TBP Balochi

ٹولی بازیءِتاوان

حنیف بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

ہمک گَلّے کہ پہ راجکاری، چاگردی دیمروئی یا پہ لبزانک ءِ دیما جُنزینگ ءَ اڈ دیئگ بہ بنت، آ الّم گروہ بندیانی زد ءَ کپ اَنت۔اےنادُراھی ہمک چاگرد ءِ بھر اِنت کہ ہمک گَلّے بہ بیت ہر پئیم ایں چاگردے ءَ سر چِست بہ کنت ھمے نادُراھی ءِ زَداں کپیت۔گروپ بندی ءَ ماں انگریزی زبان ءَ(Lobby) ءُ بلوچی زُبان ءَ{ٹولی بازی} گُش اَنت۔گروپ بندی ءِ دو دروشُم بنت۔یک ٹولی ءِ وتی وتن ءُ مہلوک ءِ دیمرؤئی ءُ مہکم کنگ ءِ واست ءَ ٹولی سازینیت ءُ وتی راجی کاراں دیم ءَ جُنزینگ ءِ جُہد ءَ کنت۔دومی ٹولی ھما مردمانی بیت کہ بےکِردءُ نابود تبیں مردم اَنت ءُ پُرشت ءُ پروش لوٹوک اَنت یا وت ءَ برجم دارگ ءِ ھاتر ءَ اَنچیں مردُمانی ھواری ءَ ٹولی بازی کن اَنت کہ وتی زات ءَ برجم داشت کُت بہ کن اَنت۔ ٹولی بازی ءِ تاوان چےبنت ءُ پائدگ چے اَنت؟۔

پائدگ ھما ٹولی کہ پہ راجی جُنز ءُ دیمرؤئی ءِ واست ءَ ٹھّیت پائدگ مند ثابت بوت کنت کہ اُلسی دیمرؤئیءِلیکّہءَ گوں بَندوکیں مردُمانی اِنت ،کہ ملک ءُ مہلوک ءِ دیمروی ءُ ادارھ،پارٹی ءُ آرگنائیزیشن آں شَرّیں دروشُمے دیئگ لوٹ اَنت ءُ مہکم کنگ ءِ جُہد ءَ کن اَنت۔
اَنچو کہ من سرا گُشت،،دومی ٹولی بےکِردیں مردُمانی ھواری ءَ ٹھّیت ءُ مُہکّمیں رنگے ءَ مردُمانی دیم ءَ میلانک بوئگ لوٹیت۔ بِزاں ایشاں دیگہ اُلسّی لیکّہ نیست ءُ نہ بیت۔بس وتی ذات ءَ برجم دارگ ءِ ھاترئیگی دومی ءِ دیما اَڑاند پیداک کن اَنت کہ آ جہد ءَ را دیم ءَ کِزینگ ءِ جُہد ءَ ابید ہمے پیداک کُتگیں اَڑانداں گوں دست گٹ ءُ تاکہ وت ماں وت گُلائیش بِہ بنت۔

بلئے! یک گپے است اِنت ٹولی سک مہکم بنت ، اَنوں نہ چہ اَبد ھمے رواج گِپتگیں ءُ مُہکّمیں رنگے ءَ کار کنگ ءَ اَنت۔ من یک رندے سنگتے ءَ جُست کُت ،،واجہ لابیئنگ پہ سیاست ءَ شر اِنت ءُ اےسیاست ءِ بہرانی تہا ھوار کپیت؟،، سنگت ءَ وش ءُ آسانیں رنگے ءَ من ءَ پوہ کُت،،ھئو ھَراب نہ اِنت بلئے لابی ءِ جندچارگ بیت کہ چونی ءَ پہ کُجام سیتّاں بوھگ ءَ اِنت . پہ راجی لوٹانی پیلو کنگ ءَ یا کہ پہ جندے تماہ ءُ واھگانی پدا، ہمے چارگی اِنت کہ چیا بوئگ ءَ اِنت۔ دیمتِرا سنگت ءَ گُشت،، لبز ءِ لابی اَسل ءَ پارلیمنٹ ءَ کہ مردم رَونت کسانیں راھے است ھمے راہ ءَ لابی گُش اَنت ـ مُدام سیاسی پارٹیانی لیڈر ءُ وَزیراں کہ ھَلوتے کنگی بیتگ گُڈا آھاں ھمےکوچہ ءِ تہاوتی ھلوت کُتگ . پمشکہ لابی ءَ چہ دَرتکگیں لبز لابینگ ءِ نام ءَ دیئگ بوتگ،، من سرا یک گپے گُشتگ اَت،،ھما ٹولی کہ لابینگ پہ پُرشت ءُ پروش ءِ واست ءَ کن اَنت یاکہ وتی جند ءِ پہازگ ءَ سک مہکم بنت۔ چی ءَ کہ ایشانی ھمراہداری کنوکیں مردم،،بِزاں اےھما مردماں گوں وت ھوار کن اَنت کہ بےزانتین ءُ نابَلدیں،نیم بُندگیں مردمانی شکل ءَ بنت، یاکہ مَلام ھوریں مردم ایشانی تہا ھوار کپ اَنت۔ اےمردمانی تہا ھُشتری دورچاری ءِ سِنچ نہ بیت ، ھَر ءِ وڈا مِنزل ءَ وتی پادنی دیم ءَ شوہازکنگ ءِ جُہد ءَ کن اَنت۔ آدگہ لابینگ ءِ بِزاں ٹولی سر زاھِر ءَ کیاس کنگ نہ بیت بلئے پِگری دروشُم ءَ سک مُہکم بنت آھانی ھمک ورکر دور چاری ءِ سِنچ داروک بنت۔پمشکہ آھانی مِنزل ءَ رسگ یاکہ مہکمی ءِ ھدّنیست۔

چونائی ءَ جہان ءِ کواس گُش اَنت راستی ءِ منوگِر ءِ ھمراہداری کنوکیں مردم سک کم بنت۔بلئے مِنزل ءِ واب ءَ ھما مردم دیست کنت کہ پِگری دروشُم ءَ مہکم اِنت۔بلوچ راجی آشوب ءَ دو سئے آرگنائیزیشن ءُ گیش جُہد آجوی ءِ بہر اَنت۔ سیاسی پارٹیانی کَچ ءُ کساس کجام ھدّ ءَ مہکم اَنت من گُشت کُت نکناں۔بلئے اَلبتہ ھمک آرگنائیزیشن ءُ سیاسی پارٹیانی تہا ٹولی بازی گِندگ ءَ کئیت ءُ شَرّیں رنگے ءَ مُہکم اَنت۔ایشانی گِر ءُ دار چون ءُ چے رنگ ءَ بیت کنت جیڑگ لوٹیت۔ سِلاہ بندیں گَل اگاں چہ روایتی ترزاں دَر بِہ کپ اَنت سرجم ءَ فوجی رھبندانی پاسداری ءَ بہ کن اَنت گُڈا چہ اےاَزاب ءَ رکِت کُت کن اَنت۔ چی ءَ کہ سِلاہ بَندیں گَلانی تہا وھدئے ٹولی بازی بوت ءُ کماندار مہکم بوت اَنت گُڈا جُہد ءِ آجوی پمّا وابےءِ رنگ ءَ بگند ئے پشت بہ کپیت۔چونائی ءَ ھاسیں پائدگ ءِ اُوست ءَ کس داشت نہ کنت۔ دگہ ھِچ وڈیں کامیاتی ءِ گُنجائش پشت نہ کپ اَنت۔پَدا مُسلح سنگت دگہ گپےکن اَنت کہ ما اَنو وت ءَ سرجم ءَ فوجی گُشت نکنیں نہ کہ سرجم ءَ پوجی رھبدانی سرا اتک کنیں ، بِزاں ما گوریلہ جنگجویں۔ راست گُش اَنت،،بلئے یک گپے است گوریلہ سپاھیگ ءِ لہتیں کار فوجی رنگ ءَ ٹَھنت۔ چوکہ جہان ءِ فوجی رول ءُ رھبندانی رِد ءَ ھچ پوجی کمانڈر یا سُپاھیگ وتئی جند ءِ یا دگہ دَمگاں تاں سےماہ ءَ گیش نندگ ءَ بازیں ھراب کاریان وتئی دست ءَ پتائنت ءُ ٹولی بازی چہ ھمدا بِندات بنت۔وھدیکہ ما آشوبی جُہدے کنگا ایں گڈا مئے سیاسی ءُ جنگی سنگت سالانی سال پرچہ یکیں دمگ ءَ ساڈی اَنت۔ ایشی ءِ پائیدگ چے ھد ءَ است اَنت نزاناں بلئے تاوان سک باز اَنت۔مستریں تاوان ایش اِنت کہ ٹولی بازی بیت،یکے ءَ گوں دومی دمگ ءِ سنگت ءَ کمیونیکیشن سِسٹم پُرْش اَنت، دروَت نہ بوئگ ءَ سوْب ءَ یکیں آرگنائیزیشن ءِ سنگت وتئی دوھمی دمگ ءِ سنگت ءُ سرکماشاں پہ نام بگندئے زانئت بلئے شِکلے دروشُم ءَ زانت کُت نہ کنت کہ گزابیک بُرز ءِ بارگیں قد ءِ مردمے، ورنائے کہ کماشیں سنگتے ئے ـ دُرستیں جُست سنگتانی دلاں ودیگ بنت تاں گڈی ءَگندو گِدار ءِ واھشت وت ءَ گُڈگیر کن اَنت۔ سیمی آدگہ دمگانی سیاسی،جنگی ءُ مہلوک ءِ تبانی نزانگ ءِ سوْب ءَ ھوار جاہ منندیں سنگتانی سِلکاری اوں ودان بنت۔سنگتانی وت ماں وتیں پجارگ ءِ کساس روچ پہ روچ نہ بوئگ ءِ ھدّ ءَ سرگوْز کن اَنت۔ ھمے واست ءَ کواس ءُ سرپدیں مہلوک ءِ گُشگ اِنت آجوی ءِ جُہدانی تہا جنگی نواب یا سردار ردوم زور اَنت ءُ آجوییانی جُہد وت کُشتے ءِ رنگ ءَ بلوچ ءِ آکبت ءَ تہاری ءَ تیلانک دنت۔ لابیئنگ ءُ جنگی سردارانی پُروشگ ءِ واست ءَ بلوچ راجی سیاسی ءُ مُسلح آرگنائیزشن ءُ پارٹیز وتئی سنگتانی ھد ءُ ھُدوداں کُشادہ بہ کن اَنت۔ بدلی بیار اَنت تاکہ فوجی مردم وتئی فوجی کاراں پوہ بہ بنت ءُ سیاسی سنگت وتئی سیاست ءِ ھدّاںبہ گیشین اَنت۔ھمک سنگت وتئی جند ئے دمگ ءَ چہ آدیم دگہ کس ءَ پوھ نہ بیت نہ سنگتانی تباں زانت کُت کنت نہ دمگ ءَ جاہ منندیں مہلوک ءِ۔ دَہّ ءُ دوازدہ سال اگاں فوجی افسرے یک دمگے ءَ محدود بہ بیت گُڈا آ رِشوت ھور جوڈبیت ءُ ھمک رنگیں سلکارییانی تہا کپیت نہ پہ مُلک ءَ بیت ءِ نہ مہلوک ءِ پاسداری ءَ کُت کنت۔گُڈا آشوبی جُہدکار وھدیکہ چہ وت وتئی سنگت ءُ وتئی دمگ ءَمحدود بہ بیت گُڈا آؤکیں وھد ءَ اگاں اے کماندار سرداری پگر ءَ رُدوم مہ زوریت دیگہ چے کُت کنت۔ چونائی ھمک مُسلح سنگت ھوارکاری بِندات چہ وتئی جند ءِ آرگنائیزیشن ءَ بکن اَنت۔بلوچستان ءِ ھمک دمگاں پہ جنگ ءَ ساڈی بہ بنت۔کوہ،آپ،گٹ ءُ گراں بہ زان اَنت۔چونائی ءَ کماندار وش نہ بنت بلئےتوجیل ساز ادرہ اےبابت ءَ بہ جیڑ اَنت ءُ زوتاں چہ زوت شریں پیش قدمی ءِ بزور اَنت کہ مُسلح سنگتانی وت ماں وتیں جیڑہ یا ٹولی بازی جُہد ءَ تاوان بار کنت۔چونائی ءَ لابیئنگ سیاسی پارٹیانی تہا بیت ، فوجی رھبندانی تہا چوشیں چیز وت واجہیں مُلکانی پُرشت ءُ پروشی ءِ سوْب جوڈ بوتگ اَنت ـ پمشکہ من گُشاں اے وڑیں باوستانی سرا جیڑگ لوٹیت داں باندا ھَبر پَہ پَشومانی ءَ مئیت ـ

