یمن ءِ نیمگاں چہ چاریگ ءُ تراکناکیں بازیں ڈرونانی دیم پہ اسرائیل ءَ رھادگ بوتگ انت کہ چہ اھاں یکے ءَ اسرائیلی لشکر ءِ رامون بالی پَٹ نشانگ کرتگ ءُ تراک بیتگ کہ چریشی ءَ بالی پٹ جاہ ءَ تاوان رس اتگ۔ اسرائیل ءَ اے ھال راست کرتگ-

پسھی کاروائی ءَ اسرائیل ءَ گزہ ءِ تھ ءَ گوں جنگی بالگرد ءُ جیٹاں گزہ ءِ جتاجتائیں دمگ النَسر ، السبرہ ، الرمال ءُ المگربی ءِ تھ ءَ لَس مھلوک ءُ لوگ تَمبو ءُ اوتاک نشانگ کرتگ انت کہ چریشی ءَ نُھ چُک ءُ بازیں مزن سالیں بیران بیتگ انت سَدانی کچّاں لس مھلوک ٹپی بیتگ انت۔

گزہ ءِ دمگ جبالیا ءَ ھماس ءِ اُرش ءَ چار اسرائیلی کارمند بیران بیتگ انت ءُ سَے ٹپی بیتگ انت ، اسرائیلی لشکر ءَ اے ھال راست کرتگ ءُ گوشتگ کہ ھماس ءَ چیر کرتگیں شورھانی گوم ءَ اسرائیلی لشکری نشانگ کرتگ انت ۔

ھمے وڑ ءَ ھماس ءِ دو پدائی اُرشکاراں اسرائیل ءِ لشکر ءِ سرا ٹوھیں اُرشے کرتگ کہ چریشی ءَ ھپت اسرائیل ءِ لشکر ءِ مرگ ءِ ھال راست بوتگ ءُ پدائی ھم کُشگ بیتگ انت ۔

مدیترانہ ءِ زِر ءَ پہ گزہ ءِ مھلوک ءَ وراک ءُ ڈاکٹری راشَن بروکیں کَشتی کہ سَمود کمپنی نیمگاں چہ دیم پہ گزہ ءَ روگ ءَ بوتگ انت اسرائیل ءِ ڈرون اُرش ءَ نشانگ کنگ بیتگ ۔

گُڈی ءَ اسرائیلی لشکر ءَ گزہ ءِ جھمنند کڈن کرتگ انت کہ زیت آں چہ زیت الرشید شھدگ ءَ بگر انت دیم پہ المواسی راہ ءَ برو انت ءُ رَفَھ ءَ وت ءَ سر بکن انت ءُ گزہ ءَ سرجم ھالیگ بکن انت-

اکسے ءِ چیھال

نبشتہ کار: امران رستم

دی بلوچستان پوسٹ

مرگ وَ ابرم ءِ یک انچیں راستی یے کہ آ الّم یک روچی کیت بلے لھتے انچیں کارست ھست اَنت، آ پہ زمین شیدا اَنت، ازھار جان تو ھم پہ زمین شیدا اِت ئے ترا کوہ ءُ کوچگانی گردگ ءُ گلزمین ءِ زیبائیں ندراگانی تامر کشی ءِ سک شوک اَت ترا گوں وتی سرمگیں گلزمین ءَ بے کساس مھر ات ءُ تو مدام ابرم ءِ زیبائیں ندارگانی تامُر جوڑ کت ءُ شنگ کت انت۔ ازھار یک ھاموشیں ارواھے اَت وھدے سنگتانی دیوان ءَ آئی ءَ جست کنگ بیت، کہ تو چونیں مرگے لوٹ ئے؟ گڑا ازھار ءَ مدام ٹھک دات ءُ ھمے پسو ئِے دات کہ من بس وپتگیں واب ءَ مِرگ نہ لوٹاں ھُدا من ءَ شھیدی مرگی بِہ دنت من نمیران بیگ لوٹاں من پہ وتی زمین ءَ ندر بیگ لوٹ آں۔

اے بے تواریں اکس اے گُنگیں اکس ھاموش اِنت گپ وَ نہ کنت بلے اے اکس ءَ زبان رودینتگ اکس وتی تہ ءَ یک ٹوھیں چیھالے، اے اکس ھمینچو چیھانٹ جنَگ ءَ اِنت گش ئے تئی ھمبلیں مھاز جان ھچ ساڑی نہ اِنت تئی یلو دیگ ءَ پد ھما مھاز جان کہ شپ داں روچ چو ساھگ ءَ شما یکے دومی ءِ ھمراہ بیتگ ات، منی سر ءَ شما وتی مسکراھیں اکس ءُ تامر روان داتگ انت بلے دیدگیں ازھار جان من نہ زانت تئی گڈّی اکس مھاز ءِ گوما چو چیھال جنان ءُ پہ من ءَ سر بیت ءُ اے اکس ءَ گوں گندگ ءَ من ءَ انچو کُھتیگ کت گش ئے آزمان منی سر ءَ کپت بلے ھمبل! تو نمیران ئے۔

