TBP Balochi

اسما بلوچ لیاری ءِ وابانی باندات

حمید بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

عِلم ءُ زانت ءُ بودشت کسّی پت ءُ پیرُکی میراس نہ اَنت۔ کسے جُہد کنت محنت کنت دیما کئیت ءُ کسے کہ مرچیگیں تہاری ءِ تہا باندات ءِ رُژنائیں واباں گِندیت تہ الّم سوبمند بیت۔ بلئے مئے چاھگرد ءِ تہا بازین انچیں بُودشتی ءُ ٹیلنٹڈ جنک ءُ بچک است اَنت کہ پہ وتی چاگرد ءِ باندات ءِ رُژنائی ءَ واب گندنت بلئے آہانی دست نہ رسیت ۔ اے رِد ءَ بائد اِنت کہ مئے چاگرد ءِ وانندگین مردُم دیما بیا اَنت ءُ وتی وتی بَہر ءَ ہوار بکن اَنت پہ وتی راج ءِ باندات ءِ چاگرد ءِ گہبُودی ءَ۔ مئے چاگرد ءِ تہا اسما بلوچ اوں وتی چگرد ءِ باندات ءِ رُژنائیں وابے گِندگ ءَ اِنت ۔

اسما بلوچ لیاری ءِ یک راج دوست ءُ انسان دوستے کہ ہر وھدے نشتگ ہبر بوتگ گڑا بس ہمے یکیں ہبرئِے کتگ ۔بزگی ءِ لاچاری ءِ حق ءُ ناحق ءِ۔ گیشتر ہمے گشتگ ئِے ” اگاں ما ہرچ ڈوبہ ءُ ذِمّہ واری ءَ دگرءِ سرا دور بہ دئیں مئے ہچ وڑیں کار ہچبر یک گامے ءَ دیما شت نہ کنت۔من ہر وھدے چہ وتی گس ءَ در کایاں 7 یا 8 دمک گوازیناں من ءَ ہر رنگ ءُ گونگ ءِ کسانیں چک دیما کئیت کہ آ چہ وانگ ءَ زبہر انت منی مستریں ھب ءُ واھگ ہمیش انت کہ من اگاں دگہ ہچ کت نہ کناں ہمے زھگاں، ہمے جنکیں زھگاں دست گپت کناں ءُ ہرچی زاناں اشاں سرسوج کناں ءُ دگہ وتی دوست ءُ دزگہاراں گشاں داں من ءَ کمک بکن انت“۔ اسما بلوچ وت اوں ہنر مندیں جنکے کہ ہمے جنکیں چکانی وانگ ءُ زانگ ھاترہ 5 اگں 6 سال جہد ءِ اوں کتگ۔لیب ءُ گوازی ءِ سرا باز جہدئےِ کتگ۔ وت اوں ہمے سال ءَ ومن ایکسیلنس ءِ ایوارڈ ئِے گپتگ ۔

ما اے گپ ءَ اوں پہر بندیں کہ مئے جنکیں زھگ چہ کسے ءَ کمتر نہ انت لیاری ہما جاہ انت کہ چہ وڑ وڑیں بودناکی ءَ سرچکار انت لیب گوازی، سیاست، ساز ءُ زیمل، شعر شاعری، ادیب ءُ گشندہ کہ مروچی ہرکس پہر بندیت۔ انچو جنکیں زھگ دیما انت پہ وتی راجی کاراں۔ ماھین بہ بیت۔حانی بہ بیت یا اسما بلوچ ءِ دروشم ءَ بہ بیت ءُ دگہ بازینے۔ نوں کائیں اسما بلوچ ءِ دیستگیں واب ءِ نیمگ ءَ کہ ہروھد ءَ ہدوناک بوتگ پہ ہمے کار ءَ ۔ہمے سال 2018 ءَ یک آرگنائزیشن اے جوڑئِے کتگ کہ نام ئِے( وان ومن ایسوسیشن اینڈ نرچرنگ )لیاری ءَ اے آرگنائزیشن ءِ مول مراد ہما کسانیں جنکیں چک کہ چہ وانگ ءَ زبہر انت آہان ءَ مپت وانینگءُ دگہ دستی ہنر ءِ سِکارینگ اِنت ۔ انوں داں اے کار برجاہ انت 4 یا 5 ماہ بیت گوں سوبمندی ءَ روان انت ۔بلے ما راج ءُ انسان دوستیں گل بائد ایں اے وڑیں کاراں گوں گشادی ءَ بہ ساڑائیں ءُ اخلاقی ءُ مالی کمک ءِ ہاترا وت ءَ مُدام ساڑی بکنیں۔

نبیل کادر

همل چراگ

دی بلوچستان پوسٹ

نبیل کادر تئی مرگ ءَ من ءَ هچ درد بوهگ ءَ نہ انت، اگاں بگشاں تئی مرگ ءَ من دردیگاں پدا دل ءَ کیت بس درد بوهگ دو روچ ءَ تئی نام ءَ گرگ ءُ پدا بیهال کنگ ایں؟؟؟

اے ما نوں عادت کتگ کسے بہ مریت ما دلپدردی درشان کنیں،دو روچ ءَ بژنی بئیں اگاں کمے زیاده مہر بوت گڑا آئی ءِ اکس ءَ ایر کنیں یا آئی ءِ سالروچ ءُ یات ءَ دیوانے کنیں دل ءِ زنگاں ریچیں پدا بیهال بئیں۔

مرچی ما دراه مهروان انت، دردی انت کہ مئے چاگرد ءِ هستی چوں ارزانی ءَ یک یک ءَ روگ ءَ انت ما هچ کت کنگ ءَ نہ انت،بلے اے وڑ هم نہ انت نبیل ءِ الاج کنگ نہ بیتگ، سمبالگ نہ بیتگ، نبیل ءِ چندے سنگت ءُ سیاداں بگندے کوشست کتگ بلے انگت نبیل همینچو لاچار بیت دانکہ پاهو ءِ ساد ءَ گُٹ کنت وت ءَ کُشیت،اسل نادرهی ءِ جند چی انت کہ هرچ الاج ءَ پد نادراه وش نہ بیت؟؟

نبیل من ءَ یات انت اسکول ءَ ڈسک ءِ جنگ پدا گوں وش گُٹی ءَشئر گُشگ،برے برے ماسٹر ءِ دست ءَ لٹ ورگ، کہ اسکول انت ادءَ وانگی انت( بلے ما کس زانگ ءَ نہ اتیں کہ مارا چے وانگی ءُ دربرگی انت بس هرکسی هنر ءُ زانت گُٹگیر بوهگ ءَ ات) سوت ءُ شئر ءِ جاگاه نہ انت۔ اگں دگہ آزاتیں ملک ءُ راجے بوتیں تئی دست گپتگ ءَ ترا راه شون داتگ ءَ، بلے تو وت جہد کت دیم ءَ شتے دانکہ ترا هر کس زانگ ءَ ات بلے تو تہ ءَ چہ تہنا اتے،ایوک ءَسر جنان اتے دانکہ نشہ ءِ آماچ بوتے۔

بازیں جُستاں نبیل کادر پرچا نشہ کنت؟ نشہ پرچا چوں ارزانی ءَ دست کپیت هرکس بلوٹیت کت کنت ؟کئے ءَ مئے چاگرد ءَ نشہ تالان کتگ؟ ما پرچا هچ کت نہ کنگ ءَ ایں؟ ما اگاں تہنا نبیل ءِ نشہ کنگ ءُ بیرانی ءَ بس بژنی بہ بئیں کہ ما نبیل نہ سمبال ات الاج نہ کت ،نبیل ءِ وڑیں هستی ءِ چہ ما شت، بلے مئے چاگرد ءَ دگہ بازیں نبیل هست اگں ما همے وڑ بوتیں گڑا همے وڑ زوال بنت رواں۔

ما اسل نادرهی ءِ هلاس کنگ ءِ هچ کوشست ءَ کنگ نہ ایں اسل نادراهی مئے راجی گلامی انت کہ ایدگہ نادراهی درست همے گلامی ءَ چہ پیداک بوتگاں۔ تو چینچو نبیل ءِ الاج ءَ کنے، تئی چاگرد اے وڑیں هستی ءَ چہ پُر انت نادراهیں چاگرد ءِ نادراهی ءَ گور جتگ انت۔ راشد دیدار ءِ الاج نہ بوتگ، رستم نود ءِ الاج نہ بوتگ دگہ باریں چینچو هستی هست انت کہ نشہ ءُ ایدگہ چاگردی نادراهی آنی آماچ آں۔ ما شریپ واهگ، راشد دیدار، رستم نود، نبیل کادر ءِ الاج ءِ کنگ ءِ کوشست ءَ انت،اسل نادراه مئے چاگرد ءُ ما وت انت ۔ مارءَ اول وتی الاج کنگی انت کہ ما چوں برداشت کنگ ءَ ایں چوں زندگیں، رند ءَ چاگرد ءِ الاج کنگی انت۔

ما درست زانیں سرکار ءُ واجہ کار مئے چاگرد ءِ هستی آں سِندگ ءُ برگ ءَ انت مارا بس دومی ءِ کار ءَ گوں کار نیست ما تماشہ چارگ زانیں پدا نندگ ءُ گریوگ۔ ما شائر،گشنده، نبشتہ کاراں گوں چاگرد ءَ کار نیست مارا گوں وتی ازم ءَ دلگوش دیگی انت بس کسے مریت پدا بژنی بوهگ،ملامتی ءُ دوزواه بوهگ ءِ رواج چار روچ ءَ دارگ ءُ بیهال کنگی انت۔

ما زانیں بازیں چیز مئے دست ءَ نہ انت سرکار پہ زانت پہ بلوچانی گار ءُ بیگواه کنگ ءِ واستہ کنگ ءَ انت،بلے بازیں چیزاں مئے هاموشی نندگ ءُ تماشہ چارگ پہ سرکار ءُ واجہ کاراں چد ءُ گیشتر آسانی پیداک کنت ۔