“مات نور ملک ءُ آئیءِ چُکانی بیگوائی “

نبشتہ : ساوڈ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

پاکستان ءَ وتی زوراکی برجاہ کُتگ بلوچستان ءِ چاریں کُنڈ ھمگیر کُتگ اُت ءُ وتی زلم برجاہ داشتگ ۔ پاکستانی آرمی ءَ روچ پہ روچی تیز بوھکیں زالمی ءَ چہ روچ پہ روچ رنگ رنگیں جیڑا ءُ جنجال دیما پیداک انت ۔

چہ ریاستی زورآوری ءَ بلوچستان ہر گِس پُرسیگ انت ہر گِدان ارسیگ انت ءُ ھچ رنگیں تلو ءِ نیست کہ چہ پاکستانی زوراکیاں رکیتگ ہر لوگ واہ ءُ پریاد انت ہر یکے ءَ لازم تاوان ءِ بوتگ آ تاوان یک زھگ ءِ رنگ ءَ بہ بیت آ تاوان چہ براس ءِ رنگ ءَ بہ بیت یا کہ گسِ ءُ جاہانی رنگ ءَ دُراھیں دراں تاوان ءُ بس تاوان ۔

ھمے رنگ ءَ مئے بلوچ چاگرد ءِ تہا نوکیں بے عزتیں کارے روچ پہ روچ ودان ءُ تیز بوان انت پہ بلوچ بلائیں بے عزتی ءِ گپ ءِ ءُ اے گپانی اوشکونگ ءُ گوشدارگ مردم ءَ ملامت کنت پرچہ مئے چاگرد ءَ اگاں چوشئیں جیڑئے گندگ ءَ اتگ گُڑا آ جیڑا چاگردے دُرستیں مستریں جیڑا ءُ جنجالاں چہ مستریں جیڑہ ءِ بوتگ۔۔ آ جیڑا مئے زالبولانی جیڑا انت کہ پاکستانی بے عملیں پوج مئے زاھگ ءُ زالبولانی بَرگ ءُ وتی پوجی کیمپاں بند کنگ بندات کُتگ سک ءَ زیادہ جہل ءُ کپتگیں کارے مئے چاگردے تہا سک ءَ نہ دُرا ءُ پدردیں ھال ءِ پہ بلوچ راج ءَ ۔

پاکستانی پوج ءِ اے رنگیں بے عزتین کاران ءَ زوت نہ انت اے کار چہ ھپتاد ءِ دہک ءَ ودان ءُ آہان انت بلے نی زیادہ ءُ تیز تر انت ءُ انگت تیز بوان انت ۔

گوستگیں سال ءَ بازیں زالبول ءِ پاکستانی پوج ءَ آپریشن ءِ دوران ءَ بُرت وتی ازیت گاہاں بند کُرت زہنی ءُ جسمانی سزا ءَ پد یل کُتاں ءُ ھمے سال کہ روگ ءَ اِنت بزان 2018 ءَ بازیں زالبول ءِ پاکستانی پوج ءَ بُرتگ گار ءُ بیگواہ کُتگ آواران ، جھاو ، مشکے ،کیچ دشت ءُ ایدگہ ھندان بازبُرگ بوتگ لہتیں وھد ءَ پد یل کُتگ ءُ باز انگت بیگواہ انت ۔

گوستگیں ماہ ءَ آواران مشکے ءَ پاکستانی پوج ءُ چیریں ادارہانی کارندہاں واجہ اللہ بکش ءِ لوگ بانک گوں چُکاں ھور آوار جت ءُ بیگواہ کُتاں مات نورملک ءُ زاھگانی نام چو اے وڈا انت ھسینہ ءُ دہ سالی ایں زمیر ، ھسنہ ھژدہ سالی ایں، بیست سالی ایں دُختر سمینہ، گوں وتی پیریں مات نور ملک ءَ بندیگ انت ۔

آھی کسانیں چُک زمیر ءِ وانگ ءِ وھد انت یک دہ سالی ایں چُک ءِ وانگ ءِ وھد انت کہ آ زندان ءَ زند گوازینگ ءَ انت دُرستیں بلوچ راج ءُ انسان دوستیں گل بچاراں کہ کجام ملک ءِ کانود انت دہ سالی ایں چُکاں بند کن ءُ زھگ ءُ زالبولاں بے جرم ءُ گنہا ءَ بند کن ۔
مرچی من بلوچ راج ءِ بچاں گُشگ لوٹاں کہ شمارا کمبر ءِ مات ءِ کسہ یاد بیت کہ ناں میتگ ءِ زھگ ءُ زالبول بندیگ بنت گُڑا کمبر ءِ مات کمبر ءَ نوک سوری ءِ روچاں بوہ ءُ دُناں چہ آتاریں کُل ءَ پاد کنت ءُ گُشیت

آ مرد کہ میاراں جَلاں
نیمروچاں نہ وسپاں کُلاں

مروچی ایں بدنامیں وھدا دُرست بلوچ مات پیر ءُ کماش وتی چُکاں سکین بدیاں کہ برو انت میاراں چو کمبری رنگ ءَ بہ جل اَنت ۔

بزگیں اللہ بکش وتی ویڈیو پیگام شنگ کُتگ کہ منی لوگ بانک ءَ گوں زھگاں چہ پاکستانی پوج ءِ دست ءَ رکینگ ءَ دُرستیں انسان دوستیں آدم کرد ادا بکناں ءُ دُرائیں بلوچ راج ءِ پرز انت کہ ہر بلوچ ءِ پرزندے بیگواہ بیت آ پرزند ءَ وتی سرپد بہ باں پرچہ کہ اے جیڑا یکیں
اللہ بکش ءُ آھی لوگ بانک ءِ ءُ چُکانی نہ انت دُرائیں راج ءِ جیڑا انت دُرست گار ءُ بیگوائیں بلوچ پرزندانی گار ءُ بیگوائی ءَ چہ رکینگ پہ کرد ادا بکناں ءُ ماس نور ملک ءَ گوں زھگاں آجوہ بہ کنائیناں ۔

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

آزمانک دُرا ءُ زرناز ءِ مِھر

داد بلوچ شاشانی

دی بلوچستان پوسٹ

روچ جَھل بیگہ اَت مات ءِ دپ دارگ نَہ بوت باریں چون بوت باریں آپ گوں یا نَہ باریں سنگت گوں یا نَہ باریں اُولاک گوں یا نَہ
مات ءَ دار گِسءَ کُت اَنت آپ گِس ءَ کُت اَنت رزان گِسءَ کُت اَنت بلے بَک بَک ءَ بس نَہ کُت۔

دُرا گِس ءِ تَہ ءَ نشتگ اَت لَھم لَھمُکءَ سوت ءِ گْوشگءَ اَت مسکت ءِ مِھرک ءُ مِھرک ءُ من تئی مُحبتان گار آں ۔ دُرا وتی کسانی یے تَرانّگان کپت گوں زور ءَ گْوشت ئِےِ هو ڈے وَهد ترا سلام اِنت تو وَڈ وَڈین کار پَرما یے دُرا وتی کسانی ءَ گوں زرناز ءَ باز مِھر کُتگ اَت زرناز پہ دُرا انچوش گنوک بیتگ اَت پدا همے وت ماں وت بلوچانی زد کینگانی سوبءَ دُرا ءُ زرناز ءِ مِھر گوں هاکان هور بوت اَنت۔ زرناز ءِ پِت ءَ زرناز ءَ درامداں گوں سانگ ءُ سور کُت پدا زرناز پہ گندوکی وتی پِت ءِ گِسءَ نَہ اَتکّگ دُرا زرناز وت ماں وت وت ءَ پدا نَہ دیست دُرا نَہ زانت زرناز ءِ هال چی بوت ءُ زرناز نَہ زانت دُرا ءِ هال چی بوت بلے کسءَ کس ءَ را بے هال کُت نَہ کُت چُشیں روچے شپےِ ساهتے نَہ اَتکّگ کہ یکے دوهمی یے ترانّگان نَہ کپت اَنت۔