ما یک انچیں چاگردے ءَ زندگیں کہ چُشیں روچی ھم نئیت کہ اے چاگرد ءَ گوں وت یک بدیں ھالے گوں مہ بیت گار ءُ بیگواھی ءِ تیر سپتگیں جون ،ھر کجا زوراک ءِ زوراکی ءِ دیمپان اَنت ءُ ھر کُجا بے میاریں بلوچے ءِ جون ماں دگانی سر ءَ کپتگ ھمک روچ یک نوکیں ویلے دیم ءَ کیت بلے اے گِلھاں گوں کے ءَ بہ کن آں۔؟ اے درست ایردستی ءِ داتگیں سوگات انت کہ ایردستی ترا ھر وشیاں چہ زبھر کنت انسان ءِ ھر شر ءُ شوکیں چیز ءَ یا ھما دوست ءُ سنگت کہ درستاں چہ گیش ترا دوست بیت ایردستی آیاں چہ ترا پُل ایت ءُ گار کنت ھروچ تئی ٹپاں کُدین ایت نوک ءُ تاجگ کنت۔۔ ازھار ھما مھروانیں ھمبل ءُ سنگتاں چہ یکے اَت کہ ایردستی ءَ چہ مارا سست ءُ جِتا کت۔

بلے ھچ گُمان نیست اَت کہ اے سھب ءَ من واب باں گوانگو توار کنت ءُ چم پچ بنت تئی شہید بیگ ءِ ھال پہ من ءَ سر بیت ءُ ما بے مراد بہ ایں من ءَ ھچ بیسہ نہ بیت کہ تو مجتی چہ مارا سست ءُ جِتا بیتگ ئے گش ئے انگت تو منی دیم ءَ گردگ ءُ من ءَ توار پِر جنگ ءَ ئے لالا! کدی کائے۔؟ بیا ناں—

من ، تو ءُ مھاز پہ نوکیں سپرے ءَ در کپ ایں ما تئی ودار ءَ ایں۔ اڑے ھمبل! منی دیدگیں ازھار جان اے ودارانی ساھت نی آسر بیت من سک دیر کُت ءُ تو سک اشتاپ کُت نی ما ھچبر پہ سپر ءَ در نہ کپ ایں نزاناں نی بید ء ترا کے مئے پکنک ءِ کار ءُ چلوپگاں ٹھین ایت نو کس نیست نی ھر کجا ویرانی اِنت،ابیتکی اِنت، مئے ٹولی تئی روگ ءَ پد چٹ پرشتگ ما یکے دومی ءَ تسلھےھم دات نہ کن ایں تئی روگ ءَ انچو بے وس کتگ کہ تئی گُڈی دیدار ھم مئے نسیب ءَ نہ بیت۔ ھمبل! تئی رتکگیں ھون یک وشیں بانداتے ءِ مانزمان اَنت۔

وہ جو تاریک راہوں میں مارے گئے۔
آگھی کے لئے
زندگی کے لئے
روشنی کے لئے
(عطا شاد )

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت- 

گوستگیں روچ ءِ سھب ءَ سُھب ءَ زابل ءُ سرباز ءَ یکیں وھد ءَ ایرانی لشکر ءِ چیریں ادارھانی کارمنداں دو برات چہ جتاجتائیں دمگاں آوار جتگ ءُ برتگ انت ءُ پد ءَ یکے چہ آھاں یل بیتگ ءُ یکے انگت بیگواہ انت-

بیگواہ کنگ بوتگیں مردمانی پجار ماجد ءُ مجیب ءِ ناماں زانگ بیتگ انت کہ ھر دوک عبدالمجید چُک انت کہ سرباز ءِ دمگ دزبگان جھمنند انت-

گوشگ بوگ ءَ انت زی دو شمبے ءِ سُھب ءِ پنچ ءَ لشکریاں سرباز ءِ دمگ دزبگان ءَ ماجد ءِ لوگاں شتگ انت ءُ آ لَٹ ءُ کُٹ کنگ ءَ پد کمبلہ تھ ءَ مان پیچ اِتگ ءُ گاڑی ءَ کتگ ءُ برتگ ، لشکریاں لوگ سرجم ءَ پٹ ءُ پول کرتگ انت بلے آھاں ھچ وڑیں چیز دز نہ کپتگ ۔