مارا وتی سوچ مٹ کنگی انت اے هاموشی پروشگی انت ما باز کت کنیں جلدی هچ شر نہ بیت بس همے درد،گم،مهر کہ ما هر وهد ءَ کسے مریت درشان کنیں مارا هر وهد ءَ وتی تہ ءَ دارگ ءُ جیڑگی انت دانکہ

همے روک کتگیں آس ءَ ما وت یک روچے سوچاں مہ بئیں۔

سَرپتگّیں پُلّانی وَشبو

نَدکار : زِرگوات بَلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

تانسِریں شَپ پَہ جیڑگ،جیڑگ ءَ وتئی گُڈّی پاس ءَ جان کَشان اَت کہ مُلّا ءَ بانگ دات من گوں بے چاڑیں واھگاں سُھب ءِ اُمیت ءَ بِگندئے رِیزاں بَستگیں لَجّانی ھُدا بُند مادِنیں کِشک ئے رَنداں مئے ڈیرتگیں اُوستانی کوٹ ءُ کَلات مُھکم بیت۔

بام ءَ ساپی دات ءُ روچ ءَ ٹِکّ کُرت دِل ھَڈّی ءَ پَد من دِھّ،دِھّ ءَ وتا گیگ ءُ گْوم کُرت دیم پَہ مَچکدگ ءَ راہ گیپت آں ،وھدئے مَچکدگ ءَ سر بوت آں کہ آمین چِتور اِنت چاراں داں ھَر نیمگ ءَ اَلگَشگ ئےماں کَپتگ،بَروار پَہ سرئےدِھکان پَہ سرئے۔من اے نَدارگ کہ دیست تَہ اَجکّہ ءُ ھیران بیتاں سر منی بَنی آدمانی چونیں جَنگلے ءَ کَپتگ آمین ءَ بِل ھَرکس گوں وتا مانگیشتگ باریں چونیں گپّے۔۔؟

من شگنزاں ماندیان دیم پَہ مَردُماں کہ جُستے گِراں اے چونیں اَلوتے سرجَمّیں مَچکدگ پُرسیگ اِنت،بیدئے شانتُلانی زھیری نالگ ءُ بُلبُلی شینزارگاں ھر یکّے گوں دومی ءَ سُک،سُک ءُ اَلوت اِنت۔
من وھدئے اے بَنی آدمانی جَنگل ءَ سر بیتاں تَہ کماشیں جَنین آدمے ءَ گریوگ ءُ زار بِنا کُرت۔من گیشتر ھیرانگی ءِ چَنڈیں کَوار ءَ کَپت آں کہ کئے ءَ جُست بکن آں چے بیتگ،ھَبر چی اِنت۔۔۔۔؟

کمّیں اُوشتگ ءَ پَد من اِنگو آنگو چارت داں رُودِرآتکی نیمگ ءَ مَچّانی چیرا کماش مَلّگ ءُ دھکان لِوار نِشتَگ اَنت۔من کسانیں گینسارتے کَش اِت ءُ دیم پَہ کماش مَلّگ ءُ دھکان لِوار ءِ نیمگ ءَ تیمیچ کُرت۔گوں سلام ءُ دْروت ءَ ھَوار من دَرائینت ناکو مَلّگ ھال کن ھَیر اِنت کہ مَچکدگ آمین ءِ بَدل ءَ پُرسی پَتّرے جوڑ بیتگ۔؟

کماش مَلّگ ءَ پَسّو گوں پُرشتگّیں گالوارے ءَ ترّینت منی بَچّ ھاک ھیر اِنت کہ دِل چو تین ءَ سُچ اِیت ،رَستراں مروچی پَد ءَ مُپت ءُ بیرَگ ءَ گَریبیں شاھل ءِ ذال گوں دُو جَنین چُک ءُ شیرمِچّیں زھگے ءَ آوار جَتگ ءُ وتئی بَندی جاہ ءَ بُرتگ۔

گوں اے نَہ وشیں ھالے اِیش کنگ ءَ منی ھَیال ءُ گُمان دُور ماں گیابانے ءَ پِیچ وَران بوت کہ اے ھَبر چَہ دَرد ءُ اَندوھاں سَرّیچ اِنت بلئے پَمن پَہ منی راج ءَ نوکیں ھَبرئے نَہ اَت،چیا کہ ھَمک سُھب گوں ھمے اھوالاں آشنا بوت۔

چہ اے جَگرسِندیں ھالے اِیش کنگ ءَ منی بالاد ژَند ءُ ژُول بوت ءُ باتِن ءَ جیڑگانی آس جَمبور اَت۔ رَنگ،رَنگیں ھَیال ءُ لیکّہ گُوش پَہ گْوش اَلوت کنگ ءَ اَت کہ ناگھاں پادبْرمشے بوت ءُ من گُڈت آں ۔۔۔!!

چارِیں آتراپاں چارت داں کس نَہ گِنداں۔۔! ۔دَمانے بے تَوار ءُ وانگّی ءَ پَد ،پَد ءَ گوں جیڑگاں سَر ءُ پُٹ بیتاں ،داں کَسانیں ساھتے ءِ پِر گْوزگ ءَھَوارمنی دیما گُبارانی ساھگے گوست ءُ زِرد ءَ تْرانگے جَکس اِت ءُ ھمے گُشتے کہ مَہ جیڑ اے کَہرّانی تاموریں شَپ آسر بیت ءُ بام سرا کش اِیت ، روچ ٹِکّ دَنت ءُسرپتگیں پُلّانی وَشبوھاں آتاریت ۔بَلئے پَہ اُوشتگ ءُ چارگ ءَ کار گیگ ءِ گْوم نَہ بنت،بَلکیں گاماں دیما شَھار دَئے ءُ جُنز مِنزل نَزیک اِنت۔شہیدانی رِتکگّیں ھُون گوں ھاکاں ھَوار نَہ بنت۔

من پَچلرزتاں۔۔۔۔۔!!!
چارت داں من ءُ مَچکدگ تھنا دِگہ کس نَہ گْواھیت،بَس آزمان ءَ شینکاں دَرائی کُرتگ ءُ دُور ماں کُوہ ءِ بُن ءَ گواتے لُڈان اِنت۔۔۔۔۔۔۔۔

شہید عبداللہ پنام شہیک جان ءِ گُوما لہتیں یاد

نبشتانک: ساچان دیدگ

دی بلوچستان پوسٹ 

چوناہا زندگی ءِ توکا ہزارانی ھساب ءٙ مردم کیت ءُ روت ھر کس وتئی وڑ ءٙ گُوں وتی زندگی ءِ کار ءٙ گُوں دزگٹ بیت لہتیں انچیں انسان بنت آ اے زندے توکہ وتی زات ءُ وتی واھش ءُ وتی جندے توکہ چہ درکاینت پہ قُوم ءُ سرزمین ءِ ھاترہ کار کن اٙنت انچو کہ بلوچ سرزمین یک غلامیں سرزمین ءِ بلوچ سرزمینءِ سرا پاکستانءَ قبضہ کُتگ ءُ بلوچ ءِ نسل کُشی ءٙ کنگ ءٙ اٙنت ءُ بلوچ ءِ زبان ءِ گار کنگ ءِ ھم جہد ءٙ کنگ ءٙ اٙنت اے پاکستانی قبضہ ءِ ھلاپ ءٙ بلوچ راج ءٙ یک جنگ ءِ بِندات کُتگ دانکہ بلوچ وتئی وت واجہ نبیت بلوچ وتئی سرزمین ءِ مالک وت نبیت اے جنگ گُوں ناشریں پاکستان ءٙ بندات اِنت۔

اے جنگ ءِ تُوکہ ھزارانی کساس ءٙ بلوچ پُسگ ءٙ وتئی جان ندر کُتگ ءُ وتی نام بلوچ راجدفترے تھا نمیران کُتگ ھمیں نمیرانیں کامریڈانی تھا یکیں شہید عبداللہ پنام ءِ شہیک اِنت شہید شہیک جان بلیدہ ءِ دمگ الندور ءٙ وتئی چم واجہ اقبال ءِ گِس ءٙ پچ کُتا وھدے ھمراھی ءٙ شہید شہیک جان مزن بُوان بُوت شہید شہیک جان ءِ دل ءٙ غُلامی ءِ آس روک بوان بُوت شہید شہیک جان ءٙ وانگ ءِ دوران ءٙ بلوچ نودربر گل بی ایس او آزاد ءِ تھا شمولیت کُت وتی سیاسی کار ءٙ گُوں ھمگرنچ بُوت ءُ وتی زبان ءِ سرا ھم کارے کُت شہید شہیک جان یک شرے شائرے اٙت وتی شئرانی تھا وتی راج ءِ راشونی ءِ کُت انچو جاور نگیگ بوان بُوت انت پاکستان ءِ یزیدے لشکرءٙ بلوچ سیاسی ورکر ءٙ آنی گِرگ ءُ جنّگ بِندات کُت شہید شہیک جان مجبور بُوت سرفیس سیاست ءِ یل کُت ءُ بلوچ مسلح گّل بلوچستان لبریشن فرنٹ بزاں بی ایل ایف ءٙشمولیت کُت وتئی سرزمین ءِ آجوھی ءِ واستہ جُہدے کُت وتئی فرضءٙ پورا کنگ ءٙ اٙت دشمن ءِ ھلاپ ءٙ سرگرم ءٙ اٙت بازے جاگہ ءٙ جنگ ءٙ چہ سُوب مند بُوتگ ءٙ اٙت۔