اے وَهداں دُرا ءَ را یک بچک ئے بوتگ اَت او زرنازّءَ هم یک بچک ئے بوتگ اَت پدا دوهینان ءَ زهگ نَہ بوتگ نوں اِشانی سور ءَ را پانزده سال اَت زهگانءَ دُوازده دُوازده سال اَت بزان نوں دُرا ءِ بچک کوه ءَ پیشءَ شُتگ اَت چہ دُرا ءِ میتگ ءَ پیشانی سند ءُ سیم باز دور اَت اَنت دُرا ءِ زهگے نام کمبر ءُ زرناز ءِ زهگے نام حمل اَت کوه ءَ وت ماں ڈیک وَارت ایشان بِزان وت ماں وت ءَ گند ءُ نند بوت وش اتک سلام دُوا بوت اَنت پدا جُست پُرس بیت اَنت وتی وتی بچار کُت ایشان کمبر نَہ حمل ءِ میتگ ءَ زانتگ اَت حمل نَہ کمبرئِےِ هردوک چہ گَرا هما دیم بیت اَنت پہ پیش ءِ بُرّگ ءَ ایِشان ءَ چار گُرک ءَ دیست کمبر ءَ ءُ حمل ءَ گُرکان انگر کُت ایشان وتی ساہ ئِے چڈاهینگ ءَ وتی زانت ءُ زانگ ءَ جُھد کُت بلے گُرکان اِیشانءَ بِہ وار کُتگ اَت کمبر ءُ حمل ئِے هکلانی تَوار پُشت ئِے میتگ ءَ شُت اَنت مردُماں ایش کُت اَنت میتگءِ مردُم اَتک اَنت اے وَهدا گُرکان حمل ءُ کمبر کُشتگ اِت اَنت نوں مردُماں جونَ وتی میتگ ءَ بُرت اَنت کس ءَ نزانت کُجئیگ اَنت اے وَهدا روچ کنڈا هما دیم بیتگ اَت تَہاری ءَ ماں شانتگ اَت نوں دُرا ءِ جَن مِھرهاتون واہ ءُ زار کُت اے وَهدا دُرا هم باز بِہ وَر اَت میتگ ءِ مردُماں مِھرهاتون ءِ زار ایش کُت اَنت اَتک اَنت جُست کُت هان چے بوتگ مِھرهاتون گْوشت منی زهگ کمبر جان کوه ءَ پیش ءَ شُتگ پدا انگت نَہ اَتکگ نوں مردُمان وت ماں وت شور ءُ سَلاه کُت پہ کمبر ءِ شوهازءَ گوں دُرا ءَ هور بیت اَنت ءُ شُت اَنت اُدا زرناز گوں وتی میتگ ءِ مردُماں پہ کوه ءَ حمل جان ئِے شوهاز ءَ در کپت چراگانی روشن ءَ آ سرجمین کوه انچوش ڈول دار کُتگ اَت تو گوں زان ءَ کوه ءُ درچک ءُ دارانی سور اِنت زهگ پیر کماش زال وَرنا کاڑ۔

دُرا ءُ زرناز ئِے میتگ ءَ کس پشت نَہ کپت هر کسءَ چراگءِ زُرت دیم پہ کوه ءَ کوه ئِے هما میتگے مردُماں وتی چراگ روک کُتگ اَت اَنت کمبر ءُ حمل ءِ سرا جیڑگ ءَ اَت اَنت کہ مان ایشانی مردُمان چو دربِگیج اَنت کوه سرجمءَ چراگان ڈولدار کُتگ اَت کوه ءِ مردُماں اے چراگ دیست اَنت آیان گَلّ کُت اے مردُمان کوه ءِ میتگ ءِ چراگ دیست اَنت دیم پہ هما چراگاں شُت اَنت دُرا یے مردُم زرناز یے مردُم کوه ءِ میتگ ءَ یک جَاہ سر بوت اَنت میتگ ءِ مردُماں وش اتک کُت اَنت پدا جُست پُرس کُت نوں یک جَاہ مُچ بوت اَنت کمبر ءُ حمل ءِ سر ءَ اسپیتن گُد دور کُت اَنت کہ دُرا کمبر ءَ همباز کُت زرناز حملءَ دُرا ءُ زرناز ءِ سر وت ماں وت ڈیک وَارت دُرا زرناز ءَ چارگ ءَ لگیت ءُ زرناز دُرا را بِے هال بوت اَنت وتی زهگانی جوناں۔

ﻣﺌﮯ ﮬﻤﺴﺎﮨﮓ

ﺑﺎﻻﭺ ﺟﺎﻥ

دی بلوچستان پوسٹ

ﻣﻦ ﻧﮧ ﺩﯾﺴﺘﮓ ﺍﺕ ﺑﻠﮯ ﻣﻨﯽ ﮬﻤﮯ ﻭﺍﮬﮓ ﺍﺕ ﮐﮧ ﺑﮕﻨﺪﺍﻥ ﺋﮯ ﺁ ﻭﮬﺪ ﺀَ ﻣﻦ ﮐﺴﺎﻥ ﺑﻮﺗﮕﺎﮞ ﮐﮧ ﺁ ﻭﺗﯽ ﺳﻮﺭ ﺀِ ﻟﮩﺘﯿﮟ ﻭﮬﺪ ﺀَ ﭼﮧ ﭘﺪ ﭘﮧ ﮐﺎﺭﺍ ﮈﻧﯽ ﻣﻠﮏ ﺀَ ﺷﺘﮓ ﺍﺕ ﺑﻠﮯ ﮬﻤﺎ ﻭﮬﺪ ﺀَ ﯾﮏ ﺟﻨﯿﻦ ﭼﮑﮯ ﮬﻢ ﺑﻮﺗﮓ ﺍﺕ ﺋﮯ ﮐﮧ ﺁ ﺳﮏ ﮐَﺴﺎﻥ ﺍﺕ ۔

ﮬﺪﺍ ﺑﺰﺍﻧﺖ ﺑﻠﮯ ﺍﻧﭽﻮ ﮔﺶ ﺍﻧﺖ ﭘﮧ ﻧﺰﺍﻧﺘﮑﺎﺭﯼ ﮬﻤﮯ ﺷﯿﺘﺎﻧﯿﮟ ﻣﺮﺩُﻣﺎﮞ ﺑﺎﺭﯾﮟ ﭼﻮﻥ ﺭﺩ ﺩﺍﺕ ﺀُ ﮔُﻮﮞ ﻭﺕ ﺑﺮﺕ ﮔﺸﺖ ﺍﺵ ﮐﮧ ﺑﯿﺎ ﺍﺩﺍ ﭼﺮﺱ ﺀُ ﮬﯿﺮﻭﯾن ﺀِ ﮐﺎﺭﻭﺑﺎﺭ ﺀَ ﺑﺎﺯ ﭘﺎﺋﺪﮦ ﻣﺎﻥ ﮐﻤﻮ ﻭﮬﺪ ﺀَ ﮔُﻮﮞ ﻣﺎ ﮐﺎﺭ ﮐﻦ ﺳﯿﺮ ﺑﮯ ﮬﺸﮏ ﺀَ ﭼﯿﺎ ﻭﺕ ﺀَ ﺍﮮ ﺑﺎﮒ ﺀَ ﺑﺰﮒ ﮐﺘﮓ ﭘﺪﺍ ﺑﺮﻭ ﻣﻠﮏ ﺀَ ﻭﺗﯽ ﺟﻨﺪ ﺀِ ﮐﺎﺭ ﺀُ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﮮ ﺑﮑﻦ ﺍﮮ ﺩﺭﻣﻠﮏ ﺀِ ﺑﺰﮔﯽ ﺀَ ﭼﮯ ﺭﮎ ﺀِ ﻭﺗﯽ ﺟﻨﺪ ﺀِ ﻟﻮﮒ ﺀِ ﺩﭖ ﺀَ ﺀُ ﭼﮑﺎﻧﯽ ﺩﯾﻢ ﺀَ ﺑﺌﮯ۔

ﺍﺷﺎﮞ ﺍﮮ ﻣﺮﺩ ﺍﻧﭽﻮ ﺭﺩ ﺩﺍﺕ ﺀُ ﮔُﻮﮞ ﻭﺕ ﺑُﺮﺕ ﺍﺵ ﮔُﻮﮞ۔ ﺍﮮ ﺑﯿﭽﺎﺭﮒ ﺳﺎﺩﮦ ﺍﯾﮟ ﻣﺮﺩﻣﮯ ﺍﺕ ﺀُ ﭼﮧ ﻣﺮﺩُﻣﺎﮞ ﺳﮏ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻮﺕ ﺍﻧﭽﻮ ﯾﮏ ﺭﻭﭼﮯ ﻣﺮﺩ ﮔُﻮﮞ ﺳﺎﻣﺎﻧﺎﮞ ﮔﺮﮒ ﺑﻮﺕ ﺳﯿﭩﺎﮞ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﻭﺗﯽ ﻧﮧ ﮐﺖ ﺍﻧﺖ ﺍﮮ ﺑﯿﭽﺎﺭﮒ ﺩﺍﮞ ﺩﮦ ﺳﺎﻝ ﺀَ ﺑﻨﺪﯾﮓ ﺑﻮﺕ ﺍﻧﭽﻮ ﺍﻧﭽﻮ ﺍﮮ ﺩﮬﯿﮟ ﺳﺎﻻﮞ ﭼُﮏ ﺭﻭﺳﺖ ﺀُ ﻣﺰﻥ ﺑﻮﺕ ﮬﺮ ﺭﻭﭺ ﻭﺗﯽ ﻣﺎﺕ ﺋﮯ ﺟﺴﺖ ﮐﺖ ﺍﻣﺎ ﻣﻨﯽ ﭘِﺖ ﮐﺠﺎ ﺍﯾﮟ ﺍِﻧﭽﻮ ﻭﮬﺪﯾﮟ ﻣﮯ ﭼﺎﺭﮒ ﺀَ ﻧﺌﯿﺖ ؟