ماجد شِٹرینگ کارے اُستادے بوتگ کہ تھران ءَ کار ءَ بیتگ اود ءَ پولیس آں مدام اوار جتگ ءُ چہ لاچاری ءَ آئی ءَ تھران یل داتگ ءُ سے ماہ ءَ پیسر ءَ چہ وتی ھنکین ءَ اتکگ بیتگ ۔

ھمے وڑ ءَ مجیب ھم زی لشکریاں چہ زابل ءَ اوار جتگ کہ آ مروچی نیم روچ ءَ یل کنگ بیتگ بلے ماجد ءِ ھچ وڑیں ھال ءُ اھوال نیست-

اے دوئیں براتانی آوار جنگ ءِ سوب زانگ نہ بیتگ انت-

زھیرانی لَمب ءَ کاگدے

نبشتہ کار: سعودناز

دی بلوچستان پوسٹ

دروت ارواہ ایمن بات ئے! ھَمنکس ھاٹیگ پش کپتگ کہ کاگدے نبشتہ کُت کناں، زوراکیانی جمبراں یکشل ءَ شنزان کُتگ ءُ اِشی ءِ ھمک ترمپ ءَ پہ ما ھیر گون نیست بلے پد ءَ ھم دگہ ھیر ءُ مھر اِنت۔ نوکی ترا ھال دیگی اَت کہ اجبیں ھیالے آتکگ ءُ من وھد وھد ءِ سر ءَ بلکیں ھردماں ترا گیر کاراں گڑا ھمیش اِنت۔

پمیشکا بسمل ءَ گُشتگ:

“زھیر داگ زیمر اَنت”
“ھیال جنگل ءَ مِر اَنت”

برے برے انچو سما بیت وھد پہ ما اوشتوکیں دیوالے کہ یک پیم ءَ اوشتاتگ ءُ برے برے انچیں شھمات ءَ جنت کہ شرتگ ءُ سیاھگواتے ھمے دیوال ءَ سرجمی ءَ کرو جیت انچش کہ پہ ما وشیانی ساھت ءِ کروتکگ اَنت ۔

وتی ھلک ءُ میتگانی توک ءَ درآمدی ءِ ساھگ ءَ زندگی کنگ ھرچیز ءَ ولگوج کنت بلے بے مِھری اِشی ءَ چون کن ئے؟ اِٹ اَڑے بیگھانی زیمر بکشوکیں ھمراہ نوں وَ تئی توار اوں پہ ما ھمے ملوریانی کش ءُ کِراں ساہ کَشّگ ءَ اِنت وتیگانی توک ءَ زندگی کنگ ءِ واھشت کجام مردم ءَ نیست اِنت بلے گپ پد ءَ ھما اِنت ما ءُ تو بلوچستان ءَ زندگی کنگ ءَ بوتگیں ءُ بلوچ ءِ زمین ھما سیاہ بھت ءِ انسان ءِ وڑ ءَ اِنت کہ آئی ءِ نسیب ءَ دست ئِے دل ءَ پُٹ رودینتگ پہ ما وَ زندگی ھما دراجیں دگ ءِ کش ءَ اوشتوکیں درچکانی ساھگ ءَ اوشتاتگ کہ ھود ءَ درچکانی ھُشکیں تاک اَنت ، وانگ ءِ زمانگ اِنت ءُ ما ءُ شما درست یکجاھی ءَ زندگی کنگ ءِ واباں گندگ ءَ ایں ، چہ دیر دیر ءَ تئی پادانی مھلبیں کدم کپان اَنت دیم پہ منی آتراپ ءَ کجام ساھتانی گپ ءَ بکناں ءُ کجام گِلھاں تئی دامن ءَ پر بِہ مُشاں اِد ءَ نَیکہ تو میاری بوت ئے ءُ نَیکہ وھد ءِ بے ریائیں گھڑیال ھر شے وتی تب ءِ مالک وت اَت ءُ انسان گسر کپت مرگ وَ ابرم ءِ کانود اِنت کہ مرگ ءِ دروشم ءَ کسے اگاں سِست گڑا آ وتی واتری ءِ سرجمیں راھاں شموش اِیت بلے زندگیں زندگیناں چون کن ئے نوں اِد ءَ غالب ءَ سجھیں درد ءُ تورشت چُش نبشتگ اَنت-