شہید شہیک جان ءِ گوما من وھدے کہ اولی ملاقات کُت شہید ءٙ گوں بچکندگ ءٙ گو من گپ ءُ تران کُت گُشیں کہ سال ءِ آں ءٙ ساری من دیستگ انچو منا مہرے دات کہ ھما روچ ءِ ملاقات داں روچ ءِ مرچی منا یاد اِنت شہید ءِ لونٹانی سرے بچکندگ شہیدے داتگ ءِ مہر روچ ءِ مروچی گُو من ھمراھ اٙنت وھدے ھمراھی ءٙ شہید شہیک جان ءٙ گُو منی ملاقات گیشتر بوان بُوتاں پٙدا ما یکیں دومی ءٙ نزدیک بُوتیں پٙدا ما سفر ءٙ ھم یکجاھ بُوتیں اے دراجیں سفر گُوں شہید شہیک جان ءِ ھمراھی ءٙ دمان ءٙ گوست ءٙ ما ھچ نہ ماراِت کہ اے دراجیں سفر بُوتگ ءٙ اے سفر گُو شہید شہیک جان ءِ مذاق ءُ ھندگ ءٙ گو گوستگ ءٙ برے برے مئے دیوان ءٙ شہیدءٙ وتئی شیئر ھم ونتگ ءٙ مارا گُو وت دلگوش ءِ کُتگ۔

وھدے ھمراھی ءٙ من ءُ شہید شہیک جان گِستا بُوتیں داں دیرے مُدت ءِ آں من شہید شہیک جان ندیست منا پہ شہید شہیک جان ءٙ باز زھیر ءِ ھم کُتگ ءٙ اٙت گُڈا اناگہ ءٙ من ءُ شہید شہیک جان دوچار کپتیں بازے ھال ءُ اھوال ءِ بُوت شہید شہیک جان ءٙ منا گُشت تو سرپدے من سانگ کُتگ منی آروس ھم نو نزدیک ءِ اِنت من دلمانگ ءٙ وتئی آروس ءٙ جلدی بکناں کہ وھدے سرا بروسہ نیست من پسو دات شر پُل من اگاں زندگ بُوتاں گُڈا الّم تئی آروس ءٙ بہرزور ءٙ شہید ءٙبچکندیت ءُ اچ من اجازت گِپت ءُ شُت پدا داں دیرے مُدت ءٙ آں من شہید شہیک جان ندیست ءُ ھال ھم نبوت پدا منا سنگت ءِ ءَ ھال دات کہ شہید شہیک جان ءٙ آروس کُتگ من دل ءٙ جیڑاِت کہ منی روگ نبوت شہید ءِ آروس ءٙ شہید گُو من گلہ مبیت پدا گُو شہید شہیک جان ءَ منی گوانکو سرا ھال بُوت ءُ شہید شہیک جان ءٙ را من گُشت ترا آروس مُراد بات تو منا ھال نداتگ شہید ءٙ پسو دات کہ من باز جُہد کُتگ کہ گوں تو ھال بکناں بلے تو نیٹورک ءٙ نبوتگ ءِ ھمیں ھال ءُ اھوال ءٙ رند من ءُ شہید شہیک جان ءِ نیام ءٙ رابطہ نبوت۔

وھد گوزان بُوت من گو وتئی کار ءٙ دزگٹ ءِ اِتوں شہید شہیک جان ءِ منا ھال نہ رست یک روچ ءِ من نیٹورک ءٙ اتکوں من علاقہ ءٙ ھال کُت منا سنگتی ءَ گُشت کہ شہید شہیک جان شہید کنگ بُوتگ من ھیران بُوتاں کہ شہید اچ ما جسمانی ھوالہ جُتا بُوت من وتارا وت تسلہ دات کہ اے ھنچیں راھیں شہید وتی منزل ءٙ سر بُوتگ شہید ءٙ وتی گُلزمین ءِ حق ادا کُتگ شہید نمیران اِنت شہید ءِ فکر ءُ شہید ءِ یات گوں من ھمراھ اٙنت سُھریں سلام شہید شہیک جان ءٙ ھوار بلوچستان ءِ کُلیں شہیداں کہ آہاں وتئی نگرھیں جان پہ بلوچ سرڈگارے ھاترا ندر کُتگ اَنت۔

نیو کاہان شال ءُ شہدائے قبرستان

توارش بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

نیو کاہان چہ کوئٹہ ءَ کمیں دور ہزارگنجی ءِ سک نزدیک ءَ اِنت، اِدا مری بلوچ 1992 ءَ چہ آباد اَنت کہ آ نواب خیربخش مری ءِ منوکیں مردم گُشگ بنت اِدا نندوکیں مردم ھما اَنت کہ نواب خیربخش مری ءِ ھمبراہ بوتگ اَنت، 1971 ءِ وھدا پاکستانی فرونی لشکر بلوچستان ءَ ھاص کر کوہلو ءُ مری بلٹ ءَ مزنیں لشکر کشی ءِ بندات کنت ءُ بازیں بلوچ مہلوک ءِ زھگ ءُ زالبول ءَ ھوار شہید کنت ءُ بازیں ئے بیگواہ کنت ءُ وتئی بندی جاہ ءَ بنت کنت اِش کہ آیانی تنے وھدے حال نیست کہ چون بیت آں، فوج وتئی لشکر کشی ءَ دراھیں مری ھند ءُ دمگ ءَ برجم داریت اِے ساھتاں بازیں بلوچ ورناھانی لاش چہ بالگرد(ہیلی کاپٹر) ءَ دور دیگ بنت وھدے نواب خیر بخش مری گوں وتئی ھمبراں فوج ءِ زوراکی آں گندیت گُڈا گوں وتئی مری قبائل ءِ مردماں پہ زمین ءُ مڈی آنی رکینگ ءَ در کئیت چُش کہ نواب صاحب مری قبیلہ ءِ سربراہ بیت پمیشکہ مری وتئی سردار ءِ ھمبرا داری ءَ کناں ءُ گوں نواب ءَ باغی بنت، نواب خیر بخش مری گوں وتئی ٹولی ءَ بلوچستان ءَ چہ در کئیت ءُ افغانستان ءَ روت، افغانستان ءَ رَوگ ءِ مقصد اِش بیت کہ ھمودا یک منظم ءِ لشکر ءِ بٹاھیناں ءُ واتر وتئی زمین ءَ بیا آں گوریلا وار بزان کہ چیروکائی جنگ ءِ بندات بکناں(چیروکائی جنگ یک مزنیں طاقت ءُ نزوریں طاقت ءِ میاں ءَ بیت) پرچا کہ پاکستان یک مزنیں طاقت ئے ءُ آئی گوما دیم پہ دیم جنگ بیت نہ کنت، پمیشکہ نواب یک گوریلا لشکرے ءِ جوڑ کنگ ءِ ھاترا افغانستان ءَ گوں وتئی سنگتاں روت، نواب گوں وتئی فکری سنگتاں 22 سال افغانستان ءِ تہا نندیت بلے وھدے افغانستان ءِ تہا نجیب اللہ ءِ حکومت ھلاس بیت ءُ طالبانانی حکومت کئیت گُڈا نواب خیر بخش مری مجبور کنگ بیت کہ آ افغانستان ءَ یل بکنت ءُ وتئی ملک ءَ بروت، چُش کہ طالبان پاکستان ءِ وتئی ٹرینگ داتگیں بنت ءُ پاکستانی فوج ءِ خاص ایں مردم بنت پمیشکہ آوان ءَ زور دیگ بیت کہ آ افغانستان ءَ یل بکناں، وھدے نواب خیر بخش مری افغانستان ءِ تہا نندگ ءِ واستا ھچ جاگہ نہ گندیت گُڈا واتر گوں وتئی ھمبراھاں بلوچستان ءَ کئیت ءُ نیو کاہان ءَ آباد بنت۔

نیو کاہان ءَ مری ءَ ابید دگہ ھچ پیمیں قبیلہ ءُ قوم ءِ مردم نہ نشتگ اِدا نندوکیں مردم ھما مردم اَنت کہ نواب صاحب ءِ گوما افغانستان ءَ جلاوطن بوتگ اَنت ءُ واتر بلوچستان ءَ اَتکّگ اَنت، ھمائیں کہ اِدا مری آباد اَنت پاکستانی فوج ءِ لشکر کشی برجم اِنت، دو ہزار ءِ وھدا جسٹس مری مرڈر کیس ءَ نواب خیر بخش مری گوں دگہ دو سد مری ءَ گرگ ءُ جیل کنگ بیت اِشان ءَ زندان ءِ تہا جسمانی ءُ بازیں ذہنی ٹارچر دیگ بیت، زندان ءَ بندگیں ھما مری کہ سلامتی یلا کنگ بنت آیانی گُشگ بیت کہ زندان ءِ تہا آوان ءَ جسٹس مری مرڈر کیس ءِ بابت ءَ ھچ جُست کنگ نہ بیت بلکیں فوجی ءُ ایجنسی ھمے جُست کناں کہ شُما افغانستان ءَ چے کُتگ شُمارا کے سپورٹ کُتگ؟ سرجمیں جُست ءُ پرس افغانستان ءِ جلاوطنی ءِ بابت ءَ بوتگ اَنت۔

وھدے بلوچ قومی تحریک ترندیں دروشمے ءَ دیم ءَ کئیت ءُ بلوچ گوریلا جنگ منظم بیت ءُ پاکستانی لشکر ءَ گوں جوانمردی ءَ جنگ بندات کنت گُڈا پاکستانی لشکر ءِ زدِ گوں نیو کاہان ءِ مردم ءَ گیشتر ودیت بلوچستان ءِ ھمک ھند ءُ دمگانی وڑا نیو کاہان ءَ ھم زوراکی ءِ یک نوکیں کسہ ءِ بندات کنت، ھمک روچ نیو کاہان ءَ فوجی آپریشن کنگ بیت لشکر کشی ءِ وھدا پاکستانی فوجی مردمانی گران بہائیں سامان ءَ دُز اَنت زھگ ءُ زالبول ءَ لٹ ءُ کُٹ کناں نوجوان ءَ بیگواہ کن اَنت ءُ پدا گیشتر بیگواھیں ورناھانی لاش ءَ چگل دینت، چُشیں یک روچے نیو کاہان ءَ نہ گوزیت کہ ھودا پاکستانی لشکر وتئی زوراکی آں بدار اَنت، تنے وھدے تک نیو کاہان ءَ چہ بیگواہ ایں ہزارانی ھساب ءَ مردم گار ءُ بیگواہ اَنت، آ چون ءُ چتور اَنت زندگ اَنت یا کُشگ بیتگ اَنت آوانی ھاندان ءَ ھچ سرپدی نیست، اِے سرجمیں زوراکیانی دیمپانیں مردم اَنگت نواب صاحب ءِ فکر ءُ فلسفہ ءِ سرا زندگ اَنت ءُ دژمن ءِ گوما ھچ پیمیں تعاون کنگ ءَ تیار نہ اَنت۔