ﻣﺎﺕ ﺀَ ﭘﺴﻮ ﺩﺍﺕ ﺗﯽ ﭘﺖ ﮈﻧﯽ ﻣُﻠﮑﺎﮞ ﭘﮧ ﮐﺎﺭ ﺀُ ﺭﻭﺯﮔﺎ ﺀَ ﺷﺘﮓ ﺑﻠﮯ ﻧﻮﻥ ﺩﯾﺮ ﻧﮑﻨﺖ کئیت۔

ﺩﮦ ﺳﺎﻝ ﺀِ ﺳﺮﺟﻤﯽ ﺀَ ﭘﺪ ﯾﮏ ﺭﻭﭼﮯ ﭼﮏ ﺗﭽﺎﻥ ﺍﺗﺎﮞ ﮐﮧ ﺑُﺮﯾﮟ ﭘﻼﻧﯽ ﭘﯿﺪﺍﮎ ﺍﻧﺖ ﭼﯿﺰ ﺑﮭﺮ ﺑﯿﺖ ﻣﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺗﭽﺎﻥ ﺑﻮﺗﯿﮟ ﺷُﺘﯿﮟ ﺑﯿﭽﺎﺭﮔﯿﮟ ﻣﺎﺕ ﺀَ ﺑﺎﺯ ﮔﻮﺭﻭﮎ ﺀُ ﭘﻮﺩﻧﯽ ﺯﺭﺗﮓ ﺍﺕ ﺳﺮﺟﯿﻤﮟ ﮔﻮﻧﮉﻭﺍﮞ ﺩﯾﺎﻥ ﺍﺕ ﺑﻠﮯ ﻣﻨﯽ ﭼﻢ ﮬﻢ ﭼﻮ ﺁ ﺩﮒ ﺋﮯ ﻣﺮﺩﻣﺎﮞ ﺭﺍﮦ ﺀَ ﺳﮏ ﺍﺗﺎﮞ ﮐﮧ ﺑﺎﺭﯾﮟ ﺍﮮ ﭼﻮﻧﮯ ﻣﺮﺩﻡ ﺋﮯ ﮐﮧ ﻣﻦ ﮬﭻ ﺑﺮ ﻧﮧ ﺩﯾﺴﺘﮓ ﻣﺎﺕ ﮔﮭﺎﺭ ھمساہگ ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻞ ﺍﺗﺎﮞ ﺍﻧﭽﻮ ﮔﺶ ﺋﮯ ﺯﺍﻧﺎ ﻣﺌﮯ ﻣﯿﺘﮓ ﺀَ ﭼﺪ ﺀُ ﭘﯿﺴﺮ ﺍﺋﯿﺪ ﻧﮧ ﺑﻮﺗﮓ ﺍﻭﻟﯽ ﺭﻧﺪﯾﮟ ﻣﺮﺩﻡ ﭼﻮ ﮔﻞ ﺀُ ﺷﺎﺩﺍﻧﺎﮞ ﺍﻧﭽﻮ ﮐﮧ ﮔﺎﮌﯼ ﺍﺗﮏ ﺀُ ﺳﺮ ﺑﻮﺕ ﺍﻧﭽﻮ ﺷﻮﺭ ﺀُ ﮐﻮﮐﺎﺭ ﺀَ ﻣﻦ ﺀَ ﮬﭻ ﻣﻮﮦ ﻧﮧ ﺭﺳﺖ ﮐﮧ ﻣﻦ ﺑﮕﻨﺪﺍﻥ ﺋﮯ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎﺯ ﮔُﻮن ﺍﺕ ﻣﻦ ﯾﮑﮯ ﺟﺴﺖ ﮐﺖ ﮐﺠﺎﻣﯿﮟ ﮔﮉﺍ ﺁﺋﯽ ﺀَ ﭘﺴﻮ ﺩﺍﺕ ﮬﻤﺎ ﺑﺎﺭﮒ ﺀُ ﻻﮔﺮﯾﮟ ﻣﺮﺩﯾﮟ ﮐﮧ ﭼﺎﺩﺭﮮ ﺳﺮﺋﮯ ﺑﺴﺘﮓ ۔

ﻣﻦ ﮐﻤﻮ ﭼﺎﺭ ﺍﺕ ﺀُ ﺍﺷﯽ ﭼﻤﺎﻧﯽ ﺗﮧ ﺀِ ﺑﺰﮔﯽ ﻣﻦ ﺩﯾﺴﺖ ﻣﻦ ﺀَ ﺍﻧﭽﻮ ﮔﻤﺎﻥ ﺑﻮﺕ ﺍﺷﯽ ﺳﮏ ﺑﺎﺯ ﺑﺰﮔﯽ ﺩﯾﺴﺘﮓ ۔

ﺩﻭﻣﯽ ﺭﻭﭺ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺀَ ﮬﯿﺮﺍﺕ ﺑﻮﺕ ﭘﺲ ﮔﻮﮎ ﺳﺮﺟﻤﯿﮟ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﮔﻞ ﺀَ ﺑﺎﻝ ﺍﺕ۔

ﻟﮭﺘﯿﮟ ﻭﮬﺪ ﺀَ ﻣﺮﺩ ﻭﺗﯽ ﻟﻮﮒ ﺀَ ﺍﺩﺍ ﺍﻭﺩﺍ ﻣﺮﺩُﻣﺎﮞ ﮔُﻮﮞ ﮔﻨﺪ ﺀُ ﻧﻨﺪ ﺋﮯ ِ ﮐُﺖ۔

ﺍﺷﯽ ﺀَ ﺯﺍﻧﺎ ﻭﺗﯽ ﺭﺍﺝ ﺀِ ﺑﺰﮔﯽ ﺩﯾﺴﺖ ﻣﺮﺩُﻡ ﺩﯾﺴﺖ ﺍﻧﺖ ﻭﺗﯽ ﺑﺰﮔﯽ ﺩﯾﺴﺖ ﮐﮧ ﻣﺎ ﮔﻨﺠﺎﻧﯽ ﻭﺍﺟﮧ ﭼﯿﺎ ﭼﻮ ﺑﺰﮔﯿﮟ ﭘﺮﭼﮧ ﭼﻮ ﺍﮮ ﺩﮔہ ﺭﺍﺟﺎﻧﯽ ﻭﮌ ﺀَ ﻣﺎ ﭘﺮﭼﮧ ﻭﺵ ﺀُ ﻭﺵ ﮬﺎﻝ ﻧﮧ ﺍﯾﮟ ۔

ﻣﺌﮯ ﮔﻨﺎﮦ ﺀُ ﻣﯿﺎﺭ ﭼﯽ ﺍﻧﺖ ﭼﻮ ﭘﺸﺖ ﺀَ ﮐﭙﺘﮕﯿﮟ ﺍﻧﭽﻮ ﺍﻧﭽﻮ ﺁﺋﯽ ﺀَ ﻭﺗﯽ ﺭﺍﺝ ﺍﮮ ﻭﮌ ﺍ ﺑﺰﮔﯽ ﺀَ ﺩﯾﺴﺖ ﻧﮧ ﮐﺖ ﭼﻮ ﮬﻤﺎ ﺩﮔﺮ ﺑﻠﻮﭺ ﭘﺴﮕﺎﻧﯽ ﻭﮌ ﺀَ ﺍﺷﯽ ﮬﻢ ﭘﮧ ﻭﺗﯽ ﭘﺴﮕﺎﻧﯽ ﺀُ ﭘﮧ ﻭﺗﯽ ﮐﻮﻡ ﺀِ ﺑﺎﻧﺪﺍﺕ ﺀِ ﻭﺷﯿﺎﻧﯽ ﮬﺎﺗﺮ ﺀَ ﻭﺗﯽ ﺯﻧﺪ ﺀِ ﻭﺷﯽ ﯾﮏ ﺑﺮﮮ ﭘﺪﺍ ﯾﻞ ﺩﺍﺕ ﺍﻧﺖ ﺀُ ﭘﮧ ﮔﻠﺰﺯﻣﯿﮟ ﺀِ ﺭﮐﯿﻨﮓ ﺀِ ﮬﺎﺗﺮ ﺀَ ﮔُﻮﮞ ﺳﻨﮕﺘﺎﮞ ﮬﻮﺍﺭ ﺑﻮﺕ ﻭﮬﺪ ﺭﻭﺍﮞ ﺑﻮﺕ ﺍﺷﯽ ﺩﻟﯿﺮﯼ ﺀُ ﺗﻤﺮﺩﯼ ﺀَ ﺍﮮ ﮬﻢ ﺩﯾﻢ ﺀَ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻮﺕ ﮐﮧ ﺍﺷﯽ ﺀَ ﺭﺍﺝ ﺀِ ﺗﮧ ﺀَ ﯾﮏ ﻧﺎﻣﮯ ﭘﮧ ﻭﺕ ﺍﯾﺮ ﮐﺖ ۔ ﮬﺮﺟﺎﮦ ﺍﺷﯽ ﮬﺎﻝ ﺍﺕ ﺍﻭﺩﺍ ﮔُﺮﮎ ﻭﺗﯽ ﺟﺎﮦ ﺀَ ﺷﯿﺮﺍﮞ ﮬﻢ ﺭﻭﮒ ﺗﺮﺱ ﺍﺕ ﮬﻤﮯ ﻭﮌ ﺀَ ﺍﺷﯽ ﺀَ ﻭﺗﯽ ﺟﮭﺪ ﺑﺮﺟﺎﮦ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﺍﮞ ﯾﮏ ﺭﻭﭼﮯ ﮔُﻮﮞ ﻧﺎﭘﺎﮎ ﭘﻮﺝ ﺀَ ﺩﯾﻢ ﭘﮧ ﺩﯾﻢ ﺀَ ﺟﻨﮓ ﺩﯾﺎن ﺀَ ﻣﺮﺩ ﺀَ ﻭﺗﯽ ﺟﺎﻥ ﭘﮧ ﻣﺎﺗﯿﮟ ﮔﻞﺯﻣﯿﮟ ﺀَ ﻧﺪﺭ ﮐﺖ ۔

ﻧﮧ ﮔﻮﮞ ﭼﮑﺎﻧﯽ ﻭﺷﯿﺎﮞ ﮬﻮﺍﺭ ﺑﻮﺕ ﻧﮧ ﮔُﻮﮞ ﺑﺮﺍﺕ ﮔﮭﺎﺭﺍﻧﯽ ﻧﮧ ﮐﮧ ﮔُﻮﮞ ﮐﺲ ﺀُ ﮬﻤﺴﺎﮬﮓ ﺁﮞ ﭘﮧ ﻭﺗﯽ ﮐﻮﻡ ﺀِ ﺑﺎﻧﺪﺍﺕ ﺀِ ﻭﺷﯿﺎﮞ ﺍﮮ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺮﺩ ﺀَ ﯾﻞ ﺩﺍﺕ ﺍﻧﺖ ﺀُ ﺩﯾﻢ ﭘﮧ ﮐﻮﮦ ﺀَ ﺷﺖ۔