” تا قیامت شبِ فرقت میں گزر جائے گی عمر”
“سات دن ہم پہ بھی بھاری ہیں سحر ہوتے تک”

اِد ءَ پہ کسے ءِ جُنزگ ءَ وھد ءُ موسم ءِ درکار نہ اِنت جتائی ابرم ءِ دود اِنت بلے ھمے روگ مارا ھما شپانی کھر سازیں ساھتاں پیشدار اِیت کہ سُھب بوگ ءَ یک سھتے سال ءُ سدیانی برابر ءَ جنت ، ھر دمان ابیتکی وتی بدیں رنگ ءَ پیشدار اِیت ، گِلگ نہ اَنت سجھ ءَ تھلیں راستی اَنت کہ اِشاں کس گوشدارگ نلوٹ اِیت بلے یک نبشتہ کارے ءِ دست بیدے نبشتگ ءَ دگہ چے ءَ رس اِیت۔

من سدکاں کہ ھور ءُ جمبرانی موسماں تو ایمن بوتگ ئے ءُ بِھ بلکیں تئی بچکندگانی زیباھیں سورت ءَ من نوں دیست مکناں چُش اوں بیت کنت من وھد ءِ دست ءَ ھالی ئیں مساپرے بہ باں ءُ تو مرادانی باندات ءِ ساھگ ءَ زندگی بکن ئے ءُ اے وشیں ھبرے وشیانی ساھت تئی بھت ءَ بات اَنت ، وش بھتیں مردم ھما اَنت کہ وتی زندگی ءَ زندگیں رنگے ءَ رَجّنت پہ دائمی ، وھد ءِ دست ءَ یلاچریں چُک بوگ ءَ ھِچی پیداک نہ بیت بلے چون کن ئے تھناھی ءِ شِکّکوکیں کَوش ءَ را بیدے مونجاھی ءَ دگہ چے گون؟ نی انسان ھمد ءَ زھیری بیت کہ تئی توار ءِ سُرانی زیمراں کجا شوھاز بکنت پہ ما تئی کلوھے اوں سر نہ بیت ھمے واستا Anton chekhov وتی کتاب ءِ تہ ءَ گُش اِیت “ ایوک ءَ گرانیں ساھتاں انسان ءَ سما کپ اِیت کہ وتی مارشت ءُ جیڑگانی وت مالک بوگ چینچو گران اِنت” بلے پد ءَ اوں انسان کُھتیگ بنت ، دردیگ بنت وڑے نہ وڑے ءَ مردم جیڑھانی آماچ اِنت۔

دمانے پہ من ءَ آتک ئے زَرنت دل ءُ دیدگ اے روچ ءَ کاپر ءِ جمکے ءَ مان جَنگ لوٹاں اَنچش کہ چُش بہ بوتیں ءُ ھمے ساھت ءَ را من داشت کُت بُکتیں، گڑا پہ زندگی کنگ ءَ گپے بوتگ اَت بلے پد ءَ ھما ابرم ءِ دود ءُ تئی سرد مِھری اَسل ءَ گپ اِش اِنت کہ منی کاگدے بندات ءُ آسر ءَ مستریں گپ کہ من ءَ ھال دیگی اَت ترا اِش اَت کہ اَچ تو پد نَیکہ مارشتاں پھموک ءِ ھست ، نَیکہ کوپگ دیوک ءِ پہ ما پشتکپتگ ءُ نَیکہ اے ایردستیں وھد ءَ وتی گاماں بروک ءِ بس زھیرانی ساھگ ءَ زندگی کنگ ءَ اوں ءُ اوستانی آسر ءَ ساھ کَشگ ءَ اوں ایمنی پہ تو ءُ پہ تئی باندات ءَ بہ بات۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-

بھرام جان بے ترا میتگ ویران اِنت

نبشتہ:کار آئشہ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

بھرام جان تو زان ئے من ھرچی پہ ترا نبشتہ بکناں انگت کم اِنت منی کر ءَ چُشیں گال نیست کہ تئی ستا ءَ بکناں، بلے داں چیزے نبشتہ مکناں منی دل نہ سھڑ اِیت ھمے واستا پہ ترا دو پرشتگیں گال نبشتہ کنگ ءَ آں۔

بھرام جان وھدے من ءَ ھال رس اِت کہ ھونواریں رستر ءَ ترا اچ ما پُل اِتگ ءُ شھید کتگ منی سر ءَ آزمان لُمب اِت ءُ کارچے منی جگراں ایر کپت من نہ زانت چی بکناں بگر چہ گریوگ ءَ دست ءَ دگہ ھچ نہ بیت، بلے چی کنیں بھرام جان انی بلوچ ءِ ھرچ گِس ھمے آس ءَ سُچگ ءَ اِنت، بلے ھمینچُک ھم منی دست ءَ نہ بوت کہ تئی گڈی دیدار ءَ بیا آں۔