دگنیا ءِ راجدپتر اے ھبرے گواہی ءَ دنت کہ زندگیں قوم چہ جنگ ءُ کُشگ ءَ ھتم کنگ نہ بوتگ اَنت اگاں قوم ءُ راج جنگ ءُ کُشگ ءَ ھتم بوتین اں گُڈا بنگلادیش ویتنام الجزائر کیوبا ءُ ھمے پیمیں دومی نزوریں راج دیری چہ دگنیا ءِ تہا گار ءُ بیگواہ بوتگ اِتنت بلے آ راجاں چہ مرگ ءِ ترس ءَ وتئی زمین ءُ جاگاھاں ءَ بہا نہ کُتگ بلکیں دژمن لشکر ءِ دیمپانی کُتگ ءُ وتئی آجوئی گپتگ، مروچی بلوچستان ءِ ورناء کماش ءُ زالبول ھمے راہ ءَ روان اَنت بلوچستان ءِ ھمک دمگ ءَ پاکستانی لشکر ءَ یک آس ءِ روک کُتگ، مردین ءُ کماش آں بگر داں زھگ ءُ زالبول کس نہ رکیتگ ہر یکے دژمن ءِ زوراکیانی آماچ اِنت، مشکے مہی ءَ بگر داں دشت ءَ در بیکپ کوئٹہ ءَ بگر داں حب ءَ در بیا چوشیں یک میتگ ئے نیست کہ پاکستانی لشکراں آ میتگ ءَ فوجی کیمپ نہ جتگ نوں دژمن اَنچو ترس ءِ آماچ اِنت کہ آ بلوچ شہیدانی قبراں چہ ترسگ ءَ اِنت۔

شہدائے قبرستان بلوچستان اِش نیو کاہان ءَ اِنت ءُ بازیں بلوچ شہید ئے گُڈی وابجاہ اِنت اِے جاگہ شہدائے قبرستان بلوچستان اِے واستہ گُشگ بیت کہ بلوچستان ءِ چاریں کُنڈاں ہر جاگہ ءَ کہ مزنیں راجی راھشون ئے یانکہ سنگت ئے شہید بیت آئی نام، پت ءِ نام، ھند، پیدائش روچ ءُ شہادت ءِ روچ ءَ یک مزنیں سنگ ءِ سرا نبشتہ کناں ءُ ھما سنگ ءَ مک کناں بلوچستان ءِ ہر کُنڈ ءِ شہیدانی نام ءَ سنگ جوڑ اِنت ءُ شہدائے قبرستان ءَ مِک اَنت پمیشکہ اِے جاگہ شہدائے قبرستان بلوچستان گُشگ بیت ءُ دشمن ءِ چمانی چیرا اِنت، وھدے نواب صاحب ءِ جاور نگیگ بیت گُڈا نواب صاحب وتئی مرگ ءِ بابت ءَ گُڈی واھگ ءَ گُشیت کہ اگاں من باندہ مُرتاں گُڈا منی گُڈی وابجاہ نیو کاہان ءَ شہدائے قبرستان بلوچستان ءَ بکنے، وھدے دژمن چاریت کہ اگاں نواب صاحب ئے گُڈی وابجاہ ھمودا بہ بیت گُڈا اِے جاگہ ئے اہمیت گیشتر بیت پمیشکہ پاکستانی فوج ءُ لہتیں بلوچ دلار کہ آیانی تہا نواب خیر بخش مری ءِ جندے مستریں زھگ چنگیز مری وتئی سرجمیں کوشست ءَ کناں کہ نواب صاحب ءِ لاش ءَ نیو کاہان ءَ برگ ءَ میلاں ءُ وتئی وڑا جاگہے ءَ گنڈ ءِ بکناں بلے بی ایس او آزاد ءِ سنگت ءُ قوم ءِ ورناء ءُ زالبول دژمن ءِ اِے مقصد ءَ پوراہی ءَ نیل اَنت ءُ کوئٹہ ءَ چہ بابائے ءِ لاش ءَ بازیں جنجالاں پد دژمن ءِ دست ءَ چہ پچگر اَنت ءُ بابائے واھگ ءِ پدا بابائے لاش ءَ نیو کاہان ءَ برنت ءُ شہدائے بلوچستان قبرستان ءَ وابجائے جوڑ کناں۔

مروچی مئے شہیدانی کبراں چہ ترسگ ءُ آوانی کروجگ دژمن ءِ ناپاکیں کردار ءُ آئی ہار ءَ پدر کنت اِنت بلوچ ءِ سلامت ایں جہدکار آں بگر داں مئے شہیدانی کبر آں چہ دژمن ترس ءِ آماچ اِنت۔

آزمانک

مہ کش بیگہاں سر گوات 

نبشتہ کار سنگین بلوچ 

دی بلوچستان پوسٹ 

یک وشیں بیگاهے ات ءُ گوت سُبک سُبک ءَ کشگ ءَات سرجمیں آزمان جمبراں مانشانتگ ات-
هر جاه کہ چم شانک دات انت گْوشے دل ءَ تیہُرے رُست . دُرہیں درچک ءُ دار گل ءَ بال اِت اَنت کہ هور گواریت مارا سیر آپ کنت ،

مُرگ هم چہ گل ءَ زمین ءَ ننداگی نہ اِت اَنت کہ هور گواریت ءُ مے چُمب گون آپ ءُ دانان سک بیت –

کُلیں ساہدار پس ، گوک ، هر ءُ ہُشتِر همُک ساہدار ءُ هیوان دُرہ گل ءَ بال اِت اَنت کہ هور گواریت ما آپ لاپ بین –

من وتی کرگینیں لوگ ءِ پیزگاه ءَ نشتگ اِتاں ءُ وتی هیالان گون گار اِتاں منا اے دمان ءَ گْوشے زانان اے بے واپا ایں امبورز سک وش بیہگ ءَ اَت ، همے دامان ءَ جمبر ءَ جت گرندّگے ءُ گِروک ءَ هم شہم کُت ، گون جمبر ءِ گرندّگ ءَ هور ءَ وتی سر ایر دات ءُ دُراہیں میتگ ءِ چُکان کُوکار کت کہ هورو هورو ایردے بَلُّک ءِ چُک ءَ چیر دے هور ءَ گْورت ءُ بس کت-

من وتی لوگ ءَ چہ دراتکاں دیم پہ میتگ ءِ تہا وتی مات ءِ لوگ ءَ روگ ءَ اِتاں بَلُّک شاری ءِ لوگ ءِ سامان دُره ڈن ءَ آپ ءَ گون اِت اَنت من بَلّی ءَ را گُشت بَلّی !
تی سامان دُراه آپ ءَ گوں انت ؟

بَلّی شاری ءَ پسو دات ءُ گشت منی چُک هو من گندانے بلے چے کنان کہ من یک بے وسین جنینے آں ، منی دست ءَ چے بیت کنت –

بَلّی شاری ءِ گون همے گپ ءَ آئی ءِ چمانی ارس چہ انارکان ایرچاں بوت انت –

من بَلّی شاری ءَ را جُست کنگ لوٹ اِت کہ بَلّی تی لوگ ءَ چون بوتگ زاناں ؟

بلے چہ بَلّی شاری ءِ اے ارسانی گندگ ءَ من ہچ جُست کُت نہ کُت ، بَلّی ءَ گون همے گریواگانی توک ءَ وت گشت کہ زالِماں مارا گار کُت ، من گون همے توار ءِ اِشکُنگ ءَ لاچار بیتاں کہ بَلّی ءَ جُست بہ کناں کہ ترا کیا چوش بزگ کُتگ ؟

گڑا من بَلّی ءَ را جُست کُت کہ بَلّی ترا زانان چی بیتگ ؟

بلی ءَ پسو دات کہ منی چُک بہ نند گوں ترا من وتی کُلیں کسہ آں کاراں ، گُڑا من گُشت بَلّی بیا رواں لوگ ءَ نندیں کہ تو سک تَرّئے ، پسوے دات کہ منا لوگ نیست من یک مالداریاں روچ جاه ءُ شپ جاه یاں من گشت گُڑا بَلّی تو اے وڑا سک بزگ ئے تو پرچہ وتی چُکاں نہ گُشے کہ نی من پیران منا تہنا مکن اِت ؟

بَلّی ءَ گون مُلوریں گالوارے ءَ گُشت کہ منی چُک زالِماں وتی هرجان جت –

من پدا جُست کُت کہ تی چُک ءَ زاناں چے بوتگ کیا وتی ہرجاں جتگ ؟

بَلّی شاری ءَ پسو دات کہ منی چُک ءَ گلامی برداشت نہ کتگ ، منی چک ءِ میار ءُ گُنہ همیش ات، پمشکہ زالماں بُرت ءُ بیگواه کُت
من پدا بَلّی شاری ءَ را جُست کت کہ گُڑا تی لوگ ءِ کماش کجاه اِنت ؟ بَلّی شاری ءَ پسو دات کہ منی لوگ ءِ کماش ءَ دو سال بیت کے زندان ءَ بندیگ انت ، منی لوگ ءِ کماش ءِ گُناه ءُ میار همیش انت کہ وتی چُکے پرچہ وانگ جاهان راه داتگ –