ﺑﻠﮯ ﺩﺭﺩ ﺑﻮﺕ ﻣﻦ ﺀَ ﮬﻤﺎ ﺭﻭﭺ ﺀَ ﮐﮧ ﻣﺮﺩ ﺀِ ﺟﻮﻥ ﻣﺎﮞ ﺗﺮﺑﺖ ﺀِ ﻧﺎﺩﺭﺍﮦ ﺟﺎﮦ ﺀَ ﮐﭙﺘﮓ ﺍﺕ ﮐﺲ ﺁﺭﮒ ﺀَﮬﻢ ﺗﯿﺎﺭ ﻧﮧ ﺑﻮﺕ ﻣﻦ ﺀَ ﮬﻤﺎ ﺭﻭﭺ ﯾﺎﺕ ﺍﺗﮏ ﺍﻧﺖ ﮐﮧ ﻭﺷﯿﺎﻧﯽ ﻭﮬﺪ ﺀَ ﻣﺮﺩﻡ ﺁﮞ ﺟﺎﮔﮧ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﺕ ﺑﻠﮯ ﻣﺮﭼﯽ ﮐﮧ ﺳﮑﯽ ﺀِ ﻭﮬﺪﯾﮟ ﮐﺲ ﮔﻮﺍﮦ ﮬﻢ ﻧﮧ ﮐﻨﺖ ۔
ﭘﺮﭼﮧ ﮐﮧ ﻣﺮﺩ ﺀَ ﺭﺍﺳﺘﯿﮟ ﺭﺍﮦ ﮔﭙﺘﮓ ات ﺭﺍﺳﺖ ﮔﺸﺘﮓ ﺩﺭﻭﮒ ﻧﮧ ﺑﺴﺘﮓ ﺩﺭﻭﮔﯿﮟ ﻣﺮﺩﻣﺎﻧﯽ ﮬﻤﺮﺍﮦ ﺩﺍﺭﯼ ﻧﮧ ﮐُﺘﮓ ۔
ﮬﺮﮐﺲ ﺀَ ﺍﮮ ﮔﭗ ﺀَ ﮔﺶ ﺋﮯ ﮐﮧ ﺳﻮﭺ ﮈﻧﯽ ﻣﻠﮑﺎﮞ ﺑﯿﺎ ﻭﺗﯽ ﮔﻠﺰﻣﯿﻦ ﺀَ ﻭﺗﯽ ﺯﻣﯿﻦ ﺀَ ﮐﺎﺭ ﮐﻦ ﺟﮭﺪ ﺑﮑﻦ ﭘﮧ ﻭﺗﯽ ﺑﺎﻧﺪﺍﺕ ﺀِ ﮬﺎﺗﺮﺍ ﺍﻟﻢ ﻧﮧ ﺍﯾﮟ ﮐﮧ ﭼﻮ ﭘﻼﻧﯽ ﺀَ ﺗﻮﭘﮓ ﺀَ ﺑﮉﺍ ﺑﮑﻦ ﮐﺎﺭ ﺩﮔﺮ ﺑﺎﺯﯾﮟ ﮔﺸﯽ ﻧﮧ ﺍﻭﺩﺍ ﻣﻦ ﺀَ ﺷﺪ ﮐﺸﯿﺖ ۔
ﺑﻠﮯ ﻣﻦ ﮔﺸﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﭘﮧ ﻧﺎﻥ ﻧﮧ ﻣﺮﯾﺖ ﭘﮧ ﻧﺎﻡ ﻣﺮﯾﺖ ﻣﺮﺩُﻡ ﭘﮧ ﻧﺎﻥ ﺯﻧﺪﮒ ﻧﮧ ﺑﻨﺖ ﭘﮧ ﻧﺎﻡ ﺯﻧﺪﮒ ﺑﻨﺖ ۔

ﻣﺮﺩُﻡ ﮬﻤﺎ ﺍﯾﮟ ﮐﮧ ﺷﺮﯾﮟ ﮐﺎﺭ ﺑﮑﻨﺖ ﭘﮧ ﻭﺗﯽ ﮐﻮﻡ ﺀَ ﻭﺗﯽ ﻣﻠﮏ ﺀَ ﭘﮧ ﻭﺗﯽ ﺯﺑﺎﻥ ﺀَ ﮔﮍﺍ ﺯﻧﺪﮒ ﺑﯿﺖ ﭘﮧ ﻧﺎﻥ ﮐﺲ ﺯﻧﺪﮒ ﻧﺒﯿﺖ ۔

زند چو وش انت بلے کاسگ چٹاں سک نوَش کُتگ

نبشتانک :- بابا جی آر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

یک روچے من گوں سنگتاں جاھے دیوان کتگ ات۔
دگہ یک سنگتے پہ دِْرک ءُ ھیسک ھمپانی مئے کرءَ اتک گوں بےتاھیریں ءُ ھشکیں زبانے مارا گوانک جت ءُ گُشت “سنگتاں ھے کن ات کہ رستر گوں تروندیءَ مے دمگءِ نیمگءَ پیداک انت ءُ وتئ توشگءُ آپءُ اورماگاں بہ زیرات ۔ پرچا کہ زوراکیں لشکر گوں بازیں کچےءَ پیداک انت۔ اللہ بزاں ! مارا پدا ورگ نسیبءَ بیت یا ناں”۔
من درایئنت بِہ نند سنگت ھیر بیت لشکر نئیت اگاں بئیت ھم اینچو زوت سر نہ بیت دیر کنت۔

آئی ءَ پسہ گردینت ”لشکر اگاں نئیت دیر کنت بلے کاسگ چٹیں مکبرانی چم مارا سک انت ما ھر جاہ بسُریں مارا یلہ نہ کن انت”
من گُشت سنگت اے چے پیم ءَ مارا ویل نہ کن انت۔
دَرائینت ئِے”اے پہ زرءِ ءُ کلدارءِ واستہ مارا یلہ نہ کن انت” من گُشت چیا ؟

سنگتءَ گوں ترس ناکیں چماں سر چست کُتءُ گُشت پل تو انگت سر پد نہ ئے اِشانی توکءَ انسانیت زاتءِ نام نیست 5 ھزار کلدارءِ واستہ بہا بیتگ اَنت ءُ اگاں ایشانی مشن کامیات مہ بیت گڑا پاکستانی لشکر چتور ایشان زر دنت زر وتی جاہ ءَ چار لگت ئِے جنت ءُ کشاں روپ کنت ءُ بارت ئِے کہ پرچا تو شر مکبری نہ کرتَگ کاسگ چٹ ھرچ گَپے بکن انت لشکر آیانی گپاں گوش نداریت اگاں ایشاں ایمان بیتیں اے وڑءَ لشکرءِ دست ءَ زاہءُ بد نہ وارت اِش۔

اے بے زمیر انت پہ لٹءُ کٹ نہ بنت اگاں ایشاں پہ بلوچءَ یک تشے پکر بہ کتیں گڑا ھچ بر لشکرءِ ھمراہ نبیت انت ءُ منءُ تو پہ کے جہد کنگءَ ایں من گُشت پہ بلوچءُ بلوچ سر ڈگارءِ آجوئی ءِ واستہ ءُ بلوچ گلزمینءَ چہ رستراں رکینگءِ ءُ وت واجھیءِ واستا جہدءَ ایں۔ گُشتی ریاستی کاسگ چٹ زاناں دَری انت ؟ من سر جہل کُت ءُ وتئ وشبو ایں ھاکءَ آں کلونڈگءَ لگ اتاں ءُ من گُشت راست گُش ئے سنگت۔ اے من نہ پھمتءَ کہ ریاستی چاریگ پہ زرءَ ھِچ کس ءَ نہ بکش اَنت بلے منی دلءَ باز گُشت من وتئ دمگءَ یلہ مہ کناں۔

بلے ریاستءِ چالاکی سک بازات انت ءُ ھرچ وڑیں جبر ءُ ظلم بندات کُت ئِے او بازارءُ دمگ ما یلہ دات ءُ دیم پہ دگہ ھندے ءَ شُت ایں بلے لشکرءَ مارا یلہ نہ کت ءُ ماہ گوں سنگت آں دیم پہ دگے دمگے رھادگ بیت ایں ءُ پدءَ نشتءُ گوں وتی سنگتاں ھم دیوان بوتیں ایں ءُ مئےپکر دیمءَ جنزان انت ۔او ریاستی کاسگ چٹ مئے ھلکءَ راجءِ چمانی تہہ ترگءَ انت ءُ بلے کاسگ چٹ دلءَ سدک انت کہ ما پہ وتءَ جون رودینگ ءَ اِنت وت وھدےکہ ھم دیوان بنت ھر وھدءَ ھمے سماءَ کن انت کہ ما وتی زندءَ بلاھیں ردی ءِ کرتگ ءُ ھمے جیڑانت کہ مئے گوں پاکستانءَ سنگتی بلاھیں تاوانے بیت ءُ کاسگ چٹانی پکر مارا ھمے سکین دے انت ءُ ھمے جیڑگءَ مجبور کن انت کہ ما پہ سر ڈگارءِ آجوئی ءَ وتی جہد ءَ تُرند بکن اِیںءُ وتی سنگتی ءَ گوں راج دوستاں بکن اِیں مارا ھر وھدءَ وتی جہد کارانی ھمراہ داری کنگی اِنت ءُ اےمئے گوں سنگتاں منی ایمان انت یک روچے بلوچ سر ڈگار الم آجو بیتءُ مے گلامیءِ زمزیل چہ پاکستان سنِدگ بنت ۔

 دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

کَسانیں گُلگدارے

حنیف بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

میر گوں وتئی چُک ءُ مھلونکاں ماں ولایتاں عیش ءُ نوش کنگ ءَ اِنت.ھنکین ءِ رکینگ ءِ جُہد ءَ پہ وار ءُ بزگیں مہلوک کوہاں سر سر جنئگ ءَ اَنت۔دُژمن روچ پہ روچ زوراک تِر بوان اِنت۔زھگ ءُ زالبولانی بیگواہ کنگ بندات کنئگ بوتگ۔ میر ءَ وتی نزدیکیں مردم کش اِت اَنت ءُ دگہ دیماں پہ لڑ ءُ بار بُرت اَنت۔پشتکپتگیں مردم اللہ ءِ میاراَنت۔وار ، شُدیک ءُ بزگراں دُژمن ءِ دیم ءَ وتی سِلاہ دور نہ داتگ اَنت ءُ پیش سلامی نہ بوتگ اَنت ۔انگت پہ زمین ءِ پھازگ ءَ جنگ کنئگ ءَ اَنت۔ باریں جنگ کجام دیم ءَ وتی سرا کَشّیت بلے پہ کول ءِ مراد مہمد ما چونائی ءَ مُرتگیں! بلے چہ دُژمن ءَ تَہے کشّیں کہ یات بکنت۔