من نہ زاناں چتور تئی پیریں مات ءِ ارساں پھک بکناں، من نہ زاناں چتور تئی سمُّل جان ءَ بہ سھڑیناں من نہ زاناں چتور تئی گھارُکاں تسلہ بدیاں من نہ زاناں چتور تئی براتُکاں بچاراں کہ چتور تہ ءَ پرُشتگ اَنت، ترا درستانی گم پر اَت ترا درستانی ھیال گْور اَت تو مھکم اِت ءُ ترا درستانی زمہ داری سر ءَ اَت، نی تئی جاگہ ءَ کس گپت نہ کنت پُل
ما نی کجا چہ بیار ایں تئی وڑیں مھروانے ءُ مھکمیں مردمے؟

بھرام جان اے میتگ دژمناں ویران کت ءُ مارا درستاں تکو تکو ءُ یک یک کت ءُ جتا کت چہ شما دیر ءُ گستا کت میتگ ویران بوت۔

بلے اے میتگ تو پد ءَ آباد کت سینگار اِت شوک کت، ترا چہ پد میتگ پد ءَ ویران بوت تو میتگ ءِ براہ اِت ئے، تو میتگ ءِ شان اِت ئے، میتگ تو زیبا کتگ اَت نی میتگ ءَ کے آباد کنت؟ نی میتگ ءَ کے سینگار اِیت؟ کے اِنت کہ بیت میتگ ءِ براہ؟ کے اِنت کہ بیت میتگ ءِ شان؟

مدام دل ءَ ھمے ھیال کیت کہ اے ھال دروگے راستے نہ اِنت، تئی شھیدی ءِ ھال دروگے من وابے گندگ ءَ آں، بلے بھرام جان اے درست انچیں ھیال اَنت دل ءَ کاینت، اے ھال تھلیں راستے، دریگتیں راستے مہ بوتیں دریگتیں دروگے بوتیں، دریگتیں وابے بوتیں۔

بھرام جان بگر چہ یاتاں دگہ ھچ پشت نہ کپتگ نی ما ترا گوں یاتاں یات کنین ءُ زندگ بئیں، مرچی پد ءَ درستیں یات پیداک اَنت ءُ دیم ءَ گوزگ ءَ اَنت کہ چتور ھور ءَ کند اِتگ، ءُ چتور ھور ءَ لیب کتگ دریگتیں پد ءَ ھما وھد بیاتکیں۔۔۔۔

بھرام جان تو وَ شھید بوت ئے گوں ھُوراں لیب کنگ ءَ ئے، بلے مئے جگراں آس کپت اے انچیں آسے کہ مرگ ءِ نام ءَ نہ زانت ھاوند مئے دل ءَ سبرے بیارات ءُ مارا مھکم کنات ءُ دژمن ءِ دپ جور بات انچش کہ مئے گِس ءَ آس روک اِنت، انچش دژمن ءِ گِس ءَ آس روک بات، انچش کہ تئی مات ءِ جگر آپ اَنت انچش دژمن ءِ مات ءِ جگر آپ بات اَنت-

وھدے من تئی یات ءَ آن ءُ گریوگ ءَ آں یک بر ءَ دل ءَ ھمے ھیال کیت جیڑاں کہ آ روچی ایوک ءَ مئے گِس ءَ آس نہ کپتگ بلکیں دگہ دو لوگ ھم ھمے آس ءَ سُچگ ءَ اِنت ءُ دگہ دو مات ءِ جگراں آس روک اِنت، دگہ دو گھار ءِ جگر آپ اَنت، دگہ دو برات ءِ کوپگ پُرشتگ، بلکیں ھمُک روچ بلوچستان ءَ ھرچ گِس ءَ اے آس روک اِنت ءُ روک بیگ ءَ اِنت۔

ترا چہ پد دل نہ گُش اِیت ءُ پاد ھم نہ بر اَنت کہ کوہ ڈگار ءَ بہ رواں، من چار اِت نہ کناں تئی سمل ءِ جان ءِ چماں، من چار اِت نہ کناں تئی گونڈوکیں خطاب جان ءِ گونڈوکیں دیم ءَ کہ بے ترا خطاب چتور اِنت، من چار اِت نہ کناں تئی میتگ ءُ دیاراں۔ بے ترا کوہ ڈگار ھچ وش نہ اِنت ارواہ اڑے تئی شوکیں بچکنداں تئی وشیں آواز ءَ تئی وشُکیں گپاں چہ کجا بیار ایں؟