من گشت گُڑا بَلّی اشانی کُشوک ءُ بروک کے بیتگ انت ؟

بَلّی ءَ پسو دات کے مئے میتگ ءِ میر بیتگ کہ ما گریب دُره همای ءِ پادانی چیر ءَ لگتمالیں گلام بیتگیں ما وتی زند گوں میر ءِ گلامی ءَ گوازینتگ بلے منی لوگ ءِ بزگین کماش ءَ گُشت کہ ما وتی روچ پہ بزگی گوازینتگ انت مئے چک بِلّے روت وانیت پہ وت شر بیت چم ے پچ بنت –

بلے واجہ ءَ منی چک ءِ وانگ ءُ زانگ برداش نہ بیت کہ منی چک ے وتی هرجان جت –

منی چک ءَ مدام گشتگ کہ امّاں من ترا الم آجو کنان ، بلے منی پسو مدام همئے بوتگ کہ منی چُک من وَ آجوں بابل مارا واجہ ورگ دیہگ ءَ انت دو سے جوڑه گد مئے کرا هست پہ پر کنگ ءَ ما شریں الله ترا اُمبر ءُ روچ بِدات –

یک روچے بیگاهے ءَ منی چک گو من نشتگ ات وش گپی ءَ ات کہ من اگاں بہ وانان وتی کوم ءِ واستہ چیزے الم کنان –

بلے شومیں روچ همیش بوت اے روچ ءَ سک جمبر ات بیگاه ءِ سر گوات هم کشگ ءَ ات میر ءِ برازاتک همدا نشتگ ات منی چک ءَ همے گپ کت –

بس همے شوم منی چک ءِ دالار بوت ءُ منی چک ے گار کنائینت همے کہ اے بیگاه ءِ گوت وتی سرا یلاه دات منا هما روچ یاد کیت منی بچ دومی روچ ءَ شُت پہ وتی وانگ ءَ گدّاراں همودا چست کت شش ماه ءَ پد منی شرنگیں گزّلُے نگراهیں لاش مئے هنکین ءِ کور ءَ دور اش ات –

من هر روچ راه چار اتاں کہ منی بابل گزّین جان یک روچے الم کیت پہ من –

من روچے دو رند دات میر ءِ گورا کہ منی چک ءِ هال پُرسی ءَ بکن ، بلے وائے منی نادانی کے میر ءِ وتی لوٹ بیتگ کہ ادءِ گریب کس مہ وانیت منی لوگ ءِ بزگین کماش منی چک ءِ چارمی روچ ءَ گون پیر ءُ کماشیں بالاد ءَ لوگ ءِ تہا چہ بُرت اش روچ ءِ مرچی بیگواه انت –

منی سامان اگاں آپ ءَ گون نبان تہ کجاه بنت منی چک ؟

من پدا بَلّی شاری ءَ را جست کُت کہ بلی تو گڑا پہ کی اُمیت ءَ نشتگ ئے ؟

بلی ءَ گون ڈڈین هِمتے ءَ گُشت کہ منی چُک تہنا گزّلُ نہ بیتگ ، منی گزلا پہ من بچ ءُ پہ وت برات پیداگ کُتگ ، بلے چش کہ منا وتی بچ گزّلُ جان ءِ برات پہ وتی سامانانی چنگ ءَ دل نہ بنت چوشیں منی ڈولیں مات هزار هست کہ آ بے لوگ انت بازنے ءِ لوگ سوچگ بیتگ انت بازنے ءَ گُد گورا نیست بازنے ءَ چمپل پادا نیست ، بلے من زانان کہ منی سامان ایر نباں ، پرچہ کے من زمین ءِ وارسان اے منی زندمانی ءِ کسہ انت –

گون بلی شاری ءِ دو چار کپگ ءَ گوشے زانان منی زندمانیں دگنیا بدل بوت ءُ من واباں کہ منی چمانی دیما بلی شاری انت ، من آگہاں کہ منی چمانی دیما بلی شاری انت-

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

مئے چاگرد ءُ زالبولانی نہ وانِندگی

حمیدہ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

من مرچی تعلیم ئے سرا کمو نبشتہ کنگ لوٹ اَنت کہ تعلیم چی ئے۔ تعلیم ئے سرا مارا باز وانگ لوٹیت مارا تعلیم ئے سرا مھنت کنگ لوٹیت. ما انگت چہ تعلیم ءَ سرپد نہ اَنت کہ تعلیم چی ئے تعلیم ئے مول ءُ مراد چی اَنت تعلیم پہ چاگرد ءَ چونیں ارزشت ئے داریت.تعلیم ہر انسان ئے بُنکی ھک اِنت بلے مرچی مئے چاگرد چہ بُنکی ھکّہ زِبھر اِنت مرچی ھمے تعلیم ءِ نہ بوگ ئے سبب اِنت کہ مئے زھگ چہ تعلیم ءَ زِبھر اَنت ءُ بچکیں زھگ انگت دگہ شہر ءُ میتگاں پہ وانگ ءَ رواَنت بَلے جنکیں زھگ وتی لوگانی تَھءَ بندیگ اَنت۔

مئے چاگرد ءِ تَھءَ پہ جنکیں زھگ ئے واستہ وانگ یک عیب ءِ زانگ بیت ءُ مردم بس ھمے سمجنت کہ جنکیں زھگ بس گِسی چیزے بس مدام گِسہ مِندی آھِرءَ دگہ ھست نیست.وھد ءِ کہ آ 14،15 سال ئے اُمرءَ سر بنت گُڑا وتی جنکیں زھگاں آروس دینت اے ھم نہ چار اَنت کہ مئے جنکیں زھگاناں اے ھم ھک ھست اَنت کہ آ وتی زندگی ئے پیسلہ وت کُرت بکن اَنت۔

مئے چاگرد بس بچکیں زھگاناں وتی زھگ زان اَنت ھک بس بچکیں زھگاناں دیگ بیت بلے جنکیں زھگ بس گِسے دیمپان اَنت آھانی نہ دگہ وانگ ئے ھک ھست نہ وتی ھکّے بابت ءَ گپ جَنّگ ئے۔

مرچی اے نہ سرپدی نہ زانتی نہ پوہی کُل چاگرد ءِ تَھءَ نہ وانِندگی ئے سبب اِنت کہ ما نہ وتی ھک ءَ سرپد اَنت نہ وتی جنکانی پرچہ کہ مئے چاگرد وانیندگ نہ اِنت وھدئے آ چاگرد وانِندگ بیت گُڑا اَلّم آ وتی چاگرد ءُ وتی زالبولانی ھکاں زانت کُرت کنت۔

ھمے مئے نہ وانِندگی ئے سبب اِنت کہ مرچی دَری کوم مارا نہ وانِندگ جاہل ءُ پَسادی ئے نام ءَ توار جنّت پرچہ کہ مرچی ما وتی چاگرد سرپد نہ کُرتگ مرچی مئے چاگرد وانِندگ نہ اِنت گُڑا ما دَری کوماناں چوں سرپد کُرت کن اَنت؟

مرچی دگنیا ماہ ءِ سرا سر بوتگ بَلے مارا انگت زمین ءَ جاگہ نیست ما انگت نہ وتی جِندا سرپد اَنت نہ دگنیا ءَ پرچہ کہ ما وتی زالبول دیم ءَ نہ یارتگ اَنت پمیشکا ما مرچی پُشت ءَ کپتگ اَنت۔ مرچی مئے زالبول چاگرد ئے نیم بھرے اَنت بَلے ما بندیگ کُرتگ اَنت گُڑا ما چون دیمروئی کُرت کن اَنت ۔ مرچی دگنیائے بازیں ملکانی مستِر زالبول اَنت بَلے ما وتی زالبول انگت بندیگ کُرتگ اَنت۔

مئے چاگرد ھما وھد ءَ دیمروئی کُرت کنت کہ مئے زالبول آجو بہ بنت ءُ تعلیم یافتہ بہ بنت چاگرد ءِ گلام مہ بنت ءُ مئے ھما وانیندئیں نوجوانانی سرا پرز اِنت آ پہ وتی چاگردے واستہ چیزے نہ چیزے بکن اَنت ءُ دیم ءَ بیااَنت وتی پرز ءَ پورا بکن اَنت وتی چاگرد ءَ سرپد بکن اَنت آھانی تَھءَ زانت ءُ شعور پیداک بکن اَنت میتگانی تَھءَ وانگجاہ پچ بکن اَنت ءُ مردماناں تعلیم ئے سکینءَ بہ دینت۔

پرچہ کہ تعلیم منزل اِنت تعلیم رھشون اِنت تعلیم مردم ءَرا انسانیت ءِ سوجا دنت ءُ زندگ بوگے سرپدی ءَ دنت اگاں ما وتی چاگردے سرا جھد نہ کُرت وتی زالبولانی گُٹے سانکل نہ پروشت اَنت گُڑا مئے چاگرد ھم بندیگ بیت پرچہ کہ زالبول ھم ھمے چاگردے بھراَنت ءُ مارا مدام پہ وتی چاگرد ءَ جیڑگی اِنت نہ کہ وتی زالبولانی سرا زُلم ءُ زوراکی یا آھاناں بندیگ کنگ ئے جھد۔

من آکرا گوں وتی چاگرد ئے مردماں دست بندی کن اَنت وتی جنکین زھگاں پہ وانگجاہ راہ بہ دینت پرچہ کہ جنکین زھگ ھم انسان اَنت آھاناں ھم زندگ بوگ ئے ھک ھست۔