مراد مہمد ءِ گپانی رِدا،، باریں چُنت بلوچ سرکار ءَ بندیگ کُتگ اَنگت پکائیں ھال نیست بلوچ راجی گلاّنی گُشگ اِنت انچو گُش اَنت،بِیست ءُ سی ھزار مردم ءَ چہ گیش مردم گار ءُ بیگواہ اَنت۔ ایشانی تہا زھگ ءُ زالبول اوں ھوار اَنت۔مرادمہمد ءِ گپ من اِش کُتاں منی چم دراَتکاں۔ھدا ھیربکنت اِنچو مردم ھوار گوں زھگ ءُ زالبولاں بیگواہ اِنت گڈا میان اوستمانی مہلوک ءَ را شُما چون ءُ چےرنگ ءَ اے مردمانی بیگواھی ءِ بابت ءَ سرپدی دات کُرتگ۔جہان ءَ انسانی ھکّانی مہکمیں ادارہ است اَنت شُمےکنٹریبیوشن چے بوتگ؟۔چومہ بیت کہ شُمے بےتواری ءِ مُز بلوچ ءَ مُرتگیں کُنٹانی سوگاتے ءِ رنگ ءَ دست بہ کپ اَنت۔ھمےگپانی جُست من چہ مراد ءَ کُت،،
مراد گڈا شُمے سروک پرچہ دری مہلوک ءَ اےبابت ءَ سرپدی دات کُت نہ کن اَنت کہ مئے لجّ مرچی دُژمن ءِ بندیگ جاہاں بند اَنت اَذیت ءُ دگہ باریں چونیں مُشکلانی دیمپان اَنت۔شُمے سرکماشانی درانڈیھی ءِ مُز چےاَنت۔ پرچہ درانڈیھ اَنت نشتگ ءُ عیش ءُ نوش کنئگ ءَ اَنت۔چونائی ءَ بلوچ ءِ جُہد ءَ چُنت مردم رھشونی کنگ ءَ اِنت؟۔

مراد مہمد ءَ چاہ ءِ گُلبے وارت ءُ سگریٹے روک کُت ءُ شاکارگے جت،پدابچکندان ءَ گُشتئے،،دلمراد من ترا چے بُگشاں بلوچ چہ اَزل ایر دست بوتگیں راجے ءُ مدام وتئی ایردستی ءَ چے درکپگَ لجّ ءِ رکّینگ ،ھنکین ءِ پہازگ ءَ پہ جنگ کنان ءَ پیداک اِنت۔مرچی اوں ھمے رنگ ءَ وتی لج ءُ ھنکین ءِ پہازگ ءَ زمین زادگاں وتی گرانبہائیں سرانی دیمونی داتگ ءُ دیئگ ءَ اَنت۔بلےبژن کہ انگت ما تپاکی ءِ سیمسراں سر نہ بوتگیں باریں دیم ءَ چےبیت۔چی ءَ کہ ما وت ءَ گوں جہان ءَ برابر کُرت نہ کُتگ۔ما وت گلائی ءِ مہری ءَ سواریں تاں رؤت ھمیش اِنت مَٹ کپتگیں پدا گپ ھما اِنت تاں من نہ کُشتگ ھِلار نہ اِنت۔

جہان ءَ دیمروی کُتگ مہلوک وانندہ ءُ کواس اَنت۔ بلوچ ءِ وانندہ کہ چارلبز زانت مہلوک ءَ بِل وتی جند ءَ شموشیت۔ ھرکس وتی مالک وت کہ بہ بیت راج دوستی ءُ زمین ءِ گُلگرکیں کشارانی پادمالی ءَ چَک ءُ پَد نہ بیت۔آدگہ جہانی مہلوک چونہ اِنت وانگ ءُ زانگ ءِ برورداں وتی زمین ءُ مہلوک ءِ سرا ھرج کن اَنت۔ وتی سرکاری ادارہ ءُ لیکہی کاراں شرپ ءِ نگاہ ءَ چار اَنت۔بلوچ ءَ ویل گردی ءُ بےسریں تبانی پُشت ءَ بادشاھی کُتگ۔پمیشکا توجیل سازی پہ بلوچ ءَ گرانیں بارے انچو سرپد بو کہ ادارہ مارا گُٹگیرکنت۔ماجنگ کنیں دیمونی دیئگ ءَ چَک ءُ پد نہ بیں بلے بےراہ ءُبے رھبند ءَ اگاں نہ گڈا کس گوں تو ھمراہداری کُت نہ کنت۔

منی ءُ مرادمہمد ءِ دگہ ھمراھے بوتگ،،گَمانی۔من چہ مراد ءَ جُست کُت،، مراد گَمانی ءِ ھالاں بکن چون اِنت۔
مراد دمانے ءَ بےتواربوت ءُ پدا ھالیگیں کوپےمنی نیمگ ءَ شہار دات۔اشی ءَ چاھےمان کن۔من کوپ ءَ چاھےمان کُت ءُ جست گپت ھاں مراد تو منی جُست ءِ پسو نہ دات؟۔ مراد،،ھئو تئی جُست ءِ پسو ھمےگپ کہ من پیسرا کُتاں ھمیشانی تہا ترا تئی جُست ءِ پسو رسیت۔چونائی ءَ گَمانی جوانیں سنگتے۔ وانندھ،کواس ءُ جنگولے بلے بےرھبندیں جُہد ءَ شِزار کُتگءُمرچاں کمیں گستا اِنت من گُشتگ انوگیں وھد ءَ اَنچوتیلانک بِدئے دیم ءَ شریں توجیل سازی ءِ بیت۔بلے گَمانی اےرنگ ءَ اوپار کُت نہ کنت پمیشکا مرچاں بےتوار اِنت بلے نہ سِستگ گوما ھوار اِنت۔

من کم ءِ جیڑ اِت ءُ پدا جُست کُت،، مراد گڈا شُما پرچہ مہتل اِت وتی ھمےچاریں سنگتانی ھواری ءَپہ وت شریں ترتیب ئے ٹاھین اِت۔کم چہ کم شُمےسنگت چہ شُما گستا نہ بنت۔

مراد،، دلمراد جان ما وتی تہا اگاں چیزےبدل بکنیں آھَم پہ ما توکےبیت سرکماشانی گُشگ اِنت ما وت شریں ترتیبے جوڈ کنیں شما کمو اوپار کن اِت۔ پمیشکا ما اوں ھمے اوست ءَ نشتگیں اگاں شریں چیزے ٹھیت گڈا گِہتر اِنت کہ ادارہی دروشُم ءَ بیت۔ما اگاں چہ وت چیزے بکنیں سنگت دگہ وڈ بنت چونائی ءَ تو بلوچ ءِ تب ءَ شر زان ئے منی گُشگ المی نہ اِنت۔مراد گڈا شُمے سرکماش اگاں چو واجہ ھیر بکش ءُ آ دگہ پیسری جُہدکار کہ بیتگ اَنت چیزے سال ءَ جنگ اِش کُتگ ءُ پدا ھمےواست چہ جنگ ءَ دست کش بوتگاں کہ بلوچ ءَ مڈی نیست کس ءَ مارا کمک نہ کُتگ ءُ دُژمن ءِ دیم ءَ سرنگون بوتگ اَنت ھدا مہ کنت اگاں چو بہ بیت گڈا اےمہلوک کہ چہ ھمک رنگیں وشیاں زبہر بوتگ وتی ھرچیز ببا داتگ اَنت ایشاں شما چون ءُ چے رنگ ءَ رازی کن اِت۔

مراد ءَ پیشانی کِرچک کُت ءُ گُشت،، دلمراد چو کدی نہ بیت اےجنگ تاں قیامت برجاہ بیت۔

ہمدا من ءَ کندگ ءَ گپت،، مراد چونائی ءَ تو سرپد ئے کہ من ھمےقیامت ءُ مہشر ءِ میدان ءَ انگت زانگ ءَ نہ اوں کہ چون ءُ چےپیم ءَ کاینت ءُ چون بنت۔بلے بلوچ ءِ سروک پرچہ تاں زندگ اَنت سروک اَنت زاناں شُما اے دگہ انچو نابود اِت یا بلوچ مہلوک ءِ تہا چوشیں سرپدین ءُ کواسیں دگہ کس نیست۔ من ءَ انچو گُمان بیت کہ شُمئے سروکانی سروکی ءُ واجہ ھیربکش ءِ سروکی یکیں دروشُم ءَ گام جنان اِنت۔چو مکن اِت کہ شُمے جُہد تاوان ءَ رؤت جنگ ءَ یک مردمے چوں دیم ءَ بُرت کنت یاکہ چو واجہ ھیربکشی ءَ وت کہ نند اَنت پدا وتی زھگاں یاکہ دگہ سیاد ءُ وارساں دیما کار اَنت۔بِزاں مےجنگ ءَ آدگہ نواب ءُ سردار چکپروش کُتگ اَنت اگاں نہ بلے دگہ نوکیں نواب ءُ سردار رودینتگ۔چو مکن اِت پہ ھدا ءَ بہ چار اِت انو شُمےوھد اِنت باندات ءِ اوستاں مہ نند اِت۔مُراد ءَ پدا گُشت،،دلمراد تئی گپ راست اَنت بلے اےبری چُش نہ بیت اےجنگ بلوچ ءِ آجوی ءِ جنگ اِنت ادا کس باج نہ بارت۔

نہ زاناں مُراد بلے من ءَ سک تُرسگ ءَ اِنت چی ءَ کہ من سرجمیں چیزاں نزدیک ءَ گندگاؤں شُما جنگ ءَ اِت من نِدارہ کنگایاں۔منی نِز ءَ بلوچ ءِ آکبت تہاری ءِ نیمگ ءَ جُنزان اِنت۔دیم ءَ شُما چون ءُ چےرنگ ءَ زان اِت ھدا بہ زانت ءُ شُمے ایمان۔