بھرام جان گلہ مہ کن کہ من تئی گڈی دیدار ءَ نیتکاں، تو شرتر سرپد ئے کہ دژمناں مارا چتور چہ شما جتا کتگ ءُ چہ شما دیر کتگ ءُ راہ در بستگ اَنت، دگہ من پہ تئی دیدار ءَ تلوستگاں۔

ترا من سھرچکیں دْروت ندر کناں ارواہ ترا شھیدی مُراد بات پُل من پھر بنداں کہ من شھیدے ءِ گھاراں تو ھست ئے ءُ تو نمیران ئے، مئے دلانی تہ ءَ ابد مان ئے۔تئی جاگہ ماں باگیں بھشت ءَ بات ءُ چہ منی نیمگ ءَ درستیں شھیداں سلام کن۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-

بلوچستان ءَ پاکستانی پوج ءُ چیریں ادارھانی چیردستی ءَ کارکنوکیں ڈیتھ اسکواڈ ءِ کارندھانی سر ءَ بلوچ آجوئی لوٹوکیں سلاہ بندانی نیمگ ءَ اُرش یکشل ءَ برجاہ ءَ اَنت-

زانگ بہ بیت ڈیتھ اسکواڈ ءِ کارندھانی سر ءَ ھمے بھتام اِنت کہ آ پاکستانی پوج ءُ آئی ءِ چیریں ادارھانی چیردستی ءَ بلوچ ورنایانی آوار جنگ، آیاں تیرانی آماچ کنگ، دُزی ءُ ڈنگی، زر گرگ ءَ اَبید دگہ چاگردی سلکاریاں ھوار اَنت –

دو روچ ساری ءَ یکیں روچ ءَ مند ءُ گومازی ءَ سے ورنا تیرگواری ءِ نشانگ کتگ ءُ کُشتگ اِت اَنت کہ دمگی مردمانی رِد ءَ کشوکانی سیادی گوں ڈیتھ اسکواڈ کارندھاں چہ بیتگ اَنت-

ھمے وڑ بلوچ آجوئی لوٹوکیں سلاہ بنداں گلاں ڈیتھ اسکواڈ ءِ کارندھانی سر ءَ وتی اُرش تُرند کتگ اَنت-

دومی نیمگ ءَ بلوچ آجوئی لوٹوکیں سلاہ بندیں گل بلوچستان لبریشن فرنٹ ءِ جارکش میجر گْوھرام بلوچ ءَ شنگ کتگیں درشان ءِ تہ ءَ گوشتگ کہ ھپت ستمبر ءِ بیگاہ ءَ بلوچستان لبریشن فرنٹ ءِ چیریں ونگ ءِ ھالانی دیگ ءَ تربت ءِ دمگ سنگانی سر ءَ منیر مبارکی ءِ مھمانجاہ ءَ زورگریں پاکستانی پوج ءِ چیریں ونگ ملٹری انٹیلیجنس ءِ کارندھانی یک مُچی یے بیگ ءَ اِنت اے ھال ءِ سر ءَ سرمچاراں بیگاہ ءِ چار چل ءَ منیر مبارکی مھمانجاہ ءِ سر ءَ اُرش کتگ – سرمچارانی سر بیگ ءَ لھتے دمان ءَ ساری مُچی ھلاس بیتگ ءُ ایم آئی ءِ لھتے باسک یک گاڑی ءَ دراھگ ءَ سوبمند بیتگ اَنت بلے سرمچاراں کاروائی کنان ءَ ملٹری انٹیلیجنس ءِ کارندہ مستی ھان ء منیر مبارکی ءُ معصیب ء حاصل تیرگواری کتگ ءُ کُشتگ اَنت ءُ آیانی گاڑی مانداشتگ اَنت-

جارکش ءَ گوشتگ کہ ایم آئی ءِ اے کارندہ تربت شھر ءَ بے میاریں بلوچاں، ھاسکار ورنایانی نگاہ ءِ دارگ، زورانسری آوار جنی، ءُ رسانکدر ءَ پُرکار ورنایانی لوگاں بیھار دیگ ءُ تُرسینگ ءَ ھوار بیتگ اَنت- اشی ءَ اَبید آیانی ھلاپ ءَ تربت شھر ءَ دُزی ءُ ڈنگی وڑیں میاباری ھوار بیگ ءِ تُرندیں منانک گل ءِ گور ءَ ھست اَنت کہ آیانی پشدر ءَ آ نشانگ کتگ ءُ کُشتگ اَنت-