”بیگاہءِ سرگْوات منءَ برگوں“

نبشتہ کار: سخی بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

نزاناں منی زِند کجام وڑیں بزگی ءُ لاچاریانی تہا گْوزگ ءَ اَت نہ شپ جاہ ءُ روچ جاہے ہست ات نہ گرم ءُ سردے ءُ نئیکہ وردنءُ وراکے ءُ دگہ زندمانءِ سُد ءُ سَما یے۔

شلوار ءُ پشک درتگ اتنت پاد چہ کنٹگاں پُراتنت نہ پیر ءُ مرشُدے ءِ ہیال گور ات ءُ نئیکہ دین ءُ دگنیا ئے سُدے ہست اَت ، کَس ئیگی نہ اتاں ہچ نزانت کہ دنیاءِ جند چی یے؟ دگنیا ئے تہا چے بُوہگ ءَ اِنت؟ من بس یک مَوالے اِتاں کُجا کہ منی دیم کپت من شُت آں، کجام میتگ ءَ کہ من شُت آں مردماں منءَ گنوکءِ نام ءَ توار کُرت، بلے منءَ کسےءِ سما نیست اَت کہ اے میتگءُ آئی مردم منءَ کجام نام ءَ توار کن اَنت من بس وتی موالی دگنیائیءَ اتاں ،کوہ، جنگل، گیابان، شہر میتگ کُجا کہ منی دیم کپت من شُت آں،میتگاں کہ تر اِتاں زہگاں منءَ سنگ ءُ لَٹ، لَگت ءُ مُشت ہرچی کہ بوت منءَ جت اِش بَلے منی سرا اے ہچ نہ اتاں، چو گُنگدام ءِ وڑ ءَ اتاں ۔

ہمے وہداں یک روچے من یک شہرے ءِ تہا روگ ءَ اتاں منءَ لہتیں مردماں توار کُرت او موال بیا انگو، او گنوک من بلے وتی دگنیاءِ تہا گاراتاں باز دیراں پد سما بوت کہ کسے منءَ گوانک جنگءَ انت ،بلے من پدا براه نہ کرتءُ راه گپتاں ،من بس وتی مہرجان ءِ یاتانی تہا گْوازی کنان اتاں، ھمے مردماں باریں منءَ چینچو توار کتگ اَت بلے من نہ زانتگ کہ چے گُشتگ اتے، منی روچ گوں میتگءِ مہلوکءُ گونڈوانی لگت ، مشت،چمپلءُ کُنتءُ ُککاراں گوں شپ بوتاں ۔

کُجام جاگہءَ کہ در ءَ بوت آں گونڈوانی مسکراه اتاں، منی مالءُ متاه بس پِریات ءُ زارے اَت بَلے کَسے ءَ منی سرا رہم ہم نہ کُرت، مدام لٹانی دیمپان اتاں، برے برے چہ ہمے گیشیں لٹاں بے ہوش ہم بوتاں،ہردے کہ ہوش کت داں ہاکاں چہ لیگاراں ، مردمانی سئیلی جوڑ بوتگ آں ، دراه کندگءَ انت۔

ہمے ساہتاں چم پہ آزمانءِ استالاں کپتاں داں یک استالے پہ دومی استالءَ گوں چینچو مہروان انت، منی دل ءَ ہمے ہبر اتک کہ بژن مئے انسانانی ہم چو استالانی وڑ ءَ مہر ءُ دوستی یے بہ بوتیں، انسان ءَ را انسان ءِ کِرّا کدر ءُ کیمتے بہ بوتیں، بس ہمے وہد ءَ منی ھیال ءَ منی یکیں مہرجان منی دیم ءَ اتک کہ منءَ دستءِ گپت ءُگشتے پادا، دل ءَ مزن کن، الم من ءُ تو وتی منزل ءَ سر بئیں، بس وتی جزبگ ءَ زندگ کن ہچبر دلپروش مہ بو، گوں ہمے گپاں من پہ زور پاد اتک آں کہ مہرجان ءَ وتی ھمبازاں کن آں ءُ گُشانے کہ منی منزل توئے ترا کس چہ من جتا کُرت نہ کَنت من پاد اتک آں پہ مہرجان ءِ امباز کنگ ءَ دومی دیم ءَ کپت آں ،یکبرے پد ءَ پاد اتک آں تاں ادا کَس نیست، وتی ھمے جانءِ ٹپانی گوما واتر وتی لوگ ءَ اَتکاں۔

منی ہرچ درد ءُ دورانی سرپد بوؤکیں بس منی یکیں پیریں مات اَت کہ مُدام منی بابتءَ جیڑگءَ ات، آئیءَ مُدام منی واستہ وتی دَست بُرز ءَ کُرت اَنت بس ھمے دْوائےکُرت کہ یا مولا “منی بچ شاہو تئی باہوٹ اِنت منی چمانی چراگ، منی باندات، منی اُمید ءُ منی کُلیں اَست ءُ نیست ءُ وتی ہُدامرزی ئیں پتءِ نشانی بس منی شاھو اِنت یاربِ پاک تو منءَ چہ شاھوءَ زبہر مکن ءُ تو زان ءِ کہ منی شاھو جان یک چوره یے ءُ پہ آئیءَ دگہ کسے نیست۔مہلوکءَ بد کئیت منی شاہو ءِ سرا ، کلاگءُ مسکراہی بندنت ءُ جن انت ئے، تو وت منی شاہو جان ءَ وش ءُ سلامت بکن ءُ پہ وشی آئیءَ منزلءَ سر بکن کہ شاہو ءَ ابیدءِ مہرجان ءَ کدی نہ بیت، یامولا تو وت بزگ کن پما بس تو وت ئے”۔

منی مات مدام منی بابت ءَ جیڑگ ءَ اَت بَلے منءَ کَسےءِ سما نہ اَت نہ زاناں شپ چون روچ بوت انت ءُ روچ چون شَپ بوت انت، منی ھیال مدام بس گوں وتی مہرجان ءَ اَت ءُ مہر جان ءِ ھماچمانی ارسان اَت ۔

میتگ ءِ مردمانی دپ ءَ مدام منی ءُ منی پِت ءِ نام اَت کہ شاہو ہما وتی پِت ءِ سر ءِ مُہر اِنت پِت ءَ کہ شریں کار وتی زندگی ءَ نہ کُرتگ نوں بچ چوں شریں کار کنت ءُ شر بیت؟؟ زہگ پدر اِنت ہما وتی پَت ءَ پہ روت بَلے من کَسےءِ گپ گوش نہ داشت انت، میتگ ءِ کُلیں مردمانی وزیپہ بس من ءُ منی پِت اَتنت ءُ کسے ءَ اے ھم نہ گُشت کہ شے مرید (منی پِت ءِ نام اِنت کہ یک روچے وتی دُکان ءَ نِندوک بیت کہ دُز دکان ءَ کاینت کہ وتی زر ءُ مالاں بدئے بلے منی پِت ھمے گُشیت کہ اے زر ءُ مال کَسےءِ پِت ئے میراث نہ اَنت من دات اش نہ کن آں گُڑاں دُز منی پِت ءَ جن انت ءُ شہید کن اَنت) یک شَریں مردمے ات، کسے کارءَ گوں کار نیست ات ئے، بلے مردم ہمے گُش اَنت کہ شے مرید گنوکے بوتگ کہ آئی دُزانی گوما جنگ کُرتگ، دُزاں چونہا شے مرید کُشت ءُ آئی زر ءُ مال ہم بُرت اَنت، پمے کسہءَ مردماں منی پِت ءِ شہیدیءَ پد آئی نام شےمرید گنوک ایرکرت ۔

من ءَ اے ھم سُد نہ اَت کہ منی مات ءَ وتی زند چوں گوازینتگ ءُ گوازینگ ءَ اِنت ئے، منی ہیال گوں بس مہرجان ءَ اَت پرچہ کہ مہرجان منی منزل اَت مہرجان منءَ چہ وتی ساہ ءَدوستر اَت مہرجان منءَ چہ سرجمیں دگنیا ءَ ہما دیمءَ ات، بَلے من اے نہ زانتگ اَت کہ مہرجان کئے اِنت؟ کجا نشتگ؟ کئی زھگ اِنت ؟ بس من یک شَپے واب ءَ دیستگ اَت کہ یک سکیں ڈولداریں جنکے کہ سنگاراتگءُ لوگےءِ تہا نشتگ منی چمانی ارس چہ گُلانی سر ءَ ایرکپان بوت انت، کَسےءِ سُد ءُ سما ءَ نہ اِتاں بس یکیں ھمے گپ زبانءَ اَت کہ ” منی زند ئے مراد بس تو ئے ” من وتی زندگی ءَ چُشیں شر رنگیں جَنِک نہ دیستگ اَت من باریں پہ کجام پہ ازابءُ زُورءَ ہمے جَنک ءِ کِرّا شُت ءُ سر بوت آں، من جُست کُرت تئی نام؟ یکبرے گَپے نہ کُرت دومی بر ءَ من جُست کُرت کہ تئی نام؟ ءُ تو پَرچہ گِریوگ ءَ ئے بس ھمے گُشتے منی نام مہرجان اِنت من پَمیشکہ گریوگ ءَ آں کہ………. مہرجان ءِ گپ ھلاس نہ بوت کہ منءَ چہ پُشت ءَ یکےءَ آسِن ءِ لَٹے منی سر ءَ جَت من ککارے جَت ءُ بے ہوشءَ کپتاں، بِزاں کہ من وابے دیستگ منی ہمے ککار ءَ چہ منی مات چہ واب ءَ بست کنتءُ پہ من ہوش ءِ آرگ ءِ کوشست ءَ کنت بَلے منی چم سر ءَ رو اَنت ءُ من گنوک باں ،ھمے گنوکی ءِ تہا یک روچے منی باریں پہ چونےءَ جنگل ءَ سر کپت، من دیست کہ منی مہرجان اِنت کہ جنگل ءَ پاد شپاد ءُ سر درانت ءُ پِریات ءُ زاری کنان اِنت پہ بے سَماہی روگ ءَ اِنت من ہم پہ مہرجان ءِ پُشت ءَ تَچان بوت آں من بس ھمے توار کنان بوت آں مہرجان او مہرجان تو کجا روگ ءَ ئے ؟ بوشت من پیداک آں ترا چے بوتگ؟ او مہرجان من بس یکپارگی مہرجان ءَ توار کنان ءُ مہرجان ءِ پُشت ءَ تچان بوت آں، ھمے تچگ ءِ تہا منی سر جنگل ءَ یک درچکے ءِ بُنڈ ءَ لگ ات من یک بلائیں توارے جت ءُ چہ وتی گنوکی ءَسما کُرت چارات داں من وتی ھما پیسری دنیا ءَ یک تہاریں بانے ءِتہا کپتگ آں دلءَ دریکگے جتءُ دپءَ دراتک کہ بیگاه ءِ سر گوات منءَ بر گوں ۔