مراد ءَ ٹہک دات ءُ گُشت،، چو نہ بیت مئے ایمان مُہکم اِنت البتہ شُما شاعراِت شُما چماگیش مار اِت شُمے مارشتانی ھدّ چہ اےدگہ مہلوک ءَ گیشتر اَنت۔ کسانیں کَچّے ءَ سردار مئے تہا رُستگ اَنت بلے زوت لگام بنت۔

ھدا بہ کنت،،بلوچ بزگ اِنت،،بلوچ ءِ لَجّ مرچی دُژمن ءِ بندیگ جاھاں بند اَنت،،مراد من روچ ءِ ھزار رندا مِران ءُ زندگ باں تاں جیڑاں،،ھیاداریں بلوچ کجااَنت وتی ننگ ءِ پہازگ ءَ چَکّ ءُ پد نہ بنت۔ کماش اُزمانی آھگ ءَ من گوں ھمے شئر ءَ وتی گپ سرجم کُت۔

کُج اَنت بالاچ ءُ میرکمبر،،
کُجا اَنت ھمل ءِ پُسگ،،
کُج اَنت دودا ءِاوبادگ،،
کُج اَنت تی دادشاھ ءِ زھم جنیں پُسگ،،
کُج اَنت میریں بلوچ خان ءُ نواب نوروز،،
کُج اَنت شیرو مری ءِ کُنگُریں بچیگ،،
بوپُرس ھیربکش ءُ اکبرکان ءِ پدریچ ءَ،،
کجا رپت اَنت ھما ورناہ،،
کہ سوگند اِش زمین ءِ وارتگ اَت زیک اَت،،
نہ منتگ کس،،
بلوچ ءِ پُشپداں مرچی،،
زمین ڈُنگان لپاشت پاداں،،
ھیاہ ءُلَجّ ءِ بیپار اِنت،،
سریگ ماس ءُ گُہارانی،،
نہادیگ اِنت ماں پنجاپ ءَ ،،
بلوچ ءَ ھوش ءُ سارےنیست،،
شِپانک وش وابیانی لِزتاں گار اِنت،،
رمگ گُرکانی دیمپان اِنت،،
رمگ گُرکانی دیمپان اِنت،،

بار گپتگیں جون

اکیل مراد

دی بلوچستان پوسٹ 

آئی ءِ پادانی پِنزاں چہ ھمے زانگ بیتگ اَت کہ آ کوہی مردے بیتگ آئی ءَ جنگانیِ میان ءَ دراجیں پند بُریتگ اَنت آئی ءَ اے دراجیں وھد ءَ بازیں سَکی ءُ سوری دیستگ اِت اَنت۔

ما کہ آ اے وھد ءَ دیست آئی ءِ سرے میداں بِہ گِر داں جان ءِ پٹاں یک سیاھیں میدے مان نیست اَت آئی ءِ دنتانی تہ ءَ دو دنتان بس پَش کپتگ اَت یکے جہلی نیمگ ءَ اَت یکے دوھمی برزی نیمگ ءَ اَت آئی ءِ چَم سک ھورتیں چَمیت اَنت۔

بلے اے وھد ءَ آئی ءِ چم ھم پَچیت اَنت مارا ھمے سماہ بوھگ ءَ اَت کہ آ دور یک ندارگے چارگ ءَ ایں آئی ءِ چماں چہ ھمے پدر بوھگ ءَ اَت آئی ءِ دیم ءَ یک ھنچیں رژن ءِ ودان اِنت آ رژن ءِ بام ءَ وتی چمانی تہ ءَ گِندگ ءَ اَت۔

آئی ءِ ھردوکیں پنجگانی تہ ءَ مات ءِ وشبوھیں ھاک اِت اَنت آئی ءَ زمین شَکوریتگ اَت ءُ وتی سینگ ھاکاں گوں بار داتگ اَت۔

منی اے اولی رند اَت کہ اے ڈاک ءِ سر ءَ اے جون ءَ منی چم کپتگ اِت اَنت من ھنچش ھِسک ءُ ھمپان اِت اَنت کہ منی نپس پُر بوھگ ءَ نہ اِت۔

من ھَنچش بے سماہ اِت اَنت کہ دل ھمے جیڑگ ءَ اَت نی منی گڈی وھدے بلے وھدیکہ آئی ءِ پادانی پنزاں منی چم کپت اَنت گڑا دل ءَ گَرگ ءِ جت کہ مزنیں پندے ءَ پد اے پیر مرد ءَ ھم وتی زمین یلہ نہ کرتگ۔

آئی ءِ ساہ ھمے زمین ءِ سر ءَ سِستگ اَت کہ آئی ءَ وتی چم ھمے زمین ءِ سر ءَ پَچ کتگ اِت اَنت۔ آئی ءِ سینگ ءِ سر ءَ ھاکانی مَچ بوھگ ءُ آئی ءِ بدن ءَ ھنچشیں یک وشبوھیں اتار ءِ پیداک اَت کہ یکے ءَ ھمے دمان ءَ انترانی بوہ ٹلاتگ اَنت ۔

من دمبرتگی ءَ پد ءَ بیرو کُرت دیم پہ ھنکین ءَ منی نِز ءَ اے پیر مرد مئے میتگے مردمے اَت بلے آئی ءِ جون ھنچش زمین ءَ وارتگ اَت کہ پجارگ بوھگ ءَ نہ اِت اے ھما زمین انت کہ ادا سدانی ھساب ءَ مردمانی جون جنگلاں چگل دیگ بیتگ اَنت۔

 آشوب ءِ چراگ

 سرباز وفا

دی بلوچستان پوسٹ  

دگه تو چُنت کنے سرمچار زندان ءَ
بلوچ ءِ پُسگاں شیریں مزار زندان ءَ

چراگ هما شے انت که لُنج ءُ تهاریں شپان ءَ یک رژن ءِ دنت گلامیں زند تهاریں شپ ءِ وڈ ءَ انت اے تهاریں شپ ءِ چراگ هما مرد انت که وتی چاگرد ءَ را یک شریں زانت ءِ دنت وتی راج ءَ چه گلامی ءَ رکین انت۔ وتی راج ءِ درداں ماریت یک راجی جہُدکار ءِ بیت ۔

2002 ءَ راجی رهشون واجه ڈاکٹر الله نزر بلوچ بی ایس او آزاد ءِ بُن هشت ءَ ایر کنت راج ءِ پُسگ بلوچ راجی گَل ءَ یک شریں وڈے ءَ دیم ءَ بران انت بی ایس او آزاد ءِ وائس چیرمین زاکر مجید ، چیرمین زاهد بلوچ ، سکریٹری جنرل شهید رضا جانگیر بلوچ ، انفارمیشن سکریٹری شبیر بلوچ ، قیوم بلوچ ، الیاس نزر ، کمبر چاکر ، شفی بلوچ ، مشکے زون ءِ صدر حاصل قاضی ، نال زون ءِ صدر کمال جان ، کولواه زون ءِ انفارمیشن سکریٹری شاکر شاد ، باسک صادق جان ، آواران زون ءِ سنگت شهید سراج ساوڈ ءُ جهاو زون ءِ سالار جان ءُ دگہ بلوچ رهشونانی کُربانیاں بلوچ راج ءَ را یک شرین گَل ءِ داتگ بی ایس او آزاد هما گل انت مرچی دگنیائے دیم ءَ پدر اِنت چہ آئی لیڈر ءَ بگر ءِ تاں ورکر پہ وتی مقصد ءِ گرگ ءِ هاترا کُربان بوتگاں لہتیں همراه شہید بوتگ لہتیں همراه بیگواه انت بی ایس او آزاد ءِ سنگت پہ گار ءُ بیگواه بوگ ءُ پہ ءَ شہیدی پد کنز نباں ۔

من هما سنگت ءِ نام ءَ گراں آ په آشوب ءَ چراگ ءِ اَت نصیربلوچ جهاؤ کوہڈو ءِ نندوکے اَت۔ زمیندار صوالی ءِ گس ءَ ودی بوت بنداتی وانگ چه کوہڈو ءِ مڈل اسکول ءَ بندات کُت چه هشت ءَ وانگ ءَ پد کوئٹہ ءَ وانگ ءَ شُت ایف اے چه اوتھل ءَ در بُرت همے وهدا که اوتھل ءَ وانگ ءَ ات بی ایس او آزاد ءَ بہر ءِ زُرت بی ایس او ءِ ہر کارءَ په ایمانداری ءَ کناں اَت۔ په گَل ءِ سر کنگ ءِ هاترا ہر وانگ جاه ءَ وتا رسینت ءِ گوں ہر بلوچ ءَ وتی جُهد ءِ هاترا گپ ءُ تران ءِ کُرت۔مدام گوں وانگ جاه ءِ رہدربراں گپ ءُ دیوان ات گون هر سنگت ءَ مہروان ات ہر دیوان ءَ آئی جُستجو کُرت همے هاترا که جُستجو ءَ چه مردم ءِ تہا زانت کیت۔