جارکش ءَ گوشتگ کہ دگہ یک کاروائی یے ھپت ستمبر ءَ کساس شپ ءِ یازدہ ءُ دوازدہ ءِ میان ءَ بی ایل ایپ ءِ سرمچاراں سوراب ءَ سی پیک دگ، بائی پاس سر ءَ بلوچستان ءَ چہ پنجاب ءَ واستا گیس بروکیں دو بوزر گاڑی نشانگ کتگ اَنت، چریشی ءِ آسر ءَ دوئیں گاڑیاں تاوان رس اِتگ، وھدے کہ سرمچاراں دوئیں گاڑی ڈرائیور دزگیر کتگ ءُ وتی ھمراھی ءَ برتگ اَنت-

جارکش گوشتگ کہ بلوچستان لبریشن فرنٹ سنگانی سر، تربت ءَ ملیٹری انٹیلجنس ءِ دو کارندھانی کوش ءُ سوراب ءَ گیس بروکیں بوزر گاڑی نشانگ کنگ ءِ زمہ واری ءَ منّ ایں-

بلوچستان ءَ جتاجتائیں دمگاں زورانسری آوار جنی ءِ دْرچ یکشل ءَ برجاہ ءَ اِنت ءُ دومی نیمگ ءَ زورانسری آوار جنی ءِ ھلاپ ءَ اسلام آباد ءُ کراچی ءَ کھولانی زھرشانی نندانکانی دْرچ یکشل ءَ برجاہ ءَ اِنت-

گیشیں ھالانی رِد ءَ بلوچستان ءِ دمگ کیچ ءِ جتاجتائیں دمگاں ھپت مردم پاکستانی پوج ءَ آوار جتگ ءُ بیگواہ کتگ اَنت – دمگی اِھوالکار ءُ کھول ءِ رِد ءَ اے وئیل گوستگیں روچاں تربت ءُ زامران ءِ دمگ ءَ بیتگ اَنت-

چمّگدانی ءُ سیادانی گوشگ اِنت کہ صادق ء نور اللہ، مسلم ء سخی داد ءُ کلیم ء نور اللہ، بلیدہ ءِ جھمنند اَنت، یکشمبے ءِ شپ ءَ تربت ءِ دمگ چہ آبسر ءَ پاکستانی پوج ءَ آوار جتگ اَنت – آیانی گوشگ ءِ رِد ءَ آوار جنگ ءَ پد اے مردم ناشناسیں جاھے ءَ برتگ اَنت کہ انگت بیگواہ اَنت ھچ وڑیں ھال دز نہ کپتگ-

ھمے وڑ زامران ءِ دمگ چہ نوانو ءَ دگہ چار مردم، مھران ء شے قلندر، جیئند ء محمد جان، علی ء نسرت ءُ ارشاد ء رحیم بلوچ ھم پاکستانی پوج ءَ گوستگیں روچ ءَ آوار جنگ ءَ پد بیگواہ کتگ اَنت-

کھول ءِ گوشگ اِنت آ آوار جنگ ءَ اَبید تنی وھدے دمگی انتزامیہ یا دگہ سرکاری ادارہ نیمگ ءَ ھچ وڑیں دزگیری پدر کنگ نہ بیتگ-

کراچی ءَ زورانسری آوار جنی ھلاپ ءَ زھرشانی بُنجل ءَ دوشمبے ءِ روچ ءَ سی پنچ روچ سرجم بیتگ-

کراچی پریس کلب ءِ ڈن ءَ زھرشانی بُنجل ءَ ھوار بیگواھیں ورنا زاھد علی بلوچ ءِ پت عبدالحمید بلوچ ءَ رسانکدر ءَ چہ تران کنان ءَ گوشتگ کہ آ جگر ءِ نادُراھی ءِ آماچ اِنت بلے چُک ءِ یل کنائینگ ءِ ھاتر ءَ زھرشانی کنگ ءَ لاچار اِنت-

آئی ءَ گوشتگ کہ زاھد ءَ چُشیں گناھے کتگ آئی ءَ آمیدگس ءَ پیش کن اِت ءُ چو آئی ءَ بیگواہ مہ کن اِت-

عبدالحمید بلوچ ءَ گوشتگ کہ انسانی ھکانی کارکنانی رِد ءَ کراچی ءِ جتاجتائیں دمگاں چہ بازیں بلوچ ورنایے بیگواہ ءَ اِنت کہ آیانی تہ ءَ شیراز بلوچ، سیلان بلوچ، سرفراز بلوچ، رمیز بلوچ، رحیم بخش بلوچ ءُ رحمان بلوچ ھوار اَنت – کھول ءِ گوشگ اِنت کہ زورانسری آوار جنیاں اے کھول سک زھنی زور ءُ مالی جیڑھاں چہ دیمپان اَنت-