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

ٹولی بازیءِتاوان

حنیف بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

ہمک گَلّے کہ پہ راجکاری، چاگردی دیمروئی یا پہ لبزانک ءِ دیما جُنزینگ ءَ اڈ دیئگ بہ بنت، آ الّم گروہ بندیانی زد ءَ کپ اَنت۔اےنادُراھی ہمک چاگرد ءِ بھر اِنت کہ ہمک گَلّے بہ بیت ہر پئیم ایں چاگردے ءَ سر چِست بہ کنت ھمے نادُراھی ءِ زَداں کپیت۔گروپ بندی ءَ ماں انگریزی زبان ءَ(Lobby) ءُ بلوچی زُبان ءَ{ٹولی بازی} گُش اَنت۔گروپ بندی ءِ دو دروشُم بنت۔یک ٹولی ءِ وتی وتن ءُ مہلوک ءِ دیمرؤئی ءُ مہکم کنگ ءِ واست ءَ ٹولی سازینیت ءُ وتی راجی کاراں دیم ءَ جُنزینگ ءِ جُہد ءَ کنت۔دومی ٹولی ھما مردمانی بیت کہ بےکِردءُ نابود تبیں مردم اَنت ءُ پُرشت ءُ پروش لوٹوک اَنت یا وت ءَ برجم دارگ ءِ ھاتر ءَ اَنچیں مردُمانی ھواری ءَ ٹولی بازی کن اَنت کہ وتی زات ءَ برجم داشت کُت بہ کن اَنت۔ ٹولی بازی ءِ تاوان چےبنت ءُ پائدگ چے اَنت؟۔

پائدگ ھما ٹولی کہ پہ راجی جُنز ءُ دیمرؤئی ءِ واست ءَ ٹھّیت پائدگ مند ثابت بوت کنت کہ اُلسی دیمرؤئیءِلیکّہءَ گوں بَندوکیں مردُمانی اِنت ،کہ ملک ءُ مہلوک ءِ دیمروی ءُ ادارھ،پارٹی ءُ آرگنائیزیشن آں شَرّیں دروشُمے دیئگ لوٹ اَنت ءُ مہکم کنگ ءِ جُہد ءَ کن اَنت۔
اَنچو کہ من سرا گُشت،،دومی ٹولی بےکِردیں مردُمانی ھواری ءَ ٹھّیت ءُ مُہکّمیں رنگے ءَ مردُمانی دیم ءَ میلانک بوئگ لوٹیت۔ بِزاں ایشاں دیگہ اُلسّی لیکّہ نیست ءُ نہ بیت۔بس وتی ذات ءَ برجم دارگ ءِ ھاترئیگی دومی ءِ دیما اَڑاند پیداک کن اَنت کہ آ جہد ءَ را دیم ءَ کِزینگ ءِ جُہد ءَ ابید ہمے پیداک کُتگیں اَڑانداں گوں دست گٹ ءُ تاکہ وت ماں وت گُلائیش بِہ بنت۔

بلئے! یک گپے است اِنت ٹولی سک مہکم بنت ، اَنوں نہ چہ اَبد ھمے رواج گِپتگیں ءُ مُہکّمیں رنگے ءَ کار کنگ ءَ اَنت۔ من یک رندے سنگتے ءَ جُست کُت ،،واجہ لابیئنگ پہ سیاست ءَ شر اِنت ءُ اےسیاست ءِ بہرانی تہا ھوار کپیت؟،، سنگت ءَ وش ءُ آسانیں رنگے ءَ من ءَ پوہ کُت،،ھئو ھَراب نہ اِنت بلئے لابی ءِ جندچارگ بیت کہ چونی ءَ پہ کُجام سیتّاں بوھگ ءَ اِنت . پہ راجی لوٹانی پیلو کنگ ءَ یا کہ پہ جندے تماہ ءُ واھگانی پدا، ہمے چارگی اِنت کہ چیا بوئگ ءَ اِنت۔ دیمتِرا سنگت ءَ گُشت،، لبز ءِ لابی اَسل ءَ پارلیمنٹ ءَ کہ مردم رَونت کسانیں راھے است ھمے راہ ءَ لابی گُش اَنت ـ مُدام سیاسی پارٹیانی لیڈر ءُ وَزیراں کہ ھَلوتے کنگی بیتگ گُڈا آھاں ھمےکوچہ ءِ تہاوتی ھلوت کُتگ . پمشکہ لابی ءَ چہ دَرتکگیں لبز لابینگ ءِ نام ءَ دیئگ بوتگ،، من سرا یک گپے گُشتگ اَت،،ھما ٹولی کہ لابینگ پہ پُرشت ءُ پروش ءِ واست ءَ کن اَنت یاکہ وتی جند ءِ پہازگ ءَ سک مہکم بنت۔ چی ءَ کہ ایشانی ھمراہداری کنوکیں مردم،،بِزاں اےھما مردماں گوں وت ھوار کن اَنت کہ بےزانتین ءُ نابَلدیں،نیم بُندگیں مردمانی شکل ءَ بنت، یاکہ مَلام ھوریں مردم ایشانی تہا ھوار کپ اَنت۔ اےمردمانی تہا ھُشتری دورچاری ءِ سِنچ نہ بیت ، ھَر ءِ وڈا مِنزل ءَ وتی پادنی دیم ءَ شوہازکنگ ءِ جُہد ءَ کن اَنت۔ آدگہ لابینگ ءِ بِزاں ٹولی سر زاھِر ءَ کیاس کنگ نہ بیت بلئے پِگری دروشُم ءَ سک مُہکم بنت آھانی ھمک ورکر دور چاری ءِ سِنچ داروک بنت۔پمشکہ آھانی مِنزل ءَ رسگ یاکہ مہکمی ءِ ھدّنیست۔