چه وتی محنتانی برکت ءَ بی ایس او ءِ مرکزی کمیٹی باسک جوڈ بوت آئی وتی دمگ ءِ تہا یک بلائیں آشوب ءِ آرت جهاؤ ءِ تہا چه اُستاد علی جان ءِ شہیدی ءَ پد سنگت نصیر جان یک بلائیں ہستیءِ جوڑ بوت ۔ مدام گوں راج ءَ ءُ راجی جہُدکاراں ھم دیوان اَت ءُ سرپدی دیگءَ اَت۔ سنگت نصیر جان مدام وانگجاهاں شُت گون وانگجاه زهگاں گپ ءُ تران کرت آئی مستریں شری همیش ات وت ءَ ہچ مزن نہ لیکیت ءِ وتی گل ءِ (تنظیم ) ہر پیسلہ ءِ سرا تیارات وتی سنگتاناں دلبڈی دیگ ءَ ات سنگت نصیرجان ءَ بدیست ایں مدام کتاب ءِ وانگ ءَ ات گون کتاباں بلائیں مہر ءِ داشت ءِ وتی سنگتاناں ہروهدا ہمے گشت ئے کتاب بوانیں وتی تہا زانت ودی بکن ایں بے وانگ ءَ مردم کور ءِ هساب اَنت وانگ ءُ زانگ مردم ءَ کامیابی نیمگ ءَ بارت۔ مئے دُژمن ہر وہدا یک جاہے کیت پہ چوکی کنگ ءَ وانگ جاهاں گیت گونڈو چہ وانگ دور بوگ ءَ انت دژُمن ہمئے سرپد بیت اگاں بلوچ ءِ زہگ بوانیت سرپد بہ بیت منی گلامی ءَ نہ کنت 2015 ات سنگت نصیر جان منی جاه ءَ اهت منی میتگ ءَ یک مدرسہ ءِ است ات زهگاں چہ وانگ ءَ چهُٹی کُرت روگ ءَ اتاں وتی وتی گس آں سنگت ءَ گُشت “تو اے مدرسہ ءِ ملا ءَ گون گپ ءُ تران بکن زهگاں کتاب بوانین ایت زهگ دگنیائے بابت ءَ سر پد بباں اگاں ملا پہ کتاب ءِ وانینگ ءَ تیار بوت تو گومن هال کن ما کتاب وڑ کناں ما اے سرپدیں اے زهگانی بس زهگانی وانینگ ءَ لوٹاں ادا نزیک ءَ دگہ وانگ جاه نیست دور وانگ ءَ گنجائش لوٹیت تو وتی جُہد بکن اللہ مالک اِنت” من سنگت ءِ تب دیست من ءَ چیرمیں زاهد جانی هما گپ یاد اهت
“اگاں مئے سنگت چہ کتاب ءَ دور بباں آهاں دژمن پہ ارزانی گمراه کنت” سنگت نصیر جان چہ چیرمین زاهد بلوچ وڑیں رہشونانی دیوان ءَ علم زرتگ دژمن اے سنگتاں کجا کمزور کُرت کنت من سنگت ءَ چه دگہ یک شری ءِ دیست مدام آئی هیال گون وانگ ءَ ات ہرکس ءَ را وانگ ءِ سکین ئے دات سنگتاں بوانیں شما راجے رهشون ات اگست 2017 ءَ مئے کلیں سنگتانی واستہ کتاب ءِ دیم دات منءَ کتاب دست کپت کتاب ءِ سرا نبشتہ ات سوگات ءِ سنگت وهد ءِ من اے کتاب ونت من گل ءَ چہ بال بوتاں من ءَ اللہ ءَ اے وڑیں رهشون ءِ داتگ ۔ من ءَ زانت ءِ نیمگ ءَ بارت اے وہد ءَ سنگت کراچی ات بل ءِ من چو سرپد نہ بوتاں کجا انت 16نومبر 2017 من ءَ هال رست زی سنگت چراگ جان سنگت عزت سنگت نودان سنگت کمبر پاکستانی یزیدی لشکر ءَ چہ کراچی چست کتُگ ءُ بیگواه کُتگ انت۔

سَمّی ءِ شیپگیں گُمان

حنیف بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

سمّی ھیال ءِ شیپگیں دل ءِ برمشاں آژناہ نہ بوت۔ وابے دیست ایڈیسکگاں پَچ لرزتاں بام ءِ استال شینکانی آ دیم ءَ درا بوت دست ءُ دیم شُشت اَنت تاں ملا ءَ بانگ دات نماز وانگ ءَ دست بست اَنت۔ پادینکانی توار گُوشانی کش ءُ پھنات آں شلیک اِتاں چم نزکُتاں بلکیں گُمان آ دست بیت ءُ ھدا وت ءَ دروشمے دنت۔ چو نہ بوت سمّی ءَ شپ کنجلیں چم شیپگیں پونز،بُروان کمان،ملگور ءِ تناب گوناپ داتگیں رک بچکندگاں ھبرپرمات سمّی آژناہ بوتگیں وابے مِنزل ءَ شون دنت۔

بازارے سرجمیں مہلوک ءَ سرپہ سرجاہ ءَ دور داتگ ءُ وش وابیانی ملاریں کوش ءَ مہلب آتار اَنت بازار ءَ گستا کبڈّ ءِ درچک زامُر ءَ پتاتگ ءُ گوں وت پیوند کتگ اَت۔ دمے بالا کُت کہ مھپرانی سارتیں کوش وشبواں کجام دمکانی باھوٹ کنت ،سری بازار کور ءَ آدست کبلہ ءِ نیمگ ءَ کپیت۔

شپ وتی سیمی پاس ءَ رِیزان اَت جبین ءَ نِشتگیں مردک ءَ گوانک جت تو وت ءَ کساس کن ءُ گاماں بازار ءِ کعبہ ئیں بالاد ءَ شہار شپ ءَ یک پاسے پشت گپتگ زمانگ چے گشیت ءُ تئی پسو چے بنت ،اسپیتیں پُٹانی سرا رھم کن زندگی ءِ گُڈی بھراں ھیا ءِ دامن ءَ گرھنگ کن پنچ وھد ءِ نمازی ھاجیءُ سوپی شپ ءِ سےپاسءُچارپاساں کئ پَرتگاں پوہّ پوہّ کنت مہلبانی وشبواں گسرکپ گس ءَ پیریں ذال ءِچم ترا گوں شبرھیں باوست آں زند ءِ گُڈی روچانی اِناناں بے اِنان اِنت۔

سِکیں آں دل موم اَت ءُ وت ءَ شرمسار سرپد بوتگیں من گس ءَ شُتاں تاں اھدانی ھدیرھیں شُبیں {پیرزال} ءَ پادبرمش آں جاہ سِر اِت ھیر اِنت؟ شپی ترا چی اِنت کجا شُتگ ءِ چار ساھت سرجم اِنت بیگواہ ءِ من گُشت بلکیں سمدی زھگ ءِ آروس ءَ بوتگ ءِ؟
من،،کجام سمد؟۔ شِر ءُ شرمساریں من سمد زانت بلئے وت ءَ پہ گنوکی جت

زال،،سمد ءِ ھیدری زھگ ءِ آروس اِنت دوشے دُزوکی بوتگ انشپی ھنّی بندے شپ اِنت نہ گندے میتگ زبادءُ مہلب آں آتار اِنت۔تو زاناں سرپد نہ بوتگ ئے

من،،ھان اِنہ شریں اللہ ھیر بہ کنت جنک کئ زھگ اِنت؟۔
ذال،،غفور ءِ مِرزائی
من،،ھاں جنک ءِ نام کئ اِنت.
ذال،، سمو اِنت۔
من،، بچک کئ اِنت کئ زھگ اِنت؟

ذال،،ساجد اِنت ھدابکشی بچک اِنت مشکت ءَبوتگ ھمیش اِنت ھپت ءُ ھشت روچ بیت آتکگ۔
من،،ھاں شریں بلئے ساھبدادی بچک اھمد غفوری زامات نہ بوتگ پہ سمیءُاگاں من ءَ یات بہ بیت غفوری جنک ھمے یکین اِنت.
ذال،،اؤ !بلئے اھمد بزگ بےھال ءُ بےمالے غفور ماھے پیسر گُشتگ آروس کن اگاں نہ مارا رزا دے گڈا اھمد رزا داتگ۔

من،، چو بُگش وپس بےوھد اِنت کماشیں دل ءَ دلمانگیں گنسارتی کش اِت ءُ دراج کش بوت ملا ءَ بانگ دات دل ءَ نہ اَت بلئے پہ نادلکشی دست ءُ دیم شُشت ءُ پہ مسیت ءَ ترمبُزان بوتاں۔

پُرشتگیں پچکندانی باپُشت ءَ چہ وتی کش ءَ نشتگیں کماش ءَ پُرس اِت عصا ھال کن اِشکنگ ءَ آدیمے بازار ءَ آروسی سوج اِنت چے گُشئے مردم پہ گوشت ءُ موشت ءِ ورگ ءَ مہ روت۔

عصا،، سوپی جان مارا کسی بُلوٹیت ما روگ ءَ دل ئے دات، بےلوٹگءَ مردم کجام آپ ءُ دپ ءَ بروت سنگ تاں وتی جاگھ ءَ اِنت گران اِنت اگاں نہ مردم سُبک بیت۔

” مارا گراپءَگپتگ َ”

فراز بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

داد شاہ ئے گمان ءَ منا یکے ناولگّ ءَ اِنت داد شاہ ءُ داد شاہ پاد ءَ ترا ھور ءَ گپتگ تئ ملک ءُ ڈگار ءَ برُِتگ داد شاہ پاد کئیت زِیر ایت وتی چتری ءَ کوٹ ءَ گورءَ کنت دراج ئے دز بتی ءَ زیریت لوگ ءَ چی درکپیت ءُ وتی چُکّاں توار جنت لعل بکش، نبی بکش، لطیف ،ھبیب بیائے مئے ڈگار ءَ برُِتگ بیائے کوڈال ءُشیول بیار ءِ گوں جلدی بیائے۔

داد شاہ تچان ھما جاہ کہ بند ءَ برُِتگ سر بوھگ ءَپد بَچکاں پرمائیت بروئے سنگ بیارئِے، گونی بیار ئِے ،کاہ بیار ئِے، بند ئے دپ ءَ بند اِت۔

” مارا گراپ (بَش) ءَ گپتگ” گوات ئِےھم گون انت اے گراپ (بَش) مئے لوگ ءُ دلوتاں بارت ۔ مارا تباہ ءُ برباد کنت مئےمال ءُ مڈّیاں بارت لعل بکش شما وتی دست ءَ گُشاد بہ کنے ھچ پَش نہ کپ ایت ایشی ءِ دیم الّم دارگی انت ۔

شپ ءَ جت ءُ روچ دراتک ءَ داد شاہ ءَ وتی اقل ءُ دانائی ءَ گوں ءُ چُکّانی ہمت ءُ مھنت ءَچہ بند اِش بست ئے ، ھور ءَ ھم پروش وارت ایمنی ءِ سارتیں گوات تالان بیت داد شاہ گل ءُشاد بیت۔

امبروز ءِ دروشم بدل بوتگ ہر کس وتی دنیا ءَ سر ءُ چیر انت کسے ہم گمان نہ کنت۔

منی چم ءَ منی ڈیھ ءَ “گراپ ءَ گپتگ” ہمک دمکاں ھون ءِ مست ءُ گمراہیں کور سر جہلاد اَنت، لاشانی پتار بازار ءُ میتگ ءَ کپتگیں جون انت۔

“مارا گراپ ءَ گپتگ” مارا ایشی ئے دیم دارگی انت مارا وتی لوگ ءُ دلوت پہریزیگی انت۔ اے گراپ مئے میتگ ءُ بازار ءَ تباہ ءُ برباد کنت مارا بند بندیگ انت ایشی ئے دیم دارگی اِنت ۔