دومی نیمگ ءَ اسلام آباد ءَ برجاہ زھرشانی وتی پنجاہ پنچمی روچ ءَ پُترتگ اود ءَ چُک ءُ کماش ءُ زالبول تُرندیں سارتی، ھور ءُ گرم وتی بیگواھیں دوستناکانی یل کنائینگ ھاتر ءَ زھرشانی ءَ اَنت- کھول ءِ گوشگ اِنت کہ اینچو روچ ءِ گوزگ ءَ اَبید نہ ھکومت ءَ ھال کتگ نانکہ بُنجاھی رسانکدراں آیانی لوٹ دیم ءَ آورتگ اَنت-

زھرشانی ءَ ھوار زھرشانی کنوکاں گوشتگ کہ آ وتی دوستناکانی یل کنائینگ ءَ تاں پُرایمنیں جُھد ءَ برجاہ دار ایں- آیاں گوشتگ کہ ھکومت ءُ ریاستی ادارھاں چہ لوٹ کتگ کہ بلوچ یکجھتی کمیٹی ءِ دزگیریں رھشوناں ھوار سرجمیں بیگواھیں مردماں دیم ءَ بیار اِت ءُ آیانی ھلاپ ءَ اگاں کجام وڑیں بھتامے ھست گُڑا آمیدگس ءَ پیش بہ کن اِت-

روکپتی بلوچستان ءِ دمگ سراوان ءَ مروچی زالبولیں ڈاکٹرے ءَ گولی وارتگ ءُ وتی ساہ گپتگ، ھمے وڑا کھنوج ءَ ھم بلوچ بزگرے ءَ وتکشی کرتگ-

مروچی سراوان ءَ ایرانمِھر نادراہ جاہ ءَ زالبولیں ڈاکٹرے ءَ وتی اوتاک ءِ تَہ ءَ ورگانی توک ءَ گولی مان کتگ ءُ وارتگ انت کہ چریشی ءَ آ بیران بیتگ۔

بیران بیتگیں ڈاکٹر ءِ پجار اکرم شیری اَندری بیماریانی ڈاکٹرے بوتگ کہ اھواز مزن وانگجاہ ءَ ڈاکٹری در بُرتگ ئے ۔

گوشگ بوگ ءَ انت بیران بیتگیں ڈاکٹر ءِ جون مروچی نیم روچ ءَ نادراہ جاہ ءَ آئی اوتاک ءِ تھ ءَ گندگ بوتگ ۔ نادراہ جاہ ءِ کارمندانی گوشگ انت کہ آئی ءَ وت کُشی کتگ-

اود ءَ کارمندیں ڈاکٹرانی گوشگ انت آئی ءَ ھموک روچ شانزدہ اَدار کار کرتگ ءُ بازیں زور ءِ آئی ءِ سر ءَ بیتگ انت کہ چریشی ءِ سبب ءَ گمان بیت کنت-

اے اولی رند نہ انت کہ سراوان نادراہ جاہ ءَ اے وڑے وئیل پیش آیگ ءَ انت گوستگیں سال ءَ ھم سراوان ءِ دو جتا جتائیں نادراہ جاھاں ڈاکٹر پاتمہ رَزایی پور ءُ ڈاکٹر مھران کُسروانیان ءَ ھم ھمے وڑ ءَ وتکشی کُتگ بیتگ-

ھمے وڑا ھمے نادراہ جاہ ءِ یک کارمندے ءَ کسانیں وھدے پیسرا ھم وت وتکشی کتگ بیتگ-

ھمے وڑا سھبی کھنوج ءَ بَزگرے ءَ وت ءَ جھاد کشاورزی ادارہ دیم ءِ ٹاور ءَ ٹَنگ اِتگ ءُ وتکشی کرتگ-

وتکُشی کنوکیں کماش ءِ پجار رزا کلندری انت کہ آں کھنوج ءِ دمگ لِنگ اباد جھمنند انت –

گوشگ بوگ ءَ انت ھمے ادارہ ءِ نیمگاں چہ کماش ءِ زمین ءِ موٹرانی تیل بند کنگ بیتگ انت ءُ آئی ءِ ڈگار ھشک بیتگ انت ادارہ ءَ آئی ءِ تیل نداتگ ءُ بازیں زَرّ ءِ ھم جُرمانہ کُرتگ اَت-