چونائی ءَ جہان ءِ کواس گُش اَنت راستی ءِ منوگِر ءِ ھمراہداری کنوکیں مردم سک کم بنت۔بلئے مِنزل ءِ واب ءَ ھما مردم دیست کنت کہ پِگری دروشُم ءَ مہکم اِنت۔بلوچ راجی آشوب ءَ دو سئے آرگنائیزیشن ءُ گیش جُہد آجوی ءِ بہر اَنت۔ سیاسی پارٹیانی کَچ ءُ کساس کجام ھدّ ءَ مہکم اَنت من گُشت کُت نکناں۔بلئے اَلبتہ ھمک آرگنائیزیشن ءُ سیاسی پارٹیانی تہا ٹولی بازی گِندگ ءَ کئیت ءُ شَرّیں رنگے ءَ مُہکم اَنت۔ایشانی گِر ءُ دار چون ءُ چے رنگ ءَ بیت کنت جیڑگ لوٹیت۔ سِلاہ بندیں گَل اگاں چہ روایتی ترزاں دَر بِہ کپ اَنت سرجم ءَ فوجی رھبندانی پاسداری ءَ بہ کن اَنت گُڈا چہ اےاَزاب ءَ رکِت کُت کن اَنت۔ چی ءَ کہ سِلاہ بَندیں گَلانی تہا وھدئے ٹولی بازی بوت ءُ کماندار مہکم بوت اَنت گُڈا جُہد ءِ آجوی پمّا وابےءِ رنگ ءَ بگند ئے پشت بہ کپیت۔چونائی ءَ ھاسیں پائدگ ءِ اُوست ءَ کس داشت نہ کنت۔ دگہ ھِچ وڈیں کامیاتی ءِ گُنجائش پشت نہ کپ اَنت۔پَدا مُسلح سنگت دگہ گپےکن اَنت کہ ما اَنو وت ءَ سرجم ءَ فوجی گُشت نکنیں نہ کہ سرجم ءَ پوجی رھبدانی سرا اتک کنیں ، بِزاں ما گوریلہ جنگجویں۔ راست گُش اَنت،،بلئے یک گپے است گوریلہ سپاھیگ ءِ لہتیں کار فوجی رنگ ءَ ٹَھنت۔ چوکہ جہان ءِ فوجی رول ءُ رھبندانی رِد ءَ ھچ پوجی کمانڈر یا سُپاھیگ وتئی جند ءِ یا دگہ دَمگاں تاں سےماہ ءَ گیش نندگ ءَ بازیں ھراب کاریان وتئی دست ءَ پتائنت ءُ ٹولی بازی چہ ھمدا بِندات بنت۔وھدیکہ ما آشوبی جُہدے کنگا ایں گڈا مئے سیاسی ءُ جنگی سنگت سالانی سال پرچہ یکیں دمگ ءَ ساڈی اَنت۔ ایشی ءِ پائیدگ چے ھد ءَ است اَنت نزاناں بلئے تاوان سک باز اَنت۔مستریں تاوان ایش اِنت کہ ٹولی بازی بیت،یکے ءَ گوں دومی دمگ ءِ سنگت ءَ کمیونیکیشن سِسٹم پُرْش اَنت، دروَت نہ بوئگ ءَ سوْب ءَ یکیں آرگنائیزیشن ءِ سنگت وتئی دوھمی دمگ ءِ سنگت ءُ سرکماشاں پہ نام بگندئے زانئت بلئے شِکلے دروشُم ءَ زانت کُت نہ کنت کہ گزابیک بُرز ءِ بارگیں قد ءِ مردمے، ورنائے کہ کماشیں سنگتے ئے ـ دُرستیں جُست سنگتانی دلاں ودیگ بنت تاں گڈی ءَگندو گِدار ءِ واھشت وت ءَ گُڈگیر کن اَنت۔ سیمی آدگہ دمگانی سیاسی،جنگی ءُ مہلوک ءِ تبانی نزانگ ءِ سوْب ءَ ھوار جاہ منندیں سنگتانی سِلکاری اوں ودان بنت۔سنگتانی وت ماں وتیں پجارگ ءِ کساس روچ پہ روچ نہ بوئگ ءِ ھدّ ءَ سرگوْز کن اَنت۔ ھمے واست ءَ کواس ءُ سرپدیں مہلوک ءِ گُشگ اِنت آجوی ءِ جُہدانی تہا جنگی نواب یا سردار ردوم زور اَنت ءُ آجوییانی جُہد وت کُشتے ءِ رنگ ءَ بلوچ ءِ آکبت ءَ تہاری ءَ تیلانک دنت۔ لابیئنگ ءُ جنگی سردارانی پُروشگ ءِ واست ءَ بلوچ راجی سیاسی ءُ مُسلح آرگنائیزشن ءُ پارٹیز وتئی سنگتانی ھد ءُ ھُدوداں کُشادہ بہ کن اَنت۔ بدلی بیار اَنت تاکہ فوجی مردم وتئی فوجی کاراں پوہ بہ بنت ءُ سیاسی سنگت وتئی سیاست ءِ ھدّاںبہ گیشین اَنت۔ھمک سنگت وتئی جند ئے دمگ ءَ چہ آدیم دگہ کس ءَ پوھ نہ بیت نہ سنگتانی تباں زانت کُت کنت نہ دمگ ءَ جاہ منندیں مہلوک ءِ۔ دَہّ ءُ دوازدہ سال اگاں فوجی افسرے یک دمگے ءَ محدود بہ بیت گُڈا آ رِشوت ھور جوڈبیت ءُ ھمک رنگیں سلکارییانی تہا کپیت نہ پہ مُلک ءَ بیت ءِ نہ مہلوک ءِ پاسداری ءَ کُت کنت۔گُڈا آشوبی جُہدکار وھدیکہ چہ وت وتئی سنگت ءُ وتئی دمگ ءَمحدود بہ بیت گُڈا آؤکیں وھد ءَ اگاں اے کماندار سرداری پگر ءَ رُدوم مہ زوریت دیگہ چے کُت کنت۔ چونائی ھمک مُسلح سنگت ھوارکاری بِندات چہ وتئی جند ءِ آرگنائیزیشن ءَ بکن اَنت۔بلوچستان ءِ ھمک دمگاں پہ جنگ ءَ ساڈی بہ بنت۔کوہ،آپ،گٹ ءُ گراں بہ زان اَنت۔چونائی ءَ کماندار وش نہ بنت بلئےتوجیل ساز ادرہ اےبابت ءَ بہ جیڑ اَنت ءُ زوتاں چہ زوت شریں پیش قدمی ءِ بزور اَنت کہ مُسلح سنگتانی وت ماں وتیں جیڑہ یا ٹولی بازی جُہد ءَ تاوان بار کنت۔چونائی ءَ لابیئنگ سیاسی پارٹیانی تہا بیت ، فوجی رھبندانی تہا چوشیں چیز وت واجہیں مُلکانی پُرشت ءُ پروشی ءِ سوْب جوڈ بوتگ اَنت ـ پمشکہ من گُشاں اے وڑیں باوستانی سرا جیڑگ لوٹیت داں باندا ھَبر پَہ پَشومانی ءَ مئیت ـ

“مات نور ملک ءُ آئیءِ چُکانی بیگوائی “

نبشتہ : ساوڈ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

پاکستان ءَ وتی زوراکی برجاہ کُتگ بلوچستان ءِ چاریں کُنڈ ھمگیر کُتگ اُت ءُ وتی زلم برجاہ داشتگ ۔ پاکستانی آرمی ءَ روچ پہ روچی تیز بوھکیں زالمی ءَ چہ روچ پہ روچ رنگ رنگیں جیڑا ءُ جنجال دیما پیداک انت ۔

چہ ریاستی زورآوری ءَ بلوچستان ہر گِس پُرسیگ انت ہر گِدان ارسیگ انت ءُ ھچ رنگیں تلو ءِ نیست کہ چہ پاکستانی زوراکیاں رکیتگ ہر لوگ واہ ءُ پریاد انت ہر یکے ءَ لازم تاوان ءِ بوتگ آ تاوان یک زھگ ءِ رنگ ءَ بہ بیت آ تاوان چہ براس ءِ رنگ ءَ بہ بیت یا کہ گسِ ءُ جاہانی رنگ ءَ دُراھیں دراں تاوان ءُ بس تاوان ۔

ھمے رنگ ءَ مئے بلوچ چاگرد ءِ تہا نوکیں بے عزتیں کارے روچ پہ روچ ودان ءُ تیز بوان انت پہ بلوچ بلائیں بے عزتی ءِ گپ ءِ ءُ اے گپانی اوشکونگ ءُ گوشدارگ مردم ءَ ملامت کنت پرچہ مئے چاگرد ءَ اگاں چوشئیں جیڑئے گندگ ءَ اتگ گُڑا آ جیڑا چاگردے دُرستیں مستریں جیڑا ءُ جنجالاں چہ مستریں جیڑہ ءِ بوتگ۔۔ آ جیڑا مئے زالبولانی جیڑا انت کہ پاکستانی بے عملیں پوج مئے زاھگ ءُ زالبولانی بَرگ ءُ وتی پوجی کیمپاں بند کنگ بندات کُتگ سک ءَ زیادہ جہل ءُ کپتگیں کارے مئے چاگردے تہا سک ءَ نہ دُرا ءُ پدردیں ھال ءِ پہ بلوچ راج ءَ ۔

پاکستانی پوج ءِ اے رنگیں بے عزتین کاران ءَ زوت نہ انت اے کار چہ ھپتاد ءِ دہک ءَ ودان ءُ آہان انت بلے نی زیادہ ءُ تیز تر انت ءُ انگت تیز بوان انت ۔

گوستگیں سال ءَ بازیں زالبول ءِ پاکستانی پوج ءَ آپریشن ءِ دوران ءَ بُرت وتی ازیت گاہاں بند کُرت زہنی ءُ جسمانی سزا ءَ پد یل کُتاں ءُ ھمے سال کہ روگ ءَ اِنت بزان 2018 ءَ بازیں زالبول ءِ پاکستانی پوج ءَ بُرتگ گار ءُ بیگواہ کُتگ آواران ، جھاو ، مشکے ،کیچ دشت ءُ ایدگہ ھندان بازبُرگ بوتگ لہتیں وھد ءَ پد یل کُتگ ءُ باز انگت بیگواہ انت ۔

گوستگیں ماہ ءَ آواران مشکے ءَ پاکستانی پوج ءُ چیریں ادارہانی کارندہاں واجہ اللہ بکش ءِ لوگ بانک گوں چُکاں ھور آوار جت ءُ بیگواہ کُتاں مات نورملک ءُ زاھگانی نام چو اے وڈا انت ھسینہ ءُ دہ سالی ایں زمیر ، ھسنہ ھژدہ سالی ایں، بیست سالی ایں دُختر سمینہ، گوں وتی پیریں مات نور ملک ءَ بندیگ انت ۔

آھی کسانیں چُک زمیر ءِ وانگ ءِ وھد انت یک دہ سالی ایں چُک ءِ وانگ ءِ وھد انت کہ آ زندان ءَ زند گوازینگ ءَ انت دُرستیں بلوچ راج ءُ انسان دوستیں گل بچاراں کہ کجام ملک ءِ کانود انت دہ سالی ایں چُکاں بند کن ءُ زھگ ءُ زالبولاں بے جرم ءُ گنہا ءَ بند کن ۔
مرچی من بلوچ راج ءِ بچاں گُشگ لوٹاں کہ شمارا کمبر ءِ مات ءِ کسہ یاد بیت کہ ناں میتگ ءِ زھگ ءُ زالبول بندیگ بنت گُڑا کمبر ءِ مات کمبر ءَ نوک سوری ءِ روچاں بوہ ءُ دُناں چہ آتاریں کُل ءَ پاد کنت ءُ گُشیت

آ مرد کہ میاراں جَلاں
نیمروچاں نہ وسپاں کُلاں

مروچی ایں بدنامیں وھدا دُرست بلوچ مات پیر ءُ کماش وتی چُکاں سکین بدیاں کہ برو انت میاراں چو کمبری رنگ ءَ بہ جل اَنت ۔

بزگیں اللہ بکش وتی ویڈیو پیگام شنگ کُتگ کہ منی لوگ بانک ءَ گوں زھگاں چہ پاکستانی پوج ءِ دست ءَ رکینگ ءَ دُرستیں انسان دوستیں آدم کرد ادا بکناں ءُ دُرائیں بلوچ راج ءِ پرز انت کہ ہر بلوچ ءِ پرزندے بیگواہ بیت آ پرزند ءَ وتی سرپد بہ باں پرچہ کہ اے جیڑا یکیں
اللہ بکش ءُ آھی لوگ بانک ءِ ءُ چُکانی نہ انت دُرائیں راج ءِ جیڑا انت دُرست گار ءُ بیگوائیں بلوچ پرزندانی گار ءُ بیگوائی ءَ چہ رکینگ پہ کرد ادا بکناں ءُ ماس نور ملک ءَ گوں زھگاں آجوہ بہ کنائیناں ۔

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